Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
16.0 అంశం 1: సాహిత్య కళగా మరియు కథన రూపకల్పనగా ఆదికాండము / 16.4 పునరావృతం, వైరుధ్యం, మరియు సాహిత్య మూలాంశాలు
16.4.8 కథాభివృద్ధికి సాధనాలుగా భౌతిక వస్తువులు
Section 770 of 806 · Study notes
కథన వికాసానికి సాధనాలుగా భౌతిక వస్తువులు
ప్రధాన అధ్యయనాంశము: ఆదికాండములో ప్రత్యక్షంగా కనిపించే, తాకగలిగే వస్తువులు కథనాన్ని ఎలా ముందుకు నడిపిస్తాయి? అవి సాక్ష్యాలుగా ఎలా పనిచేస్తాయి? సమస్యలను ఎలా సృష్టిస్తాయి? దాచబడిన సమాచారాన్ని ఎలా బయటపెడతాయి? సంఘటనల పరిష్కారానికి ఎలా దోహదపడతాయి?
39.1. పరిచయము — కథనములో వస్తువులు కేవలం అలంకారాలు కావు
ఆదికాండము ప్రధానంగా దేవుని కార్యములు, మానవ జీవితములు, కుటుంబ సంబంధములు, వాగ్దానములు, సంఘర్షణలు, నిర్ణయములు, వాటి ఫలితాలను వివరించే చారిత్రక కథన గ్రంథము.
ఈ కథనములో మనుష్యులు మాట్లాడతారు, ప్రయాణిస్తారు, నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు, పరస్పరం మోసగించుకుంటారు, తమ గతాన్ని ఎదుర్కొంటారు, దేవుని నడిపింపును అనుభవిస్తారు.
అయితే ఈ సంఘటనలు కేవలం సంభాషణల ద్వారానే ముందుకు సాగవు.
కొన్నిసార్లు ఒక వస్తువు కథన దిశనే మార్చివేస్తుంది.
ఒక వస్తువు ద్వారా ఒక వ్యక్తి గుర్తింపు దాచబడవచ్చు. మరొక సందర్భములో అదే విధమైన వస్తువు ద్వారా నిజమైన గుర్తింపు బయటపడవచ్చు.
ఒక వస్తువు అబద్ధానికి ఆధారంగా చూపబడవచ్చు. మరొక వస్తువు నిజాన్ని నిరూపించే సాక్ష్యంగా నిలబడవచ్చు.
కొన్ని వస్తువులు పాత్రల మధ్య విభేదాలను పెంచుతాయి. మరికొన్ని వస్తువులు ఆ విభేదాలను పరిష్కరించడానికి ఉపయోగపడతాయి.
ఈ విధంగా భౌతిక వస్తువులు కథన నిర్మాణములో క్రియాశీలమైన పాత్ర పోషిస్తాయి.
సాహిత్యపరమైన ప్రధాన సూత్రము:
ఒక వస్తువు కథనములో కనిపించడమే ముఖ్యము కాదు. ఆ వస్తువును ఎవరు కలిగియున్నారు, ఎవరు దానిని చూస్తున్నారు, ఎవరు దానిని ఉపయోగిస్తున్నారు, అది ఎవరి చేతికి చేరుతుంది, దాని గురించి ఎవరికెంత తెలుసు, చివరకు అది ఏ సంఘటనకు కారణమవుతుంది అనేవి ముఖ్యమైనవి.
అందువల్ల ఆదికాండములోని వస్తువులను పరిశీలించేటప్పుడు వాటికి ఊహాజనితమైన ఆధ్యాత్మిక అర్థాలను ఆపాదించుటకంటే, కథకుడు వాటిని ఏ విధంగా ఉపయోగించాడో ముందుగా గమనించాలి.
39.2. భౌతిక వస్తువు కథన సాధనంగా పనిచేయడం అంటే ఏమిటి?
కథన శాస్త్రములో ఒక వస్తువు సంఘటనల పురోగతిని ప్రభావితం చేసినప్పుడు దానిని కథన సాధనము (Narrative Device)గా పరిశీలించవచ్చు.
ఇది కేవలం ప్రస్తావించబడిన వస్తువుకంటే భిన్నమైనది.
ఉదాహరణకు, ఒక పాత్ర నివసిస్తున్న గుడారము కేవలం సంఘటన జరిగే వాతావరణాన్ని తెలియజేయవచ్చు.
కానీ అదే గుడారములో దాచబడిన వస్తువును మరొక పాత్ర వెదుకుతున్నప్పుడు, ఆ వస్తువు కథన ఉత్కంఠకు కేంద్రంగా మారుతుంది.
అలాగే ఒక వస్త్రము వ్యక్తి దుస్తులలో భాగమై ఉండవచ్చు. కానీ ఆ వస్త్రమును మరొకరికి చూపించి తప్పుడు నిర్ణయానికి దారితీసినప్పుడు, అది కథనంలోని సాక్ష్య సాధనంగా మారుతుంది.
కాబట్టి వస్తువుల సాహిత్య ప్రాధాన్యాన్ని వాటి భౌతిక స్వరూపము మాత్రమే నిర్ణయించదు.
వాటి చుట్టూ జరిగే చర్యలు, వాటి వలన ఏర్పడే సమాచారం, వాటి ద్వారా మారే పరిస్థితులే వాటి కథన ప్రాధాన్యాన్ని నిర్ణయిస్తాయి.
ఈ క్రింది ప్రశ్నలు సహాయకరమైనవి.
- ఆ వస్తువు కథనములో ఎప్పుడు పరిచయమవుతుంది?
- అది ఎవరి స్వాధీనములో ఉంది?
- మరొక పాత్రకు దాని ఉనికి తెలుసా?
- ఆ వస్తువు గురించి పాఠకునికి తెలిసిన విషయం పాత్రకు తెలియకపోవచ్చా?
- దానిని ఉద్దేశపూర్వకంగా ఉంచారా, దాచారా, మార్చారా, తీసుకువెళ్లారా?
- అది తరువాతి సంఘటనకు కారణమవుతుందా?
- అది నిజమైన సాక్ష్యమా, లేక తప్పుగా అర్థం చేసుకున్న ఆధారమా?
- ఆ వస్తువు లేకపోతే కథనము అదే విధంగా ముందుకు సాగుతుందా?
ఈ ప్రశ్నలకు లభించే సమాధానాల ద్వారా ఒక వస్తువు కథనపరమైన పాత్రను గుర్తించవచ్చు.
39.3. వస్తువుల ప్రధాన కథన విధులు
ఆదికాండములో భౌతిక వస్తువులు వివిధ సందర్భాలలో విభిన్న విధులను నిర్వహిస్తాయి.
కథన విధి | వస్తువు చేయగల పని |
గుర్తింపుకు ఆధారము | ఒక వ్యక్తిని గుర్తించడానికి సహాయపడుతుంది |
సాక్ష్యము | ఒక వాదనకు అనుకూలంగా లేదా వ్యతిరేకంగా ఉపయోగించబడుతుంది |
మోసానికి సాధనము | నిజం కాని విషయాన్ని నిజంగా కనిపింపజేస్తుంది |
సమాచారాన్ని దాచే సాధనము | ఒక పాత్రకు తెలియని విషయాన్ని దాచిపెడుతుంది |
సమాచారాన్ని వెల్లడించే సాధనము | గతంలో తెలియని విషయాన్ని బయటపెడుతుంది |
సంఘర్షణకు కారణము | అనుమానం, భయం, ఆరోపణ లేదా వివాదాన్ని సృష్టిస్తుంది |
కథన మలుపుకు సాధనము | సంఘటనలను కొత్త దిశలో నడిపిస్తుంది |
పరిష్కారానికి ఆధారము | వివాదం లేదా అనిశ్చితిని పరిష్కరించడంలో తోడ్పడుతుంది |
ఒప్పందానికి సాక్ష్యము | పరస్పర అంగీకారాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది |
తరువాతి సంఘటనకు సిద్ధపాటు | ముందుగా కనిపించి తరువాత కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది |
ఈ విధులను పూర్తిగా వేర్వేరుగా చూడకూడదు.
ఒకే వస్తువు ఒక సంఘటనలో అనేక విధులను నిర్వహించవచ్చు.
ఉదాహరణకు, యూదా ఇచ్చిన ముద్ర మొదట తాకట్టుగా పనిచేస్తుంది. తరువాత అది అతని గుర్తింపును నిరూపించే సాక్ష్యమవుతుంది. చివరకు అతని స్వీయ అంగీకారానికి దారితీస్తుంది.
అందువల్ల వస్తువు కథన పాత్ర స్థిరమైనది కాకుండా సంఘటనల పురోగతితో మారవచ్చు.
