Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
16.0 అంశం 1: సాహిత్య కళగా మరియు కథన రూపకల్పనగా ఆదికాండము / 16.3 సాహిత్య అమరిక మరియు నిర్మాణ రూపకల్పన
16.3.6 కథన అమరిక యొక్క సాహిత్య ప్రయోజనం
Section 760 of 806 · Study notes
కథన సంఘటనల స్థాననిర్ణయము యొక్క సాహిత్య పాత్ర
The Literary Function of Narrative Placement
ప్రధాన అంశము: ఒక సంఘటనను మరొక సంఘటనకు ముందు, తరువాత లేదా మరొక కథనమధ్యలో ఉంచడం ద్వారా రచయిత పాఠకుని అవగాహనను ఎలా నిర్దేశిస్తాడు? ఆ స్థాననిర్ణయము ఒక సంఘటన యొక్క వ్యక్తిగత అర్థాన్ని మాత్రమే కాకుండా, మొత్తం కథనము యొక్క సందేశాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది?
29.1. పరిచయము — కథలో ఏమి చెప్పబడిందో మాత్రమే కాదు, ఎక్కడ చెప్పబడిందో కూడా ముఖ్యమే
ఆదికాండమును సాహిత్యపరంగా అధ్యయనం చేసేటప్పుడు మనము సాధారణంగా కథలోని వ్యక్తులు, సంఘటనలు, సంభాషణలు, దేవుని వాగ్దానాలు, మానవుల చర్యలు, వాటి ఫలితాలపై దృష్టి కేంద్రీకరిస్తాము.
అయితే ఆదికాండము యొక్క కథనకళను లోతుగా అర్థం చేసుకోవాలంటే మరొక ముఖ్యమైన ప్రశ్న అడగాలి.
ఒక నిర్దిష్ట సంఘటనను గ్రంథరచయిత ఆ స్థానంలోనే ఎందుకు ఉంచాడు?
ఉదాహరణకు:
- ఆదాము, హవ్వల పతనము తరువాత వెంటనే కయీను, హేబెలుల కథ ఎందుకు వస్తుంది?
- బాబెలు గోపురము తరువాత అబ్రాము వంశావళి, పిలుపు ఎందుకు వస్తాయి?
- అబ్రాహాము విశ్వాసము గురించి చెప్పిన తరువాత అతనితో దేవుడు నిబంధన చేయడము ఎందుకు వివరించబడుతుంది?
- యోసేపు కథనం ప్రారంభమైన తరువాత మధ్యలో యూదా, తామారు సంఘటన ఎందుకు కనిపిస్తుంది?
- యోసేపు ఐగుప్తులో అధికారస్థానానికి ఎదిగిన తరువాత అతని సహోదరుల ప్రయాణాలు ఎందుకు విస్తారంగా వివరించబడ్డాయి?
- యాకోబు తన కుమారులను ఆశీర్వదించిన తరువాత ఆదికాండము యోసేపు మరణముతో ఎందుకు ముగుస్తుంది?
ఈ ప్రశ్నలన్నీ కథలోని సంఘటనల స్థాననిర్ణయముతో సంబంధం కలిగినవే.
ఒక కథనంలోని సంఘటనకు దాని స్వంత అర్థము ఉంటుంది. అయితే ఆ సంఘటనకు ముందు ఏమి చెప్పబడిందో, తరువాత ఏమి చెప్పబడిందో, దాని మధ్యలో ఏ విషయాలు చేర్చబడినవో పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు ఆ అర్థము మరింత స్పష్టమవుతుంది.
అందువల్ల ఆదికాండములో సంఘటనల అమరిక కేవలం సమాచార క్రమము మాత్రమే కాదు. అనేక సందర్భాలలో అది సాహిత్య అర్థాన్ని నిర్మించే సాధనము కూడా.
అయితే ప్రతి సంఘటన యొక్క స్థానము వెనుక తప్పనిసరిగా ఒక రహస్యమైన నిర్మాణము ఉందని ఊహించకూడదు. కొన్నిసార్లు సంఘటనలు కాలక్రమానుసారంగా లేదా వంశక్రమానుసారంగా అమర్చబడి ఉండవచ్చు. మరికొన్నిసార్లు వాటి మధ్య స్పష్టమైన సాహిత్య, ఇతివృత్త, కారణ–ఫలిత సంబంధాలు కనిపిస్తాయి.
మన పరిశీలన యొక్క ఉద్దేశము ఊహాజనిత సంబంధాలను సృష్టించడం కాదు. పాఠ్యములో నిజంగా కనిపించే సంబంధాల ద్వారా కథన అమరిక యొక్క పాత్రను గుర్తించడం.
29.2. కథన స్థాననిర్ణయము అంటే ఏమిటి?
కథన స్థాననిర్ణయము (Narrative Placement) అనగా ఒక సాహిత్య రచనలో నిర్దిష్ట సంఘటన, సంభాషణ, వంశావళి, వాగ్దానము, ఆశీర్వాదము లేదా కథన భాగము ఇతర భాగాలతో పోల్చినప్పుడు ఏ స్థానములో ఉంచబడిందో పరిశీలించడం.
దీనిని మూడు ప్రాథమిక రూపాలలో గుర్తించవచ్చు.
A. మరొక సంఘటనకు ముందు ఉంచబడడం
ఒక సంఘటన తరువాతి సంఘటనను అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరమైన నేపథ్యాన్ని సిద్ధం చేయవచ్చు.
ఉదాహరణకు, ఆదికాండము 3లో మానవ పతనము వివరించబడిన తరువాత 4లో కయీను తన సహోదరుడైన హేబెలును హత్య చేయడము వివరించబడుతుంది.
ఈ అమరిక ద్వారా పాపము ఒక వ్యక్తిగత అవిధేయత సంఘటనతో ముగిసిపోలేదని, అది మానవ సంబంధాలలో కూడా తీవ్రమైన విధ్వంసాన్ని కలిగించిందని పాఠకుడు గ్రహించగలడు.
B. మరొక సంఘటన తరువాత ఉంచబడడం
ఒక సంఘటనకు తరువాత వచ్చే కథ దాని ఫలితాలను, పరిణామాలను లేదా విస్తృతమైన ప్రాముఖ్యతను వెల్లడించవచ్చు.
ఉదాహరణకు, ఆదికాండము 11లో మానవులు తమకు పేరు సంపాదించుకోవాలని ప్రయత్నించిన తరువాత, 12లో దేవుడు అబ్రాముకు గొప్ప పేరు కలుగజేస్తానని వాగ్దానం చేస్తాడు.
ఈ వరుస రెండు సంఘటనల మధ్య ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాన్ని పాఠకుని దృష్టికి తీసుకువస్తుంది.
C. మరొక కథనమధ్యలో ఉంచబడడం
ఒక కథనం ప్రారంభమైన తరువాత తాత్కాలికంగా మరొక సంఘటన వివరించబడి, తరువాత మొదటి కథనం తిరిగి కొనసాగవచ్చు.
ఇలాంటి అమరిక పాఠకుని దృష్టిని రెండు సంఘటనల మధ్య సంబంధంపై కేంద్రీకరిస్తుంది.
ఆదికాండము 37లో యోసేపు కథ ప్రారంభమవుతుంది. 38లో యూదా, తామారు సంఘటన వివరించబడుతుంది. 39లో యోసేపు ఐగుప్తులోని పరిస్థితులు తిరిగి కథనములోకి వస్తాయి.
ఈ అమరిక రెండు కథనాలను పరస్పర సంబంధముతో చదివే అవకాశాన్ని కల్పిస్తుంది.
కథన స్థాననిర్ణయములోని ప్రాథమిక రూపాలు
ముందు
A → B
నేపథ్యము, సిద్ధపాటు
తరువాత
A → B
ఫలితము, పునర్వ్యాఖ్యానం
మధ్యలో
A → X → A
పరస్పర పోలిక, వ్యత్యాసము
ఇవి విశ్లేషణకు ఉపయోగించే సరళీకృత నమూనాలు మాత్రమే. ప్రతి కథనము తప్పనిసరిగా ఈ మూడు రూపాలలో ఒకే విధంగా పనిచేయదు.
29.3. కథన స్థాననిర్ణయము అర్థాన్ని ప్రభావితం చేసే ప్రధాన మార్గాలు
ఆదికాండములో ఒక సంఘటన యొక్క స్థానము అనేక విధాలుగా సాహిత్యపరమైన పాత్రను నిర్వహిస్తుంది.
1. నేపథ్యాన్ని ఏర్పరచడం: తరువాతి సంఘటనను అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరమైన సమాచారాన్ని ముందుగానే అందిస్తుంది.
2. కారణ–ఫలిత సంబంధాన్ని తెలియజేయడం: మొదటి సంఘటన యొక్క పరిణామాలను తరువాతి కథనములో చూపిస్తుంది.
3. వ్యత్యాసాన్ని స్పష్టంచేయడం: పరస్పర విరుద్ధమైన రెండు చర్యలను లేదా వ్యక్తులను పక్కపక్కన ఉంచుతుంది.
4. సారూప్యతను గుర్తింపజేయడం: రెండు సంఘటనల మధ్య పునరావృతమయ్యే అంశాలను పాఠకుడు గమనించేలా చేస్తుంది.
5. ఎదురుచూపును సృష్టించడం: ఒక వాగ్దానము లేదా సమస్యను ముందుగా పరిచయం చేసి, దాని పరిష్కారాన్ని తరువాతి కథనానికి వాయిదా వేస్తుంది.
6. వ్యక్తి స్వభావాన్ని వెల్లడించడం: ఒక వ్యక్తి గత ప్రవర్తనను తరువాతి ప్రవర్తనతో పోల్చుకునే అవకాశాన్ని కల్పిస్తుంది.
7. ప్రధాన ఇతివృత్తాన్ని ముందుకు తీసుకువెళ్లడం: దేవుని వాగ్దానము, విశ్వాసము, పాపము, తీర్పు, కృప, దేవుని సార్వభౌమత్వము వంటి అంశాల అభివృద్ధిని చూపిస్తుంది.
8. పాఠకుని అవగాహనను మార్చడం: ముందుగా చదివిన సంఘటనకు తరువాతి సమాచారము కొత్త వెలుగును ఇవ్వవచ్చు.
9. కథన వేగాన్ని నియంత్రించడం: ప్రధాన కథను తాత్కాలికంగా నిలిపి, మరొక అంశానికి ప్రాధాన్యత కల్పిస్తుంది.
10. గ్రంథములోని పెద్ద భాగాలను అనుసంధానించడం: ఒక సంఘటనను దాని స్థానము ద్వారా పూర్వపు కథలతోను, తరువాతి కథలతోను కలుపుతుంది.
ఈ పాత్రలన్నీ ప్రతి కథన భాగములో కనిపించవు. ఒక భాగములో వాటిలో ఒకటి లేదా కొన్ని మాత్రమే స్పష్టంగా ఉండవచ్చు.
29.4. మానవ పతనము తరువాత కయీను, హేబెలుల కథనము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 3–4
ఆదికాండము 3లో ఆదాము, హవ్వలు దేవుని ఆజ్ఞకు అవిధేయులవుతారు.
దాని తరువాతి అధ్యాయములో వారి కుమారులైన కయీను, హేబెలుల మధ్య జరిగిన సంఘటన వివరించబడుతుంది.
ఈ రెండు కథలను విడివిడిగా చదవవచ్చు. అయితే వాటి స్థానాలను పరిగణనలోకి తీసుకున్నప్పుడు మరింత విస్తృతమైన సంబంధము కనిపిస్తుంది.
A. పాపము యొక్క పరిణామాలు విస్తరించడం
మూడవ అధ్యాయములో పాపము దేవుని ఆజ్ఞను ఉల్లంఘించడముగా కనిపిస్తుంది.
నాలుగవ అధ్యాయములో అదే పాపగ్రస్త మానవ స్థితి అసూయ, కోపము, సహోదరుని హత్య, బాధ్యతను తప్పించుకోవడం వంటి చర్యల ద్వారా బయటపడుతుంది.
ఈ విధంగా కథనం వ్యక్తిగత అవిధేయత నుండి కుటుంబ సంబంధాల విధ్వంసానికి ముందుకు సాగుతుంది.
B. రెండు కథనాలలో దేవుని ప్రశ్నలు
3:9లో దేవుడు ఆదామును ఉద్దేశించి అతడు ఎక్కడ ఉన్నాడని ప్రశ్నిస్తాడు.
4:9లో దేవుడు కయీనును ఉద్దేశించి హేబెలు ఎక్కడ ఉన్నాడని ప్రశ్నిస్తాడు.
ఈ రెండు ప్రశ్నల మధ్య స్పష్టమైన కథన సారూప్యత ఉంది.
మొదటి ప్రశ్నలో దేవుని ఎదుట దాక్కున్న మానవుడు కనిపిస్తాడు.
