Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
19.0 అంశం 4: కథనములో ప్రస్తావించబడని విషయాలు — ఆదికాండము మనకు తెలియజేయనివి / 19.1 కథనములో ప్రస్తావించబడని విషయాలను అధ్యయనం చేయుటకు ప్రాథమిక సూత్రాలు
19.1.1 కథనములో ప్రస్తావించబడని విషయాలు మరియు బైబిలు అందించే సమాచార పరిమితులు
Section 882 of 1028 · Study notes
కథన మౌనము మరియు బైబిలు సమాచారం యొక్క పరిమితులు
వర్గము: కథన వ్యాఖ్యానానికి సంబంధించిన ప్రాథమిక అధ్యయనము
ప్రధాన వాక్యభాగాలు: ఆదికాండము 3; 22; 37–50
అధ్యయన ప్రధానాంశము: బైబిలు కథనములో తెలియజేయబడని విషయాలను, అస్పష్టంగా చెప్పబడిన విషయాలను, సంక్షిప్తంగా వివరించబడిన సంఘటనలను, ఉద్దేశపూర్వకంగా పరిష్కరించబడకుండా వదిలివేయబడిన ప్రశ్నలను వేర్వేరుగా గుర్తించడం.
కేంద్ర సూత్రము: బైబిలు మనకు తెలియజేసిన విషయాలను విశ్వాసంతో స్వీకరించాలి. బైబిలు తెలియజేయని విషయాలను వాస్తవాలుగా ప్రకటించకూడదు. పాఠ్యము అనుమతించే పరిశీలనను, పాఠ్యము ధ్రువీకరించని ఊహను స్పష్టంగా వేరుచేయాలి.
1. పరిచయము — ఆదికాండము చెప్పిన విషయాలు, చెప్పని విషయాలు
ఆదికాండము బైబిలులోని మొదటి గ్రంథము. సృష్టి, మానవుని ఆరంభము, పాపప్రవేశము, దేవుని తీర్పు, మానవ కుటుంబాల అభివృద్ధి, జలప్రళయము, జనముల విస్తరణ, అబ్రాహాము కుటుంబ చరిత్ర, ఇశ్రాయేలు పితరుల జీవితాలు వంటి అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన విషయాలను ఈ గ్రంథము తెలియజేస్తుంది.
అయితే ఆదికాండము ప్రతి సంఘటనకు సంబంధించిన ప్రతి వివరాన్ని తెలియజేయదు.
దేవుడు కొన్ని విషయాలను స్పష్టంగా చెప్పినట్లు వ్రాయబడింది. కొన్ని సంఘటనలలో పాల్గొన్న వ్యక్తుల మాటలు నమోదు చేయబడ్డాయి. కొన్ని సందర్భాలలో వారి చర్యలు మాత్రమే తెలియజేయబడ్డాయి. మరికొన్ని సందర్భాలలో ఒక సంఘటన జరిగినదని తెలిసినా, అది ఎలా జరిగిందో పూర్తిగా వివరించబడలేదు.
ఉదాహరణకు:
- ఆదాము హవ్వలు నిషేధించబడిన ఫలాన్ని తిన్నారని మనకు తెలుసు. అయితే ఆ సంఘటన జరిగిన ఖచ్చితమైన కాలవ్యవధి తెలియదు.
- అబ్రాహాము ఇస్సాకును తీసుకొని మోరియా ప్రాంతానికి ప్రయాణించాడని మనకు తెలుసు. అయితే ఆ ప్రయాణములో వారిద్దరి మధ్య జరిగిన ప్రతి సంభాషణ తెలియదు.
- యోసేపు తన సహోదరుల చేత తిరస్కరించబడి ఐగుప్తుకు అమ్మబడ్డాడని మనకు తెలుసు. అయితే అతని బానిసత్వ జీవితములోని ప్రతి రోజు గురించి సమాచారం లేదు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన తేడాను గుర్తించాలి.
ఒక సంఘటన గురించి బైబిలు పూర్తిగా తెలియజేయకపోవడం, ఆ సంఘటన అసలు జరగలేదని చెప్పడానికి ఆధారము కాదు. అదేవిధంగా, ఆ సంఘటనలో ఏమి జరిగి ఉంటుందో మనము ఊహించగలగడం, ఆ ఊహ నిజమని చెప్పడానికి ఆధారము కాదు.
ఇదే కథన మౌనాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి అవసరమైన మొదటి సూత్రము.
ఆదికాండము ఒక సంపూర్ణ జీవిత చరిత్రల సంకలనము కాదు. ప్రతి వ్యక్తి యొక్క ప్రతి మాటను, ప్రతి ఆలోచనను, ప్రతి నిర్ణయాన్ని నమోదు చేసిన దినచర్య పుస్తకము కూడా కాదు.
అది నిర్దిష్ట సంఘటనలను, వంశావళులను, సంభాషణలను, దేవుని వాగ్దానాలను, మానవ చర్యలను మన ముందుంచే ఎంపికాత్మకమైన చారిత్రక కథనము.
కాబట్టి ఈ అధ్యయనము అడిగే ప్రధాన ప్రశ్న:
ఆదికాండము ఏమి చెప్పిందనే ప్రశ్నతో పాటు, అది ఏమి చెప్పలేదనే విషయాన్ని మనము ఎంత జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవాలి?
2. కథన మౌనము అంటే ఏమిటి?
2.1 నిర్వచనము
కథన మౌనము (Narrative Silence) అనగా ఒక బైబిలు కథనములో పాఠకునికి ఆసక్తి కలిగించే లేదా సంఘటనను మరింత సంపూర్ణంగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడే ఒక వివరము, వివరణ, సంభాషణ, ఉద్దేశము, భావోద్వేగము లేదా పరిణామము స్పష్టంగా తెలియజేయబడకపోవడం.
ఈ మౌనము అనేక విషయాలకు సంబంధించినదై ఉండవచ్చు.
ఒక సంఘటన ఎప్పుడు జరిగిందో తెలియకపోవచ్చు.
ఒక వ్యక్తి ఎందుకు ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడో తెలియకపోవచ్చు.
ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య జరిగిన పూర్తి సంభాషణ నమోదు చేయబడకపోవచ్చు.
ఒక వ్యక్తి ఒక సంఘటన గురించి ఏమనుకున్నాడో తెలియకపోవచ్చు.
ఒక సంఘటన తరువాత ఏమి జరిగిందో చెప్పబడకపోవచ్చు.
అయితే కథన మౌనానికి ఒక ముఖ్యమైన లక్షణము ఉంది.
కథనములో ఏదో ఒక సమాచారం అందుబాటులో లేదు. ఆ సమాచారం లేకపోవడమే మన పరిశీలనకు సంబంధించిన విషయము.
ఇది కథనములో చెప్పబడిన మాట అస్పష్టంగా ఉండటంతో సమానము కాదు.
2.2 మౌనము అనగా ఖాళీ వాక్యము కాదు
కథన మౌనము అనేది తప్పనిసరిగా వాక్యములో ఏదో పదము మానివేయబడిందని అర్థం కాదు.
కొన్నిసార్లు ఒక సంఘటన స్పష్టంగా చెప్పబడుతుంది. కానీ దాని చుట్టూ ఉండవచ్చని పాఠకుడు ఆశించే వివరాలు తెలియజేయబడవు.
ఉదాహరణకు ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము ఇస్సాకును తీసుకొని ప్రయాణించిన విషయము, వారిద్దరి మధ్య జరిగిన ముఖ్యమైన సంభాషణ, బలిపీఠము నిర్మించడం, ఇస్సాకును బంధించడం వంటి అంశాలు వివరించబడ్డాయి.
కానీ ఆ ప్రయాణములో అబ్రాహాము మనస్సులో వచ్చిన ప్రతి ఆలోచనను కథనము తెలియజేయదు.
ఇక్కడ కథనము అస్పష్టంగా ఉందని చెప్పడం సరైనది కాదు. అది తెలియజేసిన సంఘటనలు చాలావరకు స్పష్టంగా ఉన్నాయి. కానీ వ్యక్తిగత భావోద్వేగాలకు సంబంధించిన వివరాలు పరిమితంగా ఉన్నాయి.
ఇదే కథన మౌనానికి ఒక ఉదాహరణ.
2.3 మౌనమును రచయిత ఉద్దేశంతో వెంటనే సమానపరచకూడదు
ఒక వివరము నమోదు కాలేదని గమనించిన వెంటనే, రచయిత ఆ విషయాన్ని ఒక నిర్దిష్ట సాహిత్య ప్రభావము కోసం ఉద్దేశపూర్వకంగా దాచాడని ప్రకటించకూడదు.
కొన్ని మౌనాలు కథన నిర్మాణములో అర్థవంతమైన పాత్ర పోషించవచ్చు.
మరికొన్ని వివరాలు ఆ కథన ఉద్దేశానికి అవసరం లేకపోవడం వల్ల నమోదు కాలేకపోయి ఉండవచ్చు.
ఇంకొన్ని సందర్భాలలో ఒక విషయము ఎందుకు చెప్పబడలేదో మనకు తెలియదు.
కాబట్టి రెండు ప్రశ్నలను వేరు చేయాలి.
మొదటి ప్రశ్న: ఈ సమాచారం కథనములో ఉన్నదా, లేదా?
రెండవ ప్రశ్న: ఈ సమాచారం లేకపోవడానికి కారణము ఏమిటి?
మొదటి ప్రశ్నకు పాఠ్యాన్ని పరిశీలించి సమాధానము చెప్పవచ్చు.
రెండవ ప్రశ్నకు మాత్రం ఎల్లప్పుడూ నిశ్చయమైన సమాధానము లభించకపోవచ్చు.
ఈ తేడా అత్యంత ముఖ్యమైనది.
3. కథన మౌనము మరియు ఇతర పాఠ్య పరిస్థితుల మధ్య తేడాలు
ఆదికాండములో ప్రతి సమాచార లోపాన్ని ఒకే రకమైన మౌనంగా పరిగణించకూడదు.
ముఖ్యంగా నాలుగు పరిస్థితులను వేర్వేరుగా గుర్తించాలి.
పరిస్థితి | నిర్వచనము | పరిశోధకుడు అడగవలసిన ప్రశ్న |
కథన మౌనము (Narrative Silence) | ఒక వివరము తెలియజేయబడలేదు | ఏ సమాచారం లేదు? |
అస్పష్టమైన ప్రకటన (Ambiguous Statement) | మాటలు ఉన్నాయి, కానీ వాటి అర్థానికి ఒకటి కంటే ఎక్కువ అవకాశాలు ఉన్నాయి | చెప్పబడిన మాటకు సరైన అర్థము ఏమిటి? |
సంక్షిప్త చారిత్రక వివరణ (Compressed Historical Summary) | దీర్ఘకాలము లేదా అనేక సంఘటనలు సంక్షిప్తంగా వివరించబడ్డాయి | ఎంత కాలము లేదా ఎన్ని పరిణామాలు సంక్షిప్తంగా చెప్పబడ్డాయి? |
స్పష్టంగా పరిష్కరించబడని ప్రశ్న (Explicitly Unresolved Question) | కథనము ఒక ప్రశ్నను లేదా సమస్యను ముందుంచుతుంది; దానికి స్పష్టమైన తుది సమాధానము ఇవ్వదు | కథనము ఏ విషయాన్ని పరిష్కరించకుండా వదిలింది? |
ఈ నాలుగు పరిస్థితుల మధ్య కొంత సంబంధము ఉండవచ్చు. కానీ అవి పూర్తిగా ఒకే అర్థాన్ని కలిగినవి కావు.
