Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
17.0 అంశం 2: ఆదికాండములోని పునరావృత కథన సరళిలు మరియు ప్రామాణిక సన్నివేశాలు / 17.3 సోదర సంబంధాలు, మోసం మరియు నిజమైన గుర్తింపును తెలుసుకోవడం
17.3.5 గుర్తింపును కోరే పదప్రయోగాలు మరియు దాచబడిన నిజం బహిర్గతం కావడం
Section 825 of 1028 · Study notes
గుర్తింపు భాష మరియు దాగియున్న సత్యము బయలుపడుట
ప్రధాన లేఖన భాగములు: ఆదికాండము 37:32–33; 38:25–26
కేంద్ర పరిశీలన: యోసేపు సహోదరులు తమ తండ్రియైన యాకోబుతో పలికిన “గుర్తించుము” అనే ఆజ్ఞనే, తరువాత తామారు యూదాతో పలుకుతుంది. రెండు సందర్భాలలోనూ గుర్తింపు కోరబడుతుంది. రెండు సందర్భాలలోనూ ఎదుటివారు గుర్తిస్తారు. అయితే ఒక సందర్భంలో గుర్తింపు మోసాన్ని విజయవంతం చేయగా, మరొక సందర్భంలో గుర్తింపు దాచబడిన సత్యాన్ని బయటపెడుతుంది.
1. పరిచయము — ఒకే ఆజ్ఞ, రెండు విరుద్ధమైన ఫలితములు
ఆదికాండము 37, 38 అధ్యాయములను వరుసగా చదివినప్పుడు, వాటి మధ్య ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య సంబంధము కనిపిస్తుంది.
37వ అధ్యాయములో యోసేపు సహోదరులు తమ తండ్రిని ఒక వస్తువును గుర్తించమని కోరుతారు.
38వ అధ్యాయములో తామారు యూదాను కొన్ని వస్తువులను గుర్తించమని కోరుతుంది.
పైకి చూస్తే ఇవి వేర్వేరు కుటుంబ సంఘటనలు.
మొదటి సంఘటన యోసేపు అదృశ్యమైన తరువాత జరుగుతుంది. రెండవ సంఘటన తామారు గర్భవతియైన విషయము బయటపడిన తరువాత జరుగుతుంది.
అయితే హీబ్రూ మూలగ్రంథములో రెండు సంఘటనలను కలిపే ఒక ప్రత్యేకమైన మాట ఉంది.
הַכֶּר־נָא — హక్కేర్-నా (Hakker-nā)
దీని భావము:
- దయచేసి గుర్తించుము.
- పరిశీలించి గుర్తించుము.
- ఇది ఎవరిదో నిర్ధారించుము.
ఈ రెండు పదములతో కూడిన ఆజ్ఞ ఆదికాండము 37:32లోను, 38:25లోను ఒకే రూపములో కనిపిస్తుంది.
ఇక్కడ గమనించవలసిన ముఖ్యమైన విషయము ఏమిటంటే, రచయిత కేవలము సమానమైన సంఘటనలను వివరించుటలేదు. ఒకే ఆజ్ఞను రెండు వేర్వేరు నైతిక పరిస్థితులలో ఉపయోగించుట ద్వారా కథనములో గమనించదగిన వ్యత్యాసాన్ని ఏర్పరుస్తున్నాడు.
మొదట గుర్తింపు సత్యాన్ని మరుగుపరచుటకు ఉపయోగించబడుతుంది.
తరువాత అదే గుర్తింపు భాష దాగియున్న సత్యాన్ని బయటపెట్టే సందర్భములో ఉపయోగించబడుతుంది.
ఈ అధ్యయనములో వస్తువుల స్వరూపము, వాటి సంకేతార్థములు, వాటిని మోసములో ఉపయోగించిన విధానము ప్రధానాంశములు కావు. అవి ముందటి అధ్యయనములో పరిశీలించబడ్డాయి.
ఇక్కడ మనము ప్రత్యేకముగా మాటల పునరావృతము, గుర్తించే చర్య, గుర్తించిన తరువాత పలికే మాటలు, వాటి కథనపరమైన ఫలితములు అనే అంశాలను పరిశీలించబోతున్నాము.
2. మొదటి గుర్తింపు ఆజ్ఞ — యోసేపు సహోదరులు యాకోబును ప్రశ్నించుట
ఆదికాండము 37:32–33
యోసేపు సహోదరులు అతనిని విక్రయించిన తరువాత, అతడు క్రూరమృగము చేత చంపబడినట్లు తమ తండ్రి భావించే పరిస్థితిని కల్పించారు.
వారు యోసేపు వస్త్రమును తమ తండ్రియొద్దకు పంపించి, దానిని తాము కనుగొన్నామని చెప్పారు.
అనంతరము వారు ఒక ప్రశ్న వేశారు.
“ఇది నీ కుమారుని వస్త్రమో కాదో గుర్తించుము” (37:32, భావానువాదము).
ఈ మాటలలో రెండు అంశములు ఉన్నాయి.
మొదటిది — గుర్తించవలసిన వస్తువు.
యాకోబుకు పరిచయమైన వస్త్రము అతని ఎదుట ఉంచబడింది.
రెండవది — గుర్తించుటకు ఇచ్చిన ఆజ్ఞ.
సహోదరులు నేరుగా యోసేపు మరణించాడని ప్రకటించలేదు.
అతని వస్త్రమును గుర్తించమని తండ్రిని కోరారు.
ఇది కథనములో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశము.
2.1. సహోదరులు చెప్పిన మాటల పరిమితి
సహోదరులు పలికిన మాటలలో మూడు దశలు ఉన్నాయి.
- తాము ఒక వస్తువును కనుగొన్నామని ప్రకటించుట.
- దానిని గుర్తించమని యాకోబును కోరుట.
- అది అతని కుమారుని వస్త్రమో కాదో నిర్ణయించమని అడుగుట.
వారు యాకోబుకు సమగ్రమైన వివరణ ఇవ్వలేదు.
యోసేపును ఏమి చేశారో చెప్పలేదు.
అతనిని ఎవరు తీసుకువెళ్లారో వెల్లడించలేదు.
తమకు తెలిసిన నిజమైన సంఘటనను దాచిపెట్టారు.
అయితే వారు ఉద్దేశించిన నిర్ధారణకు యాకోబు స్వయంగా చేరుకొనే పరిస్థితిని సృష్టించారు.
దీని వలన ఒక ముఖ్యమైన కథన లక్షణము కనిపిస్తుంది.
మోసగించువారు ప్రత్యక్షంగా తప్పుడు మరణవార్తను ప్రకటించకుండానే, తమకు అనుకూలమైన తప్పుడు నిర్ణయానికి మరొక వ్యక్తిని నడిపించగలిగారు.
ఇది వారి మాటల నిర్మాణములో కనిపించే మోసపూరిత వ్యూహము.
2.2. యాకోబు గుర్తించుట
33వ వచనము ప్రకారము యాకోబు వస్త్రమును గుర్తించాడు.
హీబ్రూలో దీనికి ఉపయోగించబడిన పదము:
וַיַּכִּירָהּ — వయ్యక్కీరాహ్ (Vayyakkîrāh)
దీని అర్థము: అతడు దానిని గుర్తించాడు.
ఈ క్రియ 32వ వచనములోని గుర్తింపు ఆజ్ఞకు సమాధానముగా వస్తుంది.
సహోదరులు: గుర్తించుము.
యాకోబు: గుర్తించాడు.
అందువలన వారి ప్రశ్నకు తక్షణ సమాధానము లభించింది.
