Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
16.0 అంశం 1: సాహిత్య కళగా మరియు కథన రూపకల్పనగా ఆదికాండము / 16.3 సాహిత్య అమరిక మరియు నిర్మాణ రూపకల్పన
16.3.4 కథన సౌష్టవం (Narrative Symmetry)
Section 758 of 806 · Study notes
కథన సమమితి — కథనంలోని భాగాల మధ్య సంబంధాలను వెలుగులోనికి తెచ్చే సమతుల్య అమరిక
27.1. పరిచయం — కథనంలో ఏమి చెప్పబడిందో మాత్రమే కాదు, ఎలా అమర్చబడిందో కూడా ముఖ్యమే
ఆదికాండమును అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు సాధారణంగా మన దృష్టి సంఘటనలు, వ్యక్తులు, దేవుని వాగ్దానాలు, మానవ ప్రతిస్పందనలు, పాపము, తీర్పు, కృప, విశ్వాసము వంటి విషయాలపై కేంద్రీకృతమవుతుంది. అయితే ఆదికాండము ఒక చక్కగా నిర్మించబడిన సాహిత్య కథనం కూడా. అందులో సంఘటనలను ఏ క్రమంలో వివరించారు, ఏ సంఘటనలను పక్కపక్కన ఉంచారు, ఏ భాగాల మధ్య పోలికలు ఏర్పడుతున్నాయి, ఏ విరుద్ధ పరిస్థితులు ఒకదానికొకటి ఎదురుగా నిలుస్తున్నాయి అనే విషయాలు కూడా వ్యాఖ్యానానికి ప్రాముఖ్యమైనవి.
ఈ సందర్భంలో కథన సమమితి (Narrative Symmetry) ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య లక్షణం.
ఒక కథనంలోని రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ భాగాలు పరస్పర సంబంధాన్ని తెలియజేసే విధంగా సమతుల్యంగా అమర్చబడినప్పుడు, ఆ అమరికను కథన సమమితిగా పరిశీలించవచ్చు.
ఇక్కడ సమతుల్యత అనగా ప్రతి భాగంలో ఒకే సంఖ్యలో వచనాలు ఉండాలని గాని, ఒకే సంఖ్యలో సంఘటనలు ఉండాలని గాని, ప్రతి వివరము మరొక వివరానికి ఖచ్చితంగా సరిపోవాలని గాని అర్థం కాదు.
సమతుల్యత ప్రధానంగా కథనంలోని సంబంధాల ద్వారా ఏర్పడుతుంది.
ఉదాహరణకు:
- ఒక భాగంలో కనిపించిన పరిస్థితి తరువాత మరొక భాగంలో మళ్లీ కనిపించవచ్చు.
- ఒక వ్యక్తి ఎదుర్కొన్న సమస్యకు మరొక వ్యక్తి కథనంలో పోలిక ఉండవచ్చు.
- కథనం ప్రారంభంలోని ఒక పరిస్థితి ముగింపులో విరుద్ధరూపంలో కనిపించవచ్చు.
- కథనంలోని రెండు భాగాలు ఒక ప్రధాన సంఘటనకు ముందు, తరువాత అమర్చబడి ఉండవచ్చు.
- ఒకే కుటుంబంలో జరిగిన రెండు సంఘటనలు పరస్పరం పోల్చుకొనే విధంగా వివరించబడవచ్చు.
ఈ విధమైన అమరిక పాఠకుని దృష్టిని విడివిడిగా ఉన్న సంఘటనల నుండి వాటి మధ్యనున్న సంబంధాలవైపు మళ్లిస్తుంది.
కథన సమమితి యొక్క ప్రధాన ఉద్దేశం సంఘటనలను అందమైన ఆకృతిలో అమర్చడం మాత్రమే కాదు; వాటి మధ్యనున్న సంబంధాల ద్వారా కథనార్థాన్ని మరింత స్పష్టంగా చేయడం.