4. మొదటి తేడా — కథన మౌనము మరియు అస్పష్టమైన ప్రకటన
4.1 అస్పష్టత అంటే ఏమిటి?
అస్పష్టత అనగా ఒక వాక్యము లేదా పదబంధము పాఠ్యములో ఉన్నప్పటికీ, దాని ఖచ్చితమైన అర్థాన్ని నిర్ణయించడానికి వ్యాఖ్యాన పరిశీలన అవసరమయ్యే పరిస్థితి.
ఇక్కడ సమాచారం పూర్తిగా లేకపోలేదు.
సమాచారం ఉంది. కానీ దాన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలనే ప్రశ్న ఉంది.
4.2 ఉదాహరణ — ఆదికాండము 3:15
దేవుడు సర్పముతో చెప్పిన మాటలలో స్త్రీ సంతానము మరియు సర్ప సంతానము మధ్య వైరము గురించి ప్రస్తావన ఉంది.
ఈ వాక్యాన్ని అధ్యయనం చేసే వ్యాఖ్యాతలకు కొన్ని ముఖ్యమైన ప్రశ్నలు ఎదురవుతాయి.
స్త్రీ సంతానము అనే పదబంధాన్ని ఏ స్థాయిలలో అర్థం చేసుకోవాలి?
ఈ వాక్యములో వ్యక్తిగత సంఘర్షణ, సమూహాల మధ్య సంఘర్షణ, భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన వాగ్దానము ఎలా పరస్పరం సంబంధించాయి?
క్రైస్తవ వ్యాఖ్యాన సంప్రదాయములో ఈ వాక్యానికి క్రీస్తుతో ఉన్న సంబంధాన్ని ఎలా వివరించాలి?
ఇవి పాఠ్యములో లేని ఒక సంఘటనను కనిపెట్టే ప్రశ్నలు కావు.
ఇవి ఇప్పటికే చెప్పబడిన మాటలను అర్థం చేసుకొనే వ్యాఖ్యాన ప్రశ్నలు.
అందువల్ల ఆదికాండము 3:15లోని వ్యాఖ్యాన సమస్యలను కేవలం కథన మౌనంగా వర్గీకరించడం సరైనది కాదు.
4.3 అదే అధ్యాయములో నిజమైన మౌనము
ఆదికాండము 3లో ఆదాము హవ్వలు ఫలాన్ని తిన్నారని తెలియజేయబడింది.
అయితే పాము హవ్వతో మాట్లాడిన సందర్భములో ఆదాము ఖచ్చితంగా ఎక్కడ ఉన్నాడు? ఆ సంభాషణ మొత్తాన్ని అతడు విన్నాడా? అనే వివరాలు పూర్తిగా స్పష్టంగా లేవు.
6వ వచనము ఆమె తనతోనున్న భర్తకు కూడా ఫలము ఇచ్చిందని తెలియజేస్తుంది.
ఈ వాక్యము ఆదాము సంబంధిత సంఘటనలో ఉన్నాడని తెలియజేస్తుంది. అయితే సంభాషణ ప్రారంభము నుండి అతడు అక్కడే ఉన్నాడని, ప్రతి మాట విన్నాడని ఈ ఒక్క వచనము ద్వారా నిశ్చయించలేము.
ఇక్కడ రెండు వేర్వేరు పరిశీలనలు ఉన్నాయి.
- “తనతోనున్న భర్త” అనే వాక్యము యొక్క అర్థము — పాఠ్య వ్యాఖ్యానానికి సంబంధించిన ప్రశ్న.
- ఆదాము పాము మాటలన్నీ విన్నాడా అనే విషయం — కథనము పూర్తిగా తెలియజేయని వివరము.
అస్పష్టతలో సమస్య చెప్పబడిన మాట యొక్క అర్థము. మౌనములో సమస్య చెప్పబడని సమాచారం.
ఈ రెండు అంశాలను వేరుచేయకపోతే, పాఠ్య పరిశీలన ఊహాపూర్వక చర్చగా మారే ప్రమాదం ఉంది.
5. రెండవ తేడా — కథన మౌనము మరియు సంక్షిప్త చారిత్రక వివరణ
5.1 సంక్షిప్త వివరణ యొక్క స్వభావము
ఒక కథనము దీర్ఘకాలంలో జరిగిన అనేక సంఘటనలను కొద్ది వాక్యాలలో తెలియజేయవచ్చు.
అలాంటి సందర్భములో అది సంఘటనలన్నిటిని విడివిడిగా వివరించకపోయినా, ఆ కాలానికి సంబంధించిన కొన్ని నిజమైన విషయాలను తెలియజేస్తుంది.
ఇది సంక్షిప్త చారిత్రక వివరణ.
ఆదికాండములో ఇలాంటి వివరణలు తరచుగా కనిపిస్తాయి.
5.2 ఉదాహరణ — ఆదికాండము 37:36; 39:1–6
యోసేపు ఐగుప్తుకు తీసుకుపోబడి పోతీఫరు ఇంటిలో సేవకుడిగా ఉన్నాడు.
ఆ తరువాత అతని యజమాని అతనిపై నమ్మకము ఉంచి తన ఇంటి వ్యవహారాలపై అధికారము అప్పగించినట్లు వ్రాయబడింది.
ఈ పరిణామాలన్నీ ఒకే రోజులో జరిగాయని కథనము చెప్పదు.
అదేవిధంగా, యోసేపు ఎంతకాలము ఏ పని చేశాడు, అతడు ఏ పనులను ముందుగా నేర్చుకున్నాడు, ఇతర సేవకులతో అతని దైనందిన సంబంధాలు ఎలా ఉండేవి అనే విషయాలను వివరించదు.
ఇక్కడ రచయిత ఒక కాలవ్యవధిలో జరిగిన అభివృద్ధిని సంక్షిప్తంగా తెలియజేస్తున్నాడు.
కాబట్టి దీనిని పరిశీలించేటప్పుడు రెండు విషయాలను గుర్తించాలి.
మొదటిది, కథనము ఇచ్చిన సారాంశము నిజమైన సమాచారాన్ని కలిగి ఉంది.
రెండవది, ఆ సారాంశము ప్రతి ఉపసంఘటనను తెలియజేయదు.
ఈ విధంగా సంక్షిప్త వివరణ కథన మౌనాలకు దారితీయవచ్చు. కానీ రెండూ ఒకటే కావు.
5.3 ఉదాహరణ — ఆదికాండము 41:46–49
యోసేపు ఫరో సేవలో ప్రవేశించినప్పుడు ముప్పది సంవత్సరాల వయస్సు కలిగినవాడని తెలియజేయబడింది.
సమృద్ధి సంవత్సరాలలో ధాన్యము సమకూర్చిన విషయము కూడా వివరించబడింది.
అయితే ఏ సంవత్సరములో ఏ ప్రాంతములో ఎంత ధాన్యము నిల్వచేశాడు అనే వార్షిక పరిపాలనా వివరాలు ఇవ్వబడలేదు.
ఇక్కడ ప్రధాన కథనము పరిపాలనా చర్యలను సంక్షిప్తంగా వివరిస్తుంది.
ఈ సారాంశము సరైనదా కాదా అనే ప్రశ్నను, దానికి సంబంధించిన ప్రతి చిన్న వివరము ఎందుకు ఇవ్వలేదనే ప్రశ్నతో కలపకూడదు.
సంక్షిప్త వివరణ అనగా సమాచారం లేకపోవడం మాత్రమే కాదు; విస్తృతమైన పరిణామాన్ని కొద్ది ముఖ్యమైన వివరాల ద్వారా తెలియజేయడం.
అయితే ఆ సంక్షిప్త వివరణలో నమోదు కాని ప్రత్యేక వివరాలు కథన మౌనాలుగా అధ్యయనం చేయవచ్చు.
6. మూడవ తేడా — కథన మౌనము మరియు స్పష్టంగా పరిష్కరించబడని ప్రశ్న
6. మూడవ తేడా — కథన మౌనము మరియు స్పష్టంగా పరిష్కరించబడని ప్రశ్న
6.1 స్పష్టంగా పరిష్కరించబడని ప్రశ్న యొక్క స్వభావము
కొన్ని సందర్భాలలో కథనము ఒక సమస్యను లేదా సంభాషణలోని ప్రశ్నను పాఠకుని ముందుంచుతుంది.
ఆ తరువాత జరిగిన సంఘటనలు ఆ ప్రశ్నకు కొంత సమాధానము ఇవ్వవచ్చు. అయినప్పటికీ దానికి సంబంధించిన ప్రతి అంశమూ పూర్తిగా పరిష్కరించబడకపోవచ్చు.
ఇటువంటి సందర్భాలను సాధారణ సమాచార లోపాల నుండి వేరు చేయాలి.
6.2 ఉదాహరణ — ఆదికాండము 22:7–8
ఇస్సాకు అబ్రాహామును దహనబలి కొరకు గొఱ్ఱెపిల్ల ఎక్కడ ఉందని ప్రశ్నించాడు.
అబ్రాహాము దేవుడే బలికి గొఱ్ఱెపిల్లను సమకూర్చుతాడని సమాధానమిచ్చాడు.
ఆ తరువాత కథనములో ఇస్సాకు స్థానములో ఒక పొట్టేలు బలిగా అర్పించబడింది.
కాబట్టి ఇస్సాకు అడిగిన ప్రశ్న కథనములో పూర్తిగా సమాధానం లేకుండా వదిలివేయబడిందని చెప్పడం సరైనది కాదు.
కథనము దైవిక సమకూర్పును వివరిస్తుంది.
అయితే అబ్రాహాము తన సమాధానము చెప్పినప్పుడు భవిష్యత్తులో జరగబోయే సంఘటనను ఎంతవరకు ముందుగానే అర్థం చేసుకున్నాడు అనే అంశము పూర్తిగా తెలియజేయబడలేదు.
ఇక్కడ ప్రధాన ప్రశ్నకు కథన పరిష్కారము ఉంది. కానీ అబ్రాహాము మనస్సులోని పూర్తి అవగాహన గురించి మౌనము ఉంది.
ఈ తేడా చాలా అవసరమైనది.
6.3 ఉదాహరణ — ఆదికాండము 50:15–21
యాకోబు మరణించిన తరువాత యోసేపు తమపై ప్రతీకారము తీర్చుకుంటాడేమో అని అతని సహోదరులు భయపడ్డారు.
వారు యోసేపుకు ఒక సందేశాన్ని పంపించారు. ఆ సందేశములో తమ తండ్రి మరణానికి ముందు క్షమించమని ఆజ్ఞాపించినట్లు చెప్పారు.
అయితే ఆదికాండము 49–50లో యాకోబు అలాంటి ఆజ్ఞను ప్రత్యక్షంగా ఇచ్చిన సంఘటన నమోదు కాలేదు.
దీని ఆధారంగా ఆ సందేశము అసత్యమని వెంటనే ప్రకటించలేము.
అలాగే యాకోబు ఖచ్చితంగా ఆ ఆజ్ఞ ఇచ్చాడని కూడా స్వతంత్రంగా ధ్రువీకరించలేము.
ఎందుకంటే మనకు లభించినది ఆ సహోదరులు యోసేపుకు చెప్పిన సందేశము. ఆ సందేశంలోని ప్రతి చారిత్రక వివరానికి వేరుగా కథన ధ్రువీకరణ లేదు.
అందువల్ల ఇక్కడ రెండు ప్రశ్నలు ఎదురవుతాయి.
కథనము ఏమి స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది?
యోసేపు సహోదరులు భయపడ్డారు. వారు క్షమాపణ కోరారు. యోసేపు వారికి భరోసా ఇచ్చాడు.