39.4. వస్తువులు కథనములో సాక్ష్యాలుగా పనిచేయుట
39.4.1. సాక్ష్యముగా చూపబడిన వస్తువు తప్పనిసరిగా సత్యాన్ని తెలియజేయదు
ఆదికాండము 37వ అధ్యాయములో యోసేపు సహోదరులు అతని ప్రత్యేక వస్త్రమును తీసుకొని మేకపిల్ల రక్తములో ముంచుతారు.
తరువాత ఆ వస్త్రమును తమ తండ్రియైన యాకోబునకు పంపుతారు.
వారు నేరుగా యోసేపు మరణించాడని చెప్పకుండా, ఆ వస్త్రమును గుర్తించమని అడుగుతారు.
ఆదికాండము 37:31–33
ఈ సంఘటనలో మూడు స్థాయిలు ఉన్నాయి.
మొదటి స్థాయి — వస్తువు నిజమైనది.
వారు చూపించిన వస్త్రము నిజంగా యోసేపుదే.
రెండవ స్థాయి — వస్తువుకు జోడించబడిన పరిస్థితి కృత్రిమమైనది.
రక్తము ఆ వస్త్రముపై ఉద్దేశపూర్వకంగా పూయబడింది.
మూడవ స్థాయి — వస్తువు ద్వారా వచ్చిన నిర్ధారణ తప్పు.
యాకోబు అది యోసేపు వస్త్రమని సరిగ్గా గుర్తిస్తాడు. అయితే యోసేపును క్రూరమృగము చంపిందనే అతని నిర్ధారణ తప్పు.
ఇక్కడ అత్యంత ముఖ్యమైన సాహిత్య లక్షణము ఏమిటంటే, వస్తువు యొక్క నిజత్వము మరియు దాని ఆధారంగా చేసిన వ్యాఖ్యానము ఒకటే కావు.
వస్తువు నిజమైనదైనా, దానిని ప్రదర్శించిన విధానము మోసపూరితమై ఉండవచ్చు.
ఈ సంఘటనలో కథకుడు పాఠకునికి నిజం ముందుగానే తెలియజేస్తాడు. అందువల్ల యాకోబు ఆ వస్త్రమును చూసే సమయానికి పాఠకుడు అతని కంటే ఎక్కువ సమాచారాన్ని కలిగియుంటాడు.
ఈ సమాచార వ్యత్యాసము సంఘటనలో విషాదకరమైన నాటకీయ వ్యంగ్యాన్ని సృష్టిస్తుంది.
సాహిత్య పరిశీలన: వస్తువు సాక్ష్యంగా కనిపించవచ్చు. కానీ కథకుడు దానిని ఉపయోగించే విధానము, సాక్ష్యాన్ని చూసే వ్యక్తి తీసుకునే నిర్ణయము మధ్య వ్యత్యాసాన్ని వెల్లడించవచ్చు.
39.4.2. సత్యాన్ని నిరూపించే వస్తువులు
ఆదికాండము 38వ అధ్యాయములో తామారు యూదా నుండి మూడు వస్తువులను తాకట్టుగా తీసుకుంటుంది.
- ముద్ర
- దాని త్రాడు
- చేతికఱ్ఱ
ఆదికాండము 38:17–18
తరువాత తనమీద ఆరోపణ వచ్చినప్పుడు ఆమె ఆ వస్తువులను చూపించి, అవి ఎవరివో గుర్తించమని కోరుతుంది.
ఆదికాండము 38:25–26
ఇక్కడ వస్తువులు అబద్ధాన్ని నిర్మించడానికి కాకుండా, దాచబడిన నిజాన్ని వెల్లడించడానికి ఉపయోగపడుతున్నాయి.
యూదా ఆ వస్తువులను గుర్తించినప్పుడు తన పాత్రను నిరాకరించలేడు.
ఆ వస్తువుల ద్వారా కథనము ఆరోపణ నుండి గుర్తింపుకు, గుర్తింపు నుండి అంగీకారానికి కదులుతుంది.
ఇక్కడ సాక్ష్యము కేవలం ఒక సంఘటన జరిగినట్లు నిరూపించడమే కాదు. పాత్ర యొక్క ప్రస్తుత నైతిక స్థానాన్ని కూడా మార్చుతుంది.
ఇంతకుముందు తీర్పు చెప్పిన వ్యక్తి ఇప్పుడు తన ప్రవర్తనను అంగీకరించవలసివస్తుంది.
39.4.3. రెండు సంఘటనల మధ్య ముఖ్యమైన వ్యత్యాసము
అంశము | యోసేపు వస్త్రము | యూదా వస్తువులు |
అధ్యాయము | 37 | 38 |
వస్తువును చూపినవారు | యోసేపు సహోదరులు | తామారు |
ప్రధాన ఉద్దేశము | నిజాన్ని దాచుట | నిజాన్ని వెల్లడించుట |
గుర్తించిన వ్యక్తి | యాకోబు | యూదా |
కథన ఫలితము | తప్పు నిర్ధారణ, దుఃఖము | నిజమైన గుర్తింపు, అంగీకారము |
సాహిత్య పాత్ర | మోసాన్ని నమ్మదగినదిగా చేయుట | దాచిన నిజాన్ని నిర్ధారించుట |
ఈ రెండు అధ్యాయాలు వరుసగా ఉంచబడినందున వాటి మధ్యనున్న వ్యత్యాసము పాఠకునికి ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తుంది.
37వ అధ్యాయములో గుర్తింపు తప్పుదారికి నడిపిస్తుంది.
38వ అధ్యాయములో గుర్తింపు నిజాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
ఇదే వస్తువులను కథన సాధనాలుగా ఉపయోగించడంలో ఉన్న సాహిత్య నైపుణ్యము.
ఇక్కడ మన అధ్యయన కేంద్రం వస్త్రాల ప్రత్యేక మూలాంశము కాదు. ఒక వస్తువును చూపించడం ద్వారా మరొక వ్యక్తి నిర్ణయాన్ని రచయిత ఎలా ప్రభావితం చేస్తున్నాడన్నదే.
39.5. వస్తువులు కథన ఉత్కంఠను సృష్టించుట
కొన్నిసార్లు కథకుడు ఒక వస్తువు ఎక్కడ ఉందో పాఠకునికి తెలియజేస్తాడు. అయితే కథలోని కొన్ని పాత్రలకు ఆ సమాచారం తెలియదు.
ఇలాంటి సమాచార అసమానత కథనములో ఉత్కంఠను సృష్టిస్తుంది.
రాహేలు దాచిన గృహదేవతా విగ్రహములు
ఆదికాండము 31:19, 30–35
యాకోబు కుటుంబము లాబాను ఇంటిని విడిచి బయలుదేరే సందర్భములో రాహేలు తన తండ్రి గృహదేవతా విగ్రహములను దొంగిలిస్తుంది.
ఆ విషయము యాకోబునకు తెలియదు.
లాబాను వారిని వెంబడించి వచ్చి తన విగ్రహముల గురించి ప్రశ్నిస్తాడు.
యాకోబు తనవారిలో ఎవరి దగ్గరైనా అవి దొరికితే ఆ వ్యక్తి బ్రతకకూడదని అంటాడు.
ఆదికాండము 31:32
ఆ మాట పలికినప్పుడు రాహేలు చేసిన కార్యము యాకోబునకు తెలియదని కథకుడు స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
దీనితో మూడు వేర్వేరు సమాచార స్థితులు ఏర్పడతాయి.
- పాఠకుడు: రాహేలు విగ్రహములను తీసుకున్నదని తెలుసు.
- లాబాను: తన విగ్రహములు పోయాయని తెలుసు. కానీ వాటిని ఎవరు తీసుకున్నారో తెలియదు.
- యాకోబు: రాహేలు వాటిని తీసుకున్నదని తెలియదు.
లాబాను వెదకడం ప్రారంభించినప్పుడు పాఠకుని ఆసక్తి పెరుగుతుంది.
వస్తువులు దొరుకుతాయా?
రాహేలు చేసిన పని బయటపడుతుందా?
యాకోబు పలికిన కఠినమైన మాటల ఫలితము ఏమవుతుంది?
రాహేలు ఆ వస్తువులను ఒంటె సామానులో ఉంచి వాటిమీద కూర్చుంటుంది.
లాబాను వాటిని కనుగొనలేడు.
ఇక్కడ విగ్రహముల ప్రాధాన్యము వాటి మతపరమైన స్వరూపముతో మాత్రమే పరిమితం కాదు.
అవి కథనంలో వెదకబడుతున్న వస్తువులు. వాటి స్థానము పాఠకునికి తెలుసు. కానీ వెదకుతున్న వ్యక్తికి తెలియదు.
కథన ఉత్కంఠకు కారణము వస్తువు దాచబడిన ప్రదేశము మరియు పాత్రల మధ్య సమాచార వ్యత్యాసము.
ఈ సంఘటన మనకు ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య నియమాన్ని తెలియజేస్తుంది.
కథనములో రహస్యము ఎప్పుడూ పాఠకునికి తెలియని విషయమే కావలసిన అవసరం లేదు.