కానీ ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సమస్య ఉంది.
యాకోబు వస్త్రమును సరిగ్గా గుర్తించాడు.
అయితే దాని ఆధారముగా యోసేపు మరణించాడని తప్పుగా నిర్ధారించాడు.
ఈ రెండు విషయాలను తప్పనిసరిగా వేరుచేసి చూడాలి.
అతడు వస్త్రమును గుర్తించడములో పొరబడలేదు.
అతడు వస్త్రము ఉన్న పరిస్థితికి ఒక వివరణ ఇచ్చాడు. ఆ వివరణ తప్పు.
ఇదే ఈ కథనములోని ప్రధానమైన వ్యంగ్యార్థము (Narrative Irony).
2.3. గుర్తింపు నుండి తప్పుడు నిర్ధారణకు
యాకోబు వస్త్రమును గుర్తించిన వెంటనే అది తన కుమారునిదని చెప్పాడు.
అనంతరము యోసేపును క్రూరమృగము తినివేసిందని భావించాడు.
అతని ఆలోచనలో రెండు దశలు ఉన్నాయి.
దశ 1 — సరియైన గుర్తింపు
ఇది యోసేపు వస్త్రము.
దశ 2 — తప్పైన నిర్ధారణ
కాబట్టి యోసేపును క్రూరమృగము చంపివేసి ఉండాలి.
మొదటి విషయము నిజము.
రెండవ విషయము నిజము కాదు.
అయితే యాకోబుకు రెండవ విషయము తప్పు అని తెలియదు.
పాఠకులకు మాత్రం అంతకుముందు జరిగిన సంఘటన తెలిసి ఉంటుంది.
ఈ విధముగా యాకోబు తెలిసికొన్న విషయమునకు, పాఠకులకు తెలిసిన విషయమునకు మధ్య వ్యత్యాసము ఏర్పడుతుంది.
ఇది ఉద్దేశపూర్వకమైన కథన నిర్మాణము.
2.4. గుర్తింపు మోసాన్ని ఎందుకు బలపరిచింది?
ఈ సంఘటనలో గుర్తింపు సాధారణముగా సత్యాన్ని వెల్లడించే ప్రక్రియగా పనిచేయలేదు.
దానికి విరుద్ధముగా, మోసాన్ని నమ్మదగినదిగా చేసింది.
యాకోబు వస్త్రమును గుర్తించిన తరువాత, సహోదరులు సృష్టించిన పరిస్థితిని నిజమైన సంఘటనకు ఆధారముగా భావించాడు.
అందువలన వారి మోసము విజయవంతమైంది.
ఇక్కడి ప్రధానమైన సాహిత్య పరిశీలన:
సరిగ్గా గుర్తించబడిన ఒక విషయం కూడా, దాని చుట్టూ కల్పించబడిన తప్పుడు సందర్భము కారణముగా తప్పుడు నిర్ధారణకు దారితీయవచ్చు.
అయితే ఈ సూత్రము కథనమునుండి వచ్చిన పరిశీలన మాత్రమే. యాకోబు తప్పనిసరిగా విచారణ చేయవలసి ఉండెనని ఈ వచనము ప్రత్యక్షముగా బోధించుటలేదు.
3. రెండవ గుర్తింపు ఆజ్ఞ — తామారు యూదాను ప్రశ్నించుట
ఆదికాండము 38:25–26
38వ అధ్యాయములో తామారు, యూదా కుటుంబములో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితి వివరించబడుతుంది.
యూదా తన కుమారుడైన షేలాను తామారుకు ఇవ్వలేదు (38:11, 14, 26).
తరువాత తామారు గర్భవతియైనప్పుడు, ఆమె వ్యభిచారము చేసిందనే వార్త యూదాకు తెలియజేయబడింది.
దీనికి యూదా తీవ్రమైన శిక్ష విధించాలని ఆజ్ఞాపించాడు (38:24).
ఈ సందర్భములో తామారు తనకు సంబంధించిన సత్యాన్ని తెలియజేయుటకు ఒక సందేశాన్ని పంపింది.
ఆ సందేశములో ఆమె తన గర్భానికి కారకుడైన వ్యక్తిని గురించి చెప్పింది.
అనంతరము ఇలా ప్రశ్నించింది:
“ఇవి ఎవరివో దయచేసి గుర్తించుము” (38:25, భావానువాదము).
ఇక్కడ ఉపయోగించబడిన హీబ్రూ పదములు కూడా:
הַכֶּר־נָא — హక్కేర్-నా
ఇది 37:32లో ఉపయోగించబడిన అదే ఆజ్ఞ.
రెండు సందర్భాలలోనూ ఒకే క్రియారూపము, ఒకే అభ్యర్థన పదము కనిపించుట ఈ పోలికకు బలమైన వచనాధారము.
3.1. తామారు ప్రశ్నలోని ప్రత్యేకత
తామారు తన సందేశములో రెండు విషయాలను తెలియజేసింది.
మొదట, తన గర్భానికి కారకుడైన వ్యక్తికి ఈ వస్తువులు చెందినవని చెప్పింది.
తరువాత అవి ఎవరివో గుర్తించమని కోరింది.
ఆమె యూదా పేరును మొదట నేరుగా ప్రకటించలేదు.
అతడు స్వయంగా గుర్తించవలసిన పరిస్థితిని ఏర్పరచింది.
ఈ విధముగా మొదటి గుర్తింపు దృశ్యముతో నిర్మాణపరమైన పోలిక ఏర్పడుతుంది.
37వ అధ్యాయములో సహోదరులు యాకోబుకు సమాధానము చెప్పవలసిన ప్రశ్నను ఉంచారు.
38వ అధ్యాయములో తామారు యూదాకు సమాధానము చెప్పవలసిన ప్రశ్నను ఉంచింది.
అయితే ఆ రెండు ప్రశ్నల ఉద్దేశములు వేరు.
మొదటిది నిజమైన సంఘటనను దాచే సందర్భములో పలికిన ప్రశ్న.
రెండవది దాచబడిన సంఘటనను బయటపెట్టే సందర్భములో పలికిన ప్రశ్న.
3.2. యూదా గుర్తించుట
26వ వచనములో యూదా వాటిని గుర్తించినట్లు రచయిత పేర్కొంటాడు.
హీబ్రూలో ఉపయోగించబడిన పదము:
וַיַּכֵּר — వయ్యక్కేర్ (Vayyakkēr)
దీని అర్థము: అతడు గుర్తించాడు.
ఇది కూడా అదే נכר (n-k-r) ధాతువు నుండి వచ్చిన క్రియారూపము.
ఈ విధముగా 38:25లోని ఆజ్ఞకు 38:26లో ప్రత్యక్షమైన సమాధానము లభిస్తుంది.
తామారు: గుర్తించుము.
యూదా: గుర్తించాడు.
కానీ ఇక్కడ గుర్తింపు 37వ అధ్యాయములో జరిగినట్లుగా మోసాన్ని బలపరచలేదు.
అది యూదా గతములో చేసిన కార్యమును బయటపెట్టింది.
3.3. గుర్తించిన తరువాత యూదా పలికిన మాటలు
యూదా గుర్తించిన తరువాత ఒక ముఖ్యమైన ప్రకటన చేశాడు.
“ఆమె నాకంటే నీతిమంతురాలు” (38:26, భావానువాదము).
దీనికి కారణమును కూడా అతడు చెప్పాడు.
తాను ఆమెను తన కుమారుడైన షేలాకు ఇవ్వలేదని అంగీకరించాడు.