కథనము ఏమి స్వతంత్రంగా ధ్రువీకరించదు?
వారి సందేశములో పేర్కొన్న యాకోబు ఆజ్ఞకు సంబంధించిన ముందస్తు సంఘటనను.
ఇది కథనములోని ఒక ముఖ్యమైన అనిశ్చితి.
దీనిని పరిష్కరించడానికి పాఠ్యము ఇవ్వని సంభాషణను మనము సృష్టించకూడదు.
7. నాలుగు వర్గాల మధ్య ఉండే సంబంధము
ఈ వర్గాలు వేర్వేరైనా కొన్ని సందర్భాలలో పరస్పరం కలిసివుండవచ్చు.
ఉదాహరణకు యోసేపు ఐగుప్తులో ఎదిగిన విషయాన్ని సంక్షిప్తంగా వివరించడము ఒక చారిత్రక సారాంశము.
ఆ సారాంశములో అతని రోజువారీ అనుభవాలు తెలియజేయబడకపోవడం కథన మౌనము.
అతని జీవితంలోని ఒక ప్రత్యేక ప్రకటనకు ఒకటి కంటే ఎక్కువ అర్థాలు సాధ్యమైతే అది అస్పష్టత.
అలాగే కథనము అతని సహోదరుల ఉద్దేశాల గురించి ఒక సమస్యను ముందుంచి దానికి పూర్తిగా స్వతంత్ర పరిష్కారము ఇవ్వకపోతే అది పరిష్కరించబడని ప్రశ్నగా నిలవవచ్చు.
అందువల్ల మంచి పరిశోధకుడు వెంటనే ఒక వర్గాన్ని నిర్ణయించకుండా ముందుగా సమస్య స్వభావాన్ని గుర్తించాలి.
ప్రతి సందర్భానికి ఒకే వ్యాఖ్యాన పద్ధతిని అన్వయించడం శాస్త్రీయ అధ్యయనానికి అనుకూలం కాదు.
8. ఆదికాండము 3లో కథన మౌనము — సమాచారం యొక్క పరిమితులను గుర్తించడం
ఆదికాండము 3 కథన మౌనాన్ని అధ్యయనం చేయడానికి ముఖ్యమైన ప్రాథమిక ఉదాహరణ.
ఈ అధ్యాయములో మానవ అవిధేయత, దేవుని ప్రశ్నలు, మానవ ప్రతిస్పందనలు, తీర్పు, వస్త్రధారణ, ఏదెను తోటనుండి పంపివేయబడటం వివరించబడ్డాయి.
అయితే ఈ సంఘటనకు సంబంధించిన అన్ని వివరాలు నమోదు కాలేదు.
8.1 సంఘటన జరిగిన ఖచ్చితమైన సమయము
ఆదాము హవ్వలు సృష్టించబడిన తరువాత ఎంతకాలానికి నిషేధించబడిన ఫలాన్ని తిన్నారు?
కథనము దీనికి ఖచ్చితమైన కాలవ్యవధిని తెలియజేయదు.
కాబట్టి ఆ సంఘటన సృష్టి తరువాత కొన్ని గంటలకే జరిగిందని, కొన్ని రోజుల తరువాత జరిగిందని, లేదా ఎన్నో సంవత్సరాల తరువాత జరిగిందని నిశ్చయంగా ప్రకటించడానికి ఆధారము లేదు.
పాఠకుడు సంఘటనల క్రమాన్ని గుర్తించగలడు.
అయితే క్రమము తెలిసినంత మాత్రాన కాలవ్యవధి కూడా తెలిసినట్లు కాదు.
8.2 నిషేధించబడిన ఫలము యొక్క రకము
ఆదికాండము 3:6లో స్త్రీ ఆ వృక్షఫలమును తీసుకొని తిన్నదని తెలియజేయబడింది.
అయితే అది ఆపిల్ పండని చెప్పబడలేదు.
కాబట్టి ఫలము గురించి ఒక నిర్దిష్ట పేరు చెప్పడం పాఠ్య ఆధారిత వివరణ కాదు.
చిత్రకళలో లేదా సంప్రదాయాలలో ఒక ఫలాన్ని చూపించడం వల్ల అది ఆదికాండము ధ్రువీకరించిన వివరంగా మారదు.
ఇక్కడ బైబిలు తెలియజేసిన విషయము — వృక్షఫలమును తినడం.
తెలియజేయని విషయము — ఆ ఫలము యొక్క వృక్షశాస్త్రీయ గుర్తింపు.
8.3 పాము గురించి అదనపు వివరాలు
ఆదికాండము 3:1 పామును యెహోవా దేవుడు చేసిన భూజంతువులలో ఒకటిగా పరిచయం చేస్తుంది.
దాని కుయుక్తిని, సంభాషణను, తీర్పును కథనము తెలియజేస్తుంది.
అయితే పాము పాపానికి ముందు ఖచ్చితంగా ఎలా కదిలేది, దాని శరీర నిర్మాణము ఎలా ఉండేది అనే విషయాలను వివరించదు.
14వ వచనములో పాము పొట్టతో ప్రాకడము గురించి తీర్పు ప్రకటించబడుతుంది.
ఆ మాటల నుండి పాముకు ముందుగా కాళ్లు ఉండేవని ఒక సాధ్యమైన ఊహను కొందరు ప్రతిపాదించవచ్చు. కానీ ముందుగా దానికి ఎన్ని కాళ్లు ఉండేవి, అవి ఎలా ఉండేవి అనే వివరాలు కథనము చెప్పదు.
ఆదికాండము చెప్పిన తీర్పును వివరించడం ఒక పని.
ఆదికాండము చెప్పని పూర్వ శరీర నిర్మాణాన్ని నిర్ధారించడం వేరొక పని.
8.4 ఆదాము హవ్వల అంతర్గత భావోద్వేగాలు
ఫలమును తిన్న తరువాత వారి కళ్ళు తెరవబడ్డాయని, తమ నగ్నత్వాన్ని తెలుసుకున్నారని, ఆకులను కుట్టుకొని కచ్చడములు చేసుకున్నారని వ్రాయబడింది.
తరువాత వారు దేవుని సన్నిధికి దూరంగా దాగుకున్నారు.
ఆదాము భయపడినట్లు స్వయంగా చెప్పాడు.
కాబట్టి వారికి ఎలాంటి భావోద్వేగాలూ తెలియజేయబడలేదని చెప్పడం తప్పు.
అయితే వారు అనుభవించిన ప్రతి భావోద్వేగము, తమలో తాము చేసుకున్న ప్రతి ఆలోచన, పరస్పరం మాట్లాడుకున్న ప్రతి మాట తెలియజేయబడలేదు.
మనం పాఠ్యము చెప్పిన భయాన్ని గుర్తించాలి.
కానీ దాని ఆధారంగా పూర్తి అంతర్గత మానసిక చరిత్రను రచించకూడదు.
8.5 అధ్యయన ఫలితము
ఆదికాండము 3 మనకు ఒక ప్రధాన వ్యాఖ్యాన నియమాన్ని నేర్పుతుంది.
పాఠ్యము ఒక చర్యను వివరించినప్పుడు, ఆ చర్య గురించి తెలియజేసిన వాస్తవాలను స్వీకరించాలి. కానీ ఆ చర్యకు సంబంధించిన ప్రతి అదనపు వివరాన్ని మనము పూరించవలసిన అవసరం లేదు.
మౌనము ఒక సమస్యగా కనిపించినప్పటికీ, ప్రతి మౌనానికి ఊహాపూర్వక సమాధానము ఇవ్వడం వ్యాఖ్యాత బాధ్యత కాదు.
9. ఆదికాండము 22లో కథన మౌనము — చెప్పబడిన చర్యలు, చెప్పబడని అంతర్గత అనుభవాలు
ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము ఇస్సాకును అర్పించడానికి సిద్ధపడిన సంఘటన వివరించబడింది.
ఈ అధ్యాయము ముఖ్యమైన చర్యల క్రమాన్ని తెలియజేస్తుంది.
దేవుడు అబ్రాహామును పరీక్షించాడు.
అబ్రాహాము తెల్లవారుజామున సిద్ధపడ్డాడు.
అతడు ఇస్సాకును తీసుకొని ప్రయాణించాడు.
మూడవ దినమున దూరమునుండి ఆ స్థలాన్ని చూశాడు.
అబ్రాహాము మరియు ఇస్సాకు కలిసి నడిచారు.
ఇస్సాకు బలికి సంబంధించిన ప్రశ్న అడిగాడు.
అబ్రాహాము సమాధానమిచ్చాడు.
తరువాత దేవుడు జోక్యం చేసుకొని ఇస్సాకు హత్య జరగకుండా ఆపాడు.
ఈ సంఘటనల క్రమము పాఠ్యములో స్పష్టంగా ఉంది.
కానీ అనేక ఇతర వివరాలు తెలియజేయబడలేదు.
9.1 అబ్రాహాము శారాకు విషయము చెప్పాడా?
ఈ అధ్యాయములో అబ్రాహాము శారాకు దేవుని ఆజ్ఞను చెప్పినట్లు ఎక్కడా ప్రత్యక్షంగా నమోదు కాలేదు.
అయితే ఆమెకు చెప్పలేదని కూడా స్పష్టంగా చెప్పబడలేదు.
అందువల్ల రెండు విరుద్ధమైన ప్రకటనలను నిశ్చయంగా చేయలేము.
“అబ్రాహాము శారాకు తప్పకుండా చెప్పాడు” అనేది పాఠ్యము ధ్రువీకరించని నిర్ణయము.
“అబ్రాహాము శారాకు ఉద్దేశపూర్వకంగా చెప్పకుండా దాచాడు” అనేది కూడా పాఠ్యము ధ్రువీకరించని నిర్ణయము.
సరైన వ్యాఖ్యానము:
అబ్రాహాము ఈ విషయాన్ని శారాకు తెలియజేశాడా లేదా అనేది కథనము చెప్పదు.
ఇది ఒక సరళమైన వాక్యమే అయినప్పటికీ వ్యాఖ్యాన క్రమశిక్షణకు మంచి ఉదాహరణ.
9.2 ఇస్సాకు వయస్సు ఎంత?
ఇస్సాకును కుమారుడిగా, బాలుడిగా సూచించే పదాలు ఈ అధ్యాయములో కనిపిస్తాయి.
అయితే అతని ఖచ్చితమైన వయస్సు చెప్పబడలేదు.
అతడు కట్టెలను మోసే సామర్థ్యము కలిగినవాడని 6వ వచనము ద్వారా తెలుస్తుంది.
కానీ కట్టెలు మోయగలగడం మాత్రమే ఒక నిర్దిష్ట వయస్సును నిర్ధారించదు.
ఇతర కాలక్రమ సంబంధిత వివరాలను పరిశీలించి కొందరు అంచనాలను ప్రతిపాదించవచ్చు. అయితే అంచనా మరియు ప్రత్యక్ష ప్రకటన మధ్య తేడాను కాపాడాలి.
9.3 ఇస్సాకు అంతర్గత స్పందన
ఇస్సాకు ప్రశ్న అడిగాడు. అబ్రాహాము సమాధానమిచ్చాడు. తరువాత ఇస్సాకు బంధించబడ్డాడు.
ఇవి కథనము తెలియజేసిన విషయాలు.
కానీ బంధించబడినప్పుడు అతడు ఏమనుకున్నాడు?
అతడు భయపడ్డాడా?
అతడు ప్రశ్నించాడా?
అతడు ప్రతిఘటించాడా?
ఈ విషయాల గురించి కథనము పూర్తి వివరాలు ఇవ్వదు.