రెండవ ప్రశ్నలో తన సహోదరుని విషయములో బాధ్యతను తిరస్కరించే మానవుడు కనిపిస్తాడు.
కథలను వరుసగా చదివినప్పుడు మానవుని దేవునితో సంబంధము మాత్రమే కాకుండా, ఇతర మానవులతో సంబంధము కూడా పాపము చేత దెబ్బతిన్నదని స్పష్టమవుతుంది.
C. నేలతో సంబంధము
3:17–19లో ఆదాము కారణంగా నేల శపించబడినదని, అతడు శ్రమతో దానిలోనుండి ఆహారము పొందవలసి ఉంటుందని చెప్పబడుతుంది.
4:10–12లో హేబెలు రక్తాన్ని స్వీకరించిన నేల కయీను పట్ల తీర్పుకు సంబంధించినదిగా వర్ణించబడుతుంది.
ఇక్కడ నేల అనే అంశము రెండు కథనాలను అనుసంధానిస్తుంది.
D. దేవుని తీర్పు మరియు కృప
మూడవ అధ్యాయములో దేవుని తీర్పుతో పాటు ఆదాము, హవ్వలకు వస్త్రములు చేయబడిన విషయము కూడా కనిపిస్తుంది.
నాలుగవ అధ్యాయములో కయీను తీర్పును పొందినప్పటికీ, అతనిని ఇతరులు చంపకుండా దేవుడు ఒక రక్షణ సూచనను ఏర్పాటు చేస్తాడు.
ఈ రెండు సంఘటనలలో తీర్పు మరియు దైవిక పరిరక్షణ పక్కపక్కనే కనిపిస్తాయి.
సాహిత్య ప్రాముఖ్యత
కయీను కథ పతన కథ తరువాత రావడము ద్వారా పాఠకుడు పాపము యొక్క విస్తరించే ప్రభావాన్ని గమనించగలడు.
అయితే 4వ అధ్యాయంలోని ప్రతి అంశము 3వ అధ్యాయానికి ఉద్దేశపూర్వక ప్రతిరూపమని చెప్పనవసరం లేదు.
ప్రశ్నలు, నేల, తీర్పు, బాధ్యత వంటి స్పష్టమైన పాఠ్య సంబంధాలే ఈ విశ్లేషణకు తగిన ఆధారాలు.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: పతనము తరువాత కయీను కథను ఉంచడము ద్వారా మానవ పాపము దేవునితో సంబంధాన్ని మాత్రమే కాకుండా, మానవ సమాజంలోని పరస్పర సంబంధాలను కూడా ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో కథనము వెల్లడిస్తుంది.
29.5. బాబెలు గోపురము తరువాత అబ్రాము పిలుపు
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 11:1–12:9
ఆదికాండములో కథన స్థాననిర్ణయము యొక్క ముఖ్యమైన ఉదాహరణలలో ఇది ఒకటి.
11:1–9లో మానవులు ఒక పట్టణాన్ని, గోపురాన్ని నిర్మించి తమకు పేరు సంపాదించుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు.
11:10–32లో షేము నుండి అబ్రాము వరకు వంశక్రమము వివరించబడుతుంది.
12:1–3లో దేవుడు అబ్రామును పిలిచి అతనికి గొప్ప పేరు కలుగజేస్తానని, అతని ద్వారా భూమిలోని సమస్త కుటుంబాలు ఆశీర్వదించబడతాయని వాగ్దానం చేస్తాడు.
A. మానవులు పేరు సంపాదించుకోవడం — దేవుడు పేరు కలుగజేయడం
11:4లో మానవుల లక్ష్యము తమకు పేరు సంపాదించుకోవడం.
12:2లో అబ్రాముకు గొప్ప పేరు కలుగజేస్తానని దేవుడు ప్రకటిస్తాడు.
ఈ రెండు ప్రకటనలు పరస్పర సంబంధముతో చదివినప్పుడు ముఖ్యమైన వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది.
బాబెలులో మానవులు తమ సామూహిక ప్రయత్నము ద్వారా ప్రతిష్ఠను, భద్రతను సంపాదించుకోవాలని చూస్తారు.
అబ్రాము కథనములో దేవుని పిలుపు, వాగ్దానము, ఆశీర్వాదము ప్రధాన స్థానము పొందుతాయి.
B. చెదరిపోకూడదనే ప్రయత్నము — దేశాన్ని విడిచిపోవాలనే పిలుపు
11:4లో చెదరిపోకుండా ఉండాలనే ఉద్దేశము వ్యక్తమవుతుంది.
12:1లో అబ్రాము తన దేశాన్ని, బంధువులను, తండ్రి ఇంటిని విడిచి వెళ్లవలసిందిగా పిలువబడతాడు.
ఈ రెండు సంఘటనలు కదలిక, భద్రత, దేవుని సంకల్పము విషయాలలో ఒక గమనించదగిన వ్యత్యాసాన్ని సృష్టిస్తాయి.
C. సమస్త భూమి నుండి ఒక కుటుంబానికి కథన కేంద్రీకరణ
బాబెలు కథ మానవ సమాజమంతటితో సంబంధం కలిగివుంది.
ఆ తరువాతి వంశావళి పాఠకుని దృష్టిని షేము సంతానము ద్వారా అబ్రామువైపు తీసుకువెళుతుంది.
అబ్రామును కేంద్రంగా చేసుకున్న కథ ప్రారంభమైనప్పటికీ, 12:3లో సమస్త భూమి కుటుంబాల గురించి వాగ్దానము చేయబడుతుంది.
అందువల్ల ఒక కుటుంబము ప్రధాన కథన కేంద్రముగా మారినప్పటికీ, దేవుని వాగ్దానము యొక్క పరిధి సమస్త కుటుంబాలను కలుపుకుంటుంది.
D. మధ్యలోని వంశావళి పాత్ర
11:10–32లోని వంశావళిని తొలగించి బాబెలు నుండి అబ్రాము పిలుపుకు నేరుగా వెళితే, కథల మధ్యనున్న వంశసంబంధ పరిణామము కనిపించదు.
వంశావళి మానవజాతి విస్తృత చరిత్ర నుండి అబ్రాము కుటుంబ చరిత్రకు మార్గాన్ని సిద్ధం చేస్తుంది.
దీనివలన కథన స్థాననిర్ణయము రెండు స్థాయిలలో పనిచేస్తుంది:
- బాబెలు కథ మరియు అబ్రాము పిలుపు మధ్య ఇతివృత్త వ్యత్యాసము.
- వాటి మధ్యనున్న వంశావళి ద్వారా చరిత్రాత్మక, కుటుంబసంబంధ అనుసంధానము.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: బాబెలు తరువాత అబ్రాము కథ రావడము ద్వారా మానవ ప్రయత్నము మరియు దేవుని వాగ్దానము మధ్య వ్యత్యాసము స్పష్టమవుతుంది. అదే సమయంలో ఒక కుటుంబము ద్వారా సమస్త కుటుంబాలకు ఆశీర్వాదము కలిగించే దైవిక సంకల్పము పరిచయమవుతుంది.
29.6. అబ్రాహాము విశ్వాస ప్రకటన తరువాత నిబంధన ఏర్పడడం
29.6. అబ్రాహాము విశ్వాస ప్రకటన తరువాత నిబంధన ఏర్పడడం
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 15
ఆదికాండము 15లో దేవుడు అబ్రాముతో సంభాషిస్తాడు.
అబ్రాము తనకు సంతానము లేని పరిస్థితిని ప్రస్తావిస్తాడు.
దేవుడు అతనికి సంతానము గురించి వాగ్దానం చేస్తాడు.
15:6లో అబ్రాము యెహోవాను నమ్మాడని, అది అతనికి నీతిగా ఎంచబడిందని వివరించబడుతుంది.
దాని తరువాత భూమి గురించి వాగ్దానము, నిబంధన సంబంధమైన సంఘటన వివరించబడుతుంది.
A. వాగ్దానము మొదటి స్థానంలో ఉంటుంది
అబ్రాము విశ్వాస ప్రకటనకు ముందు దేవుని వాగ్దానము వస్తుంది.
దీని ద్వారా అబ్రాము విశ్వాసము దేనిపై ఆధారపడిందో పాఠకునికి స్పష్టమవుతుంది.
అతని విశ్వాసము నిరాధారమైన ఆశావాదము కాదు. దేవుడు ప్రకటించిన వాగ్దానానికి అతడు ఇచ్చిన స్పందన.
B. విశ్వాస ప్రకటనకు ప్రత్యేక కథన స్థానం
15:6 తరువాత కూడా అబ్రాము భూమిని స్వాధీనపరచుకొనే విషయములో ప్రశ్న అడుగుతాడు.
15:7–21లో నిబంధనకు సంబంధించిన సంఘటన వివరించబడుతుంది.
ఇక్కడ విశ్వాసము, ప్రశ్న, దేవుని ధృవీకరణ ఒకే అధ్యాయములో వరుసగా కనిపిస్తాయి.
ఈ అమరిక విశ్వాసమును అన్ని ప్రశ్నలు పూర్తిగా తొలగిపోయిన స్థితిగా చూపించదు. దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మిన వ్యక్తి ఇంకా దాని నెరవేర్పు గురించి తెలుసుకోవాలని కోరుతున్నాడని కథనం తెలియజేస్తుంది.
C. నిబంధనకు ముందు విశ్వాస ప్రకటన
15:6లోని విశ్వాస ప్రకటన తరువాత 17వ అధ్యాయములో సున్నతి నిబంధనకు గుర్తుగా ఏర్పాటు చేయబడుతుంది.
ఈ విస్తృత కథన క్రమము కూడా ప్రాముఖ్యమైనది.
అబ్రాము దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మిన విషయము సున్నతి ఆజ్ఞకు ముందుగానే నమోదు చేయబడింది.
తరువాత పౌలు కూడా ఈ క్రమానికి ప్రాముఖ్యత ఇస్తాడు (రోమీయులకు 4:9–12).
అయితే ఆదికాండము 15లోని స్థాననిర్ణయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మొదట ఆ అధ్యాయంలోని వాగ్దానము, విశ్వాసము, నిబంధన సంబంధాలను పరిశీలించాలి.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: అబ్రాము విశ్వాస ప్రకటనకు ముందు దేవుని వాగ్దానము, తరువాత నిబంధన ధృవీకరణ ఉంచబడడం వల్ల దేవుని మాట, మానవ స్పందన, దైవిక హామీ మధ్య సంబంధము స్పష్టమవుతుంది.
29.7. అబ్రాహాము వంశకథనములో హాగరు సంఘటన యొక్క స్థానము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 15–17
15వ అధ్యాయములో దేవుడు అబ్రాముకు సంతానమును వాగ్దానం చేస్తాడు.
16వ అధ్యాయములో శారయి, అబ్రాము హాగరు ద్వారా సంతానము పొందడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
17వ అధ్యాయములో దేవుడు తన నిబంధనను మరింత స్పష్టంగా ప్రకటించి, శారా ద్వారా ఇస్సాకు జన్మించనున్నాడని తెలియజేస్తాడు.
ఈ మూడు అధ్యాయాల వరుస కథనపరంగా ప్రాముఖ్యమైనది.
A. వాగ్దానము మరియు నెరవేర్పు మధ్య మానవ ప్రయత్నము
15లో దేవుని వాగ్దానము ఉంటుంది.
16లో ఆ వాగ్దానము ఇంకా నెరవేరని పరిస్థితిలో మానవులు తీసుకున్న చర్య వివరించబడుతుంది.
17లో వాగ్దానము యొక్క నిర్దిష్ట వారసుడు ఇస్సాకేనని స్పష్టమవుతుంది.
అందువల్ల 16వ అధ్యాయము వాగ్దానము మరియు దాని తరువాతి స్పష్టీకరణ మధ్య ఉంచబడింది.
ఈ స్థానము హాగరు సంఘటనను కేవలం ఒక కుటుంబ సమస్యగా కాకుండా, వాగ్దానము నెరవేర్పు కోసం ఎదురుచూస్తున్న కుటుంబములో జరిగిన సంఘటనగా అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
B. మానవ ప్రణాళిక యొక్క పరిణామాలు
శారయి ప్రతిపాదన, అబ్రాము సమ్మతి, హాగరు గర్భధారణ, కుటుంబ సంబంధాలలో ఏర్పడిన విభేదాలు అన్నీ 16వ అధ్యాయములో వివరించబడ్డాయి.
ఈ సంఘటన తరువాత 17లో దేవుడు తన నిబంధనను మళ్లీ ధృవీకరించడం వలన మానవ చర్యలు వాగ్దానము యొక్క స్వరూపాన్ని తుది నిర్ణయం చేయలేవని పాఠకుడు గ్రహిస్తాడు.
C. హాగరు పట్ల దేవుని శ్రద్ధ
16వ అధ్యాయమును కేవలం అబ్రాహాము, శారాల తప్పిదాన్ని వెల్లడించే భాగంగా మాత్రమే చదవకూడదు.