అయితే ఒక జాగ్రత్త అవసరం.
ఆదికాండములో కనిపించే ప్రతి పోలికను ఉద్దేశపూర్వక సమమితిగా పరిగణించకూడదు. పాఠ్యంలో స్పష్టమైన ఆధారాలు ఉన్నప్పుడే ఒక సమమితి నిర్మాణాన్ని గుర్తించాలి.
27.2. కథన సమమితి అంటే ఏమిటి?
కథన సమమితి అనేది కథలోని భాగాల మధ్య గుర్తించదగిన సమతుల్యత లేదా పరస్పర అనురూపత.
దీనిలో మూడు అంశాలు ఉంటాయి.
1. భాగాల ఉనికి
మొదట ఒక కథనంలో వేర్వేరు సన్నివేశాలు, సంఘటనలు లేదా సాహిత్య విభాగాలు ఉండాలి.
ఉదాహరణకు, యాకోబు జీవితంలో అతడు తన కుటుంబాన్ని విడిచి వెళ్లడం, పరాయి ప్రాంతంలో నివసించడం, తిరిగి కనాను దేశానికి రావడం అనే వేర్వేరు కథన దశలు ఉన్నాయి.
2. భాగాల మధ్య సంబంధం
ఈ దశల మధ్య పాఠ్యపరమైన పోలికలు ఉండాలి.
ఆ పోలికలు ప్రదేశాలు, వ్యక్తులు, సంభాషణలు, దేవుని ప్రత్యక్షతలు, ప్రయాణాలు, భయాలు, వాగ్దానాలు లేదా చర్యల ద్వారా ఏర్పడవచ్చు.
3. ఆ సంబంధం ద్వారా అర్థం వెలుగులోనికి రావడం
భాగాల మధ్య పోలికను గుర్తించడం మాత్రమే సరిపోదు.
ఆ పోలిక కథనాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఏ విధంగా సహాయపడుతుందో పరిశీలించాలి.
ఉదాహరణకు, యాకోబు కనాను దేశాన్ని విడిచి వెళ్లేటప్పుడు దేవుని వాగ్దానాన్ని పొందాడు. తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఆ వాగ్దానాన్ని గుర్తుచేసే దేవుని మాటలు, తన కుటుంబ స్థితిలో వచ్చిన మార్పులు కనిపిస్తాయి.
ఈ రెండు దశలను కలిపి చదివినప్పుడు యాకోబు జీవితంలో దేవుని నమ్మకత్వం మరింత స్పష్టమవుతుంది.
ఇక్కడ సమమితి కథనంలోని సంఘటనలను ఒకదానితో మరొకటి అనుసంధానిస్తుంది.
27.3. కథన సమమితి మరియు ఇతర సాహిత్య నిర్మాణాల మధ్య తేడా
కథన సమమితి అనేది విస్తృతమైన భావన. దీనితో సంబంధమున్న ఇతర సాహిత్య పద్ధతులను వేరు చేయడం అవసరం.
సాహిత్య పద్ధతి | ప్రధాన లక్షణం |
సమాంతర సాహిత్య నిర్మాణం (Parallel Literary Structure) | రెండు భాగాలు పోలికగల క్రమంలో నిర్మించబడటం |
ఇన్‌క్లూసియో (Inclusio) | ఒక భాగం ప్రారంభం, ముగింపులో సంబంధిత పదాలు లేదా భావచిత్రాలు కనిపించడం |
కథన సమమితి (Narrative Symmetry) | కథనంలోని భాగాల మధ్య సమతుల్య సంబంధాలు ఏర్పడటం |
విలోమ నిర్మాణం (Chiastic Structure) | అంశాలు సాధారణంగా A–B–C–B′–A′ వంటి తిరుగు క్రమంలో ఏర్పడటం |
వలయ నిర్మాణం (Ring Composition) | కథనం చివరికి ప్రారంభంలోని అంశాలు, పరిస్థితులు లేదా ప్రదేశాలవైపు తిరిగి రావడం |
ఇవి పరస్పరం పూర్తిగా వేర్వేరు పద్ధతులు కావు. ఒకే కథనంలో ఒకటి కంటే ఎక్కువ లక్షణాలు ఉండవచ్చు.