ఇస్సాకు స్వచ్ఛందంగా అంగీకరించాడని కొందరు అర్థం చేసుకోవచ్చు. మరికొందరు అతని మౌనాన్ని వేరే విధంగా వివరించవచ్చు.
అయితే కథనములో అతని అంగీకారాన్ని తెలియజేసే ప్రత్యేక ప్రకటన లేదు.
కాబట్టి ఊహించగలిగే అవకాశాన్ని ధ్రువీకరించబడిన వాస్తవంగా మార్చకూడదు.
9.4 అబ్రాహాము భావోద్వేగాలు
అబ్రాహాము దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయత చూపాడని కథనము స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
దేవుడు అతనిని పరీక్షిస్తున్నాడని ప్రారంభ వచనములోనే పాఠకునికి తెలియజేయబడింది.
అయితే అబ్రాహాము మనస్సులో జరిగిన ప్రతి సంఘర్షణను వివరించలేదు.
అతడు బాధపడలేదని ఈ మౌనము నిరూపించదు.
అతడు నిరంతరంగా ఏడ్చాడని కూడా ఈ మౌనము నిరూపించదు.
హెబ్రీయులకు 11:17–19 అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని, దేవుడు మృతులలోనుండి లేపగలడనే అతని ఆలోచనను వివరిస్తుంది.
అది అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ముఖ్యమైన కాననికల్ సాక్ష్యము.
అయినా అది ఆదికాండము 22లో నమోదు కాని ప్రతి భావోద్వేగాన్ని మనకు తెలియజేయదు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సూత్రము ఉంది.
బైబిలులోని మరొక వాక్యభాగము అదనపు సమాచారాన్ని అందించినప్పుడు దాన్ని ఉపయోగించవచ్చు. అయితే ఆ అదనపు సమాచారం ఎంతవరకు వివరిస్తుందో అంతవరకే మన నిర్ణయము ఉండాలి.
10. ఆదికాండము 37–50లో కథన మౌనము — దీర్ఘకాల జీవిత కథనములో పరిమిత సమాచారం
యోసేపు కథనము ఆదికాండములో అత్యంత విస్తృతమైన నిరంతర జీవిత కథనాలలో ఒకటి.
అయినప్పటికీ యోసేపు జీవితంలోని ప్రతి సంవత్సరము సమానమైన వివరాలతో చెప్పబడలేదు.
10.1 యోసేపు నుండి విడిపోయిన తరువాత యాకోబు జీవితం
ఆదికాండము 37:34–35 యాకోబు తన కుమారుని కొరకు దుఃఖించినట్లు తెలియజేస్తుంది.
తరువాత యాకోబు జీవితము ఇతర కుటుంబ సంఘటనలతో, కరవుతో, ఐగుప్తుకు కుమారులను పంపించడంతో మళ్లీ కథనములో ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది.
అయితే ఈ మధ్యకాలములో అతని దుఃఖము ప్రతి రోజూ ఎలా వ్యక్తమైందో తెలియజేయబడలేదు.
అతడు ప్రతిరోజు యోసేపును గుర్తుచేసుకున్నాడా?
తన ఇతర కుమారులతో యోసేపు గురించి ఎన్ని సార్లు మాట్లాడాడు?
ఈ ప్రశ్నలకు ఖచ్చితమైన సమాధానాలు అందుబాటులో లేవు.
కథనము అతని దుఃఖాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. కానీ ఆ దుఃఖానికి సంబంధించిన ప్రతి వ్యక్తిగత అనుభవాన్ని వివరించదు.
10.2 యోసేపు చెరసాల జీవితము
ఆదికాండము 39–40లో యోసేపు అన్యాయంగా చెరసాలలో వేయబడినట్లు, అక్కడ అధికారులైన ఇద్దరు ఖైదీల కలలను వివరించినట్లు తెలియజేయబడింది.
తరువాత పానదాయకుల అధిపతి యోసేపును రెండు సంవత్సరాల వరకు గుర్తుచేసుకోలేదని 40:23 మరియు 41:1 ద్వారా తెలుస్తుంది.
అయితే ఆ రెండు సంవత్సరాలలో యోసేపు చేసిన ప్రతి ప్రార్థన, అనుభవించిన ప్రతి కష్టము, కలిగిన ప్రతి ఆశ తెలియజేయబడలేదు.
ఇక్కడ మనం ఏ విషయాలను నిర్ధారించవచ్చు?
అతడు చెరసాలలో ఉన్నాడు.
అతని విడుదల ఆలస్యమైంది.
ఆ తరువాత ఫరో కలల సందర్భములో అతడు మళ్లీ గుర్తుచేయబడ్డాడు.
కానీ ఆ కాలములో అతని అంతర్గత జీవితాన్ని మనము సంపూర్ణంగా పునర్నిర్మించలేము.
10.3 యోసేపు ఐగుప్తులో ఎదిగిన తరువాత కుటుంబ సంబంధాలు
యోసేపు ఐగుప్తులో అధికారిగా ఎదిగాడు.
అతనికి వివాహము జరిగింది.
అతనికి ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు.
ఈ విషయాలు ఆదికాండము 41లో తెలియజేయబడ్డాయి.
కానీ అతని కుటుంబ దైనందిన జీవితమును, భార్యతో జరిగిన సంభాషణలను, కుమారుల బాల్యంలోని ప్రతి వివరాన్ని కథనము తెలియజేయదు.
ఆ వివరాలను మనము ఊహించవచ్చు.
కానీ అవి బైబిలు సమాచారం కావు.
10.4 యోసేపు సహోదరుల మనస్సులలో జరిగిన మార్పులు
ఆదికాండము 42–45లో యోసేపు సహోదరుల చర్యలు, మాటలు, భయాలు, అపరాధ భావనలు, యూదా చేసిన విజ్ఞాపన, యోసేపు తనను వెల్లడించుకున్న సంఘటన వివరించబడ్డాయి.
కాబట్టి వారి అంతర్గత స్థితి గురించి ఏ సమాచారం లేదని చెప్పకూడదు.
42:21లో వారు యోసేపును బాధించిన విషయాన్ని గుర్తుచేసుకొని తమ దోషాన్ని అంగీకరించారు.
44:18–34లో యూదా బెన్యామీను కొరకు తనను తాను అప్పగించడానికి సిద్ధమైనట్లు మాట్లాడాడు.
ఇవి కథనము అందించిన ముఖ్యమైన సాక్ష్యాలు.
అయితే ప్రతి సహోదరునిలో మార్పు ఏ రోజు మొదలైంది, ప్రతి ఒక్కరి ఆలోచనలు ఎలా అభివృద్ధి చెందాయి అనే వివరాలు తెలియవు.
ఇక్కడ మనము గుర్తించవలసిన విషయం:
కథనము చూపించే మార్పును అంగీకరించడం సమంజసము. ఆ మార్పుకు సంబంధించిన పూర్తి మానసిక ప్రక్రియను ఊహించి ప్రకటించడం సమంజసము కాదు.
11. పాఠకుని ఆసక్తి మరియు కథనము అందించే సమాచారం
11. పాఠకుని ఆసక్తి మరియు కథనము అందించే సమాచారం
బైబిలు అధ్యయనంలో ఒక సాధారణ సమస్య ఏమిటంటే, పాఠకుడు అడిగే ప్రతి ప్రశ్నకు పాఠ్యములో తప్పనిసరిగా సమాధానము ఉండాలని ఆశించడం.
అయితే ఒక కథనము ఉద్దేశించిన సమాచార పరిధి, పాఠకుని జిజ్ఞాస పరిధి ఒకేలా ఉండవు.
ఉదాహరణకు ఆదికాండము 22 చదివే వ్యక్తి అబ్రాహాము శారాతో ఏమి మాట్లాడాడో తెలుసుకోవాలనుకోవచ్చు.
ఆదికాండము 37 చదివే వ్యక్తి యోసేపును అమ్మిన తరువాత సహోదరులు రాత్రివేళ ఏమి మాట్లాడుకున్నారో తెలుసుకోవాలనుకోవచ్చు.
ఆదికాండము 3 చదివే వ్యక్తి నిషేధించబడిన ఫలము ఏ రకమైనదో తెలుసుకోవాలనుకోవచ్చు.
ఇవి సహజమైన ప్రశ్నలు.
అయితే ఒక ప్రశ్న ఆసక్తికరమైనదని మాత్రమే ఆ ప్రశ్నకు బైబిలు సమాధానము ఇస్తుందని అనుకోకూడదు.
11.1 పాఠకుని ప్రశ్న మరియు పాఠ్య సాక్ష్యము
ఒక వ్యాఖ్యాత తన పరిశీలనను ఇలా ప్రారంభించవచ్చు:
“ఇక్కడ నాకు తెలుసుకోవాలనిపిస్తున్న విషయం ఏమిటి?”
కానీ అక్కడితో ఆగకూడదు.
అతడు తరువాత ఇలా ప్రశ్నించాలి:
“ఈ విషయాన్ని తెలుసుకోవడానికి పాఠ్యములో నిజంగా ఏ ఆధారము ఉంది?”
ఈ రెండవ ప్రశ్న వ్యాఖ్యాన పరిశోధనకు అత్యంత అవసరమైనది.
ఎందుకంటే మొదటి ప్రశ్న జిజ్ఞాసను వ్యక్తం చేస్తుంది.
రెండవ ప్రశ్న సాక్ష్యాన్ని పరిశీలిస్తుంది.
11.2 వివరము లేకపోవడం లోపమని అనుకోకూడదు
ఒక చారిత్రక కథనము ప్రతి వివరాన్ని అందించకపోవడం వల్ల అది తప్పనిసరిగా అసంపూర్ణమైనదని లేదా విశ్వసనీయతలేనిదని చెప్పలేము.
ఏ చారిత్రక రచన అయినా నిర్దిష్ట సమాచారాన్ని ఎంపిక చేసి తెలియజేస్తుంది.
సమాచార ఎంపిక ఉండటం ఒక విషయము.
తెలియజేసిన సమాచారం నిజమా కాదా అనేది వేరొక విషయము.
కాబట్టి ఆదికాండములో అదనపు వివరాలు లేకపోవడం మాత్రమే ఆ కథనాన్ని తిరస్కరించడానికి సరిపడిన కారణము కాదు.
అలాగే పాఠ్యములో సమాచార పరిమితులు ఉన్నాయని అంగీకరించడం ద్వారా దాని చారిత్రక స్వభావాన్ని తిరస్కరించినట్లు కూడా కాదు.
12. కథన మౌనమును పాఠకుడు నింపాలనే ప్రలోభము
కథన మౌనాలను అధ్యయనం చేసేటప్పుడు సాధారణంగా మూడు విధాలైన అతిశయాలు ఎదురవుతాయి.
12.1 ఊహను వాస్తవంగా మార్చడం
కొన్నిసార్లు ఒక సంఘటనకు ఒక సాధ్యమైన వివరణను ఊహిస్తాము.
ఆ తరువాత దానిని తిరిగి తిరిగి చెప్పడం వల్ల అది బైబిలులోనే ఉన్న విషయమన్న భావన ఏర్పడుతుంది.
ఉదాహరణకు:
“అబ్రాహాము శారాకు ఈ విషయం చెప్పకుండా వెళ్లి ఉండవచ్చు.”
ఇది ఒక సాధ్యతను మాత్రమే వ్యక్తం చేస్తుంది.
అయితే దీనిని:
“అబ్రాహాము తన భార్యకు చెప్పకుండా రహస్యంగా బయలుదేరాడు.”
అని మార్చితే, ఊహను చారిత్రక ప్రకటనగా మార్చినట్లవుతుంది.