అదే అధ్యాయములో దేవుని దూత హాగరును కలుసుకుంటాడు. ఆమె బాధను పట్టించుకుంటాడు. ఇష్మాయేలు గురించి వాగ్దానము చేయబడుతుంది.
కాబట్టి ఈ కథన స్థానము దేవుని వాగ్దానము యొక్క ప్రధాన వారసత్వ క్రమాన్ని స్పష్టంచేయడమే కాకుండా, ఆ కుటుంబ సంఘటనవలన బాధపడిన హాగరు పట్ల దేవుని శ్రద్ధను కూడా వెల్లడిస్తుంది.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: హాగరు సంఘటన వాగ్దానము మరియు దాని స్పష్టీకరణ మధ్య ఉంచబడడము వల్ల దేవుని వాగ్దానము కోసం ఎదురుచూసే సమయంలో మానవ చర్యలు, కుటుంబ విభేదాలు, దేవుని పరిరక్షణ ఎలా పరస్పరం ముడిపడి ఉన్నాయో తెలుస్తుంది.
29.8. సొదొమ తీర్పుకు ముందు అబ్రాహాము మధ్యవర్తిత్వము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 18–19
ఆదికాండము 18లో అబ్రాహాము ద్వారా జన్మించబోయే కుమారుని గురించి వాగ్దానము మళ్లీ ప్రకటించబడుతుంది.
తరువాత సొదొమ, గొమొఱ్ఱాలపై రాబోయే తీర్పు గురించి వివరించబడుతుంది.
ఆ తీర్పును అమలు చేయకముందు అబ్రాహాము దేవుని ఎదుట మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థన చేస్తాడు.
19వ అధ్యాయములో తీర్పు అమలు చేయబడుతుంది. లోతు రక్షింపబడతాడు.
A. తీర్పుకు ముందు నీతి గురించి సంభాషణ
18:23–25లో అబ్రాహాము నీతిమంతులను దుష్టులతో కలిసి నాశనము చేయడము గురించి ప్రశ్నిస్తాడు.
ఈ సంభాషణ సొదొమ నాశనానికి ముందు ఉంచబడింది.
దీనివలన పాఠకుడు తరువాతి తీర్పు సంఘటనను చదివేటప్పుడు దేవుని న్యాయము అనే అంశాన్ని ముందుగానే పరిశీలించే స్థితిలో ఉంటాడు.
B. మధ్యవర్తిత్వము తరువాత రక్షణ
19:29లో దేవుడు అబ్రాహామును జ్ఞాపకము చేసుకొని లోతును ఆ వినాశనములోనుండి బయటకు పంపినట్లు కథకుడు వివరిస్తాడు.
ఈ వచనము 18వ అధ్యాయంలోని అబ్రాహాము మధ్యవర్తిత్వముతో 19వ అధ్యాయంలోని లోతు రక్షణను స్పష్టంగా అనుసంధానిస్తుంది.
ఇక్కడ రెండు అధ్యాయాల మధ్య సంబంధము కేవలం పాఠకుని ఊహ కాదు. కథనమే దానికి ఆధారాన్ని అందిస్తుంది.
C. పెద్ద కథలో అబ్రాహాము పాత్ర
18:18–19లో అబ్రాహాము గొప్ప జనమగుట, అతని ద్వారా భూమి జనములు ఆశీర్వదించబడుట, అతని ఇంటివారు నీతి న్యాయములను అనుసరించుట వంటి విషయాలు ప్రస్తావించబడతాయి.
వెంటనే అతడు సొదొమ విషయంలో నీతి, న్యాయము గురించి దేవునితో సంభాషిస్తాడు.
ఈ అమరిక అబ్రాహాము పిలుపులోని నైతిక ప్రాముఖ్యతను కథనరూపంలో చూపిస్తుంది.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: సొదొమ తీర్పుకు ముందు అబ్రాహాము మధ్యవర్తిత్వము ఉంచబడడము వల్ల పాఠకుడు తీర్పును దేవుని న్యాయము, నీతిమంతుల విషయములో ఆయన వ్యవహారము, మధ్యవర్తిత్వ ప్రార్థన అనే అంశాల వెలుగులో అర్థం చేసుకుంటాడు.
29.9. యోసేపు కథనమధ్యలో యూదా, తామారు సంఘటన
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 37–39
ఆదికాండములో కథన స్థాననిర్ణయము యొక్క అత్యంత ముఖ్యమైన ఉదాహరణలలో ఇది ఒకటి.
37వ అధ్యాయములో యోసేపు కథనం ప్రారంభమవుతుంది.
యాకోబు యోసేపును ప్రత్యేకంగా ప్రేమించడం, యోసేపు కలలు, సహోదరుల అసూయ, అతనిని అమ్మివేయడం వంటి సంఘటనలు వివరించబడతాయి.
37:36లో యోసేపు ఐగుప్తులో పోతీఫరుకు అమ్మబడినట్లు తెలియజేయబడుతుంది.
అయితే వెంటనే యోసేపు ఐగుప్తు జీవితము కొనసాగదు.
38వ అధ్యాయములో యూదా, తామారు సంఘటన వివరించబడుతుంది.
39వ అధ్యాయము ప్రారంభములో యోసేపు ఐగుప్తుకు తీసుకురాబడిన విషయము మళ్లీ ప్రస్తావించబడుతుంది.
కథన క్రమము
37 — యోసేపు
సహోదరుల ద్రోహము — ఐగుప్తుకు అమ్మివేయబడడం
38 — యూదా మరియు తామారు
కుటుంబ బాధ్యత — మోసము — గుర్తింపు — అంగీకారము
39 — యోసేపు
పోతీఫరు ఇల్లు — శోధన — తప్పుడు నింద — చెరసాల
ఒక కథనం తాత్కాలికంగా నిలిచి, మరొక కథనం వివరించబడిన తరువాత మొదటి కథనం కొనసాగుతుంది.
ఈ అమరిక అనేక ముఖ్యమైన సాహిత్య సంబంధాలను ఏర్పరుస్తుంది.
A. యూదా ప్రవర్తన మరియు యోసేపు ప్రవర్తన మధ్య వ్యత్యాసము
38వ అధ్యాయములో యూదా తన కుటుంబ బాధ్యతలను నిర్వహించిన విధానము, తామారుతో జరిగిన సంఘటన, తన చర్యల ఫలితాలను ఎదుర్కొన్న విధానము వివరించబడతాయి.
39వ అధ్యాయములో యోసేపు పోతీఫరు భార్య ప్రలోభాన్ని తిరస్కరిస్తాడు.
అతడు 39:9లో దేవునికి విరోధంగా పాపము చేయలేనని ప్రకటిస్తాడు.
ఇక్కడ రెండు కథలను పక్కపక్కన చదివినప్పుడు నైతిక వ్యత్యాసము కనిపిస్తుంది.
యూదా కథనము | యోసేపు కథనము |
కుటుంబ బాధ్యతలో వైఫల్యము | యజమాని నమ్మకానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తించడం |
లైంగిక ప్రవర్తనలో తప్పిదము | లైంగిక ప్రలోభాన్ని తిరస్కరించడం |
తన చర్యలకు సంబంధించిన నిజాన్ని ఎదుర్కొనడం | తాను చేయని తప్పుకు శిక్షను ఎదుర్కొనడం |
38:26లో తన తప్పును అంగీకరించడం | 39:9లో పాపాన్ని తిరస్కరించడం |
ఈ పోలికలో జాగ్రత్త అవసరము.
38వ అధ్యాయము యూదా నైతిక వైఫల్యాన్ని మాత్రమే ప్రదర్శించదు. చివరలో అతడు తామారు తనకంటే నీతిమంతురాలని అంగీకరిస్తాడు.
అలాగే 39వ అధ్యాయము యోసేపు విజయాన్ని తక్షణ భౌతిక సుఖసంపదగా చూపించదు. అతడు సరియైనదాన్ని చేసినప్పటికీ చెరసాలలో వేయబడతాడు.
అందువల్ల రెండు కథనాల వ్యత్యాసము సులభమైన మంచి వ్యక్తి–చెడు వ్యక్తి పోలికకంటే లోతైనది.
B. వస్త్రములు మరియు గుర్తింపు అనే అంశాల అనుసంధానము
37లో యోసేపు వస్త్రము అతని తండ్రిని మోసగించడానికి ఉపయోగించబడుతుంది.
37:32లో సహోదరులు ఆ వస్త్రమును యాకోబు చేత గుర్తింపజేయడానికి ప్రయత్నిస్తారు.
38:25లో తామారు యూదాకు చెందిన ముద్ర, దారము, కర్రను చూపిస్తూ వాటి యజమానిని గుర్తించమని కోరుతుంది.
ఈ రెండు సందర్భాలలో హీబ్రూ మూలపాఠములో ఒకే గుర్తింపు అభ్యర్థన కనిపిస్తుంది: హక్కేర్-నా (הַכֶּר־נָא), అర్థము “దయచేసి గుర్తించు.”
ఇది అత్యంత బలమైన పాఠ్య సంబంధము.
37లో యూదా కూడా పాలుపంచుకున్న మోసములో గుర్తింపు అభ్యర్థన ఉపయోగించబడుతుంది.
38లో యూదా స్వయంగా గుర్తింపు అభ్యర్థనను ఎదుర్కొంటాడు.
ఈ అమరిక ద్వారా గతంలో ఇతరులను మోసగించిన వ్యక్తి ఇప్పుడు తన చర్యల నిజాన్ని గుర్తించవలసిన పరిస్థితిలోకి వస్తాడు.
39లో యోసేపు వస్త్రము మళ్లీ ఒక ముఖ్యమైన వస్తువుగా మారుతుంది. పోతీఫరు భార్య దానిని యోసేపుకు వ్యతిరేకంగా సాక్ష్యంలా ఉపయోగిస్తుంది.
ఈ మూడు అధ్యాయాలలో వస్త్రములు, వ్యక్తిగత వస్తువులు, గుర్తింపు, మోసము అనే అంశాలు కథనాలను పరస్పరం అనుసంధానిస్తాయి.
C. యూదా వ్యక్తిత్వ అభివృద్ధికి సిద్ధపాటు
38వ అధ్యాయములో యూదా తన తప్పును అంగీకరిస్తాడు.
తరువాత 43–44 అధ్యాయాలలో అతడు బెన్యామీను విషయములో బాధ్యత తీసుకుంటాడు.
ముఖ్యంగా 44:33లో బెన్యామీను స్థానంలో తానే దాసునిగా ఉండడానికి సిద్ధపడతాడు.
38వ అధ్యాయాన్ని చదివిన పాఠకుడు 44వ అధ్యాయములోని యూదా ప్రవర్తనను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోగలడు.
అయితే 38లోని అంగీకారమే యూదా సంపూర్ణ మార్పుకు ఏకైక కారణమని కథనం ప్రత్యక్షంగా చెప్పదు. అది తరువాతి ప్రవర్తనను అర్థం చేసుకోవడానికి ముఖ్యమైన పూర్వసూచనగా పనిచేస్తుంది.
D. యోసేపు మాత్రమే కాదు, యాకోబు కుటుంబమంతటిదే కథ
37–50 అధ్యాయాలను సాధారణంగా యోసేపు కథ అని పిలుస్తాము.
అయితే 38వ అధ్యాయము ఈ కథనము కేవలం ఒక వ్యక్తి జీవితచరిత్ర కాదని గుర్తుచేస్తుంది.
ఇది యాకోబు కుటుంబము, అతని కుమారులు, వారి నైతిక వైఫల్యాలు, కుటుంబ విభేదాలు, భవిష్యత్తు వంశ కొనసాగింపు గురించి కూడా చెప్పే కథ.
యూదా ద్వారా పెరెసు జన్మించడం (38:29) తరువాతి వంశచరిత్రలో ప్రాముఖ్యత పొందుతుంది (రూతు 4:18–22; మత్తయి 1:3).
అయితే ఈ తరువాతి గ్రంథాల ప్రాముఖ్యతను అంగీకరించినప్పటికీ, ఆదికాండము 38 యొక్క తక్షణ సాహిత్య పాత్రను విస్మరించకూడదు.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: యోసేపు కథనమధ్యలో యూదా–తామారు సంఘటనను ఉంచడం వల్ల కుటుంబ బాధ్యత, మోసము, గుర్తింపు, నైతిక వ్యత్యాసము, యూదా వ్యక్తిత్వ అభివృద్ధి వంటి అంశాలు పరస్పర సంబంధముతో వెలుగులోకి వస్తాయి.
29.10. యోసేపు అధికారస్థానానికి ఎదిగిన తరువాత కరువు కథనము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 39–42
యోసేపు జీవితంలో అనేక బాధాకరమైన సంఘటనలు చోటుచేసుకుంటాయి.