అయితే ప్రతి కథన సమమితి విలోమ నిర్మాణం కాదు. ప్రతి ప్రారంభ–ముగింపు పోలిక కూడా సంపూర్ణ వలయ నిర్మాణాన్ని నిరూపించదు.
ఈ అధ్యయనంలో మన ప్రధాన దృష్టి కథనంలోని భాగాలు ఏ విధంగా సమతుల్యంగా సంబంధించబడ్డాయి, ఆ సంబంధాలు పాఠకుని వ్యాఖ్యానాన్ని ఎలా నడిపిస్తాయి అనే విషయంపైనే ఉంటుంది.
27.4. కథన సమమితి ఏర్పడే ప్రధాన విధానాలు
ఆదికాండములో సమతుల్య కథన సంబంధాలు అనేక విధాలుగా ఏర్పడతాయి.
A. ప్రారంభం మరియు ముగింపు మధ్య సమతుల్యత
ఒక కథనం ప్రారంభంలో కనిపించిన ప్రధాన పరిస్థితి ముగింపులో మళ్లీ ప్రస్తావించబడవచ్చు.
కొన్నిసార్లు ఆ పరిస్థితి మారుతుంది. మరికొన్నిసార్లు ప్రారంభంలోని సమస్యకు ముగింపులో పరిష్కారం లభిస్తుంది.
B. బయలుదేరడం మరియు తిరిగి రావడం
ఒక వ్యక్తి ఒక ప్రదేశం నుండి వెళ్లి, అనేక అనుభవాల తరువాత తిరిగి అదే ప్రాంతానికి వచ్చినప్పుడు కథనంలోని రెండు దశల మధ్య సమతుల్యత ఏర్పడవచ్చు.
అయితే తిరిగి వచ్చిన వ్యక్తి ప్రారంభంలో ఉన్న స్థితిలోనే ఉండకపోవచ్చు.
ఆ మార్పు కథనంలో ముఖ్యమైన అర్థాన్ని కలిగిస్తుంది.
C. సంక్షోభం మరియు పరిష్కారం
కథనం ఒక సమస్యను ముందుగా వివరించి, తరువాత దాని పరిష్కారాన్ని సమాంతర పరిస్థితుల ద్వారా తెలియజేయవచ్చు.
ఉదాహరణకు, ఆహార కొరతతో ప్రారంభమైన సమస్య ఆహార సమృద్ధి ద్వారా పరిష్కారమవుతుంది.
D. మోసం మరియు దాని ప్రతిఫలాలు
ఒక వ్యక్తి చేసిన చర్యకు సమానమైన పరిస్థితి తరువాత అతని జీవితంలో ఎదురవవచ్చు.
ఇలాంటి కథన సమతుల్యత వ్యక్తి స్వభావాన్ని, అతని జీవితంలోని మార్పులను, నైతిక పరిణామాలను పరిశీలించడానికి సహాయపడుతుంది.
E. వాగ్దానం మరియు దాని నెరవేర్పు
కథన ప్రారంభంలో ఇవ్వబడిన వాగ్దానం తరువాతి సంఘటనలతో సంబంధించబడుతుంది.
ఈ విధంగా ప్రారంభ వాగ్దానం, మధ్యలోని అడ్డంకులు, తరువాతి నెరవేర్పు పరస్పర సంబంధిత భాగాలుగా నిలుస్తాయి.
F. రెండు వ్యక్తులు లేదా రెండు కుటుంబాల మధ్య సమతుల్యత
కొన్ని కథనాలు ఇద్దరు వ్యక్తుల అనుభవాలను పాఠకుడు పోల్చుకునేలా అమర్చుతాయి.