ఇక్కడ సమస్య కేవలం పదాల మార్పు కాదు.
సాక్ష్యము లేని అదనపు సంఘటనను కథనములో ప్రవేశపెట్టడం.
12.2 మౌనము ద్వారా వ్యతిరేక నిర్ణయము చేయడం
కొన్నిసార్లు ఒక విషయం నమోదు కాలేదంటే అది అసలు జరగలేదని భావిస్తాము.
ఉదాహరణకు:
“యోసేపు చెరసాలలో ప్రార్థించినట్లు ఆదికాండము చెప్పదు. కాబట్టి అతడు ప్రార్థించలేదు.”
ఇది తార్కికంగా సరైన నిర్ణయము కాదు.
ప్రార్థన నమోదు కాకపోవడం, ప్రార్థన జరగలేదనే నిరూపణ కాదు.
దీనినే సాధారణంగా మౌనము నుండి చేసే వాదన (Argument from Silence) అంటారు.
అయితే ప్రతి మౌన వాదన ఒకే స్థాయిలో బలహీనమని కూడా అనుకోకూడదు.
ఒక రచయిత ఒక నిర్దిష్ట విషయాన్ని తప్పనిసరిగా ప్రస్తావించవలసిన పరిస్థితి ఉందని బలమైన స్వతంత్ర ఆధారాలు ఉన్నప్పుడు, ఆ విషయము లేకపోవడం పరిమితమైన చారిత్రక ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉండవచ్చు.
కానీ ఆదికాండములో ఒక వివరము నమోదు కాలేదనే కారణంతో మాత్రమే దాని అసంభవత్వాన్ని నిర్ధారించడం సాధారణంగా సమర్థనీయం కాదు.
12.3 మౌనానికి రహస్యార్థము కల్పించడం
మరొక సమస్య ఏమిటంటే, కథనములో వివరము లేకపోవడానికి తప్పనిసరిగా ఒక లోతైన రహస్యార్థము ఉందని భావించడం.
ఉదాహరణకు ఒక వ్యక్తి కొన్ని వచనాలలో మాట్లాడకపోతే, ఆ మౌనము తప్పనిసరిగా ఆత్మీయ పరిపక్వతను సూచిస్తుందని చెప్పవచ్చు.
మరొకరు అదే మౌనము భయాన్ని సూచిస్తుందని చెప్పవచ్చు.
అయితే పాఠ్యము ఈ రెండింటినీ ధ్రువీకరించకపోతే వాటిని నిశ్చయమైన వ్యాఖ్యానాలుగా ప్రకటించరాదు.
ప్రతి మౌనము ఒక సంకేతము కాదు. ప్రతి చెప్పబడని వివరము ఒక దాచబడిన సందేశము కాదు.
ఇది ఈ అధ్యయనములో అత్యంత ముఖ్యమైన హెచ్చరికలలో ఒకటి.
13. వాస్తవము, వ్యాఖ్యానము, సాధ్యత, కల్పన — నాలుగు స్థాయిలు
బైబిలు అధ్యయనములో సమాచారాన్ని నాలుగు స్థాయిలలో వేరు చేయడం ఉపయోగకరమైన పద్ధతి.
మొదటి స్థాయి — ప్రత్యక్ష పాఠ్య సాక్ష్యము
ఇది బైబిలు స్పష్టంగా చెప్పిన విషయము.
ఉదాహరణ:
ఆదికాండము 22:3 ప్రకారం అబ్రాహాము ఉదయమున లేచి ప్రయాణానికి సిద్ధపడ్డాడు.
ఇది ప్రత్యక్ష పాఠ్య సాక్ష్యము.
రెండవ స్థాయి — పాఠ్యము బలంగా సూచించే నిర్ణయము
ఇది నేరుగా చెప్పబడకపోయినా, పాఠ్యంలోని వాస్తవాలను పరిశీలించినప్పుడు బలంగా సమర్థించబడే నిర్ణయము.
ఉదాహరణ:
ఆదికాండము 42–44లో యూదా ప్రవర్తనను, ఆదికాండము 37లో అతని పూర్వపు పాత్రను పోల్చినప్పుడు అతని ప్రవర్తనలో గణనీయమైన మార్పు కనిపిస్తుంది.
ఇది పాఠ్య ఆధారిత తులనాత్మక నిర్ణయము.
అయితే యూదా మనస్సులో ఆ మార్పు జరిగిన ఖచ్చితమైన క్షణము మనకు తెలియదు.
మూడవ స్థాయి — సాధ్యమైన ఊహ
ఇది పాఠ్యముతో విరుద్ధంగా లేకపోయినా, స్పష్టంగా ధ్రువీకరించబడని అవకాశం.
ఉదాహరణ:
అబ్రాహాము తన ప్రయాణానికి ముందు శారాతో మాట్లాడి ఉండవచ్చు.
అది సాధ్యమే.
కానీ దానిని నిర్ధారించడానికి ఆధారము లేదు.
నాలుగవ స్థాయి — కల్పిత విస్తరణ
ఇది పాఠ్యములో నమోదు కాని మాటలు, సంఘటనలు, ఆలోచనలను రచించి అసలు కథనములో భాగంగా చూపించడం.
ఉదాహరణ:
అబ్రాహాము శారాతో జరిపిన ఒక సుదీర్ఘ సంభాషణను వాక్యాల రూపంలో రచించడం.
ఇది సృజనాత్మక నాటకరచనలో ఉపయోగపడవచ్చు. కానీ బైబిలు వ్యాఖ్యానములో దానిని చారిత్రక సాక్ష్యమని చూపకూడదు.
ఈ నాలుగు స్థాయిలను ఇలా గుర్తుంచుకోవచ్చు
1. ప్రత్యక్ష సాక్ష్యము
పాఠ్యము నేరుగా చెప్పింది
నిర్ధారితము
2. బలమైన పాఠ్య నిర్ణయము
సాక్ష్యము బలంగా సమర్థిస్తుంది
ఆధారబద్ధము
3. సాధ్యమైన ఊహ
జరిగి ఉండవచ్చు; నిర్ధారణ లేదు
అనిశ్చితము
4. కల్పిత విస్తరణ
రచయిత లేదా పాఠకుడు జోడించిన వివరాలు
బైబిలు సాక్ష్యము కాదు
ఈ స్థాయిల మధ్య తేడాను గుర్తించకపోతే, బోధకుడు తెలియకుండానే తన స్వంత ఊహలను బైబిలు అధికారంతో సమానంగా ప్రదర్శించే ప్రమాదము ఉంది.
14. సంఘటన గురించి తెలిసినది మరియు తెలియనిది — మూడు ఉదాహరణల తులన
వాక్యభాగము | స్పష్టంగా తెలిసినది | తెలియజేయబడనిది | నివారించవలసిన నిర్ణయము |
3 | ఆదాము హవ్వలు నిషేధిత ఫలాన్ని తిన్నారు | ఫలము యొక్క ఖచ్చితమైన రకము | అది తప్పకుండా ఆపిల్ |
22 | అబ్రాహాము ఇస్సాకుతో మోరియాకు ప్రయాణించాడు | శారాకు ఈ విషయం చెప్పాడా? | చెప్పాడని లేదా దాచాడని నిర్ధారించడం |
37–39 | యోసేపు ఐగుప్తుకు అమ్మబడి పోతీఫరు ఇంటికి చేరాడు | అతని ప్రారంభ బానిసత్వ అనుభవాల పూర్తి వివరాలు | అతని ప్రతి భావోద్వేగాన్ని చారిత్రకంగా వివరించడం |
40–41 | యోసేపు విడుదల ఆలస్యమైంది | అతని ప్రతి ప్రార్థన, వ్యక్తిగత ఆలోచన | అతడు ఆశ కోల్పోయాడని నిర్ధారించడం |
45 | యోసేపు తన సహోదరులకు తనను వెల్లడించాడు | ప్రతి సహోదరుని వ్యక్తిగత అంతర్గత ప్రతిస్పందన | అందరూ ఒకే విధంగా స్పందించారని ప్రకటించడం |
50 | సహోదరులు యాకోబు చెప్పినట్లు ఒక సందేశం అందించారు | యాకోబు ఆ ఆజ్ఞ ఇచ్చిన సందర్భము | ఆ ప్రకటన తప్పకుండా నిజమని లేదా అబద్ధమని తీర్పు చెప్పడం |
ఈ పట్టికలో ప్రధాన ఉద్దేశము ప్రతి వాక్యభాగాన్ని పూర్తిగా వ్యాఖ్యానించడం కాదు.
పాఠ్యము స్పష్టంగా ధ్రువీకరించే సమాచారానికి, పాఠ్యము తెలియజేయని సమాచారానికి మధ్య సరిహద్దును గుర్తించడం.
15. బైబిలు కథనము మరియు పాఠకుని కల్పనా శక్తి
కల్పనా శక్తి పఠనంలో పూర్తిగా నిషేధించవలసినది కాదు.
ఒక చారిత్రక సంఘటనను మనస్సులో ఊహించుకోవడం ద్వారా పాఠకుడు దాని సందర్భాన్ని గ్రహించడానికి ప్రయత్నించవచ్చు.
అయితే కల్పనా శక్తి వ్యాఖ్యాన సాక్ష్యానికి ప్రత్యామ్నాయము కాకూడదు.
ఇక్కడ మూడు వేర్వేరు పనులు ఉన్నాయి.
మొదటిది — పాఠ్య పరిశీలన.
నిజంగా ఏ మాటలు చెప్పబడ్డాయి? ఏ చర్యలు జరిగాయి? ఎవరు మాట్లాడారు? ఎవరి గురించి సమాచారం ఉంది?
రెండవది — చారిత్రక సందర్భ పరిశీలన.
ప్రాచీన సమాజము, భౌగోళిక పరిస్థితులు, కుటుంబ ఆచారాలు, ప్రయాణ విధానాలు వంటి విషయాల గురించి స్వతంత్ర ఆధారాలు ఏమి చెబుతున్నాయి?
మూడవది — సృజనాత్మక పునర్నిర్మాణము.
నమోదుకాని వివరాలను ఉపయోగించి సంఘటనను నాటకరూపములో, చిత్రరూపములో లేదా సృజనాత్మక కథనరూపములో విస్తరించడం.
ఈ మూడు పనులకూ వేర్వేరు ఉద్దేశాలు ఉన్నాయి.
చారిత్రక సందర్భము ఒక సంఘటనను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడవచ్చు. కానీ ఒక నిర్దిష్ట వ్యక్తి ఖచ్చితంగా ఏమి చేశాడో అది స్వయంగా ధ్రువీకరించదు.
అలాగే సృజనాత్మక రచన ఆ సంఘటనను పాఠకునికి దగ్గర చేయవచ్చు. కానీ అది బైబిలులో తెలియజేయని సమాచారానికి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాన్ని అందించదు.
కాబట్టి కథన మౌనాల అధ్యయనములో కల్పనను ఉపయోగించినా, దాని పరిమితిని స్పష్టంగా ప్రకటించాలి.
16. మౌనము అనేది ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా జ్ఞానలేమి కాదు
16. మౌనము అనేది ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా జ్ఞానలేమి కాదు
కథనము ఒక వివరాన్ని నేరుగా చెప్పకపోయినా, ఇతర వాక్యాల ఆధారంగా కొంత సమాచారాన్ని పొందగలిగే సందర్భాలు ఉంటాయి.
కాబట్టి “ఈ అధ్యాయము చెప్పదు” మరియు “బైబిలు మొత్తం చెప్పదు” అనే రెండు ప్రకటనలను వేరు చేయాలి.