పాఠకునికి తెలిసిన విషయము పాత్రలకు తెలియనప్పుడు కూడా ఉత్కంఠ ఏర్పడుతుంది.
39.6. వస్తువు ముందుగా పరిచయమై తరువాత కథన మలుపుకు కారణమవుట
39.6. వస్తువు ముందుగా పరిచయమై తరువాత కథన మలుపుకు కారణమవుట
కొన్ని సందర్భాలలో కథకుడు ఒక వస్తువును ముందుగానే పరిచయం చేస్తాడు.
మొదట అది చిన్న వివరంలా కనిపిస్తుంది. కానీ కథనం ముందుకు సాగినప్పుడు అదే వస్తువు ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది.
ఈ పద్ధతిని ముందస్తు కథన సిద్ధపాటు మరియు తరువాతి వినియోగము (Narrative Setup and Payoff)గా వివరించవచ్చు.
యోసేపు వెండి గిన్నె
ఆదికాండము 44:1–17
యోసేపు తన ఇంటి నిర్వాహకునికి ఆజ్ఞాపించి తన వెండి గిన్నెను బెన్యామీను సంచిలో పెట్టిస్తాడు.
ఆ తరువాత సహోదరులు ప్రయాణమును ప్రారంభించినప్పుడు వారిని వెంబడించమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
వారు దొంగతనానికి పాల్పడ్డారని ఆరోపించబడతారు.
సంచులను వెదికినప్పుడు గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో కనబడుతుంది.
ఈ సందర్భములో గిన్నె అనేక కథన విధులను నిర్వహిస్తుంది.
1. ముందస్తు సిద్ధపాటు
గిన్నె ఎవరి సంచిలో పెట్టబడిందో పాఠకునికి ముందుగానే తెలుసు.
2. సంఘర్షణ సృష్టి
గిన్నె దొంగిలించబడిందనే ఆరోపణ కొత్త సంక్షోభాన్ని ప్రారంభిస్తుంది.
3. పరిస్థితిని సంక్లిష్టం చేయుట
అది బెన్యామీను సంచిలో దొరకడం వలన అతడు దోషిగా కనిపిస్తాడు.
4. పాత్రల నిర్ణయాలను పరీక్షించుట
యోసేపు బెన్యామీను తనకు దాసుడిగా ఉండాలని ప్రకటిస్తాడు. మిగిలినవారు వెళ్లవచ్చని చెబుతాడు.
5. తరువాతి సంఘటనకు దారితీయుట
ఈ పరిస్థితి యూదా చేసిన కీలకమైన విజ్ఞాపనకు మార్గము సిద్ధం చేస్తుంది.
ఆదికాండము 44:18–34
ఆ తరువాత 45వ అధ్యాయములో యోసేపు తన సహోదరులకు తనను తాను తెలియజేస్తాడు.
గమనించవలసిన విషయం ఏమిటంటే, గిన్నె ఒక్కటే సహోదరుల నైతిక మార్పును నిరూపించదు. కానీ వారు ఎలా స్పందిస్తారో వెల్లడయ్యే పరిస్థితిని అది సృష్టిస్తుంది.
గిన్నెను ముందుగానే బెన్యామీను సంచిలో ఉంచిన విషయాన్ని కథకుడు పాఠకునికి తెలియజేశాడు.
అందువల్ల పాఠకుడు ఇక్కడ నిజమైన దొంగ ఎవరో తెలుసుకోవడానికి ఎదురు చూడడం లేదు.
గిన్నె దొరికిన తరువాత సహోదరులు ఎలా స్పందిస్తారో తెలుసుకోవడమే ప్రధాన ఆసక్తిగా మారుతుంది.
ఇది వస్తువును ఉపయోగించి కథకుడు పాఠకుని ఆసక్తిని ఒక ప్రశ్న నుండి మరొక ప్రశ్నకు ఎలా మళ్లిస్తాడో తెలియజేస్తుంది.
39.7. వస్తువుల స్థానము, స్వాధీనము, బదిలీ కథన దిశను మార్చుట
కథనములో వస్తువు స్వరూపము ఎంత ముఖ్యమో, అది ఎవరి దగ్గర ఉందన్న విషయము కూడా అంతే ముఖ్యము.
కొన్నిసార్లు కథా పరిణామానికి కారణము వస్తువు ఉనికి కాదు. దాని స్థానము మారడమే.
ఒక వ్యక్తి వస్తువును మరొకరికి ఇవ్వడం, ఒకచోట దాచడం, మరొకరి సంచిలో ఉంచడం లేదా దాని యజమానిని మార్చడం వంటి చర్యలు కథనంలో మార్పులకు కారణమవుతాయి.
39.7.1. గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో ఉంచబడుట
గిన్నె యోసేపు దగ్గర ఉన్నంతవరకు అది సాధారణ స్వాధీన వస్తువు.
అదే గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో ఉంచబడగానే ఆరోపణకు ఆధారంగా మారుతుంది.
గిన్నె స్వభావము మారలేదు.
మారింది దాని స్థానము.
ఆ స్థానమార్పు కథనములో కొత్త సంక్షోభానికి కారణమైంది.
39.7.2. తామారు చేతికి చేరిన గుర్తింపు వస్తువులు
యూదా ముద్ర, త్రాడు, చేతికఱ్ఱ మొదట యూదా స్వాధీనములో ఉన్నాయి.
అవి తామారు చేతికి చేరిన తరువాత వాటి కథన ప్రాధాన్యము మారుతుంది.
అవి తాకట్టు వస్తువులుగా ఇచ్చినప్పుడు భవిష్యత్తులో చేయవలసిన చెల్లింపుకు హామీగా పనిచేస్తాయి.
తరువాత అవే గతంలో జరిగిన సంఘటనకు ఆధారమవుతాయి.
ఈ సందర్భములో వస్తువుల బదిలీ, వాటి తరువాతి సాక్ష్యపాత్రకు అవసరమైన ముందస్తు ఏర్పాటుగా పనిచేస్తుంది.
39.7.3. అబ్రాహాము ఇచ్చిన ఏడు గొఱ్ఱెపిల్లలు
ఆదికాండము 21:25–30
అబ్రాహాము మరియు అబీమెలెకు మధ్య బావి విషయమై వివాదం వచ్చినప్పుడు అబ్రాహాము ఏడు ఆడగొఱ్ఱెపిల్లలను ప్రత్యేకంగా ఉంచుతాడు.
అవి ఎందుకు ప్రత్యేకంగా ఉంచబడ్డాయని అబీమెలెకు అడుగుతాడు.
అబ్రాహాము ఆ బావిని తానే త్రవ్వించినట్లు సాక్ష్యముగా వాటిని స్వీకరించమని చెబుతాడు.
ఇక్కడ గొఱ్ఱెపిల్లలు కేవలం పశుసంపదగా మాత్రమే పనిచేయడం లేదు.
అవి ఒక వాదనకు బాహ్యమైన, గుర్తించగలిగిన సాక్ష్యముగా ఉపయోగించబడుతున్నాయి.
మాటల ద్వారా వ్యక్తపరచబడిన అంగీకారానికి ఒక స్పష్టమైన చర్యను జోడిస్తున్నాయి.
అందువల్ల వస్తువు బదిలీ ఒప్పందపు సందర్భంలో సాక్ష్యపరమైన ప్రాధాన్యాన్ని పొందుతుంది.
సాహిత్య సూత్రము: వస్తువు ఒక పాత్ర నుండి మరొక పాత్రకు చేరే క్రమము, కథనంలోని అధికారము, బాధ్యత, అనుమానం, సాక్ష్యము లేదా అంగీకారము ఎలా మారుతుందో తెలియజేయగలదు.
39.8. వస్తువులు అసత్య ఆరోపణలను బలపరచుట
భౌతిక వస్తువులు సత్యాన్ని నిరూపించడానికి మాత్రమే కాకుండా, అసత్య ఆరోపణను నమ్మదగినదిగా చేయడానికి కూడా ఉపయోగపడతాయి.
పోతీఫరు భార్య చేతిలో యోసేపు వస్త్రము
ఆదికాండము 39:11–18
యోసేపు పోతీఫరు భార్య నుండి తప్పించుకొని పారిపోతున్నప్పుడు అతని వస్త్రము ఆమె చేతిలో మిగిలిపోతుంది.
ఆమె ఆ వస్త్రమును ఉపయోగించి యోసేపుపై తప్పుడు ఆరోపణ చేస్తుంది.
ఇక్కడ సంఘటనలోని నిజం మరియు దానికి ఇచ్చిన వివరణ వేర్వేరు.
నిజంగా యోసేపు అక్కడి నుండి పారిపోయాడు.
నిజంగా అతని వస్త్రము ఆమె చేతిలో మిగిలింది.
అయితే ఆ వస్త్రము ఆమె ఆరోపించిన కార్యము జరిగిందని నిరూపించదు.