అతడు సహోదరులచేత అమ్మబడతాడు. ఐగుప్తులో దాసునిగా పనిచేస్తాడు. తప్పుడు నింద వలన చెరసాలలో వేయబడతాడు.
40వ అధ్యాయములో చెరసాలలో కలలను వివరించినప్పటికీ పానదాయకుల అధిపతి అతనిని మరచిపోతాడు.
41వ అధ్యాయములో ఫరో కలలకు అర్థము చెప్పిన తరువాత యోసేపు అధికారస్థానానికి ఎదుగుతాడు.
దాని తరువాత 42వ అధ్యాయములో అతని సహోదరులు ధాన్యము కోసం ఐగుప్తుకు వస్తారు.
ఈ క్రమము ముఖ్యమైన కథన ప్రయోజనాన్ని కలిగివుంది.
A. పాఠకునికి ముందుగానే తెలియజేయబడిన సత్యము
37వ అధ్యాయములో యోసేపు తన కలలను సహోదరులకు వివరించాడు.
అతని సహోదరులు అతని ఎదుట వంగవలసి వస్తుందనే భావన ఆ కలలలో కనిపించింది.
42:6లో సహోదరులు యోసేపు ఎదుట వంగి నమస్కరిస్తారు.
కథలోని సహోదరులకు తమ ఎదుట ఉన్న ఐగుప్తు అధికారి యోసేపేనని తెలియదు.
కానీ పాఠకునికి తెలుసు.
అందువల్ల 42వ అధ్యాయము చదివేటప్పుడు పాఠకుడు 37వ అధ్యాయంలోని కలలను గుర్తుచేసుకుంటాడు.
ఇక్కడ కథన స్థానము నాటకీయ వ్యంగ్యము (Dramatic Irony) అనే సాహిత్య ప్రభావాన్ని కలిగిస్తుంది. పాత్రలకు తెలియని ముఖ్యమైన సమాచారము పాఠకునికి తెలిసి ఉంటుంది.
B. అధికారము వచ్చిన తరువాత కుటుంబ పరీక్ష
యోసేపు అధికారస్థానానికి ఎదగకముందే సహోదరులు అతని ఎదుటకు వచ్చి ఉంటే, కథనములోని పరిస్థితులు పూర్తిగా వేరుగా ఉండేవి.
అయితే వారికి ఆహారము అవసరమైనప్పుడు యోసేపు అధికారస్థానములో ఉన్నాడు.
అందువల్ల గతములో అతనికి హాని చేసిన సహోదరులపై చర్య తీసుకునే అవకాశం ఇప్పుడు అతనికి ఉంది.
ఈ కథనస్థితి ఒక ప్రధాన ప్రశ్నను సృష్టిస్తుంది.
తనకు హాని చేసిన వారిని ఎదుర్కొన్నప్పుడు యోసేపు తన అధికారాన్ని ఎలా ఉపయోగిస్తాడు?
తరువాతి అధ్యాయాలు ఈ ప్రశ్నకు సమాధానాన్ని క్రమంగా వెల్లడిస్తాయి.
C. కుటుంబ పునఃకలయికను ఆలస్యం చేయడం
42వ అధ్యాయములో యోసేపు తనను వెంటనే వెల్లడించడు.
43, 44 అధ్యాయాలలో మరిన్ని సంఘటనలు చోటుచేసుకుంటాయి.
45లో మాత్రమే యోసేపు తనను సహోదరులకు తెలియజేస్తాడు.
ఈ ఆలస్యము కథన ఉత్కంఠను పెంచడమే కాకుండా, సహోదరుల ప్రవర్తనలో వచ్చిన మార్పులను చూడడానికి అవకాశాన్ని కల్పిస్తుంది.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: యోసేపు అధికారస్థానానికి ఎదిగిన తరువాత సహోదరుల రాకను వివరించడం ద్వారా గత కలల నెరవేర్పు, అధికారం యొక్క నైతిక వినియోగము, కుటుంబ సంబంధాల పునరుద్ధరణ అనే అంశాలు ఒకే కథనములో కలుస్తాయి.
29.11. యోసేపు తనను వెల్లడించడానికి ముందు యూదా విన్నపము
29.11. యోసేపు తనను వెల్లడించడానికి ముందు యూదా విన్నపము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 44–45
ఆదికాండము 44 చివరిభాగములో యూదా యోసేపు ఎదుట విస్తారమైన విన్నపము చేస్తాడు.
బెన్యామీను తిరిగి తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లకపోతే యాకోబుకు కలిగే బాధను వివరిస్తాడు.
44:33లో బెన్యామీనుకు బదులుగా తానే దాసునిగా ఉండడానికి సిద్ధపడతాడు.
దాని తరువాత 45వ అధ్యాయము ప్రారంభములో యోసేపు తనను అదుపు చేసుకోలేక సహోదరులకు తనను వెల్లడిస్తాడు.
A. వెల్లడింపుకు ముందు బాధ్యత స్వీకరణ
యోసేపు తనను వెల్లడించడం కథలో అత్యంత భావోద్వేగపూరితమైన సంఘటన.
అయితే ఆ సంఘటనకు ముందు యూదా చేసిన విన్నపము ఉంచబడింది.
దీనివలన సహోదరుల పాత ప్రవర్తన మరియు ప్రస్తుత ప్రవర్తన మధ్య వ్యత్యాసము స్పష్టమవుతుంది.
37లో వారు తండ్రి ప్రేమించిన కుమారుడైన యోసేపును కోల్పోయేలా చేశారు.
44లో యూదా తండ్రి ప్రేమించిన మరొక కుమారుడైన బెన్యామీనును కాపాడడానికి తన్నుతాను అప్పగించుకోవడానికి సిద్ధపడుతున్నాడు.
ఈ వ్యత్యాసము కథనములో బలమైన నైతిక ప్రాముఖ్యతను కలిగివుంది.
B. గతములో జరిగిన సంఘటనకు కొత్త వెలుగు
37వ అధ్యాయమును చదివినప్పుడు సహోదరుల అసూయ, ద్వేషము, మోసము కనిపిస్తాయి.
44వ అధ్యాయమును చదివినప్పుడు అదే కుటుంబములో బాధ్యత, తండ్రి పట్ల శ్రద్ధ, సహోదరుని కోసం త్యాగానికి సిద్ధపడడం కనిపిస్తాయి.
ఈ తరువాతి సంఘటన గతాన్ని మార్చదు.
అయితే గత సంఘటనతో పోల్చడానికి కొత్త సమాచారాన్ని అందిస్తుంది.
C. పరిష్కారానికి ముందు నైతిక శిఖరము
45లో యోసేపు తనను వెల్లడించడము కథనంలోని భావోద్వేగ పరిష్కారానికి కేంద్రబిందువుగా ఉంటుంది.
దానికి ముందు యూదా విన్నపము ఉండడము వలన ఆ పరిష్కారము కేవలం కుటుంబ సభ్యులు ఒకరినొకరు గుర్తించుకోవడముగా మాత్రమే మిగలదు.
సహోదరుల ప్రవర్తనలో చోటుచేసుకున్న ముఖ్యమైన మార్పు తరువాత ఆ పునఃకలయిక జరుగుతుంది.
అయితే యూదా విన్నపమే యోసేపు వెల్లడింపుకు ఒకే కారణమని చెప్పడం అవసరం లేదు. కథనం యోసేపు భావోద్వేగ స్థితిని కూడా స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: యోసేపు తనను వెల్లడించడానికి ముందు యూదా విన్నపము ఉంచబడడం వల్ల కుటుంబ పునఃకలయికకు నైతికమైన లోతు ఏర్పడుతుంది.
29.12. యోసేపు క్షమాపణ ప్రకటనలు కథనంలో వేర్వేరు స్థానాలలో కనిపించడం
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 45:1–15; 50:15–21
యోసేపు తన సహోదరుల చర్యల గురించి దేవుని సంకల్పము వెలుగులో రెండు ముఖ్యమైన సందర్భాలలో మాట్లాడుతాడు.
మొదటిది 45వ అధ్యాయములో.
రెండవది 50వ అధ్యాయములో.
ఈ రెండు ప్రకటనల మధ్య అనేక సంవత్సరాల కుటుంబ సంఘటనలు చోటుచేసుకుంటాయి.
A. మొదటి ప్రకటన — గుర్తింపు మరియు పునఃకలయిక సందర్భము
45లో యోసేపు తనను సహోదరులకు వెల్లడిస్తాడు.
45:5–8లో వారు చేసిన చర్యలతో పాటు దేవుడు తనను ముందుగా పంపిన విషయాన్ని వివరిస్తాడు.
ఈ ప్రకటన పునఃకలయిక సందర్భములో వస్తుంది.
దీని ద్వారా పాఠకుడు యోసేపు గత బాధలను ఎలా అర్థం చేసుకుంటున్నాడో తెలుసుకుంటాడు.
B. రెండవ ప్రకటన — యాకోబు మరణము తరువాత
50:15లో యాకోబు మరణించిన తరువాత సహోదరులు యోసేపు తమపై ప్రతీకారము తీర్చుకుంటాడేమో అని భయపడతారు.
అందువల్ల వారు మళ్లీ అతని ఎదుట క్షమాపణ కోరుతారు.
50:20లో యోసేపు వారు తనకు కీడు చేయాలని ఉద్దేశించినప్పటికీ దేవుడు దానిని మేలుగా మార్చడానికి ఉద్దేశించాడని వివరిస్తాడు.
C. ఒకే ప్రధాన సత్యము — రెండు వేర్వేరు సందర్భాలు
45లో ప్రధాన సమస్య యోసేపు ఎవరో సహోదరులు గుర్తించడం, కుటుంబ పునఃకలయిక.
50లో ప్రధాన సమస్య తండ్రి మరణము తరువాత కూడా యోసేపు తమను దయతో చూస్తాడా అనే వారి భయము.
ఈ సందర్భాలలో యోసేపు ఇచ్చిన సమాధానాలు పరస్పరం అనుసంధానించబడ్డాయి.
దీని ద్వారా పాఠకుడు దేవుని సంకల్పము గురించి యోసేపు కలిగిన అవగాహన కేవలం ఒక భావోద్వేగ క్షణములో పలికిన మాట మాత్రమే కాదని చూస్తాడు.
కథన ముగింపులో కూడా ఆ అవగాహన నిలిచి ఉంది.
D. చివరిభాగములో రెండవ ప్రకటన ఉండడము యొక్క ప్రాముఖ్యత
యోసేపు తన సహోదరులకు చేసిన కీడును గుర్తుచేసుకొని ప్రతీకారం తీర్చుకోకపోవడం, దేవుని ఉద్దేశాన్ని ప్రస్తావించడం గ్రంథములోని పెద్ద ఇతివృత్తాన్ని ముగింపువైపు తీసుకువెళుతుంది.
మానవుల చెడు చర్యలను కథనం నిరాకరించదు.
అయితే వాటి మధ్య దేవుడు తన రక్షణ సంబంధిత సంకల్పాన్ని ఎలా కొనసాగించాడో వివరిస్తుంది.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: యోసేపు దేవుని సంకల్పాన్ని వివరించే ప్రకటనలు పునఃకలయిక సందర్భములోను, కుటుంబ భయము తిరిగి తలెత్తిన సందర్భములోను ఉండడము వల్ల దైవిక నిర్వహణ అనే ఇతివృత్తము మరింత బలపడుతుంది.
29.13. ఆదికాండము ముగింపులో యోసేపు మరణము
పాఠ్య ఆధారము: ఆదికాండము 49–50
ఆదికాండము చివరిభాగములో యాకోబు తన కుమారులను ఆశీర్వదిస్తాడు.
అతడు మరణిస్తాడు.
అతని దేహము కనానుకు తీసుకువెళ్లి సమాధి చేయబడుతుంది.
తరువాత యోసేపు సహోదరుల భయానికి సమాధానమిస్తాడు.
చివరికి యోసేపు మరణము వివరించబడుతుంది.
A. యాకోబు మరణము తరువాత కథ కొనసాగుతుంది
యాకోబు మరణముతో ఆదికాండము ముగిసిపోదు.
అతని మరణము తరువాత సహోదరుల మధ్య ఇంకా పరిష్కారము కావలసిన ఒక సమస్య ఉన్నట్లు 50:15–21 చూపిస్తుంది.
అందువల్ల యాకోబు మరణము తరువాత ఈ సంఘటన ఉండడము వలన కుటుంబ సంబంధాల పునరుద్ధరణకు ఒక చివరి పరీక్ష ఏర్పడుతుంది.
B. యోసేపు మరణానికి ముందు భవిష్యత్తు నిరీక్షణ
50:24–25లో యోసేపు దేవుడు తప్పక తన ప్రజలను దర్శించి, అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబులకు ప్రమాణము చేసిన దేశానికి తీసుకువెళతాడని ప్రకటిస్తాడు.