ఈ పోలికలు సమానత్వాన్ని మాత్రమే కాకుండా ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాలను కూడా వెల్లడిస్తాయి.
గమనిక: ఇవి సమమితి ఏర్పడే సాధ్యమైన విధానాలు మాత్రమే. ఒక కథనంలో వీటిలో ఒకటి కనిపించినంత మాత్రాన ఆ కథనం సంపూర్ణ సమమితి నిర్మాణంలో ఉందని నిర్ణయించకూడదు.
27.5. ఉదాహరణ 1 — యాకోబు జీవితంలో బేతేలు సంఘటనల మధ్య కథన సమమితి
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 28:10–22; 31:3, 13; 35:1–15.
యాకోబు జీవితంలో బేతేలు ఒక సాధారణ భౌగోళిక ప్రదేశం మాత్రమే కాదు. అతని కథనంలోని రెండు ముఖ్యమైన దశలను అనుసంధానించే ప్రదేశం.
మొదటి దశలో యాకోబు తన కుటుంబాన్ని విడిచి బయలుదేరుతున్నాడు.
రెండవ దశలో అతడు తన కుటుంబంతో తిరిగి కనాను దేశంలో స్థిరపడే ప్రక్రియలో ఉన్నాడు.
ఈ రెండు దశల మధ్య దేవుని ప్రత్యక్షత, వాగ్దానం, భయం, ఆరాధన, ప్రయాణం, కుటుంబ పరిస్థితులలో మార్పు వంటి అంశాలు సంబంధించబడ్డాయి.
A. మొదటి బేతేలు అనుభవం
28:10–22
యాకోబు బేర్షెబా నుండి హారాను వైపు ప్రయాణిస్తున్నాడు.
తన తండ్రి ఇంటిని విడిచి వెళ్తున్న ఈ సమయంలో అతడు అనిశ్చితమైన భవిష్యత్తును ఎదుర్కొంటున్నాడు.
ప్రయాణంలో ఒక ప్రదేశంలో రాత్రి గడుపుతున్నప్పుడు దేవుడు అతనికి కలలో ప్రత్యక్షమవుతాడు.
ఈ సంఘటనలోని ప్రధాన అంశాలు:
- యాకోబు స్వదేశాన్ని విడిచి ప్రయాణిస్తున్నాడు.
- అతడు ఒక ప్రదేశంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటున్నాడు.
- దేవుని ప్రత్యక్షత జరుగుతుంది.
- దేవుడు భూమి, సంతానం, ఆశీర్వాదం గురించి వాగ్దానం చేస్తాడు.
- దేవుడు తనతో ఉంటానని హామీ ఇస్తాడు.
- తిరిగి ఈ దేశానికి తీసుకువస్తానని తెలియజేస్తాడు.
- యాకోబు ఆ ప్రదేశాన్ని బేతేలు అని పిలుస్తాడు.
- ఒక రాయిని స్తంభంగా నిలబెట్టి నూనె పోస్తాడు.
- దేవునికి మ్రొక్కుబడి చేస్తాడు.
ఈ సంఘటనలో యాకోబు భవిష్యత్తు ఇంకా అనిశ్చితంగా ఉంది. అయినప్పటికీ దేవుని వాగ్దానం అతని ప్రయాణానికి ఒక ముఖ్యమైన ఆధారంగా నిలుస్తుంది.
B. తిరిగి బేతేలుకు రావడం
35:1–15
అనేక సంవత్సరాల తరువాత యాకోబు తిరిగి బేతేలుకు వెళ్లాలని దేవుడు ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
ఈ సమయంలో అతని పరిస్థితులు ఎంతో మారాయి.
అతనికి భార్యలు, పిల్లలు, సేవకులు, పశుసంపద ఉన్నాయి. అతడు లాబాను ఇంటిలో అనేక అనుభవాలను ఎదుర్కొన్నాడు. ఏశావుతో తిరిగి కలిశాడు.