కథకుడు ముందుగా యోసేపు ప్రవర్తనను పాఠకునికి తెలియజేసి, తరువాత ఆ వస్త్రము ఎలా ఆరోపణకు ఆధారంగా ఉపయోగించబడిందో చూపిస్తాడు.
కాబట్టి పాఠకుడు వస్త్రమును చూసి యోసేపు దోషాన్ని నిర్ధారించడు.
దానికి బదులుగా, ఒక నిజమైన వస్తువును అసత్యమైన కథనంలో ఎలా ఉపయోగించవచ్చో గమనిస్తాడు.
ఈ విధంగా రచయిత వస్తువు యొక్క సాక్ష్యపాత్రకు ఒక సంక్లిష్టతను జోడిస్తాడు.
వస్తువు సంఘటనలోని ఒక భాగాన్ని నిరూపించవచ్చు. కానీ ఆ సంఘటనకు ఇచ్చిన మొత్తం వివరణను తప్పనిసరిగా నిరూపించదు.
ఇది 37వ అధ్యాయంలోని రక్తములో ముంచిన వస్త్రము సంఘటనతో పోల్చదగిన సాహిత్య విధానము.
అయితే రెండు సంఘటనలను పూర్తిగా ఒకే విధంగా చూడకూడదు.
37వ అధ్యాయములో వస్త్రము ఉద్దేశపూర్వకంగా మార్చబడుతుంది.
39వ అధ్యాయములో వస్త్రము నిజంగానే మిగిలిపోతుంది. కానీ దానిని అసత్య ఆరోపణకు ఉపయోగిస్తారు.
ఇక్కడ కథకుడు సత్యాన్ని వక్రీకరించే రెండు వేర్వేరు పద్ధతులను చూపిస్తున్నాడు.
39.9. చిన్న వస్తువులు పెద్ద కథన పరిణామాలకు కారణమవుట
ఒక వస్తువు భౌతిక పరిమాణము చిన్నదిగా ఉన్నప్పటికీ, దాని కథన ప్రభావము పెద్దదిగా ఉండవచ్చు.
వస్తువు విలువను దాని పరిమాణము లేదా ధర మాత్రమే నిర్ణయించదు.
అది కలిగించే పరిణామాలే కథనపరంగా ముఖ్యమైనవి.
ఉదాహరణకు:
యూదా ముద్ర: ఒక చిన్న గుర్తింపు వస్తువు. కానీ అది తామారు చేసిన ప్రకటనను ధృవీకరించడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది.
యోసేపు గిన్నె: ఒక ఇంటి వినియోగ వస్తువు. కానీ అది బెన్యామీను భవిష్యత్తును ప్రమాదంలో పడేసినట్లు కనిపించే సంక్షోభాన్ని సృష్టిస్తుంది.
రాహేలు దాచిన విగ్రహములు: పరిమిత సంఖ్యలోని వస్తువులు. కానీ వాటి కోసం జరిగిన అన్వేషణ మొత్తం కుటుంబానికి ప్రమాదకరమైన పరిస్థితిని సృష్టిస్తుంది.
ఈ ఉదాహరణలన్నింటిలో వస్తువు ప్రాముఖ్యత దాని బాహ్య రూపంలో కాకుండా కథనములో దాని కార్యసామర్థ్యంలో ఉంది.
కొన్ని సందర్భాలలో చిన్న వస్తువు ఒక పెద్ద కుటుంబ సంఘర్షణకు కేంద్రబిందువుగా మారుతుంది.
రచయిత విస్తారమైన నేపథ్యాన్ని ఒక నిర్దిష్ట వస్తువుపై కేంద్రీకరించడం ద్వారా సంఘటనకు స్పష్టతను, ఉత్కంఠను కలిగిస్తాడు.
39.10. వస్తువుల ద్వారా గత సంఘటనలు వర్తమానములో ప్రభావం చూపుట
భౌతిక వస్తువుల మరొక ముఖ్యమైన పాత్ర ఏమిటంటే, అవి గత సంఘటనలకు సంబంధించిన సమాచారాన్ని తరువాతి సమయంలో నిలుపుకోవడం.
ఒక సంఘటన జరిగినప్పుడు ఆ వస్తువు సాధారణమైనదిగా కనిపించవచ్చు.
కానీ ఆ వస్తువు తరువాత తిరిగి ప్రస్తావించబడినప్పుడు పాఠకుడు ముందరి సంఘటనను గుర్తు చేసుకుంటాడు.
ఇలా వస్తువు రెండు కాలస్థాయిలను కలుపుతుంది.
తామారు తాకట్టు వస్తువులు
యూదా ఇచ్చిన వస్తువులు 38వ అధ్యాయములో మొదట చెల్లింపుకు హామీగా కనిపిస్తాయి.
తరువాత ఆరోపణ ఎదురైన సందర్భములో అవే గత సంఘటనను వర్తమానములోకి తీసుకువస్తాయి.
ఆ వస్తువులను గుర్తించినప్పుడు యూదా ముందరి కార్యము కథనములో తిరిగి నిర్ణయాత్మక ప్రాధాన్యం పొందుతుంది.
ఈ విధంగా భౌతిక వస్తువు కథన జ్ఞాపకాన్ని నిలుపుకుంటుంది.
ఇక్కడ వస్తువు స్వతంత్రంగా జ్ఞాపకశక్తిని కలిగియుందన్నది భావం కాదు.
రచయిత ఒకే వస్తువును వేర్వేరు సమయాలలో ఉపయోగించడం ద్వారా పాఠకుని దృష్టిని ముందరి సంఘటనపైకి తిరిగి తీసుకువస్తాడు.
దీనిని కథన కొనసాగింపుకు ఉపయోగించే సాధనంగా చూడవచ్చు.
కొన్నిసార్లు సంభాషణల ద్వారా గతం గుర్తు చేయబడుతుంది.
మరికొన్నిసార్లు ఒక వస్తువును తిరిగి చూపించడం ద్వారానే గతం ప్రభావవంతంగా ముందుకు వస్తుంది.
39.11. వస్తువులు కథన పరిష్కారానికి దోహదపడుట
39.11. వస్తువులు కథన పరిష్కారానికి దోహదపడుట
ప్రతి వస్తువు సంఘర్షణను సృష్టించదు.
కొన్ని వస్తువులు ముందుగా ఏర్పడిన సమస్యను పరిష్కరించడానికి లేదా పరిష్కారాన్ని స్పష్టపరచడానికి ఉపయోగపడతాయి.
39.11.1. బావి వివాదములో గొఱ్ఱెపిల్లలు
అబ్రాహాము మరియు అబీమెలెకు మధ్య బావి విషయమై తలెత్తిన వివాదములో ఏడు గొఱ్ఱెపిల్లలు ప్రత్యేక సాక్ష్య పాత్ర పోషిస్తాయి.
ఆదికాండము 21:25–31
ఇక్కడ వాటి ఉపయోగము కేవలం కానుక ఇవ్వడం కాదు.
అబ్రాహాము వివరిస్తున్నట్లుగా, అవి అతడు బావిని త్రవ్వించిన విషయానికి సాక్ష్యంగా స్వీకరించబడాలి.
అందువల్ల వివాదానికి సంబంధించిన వాదన ఒక కనిపించే చర్య ద్వారా స్థిరపరచబడుతుంది.
39.11.2. కొనుగోలు ద్వారా స్థిరపడిన సమాధి స్థలము
ఆదికాండము 23:9–20
సారా మరణించినప్పుడు అబ్రాహాము సమాధి స్థలాన్ని కొనుగోలు చేస్తాడు.
ఈ కథనములో వెండి, పొలము, గుహ, చెట్లు, సాక్షుల సమక్షంలో జరిగిన వ్యవహారము వంటి భౌతిక వివరాలు ఉన్నాయి.
ఇక్కడ ప్రత్యేకంగా వెండి తూకము మరియు ఆస్తి బదిలీ ప్రస్తావించబడతాయి.
ఈ వివరాలు కొనుగోలు జరిగిన విధానాన్ని, దాని బహిరంగ స్వభావాన్ని స్పష్టపరుస్తాయి.
పాఠకునికి ఆ స్థలము అబ్రాహాము స్వాధీనములోకి ఎలా వచ్చిందో తెలియజేస్తాయి.
ఇక్కడ భౌతిక వస్తువులు కేవలం అలంకార వర్ణనలు కావు.
అవి కథనములో జరిగిన చట్టబద్ధమైన ఆస్తి బదిలీని నిర్దిష్టంగా తెలియజేస్తాయి.
అయితే వెండిని లేదా గుహను స్వతంత్రంగా కల్పితమైన రహస్య సంకేతాలుగా వ్యాఖ్యానించాల్సిన అవసరం లేదు.