అతడు తన ఎముకలను అక్కడికి తీసుకువెళ్లాలని ఇశ్రాయేలీయులతో ప్రమాణము చేయిస్తాడు.
ఈ మాటలు అతని మరణానికి ముందు ఉంచబడ్డాయి.
దీనివలన యోసేపు వ్యక్తిగత జీవితం ముగుస్తున్నప్పటికీ, దేవుని వాగ్దానము ఇంకా భవిష్యత్తులో నెరవేరవలసి ఉన్నదని పాఠకుడు గ్రహిస్తాడు.
C. ఐగుప్తులోని శవపేటికతో ముగింపు
ఆదికాండము 50:26లో యోసేపు శరీరము ఐగుప్తులో శవపేటికలో ఉంచబడినట్లు చెప్పబడుతుంది.
గ్రంథము సృష్టితో ప్రారంభమై ఐగుప్తులోని శవపేటికతో ముగుస్తుంది.
ఇది సాహిత్యపరంగా గమనించదగిన విస్తృత వ్యత్యాసము.
అయితే సృష్టి–శవపేటిక అనే పోలిక ఆధారంగా గ్రంథమంతటికీ ఒక నిర్దిష్ట కియాస్టిక్ నిర్మాణము ఉందని నిరూపించలేము.
స్పష్టమైన అంశము ఏమిటంటే, గ్రంథము ముగిసే సమయానికి ఇశ్రాయేలు కుటుంబము ఇంకా వాగ్దాన దేశములో స్థిరపడలేదు.
యోసేపు చివరి మాటలు పాఠకుని దృష్టిని భవిష్యత్తువైపు మళ్లిస్తాయి.
ప్రధాన అంతర్దృష్టి: యోసేపు మరణానికి ముందు వాగ్దాన దేశము గురించి ప్రకటించిన మాటలు ఉంచబడడం వల్ల ఆదికాండము కుటుంబ కథకు ముగింపునిచ్చినప్పటికీ, దేవుని వాగ్దాన నెరవేర్పు కోసం ఎదురుచూపును కొనసాగిస్తుంది.
29.14. చిన్న కథనాల స్థానము పెద్ద కథ యొక్క అర్థాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది?
ఇప్పటివరకు పరిశీలించిన ఉదాహరణలలో కొన్ని పెద్ద అధ్యాయాలను కలిగి ఉన్నాయి.
అయితే ఆదికాండములో చిన్న సంఘటనలు కూడా ముఖ్యమైన స్థానాలలో కనిపిస్తాయి.
వాటి పాత్ర కొన్నిసార్లు ఒక ప్రధాన సంఘటనను సిద్ధం చేయడం. మరికొన్నిసార్లు తరువాతి కథనాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరమైన సమాచారాన్ని అందించడం.
A. యాకోబు జన్మకు ముందు దేవుని ప్రకటన
పాఠ్య ఆధారము: 25:21–26; 27:1–40
ఇస్సాకు కుమారులైన ఏశావు, యాకోబు జన్మించకముందే రిబ్కాకు దేవుని ప్రకటన లభిస్తుంది.
25:23లో పెద్దవాడు చిన్నవానికి సేవచేయునని చెప్పబడుతుంది.
తరువాత 27వ అధ్యాయములో యాకోబు తన తండ్రి ఆశీర్వాదాన్ని మోసముతో పొందుతాడు.
పాఠకునికి 25లోని దేవుని ప్రకటన ముందుగానే తెలుసు.
కానీ 27లో ఇస్సాకు, రిబ్కా, యాకోబు, ఏశావుల చర్యలు సంక్లిష్టమైన కుటుంబ పరిస్థితులను సృష్టిస్తాయి.
దీనివలన దేవుని పూర్వ ప్రకటన మరియు మానవుల చర్యలు రెండింటినీ ఒకేసారి పరిగణనలోకి తీసుకోవలసి వస్తుంది.
దేవుని ప్రకటనను ముందుగా ఉంచడము యాకోబు మోసాన్ని నైతికంగా సమర్థించదు.
అది కథనములో దేవుని సంకల్పము మరియు మానవ బాధ్యత మధ్య ఉన్న ఉద్రిక్తతను పాఠకుని దృష్టికి తీసుకువస్తుంది.
B. యాకోబు కల మరియు అతని తరువాతి ప్రయాణము
పాఠ్య ఆధారము: 28:10–22; 29–31
యాకోబు తన కుటుంబాన్ని విడిచి వెళ్తున్నప్పుడు బేతేలులో దేవుని దర్శనాన్ని పొందుతాడు.
దేవుడు అతనితో ఉంటానని, అతనిని తిరిగి తీసుకువస్తానని వాగ్దానం చేస్తాడు.
తరువాత యాకోబు లాబాను ఇంటిలో అనేక కష్టాలను ఎదుర్కొంటాడు.
తన కుటుంబాన్ని ఏర్పరచుకొని చివరికి తిరుగు ప్రయాణము ప్రారంభిస్తాడు.
ఈ కథనక్రమములో 28వ అధ్యాయంలోని వాగ్దానము తరువాతి సంఘటనల అర్థానికి ముఖ్యమైన నేపథ్యమవుతుంది.
31:3లో దేవుడు యాకోబును తిరిగి వెళ్లమని ఆజ్ఞాపిస్తూ అతనితో ఉంటానని ప్రకటిస్తాడు.
35లో యాకోబు తిరిగి బేతేలుకు వస్తాడు.
కాబట్టి ప్రారంభంలో ఉంచబడిన దైవిక వాగ్దానము తరువాతి ప్రయాణమంతటినీ అనుసంధానించే అంశముగా పనిచేస్తుంది.
C. యాకోబు–ఏశావు సమావేశానికి ముందు పెనూయేలు సంఘటన
పాఠ్య ఆధారము: 32:22–32; 33:1–11
యాకోబు తన సహోదరుడైన ఏశావును కలుసుకోవడానికి సిద్ధపడుతున్నాడు.
ఈ సమావేశానికి ముందు అతడు రాత్రివేళ ఒక పురుషునితో పెనుగులాడుతాడు.
అతనికి ఇశ్రాయేలు అనే పేరు ఇవ్వబడుతుంది.
తరువాత అతడు ఏశావును కలుసుకుంటాడు.
ఈ క్రమములో పెనూయేలు సంఘటన యాకోబు జీవితంలోని రెండు ముఖ్యమైన సంబంధాల మధ్య నిలుస్తుంది.
ఒకవైపు దేవునితో అతని అనుభవము.
మరోవైపు గతంలో విభేదించిన సహోదరునితో జరగబోయే సమావేశము.
32:30లో యాకోబు దేవుని ముఖాన్ని చూచిన విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తాడు.
33:10లో ఏశావు ముఖాన్ని చూడడాన్ని దేవుని ముఖాన్ని చూడడముతో పోలుస్తాడు.
ఇది రెండు సంఘటనల మధ్య స్పష్టమైన భాషాపరమైన అనుసంధానము.
ఈ అమరిక వలన యాకోబు దైవిక సన్నిధి అనుభవము తరువాత మానవ సంబంధాన్ని ఎదుర్కొంటున్నాడని పాఠకుడు గమనిస్తాడు.
అయితే పెనూయేలు అనుభవము వల్లనే ఏశావు అతనిని క్షమించాడని కథనం ప్రత్యక్షంగా చెప్పదు. ఆ విధమైన కారణ సంబంధాన్ని జాగ్రత్త లేకుండా నిర్ణయించకూడదు.
D. రాహేలు మరణము తరువాత రూబేను సంఘటన
పాఠ్య ఆధారము: 35:16–22; 49:3–4
35లో రాహేలు బెన్యామీనును కనిన తరువాత మరణిస్తుంది.
అదే అధ్యాయములో రూబేను బిల్హాతో శయనించిన విషయము సంక్షిప్తంగా చెప్పబడుతుంది.
ఈ చర్యపై వెంటనే విస్తృతమైన వివరణ ఇవ్వబడదు. ఇశ్రాయేలు ఆ విషయాన్ని విన్నాడని కథనం పేర్కొంటుంది.
49:3–4లో యాకోబు రూబేనును ఉద్దేశించి అతని చర్యను ప్రస్తావిస్తాడు.
అందువల్ల 35లో సంక్షిప్తంగా నమోదు చేయబడిన సంఘటన 49లో ప్రాముఖ్యతను పొందుతుంది.
ఇది ముందుగా నమోదు చేసిన సమాచారము తరువాతి సందర్భములో ప్రాధాన్యత పొందడం అనే సాహిత్య పద్ధతికి ఉదాహరణ.
ఇక్కడ 35వ అధ్యాయంలోని సంఘటనను 49వ అధ్యాయంతో అనుసంధానించడానికి నేరుగా పాఠ్య ఆధారము ఉంది.
29.15. సంఘటనల స్థాననిర్ణయము మరియు కాలక్రమము మధ్య వ్యత్యాసము
ఆదికాండములో సంఘటనల అమరికను అధ్యయనం చేసేటప్పుడు తప్పనిసరిగా గుర్తుంచుకోవలసిన ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఉంది.
కథనములో ఒక సంఘటన తరువాత మరొక సంఘటన వివరించబడిందని మాత్రమే, అవి చారిత్రకంగా కూడా అదే వరుసలో జరిగాయని ప్రతి సందర్భములో నిర్ధారించకూడదు.
అలాగే ఒక సంఘటన కథనమధ్యలో ఉంచబడిందని మాత్రమే దాని కాలక్రమాన్ని రచయిత ఉద్దేశపూర్వకంగా మార్చాడని చెప్పకూడదు.
ఇక్కడ మూడు విషయాలను వేరు చేయాలి.
A. సంఘటన జరిగిన సమయము
ఇది కథలో వర్ణించబడిన సంఘటన వాస్తవంగా లేదా కథన ప్రపంచములో ఎప్పుడు జరిగిందనే ప్రశ్న.
B. సంఘటన వివరించబడిన క్రమము
ఇది పాఠకుడు సంఘటనలను ఏ క్రమములో చదువుతున్నాడనే ప్రశ్న.
C. సంఘటనకు ఇవ్వబడిన సాహిత్య ప్రాధాన్యత
ఇది ఒక సంఘటనను ఆ స్థానములో వివరించడం ద్వారా పాఠకునికి ఎలాంటి అవగాహన కలుగుతుందనే ప్రశ్న.
ఈ మూడు ప్రశ్నలు ఒకదానితో మరొకటి సంబంధం కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఒకే ప్రశ్న కావు.
ఉదాహరణకు, 37–39 అధ్యాయాలలో యూదా, తామారు సంఘటన యోసేపు కథనమధ్యలో వివరించబడుతుంది.
ఈ అమరికకు సాహిత్య ప్రాముఖ్యత ఉంది.
అయితే ఆ సాహిత్య ప్రాముఖ్యతను గుర్తించడం ద్వారా మాత్రమే యూదా జీవితంలోని సంఘటనల ఖచ్చితమైన తేదీలను నిర్ణయించలేము.
అదేవిధంగా 25లో యాకోబు, ఏశావుల గురించి ముందుగా దేవుని ప్రకటన వివరించబడడం ఒక స్పష్టమైన కథన వాస్తవము.
ఆ ప్రకటనను ముందుగా చదివిన పాఠకుడు తరువాతి సంఘటనలను ఆ సమాచారముతో చదువుతాడు.
ఇక్కడ మన సాహిత్య విశ్లేషణకు ఖచ్చితమైన చారిత్రక తేదీలను నిర్ణయించాల్సిన అవసరం లేదు.
కథనం తెలియజేసిన క్రమమును గమనించడం, చారిత్రక కాలక్రమాన్ని పునర్నిర్మించడం — రెండు వేర్వేరు అధ్యయన కార్యాలు.
29.16. ముందుగా ఉంచబడిన సమాచారం పాఠకునిపై చూపే ప్రభావము
29.16. ముందుగా ఉంచబడిన సమాచారం పాఠకునిపై చూపే ప్రభావము
ఆదికాండములో కొన్నిసార్లు ఒక సంఘటన జరగకముందే దాని గురించి ముఖ్యమైన సమాచారం పాఠకునికి అందించబడుతుంది.
దీనివలన పాఠకుడు కథలోని పాత్రలకంటే ఎక్కువ తెలుసుకొని ఉంటాడు.
ఈ పద్ధతి తరువాతి సంఘటనల పట్ల ఎదురుచూపును సృష్టిస్తుంది.
ఉదాహరణ 1 — యాకోబు, ఏశావుల భవిష్యత్తు
25:23లో దేవుని ప్రకటన ఇవ్వబడుతుంది.
27లో కుటుంబ సభ్యులు తమ తమ ఉద్దేశాల ప్రకారం వ్యవహరిస్తారు.
పాఠకునికి ముందుగా తెలియజేయబడిన దేవుని ప్రకటన వల్ల ఈ చర్యలు మరింత సంక్లిష్టంగా కనిపిస్తాయి.