ఇక్కడ యూదా కేవలము ఆ వస్తువులు తనవేనని గుర్తించుటతో ఆగిపోలేదు.
అతడు తామారు పరిస్థితికి సంబంధించిన తన బాధ్యతను కూడా అంగీకరించాడు.
అందువలన గుర్తింపు రెండు స్థాయిలలో పనిచేసింది.
బాహ్య గుర్తింపు: అవి తనకు చెందిన వస్తువులని గుర్తించుట.
నైతిక అంగీకారము: తామారు పట్ల తాను నిర్వర్తించని బాధ్యతను ఒప్పుకొనుట.
ఈ రెండవ అంశమే ఈ సంఘటనను మొదటి గుర్తింపు దృశ్యమునుండి ప్రత్యేకముగా నిలబెడుతుంది.
అయితే యూదా మాటలను అతని జీవితములోని సమస్త పాపములకు సంబంధించిన సంపూర్ణ పశ్చాత్తాప ప్రకటనగా విస్తరించరాదు. ఈ వచనము ప్రత్యక్షముగా వెల్లడించేది తామారుకు షేలాను ఇవ్వకపోవుటలో తన బాధ్యతను అతడు అంగీకరించాడనే విషయము.
4. హీబ్రూ భాషలోని ఖచ్చితమైన పునరావృతము
ఈ రెండు సంఘటనలను వర్గము Aలో చేర్చుటకు ప్రధానమైన ఆధారము వాటి సాధారణమైన ఇతివృత్త సారూప్యత కాదు.
ఖచ్చితమైన పదప్రయోగ పునరావృతమే ప్రధాన ఆధారము.
4.1. రెండు వచనాలలో ఒకే ఆజ్ఞ
ఆదికాండము 37:32
הַכֶּר־נָא
హక్కేర్-నా — దయచేసి గుర్తించుము.
యోసేపు సహోదరులు యాకోబుతో పలికిన మాట.
ఆదికాండము 38:25
הַכֶּר־נָא
హక్కేర్-నా — దయచేసి గుర్తించుము.
తామారు యూదాతో పలికిన మాట.
4.2. పదరూప విశ్లేషణ
הַכֶּר — హక్కేర్
- మూలధాతువు: נכר (n-k-r).
- క్రియారూపము: హిఫీల్ (Hiphil), పుంలింగ ఏకవచన ఆజ్ఞార్థక రూపము.
- సందర్భానుసార భావము: గుర్తించుము, పరిశీలించి గుర్తించుము.
נָא — నా
- అభ్యర్థనను సూచించే పదము.
- ఈ సందర్భములో “దయచేసి” లేదా “నేను కోరుచున్నాను” అనే భావమును ఇస్తుంది.
- దీనిని ప్రతి సందర్భములో తప్పనిసరిగా “ఇప్పుడే” అనే కాలసూచకార్థముగా తీసుకోరాదు.
ఇక్కడ మరొక విషయం కూడా గమనార్హము.
రెండు సందర్భాలలోనూ గుర్తింపు కోరబడుతున్న వ్యక్తి పురుషుడు.
మొదట యాకోబు.
తరువాత యూదా.
అందువలన రెండు వచనాలలో ఒకే ఆజ్ఞారూపము ఉపయోగించబడింది.
4.3. ఆజ్ఞ తరువాత గుర్తించే క్రియ
ఈ రెండు దృశ్యాలలో ఆజ్ఞ మాత్రమే పునరావృతము కాలేదు.
ఆజ్ఞ తరువాత గుర్తించే క్రియ కూడా అదే ధాతువునుండి వచ్చింది.
అంశము | 37:32–33 | 38:25–26 |
గుర్తించమని కోరినవారు | సహోదరులు | తామారు |
గుర్తించవలసిన వ్యక్తి | యాకోబు | యూదా |
ఆజ్ఞ | הַכֶּר־נָא | הַכֶּר־נָא |
గుర్తింపు క్రియ | וַיַּכִּירָהּ | וַיַּכֵּר |
గుర్తించిన తరువాత | యోసేపు మరణించాడనే నిర్ధారణ | తన బాధ్యతను యూదా అంగీకరించుట |
ప్రధాన ఫలితము | సత్యము మరుగునపడుట | సత్యము బయలుపడుట |
ఈ పట్టికలో మొదటి వరుసలకంటే చివరి రెండు వరుసలు ముఖ్యమైనవి.
ఎందుకంటే ఒకే భాషా నిర్మాణము పూర్తిగా భిన్నమైన నైతిక ఫలితాలను ఉత్పత్తి చేస్తున్నది.
5. రెండు గుర్తింపు దృశ్యాల కథన నిర్మాణము
రెండు సంఘటనలను వాటి కథన క్రమములో పరిశీలిస్తే మరింత స్పష్టమైన సారూప్యత కనిపిస్తుంది.
37:32–33
యాకోబు దృశ్యము
సాక్ష్యముగా చూపుట
“గుర్తించుము”
యాకోబు గుర్తించుట
తప్పుడు నిర్ధారణ
సత్యము మరుగునపడుట
38:25–26
యూదా దృశ్యము
సాక్ష్యముగా చూపుట
“గుర్తించుము”
యూదా గుర్తించుట
బాధ్యత అంగీకారము
సత్యము బయలుపడుట
ఈ నిర్మాణములో మొదటి మూడు దశలు దగ్గరగా పోలి ఉన్నాయి.
అయితే నాలుగవ దశనుండి కథనము రెండు విరుద్ధమైన దిశలలో సాగుతుంది.
మొదటి దృశ్యములో వ్యక్తి గుర్తించిన తరువాత తప్పు నిర్ణయానికి వస్తాడు.
రెండవ దృశ్యములో వ్యక్తి గుర్తించిన తరువాత తనకు సంబంధించిన నిజాన్ని అంగీకరిస్తాడు.
అందువలన ఈ రెండు దృశ్యాలను కేవలము ఒకే సంఘటన పునరావృతమైనట్లు కాకుండా, **పునరావృతమైన మాటల ద్వారా నిర్మించబడిన నైతిక వ్యత్యాసము**గా అర్థము చేసుకోవాలి.
6. గుర్తింపు మరియు జ్ఞానము మధ్య తేడా
6. గుర్తింపు మరియు జ్ఞానము మధ్య తేడా
ఈ రెండు సంఘటనలలో కనిపించే లోతైన కథన లక్షణములలో ఒకటి గుర్తించుటకు, సంపూర్ణ సత్యాన్ని తెలిసికొనుటకు మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసము.
6.1. యాకోబు గుర్తించాడు — అయినప్పటికీ నిజము తెలియలేదు
యాకోబు వస్త్రమును చూసి దానిని గుర్తించగలిగాడు.
అయితే ఆ వస్త్రము తన ఎదుటకు ఏ విధముగా వచ్చిందో అతనికి తెలియదు.
అతని గుర్తింపు పరిమితమైనది.
పాఠకులకు మాత్రం యోసేపు నిజముగా మరణించలేదని తెలుసు.
అందువలన యాకోబు గుర్తించినప్పటికీ, అతని తెలియనితనము కొనసాగింది.
ఇక్కడ గుర్తింపు జరిగింది; కానీ నిజమైన సంఘటన వెల్లడి కాలేదు.
6.2. యూదా గుర్తించాడు — దాచబడిన నిజము బయటపడింది
యూదా విషయంలో పరిస్థితి భిన్నమైనది.