కథకుడు నొక్కి చెప్పుతున్న అంశము కొనుగోలు జరిగిన వాస్తవిక ప్రక్రియ మరియు ఆ స్థలము స్వాధీనములోకి వచ్చిన విధానము.
39.12. వస్తువులు మాటలకంటే భిన్నమైన సాక్ష్యాన్ని అందించుట
కథనములో పాత్రలు మాట్లాడే మాటలు ఎప్పుడూ విశ్వసనీయమైనవి కావు.
కొంతమంది నిజం చెబుతారు.
మరికొందరు అసంపూర్ణంగా చెబుతారు.
ఇంకొందరు ఉద్దేశపూర్వకంగా అబద్ధం చెబుతారు.
అందువల్ల కథకుడు కొన్నిసార్లు మాటలతో పాటు వస్తువులను కూడా ప్రవేశపెడతాడు.
కానీ వస్తువులు స్వయంగా వ్యాఖ్యానించుకోవు.
వాటిని చూసే వ్యక్తులు వాటికి అర్థం ఇస్తారు.
ఈ కారణంగా మాటలు మరియు వస్తువుల మధ్య మూడు విధమైన సంబంధాలు ఏర్పడవచ్చు.
మొదటిది — మాటలను వస్తువు ధృవీకరించుట.
తామారు చూపించిన వస్తువులు ఆమె ప్రకటనకు ఆధారమవుతాయి.
రెండవది — వస్తువును ఆధారంగా చూపి తప్పుగా మాట్లాడుట.
పోతీఫరు భార్య యోసేపు వస్త్రమును తన ఆరోపణకు మద్దతుగా ఉపయోగిస్తుంది.
మూడవది — వస్తువు నిజమైనదైనా దాని అర్థాన్ని తప్పుగా నిర్ణయించుట.
యాకోబు యోసేపు వస్త్రమును గుర్తించినప్పటికీ, యోసేపు మరణించాడని తప్పుగా నిర్ధారిస్తాడు.
ఈ మూడు విధానాల ద్వారా ఆదికాండము కథనములో ప్రత్యక్ష ఆధారాలు మరియు వాటికి ఇవ్వబడే వివరణల మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని సూక్ష్మంగా చూపిస్తుంది.
సాహిత్య పరిశీలనలో ఇది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన అంశము.
ఎందుకంటే పాఠకుడు ప్రతి పాత్ర మాటను సమానంగా నమ్మకూడదని రచయిత నేర్పిస్తున్నాడు.
అదే సమయంలో వస్తువు ఉన్నదనే కారణంతో ప్రతి ఆరోపణను అంగీకరించకూడదని కూడా కథనము తెలియజేస్తుంది.
39.13. వస్తువులు కథన వేగాన్ని నియంత్రించుట
కొన్ని సందర్భాలలో ఒక వస్తువు చుట్టూ జరిగే చర్యలను రచయిత విపులంగా వివరిస్తాడు.
దీనివల్ల కథన వేగం తగ్గి, పాఠకుని దృష్టి ఒక నిర్దిష్ట సంఘటనపై నిలుస్తుంది.
సంచులను వెదకడం — ఆదికాండము 44
యోసేపు గిన్నె కోసం సంచులను వెదకే సందర్భములో కథకుడు అన్ని సంచులను ఒకేసారి పరిశీలించారని మాత్రమే చెప్పడు.
పెద్దవాని దగ్గర ప్రారంభించి చిన్నవాని వరకు వెదికారని తెలియజేస్తాడు.
ఆదికాండము 44:12
చివరకు గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో కనబడుతుంది.
ఈ క్రమపద్ధతిలో ఒక ప్రత్యేకమైన కథన ప్రభావము ఉంది.
పాఠకునికి గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో ఉందని ముందుగానే తెలుసు.
కానీ అన్వేషణ పెద్దవాని దగ్గర ప్రారంభమవుతుంది.
కాబట్టి సంచుల పరిశీలన బెన్యామీను వరకు చేరే కొద్దీ ఉత్కంఠ పెరుగుతుంది.
ఒక వస్తువు ఎక్కడ దొరుకుతుందో తెలిసినప్పటికీ, అది బయటపడే క్షణాన్ని కథకుడు ఆలస్యం చేయగలడు.
దీనిని కథన ఆలస్యము ద్వారా ఉత్కంఠ సృష్టి (Narrative Delay)గా చూడవచ్చు.
ఈ సందర్భములో వస్తువు కేవలం కథనానికి కారణము మాత్రమే కాదు.
దానిని వెదికే క్రమమే కథన వేగాన్ని నియంత్రించే సాధనమవుతుంది.
వస్తువు చుట్టూ నిర్మితమైన చర్యల క్రమము
వస్తువు ముందుగా నిర్దిష్ట స్థానంలో ఉంచబడుట
వస్తువు కోసం అన్వేషణ ప్రారంభమవుట
అన్వేషణను క్రమంగా కొనసాగించుట
వస్తువు బయటపడుట
సంక్షోభము మరియు పాత్రల ప్రతిస్పందన
ఇక్కడ ప్రధాన విషయం వస్తువు గురించి తెలుసుకోవడం మాత్రమే కాదు.
దాని చుట్టూ ఏర్పడే చర్యల క్రమము పాఠకుని అనుభవాన్ని ఎలా నియంత్రిస్తుందన్నది.
39.14. వస్తువులు పాత్రల స్వభావాన్ని పరోక్షంగా వెల్లడించుట
రచయిత ఒక పాత్ర స్వభావాన్ని ప్రత్యక్షంగా వివరించవచ్చు.
ఉదాహరణకు, ఒక వ్యక్తి నిజాయితీపరుడని లేదా మోసగాడని నేరుగా చెప్పవచ్చు.
అయితే మరొక ముఖ్యమైన సాహిత్య పద్ధతి ఏమిటంటే, పాత్ర ఒక వస్తువుతో ఎలా వ్యవహరిస్తుందో చూపించడం.
ఈ విధానంలో వస్తువు పాత్ర స్వభావాన్ని వెల్లడించే సందర్భమవుతుంది.
39.14.1. లాబాను ఇంటి నుండి విగ్రహములను తీసుకున్న రాహేలు
రాహేలు ఆ వస్తువులను దొంగిలించడం, తరువాత వాటిని దాచడం కథనములో ఆమె చేసిన చర్యలను పాఠకునికి తెలియజేస్తుంది.
అయితే ఆ చర్య వెనుక పూర్తి ఉద్దేశాన్ని కథకుడు స్పష్టంగా వివరించలేదు.
కాబట్టి ఆమె ఉద్దేశాన్ని నిర్ధారణగా చెప్పడం కంటే, ఆమె కార్యం ద్వారా ఏర్పడిన కథన పరిస్థితిని పరిశీలించడం సముచితం.
39.14.2. యూదా తన వస్తువులను గుర్తించుట
యూదా తన వస్తువులను చూసిన తరువాత వాటిని తిరస్కరించకుండా గుర్తిస్తాడు.
ఆ తరువాత తామారు తనకంటే నీతిమంతురాలని అంగీకరిస్తాడు.
ఇక్కడ వస్తువులు అతని గత కార్యమును గుర్తు చేయడమే కాదు. అతడు దానిని ఎలా ఎదుర్కొంటాడో వెల్లడించే సందర్భాన్ని కల్పిస్తాయి.
39.14.3. బెన్యామీను విషయములో యూదా ప్రతిస్పందన
యోసేపు గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో కనబడిన తరువాత, యూదా చేసిన విజ్ఞాపన కథనంలో నిర్ణయాత్మకంగా మారుతుంది.
అతడు తన తండ్రి దుఃఖాన్ని వివరించి, బెన్యామీను స్థానములో తానే దాసుడిగా ఉండడానికి సిద్ధపడతాడు.
ఆదికాండము 44:30–34
గిన్నె యూదా స్వభావాన్ని నేరుగా వివరించదు.
కానీ యూదా అంతరంగ వైఖరి అతని మాటల ద్వారా వెల్లడయ్యే పరిస్థితిని అది సృష్టిస్తుంది.
ఇది వస్తువుల ద్వారా పాత్ర చిత్రణకు ఒక ముఖ్యమైన ఉదాహరణ.
వస్తువు పాత్ర స్వభావానికి ప్రత్యక్ష వివరణ ఇవ్వకపోయినా, ఆ స్వభావము బయటపడే సందర్భాన్ని నిర్మించగలదు.
39.15. వస్తువులు కథనంలో సమాచార ప్రవాహాన్ని నియంత్రించుట
కథకుడు ఒక సమాచారాన్ని ఎప్పుడు వెల్లడిస్తున్నాడు? ఎవరికి వెల్లడిస్తున్నాడు? ఎవరికి దాచుతున్నాడు? అనే ప్రశ్నలు సాహిత్య విశ్లేషణలో ఎంతో ముఖ్యమైనవి.
భౌతిక వస్తువులు ఈ సమాచార నియంత్రణకు ఉపయోగపడతాయి.