ఇప్పుడు దేవుడు అతనికి బేతేలుకు వెళ్లి అక్కడ బలిపీఠాన్ని కట్టమని చెబుతున్నాడు.
ఈ సంఘటనలోని ప్రధాన అంశాలు:
- దేవుడు యాకోబును బేతేలుకు వెళ్లమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
- యాకోబు తన ఇంటివారిని అన్యదేవతలను తొలగించమని పిలుస్తాడు.
- కుటుంబం ప్రయాణానికి సిద్ధమవుతుంది.
- యాకోబు బేతేలులో బలిపీఠాన్ని కడతాడు.
- దేవుడు మళ్లీ ప్రత్యక్షమవుతాడు.
- ఇశ్రాయేలు అనే పేరు ధృవీకరించబడుతుంది.
- సంతానం, రాజులు, భూమి గురించి వాగ్దానాలు పునరుద్ఘాటించబడతాయి.
- యాకోబు అక్కడ స్తంభాన్ని నిలబెట్టి పానార్పణను, నూనెను పోస్తాడు.
- ఆ ప్రదేశానికి బేతేలు అనే పేరు మళ్లీ ప్రస్తావించబడుతుంది.
C. రెండు సంఘటనల మధ్య సమతుల్యత
మొదటి బేతేలు సంఘటన | తిరిగి బేతేలు సంఘటన |
28 — స్వదేశాన్ని విడిచి ప్రయాణం | 35 — తిరిగి వచ్చిన తరువాత బేతేలుకు ప్రయాణం |
28 — దేవుని ప్రత్యక్షత | 35 — దేవుని ప్రత్యక్షత |
28 — భూమి, సంతానం వాగ్దానాలు | 35 — భూమి, సంతానం వాగ్దానాల పునరుద్ఘాటన |
28 — దేవుని సన్నిధి, రక్షణకు హామీ | 35 — గత కష్టాలలో దేవుడు తోడుగా ఉన్నాడని యాకోబు గుర్తుచేయడం |
28 — స్తంభం నిలబెట్టడం, నూనె పోయడం | 35 — స్తంభం నిలబెట్టడం, పానార్పణ, నూనె పోయడం |
28 — బేతేలు పేరు పెట్టడం | 35 — బేతేలు పేరు పునరుద్ఘాటించడం |
28 — మ్రొక్కుబడి | 35 — ఆరాధన, బలిపీఠ నిర్మాణం |
ఈ పోలికలు యాదృచ్ఛికమైనవి మాత్రమే అని చెప్పడం కష్టం. ఎందుకంటే ఒకే ప్రదేశం, దేవుని ప్రత్యక్షత, వాగ్దానాలు, స్తంభం, నూనె, ఆరాధన వంటి స్పష్టమైన పాఠ్య సంబంధాలు కనిపిస్తున్నాయి.
అదనంగా 31:13లో దేవుడు తనను బేతేలులో యాకోబుకు ప్రత్యక్షమైన దేవునిగా గుర్తుచేస్తూ, అతడు చేసిన మ్రొక్కుబడిని ప్రస్తావిస్తాడు.
35:1లో కూడా మొదటి బేతేలు అనుభవంతో ప్రత్యక్ష సంబంధం ఏర్పడుతుంది.
అందువల్ల ఈ రెండు సంఘటనల మధ్య సమమితికి బలమైన పాఠ్య ఆధారాలు ఉన్నాయి.
D. ఈ సమమితి ద్వారా వెలువడే అర్థం
మొదటిది — దేవుని నమ్మకత్వం.
28వ అధ్యాయంలో దేవుడు యాకోబును తిరిగి తీసుకువస్తానని చెప్పాడు. 35వ అధ్యాయానికి వచ్చేసరికి యాకోబు తిరిగి కనాను దేశానికి వచ్చి బేతేలును సందర్శిస్తున్నాడు.