ఉదాహరణ 2 — యోసేపు కలలు
37లో యోసేపు కలలు వివరించబడతాయి.
42లో సహోదరులు అతని ఎదుట వంగుతారు.
37లోని సమాచారం గుర్తున్న పాఠకుడు ఆ సంఘటన యొక్క ప్రత్యేక ప్రాముఖ్యతను వెంటనే గుర్తించగలడు.
అందువల్ల కలలను కథన ప్రారంభములో ఉంచడము తరువాతి సంఘటనలకు ఎదురుచూపును సృష్టిస్తుంది.
ఉదాహరణ 3 — అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేయబడిన కుమారుడు
18:10–14లో శారాకు కుమారుడు జన్మించబోతున్నాడని ప్రకటించబడుతుంది.
21:1–7లో ఇస్సాకు జన్మిస్తాడు.
ముందుగా ప్రకటించబడిన వాగ్దానము తరువాత నెరవేరడం వలన ఈ రెండు సంఘటనలు పరస్పర సంబంధముతో నిలుస్తాయి.
ఇక్కడ పాఠకుడు కేవలం ఒక శిశువు జననాన్ని చదవడం లేదు. గతంలో ప్రకటించబడిన దేవుని మాట నెరవేరడాన్ని చూస్తున్నాడు.
సాధారణ సూత్రము
ముందుగా ఇచ్చిన సమాచారం తరువాతి సంఘటనలో కనిపించినప్పుడు పాఠకునికి కనీసం మూడు అనుభవాలు కలుగవచ్చు.
- గుర్తింపు — గతంలో చెప్పబడిన విషయము ఇప్పుడు జరుగుతున్నదని తెలుసుకోవడం.
- నిరీక్షణ నెరవేర్పు — ముందుగా ఏర్పడిన ప్రశ్నకు సమాధానము లభించడం.
- పునర్మూల్యాంకనం — గత సంఘటనకు ఉన్న ప్రాముఖ్యతను మరింత స్పష్టంగా గ్రహించడం.
అయితే ముందుగా చెప్పబడిన ప్రతి మాట తప్పనిసరిగా భవిష్యత్తుకు సూచనగా పనిచేయదు. పాఠ్యములో ఆ సంబంధాన్ని నిర్ధారించడానికి తగిన ఆధారము ఉండాలి.
29.17. తరువాత ఉంచబడిన సమాచారం ముందరి కథకు కొత్త అర్థాన్ని ఇవ్వడం
కొన్ని సందర్భాలలో పాఠకుడు మొదట ఒక సంఘటనను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవచ్చు.
తరువాతి అధ్యాయములో ఆ సంఘటనకు సంబంధించిన ముఖ్యమైన సమాచారం బయటపడుతుంది.
దీని వలన ముందుగా చదివిన కథను పాఠకుడు తిరిగి అర్థం చేసుకుంటాడు.
A. యోసేపు బాధలు మరియు దేవుని సంకల్పము
37లో సహోదరుల ద్రోహము కనిపిస్తుంది.
39–40లో యోసేపు ఎదుర్కొన్న కష్టాలు వివరించబడతాయి.
41లో అతడు అధికారస్థానానికి ఎదుగుతాడు.
45:5–8లో దేవుడు అనేకమంది ప్రాణాలను కాపాడడానికి తనను ముందుగా పంపినట్లు యోసేపు వివరిస్తాడు.
50:20లో దేవుని సంకల్పము గురించి మరింత స్పష్టంగా ప్రకటిస్తాడు.
ఈ చివరి ప్రకటనలను చదివిన తరువాత పాఠకుడు యోసేపు గత జీవితాన్ని కొత్త వెలుగులో చూడగలడు.
అయితే దీనివలన సహోదరుల చెడు చర్యలు మంచివిగా మారిపోవు.
కథనం మానవుల చెడు ఉద్దేశాన్ని, దేవుని మేలైన సంకల్పాన్ని రెండింటినీ ప్రత్యేకంగా గుర్తిస్తుంది.
B. యాకోబు జీవితపు ముగింపు ప్రకటనలు
47:9లో యాకోబు ఫరో ఎదుట తన జీవిత సంవత్సరాలు స్వల్పముగాను కష్టముగాను ఉన్నాయని వివరిస్తాడు.
ఈ మాటలను చదివిన పాఠకుడు గత అధ్యాయాలలోని యాకోబు జీవితాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు.
అతని కుటుంబ విభేదాలు, లాబాను ఇంటిలో అనుభవించిన కష్టాలు, రాహేలు మరణము, యోసేపును కోల్పోయానని భావించిన బాధ — ఇవన్నీ ఈ చివరి జీవిత సమీక్షకు నేపథ్యమవుతాయి.
ఇక్కడ తరువాతి ప్రకటన గత సంఘటనలను ఒక్కొక్కటిగా మళ్లీ వివరించకపోయినా, వాటన్నిటినీ యాకోబు తన జీవితాన్ని ఎలా చూసుకున్నాడనే కోణములో అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
C. కుటుంబ ఆశీర్వాదాలలో గత సంఘటనల ప్రతిధ్వని
49వ అధ్యాయములో యాకోబు తన కుమారుల గురించి మాట్లాడుతాడు.
రూబేను, షిమ్యోను, లేవి మొదలైనవారికి సంబంధించిన ప్రకటనలు గత సంఘటనలను గుర్తుచేస్తాయి.
35:22లో రూబేను చర్యను చదివిన పాఠకుడు 49:3–4ను మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకుంటాడు.
34లో షిమ్యోను, లేవిల హింసాత్మక చర్యను చదివిన పాఠకుడు 49:5–7లో వారి గురించి చేసిన ప్రకటనకు నేపథ్యాన్ని గుర్తించగలడు.
అందువల్ల తరువాతి ప్రకటనలు ముందరి సంఘటనలను మళ్లీ పాఠకుని దృష్టికి తీసుకువస్తాయి.
29.18. మధ్యలో చేర్చబడిన కథనం యొక్క ప్రత్యేక సాహిత్య పాత్ర
ఒక ప్రధాన కథనము మధ్యలో మరొక సంఘటన వివరించబడితే దానిని పరిశీలించేటప్పుడు జాగ్రత్త అవసరం.
ప్రతి మధ్యంతర కథ ఒకే విధమైన సాహిత్య పాత్రను నిర్వహించదు.
కొన్ని సందర్భాలలో అది రెండు కథనాల మధ్య స్పష్టమైన వ్యత్యాసాన్ని ఏర్పరుస్తుంది.
మరికొన్నిసార్లు ఒక పాత్రకు సంబంధించిన నేపథ్యాన్ని అందిస్తుంది.
ఇంకొన్నిసార్లు ప్రధాన కథనము కొనసాగడానికి అవసరమైన కాలవ్యవధిని సూచించవచ్చు.
మరికొన్ని సందర్భాలలో అది పెద్ద కుటుంబములో లేదా సమాజములో జరుగుతున్న సమాంతర సంఘటనను చూపిస్తుంది.
మధ్యలో ఉన్న కథనము ఎందుకు అక్కడ ఉందని నిర్ణయించే ముందు, అది ఏ విధంగా పనిచేస్తుందో పరిశీలించాలి.
ఉదాహరణ — ఆదికాండము 38
38వ అధ్యాయమును 37 మరియు 39 అధ్యాయాల మధ్య ఉన్నందుకు మాత్రమే ఒక ప్రత్యేక సాహిత్య విభాగమని గుర్తించడం సరిపోదు.
దాని స్థానము ప్రాముఖ్యమైనదని చెప్పడానికి మరిన్ని ఆధారాలు ఉన్నాయి.
- 37లోని గుర్తింపు అభ్యర్థన 38లో పునరావృతమవుతుంది.
- మోసము, గుర్తింపు అనే అంశాలు రెండు కథనాలలో కనిపిస్తాయి.
- 38 మరియు 39 అధ్యాయాలలో లైంగిక ప్రవర్తనకు సంబంధించిన నైతిక వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది.
- యూదా గురించి 38లో ఇచ్చిన సమాచారం తరువాతి కథనాలలో ప్రాముఖ్యత పొందుతుంది.
- ఈ అధ్యాయము యాకోబు కుటుంబ కథలో యూదా వంశాన్ని కూడా ముందుకు తీసుకువెళుతుంది.
ఈ విధంగా పలు పాఠ్య ఆధారాలు కలిసి దాని సాహిత్య స్థానాన్ని బలపరుస్తాయి.
ముఖ్యమైన హెచ్చరిక
ఒక కథనం మరొక కథనమధ్యలో ఉన్నందుకు మాత్రమే అది కచ్చితంగా ఒక శాండ్‌విచ్ నిర్మాణము లేదా కియాస్టిక్ నిర్మాణముఅని ప్రకటించకూడదు.
దానికి తగిన భాషాపరమైన, నిర్మాణపరమైన ఆధారాలు అవసరం.
అలాగే మధ్యలో ఉన్న కథనాన్ని ప్రధాన కథనానికి ఆటంకంగా భావించకూడదు.
దాని పాత్రను నిర్ణయించేది పాఠ్యమే.
29.19. వంశావళుల స్థానము కూడా కథన అర్థాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది
కథన స్థాననిర్ణయము కేవలం సంఘటనలకే పరిమితం కాదు.
ఆదికాండములో వంశావళులు కూడా ముఖ్యమైన స్థానాలలో ఉంచబడ్డాయి.
ఈ అంశము వంశావళుల నిర్మాణం గురించి ముందుగా అధ్యయనం చేసిన విషయాలతో సంబంధం కలిగివున్నప్పటికీ, ఇక్కడ మన దృష్టి వాటి స్థానము కథన అర్థాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందనే అంశంపైనే ఉంటుంది.
A. ఆదాము నుండి నోవహు వరకు వంశావళి
పాఠ్య ఆధారము: 4:25–6:8
4వ అధ్యాయములో కయీను వంశానికి సంబంధించిన సమాచారం తరువాత షేతు జన్మ వివరించబడుతుంది.
5వ అధ్యాయములో ఆదాము నుండి నోవహు వరకు వంశక్రమము ఇవ్వబడుతుంది.
6వ అధ్యాయములో మానవ దుష్టత్వము విస్తరించిన పరిస్థితి వివరించబడుతుంది.
ఈ అమరిక వల్ల మానవ కుటుంబాల కొనసాగింపు, తరాల మార్పు, మరణము, విస్తరించే దుష్టత్వము వంటి అంశాలను పాఠకుడు ఒకే విస్తృత సందర్భములో చూస్తాడు.
B. జలప్రళయము తరువాత దేశాల వంశావళి
పాఠ్య ఆధారము: 9–11
నోవహు కుటుంబము ద్వారా మానవ సమాజము కొనసాగుతుంది.
10వ అధ్యాయములో దేశాల వంశావళి ఇవ్వబడుతుంది.
11:1–9లో బాబెలు కథ వివరించబడుతుంది.
ఇది గమనించదగిన అమరిక.
10వ అధ్యాయములో వివిధ దేశాలు, భాషలు, భూభాగాల వివరాలు ఉన్నాయి.
11:1లో భూమియందంతట ఒకే భాష ఉన్నదని చెప్పబడుతుంది.
అందువల్ల ఈ రెండు భాగాలను తప్పనిసరిగా వరుసగా జరిగిన సంఘటనలుగా చదవాలా, లేక దేశాల విస్తరణ గురించి ఒక సమగ్ర వివరణ తరువాత బాబెలు సంఘటన ద్వారా దాని ముఖ్యమైన నేపథ్యాన్ని చూపిస్తున్నారా అనే విషయాన్ని పరిశీలించాలి.
విస్తృత పాఠ్య నిర్మాణం రెండవ అవకాశాన్ని బలంగా సూచిస్తుంది.
అయితే ఈ సాహిత్య పరిశీలన ఒక్కటే బాబెలు సంఘటన యొక్క ఖచ్చితమైన చారిత్రక తేదీని నిర్ణయించదు.
C. ఇష్మాయేలు వంశావళి తరువాత ఇస్సాకు కుటుంబ కథ
పాఠ్య ఆధారము: 25:12–26
25:12–18లో ఇష్మాయేలు వంశావళి ఇవ్వబడుతుంది.
25:19 నుండి ఇస్సాకు కుటుంబ కథనం కొనసాగుతుంది.
ఈ స్థాననిర్ణయము వంశావళి ఆధారిత కథన నిర్మాణములో ఒక శాఖను సంక్షిప్తంగా వివరించిన తరువాత మరొక శాఖను విస్తృతంగా అనుసరించే విధానాన్ని చూపిస్తుంది.
దీనిని ఇష్మాయేలు దేవుని శ్రద్ధకు పూర్తిగా వెలుపల ఉన్నాడనే అర్థములో చదవకూడదు.
దేవుడు ఇష్మాయేలు గురించి కూడా వాగ్దానాలు చేశాడు (16:10–12; 17:20; 21:13, 18).