16.1 సమీప వాక్యాల ఆధారము
ఒక వచనము ఒక వివరాన్ని తెలియజేయకపోవచ్చు.
కానీ తరువాతి వచనము దానికి సమాధానము ఇవ్వవచ్చు.
ఉదాహరణకు ఆదికాండము 22:7లో ఇస్సాకు బలికి గొఱ్ఱెపిల్ల గురించి ప్రశ్నించినప్పుడు ఆ సమాధానము వెంటనే సంఘటన రూపంలో కనిపించదు.
కానీ 13వ వచనములో పొట్టేలు సమకూర్చబడినట్లు కథనము తెలియజేస్తుంది.
అందువల్ల 7వ వచనము వద్ద కనిపించే సమాచార లోపాన్ని అధ్యాయమంతా చదవకుండా శాశ్వత మౌనంగా పేర్కొనరాదు.
16.2 అదే గ్రంథములోని ఇతర భాగాలు
ఒక సంఘటన గురించి ముందుగా తెలియజేయని సమాచారం తరువాతి అధ్యాయాలలో రావచ్చు.
యోసేపు సహోదరుల అపరాధ భావన ఆదికాండము 37లో పూర్తిగా వివరించబడలేదు.
కానీ 42:21లో వారు తమ గత దోషాన్ని గుర్తుచేసుకున్నారు.
కాబట్టి కథనములో ముందుగా తెలియజేయబడని భావోద్వేగాలను పరిశీలించేటప్పుడు తరువాతి ప్రత్యక్ష ప్రకటనలను కూడా గమనించాలి.
16.3 ఇతర బైబిలు గ్రంథాల సాక్ష్యము
కొన్ని సందర్భాలలో బైబిలులోని ఇతర గ్రంథాలు ముందటి సంఘటనల గురించి వ్యాఖ్యానము లేదా అదనపు సమాచారము అందిస్తాయి.
హెబ్రీయులకు 11:17–19 అబ్రాహాము ఇస్సాకును అర్పించడానికి సిద్ధపడిన సంఘటనకు సంబంధించిన విశ్వాస దృక్పథాన్ని తెలియజేస్తుంది.
అటువంటి సమాచారం బైబిలు సమగ్ర అధ్యయనములో ముఖ్యమైనది.
కానీ ఇక్కడ కూడా ఒక జాగ్రత్త అవసరం.
తరువాతి బైబిలు వ్యాఖ్యానము ఒక అంశాన్ని వివరించినంత మాత్రాన ఆ సంఘటనకు సంబంధించిన అన్ని మౌనాలను పరిష్కరించిందని భావించకూడదు.
ఉదాహరణకు హెబ్రీయులకు 11 అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని వివరిస్తుంది. కానీ అతడు శారాకు ఆజ్ఞను తెలియజేశాడా అనే ప్రశ్నకు సమాధానము ఇవ్వదు.
16.4 బైబిలేతర సంప్రదాయాలు
ప్రాచీన యూదా వ్యాఖ్యాన సంప్రదాయాలలో, ఇతర చారిత్రక రచనలలో, తరువాతి సాహిత్యములో ఆదికాండము సంఘటనలకు అదనపు వివరాలు కనిపించవచ్చు.
అవి వ్యాఖ్యాన చరిత్రను అర్థం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడవచ్చు.
అయితే తరువాతి సంప్రదాయము చెప్పిన వివరాన్ని ఆదికాండము స్వయంగా చెప్పిన సమాచారంగా ప్రదర్శించరాదు.
ప్రతి సమాచారానికి దాని మూలాన్ని సరిగ్గా గుర్తించడం అవసరం.
ఆదికాండము ఏమి చెబుతుంది? ఇతర బైబిలు గ్రంథాలు ఏమి చెబుతున్నాయి? తరువాతి సంప్రదాయాలు ఏమి జోడించాయి?
ఈ మూడు ప్రశ్నలకు వేర్వేరు సమాధానాలు ఇవ్వాలి.
17. కథన మౌనములో ఉద్దేశపూర్వకతను ఎలా పరిశీలించాలి?
కొన్ని మౌనాలు కథనములో అర్థవంతమైన పాత్ర పోషించవచ్చు. కానీ ప్రతి మౌనము ఉద్దేశపూర్వక సాహిత్య వ్యూహమని నిర్ధారించలేము.
ఒక మౌనము ప్రత్యేకంగా ప్రాముఖ్యమైనదా అని నిర్ణయించడానికి కొన్ని పరిశీలనలు ఉపయోగపడతాయి.
17.1 ఆ వివరము కథనములో ప్రత్యేకంగా ఆశించదగినదా?
ఒక సందర్భములో ఒక వ్యక్తి ప్రతిస్పందన సహజంగా ఆశించబడుతుంది.
కానీ ఆ ప్రతిస్పందన నమోదు కాలేదు.
ఇది పరిశీలనకు తగిన అంశం కావచ్చు.
అయితే పాఠకుడు ఏదైనా ఆశించాడనే కారణం మాత్రమే రచయిత ఉద్దేశాన్ని నిరూపించదు.
17.2 సమాంతర కథనములో ఆ వివరము నమోదు అయ్యిందా?
ఆదికాండములో ఒకే రకమైన రెండు సంఘటనలు ఉన్నప్పుడు ఒక కథనములో భావోద్వేగము స్పష్టంగా తెలియజేయబడి, మరొక కథనములో తెలియజేయబడకపోవచ్చు.
అటువంటి తేడా వ్యాఖ్యానపరంగా ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉండవచ్చు.
కానీ సమాంతర కథనములోని సమాచారాన్ని మరొక కథనములోకి యథాతథంగా బదిలీ చేయకూడదు.
17.3 ఆ సమాచారం తరువాతి కథనములో వెల్లడించబడిందా?
మొదట తెలియజేయని విషయము తరువాత చెప్పబడితే, కథనములో సమాచార వెల్లడికి సంబంధించిన ఒక గుర్తించదగిన క్రమము ఉందని చెప్పవచ్చు.
యోసేపు సహోదరుల గత అపరాధము తరువాత వారి స్వంత మాటల ద్వారా మళ్లీ ముందుకు రావడం దీనికి ఒక ఉదాహరణ.
అయితే ఏ మౌనాన్నైనా తరువాత తప్పనిసరిగా వెల్లడించబడే రహస్యంగా భావించకూడదు.
17.4 మౌనము వ్యాఖ్యానానికి నిజంగా అవసరమా?
కొన్ని వివరాలు తెలియకపోయినా సంఘటన యొక్క ప్రధాన అర్థము స్పష్టంగా ఉండవచ్చు.
ఉదాహరణకు నిషేధించబడిన ఫలము ఏ రకమైనదో తెలియకపోయినా ఆదికాండము 3లో అవిధేయత జరిగిన విషయము స్పష్టంగా ఉంది.
అందువల్ల ప్రతి సమాచార లోపము వ్యాఖ్యాన సంక్షోభముగా మారవలసిన అవసరం లేదు.
ఈ పరిశీలనలన్నిటి తరువాత కూడా రచయిత ఉద్దేశము నిర్ధారణకు అందకపోవచ్చు.
అటువంటి సందర్భములో “ఈ వివరము తెలియజేయబడలేదు” అని మాత్రమే చెప్పడం అత్యంత బాధ్యతాయుతమైన నిర్ణయము.
18. మౌనమును వ్యాఖ్యానించేటప్పుడు నిశ్చయత స్థాయిలను ప్రకటించడం
బైబిలు ఉపాధ్యాయుడు లేదా పరిశోధకుడు ఉపయోగించే భాష అతని సాక్ష్యానికి తగిన స్థాయిలో ఉండాలి.
ఈ క్రింది వ్యక్తీకరణలు ఒకే అర్థము కలిగినవి కావు.
ఉపయోగించవలసిన మాట | అర్థము |
“వాక్యము స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది” | ప్రత్యక్ష సాక్ష్యము ఉంది |
“పాఠ్యము బలంగా సూచిస్తుంది” | నిర్ణయానికి బలమైన ఆధారము ఉంది |
“ఈ విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు” | సమర్థించదగిన వ్యాఖ్యాన అవకాశం ఉంది |
“జరిగి ఉండవచ్చు” | ఒక సాధ్యత మాత్రమే ఉంది |
“వివరము తెలియజేయబడలేదు” | నిర్ధారణకు తగిన సమాచారం లేదు |
“ఈ విషయాన్ని నిర్ణయించలేము” | లభించిన సాక్ష్యంతో నిశ్చయమైన తీర్పు సాధ్యం కాదు |
ఈ భాషా క్రమశిక్షణ ముఖ్యంగా బైబిలు బోధనలో అవసరం.
ఎందుకంటే శ్రోతలు ఉపాధ్యాయుడు చెప్పిన అన్ని వివరాలను బైబిలులోనే ఉన్నట్లుగా భావించే అవకాశం ఉంది.
ఒక ఊహను ఊహగానే పరిచయం చేస్తే సమస్య లేదు.
కానీ దానిని దేవుని వాక్యము ఇచ్చిన నిర్ణయంగా ప్రకటిస్తే వ్యాఖ్యాన అధికారాన్ని తప్పుగా ఉపయోగించినట్లవుతుంది.
19. కథన మౌనము మరియు సిద్ధాంత నిర్మాణము
ఆదికాండము అనేక ప్రధాన క్రైస్తవ సిద్ధాంతాలకు పునాది వేస్తుంది.
దేవుని సృష్టికార్యము, మానవ స్వభావము, పాపము, తీర్పు, వాగ్దానము, విశ్వాసము, దేవుని నమ్మకత్వము వంటి అంశాలు ఈ గ్రంథములో ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి.
అయితే సిద్ధాంత నిర్మాణములో కథన మౌనాన్ని జాగ్రత్తగా పరిగణించాలి.
19.1 స్పష్టమైన ప్రకటనలకు ప్రాధాన్యత
ఒక సిద్ధాంతానికి ఆధారము చూపేటప్పుడు పాఠ్యము నేరుగా చెప్పిన మాటలు, స్పష్టమైన కథన నిర్ణయాలు, ఇతర బైబిలు గ్రంథాల బోధన మొదట పరిశీలించాలి.
పాఠ్యము తెలియజేయని వివరాల ఆధారంగా ఒక ప్రధాన సిద్ధాంతాన్ని నిర్మించడం సరైన పద్ధతి కాదు.
19.2 మౌనము ద్వారా విశ్వవ్యాప్త నియమాలు చేయరాదు
ఒక సంఘటనలో ఒక చర్య నమోదు కాలేదని అన్ని సందర్భాలలో ఆ చర్య నిషేధించబడిందని లేదా అవసరం లేదని నిర్ధారించకూడదు.
ఉదాహరణకు ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము ప్రయాణ సమయంలో చేసిన ప్రార్థనలు నమోదు కాలేదని, అతడు ప్రార్థించకుండానే విశ్వాసంతో నడిచాడని ఒక సాధారణ ఆత్మీయ నియమాన్ని నిర్మించడం సమర్థనీయం కాదు.
అతని విశ్వాసాన్ని కథనము మరియు హెబ్రీయులకు 11 స్పష్టంగా గుర్తిస్తాయి.
కానీ నమోదు కాని ప్రార్థనల ఆధారంగా ప్రార్థన గురించి సిద్ధాంతము నిర్మించలేము.
19.3 తెలియని విషయాన్ని తెలియనిదిగానే వదిలివేయడం
కొన్ని సందర్భాలలో వ్యాఖ్యానకర్తకు అత్యంత సరైన నిర్ణయం:
“ఈ విషయానికి సంబంధించి బైబిలు మనకు తగిన సమాచారం ఇవ్వదు.”