ఇందులో నాలుగు ప్రధాన సమాచార దశలను గుర్తించవచ్చు.
1. వస్తువు ఉన్నదని తెలియజేయుట
రాహేలు విగ్రహములను తీసుకుందనే విషయం పాఠకునికి తెలియజేయబడుతుంది.
2. వస్తువు స్థానాన్ని తెలియజేయుట
యోసేపు గిన్నె బెన్యామీను సంచిలో ఉంచబడిందని పాఠకునికి ముందుగానే తెలుసు.
3. వస్తువు గురించి పాత్రకు తెలియకపోవుట
రాహేలు విగ్రహములు తీసుకున్న విషయం యాకోబునకు తెలియదు.
4. వస్తువు బయటపడిన తరువాత కొత్త సమాచారం వెల్లడవుట
యూదా ముద్ర, త్రాడు, చేతికఱ్ఱ ద్వారా తామారు తనపై వచ్చిన ఆరోపణ వెనుకనున్న నిజాన్ని బయటపెడుతుంది.
ఈ దశలన్నింటిలో వస్తువు కథన సమాచారానికి సంబంధించిన కేంద్రబిందువుగా పనిచేస్తుంది.
కొన్నిసార్లు పాఠకుడు పాత్రలకంటే ముందుగానే తెలుసుకుంటాడు.
మరికొన్నిసార్లు పాత్ర ఒక వస్తువును చూసిన తరువాత మాత్రమే సత్యాన్ని గ్రహిస్తుంది.
ఈ విధంగా వస్తువులు కథకుడు మరియు పాఠకుని మధ్య సమాచార సంబంధాన్ని నియంత్రించడానికి ఉపయోగపడతాయి.
39.16. వస్తువులు కథన ప్రపంచానికి వాస్తవికతను అందించుట
39.16. వస్తువులు కథన ప్రపంచానికి వాస్తవికతను అందించుట
ఆదికాండములోని ప్రతి వస్తువూ ప్రత్యేకమైన సంకేతార్థాన్ని కలిగియుండవలసిన అవసరం లేదు.
కొన్నిసార్లు వస్తువులు కథనానికి వాస్తవికమైన నేపథ్యాన్ని అందిస్తాయి.
ఉదాహరణకు:
- ప్రయాణములలో ఉపయోగించే సామానులు
- నివాసమునకు సంబంధించిన గుడారములు
- పశువుల పోషణకు అవసరమైన బావులు
- వ్యాపార లావాదేవీలలో ఉపయోగించే వెండి
- ఆహారమును భద్రపరచే సంచులు
- కుటుంబ జీవితములో ఉపయోగించే పాత్రలు
ఇవి కథన సంఘటనలు ఒక నిర్దిష్టమైన సామాజిక, ఆర్థిక, కుటుంబ వాతావరణంలో జరుగుతున్నాయని తెలియజేస్తాయి.
అయితే కొన్ని సందర్భాలలో ఈ సాధారణ వస్తువులే తరువాత ప్రత్యేక కథనపాత్రను పొందుతాయి.
ఉదాహరణకు, బెన్యామీను సంచి మొదట ప్రయాణ సామానులో భాగమే.
కానీ వెండి గిన్నె దానిలో ఉంచబడిన తరువాత అది కీలకమైన కథన ప్రదేశంగా మారుతుంది.
అందువల్ల ఒక వస్తువును విశ్లేషించేటప్పుడు రెండు స్థాయిలను వేరు చేయాలి.
సాధారణ నేపథ్య స్థాయి: వస్తువు కథన ప్రపంచాన్ని సహజంగా చూపిస్తుంది.
ప్రత్యేక కథన స్థాయి: ఆ వస్తువు తరువాతి సంఘటనను ప్రభావితం చేస్తుంది.
ఈ రెండింటిని కలిపివేయకూడదు.
ప్రతి సామాన్య వివరానికి అంతర్గత సంకేతార్థాన్ని వెదకడం సాహిత్య అధ్యయనానికి బలం చేకూర్చదు.
దానికి బదులుగా, ఏ వస్తువులకు కథకుడు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యము ఇచ్చాడో ఆధారాలతో గుర్తించాలి.
39.17. ఒక వస్తువు కథనపరంగా ముఖ్యమైనదో కాదో ఎలా నిర్ణయించాలి?
ఈ అధ్యయనములో అనవసరమైన సంకేతార్థాలను నివారించడానికి కొన్ని పరిశీలనా ప్రమాణాలు అవసరం.
ప్రమాణము 1 — వస్తువు కథన పరిణామాన్ని ప్రభావితం చేస్తున్నదా?
వస్తువు లేకుంటే కథనములోని ఒక ముఖ్యమైన సంఘటన జరగదా?
ఉదాహరణకు, యోసేపు గిన్నె లేకపోతే 44వ అధ్యాయంలోని ఆరోపణ మరియు బెన్యామీను మీద ఏర్పడిన సంక్షోభము అదే విధంగా జరగవు.
ప్రమాణము 2 — కథకుడు వస్తువుకు ప్రత్యేక శ్రద్ధ ఇచ్చాడా?
వస్తువు ఎక్కడ ఉంచబడింది, ఎవరు దానిని తీసుకున్నారు, ఎవరు దానిని చూశారు వంటి వివరాలు ప్రత్యేకంగా చెప్పబడ్డాయా?
ప్రమాణము 3 — వస్తువు తరువాత తిరిగి ఉపయోగించబడిందా?
ముందుగా పరిచయమైన వస్తువు తరువాత ముఖ్యమైన సమయంలో మళ్లీ కనిపిస్తుందా?
తామారు తాకట్టు వస్తువులు దీనికి స్పష్టమైన ఉదాహరణ.
ప్రమాణము 4 — వస్తువు గురించి పాత్రల మధ్య సమాచార వ్యత్యాసము ఉన్నదా?
రాహేలు దాచిన విగ్రహములు ఇందుకు ఉదాహరణ.
ప్రమాణము 5 — వస్తువును ఆధారంగా చేసుకొని ముఖ్యమైన నిర్ణయము తీసుకోబడుతున్నదా?
యాకోబు రక్తములో ముంచిన యోసేపు వస్త్రమును చూసి తప్పు నిర్ధారణ చేస్తాడు.
ప్రమాణము 6 — ఆ వస్తువు ద్వారా సంఘటన ముగింపు ప్రభావితమవుతున్నదా?
అబ్రాహాము ప్రత్యేకంగా ఇచ్చిన గొఱ్ఱెపిల్లలు బావి విషయములో అతని వాదనకు సాక్ష్యంగా నిలుస్తాయి.
ఈ ప్రమాణాలలో కొన్ని స్పష్టంగా కనిపిస్తే ఆ వస్తువును కథన సాధనంగా పరిశీలించడం సముచితం.
కానీ ఒక వస్తువు ఒక్కసారి కనిపించిందనే కారణంతో దానిని ప్రధాన సాహిత్య మూలాంశంగా ప్రకటించకూడదు.
39.18. వస్తువు, సంకేతము, మూలాంశము — వీటి మధ్య తేడా
ఈ విభాగము ఆదికాండములోని సాహిత్య మూలాంశములకు సంబంధించినదైనా, అన్ని వస్తువులను ఒకే వర్గంలో చేర్చకూడదు.
వర్గము | ప్రధాన లక్షణము | పరిశీలించవలసిన ప్రశ్న |
సాధారణ భౌతిక వస్తువు | కథన వాతావరణంలో భాగము | అది అక్కడ ఎందుకు ప్రస్తావించబడింది? |
కథన సాధనము | సంఘటనల పురోగతిని ప్రభావితం చేస్తుంది | అది కథను ఎలా ముందుకు నడిపించింది? |
సంకేతాత్మక వస్తువు | సందర్భములో ప్రత్యక్ష ఉపయోగాన్ని మించిన అర్థాన్ని సూచిస్తుంది | ఆ అర్థానికి పాఠ్య ఆధారముందా? |
పునరావృత సాహిత్య మూలాంశము | విభిన్న సంఘటనల మధ్య అర్థవంతమైన సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది | పునరావృత్తి స్పష్టమా? దాని ప్రాముఖ్యత ఏమిటి? |
ఈ తేడాలు ముఖ్యమైనవి.
ఒక వస్తువు కథన సాధనంగా పనిచేసినంత మాత్రాన అది తప్పనిసరిగా గ్రంథమంతటా కొనసాగే మూలాంశము కావలసిన అవసరం లేదు.
అలాగే ఒక వస్తువు సంకేతాత్మకంగా పనిచేస్తుందని చెప్పాలంటే దాని అర్థానికి కథన సందర్భములో తగిన ఆధారము ఉండాలి.
ఉదాహరణకు, యోసేపు వెండి గిన్నె కథనములో అత్యంత ముఖ్యమైన సాధనము.