తామారు చూపించిన సాక్ష్యాన్ని గుర్తించుటకు అవసరమైన వ్యక్తిగత జ్ఞానము అతనికి ఉంది.
అతడు ఆ గుర్తింపును ఇతరులపై ఆరోపణకు ఆధారముగా కాకుండా, తన బాధ్యతను అంగీకరించుటకు ఉపయోగించాడు.
ఇక్కడ గుర్తింపు జరిగినప్పుడు దాచబడిన సంఘటనకు సంబంధించిన నిజము బయటపడింది.
కాబట్టి ఈ రెండు కథనాలు ఒక ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాన్ని చూపిస్తున్నాయి.
గుర్తించుట అనేది ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణ సత్యాన్ని తెలిసికొనుటకు సమానము కాదు.
కొన్నిసార్లు ఒక భాగాన్ని సరిగ్గా గుర్తించినప్పటికీ, మొత్తం సంఘటనను తప్పుగా అర్థము చేసుకోవచ్చు.
మరొక సందర్భములో గుర్తింపు, ఇంతవరకు దాచబడిన వాస్తవాన్ని వెల్లడించవచ్చు.
ఇది రచయిత యొక్క గుర్తింపు భాషలో కనిపించే ముఖ్యమైన సాహిత్య ప్రయోజనము.
7. గుర్తించమని అడిగినవారి ఉద్దేశములలో వ్యత్యాసము
ఈ రెండు సంఘటనలలో ఒకే మాట ఉపయోగించబడినప్పటికీ, ఆ మాట పలికినవారి ఉద్దేశములు ఒకే విధముగా లేవు.
7.1. సహోదరుల ఉద్దేశము — దాచుట
37వ అధ్యాయములో సహోదరులు జరిగిన సంఘటనకు ప్రత్యక్ష సాక్షులు.
వారు యోసేపుకు ఏమి జరిగిందో తెలుసు.
అయినప్పటికీ తండ్రికి పూర్తి సత్యాన్ని తెలియజేయలేదు.
వారు గుర్తింపును కోరుట ద్వారా తమ ఉద్దేశమునకు అనుకూలమైన నిర్ధారణ కలిగేలా వ్యవహరించారు.
అందువలన వారి ఆజ్ఞ నిష్పక్షపాతమైన పరిశీలన కోరే మాటగా కనిపించినప్పటికీ, అది మోసపూరితమైన కథన సందర్భములో భాగమైంది.
7.2. తామారు ఉద్దేశము — వెల్లడించుట
38వ అధ్యాయములో తామారు తనపై వచ్చిన ఆరోపణకు సంబంధించిన కీలకమైన వాస్తవాన్ని బయటపెట్టాలని ప్రయత్నిస్తుంది.
ఆమె సందేశము యూదాను గుర్తించమని కోరుతుంది.
యూదా గుర్తించినప్పుడు తనకున్న సంబంధము వెల్లడవుతుంది.
ఇక్కడ అదే ఆజ్ఞ దాచిపెట్టబడిన సత్యాన్ని వెలుగులోకి తీసుకురావడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
7.3. ఒకే ఆజ్ఞ — రెండు నైతిక దిశలు
దీనిని ఈ విధముగా సంక్షిప్తపరచవచ్చు.
మొదటి సంఘటన | రెండవ సంఘటన |
నిజము తెలిసినవారు దాచారు | నిజము తెలిసిన వ్యక్తి వెల్లడించాలని కోరింది |
ఎదుటివారిని తప్పుగా నమ్మించారు | ఎదుటివారిచేత నిజాన్ని అంగీకరింపజేశారు |
గుర్తింపును మోసానికి ఉపయోగించారు | గుర్తింపును సత్యవెల్లడికి ఉపయోగించారు |
బాధ్యతను దాచారు | బాధ్యతను అంగీకరించారు |
ఈ వ్యత్యాసమే ఈ అధ్యయనములోని ప్రధానమైన నైతిక నిర్మాణము.
8. యూదా పాత్ర ద్వారా ఏర్పడిన రెండు అధ్యాయాల అనుసంధానము
37వ అధ్యాయములో యోసేపును విక్రయించాలనే ప్రతిపాదన యూదా నుండి వచ్చింది (37:26–27).
అనంతరము సహోదరులు యోసేపు వస్త్రమును యాకోబుకు పంపి గుర్తించమని కోరారు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన వచనపరమైన జాగ్రత్త అవసరము.
37:32లో “గుర్తించుము” అనే మాటను యూదా ఒక్కడే పలికాడని రచయిత చెప్పలేదు.
ఆ మాటలను పలికినవారిగా సహోదరుల సమూహమే పేర్కొనబడింది.
కాబట్టి మొదటి సంఘటనలో ఆ మాటలను యూదాకు వ్యక్తిగతముగా ఆపాదించుట ఖచ్చితమైన వివరణ కాదు.
అయితే యూదా ఆ అధ్యాయములో యోసేపు విక్రయానికి సంబంధించిన సంఘటనలో భాగస్వామిగా ఉన్నాడు.
38వ అధ్యాయములో అదే గుర్తింపు ఆజ్ఞ నేరుగా అతనికి ఎదురవుతుంది.
ఈ విధముగా రెండు అధ్యాయముల మధ్య ఒక ముఖ్యమైన కథన సంబంధము ఏర్పడుతుంది.
మొదటి సంఘటనలో యూదా, సత్యము తండ్రికి దాచబడిన సహోదరుల సమూహములో ఉన్నాడు.
రెండవ సంఘటనలో యూదా, తనకు సంబంధించిన సత్యాన్ని అంగీకరించవలసిన వ్యక్తిగా నిలుస్తాడు.
ఇక్కడ యూదా మోసముతో సంబంధమున్న సమూహములోని వ్యక్తి నుండి, తన బాధ్యతను గుర్తించవలసిన వ్యక్తిగా కథనములో కనిపిస్తున్నాడు.
అయితే ఈ రెండు సంఘటనల మధ్య దైవిక ప్రతీకార సంబంధము ఉన్నదని రచయిత ప్రత్యక్షముగా చెప్పలేదు.
పాఠకుడు వీటి మధ్య నైతిక సారూప్యతను గమనించవచ్చు. కానీ దానిని స్పష్టముగా ప్రకటించబడిన దైవిక తీర్పుగా వర్ణించకూడదు.
9. యాకోబు మరియు యూదా పలికిన సమాధానాలలోని వ్యత్యాసము
ఈ అధ్యయనములో అత్యంత ముఖ్యమైన పోలికలలో ఒకటి గుర్తింపు ఆజ్ఞ తరువాత వచ్చిన సమాధానాలను పరిశీలించుట.
9.1. యాకోబు సమాధానము
యాకోబు గుర్తించిన తరువాత తన కుమారుని వస్త్రమని పలికాడు.
ఆ తరువాత యోసేపు మరణించాడనే తన నిర్ధారణను ప్రకటించాడు.
అతని మాటలు తనకు కనిపించిన సాక్ష్యానికి తాను ఇచ్చిన వివరణను తెలియజేస్తాయి.
ఆ వివరణ యోసేపు నిజమైన పరిస్థితికి సరిపోలలేదు.
9.2. యూదా సమాధానము
యూదా గుర్తించిన తరువాత తామారు తనకంటే నీతిమంతురాలని పలికాడు.
ఆమెను షేలాకు ఇవ్వకపోవుటలో తన వైఫల్యాన్ని వెల్లడించాడు.
అతని మాటలు కేవలము వస్తువుల గుర్తింపుగా మిగలలేదు.