అనే వాక్యమే.
ఇది అధ్యయన వైఫల్యము కాదు.
ఇది సాక్ష్య పరిమితులను గౌరవించే వ్యాఖ్యాన క్రమశిక్షణ.
20. పాఠ్యము యొక్క సమాచారం మరియు పాఠకుని ప్రశ్న మధ్య సరైన సంబంధము
కథన మౌనాల అధ్యయనములో మూడు ప్రశ్నలు పరస్పరం సంబంధించి ఉంటాయి.
ప్రశ్న 1 — నిజంగా ఏమి జరిగింది?
ఇది చారిత్రక వాస్తవానికి సంబంధించిన ప్రశ్న.
ప్రశ్న 2 — ఆ జరిగిన విషయాలలో గ్రంథము ఏమి తెలియజేస్తుంది?
ఇది లభించిన పాఠ్య సాక్ష్యానికి సంబంధించిన ప్రశ్న.
ప్రశ్న 3 — తెలియజేయబడని విషయాలలో మనము ఏమి తెలుసుకోవాలని ఆశిస్తున్నాము?
ఇది పాఠకుని జిజ్ఞాసకు సంబంధించిన ప్రశ్న.
ఈ మూడు ప్రశ్నలకు ఎల్లప్పుడూ ఒకే పరిధిలో సమాధానాలు ఉండవు.
నిజజీవితములో జరిగిన సంఘటనలో గ్రంథము నమోదు చేసిన దానికంటే మరిన్ని వివరాలు ఉండి ఉంటాయి.
అయితే వాటిలో కొన్నింటిని మనము స్వతంత్రంగా తెలుసుకోలేము.
పాఠకుని కోరిక వాస్తవాన్ని నిర్ణయించదు.
పాఠకుని ఊహ పాఠ్య సమాచారాన్ని పెంచదు.
చరిత్రలో ఒక విషయం జరిగి ఉండటం, దానిని మనము తెలుసుకోగలగడం — ఇవి రెండు వేర్వేరు అంశాలు.
తెలిసే అవకాశం లేకపోవడం అనగా సంఘటన జరగలేదని కాదు. సంఘటన జరిగి ఉండవచ్చనే అవకాశం అనగా అది జరిగిందని నిరూపణ కూడా కాదు.
ఈ రెండు వాక్యాలు కథన మౌనాల పరిశోధనకు ప్రాథమికమైనవి.
21. బైబిలు బోధకునికి అవసరమైన బాధ్యత
21. బైబిలు బోధకునికి అవసరమైన బాధ్యత
ఆదికాండమును బోధించే వ్యక్తి కథనములో ఉన్న విషయాలను మాత్రమే కాకుండా, తన వ్యాఖ్యాన పరిమితులను కూడా శ్రోతలకు తెలియజేయాలి.
ముఖ్యంగా మూడు బాధ్యతలు ఉన్నాయి.
21.1 బైబిలు చెప్పినదాన్ని ఖచ్చితంగా తెలియజేయడం
ప్రతి వాక్యభాగములో ఉన్న ప్రధాన వాస్తవాలను స్పష్టంగా గుర్తించాలి.
వాటిని ఊహలతో కలపకుండా వివరించాలి.
21.2 పాఠ్యము ఇవ్వని సమాచారానికి తప్పుడు నిశ్చయత ఇవ్వకపోవడం
ప్రసంగాన్ని ఆకర్షణీయంగా చేయడానికి నమోదు కాని సంభాషణలు, భావోద్వేగాలు, ఉద్దేశాలు జోడించే అవకాశం ఉంది.
అలాంటి సృజనాత్మక వివరణను ఉపయోగిస్తే అది కల్పిత ఉదాహరణ అని స్పష్టంగా తెలియజేయాలి.
21.3 మౌనమును ప్రధాన సందేశానికి ప్రత్యామ్నాయంగా మార్చకపోవడం
కొన్ని మౌనాలు ఆసక్తికరమైన పరిశోధనకు దారితీస్తాయి.
అయితే వాటి గురించి నిరంతరంగా ఊహించడము వల్ల పాఠ్యము స్పష్టంగా తెలియజేసిన ప్రధాన విషయాలు మరుగున పడకూడదు.
ఆదికాండము 3లో ఫలము యొక్క రకం తెలియకపోవడం కంటే అవిధేయత జరిగిన విషయము ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉంది.
ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము శారాకు ఏమి చెప్పాడో తెలియకపోవడం కంటే దేవుని పరీక్ష, అబ్రాహాము విధేయత, ఇస్సాకు స్థానంలో సమకూర్చబడిన బలి కథనములో స్పష్టంగా నిలుస్తాయి.
యోసేపు జీవితములోని ప్రతి దైనందిన అనుభవము తెలియకపోయినా, అతని జీవితంలోని ప్రధాన సంఘటనల క్రమాన్ని గ్రంథము అందిస్తుంది.
అందువల్ల మౌనాలను గుర్తించడం పాఠ్యము చెప్పిన విషయాలకు ప్రత్యామ్నాయము కాకుండా, వాటిని మరింత ఖచ్చితంగా అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడాలి.
22. కథన మౌనాన్ని గుర్తించడానికి పరిశోధనా విధానము
ఈ అధ్యయన శ్రేణిలోని తరువాతి అంశాలను పరిశీలించేటప్పుడు ఒక స్థిరమైన విధానాన్ని అనుసరించడం మంచిది.
కథన మౌన పరిశీలన — ఆరు దశలు
- పూర్తి వాక్యభాగాన్ని చదవాలి.
విడిగా తీసుకున్న ఒక వచనము ఆధారంగా మౌనాన్ని ప్రకటించకూడదు. - ప్రత్యక్ష సమాచారాన్ని నమోదు చేయాలి.
ఏమి చెప్పబడింది? ఎవరు మాట్లాడారు? ఏ చర్యలు వివరించబడ్డాయి? - తెలియజేయని నిర్దిష్ట విషయాన్ని గుర్తించాలి.
సాధారణంగా “చాలా విషయాలు తెలియవు” అనకుండా ఖచ్చితమైన సమాచార లోపాన్ని పేర్కొనాలి. - ఆ లోపం స్వభావాన్ని వర్గీకరించాలి.
అది మౌనమా, అస్పష్టతా, సంక్షిప్త వివరణా, పరిష్కరించబడని ప్రశ్నా? - అందుబాటులో ఉన్న ఇతర సాక్ష్యాన్ని పరిశీలించాలి.
సమీప వచనాలు, తరువాతి అధ్యాయాలు, ఇతర బైబిలు గ్రంథాలు ఏమి తెలియజేస్తున్నాయి? - సాక్ష్యానికి తగిన నిర్ణయాన్ని మాత్రమే ప్రకటించాలి.
తెలిసిన విషయాన్ని తెలిసినదిగా, సాధ్యమైన విషయాన్ని సాధ్యమైనదిగా, తెలియనిదాన్ని తెలియనిదిగా పేర్కొనాలి.
ఈ విధానము ప్రతి కథన మౌనాన్ని ఒక ఆసక్తికరమైన రహస్యంగా మార్చడానికి కాదు.
వాస్తవంగా పరిశీలనకు అర్హమైన మౌనాలను గుర్తించి, వాటిని ఆధారబద్ధంగా అధ్యయనం చేయడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
23. కథన మౌనము అధ్యయనములో సాధారణ పొరపాట్లు
పొరపాటు | సమస్య | సరైన పద్ధతి |
తెలియని విషయాన్ని తెలిసినట్లు ప్రకటించడం | ఊహకు సాక్ష్యస్థాయి ఇవ్వడం | నిర్ధారణ లేదని పేర్కొనడం |
నమోదు కాని చర్య జరగలేదని భావించడం | మౌనము నుండి తప్పుడు నిరాకరణ | సమాచారం లేకపోవడాన్ని అంగీకరించడం |
అస్పష్టమైన ప్రకటనను మౌనంగా వర్గీకరించడం | వ్యాఖ్యాన సమస్యను తప్పుగా గుర్తించడం | పదార్థము, సందర్భము పరిశీలించడం |
సంక్షిప్త వివరణను సమాచార శూన్యతగా చూడడం | ఇవ్వబడిన సారాంశాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం | సారాంశములోని వాస్తవాలను గుర్తించడం |
ప్రతి మౌనానికి ప్రత్యేక సంకేతార్థము ఇవ్వడం | ఆధారము లేని సాహిత్య నిర్ణయాలు | ఉద్దేశానికి తగిన సాక్ష్యము కోరడం |
తరువాతి సంప్రదాయాన్ని ఆదికాండము సమాచారంగా చూపించడం | మూలాలను కలిపివేయడం | సమాచార మూలాన్ని స్పష్టంగా గుర్తించడం |
కల్పిత సంభాషణను వాస్తవంగా బోధించడం | పాఠ్యానికి అదనపు మాటలు జోడించడం | సృజనాత్మక విస్తరణ అని తెలియజేయడం |
మౌనాన్ని ప్రధాన బోధగా మార్చడం | స్పష్టమైన కథన విషయాలు మరుగున పడటం | ముందుగా ప్రత్యక్ష సమాచారానికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం |
24. ఈ అధ్యయన శ్రేణికి సంబంధించిన ప్రధాన పరిశోధనా సరిహద్దులు
Biblical Narrative Silences: What Genesis Does Not Tell Us అనే ఈ అధ్యయన శ్రేణిని ఇతర సాహిత్య అధ్యయనాల నుండి స్పష్టంగా వేరుచేయడం అవసరం.
24.1 ఇది సాధారణ సాహిత్య సంక్షిప్తత అధ్యయనము కాదు
బైబిలు కథనములో రచయిత ఎంత సమాచారాన్ని ఎంపిక చేశాడు, కథన వేగాన్ని ఎలా నియంత్రించాడు, ఏ సంఘటనలకు ఎక్కువ స్థలము ఇచ్చాడు వంటి విషయాలు సాహిత్య నిర్మాణ అధ్యయనానికి చెందుతాయి.
ఆ అంశాలు ముఖ్యమైనవే.
అయితే ప్రస్తుత అధ్యయనము ప్రధానంగా కథన నిర్మాణ కళను విశ్లేషించడానికి ఉద్దేశించబడలేదు.
ఇది కథనములో తెలియజేయని సమాచారాన్ని పరిశీలించేటప్పుడు పాఠకుడు, ఉపాధ్యాయుడు, పరిశోధకుడు పాటించవలసిన జ్ఞానపరమైన మరియు వ్యాఖ్యానపరమైన పరిమితులను నిర్వచిస్తుంది.
అందువల్ల ఈ అధ్యయనము యొక్క కేంద్ర ప్రశ్న:
“రచయిత కథనాన్ని ఎలా సంక్షిప్తం చేశాడు?” అనేది కాదు.
“కథనము చెప్పని విషయాల గురించి మనము ఎంతవరకు బాధ్యతాయుతంగా మాట్లాడగలము?” అనేది.
24.2 ఇది బైబిలులోని అన్ని కష్టమైన ప్రశ్నల అధ్యయనము కాదు
ఒక వాక్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు.
రెండు వచనాలను సమన్వయపరచడంలో సమస్య ఉండవచ్చు.
ఒక చారిత్రక కాలక్రమాన్ని నిర్ణయించడంలో అనిశ్చితి ఉండవచ్చు.
ఇవన్నీ కథన మౌనాలతో సమానము కావు.