అయితే దాని వెండికి ప్రత్యేకమైన ఆధ్యాత్మిక సంకేతార్థం ఉందని చెప్పడానికి ఈ సంఘటన స్వతంత్ర ఆధారాన్ని అందించదు.
ముఖ్యమైనది వెండి యొక్క ఊహాజనిత అర్థము కాదు.
ఆ గిన్నెను ఒక నిర్దిష్ట సంచిలో ఉంచడం ద్వారా యోసేపు సృష్టించిన పరిస్థితి.
ఇది ఆధారబద్ధమైన సాహిత్య పరిశీలనకు అవసరమైన నియమము.
39.19. ఆదికాండములో భౌతిక వస్తువుల కథన విధులు — సమగ్ర పరిశీలన
క్రింది పట్టిక అన్ని వస్తువుల జాబితా కాదు. వస్తువులు కథనములో ఎలా పనిచేస్తాయో ప్రతినిధి ఉదాహరణల ద్వారా చూపించే విశ్లేషణ.
వస్తువు | వచనము | ప్రధాన కథన విధి |
రక్తములో ముంచిన యోసేపు వస్త్రము | 37:31–33 | తప్పుడు నిర్ధారణకు ఆధారమవుట |
యోసేపు వస్త్రము | 39:11–18 | అసత్య ఆరోపణకు ఉపయోగించబడుట |
యూదా ముద్ర, త్రాడు, చేతికఱ్ఱ | 38:17–18, 25–26 | గుర్తింపు, సాక్ష్యము, నిజాన్ని వెల్లడించుట |
రాహేలు దాచిన విగ్రహములు | 31:19–35 | రహస్యము, అన్వేషణ, ఉత్కంఠ |
యోసేపు వెండి గిన్నె | 44:1–17 | సంక్షోభము సృష్టించుట, ప్రతిస్పందనను వెలికితీయుట |
ఏడు ఆడగొఱ్ఱెపిల్లలు | 21:28–30 | బావికి సంబంధించిన సాక్ష్యము |
మక్ఫేలా కొనుగోలులో వెండి | 23:14–20 | ఆస్తి బదిలీని నిర్దిష్టపరచుట |
యాకోబు ఉపయోగించిన మేకపిల్ల చర్మములు | 27:15–23 | గుర్తింపును తప్పుగా భావించేలా చేయుట |
యాకోబు మరియు లాబాను నిలబెట్టిన రాళ్లు | 31:45–52 | ఒప్పందానికి కనిపించే సాక్ష్యము |
యాకోబు నిలబెట్టిన రాతి స్తంభము | 28:18–22 | జరిగిన అనుభవానికి గుర్తుగా నిలుచుట |
ఈ ఉదాహరణలలో ప్రతి వస్తువు ఒకే పనిని చేయడం లేదు.
కొన్ని నిజాన్ని దాచుతున్నాయి.
కొన్ని నిజాన్ని వెల్లడిస్తున్నాయి.
కొన్ని ఉత్కంఠను సృష్టిస్తున్నాయి.
కొన్ని ఒప్పందాన్ని స్థిరపరుస్తున్నాయి.
కొన్ని పాత్రలు తమ గత నిర్ణయాలను ఎదుర్కొనే పరిస్థితులను కల్పిస్తున్నాయి.
ఇక్కడ సాహిత్య ఐక్యత అనేది అన్ని వస్తువులకూ ఒకే అర్థం ఉన్నదని చెప్పడంలో లేదు.
రచయిత వివిధ వస్తువులను పాత్రల చర్యలు, సమాచారం, సంఘర్షణ, పరిష్కారాల మధ్య అనుసంధాన సాధనాలుగా ఉపయోగించడంలో ఉంది.
39.20. కథన వస్తువుల పరిశీలనలో తప్పించుకోవలసిన పొరపాట్లు
1. ప్రతి వస్తువుకు రహస్య ఆధ్యాత్మిక అర్థాన్ని ఆపాదించుట
కథనములో వెండి కనిపించిందని అది ప్రతి సందర్భములో విమోచనకు సంకేతమని చెప్పడం సరైన పద్ధతి కాదు.
అలాగే చేతికఱ్ఱ, గిన్నె, సంచి లేదా త్రాడు వంటి వస్తువులన్నింటికీ స్వతంత్ర ఆధ్యాత్మిక సంకేతార్థాలు కల్పించకూడదు.
ముందుగా వాటి ప్రత్యక్ష కథన విధిని గుర్తించాలి.
2. వస్తువు ఉనికిని దాని అర్థంతో సమానంగా భావించుట
ఒక వస్తువు కనిపించడమే దానికి సాహిత్య ప్రాధాన్యం ఉన్నదని నిరూపించదు.
దాని చుట్టూ కథనము ఎలా నిర్మించబడిందో పరిశీలించాలి.
3. వేర్వేరు సంఘటనలను బలవంతంగా ఒకే నమూనాలో కలపుట
ఆదికాండములో అనేక వస్త్రములు కనిపించినప్పటికీ, వాటన్నింటి పాత్ర ఒకటే కాదు.
అదేవిధంగా అన్ని గిన్నెలు, రాళ్లు, బావులు లేదా సంచులు ఒకే కథన నమూనాను నిర్మిస్తాయని అనుకోరాదు.
పాఠ్యము స్పష్టంగా అనుసంధానించిన సందర్భాలలో మాత్రమే విస్తృతమైన సాహిత్య సంబంధాలను గుర్తించాలి.
4. పాత్రల మాటలను కథకుని నిర్ధారణగా భావించుట
పోతీఫరు భార్య వస్త్రమును ఆధారంగా చూపించి మాట్లాడిందని ఆమె ఆరోపణ నిజమవదు.
కథకుడు ముందుగా తెలిపిన సమాచారాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి.
5. కథన సాధనాన్ని స్వతంత్ర కారణశక్తిగా భావించుట
యోసేపు గిన్నె స్వయంగా సహోదరుల మనస్సును మార్చలేదు.
యోసేపు రూపొందించిన పరిస్థితిలో వారు ఎలా స్పందించారో కథనము వెల్లడించింది.
అందువల్ల వస్తువు సాధనము మాత్రమే. పాత్రల నిర్ణయాలు, మాటలు, చర్యలు కథన ఫలితానికి అవసరమైన భాగాలు.
6. ఇప్పటికే పరిశీలించిన అంశాలను అనవసరంగా పునరావృతం చేయుట
వస్త్రాలు ఒక ప్రత్యేక సాహిత్య మూలాంశంగా 38వ అంశములో పరిశీలించబడ్డాయి.
గుర్తింపు మరియు తప్పుగా గుర్తించుట 37వ అంశములో పరిశీలించబడ్డాయి.
కాబట్టి ప్రస్తుత అధ్యయనములో ఆ సంఘటనలన్నింటినీ మళ్లీ విపులంగా వివరించడం లక్ష్యం కాదు.
వాటి ద్వారా వస్తువులు సాక్ష్యము, సమాచార నియంత్రణ, సంఘర్షణ, కథన మలుపు, పరిష్కారము వంటి విధులను ఎలా నిర్వహిస్తాయన్నదే ప్రస్తుత అంశము.
39.21. అధ్యయన విధానము — ఒక వస్తువును సాహిత్యపరంగా ఎలా విశ్లేషించాలి?
39.21. అధ్యయన విధానము — ఒక వస్తువును సాహిత్యపరంగా ఎలా విశ్లేషించాలి?
ఆదికాండములో ఏదైనా వస్తువును అధ్యయనం చేసేటప్పుడు క్రింది క్రమాన్ని అనుసరించవచ్చు.
- వస్తువును గుర్తించుట
ఏ వస్తువు ప్రస్తావించబడింది? అది ఏ సంఘటనలో కనిపించింది? - మొదటి సందర్భాన్ని పరిశీలించుట
అది కథనంలో ఎలా ప్రవేశించింది? దాని యజమాని ఎవరు? - పాత్రల సమాచారాన్ని గుర్తించుట
దాని గురించి ఎవరికేమి తెలుసు? పాఠకునికి అదనపు సమాచారం ఉందా? - వస్తువుపై జరిగిన చర్యలను గుర్తించుట
దానిని దాచారా, చూపించారా, తీసుకెళ్లారా, మార్చారా, వెదికారా? - కథన ప్రభావాన్ని నిర్ధారించుట
దాని వలన ఏ సంఘటన ప్రారంభమైంది లేదా మారింది? - తరువాతి పరిణామాన్ని పరిశీలించుట
వస్తువు మళ్లీ కనిపించిందా? సమస్య పరిష్కారములో పాత్ర పోషించిందా? - ఆధారబద్ధమైన సాహిత్య నిర్ణయానికి రావుట
వస్తువు కథనపరంగా ఏ విధిని నిర్వహించింది? దాని గురించి పాఠ్యము చెప్పనివాటిని ఊహించకుండా ఉండాలి.