అవి తన ప్రవర్తనకు సంబంధించిన అంగీకారముగా మారాయి.
9.3. రెండు సమాధానాల సాహిత్య ప్రాముఖ్యత
ఇక్కడ రచయిత రెండు వేర్వేరు ఫలితాలను చూపుతున్నాడు.
యాకోబు పలికిన మాటలు: అతడు నమ్మిన తప్పు సంఘటనను వెల్లడిస్తున్నాయి.
యూదా పలికిన మాటలు: అతడు అంగీకరించిన నిజమైన బాధ్యతను వెల్లడిస్తున్నాయి.
ఇది గుర్తింపు ఆజ్ఞల మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసమును మరింత స్పష్టపరుస్తుంది.
మొదటి సంఘటనలో గుర్తించిన వ్యక్తి మోసానికి గురైనవాడు.
రెండవ సంఘటనలో గుర్తించిన వ్యక్తి తన ప్రవర్తనకు సంబంధించిన విషయములో బాధ్యత వహించవలసినవాడు.
10. కథనములో పాఠకుని జ్ఞానము — నాటకీయ వ్యంగ్యార్థము
ఈ రెండు సంఘటనలలో రచయిత పాఠకులకు ముందుగానే కొన్ని విషయాలను తెలియజేస్తాడు.
దీని వలన గుర్తింపు దృశ్యాలు సాధారణ ప్రశ్నోత్తరాలకంటే ఎక్కువ సాహిత్య ప్రభావాన్ని కలిగిస్తాయి.
10.1. యాకోబుకంటే పాఠకులకు ఎక్కువ విషయము తెలుసు
37వ అధ్యాయములో పాఠకులు యోసేపు సహోదరుల చేత విక్రయించబడిన విషయాన్ని చదివారు.
కాబట్టి యాకోబు వస్త్రమును చూసి యోసేపు మరణించాడని భావించినప్పుడు, పాఠకులు అతని నిర్ధారణ తప్పని గుర్తించగలరు.
యాకోబు అనుభవిస్తున్న దుఃఖము నిజమైనది.
అయితే ఆ దుఃఖానికి కారణమైన అతని నమ్మకము తప్పు.
ఈ తేడా కథనములో విషాదాన్ని మరింత బలపరుస్తుంది.
10.2. యూదా గుర్తించకముందే పాఠకులకు సంబంధము తెలుసు
38వ అధ్యాయములో తామారు మరియు యూదా మధ్య జరిగిన సంఘటనను రచయిత ముందుగానే వివరించాడు.
అందువలన తామారు తన సందేశమును పంపినప్పుడు, ఆమె సూచిస్తున్న వ్యక్తి ఎవరో పాఠకులకు తెలుసు.
ఇప్పుడు యూదా ఎలా స్పందిస్తాడనే ప్రశ్న ప్రధానమవుతుంది.
అతడు గుర్తిస్తాడా?
గుర్తించిన తరువాత ఏమి చెబుతాడు?
తన బాధ్యతను అంగీకరిస్తాడా?
ఈ ప్రశ్నలు 26వ వచనము వరకు పాఠకునిలో ఆసక్తిని కొనసాగిస్తాయి.
10.3. రెండు సందర్భాలలోనూ పాఠకుని స్థానం
ఈ రెండు గుర్తింపు దృశ్యాలలో పాఠకులకు గుర్తించవలసిన వ్యక్తికంటే విస్తృతమైన కథన సమాచారం ముందుగానే అందించబడుతుంది.
అయితే ఒక ముఖ్యమైన తేడా ఉంది.
యాకోబుకు తన కుమారులు చేసిన కార్యము తెలియదు.
యూదాకు మాత్రం తామారుతో తనకు జరిగిన సంఘటన తెలుసు. అతడు ఆ సందర్భములో వస్తువులను చూసి వాటి సంబంధాన్ని గుర్తించవలసి వచ్చింది.
అందువలన మొదటి సంఘటనలో పాఠకులు మోసానికి గురవుతున్న వ్యక్తిని చూస్తారు.
రెండవ సంఘటనలో పాఠకులు తన బాధ్యతను అంగీకరించవలసిన వ్యక్తిని చూస్తారు.
ఈ వ్యత్యాసము రెండు దృశ్యాలకు భిన్నమైన భావోద్వేగ, నైతిక ప్రభావాన్ని ఇస్తుంది.
11. గుర్తింపు ఆజ్ఞలోని కథనాత్మక మలుపు
11. గుర్తింపు ఆజ్ఞలోని కథనాత్మక మలుపు
ఆదికాండము 37–38 అధ్యాయాల మధ్య ఉన్న ఈ భాషా పునరావృతము ఒక ముఖ్యమైన మలుపుగా పనిచేస్తుంది.
37వ అధ్యాయములో గుర్తింపు ఆజ్ఞ తరువాత సత్యము దాచబడుతుంది.
38వ అధ్యాయములో గుర్తింపు ఆజ్ఞ తరువాత సత్యము బయలుపడుతుంది.
దీనిని పునరావృతము ద్వారా వ్యత్యాస నిర్మాణము (Repetition with Reversal) అని వివరించవచ్చు.
ఈ నిర్మాణములో రచయిత మొదట ఉపయోగించిన మాటను తరువాత మరల ఉపయోగిస్తాడు.
అయితే రెండవ సందర్భములో ఆ మాట యొక్క కథన ఫలితము మారుతుంది.
ఇక్కడ రెండు ముఖ్యమైన అంశములు ఉన్నాయి.
పునరావృతము: ఒకే ఆజ్ఞ, దానికి సంబంధించిన ఒకే ధాతువుతో కూడిన గుర్తింపు క్రియ.
వ్యత్యాసము: మొదట మోసము స్థిరపడుట; తరువాత దాచబడిన నిజము వెల్లడవుట.
ఇది కేవలము ఒకే పదము రెండుసార్లు కనిపించుటకంటే బలమైన సాహిత్య ఆధారము.
ఎందుకంటే పదము మాత్రమే కాకుండా, గుర్తించమని అడుగుట నుండి గుర్తించి సమాధానము చెప్పుట వరకు ఉన్న కథన నిర్మాణము కూడా పునరావృతమవుతున్నది.
అందువలన ఈ పోలికను వర్గము Aలో ఉంచుట సముచితము.
12. గుర్తింపు, సాక్ష్యము మరియు నైతిక బాధ్యత
ఈ రెండు సంఘటనలలో గుర్తింపు కోరబడినప్పుడు ఎదుటివారి ముందు ఒక సాక్ష్యము ఉంచబడుతుంది.
అయితే ఇక్కడ ముఖ్యమైనది సాక్ష్యముగా ఉపయోగించబడిన వస్తువుల స్వరూపము కాదు.
ఆ సాక్ష్యమును గుర్తించిన వ్యక్తి దానికి ఏ విధముగా స్పందిస్తున్నాడు? అనేదే ప్రధాన విషయము.
12.1. సాక్ష్యము యొక్క అర్థము సందర్భముపై ఆధారపడుట
37వ అధ్యాయములో యాకోబు ఎదుట ఉంచబడిన వస్తువును అతడు గుర్తించాడు.
కానీ దానితో సంబంధించిన సందర్భము అతనికి తప్పుగా సూచించబడింది.
అందువలన అతడు సరియైన వస్తువుకు తప్పుడు వివరణ ఇచ్చాడు.
38వ అధ్యాయములో యూదా ఎదుట ఉంచబడిన సాక్ష్యము అతనికి గత సంఘటనను గుర్తుచేసింది.