ఈ శ్రేణిలో ఒక అంశాన్ని చేర్చడానికి కథనము తెలియజేయని ఒక నిర్దిష్ట సమాచారం నిజంగా ఉండాలి.
24.3 ఇది ఊహాజనిత చరిత్ర రచన కాదు
ఈ శ్రేణి ఉద్దేశము ఆదాము, హవ్వ, అబ్రాహాము, శారా, ఇస్సాకు, యాకోబు, యోసేపు వంటి వ్యక్తుల జీవితాలకు కథనములో లేని కొత్త సంఘటనలను జోడించడం కాదు.
అదేవిధంగా వారికి నమోదు కాని సంభాషణలను రచించడం కూడా కాదు.
ఈ శ్రేణి యొక్క ప్రత్యేక విలువ తెలిసినది మరియు తెలియనిది మధ్య ఖచ్చితమైన సరిహద్దులను గుర్తించడంలో ఉంటుంది.
24.4 ఇది అన్ని మౌనాలకు ఒకే కారణము నిర్ణయించే అధ్యయనము కాదు
కొన్ని మౌనాలు కథనములో నిర్దిష్ట సాహిత్య ప్రభావాన్ని కలిగించవచ్చు.
కొన్ని వివరాలు ప్రధాన విషయానికి అవసరం లేకపోవచ్చు.
మరికొన్ని సందర్భాలలో సమాచారం ఎందుకు నమోదు కాలేదో మనకు తెలియకపోవచ్చు.
కాబట్టి ఈ శ్రేణి ప్రారంభంలోనే ఒకే వివరణను అన్ని మౌనాలకు వర్తింపజేయకూడదు.
25. అధ్యయనార్థుల కోసం పరిశీలనా ప్రశ్నలు
1. కథన మౌనము మరియు అస్పష్టమైన ప్రకటన మధ్య ప్రధాన తేడా ఏమిటి?
2. ఒక సంఘటనకు సంబంధించిన పూర్తి వివరాలు తెలియకపోవడం, ఆ సంఘటన చారిత్రకంగా జరగలేదని నిరూపిస్తుందా?
3. ఆదికాండము 3లో ప్రత్యక్షంగా తెలియజేయబడిన విషయాలు ఏమిటి? కేవలం ఊహలుగా మిగిలే అంశాలు ఏమిటి?
4. ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము శారాకు దేవుని ఆజ్ఞను తెలియజేశాడని లేదా తెలియజేయలేదని ఎందుకు నిశ్చయంగా చెప్పలేము?
5. ఇస్సాకు కట్టెలు మోశాడనే వాస్తవము అతని ఖచ్చితమైన వయస్సును నిర్ధారించడానికి సరిపోతుందా?
6. యోసేపు చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు అతని ప్రార్థనలు నమోదు కాలేదనే కారణంతో అతడు ప్రార్థించలేదని చెప్పవచ్చా?
7. ఒక సంఘటన మొదట తెలియజేయబడకపోయినా, తరువాతి వాక్యాలలో దాని గురించి అదనపు సమాచారం లభించినప్పుడు పరిశోధకుడు ఏమి చేయాలి?
8. బైబిలేతర సంప్రదాయాలలో లభించే వివరాలను ఆదికాండము పాఠ్య సమాచారంతో ఎందుకు కలపకూడదు?
9. కథనములో నమోదు కాని సంభాషణను ప్రసంగములో ఉపయోగిస్తే దానిని ఎలా పరిచయం చేయాలి?
10. కథనము తెలియజేయని విషయాల గురించి “తెలియదు” అని చెప్పగలగడం ఎందుకు మంచి వ్యాఖ్యాన క్రమశిక్షణకు సూచిక?
26. ఈ అధ్యయనము నుండి పొందవలసిన ప్రధాన నియమాలు
26. ఈ అధ్యయనము నుండి పొందవలసిన ప్రధాన నియమాలు
నియమము 1 — పాఠ్యము మరియు ఊహను వేరుచేయాలి.
ఆదికాండము స్పష్టంగా చెప్పిన వివరాలు, మనము ఊహించే అదనపు వివరాలు ఒకే స్థాయిలో ఉండవు.
నియమము 2 — సమాచారం లేకపోవడాన్ని నిరాకరణగా మార్చకూడదు.
ఒక చర్య నమోదు కాలేదని అది జరగలేదని నిర్ణయించలేము.
నియమము 3 — సాధ్యతను నిశ్చయతగా మార్చకూడదు.
ఒక సంఘటన సాధ్యమే అయినప్పటికీ అది నిజంగా జరిగిందని ధ్రువీకరణ అవసరం.
నియమము 4 — అస్పష్టతను మౌనంతో కలపకూడదు.
అర్థము అస్పష్టంగా ఉన్న వాక్యాన్ని వ్యాఖ్యానించాలి. నమోదు కాని సమాచారాన్ని నమోదు కానిదిగా గుర్తించాలి.
నియమము 5 — కథనమంతటిని పరిశీలించాలి.
ఒక వచనములో లేని సమాచారం తరువాతి వచనములో ఉండవచ్చు.
నియమము 6 — బైబిలు గ్రంథాల మధ్య సంబంధాన్ని గౌరవించాలి.
ఇతర బైబిలు వాక్యభాగాలు ఇచ్చిన అదనపు సమాచారాన్ని గుర్తించాలి. కానీ అవి పరిష్కరించని మౌనాలను పరిష్కరించినట్లు ప్రకటించకూడదు.
నియమము 7 — మౌనానికి తప్పనిసరిగా రహస్యార్థము కల్పించకూడదు.
ప్రతి నమోదు కాని వివరానికి ప్రత్యేక సాహిత్యము లేదా ఆధ్యాత్మిక సంకేతము ఉందని అనుకోకూడదు.
నియమము 8 — సాక్ష్యానికి తగిన భాషను ఉపయోగించాలి.
“స్పష్టంగా చెప్పబడింది,” “సూచించబడింది,” “సాధ్యము,” “తెలియదు” అనే వ్యక్తీకరణలను సరైన సందర్భాలలో ఉపయోగించాలి.
నియమము 9 — ప్రధాన కథన విషయాలను మరుగున పెట్టకూడదు.
తెలియజేయబడని చిన్న వివరాలపై అతిగా దృష్టి పెట్టడం వల్ల గ్రంథము స్పష్టంగా తెలియజేసిన విషయాలు పక్కకు వెళ్లకూడదు.
నియమము 10 — జ్ఞాన పరిమితులను అంగీకరించాలి.
ప్రతి ప్రశ్నకు మనము సమాధానము ఇవ్వవలసిన అవసరం లేదు. అందుబాటులో ఉన్న సాక్ష్యంతో నిర్ణయించలేని విషయాన్ని అలాగే వదిలివేయవచ్చు.
27. ముగింపు — బైబిలు తెలియజేసిన దానిని గౌరవించడం, తెలియజేయని దానిని అంగీకరించడం
ఆదికాండమును లోతుగా అధ్యయనం చేసే పాఠకునికి అనేక ప్రశ్నలు ఎదురవుతాయి.
ఆదాము హవ్వలు ఏదెను తోటలో ఎంతకాలము నివసించారు?
అబ్రాహాము తన ప్రయాణము గురించి శారాకు ఏమి చెప్పాడు?
ఇస్సాకు బంధించబడినప్పుడు ఏమనుకున్నాడు?
యోసేపు బానిసత్వ జీవితములో ఎదుర్కొన్న ప్రతి కష్టము ఏమిటి?
యాకోబు మరణించిన తరువాత యోసేపు సహోదరులు తమ తండ్రి ఆజ్ఞ గురించి చెప్పిన వివరము నిజంగా ఎలా జరిగింది?
ఈ ప్రశ్నలన్నీ ఒకే స్వభావం కలిగినవి కావు.
కొన్నింటికి బైబిలులోని ఇతర వచనాలు కొంత వెలుగు ఇవ్వవచ్చు.
కొన్నింటికి చారిత్రక సందర్భము కొంత సహాయపడవచ్చు.
కొన్ని వ్యాఖ్యాన సమస్యలుగా కొనసాగవచ్చు.
మరికొన్ని ప్రశ్నలకు మనకు లభించిన సమాచారంతో నిశ్చయమైన సమాధానము ఉండకపోవచ్చు.
అయితే ఈ పరిమితులు ఆదికాండమును అధ్యయనం చేయడానికి అడ్డంకి కావలసిన అవసరం లేదు.
వాస్తవానికి అవి మరింత జాగ్రత్తతో పాఠ్యాన్ని చదవడానికి మనలను ప్రేరేపిస్తాయి.
మంచి వ్యాఖ్యాత ప్రతి ప్రశ్నకు సమాధానము కలిగినవాడై ఉండవలసిన అవసరం లేదు.
అతడు ఏ విషయానికి సమాధానము ఉన్నదో, ఏ విషయానికి తగిన సాక్ష్యము లేదో గుర్తించగలగాలి.
ఒక కథనములో చెప్పబడిన విషయానికి ఎంత ప్రాముఖ్యత ఉందో, చెప్పబడని విషయమును తప్పుగా ప్రకటించకుండా ఉండటానికి కూడా అంతే జాగ్రత్త అవసరం.
ఈ విధంగా కథన మౌనాల అధ్యయనము బైబిలు తెలియజేయని కొత్త విషయాలను కనిపెట్టే ప్రయత్నము కాదు.
అది బైబిలు సమాచారము యొక్క పరిధిని గుర్తించే పరిశోధన.
అది పాఠ్య సాక్ష్యము మరియు మానవ ఊహ మధ్య తేడాను కాపాడే వ్యాఖ్యాన క్రమశిక్షణ.
అది మనము ఏమి తెలుసుకోగలమో మాత్రమే కాకుండా, మనము ఏమి తెలుసుకున్నామని ప్రకటించకూడదో కూడా నేర్పించే అధ్యయనము.
ఈ అధ్యయనము యొక్క తుది సారాంశము
ఆదికాండము చెప్పిన విషయాలను మనము విస్మరించకూడదు. ఆదికాండము చెప్పని విషయాలను మనము కల్పించకూడదు. అది స్పష్టంగా తెలియజేసినదాన్ని ధృవీకరించాలి; అది కేవలం సూచించినదాన్ని జాగ్రత్తగా పరిశీలించాలి; అది మౌనంగా వదిలినదాన్ని మన ఊహలతో బైబిలు సత్యంగా మార్చకూడదు.
ఒక వాక్యములో ప్రధాన అంతర్దృష్టి:
ఆదికాండములోని కథన మౌనాలను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడం అనగా బైబిలు జవాబు ఇవ్వని ప్రతి ప్రశ్నకు సమాధానము వెదకడం కాదు; బైబిలు తెలియజేసిన సత్యానికి, మనిషి తెలుసుకోవాలనుకునే అదనపు సమాచారానికి మధ్య ఉన్న పరిమితులను విశ్వసనీయంగా గుర్తించడం.
తదుపరి అధ్యయనాలకు పునాది: ఈ మొదటి అధ్యయనములో నిర్వచించబడిన సూత్రాల ఆధారంగానే తరువాతి కథన మౌనాలను పరిశీలించాలి. ప్రతి అంశములో మొదట ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాన్ని, తరువాత సమాచార లోపాన్ని, ఆ తరువాత సాధ్యమైన వ్యాఖ్యాన పరిమితులను గుర్తించాలి. దీనివల్ల ఈ శ్రేణి ఊహాజనిత వివరాల సంకలనముగా కాకుండా, ఆదికాండమును మరింత ఖచ్చితంగా చదవడానికి ఉపయోగపడే స్వతంత్రమైన పరిశోధనా వనరుగా నిలుస్తుంది.
Infographic