అయితే ఆదికాండములోని ప్రధాన నిబంధన కథనం ఇస్సాకు వంశమువైపు కొనసాగుతుంది.
D. ఏశావు వంశావళి తరువాత యాకోబు కుటుంబ కథ
పాఠ్య ఆధారము: 36–37
36లో ఏశావు వంశము, ఏదోము సంబంధిత సమాచారం విస్తృతంగా ఇవ్వబడుతుంది.
37:2లో యాకోబు వంశచరిత్రకు సంబంధించిన కొత్త విభాగము ప్రారంభమవుతుంది.
దాని తరువాత యోసేపు మరియు యాకోబు కుటుంబ సంఘటనలు ప్రధాన స్థానము పొందుతాయి.
ఈ అమరిక ద్వారా రచయిత విస్తృత కుటుంబ సంబంధాలను నమోదు చేస్తూనే, తన ప్రధాన కథన దృష్టిని ఒక ప్రత్యేక కుటుంబముపై కొనసాగిస్తున్నాడని తెలుస్తుంది.
ప్రధాన సూత్రము: ఆదికాండములో వంశావళుల స్థానము సమాచారం అందించడమే కాకుండా, కథనం ఏ వంశశాఖను విస్తృతంగా అనుసరించబోతున్నదో పాఠకునికి సూచిస్తుంది.
29.20. స్థాననిర్ణయము, పునరావృతము, వ్యత్యాసము మధ్య సంబంధము
ఈ మూడు సాహిత్య అంశాలు పరస్పరం సంబంధం కలిగివున్నప్పటికీ, వాటిని ఒకటిగా చూడకూడదు.
సాహిత్య అంశము | ప్రధాన ప్రశ్న | ఉదాహరణ |
స్థాననిర్ణయము | ఈ కథ ఇక్కడ ఎందుకు ఉంది? | 37–39 మధ్య 38వ అధ్యాయము |
పునరావృతము | ఏ పదము లేదా పరిస్థితి మళ్లీ కనిపిస్తుంది? | 37:32 మరియు 38:25లో గుర్తింపు అభ్యర్థన |
వ్యత్యాసము | రెండు సంఘటనల మధ్య తేడా ఏమిటి? | 38లో యూదా, 39లో యోసేపు ప్రవర్తనలు |
ముందస్తు సూచన | ముందుగా ఇచ్చిన సమాచారం తరువాత ఏమి సూచిస్తుంది? | 37లో యోసేపు కలలు |
నెరవేర్పు | ముందుగా ప్రకటించబడిన విషయం తరువాత ఎలా జరుగుతుంది? | 42లో సహోదరులు యోసేపు ఎదుట వంగడం |
ఈ అంశాలన్నీ ఒకే కథనములో కనిపించవచ్చు.
అయితే ప్రతి అంశాన్ని ప్రత్యేకంగా గుర్తించడం విశ్లేషణలో స్పష్టతను ఇస్తుంది.
ఉదాహరణకు, 37–39 అధ్యాయాలలో యూదా, తామారు కథ యొక్క స్థాననిర్ణయము గురించి మాట్లాడుతున్నప్పుడు 37:32, 38:25లో పదప్రయోగ పునరావృతాన్ని ఒక ఆధారంగా ఉపయోగించవచ్చు.
కానీ పునరావృతము గురించి పూర్తి వివరణను ఇక్కడ మళ్లీ చేయవలసిన అవసరం లేదు.
ఈ అధ్యయన అంశము యొక్క ప్రత్యేక దృష్టి:
ఆ పునరావృతము కనిపించే రెండు సంఘటనలను ఈ విధంగా అమర్చడం వల్ల పాఠకుని అవగాహనకు ఏమి అదనంగా లభిస్తోంది?
అనే ప్రశ్నపైనే ఉండాలి.
29.21. కథన స్థాననిర్ణయమును అంచనా వేయడానికి ఆధారాల స్థాయులు
29.21. కథన స్థాననిర్ణయమును అంచనా వేయడానికి ఆధారాల స్థాయులు
ప్రతి ప్రతిపాదిత సాహిత్య సంబంధము ఒకే బలముతో ఉండదు.
కొన్ని సంబంధాలు కథనములో ప్రత్యక్షంగా ప్రకటించబడతాయి.
కొన్నింటికి స్పష్టమైన పదప్రయోగ ఆధారము ఉంటుంది.
మరికొన్నింటికి ఇతివృత్త సంబంధము ఉన్నప్పటికీ, రచయిత ఉద్దేశాన్ని ఖచ్చితంగా నిర్ధారించడానికి ఆధారాలు పరిమితంగా ఉంటాయి.
అందువల్ల సంబంధాలను వాటి ఆధారబలాన్ని బట్టి విభజించడం ఉపయోగకరము.
స్థాయి A — ప్రత్యక్షమైన లేదా అత్యంత బలమైన ఆధారము
కథనమే సంఘటనల సంబంధాన్ని వివరిస్తుంది. లేదా ఖచ్చితమైన పదప్రయోగ పునరావృతము, స్పష్టమైన కథన కొనసాగింపు కనిపిస్తుంది.
ఉదాహరణ: 19:29లో అబ్రాహామును దేవుడు జ్ఞాపకము చేసుకున్నట్లు చెప్పబడడం; 37:32 మరియు 38:25లో గుర్తింపు అభ్యర్థన.
స్థాయి B — బలమైన సాహిత్య లేదా ఇతివృత్త సంబంధము
పలు పాఠ్య వివరాలు ఒకే సంబంధాన్ని సూచిస్తాయి. అయితే కథనం ఆ సంబంధాన్ని ప్రత్యక్షంగా ప్రకటించకపోవచ్చు.
ఉదాహరణ: బాబెలులో పేరు సంపాదించుకోవాలనే ప్రయత్నము మరియు అబ్రాముకు గొప్ప పేరు కలుగజేస్తాననే దేవుని వాగ్దానము.
స్థాయి C — సాధ్యమైన కానీ నిర్ధారించలేని వ్యాఖ్యానము
కథల మధ్య సాధారణ భావసారూప్యత ఉండవచ్చు. అయితే ప్రత్యేకమైన భాషాపరమైన, నిర్మాణపరమైన ఆధారాలు తగినంతగా ఉండకపోవచ్చు.
ఉదాహరణ: పక్కపక్కన ఉన్న రెండు కథలలో కష్టాలు కనిపిస్తున్నాయని మాత్రమే వాటిని ఉద్దేశపూర్వక సమాంతర కథలుగా ప్రకటించడం.
ముఖ్యంగా ఒక కథనం మరొక కథనానికి పక్కన ఉన్నదనే విషయం మాత్రమే బలమైన సాహిత్య సంబంధాన్ని నిరూపించడానికి సరిపోదు.
స్థాననిర్ణయము మొదట పరిశీలించవలసిన అంశాన్ని సూచిస్తుంది.
దాని తరువాత పాఠ్య ఆధారాలు ఆ సంబంధాన్ని నిర్ధారించాలి.
29.22. కథన స్థాననిర్ణయమును విశ్లేషించే ఆచరణాత్మక అధ్యయన విధానము
ఆదికాండములో ఏ కథన భాగాన్నైనా అధ్యయనం చేసేటప్పుడు క్రింది ప్రశ్నలను అనుసరించవచ్చు.
కథన అధ్యయన పరిశీలన పట్టిక
0/10
1. పరిశీలిస్తున్న కథన భాగము యొక్క ప్రారంభము, ముగింపు ఏమిటి?
పాత్రలు, ప్రదేశము, సమయ సూచనలు, ప్రారంభ–ముగింపు మాటలు పరిశీలించాలి.
2. దానికి వెంటనే ముందు ఏ సంఘటన ఉంది?
ముందరి సంఘటన తరువాతి కథకు అవసరమైన నేపథ్యాన్ని ఇస్తుందా చూడాలి.
3. దాని తరువాత ఏ సంఘటన వస్తుంది?
ప్రస్తుత సంఘటన తరువాతి పరిణామాన్ని లేదా సమస్యను సిద్ధం చేస్తుందా పరిశీలించాలి.
4. మధ్యలో ఏదైనా కథన విరామము లేదా మరొక సంఘటన ఉందా?
ఆ విరామము పాత్రను, కథన వేగాన్ని, ఇతివృత్తాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో చూడాలి.
5. రెండు భాగాలలో ఒకే పదాలు, వస్తువులు, చర్యలు లేదా పరిస్థితులు కనిపిస్తున్నాయా?
సాధ్యమైనంతవరకు మూలపాఠ పదప్రయోగాన్ని ధృవీకరించాలి.
6. ఈ అమరిక వలన పాఠకునికి ముందుగా తెలిసిన సమాచారం ఏమిటి?
పాత్రలకు తెలియని సమాచారం పాఠకునికి ఉందా గుర్తించాలి.
7. తరువాతి కథనం ముందరి కథను కొత్త విధంగా అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతున్నదా?
పునర్మూల్యాంకనానికి నిర్దిష్టమైన వచన ఆధారము వెతకాలి.
8. ఈ సంబంధము లేకపోతే కథన అవగాహనలో ఏమి తగ్గుతుంది?
స్థాననిర్ణయము అందిస్తున్న ప్రత్యేకమైన సమాచార విలువను గుర్తించాలి.
9. ఈ వ్యాఖ్యానానికి ఎంత బలమైన ఆధారము ఉంది?
ప్రత్యక్ష ఆధారము, బలమైన సూచన, సాధ్యమైన ఊహ అనే స్థాయులను వేరు చేయాలి.
10. ఈ స్థాననిర్ణయము ప్రధాన ఇతివృత్తానికి ఏమి దోహదం చేస్తుంది?
పాఠ్య ఆధారాలకు మించిన ప్రతీకార్థాలు సృష్టించకుండా తుది నిర్ణయము చేయాలి.
మళ్లీ ప్రారంభించు
ఈ పద్ధతిని అనుసరిస్తే కథనంలోని ప్రతి స్థానానికి అనవసరమైన ప్రతీకార్థం ఇవ్వకుండా, గ్రంథపాఠ్యము నిజంగా తెలియజేసే విషయాలను గుర్తించడం సాధ్యమవుతుంది.
29.23. సాహిత్య స్థాననిర్ణయములో తప్పించుకోవలసిన వ్యాఖ్యాన దోషాలు
1. పక్కపక్కన ఉన్న ప్రతి సంఘటన మధ్య ప్రత్యేక సంబంధాన్ని ఊహించడం
రెండు కథలు వరుసగా ఉన్నాయనే కారణంతో వాటి మధ్య ఒక నిర్దిష్ట సాహిత్య నమూనా ఉందని ప్రకటించకూడదు.
2. అన్ని సంఘటనలను కాలక్రమానికి విరుద్ధంగా అమర్చినవిగా భావించడం
రచయిత ఒక సంఘటనను సాహిత్య కారణంతో అక్కడ ఉంచాడని చెప్పడం, దాని చారిత్రక క్రమాన్ని తప్పనిసరిగా మార్చాడని చెప్పడంతో సమానం కాదు.
3. సాధారణమైన భావసారూప్యతను ప్రత్యక్ష పాఠ్య సంబంధముగా చూపించడం
రెండు కథలలో విశ్వాసము, శ్రమ, కుటుంబము వంటి సాధారణ అంశాలు ఉండవచ్చు.
అయితే అవి ప్రత్యేకమైన నిర్మాణ సంబంధానికి తగిన ఆధారాలు కావు.
4. తరువాతి గ్రంథాల అర్థాన్ని ఆదికాండములోని ప్రతి స్థానానికి బలవంతంగా ఆపాదించడం
ఆదికాండము యొక్క తరువాతి బైబిలు గ్రంథాలతో ఉన్న సంబంధాలు ముఖ్యమైనవి.
అయితే మొదట ఆదికాండము స్వంత కథన సందర్భములో ఆ సంఘటన ఏ పాత్రను నిర్వహిస్తున్నదో పరిశీలించాలి.
5. పాత్రల నైతిక బాధ్యతను కథన నిర్మాణము పేరుతో తక్కువ చేయడం
దేవుని వాగ్దానము నెరవేరే కథన క్రమంలో ఒక మానవ తప్పిదము భాగమై ఉన్నందుకు మాత్రమే ఆ తప్పిదము సమర్థించబడదు.
యాకోబు మోసము, యూదా వైఫల్యము, యోసేపు సహోదరుల ద్రోహము వంటి సంఘటనలను వాటి నైతిక స్వరూపాన్ని నిలుపుకుంటూనే చదవాలి.
6. కథన మధ్యంతర భాగాలను అనవసరమైనవిగా భావించడం
యూదా, తామారు సంఘటన వంటి భాగాలు ప్రధాన కథను ఆపుతున్నట్లు మొదట కనిపించవచ్చు.
అయితే వాటి ప్రత్యేక సమాచారము, తరువాతి కథనంతో సంబంధము పరిశీలించినప్పుడు వాటి ప్రాముఖ్యత వెల్లడవుతుంది.