అతడు దాని సంబంధాన్ని అంగీకరించాడు.
ఈ రెండు దృశ్యాలు సాక్ష్యము యొక్క స్వభావముకంటే, దాని గురించి తెలిసిన సమాచారం మరియు దానికి ఇవ్వబడే సమాధానము ఎంత ముఖ్యమో చూపిస్తున్నాయి.
12.2. గుర్తింపు మరియు బాధ్యత వహించుట
గుర్తించుట అనేది కొన్ని సందర్భాలలో కేవలము జ్ఞానానికి సంబంధించిన చర్య.
మరొక సందర్భములో అది నైతిక బాధ్యతతో కూడుకున్న చర్యగా మారవచ్చు.
యాకోబు ఒక వస్తువును గుర్తించాడు.
యూదా తన గత ప్రవర్తనకు సంబంధించిన సాక్ష్యాన్ని గుర్తించాడు.
ఈ కారణంగా యూదా గుర్తింపు తరువాత పలికిన అంగీకారము కథనములో కీలకమైనది.
తామారు గుర్తింపును మాత్రమే కోరింది.
కానీ యూదా సమాధానము తన బాధ్యతను వెల్లడించింది.
ఇక్కడ ఆజ్ఞలోని భావముకంటే, దానికి వచ్చిన స్పందనలో నైతిక ప్రాముఖ్యత ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది.
13. తామారు పలికిన మాటలోని ప్రత్యేకమైన ప్రభావము
తామారు సందేశాన్ని మరింత జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తే, ఆమె మాటలలో ఒక ముఖ్యమైన లక్షణము కనిపిస్తుంది.
ఆమె యూదాను నేరుగా పేరు పెట్టి మొదట ఆరోపించలేదు.
అతడు స్వయంగా గుర్తించవలసిన ప్రశ్నను ఉంచింది.
ఆమె ఉపయోగించిన ఈ ప్రశ్న కథనములో ఒక పరీక్షవలె పనిచేస్తుంది.
అతడు తనకు చెందిన వస్తువులను గుర్తించగలడు.
కానీ గుర్తించిన తరువాత ఆ నిజాన్ని అంగీకరిస్తాడా అనే అంశము ముఖ్యం.
అందువలన 38:26లోని అతని ప్రకటన చాలా ముఖ్యమైనది.
అతడు వస్తువుల సంబంధాన్ని గుర్తించుటతోపాటు, తన వైఫల్యానికి సంబంధించిన వివరణను స్వయంగా ఇచ్చాడు.
తామారు అతని నోటినుండి ఆ మాటలు తప్పనిసరిగా రావాలని ముందుగానే ఉద్దేశించిందని వచనము చెప్పదు.
అయితే కథనములో జరిగిన ఫలితము స్పష్టమైనది.
గుర్తింపునకు సంబంధించిన ప్రశ్న యూదా నుండి ఒక నైతిక అంగీకారాన్ని వెలువరించింది.
ఇది మొదటి సంఘటనతో పోల్చినప్పుడు మరింత ప్రాముఖ్యాన్ని పొందుతుంది.
37వ అధ్యాయములో గుర్తింపును కోరినవారు తమ నిజమైన కార్యమును దాచారు.
38వ అధ్యాయములో గుర్తింపును కోరిన తామారు ద్వారా యూదా గత కార్యము బయటపడింది.
14. ఆదికాండము కథనములో ఈ పునరావృతము యొక్క స్థానం
ఆదికాండము 37వ అధ్యాయములో యోసేపు కథ ప్రారంభమవుతుంది.
38వ అధ్యాయములో యూదా, తామారు సంఘటన వివరించబడుతుంది.
39వ అధ్యాయములో యోసేపు కథ తిరిగి కొనసాగుతుంది.
ఈ నిర్మాణము వల్ల కొందరు పాఠకులకు 38వ అధ్యాయము యోసేపు కథనమధ్యలో వచ్చిన వేరొక సంఘటనగా కనిపించవచ్చు.
అయితే 37:32 మరియు 38:25లోని ఖచ్చితమైన హీబ్రూ పునరావృతము, ఈ రెండు అధ్యాయాలను కలిపి చదువుటకు ఒక బలమైన కారణాన్ని ఇస్తుంది.
రెండు అధ్యాయాల మధ్య ఉన్న అనుసంధానము కేవలము యూదా అనే వ్యక్తి మాత్రమే కాదు.
అందులో స్పష్టమైన భాషాపరమైన సంబంధము కూడా ఉంది.
ఈ సంబంధము ద్వారా పాఠకుడు మొదటి అధ్యాయములో జరిగిన గుర్తింపు సంఘటనను రెండవ అధ్యాయములో మరల జ్ఞాపకము చేసుకొనగలడు.
అంతేకాకుండా, మొదట జరిగిన సంఘటనకు రెండవ సంఘటన ఒక విరుద్ధమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది.
అయితే దీనిని ఆధారముగా చేసుకొని 38వ అధ్యాయములోని ప్రతి సంఘటన 37వ అధ్యాయానికి ప్రతిరూపమని చెప్పకూడదు.
ఇక్కడ మనకు స్పష్టంగా లభించిన ఆధారము నిర్దిష్టమైన గుర్తింపు ఆజ్ఞ మరియు దానికి అనుసంధానమైన గుర్తింపు చర్య.
అంతవరకే ఈ పోలికను బలమైన వచనాధారిత సాహిత్య పరిశీలనగా ప్రతిపాదించవచ్చు.
15. వచనము ప్రత్యక్షముగా చెప్పునవి — మనము పరిశీలనగా గ్రహించునవి
లోతైన సాహిత్య అధ్యయనములో ప్రత్యక్షమైన వచనాధారమును, వ్యాఖ్యానమును వేరు చేయుట అవసరము.
A. వచనము ప్రత్యక్షముగా చెప్పే విషయములు
- యోసేపు సహోదరులు యాకోబును ఒక వస్త్రమును గుర్తించమని కోరారు (37:32).
- యాకోబు దానిని గుర్తించాడు (37:33).
- యోసేపు క్రూరమృగము చేత చంపబడ్డాడని అతడు నిర్ధారించాడు (37:33).
- తామారు యూదాను వస్తువులు ఎవరివో గుర్తించమని కోరింది (38:25).
- యూదా వాటిని గుర్తించాడు (38:26).
- తామారు తనకంటే నీతిమంతురాలని యూదా అంగీకరించాడు (38:26).
- ఆమెను షేలాకు ఇవ్వలేదని తన బాధ్యతను వివరించాడు (38:26).
- రెండు గుర్తింపు ఆజ్ఞలలో ఒకే హీబ్రూ పదప్రయోగము ఉపయోగించబడింది.
B. కథన నిర్మాణము ఆధారముగా గ్రహించదగిన విషయములు
- ఈ భాషా పునరావృతము రెండు అధ్యాయాల మధ్య సాహిత్య సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.
- మొదటి సంఘటనలో గుర్తింపు మోసపూరిత నిర్ధారణకు దారితీసింది.
- రెండవ సంఘటనలో గుర్తింపు దాచబడిన వాస్తవాన్ని బయటపెట్టింది.
- ఒకే ఆజ్ఞ భిన్నమైన నైతిక పరిస్థితులలో ఉపయోగించబడింది.
- యూదా పాత్ర ద్వారా రెండు సంఘటనల మధ్య అదనపు కథన సంబంధము కనిపిస్తుంది.