ఈ విధంగా ఆ రెండు సంఘటనలను కలిపి చదివితే దేవుని వాగ్దానం, దాని తరువాతి నెరవేర్పు మధ్య సంబంధం స్పష్టమవుతుంది.
రెండవది — యాకోబు జీవితంలోని మార్పు.
మొదట యాకోబు ఒంటరిగా ప్రయాణిస్తున్నాడు.
తరువాత అతడు కుటుంబ పెద్దగా, అనేక అనుభవాలను పొందిన వ్యక్తిగా తిరిగి వస్తున్నాడు.
కథనం ఈ రెండు దశల మధ్య వచ్చిన మార్పును పాఠకుడు గుర్తించేలా చేస్తుంది.
మూడవది — వాగ్దానాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవడం నుండి ఆరాధనకు.
మొదటి సంఘటనలో యాకోబు దేవుని వాగ్దానానికి ప్రతిస్పందిస్తున్నాడు.
రెండవ సంఘటనలో దేవుని గత సహాయాన్ని గుర్తించి తన కుటుంబాన్ని ఆరాధనకు సిద్ధం చేస్తున్నాడు.
నాలుగవది — బేతేలు ఒక కథన అనుసంధాన కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది.
బేతేలు కథనంలోని రెండు దశలను కలుపుతుంది. అయితే యాకోబు జీవితమంతా ఇక్కడితో ముగుస్తుందని చెప్పకూడదు.
అతని తరువాతి జీవితంలో ఇంకా ముఖ్యమైన సంఘటనలు ఉన్నాయి.
వ్యాఖ్యాన పరిమితి
ఈ రెండు బేతేలు సంఘటనలు బలమైన ప్రారంభ–ముగింపు సంబంధాన్ని కలిగిస్తున్నాయని చెప్పవచ్చు.
అయితే యాకోబు జీవితంలోని ప్రతి మధ్యంతర సంఘటనను ఒక నిర్దిష్ట విలోమ నమూనాలో అమర్చడానికి ఈ పోలికలు మాత్రమే సరిపోవు.
ఇక్కడ నిరూపించగలిగిన విషయం బేతేలు సంఘటనల మధ్య ఉద్దేశపూర్వక కథన అనుసంధానం. అంతకంటే విస్తృతమైన నిర్మాణాన్ని ప్రతిపాదించాలంటే మరిన్ని ఆధారాలు అవసరం.
27.6. ఉదాహరణ 2 — యోసేపు కథనంలో సహోదరుల చర్యలు మరియు వాటి తరువాతి పరిణామాల మధ్య సమతుల్యత
27.6. ఉదాహరణ 2 — యోసేపు కథనంలో సహోదరుల చర్యలు మరియు వాటి తరువాతి పరిణామాల మధ్య సమతుల్యత
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 37; 42–45; 50:15–21.
యోసేపు కథనం ఆదికాండములో కథన సంబంధాలు స్పష్టంగా అభివృద్ధి చెందే ముఖ్యమైన భాగం.
37వ అధ్యాయంలో యోసేపు తన సహోదరుల చేత అన్యాయానికి గురవుతాడు.
42–45 అధ్యాయాలలో అదే సహోదరులు యోసేపు ఎదుటికి వస్తారు. అయితే మొదట అతడే యోసేపు అని వారికి తెలియదు.
ఈ పరిస్థితి కథనంలో ఒక ముఖ్యమైన మార్పును సృష్టిస్తుంది.
మొదట యోసేపు తన సహోదరుల అధికారంలో ఉన్నాడు.
తరువాత సహోదరులు యోసేపు అధికారంలోకి వస్తారు.
ఈ రెండు పరిస్థితుల మధ్య సంబంధం కథనానికి నైతికమైన, భావోద్వేగపూర్వకమైన, వేదాంతపరమైన లోతును కలిగిస్తుంది.