7. రచయిత ఉద్దేశాన్ని అవసరానికి మించి ఖచ్చితంగా ప్రకటించడం
పాఠకునికి కనిపించే సాహిత్య సంబంధము మరియు రచయిత మనస్సులోని ఖచ్చితమైన ఉద్దేశము ఎల్లప్పుడూ ఒకే స్థాయి నిర్ధారణకు అందుబాటులో ఉండవు.
అందువల్ల బలమైన పాఠ్య ఆధారము లేని సందర్భములో “ఈ అమరిక సూచిస్తుంది,” “ఈ విధంగా చదవడానికి అవకాశమిస్తుంది” వంటి జాగ్రత్తపూర్వకమైన భాషను ఉపయోగించాలి.
29.24. ముఖ్యమైన ఉదాహరణల సమగ్ర పట్టిక
కథన స్థానము | సాహిత్య పాత్ర | ఆధార బలం |
3 తరువాత 4 | పాపము యొక్క విస్తరించే ప్రభావము | బలమైనది |
11:1–9 తరువాత 12:1–3 | మానవ పేరు ప్రయత్నము — దేవుని పేరు వాగ్దానము | బలమైనది |
15లో వాగ్దానము తరువాత విశ్వాసము | దేవుని మాటకు మానవ స్పందన | ప్రత్యక్షమైనది |
15 మరియు 17 మధ్య 16 | వాగ్దాన నిరీక్షణలో మానవ ప్రయత్నము | బలమైనది |
18లో మధ్యవర్తిత్వము తరువాత 19లో తీర్పు | దేవుని న్యాయము, లోతు రక్షణ | ప్రత్యక్షమైనది |
25:23 తరువాత 27 | దైవిక ప్రకటన నేపథ్యంలో కుటుంబ చర్యలు | బలమైనది |
28 తరువాత 29–35 | దైవిక వాగ్దానము ద్వారా ప్రయాణానికి నేపథ్యము | ప్రత్యక్షమైనది |
32 తరువాత 33 | దేవుని ముఖము — ఏశావు ముఖము | బలమైనది |
37 మరియు 39 మధ్య 38 | గుర్తింపు, మోసము, నైతిక వ్యత్యాసము | అత్యంత బలమైనది |
37లో కలలు తరువాత 42లో నమస్కారము | ఎదురుచూపు, నెరవేర్పు | ప్రత్యక్షమైనది |
44 తరువాత 45 | యూదా బాధ్యత తరువాత కుటుంబ పునఃకలయిక | బలమైనది |
45 తరువాత 50లో రెండవ ప్రకటన | దైవిక సంకల్పము యొక్క స్థిరమైన అవగాహన | ప్రత్యక్షమైనది |
50 చివరిలో యోసేపు మరణము | ముగింపులో భవిష్యత్తు వాగ్దాన నిరీక్షణ | ప్రత్యక్షమైనది |
ఈ పట్టికలోని ఆధార బలం సంబంధిత పాఠ్య సంబంధం ఎంత స్పష్టముగా కనిపిస్తుందో సూచిస్తుంది. ఆ సంఘటన వెనుక రచయితకు ఉన్న ప్రతి ఉద్దేశము నిరూపించబడిందనే అర్థము కాదు.
29.25. ఆదికాండము యొక్క ప్రధాన ఇతివృత్తాలకు కథన స్థాననిర్ణయము చేసే దోహదము
ఆదికాండమును మొత్తం గ్రంథముగా పరిశీలించినప్పుడు సంఘటనల అమరిక కొన్ని ప్రధాన ఇతివృత్తాలను అభివృద్ధి చేస్తున్నట్లు గమనించవచ్చు.
A. పాపము మరియు దాని పరిణామాలు
మానవ పతనము తరువాత కయీను హత్య, తరువాతి తరాలలో పెరిగిన దుష్టత్వము, జలప్రళయ తీర్పు వంటి కథనాలు వివరించబడతాయి.
ఈ క్రమము మానవ పాప సమస్య యొక్క విస్తృత పరిణామాలను చూపిస్తుంది.
B. తీర్పు మరియు పరిరక్షణ
పతనము తరువాత వస్త్రములు, కయీను తీర్పు తరువాత రక్షణ సూచన, జలప్రళయ సమయంలో నోవహు రక్షణ, సొదొమ తీర్పు మధ్య లోతు రక్షణ వంటి సంఘటనలు తీర్పు మరియు పరిరక్షణ రెండు అంశాలను కథనములో ఉంచుతాయి.
ప్రతి సందర్భములో ఇవి ఒకే విధంగా పనిచేయకపోయినా, దేవుని వ్యవహారములో ఈ రెండు అంశాలను గమనించవచ్చు.
C. వాగ్దానము మరియు నిరీక్షణ
అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు జీవితాలలో దేవుని వాగ్దానాలు వెంటనే పూర్తిగా నెరవేరవు.
వాగ్దానము మరియు దాని నెరవేర్పు మధ్య అనేక కథనాలు చోటుచేసుకుంటాయి.
ఈ అమరిక నిరీక్షణ, విశ్వాసము, మానవ బలహీనత, దైవిక నమ్మకత్వము వంటి అంశాలను అభివృద్ధి చేస్తుంది.
D. మానవ ప్రణాళిక మరియు దేవుని సంకల్పము
బాబెలు, హాగరు సంఘటన, యాకోబు కుటుంబ సంఘర్షణలు, యోసేపు సహోదరుల చర్యలు వంటి కథనాలలో మానవుల ఉద్దేశాలు ముఖ్యమైన పాత్ర వహిస్తాయి.
అయితే గ్రంథ కథనం దేవుని వాగ్దానాలు, సంకల్పము కూడా కొనసాగుతున్నట్లు చూపిస్తుంది.
E. కుటుంబ విభేదాలు మరియు పునఃకలయిక
కయీను–హేబెలు, ఇష్మాయేలు–ఇస్సాకు కుటుంబ నేపథ్యాలు, యాకోబు–ఏశావు, యోసేపు–సహోదరులు వంటి కథలు కుటుంబ సంబంధాల సంక్లిష్టతను వెల్లడిస్తాయి.
ఈ కథల మధ్య బలమైన తేడాలు ఉన్నప్పటికీ, కుటుంబ విభేదాలు ఆదికాండములో ముఖ్యమైన పునరావృత అంశముగా నిలుస్తాయి.
F. దేవుని వాగ్దానము తరాల ద్వారా కొనసాగడం
ఆదికాండము ఒకే వ్యక్తి జీవితంతో ఆగిపోదు.
అబ్రాహాము నుండి ఇస్సాకు, ఇస్సాకు నుండి యాకోబు, యాకోబు నుండి అతని కుమారులకు కథనం కొనసాగుతుంది.
ఈ తరాల క్రమము ద్వారా దేవుని వాగ్దానము వ్యక్తిగత జీవితం కంటే విస్తృతమైనదని కథనం తెలియజేస్తుంది.
29.26. లోతైన అధ్యయనానికి ప్రశ్నలు
29.26. లోతైన అధ్యయనానికి ప్రశ్నలు
- ఆదికాండము 3 తరువాత 4 రావడం వల్ల పాపము గురించి మన అవగాహన ఎలా విస్తరిస్తుంది?
- బాబెలు సంఘటన తరువాత అబ్రాము పిలుపు ఉండడము వలన పేరు, భద్రత, ఆశీర్వాదము అనే అంశాలలో ఎలాంటి వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది?
- ఆదికాండము 15 మరియు 17 మధ్య హాగరు సంఘటన ఉండడము వల్ల దేవుని వాగ్దానము కోసం నిరీక్షించడం గురించి ఏమి తెలుస్తుంది?
- సొదొమ తీర్పుకు ముందు అబ్రాహాము మధ్యవర్తిత్వము ఉండడము వల్ల దేవుని న్యాయము అనే అంశము ఎలా స్పష్టమవుతుంది?
- ఆదికాండము 38 లేకుండా 37 నుండి 39కి నేరుగా చదివితే యూదా పాత్ర గురించి ఏ ముఖ్యమైన సమాచారం కోల్పోతాము?
- యూదా–తామారు కథ మరియు యోసేపు–పోతీఫరు భార్య కథ మధ్య ఏ పోలికలకు ప్రత్యక్ష పాఠ్య ఆధారాలు ఉన్నాయి?
- యోసేపు కలలు 37లోనే వివరించబడకపోతే 42వ అధ్యాయంలో సహోదరులు అతని ఎదుట వంగిన సంఘటనను పాఠకుడు ఎలా అర్థం చేసుకునేవాడు?
- 44లో యూదా విన్నపము తరువాత 45లో యోసేపు వెల్లడింపు ఉండడము వల్ల కథన పరిష్కారానికి ఎలాంటి లోతు ఏర్పడుతుంది?
- యోసేపు దేవుని సంకల్పాన్ని 45లోను, 50లోను వివరించడము మధ్య ఏ సందర్భభేదము ఉంది?
- ఆదికాండము ముగింపులో యోసేపు మరణానికి ముందు వాగ్దాన దేశము గురించి మాటలు ఉండడము వలన గ్రంథ ముగింపు ఏ విధంగా భవిష్యత్తును సూచిస్తుంది?
29.27. అధ్యయన సారాంశము
ఆదికాండములో కథన స్థాననిర్ణయము ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య సాధనము.
దాని ద్వారా రచయిత సంఘటనలను కేవలం ఒకదాని తరువాత మరొకటి నమోదు చేయడమే కాకుండా, అనేక సందర్భాలలో వాటి పరస్పర సంబంధాన్ని పాఠకుడు గుర్తించేలా చేస్తాడు.
ఒక సంఘటనకు ముందు ఉన్న కథ అవసరమైన నేపథ్యాన్ని అందించవచ్చు.
ఒక సంఘటన తరువాత ఉన్న కథ దాని పరిణామాలను వెల్లడించవచ్చు.
మధ్యలో ఉంచబడిన కథ రెండు కథనాల మధ్య సారూప్యతను లేదా వ్యత్యాసాన్ని తెలియజేయవచ్చు.
ముందుగా ప్రకటించబడిన వాగ్దానము తరువాతి సంఘటనలపట్ల ఎదురుచూపును సృష్టించవచ్చు.
చివరిలో ఇవ్వబడిన ప్రకటన మొదటి నుండి జరిగిన సంఘటనలను తిరిగి అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడవచ్చు.
అయితే ఈ సాహిత్య పాత్రలను గుర్తించేటప్పుడు పాఠ్య ఆధారాలు తప్పనిసరి.
సంఘటనల పక్కపక్కన ఉన్న స్థానం ఒక్కటే రచయిత ఉద్దేశించిన ప్రత్యేక సంబంధానికి తగిన రుజువు కాదు.
పదప్రయోగ పునరావృతాలు, కథన కొనసాగింపు, ప్రత్యక్ష వ్యాఖ్యలు, పాత్రల అభివృద్ధి, స్పష్టమైన ఇతివృత్త సంబంధాలు కలిసినప్పుడు ఆ వ్యాఖ్యానము మరింత బలపడుతుంది.
ముగింపు — ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య సూత్రము
ఆదికాండములో ఒక సంఘటన ఏమి చెబుతున్నదో తెలుసుకోవడానికి ఆ సంఘటనను చదవాలి. అయితే ఆ సంఘటన పెద్ద కథనములో ఏమి చేస్తున్నదో తెలుసుకోవడానికి అది ఎక్కడ ఉంచబడిందో కూడా పరిశీలించాలి.
ఆదికాండము 37లో యోసేపు అమ్మివేయబడిన విషయము ఒక సంఘటన.
38లో యూదా, తామారు సంఘటన మరొకటి.
39లో యోసేపు శోధనను ఎదుర్కొనడం ఇంకొకటి.
ఈ మూడు కథలను విడివిడిగా చదివితే ఒక్కొక్కదాని సందేశము తెలుస్తుంది.
వాటిని వాటి కథన స్థానాల ప్రకారం కలిపి చదివితే మోసము, గుర్తింపు, నైతిక బాధ్యత, కుటుంబ పరిస్థితులు, దేవుని నిర్వహణ అనే అంశాల మధ్య విస్తృతమైన సంబంధాలు వెల్లడవుతాయి.
ఇదే కథన స్థాననిర్ణయము యొక్క ప్రత్యేకమైన సాహిత్య పాత్ర.
ఒక్క వాక్యములో ప్రధాన అంతర్దృష్టి:
ఆదికాండములో సంఘటనల అర్థము వాటి అంతర్గత విషయములో మాత్రమే కాకుండా, వాటికి ముందు, తరువాత, మధ్యలో ఉంచబడిన ఇతర సంఘటనలతో ఏర్పడే పాఠ్యాధారిత సంబంధాలలో కూడా వ్యక్తమవుతుంది.
Infographic