- యాకోబు, యూదా ఇచ్చిన సమాధానాల మధ్య ఉద్దేశపూర్వకమైన వ్యత్యాసము ఉందని సాహిత్యపరముగా అర్థము చేసుకోవచ్చు.
C. వచనము చెప్పనివిగా జాగ్రత్త వహించవలసిన విషయములు
మొదటిది: 37:32లోని ఆజ్ఞ యూదా ఒక్కడే పలికాడని చెప్పకూడదు. అది సహోదరుల సమూహమునకు ఆపాదించబడింది.
రెండవది: తామారు పలికిన ఆజ్ఞ దేవుడు ప్రత్యక్షముగా పలికించిన మాట అని వచనము చెప్పదు.
మూడవది: యూదాకు జరిగిన ఈ అనుభవము అతడు గతములో చేసిన మోసానికి దేవుడు విధించిన ప్రత్యక్ష శిక్ష అని రచయిత స్పష్టముగా ప్రకటించలేదు.
నాలుగవది: 38:26లోని యూదా అంగీకారమును అతని జీవితములోని అన్ని పాపములకు సంబంధించిన సంపూర్ణ ఆత్మీయ మార్పుగా నిరూపించకూడదు.
ఐదవది: వస్తువును గుర్తించుట అనేది ప్రతి సందర్భములో నిజాన్ని పూర్తిగా తెలిసికొనుటతో సమానమని చెప్పకూడదు.
ఈ పరిమితులను పాటించినప్పుడు మన పరిశీలన బలమైన వచనాధారముపై నిలుస్తుంది.
16. వేదాంతపరమైన పరిశీలనలు
16. వేదాంతపరమైన పరిశీలనలు
ఈ కథనము గుర్తింపు భాషను ఉపయోగించుచున్నప్పటికీ, దాని ద్వారా కొన్ని ముఖ్యమైన నైతిక సత్యాలను కూడా మనము పరిశీలించవచ్చు.
16.1. సత్యానికి సంబంధించిన జ్ఞానము మరియు సత్యాన్ని అంగీకరించుట వేర్వేరు విషయములు
ఒక వ్యక్తికి ఒక సంఘటన గురించి కొంతవరకు తెలియవచ్చు.
అయితే ఆ జ్ఞానము తప్పనిసరిగా సరియైన నిర్ధారణకు నడిపించకపోవచ్చు.
యాకోబు విషయంలో ఇది కనిపిస్తుంది.
మరోవైపు ఒక వ్యక్తికి తన ప్రవర్తన గురించి తెలిసినా, దానిని బహిరంగముగా అంగీకరించవలసిన పరిస్థితి రావచ్చు.
యూదా విషయంలో ఇది కనిపిస్తుంది.
ఈ తేడా మనకు సత్యజ్ఞానము, బాధ్యత మరియు అంగీకారము మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని పరిశీలించుటకు సహాయపడుతుంది.
16.2. మోసము కొన్నిసార్లు నిజమైన వివరాల ద్వారానే పనిచేస్తుంది
37వ అధ్యాయములో యాకోబు గుర్తించిన వస్త్రము నిజంగానే యోసేపుదే.
అయినప్పటికీ ఆ నిజమైన వివరాన్ని తప్పుదోవ పట్టించే సందర్భములో ఉపయోగించారు.
కాబట్టి మోసము ఎల్లప్పుడూ పూర్తిగా కల్పితమైన మాటల ద్వారానే జరుగవలసిన అవసరము లేదు.
కొన్నిసార్లు నిజమైన వివరాలను ఎంపిక చేసి, వాటికి తప్పుడు సందర్భాన్ని కలిపి చూపుట ద్వారా కూడా మోసము జరుగుతుంది.
ఈ పరిశీలన సంఘటన యొక్క నైతిక స్వభావాన్ని అర్థము చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
16.3. నైతిక బాధ్యతను అంగీకరించుటకు నిజాన్ని ఒప్పుకొనుట అవసరము
యూదా గుర్తించిన తరువాత తన బాధ్యతను అంగీకరించాడు.
అతడు తామారును షేలాకు ఇవ్వలేదనే విషయాన్ని దాచిపెట్టలేదు.
ఈ ప్రకటన అతని తక్షణ నైతిక స్పందనను తెలియజేస్తుంది.
అయితే ఈ సందర్భములో యూదా గురించి గ్రంథము తెలిపిన దానికంటే ఎక్కువగా ఊహించకుండా ఉండాలి.
అతడు తన బాధ్యతను అంగీకరించాడని స్పష్టముగా చెప్పవచ్చు.
కాని ఆ ఒక్క ప్రకటన ఆధారముగా అతని తరువాతి జీవితమంతటిని వివరించరాదు.
17. క్రైస్తవ జీవితమునకు అన్వయము
ఈ రెండు కథనాలనుండి కొన్ని ఆచరణాత్మక పాఠాలను గ్రహించవచ్చు.
ఇవి వచనములో ప్రత్యక్ష ఆజ్ఞలుగా ఇవ్వబడినవి కావు. కథనములో కనిపించే ప్రవర్తనలను ఆధారముగా చేసుకొని చేసుకునే అన్వయములు.
17.1. ఒక విషయాన్ని గుర్తించుట మాత్రమే సరిపోదు
యాకోబు ఒక వస్తువును సరిగ్గా గుర్తించాడు.
కాని మొత్తం సంఘటనను సరిగ్గా అర్థము చేసుకోలేదు.
మన జీవితములో కూడా పరిమితమైన సమాచారము ఆధారముగా సంపూర్ణ నిర్ణయాలకు రావటంలో జాగ్రత్త అవసరము.
17.2. నిజమైన వివరాలను మోసపూరితముగా ఉపయోగించరాదు
యోసేపు సహోదరులు ఒక నిజమైన వస్తువును చూపించి తప్పుడు నిర్ధారణ కలిగించారు.
దీనివలన సత్యములోని ఒక భాగమును ఉపయోగించి మరొకరిని తప్పుదోవ పట్టించుట ఎంత ప్రమాదకరమో గ్రహించవచ్చు.
17.3. తప్పును గుర్తించినప్పుడు బాధ్యతను అంగీకరించాలి
యూదా గుర్తించిన తరువాత తన వైఫల్యాన్ని అంగీకరించాడు.
ఇది తప్పును పూర్తిగా మరుగుపరచుటకంటే, నిజాన్ని ఒప్పుకొనుట యొక్క నైతిక ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది.
17.4. సాక్ష్యాన్ని దాని సందర్భముతో పరిశీలించాలి
ఒక వస్తువు లేదా ఒక వివరము నిజమైనదై ఉండవచ్చు.
కాని దాని గురించి చెప్పబడుతున్న కథనము నిజమే అని దానివల్ల తప్పనిసరిగా నిర్ధారణ కాదు.
సరియైన నిర్ణయానికి ఆధారములను మాత్రమే కాకుండా, వాటికి సంబంధించిన పరిస్థితులను కూడా జాగ్రత్తగా పరిశీలించాలి.
18. ఈ నమూనా యొక్క ప్రత్యేకమైన సాహిత్య విలువ
ఆదికాండములో పునరావృతమయ్యే సంఘటనలపై అధ్యయనము చేయునప్పుడు, ప్రతి పోలికను సమానమైన బలముతో చూడకూడదు.
కొన్ని పోలికలు సాధారణ కుటుంబ పరిస్థితుల ఆధారముగా కనిపిస్తాయి.
మరికొన్ని పోలికలు కథన నిర్మాణము ద్వారా గుర్తించబడతాయి.
అయితే ఈ అధ్యయనములోని పోలిక అత్యంత స్పష్టమైనది.