ఈ పద్ధతిని అనుసరిస్తే వస్తువుల అధ్యయనము కేవలం పేర్ల జాబితాగా కాకుండా రచయిత కథనాన్ని నిర్మించిన విధానంపై కేంద్రీకృతమవుతుంది.
39.22. ఆదికాండము కథన నిర్మాణములో ఈ పద్ధతి యొక్క ప్రత్యేక ప్రాధాన్యము
భౌతిక వస్తువులు కథనములో ఉపయోగపడే విధానాన్ని పరిశీలించినప్పుడు కొన్ని ప్రధాన సాహిత్య లక్షణాలు స్పష్టమవుతాయి.
మొదటిది — కథకుడు సమాచారాన్ని క్రమపద్ధతిలో వెల్లడిస్తాడు.
ఒక వస్తువు గురించి పాఠకునికి ముందుగా తెలియజేసి, పాత్రలకు తరువాత తెలియజేయవచ్చు.
దీనివల్ల ఉత్కంఠ, నిరీక్షణ, నాటకీయ వ్యంగ్యము ఏర్పడతాయి.
రెండవది — వస్తువులు సంఘటనల మధ్య కారణ సంబంధాలను స్పష్టపరుస్తాయి.
ఒక వస్తువును దాచడం, మరొకచోట ఉంచడం, చూపించడం లేదా గుర్తించడం తరువాతి సంఘటనకు ప్రత్యక్ష కారణమవుతుంది.
మూడవది — వస్తువులు పాత్రల నిర్ణయాలను బయటపెట్టే పరిస్థితులను కల్పిస్తాయి.
పాత్రలు వస్తువులతో వ్యవహరించే విధానము వారి చర్యలను, ఉద్దేశాలను, స్పందనలను వెల్లడించగలదు.
నాలుగవది — వస్తువులు గతాన్ని వర్తమానముతో అనుసంధానిస్తాయి.
ముందుగా కనిపించిన వస్తువు తరువాత తిరిగి వచ్చినప్పుడు, గత సంఘటన యొక్క ప్రాధాన్యము పునరుద్ధరించబడుతుంది.
ఐదవది — వస్తువులు సంక్లిష్టమైన సంఘటనలను స్పష్టమైన దృశ్యాలుగా మార్చుతాయి.
దాచబడిన విగ్రహములు, రక్తములో ముంచిన వస్త్రము, ముద్ర, వెండి గిన్నె వంటి వస్తువులు పాఠకుని దృష్టిని ఒక నిర్దిష్టమైన అంశంపై కేంద్రీకరిస్తాయి.
దీనివలన కుటుంబ సంబంధాలు, అనుమానాలు, ఆరోపణలు, నైతిక నిర్ణయాలు వంటి విస్తృతమైన విషయాలు నిర్దిష్ట కథన చర్యల ద్వారా వ్యక్తమవుతాయి.
39.23. సాహిత్యపరమైన ప్రధాన నిర్ధారణలు
ఈ అధ్యయనము నుండి పొందగల ముఖ్యమైన నిర్ధారణలు ఇవి.
1. ఆదికాండములో భౌతిక వస్తువులు కేవలం నేపథ్య వివరాలు మాత్రమే కావు. కొన్ని సందర్భాలలో అవి సంఘటనల పురోగతికి అవసరమైన సాధనాలుగా పనిచేస్తాయి.
2. వస్తువు ప్రాధాన్యము దాని రూపము లేదా విలువలో మాత్రమే కాకుండా దానిని ఎవరు ఉపయోగిస్తున్నారు, ఎలా ఉపయోగిస్తున్నారు, దాని ద్వారా ఏమి జరుగుతోంది అన్న అంశాలలో ఉంటుంది.
3. భౌతిక వస్తువులు సాక్ష్యాలుగా పనిచేసినా వాటికి ఇవ్వబడే వ్యాఖ్యానము ఎల్లప్పుడూ నిజమైనదని చెప్పలేము.
4. వస్తువుల స్థానము, స్వాధీనము, బదిలీ కథనంలోని సంఘర్షణను లేదా పరిష్కారాన్ని ప్రభావితం చేయవచ్చు.
5. కథకుడు ఒక వస్తువు గురించి పాత్రలకంటే పాఠకునికి ఎక్కువ సమాచారం ఇవ్వడం ద్వారా నాటకీయ ఉత్కంఠను సృష్టించగలడు.
6. ముందుగా పరిచయమైన వస్తువు తరువాత ముఖ్యమైన సంఘటనలో ఉపయోగించబడటం కథన నిర్మాణానికి కొనసాగింపును అందిస్తుంది.
7. కొన్ని వస్తువులు నిజాన్ని దాచడానికి ఉపయోగపడితే, మరికొన్ని నిజాన్ని వెల్లడించడానికి ఉపయోగపడతాయి.
8. వస్తువుల చుట్టూ జరిగే అన్వేషణ, గుర్తింపు, ఆరోపణ, అంగీకారము వంటి చర్యల ద్వారా కథకుడు కథన వేగాన్ని మరియు పాఠకుని ఆసక్తిని నియంత్రిస్తాడు.
9. ఒక వస్తువు కథన సాధనంగా పనిచేసినంత మాత్రాన అది తప్పనిసరిగా సంకేతాత్మక వస్తువు లేదా పునరావృత సాహిత్య మూలాంశము అవదు.
10. కథనములోని ప్రతి వస్తువుకు ఊహాజనిత ఆధ్యాత్మిక అర్థాన్ని ఇవ్వకుండా, పాఠ్య ఆధారాలతో దాని విధిని గుర్తించడమే సరైన సాహిత్య పరిశీలన.
39.24. ముగింపు — వస్తువుల ద్వారా కథనం ముందుకు కదలుట
ఆదికాండములో కథనాన్ని ముందుకు నడిపించేది పాత్రల సంభాషణలు, నిర్ణయాలు, ప్రయాణాలు మాత్రమే కాదు.
మనుష్యుల చేతుల్లోకి వచ్చే, ఒకచోట దాచబడే, మరొకచోట కనబడే, సాక్ష్యాలుగా చూపబడే, తిరిగి గుర్తించబడే భౌతిక వస్తువులు కూడా కథన వికాసములో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తాయి.
యోసేపు వస్త్రము యాకోబును తప్పు నిర్ధారణకు నడిపించింది.
తామారు చేతిలోని వస్తువులు యూదా గతకార్యాన్ని వెల్లడించాయి.
రాహేలు దాచిన విగ్రహములు అన్వేషణలో ఉత్కంఠను సృష్టించాయి.
యోసేపు వెండి గిన్నె బెన్యామీను చుట్టూ సంక్షోభాన్ని ఏర్పరచి, యూదా ప్రతిస్పందనకు సందర్భాన్ని కల్పించింది.
అబ్రాహాము ఇచ్చిన గొఱ్ఱెపిల్లలు బావికి సంబంధించిన అతని వాదనకు సాక్ష్యంగా ఉపయోగించబడ్డాయి.
ఈ ఉదాహరణలు ఒకే విధమైన వస్తువుల జాబితా కావు.
వస్తువులు విభిన్న కథన సందర్భాలలో విభిన్న సాహిత్య కార్యాలను నిర్వహిస్తున్నాయని తెలియజేసే ఉదాహరణలు.
ఆదికాండము కథకుడు భౌతిక ప్రపంచంలోని సాధారణ వస్తువులను ఉపయోగించి పాత్రల మధ్య సంబంధాలను, సమాచార వ్యత్యాసాలను, సంక్లిష్ట పరిస్థితులను, నిర్ణయాత్మక మలుపులను, పరిష్కారాలను పాఠకునికి స్పష్టంగా చూపిస్తాడు.
ఈ విధానాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా పాఠకుడు కథలో ఏ వస్తువు కనిపించింది? అని మాత్రమే కాకుండా, ఆ వస్తువు ద్వారా కథనము ఎలా ముందుకు సాగింది? అని కూడా ప్రశ్నించడం నేర్చుకుంటాడు.
తుది సాహిత్య అంతర్దృష్టి:
ఆదికాండములో ఒక చిన్న భౌతిక వస్తువు కూడా కథన నిర్మాణములో కీలకమైన సాధనమవుతుంది. వస్తువు యొక్క అసలు సాహిత్య ప్రాధాన్యము దానికి ఊహించబడిన రహస్యార్థములో కాకుండా, కథకుడు దానిని ఉపయోగించి సమాచారాన్ని ఎలా నియంత్రించాడు, సంఘర్షణను ఎలా నిర్మించాడు, పాత్రల స్పందనలను ఎలా వెల్లడించాడు, కథను ఎలా ముందుకు నడిపించాడు అనే విషయాలలో ఉంది.
అందువల్ల భౌతిక వస్తువుల పరిశీలన ఆదికాండములోని కథన కళను మరింత ఖచ్చితంగా గ్రహించడానికి సహాయపడుతుంది.
Infographic