దీనికి మూడు ప్రత్యక్ష ఆధారములు ఉన్నాయి.
మొదటి ఆధారము — ఒకే ఆజ్ఞ
రెండు వచనాలలోనూ הַכֶּר־נָא అనే ఒకే పదప్రయోగము కనిపిస్తుంది.
రెండవ ఆధారము — అదే ధాతువుతో గుర్తింపు చర్య
ఆ ఆజ్ఞ తరువాత సంబంధిత వ్యక్తి గుర్తించినట్లు రెండు దృశ్యాలలోనూ రచయిత పేర్కొంటాడు.
మూడవ ఆధారము — గుర్తింపు తరువాత సమాధానము
రెండు దృశ్యాలలోనూ గుర్తింపు తరువాత వ్యక్తి మాట్లాడుతాడు.
అయితే అతని సమాధానము వలన కలిగే కథన ఫలితము భిన్నమైనది.
ఈ మూడు అంశాలు కలిసినందున ఇది కేవలము ఊహాత్మక పోలిక కాదు.
ఇది స్పష్టమైన భాషా ఆధారముపై నిర్మించబడిన సాహిత్య పోలిక.
అందువలన దీనిని **వర్గము A — స్పష్టమైన వచనాధారిత పునరావృతము**గా వర్గీకరించుట సమర్థనీయము.
19. ప్రధాన తులనాత్మక సారాంశము
పరిశీలనాంశము | యాకోబు — 37:32–33 | యూదా — 38:25–26 |
గుర్తింపు కోరినవారు | యోసేపు సహోదరులు | తామారు |
ఎవరిని కోరారు? | యాకోబు | యూదా |
హీబ్రూ ఆజ్ఞ | హక్కేర్-నా | హక్కేర్-నా |
ఆజ్ఞ యొక్క పాత్ర | తప్పుడు నిర్ధారణకు నడిపించుట | దాచబడిన నిజాన్ని వెల్లడించుట |
గుర్తింపు జరిగినదా? | అవును | అవును |
గుర్తించిన వ్యక్తికి మొత్తం నిజము తెలుసా? | లేదు | తనకు సంబంధించిన సంఘటన తెలుసు |
గుర్తింపు తరువాత సమాధానము | యోసేపు మరణించాడనే నిర్ధారణ | తామారు పట్ల తన బాధ్యత అంగీకారము |
నైతిక పరిణామము | మోసము విజయవంతమైంది | గత కార్యము బయలుపడింది |
పాఠకుని అనుభవము | యాకోబు తప్పు నమ్మకాన్ని గుర్తించుట | యూదా అంగీకారాన్ని గమనించుట |
ప్రత్యేక సాహిత్య లక్షణము | గుర్తింపు ద్వారా సత్యము మరుగునపడుట | గుర్తింపు ద్వారా సత్యము బయటపడుట |
20. అధ్యయన ప్రశ్నలు
1. 37:32లో సహోదరులు యాకోబును ఏ విషయాన్ని గుర్తించమని కోరారు?
2. సహోదరులు యోసేపు మరణించాడని నేరుగా ప్రకటించకుండా, యాకోబే ఒక నిర్ధారణకు వచ్చేలా ఎలా వ్యవహరించారు?
3. యాకోబు వస్త్రమును సరిగ్గా గుర్తించినప్పటికీ, అతని నిర్ణయము ఎందుకు తప్పయింది?
4. 38:25లో తామారు ఉపయోగించిన హీబ్రూ ఆజ్ఞకు, 37:32లోని ఆజ్ఞకు ఉన్న ఖచ్చితమైన పోలిక ఏమిటి?
5. తామారు యూదా పేరును మొదట నేరుగా ప్రకటించకుండా గుర్తింపు కోరుట కథనములో ఏ విధంగా పనిచేస్తుంది?
6. గుర్తించిన తరువాత యాకోబు పలికిన మాటలకు, యూదా పలికిన మాటలకు మధ్య ప్రధానమైన వ్యత్యాసము ఏమిటి?
7. ఈ రెండు దృశ్యాలలో పాఠకులకు ముందుగానే తెలిసిన సమాచారము కథన ప్రభావాన్ని ఎలా పెంచుతుంది?
8. యూదా మొదటి సంఘటనలో ఏ విధముగా భాగస్వామి? రెండవ సంఘటనలో అతని స్థానం ఎలా మారింది?
9. గుర్తింపు భాష యొక్క ఈ పునరావృతము 37, 38 అధ్యాయాల మధ్య ఏ విధమైన సాహిత్య సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది?
10. ఈ రెండు దృశ్యాలను దేవుని ప్రత్యక్ష ప్రతీకార చర్యలుగా ప్రకటించకుండా, వచనాధారితంగా ఏ విధముగా వివరించవచ్చు?
21. తుది సారాంశము
ఆదికాండము 37:32–33 మరియు 38:25–26లోని గుర్తింపు దృశ్యాలు పునరావృతమైన భాష ద్వారా నిర్మించబడిన ఒక స్పష్టమైన సాహిత్య నమూనాను చూపిస్తున్నాయి.
రెండు సందర్భాలలోనూ “హక్కేర్-నా — దయచేసి గుర్తించుము” అనే ఒకే హీబ్రూ ఆజ్ఞ ఉపయోగించబడింది.
రెండు సందర్భాలలోనూ గుర్తించమని కోరబడిన వ్యక్తి గుర్తించాడు.
అయితే గుర్తింపు యొక్క ఫలితము పూర్తిగా భిన్నమైనది.
మొదటి సందర్భములో యాకోబు నిజమైన వస్తువును గుర్తించినప్పటికీ, అతడు తప్పుడు నిర్ధారణకు వచ్చాడు. అతని గుర్తింపు సహోదరుల మోసాన్ని విజయవంతం చేసింది.
రెండవ సందర్భములో యూదా తనకు చెందిన వస్తువులను గుర్తించి, తామారు పట్ల తన బాధ్యతను అంగీకరించాడు. అతని గుర్తింపు దాచబడిన సత్యాన్ని బయటపెట్టింది.
ఈ విధముగా రచయిత ఒకే గుర్తింపు ఆజ్ఞను పునరావృతము చేసి, రెండు వేర్వేరు నైతిక పరిస్థితులను పాఠకుని ఎదుట ఉంచుతున్నాడు.
ఈ పోలిక యొక్క అత్యంత ముఖ్యమైన లక్షణము వస్తువులలో లేదు. వాటిని గుర్తించమని కోరిన మాటలలోను, గుర్తించిన తరువాత వచ్చిన సమాధానాలలోను, ఆ సమాధానాల ద్వారా ఏర్పడిన విరుద్ధమైన ఫలితాలలోను ఉంది.
ఒకే వాక్యములో ప్రధాన అంతర్దృష్టి
ఆదికాండము 37లో “గుర్తించుము” అనే ఆజ్ఞ మోసాన్ని నిలబెట్టగా, 38లో అదే ఆజ్ఞ దాచబడిన సత్యాన్ని బయలుపరచింది.
ఈ అధ్యయనము యొక్క ప్రత్యేక విలువ: ఆదికాండము 37–38 అధ్యాయాల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని సాధారణ మోసపు సంఘటనల ఆధారముగా కాకుండా, ఖచ్చితమైన హీబ్రూ పదప్రయోగ పునరావృతము మరియు గుర్తింపు తరువాత కలిగిన విరుద్ధమైన కథన ఫలితాల ఆధారముగా నిరూపించుట.
Infographic