A. ప్రారంభ పరిస్థితి — సహోదరుల చేతిలో యోసేపు
37:18–36
యోసేపు తన సహోదరులను కలుసుకోవడానికి వెళ్తున్నాడు.
వారు అతడిని దూరం నుండి చూసి అతనికి వ్యతిరేకంగా కుట్ర చేస్తారు.
తరువాత అతడిని పట్టుకుని అతని ప్రత్యేక వస్త్రాన్ని తీసివేస్తారు.
అతడిని గోతిలో పడవేస్తారు.
చివరకు అమ్మివేయబడిన యోసేపు ఐగుప్తుకు తీసుకెళ్లబడతాడు.
ఇక్కడ ప్రధాన పరిస్థితి:
సహోదరులకు యోసేపుపై అధికారం ఉంది. అతడు వారి చర్యలకు బలవుతున్నాడు.
B. తరువాతి పరిస్థితి — యోసేపు ఎదుట సహోదరులు
42:6–24
కరువు కారణంగా యోసేపు సహోదరులు ధాన్యం కొనడానికి ఐగుప్తుకు వస్తారు.
అక్కడ యోసేపు అధికారి.
వారు అతని ఎదుట నమస్కరిస్తారు.
యోసేపు వారిని గుర్తిస్తాడు. అయితే వారు అతడిని గుర్తించరు.
అతడు వారి మాటలను పరీక్షిస్తాడు. వారిని గూఢచారులని ఆరోపిస్తాడు.
సహోదరులు తమ గత పాపాన్ని గుర్తుచేసుకుంటారు.
42:21లో వారు యోసేపుకు చేసిన అన్యాయం గురించి పరస్పరం మాట్లాడుకుంటారు. అతడు వేడుకున్నప్పుడు అతని బాధను చూసినా వినలేదని ఒప్పుకుంటారు.
ఇక్కడ కథనం గత సంఘటనకు ప్రత్యక్షంగా తిరిగి వెళ్తుంది.
అంటే కథనంలోని సమతుల్యతను పాఠకుడు మాత్రమే ఊహించడం లేదు. పాత్రల మాటల ద్వారానే పూర్వ సంఘటన గుర్తుచేయబడుతుంది.
C. పరిస్థితుల మార్పు
37వ అధ్యాయం
ప్రారంభ పరిస్థితి
సహోదరులు
యోసేపుపై అధికారం
యోసేపు
అన్యాయం, అమ్మివేత
42–45 అధ్యాయాలు
మారిన పరిస్థితి
యోసేపు
సహోదరులపై అధికారం
సహోదరులు
పరీక్ష, గుర్తింపు, క్షమాపణ
ఈ రూపకల్పన పాత్రల అధికారస్థితిలో వచ్చిన మార్పును చూపిస్తుంది; ఇది మొత్తం యోసేపు కథనానికి నిరూపిత విలోమ నిర్మాణం కాదు.
ఈ రెండు దశల మధ్య ముఖ్యమైన తేడా ఏమిటంటే, అధికారం మారినా ప్రతిస్పందన ఒకే విధంగా ఉండదు.
సహోదరులు తమ అధికారాన్ని యోసేపుకు హాని చేయడానికి ఉపయోగించారు.
యోసేపు తన అధికారాన్ని చివరకు వారిని రక్షించడానికి ఉపయోగించాడు.
ఈ వ్యత్యాసం కథనంలోని నైతిక అర్థాన్ని మరింత స్పష్టంగా చేస్తుంది.
D. బెన్యామీను సంఘటన మరియు సహోదరుల ప్రవర్తనలో మార్పు
44:1–34
ఈ సంఘటనలో మరో ముఖ్యమైన పోలిక కనిపిస్తుంది.
మొదట సహోదరులు తమ తండ్రికి ప్రియమైన యోసేపును విడిచిపెట్టారు.
తరువాత వారి ఎదుట బెన్యామీనును విడిచిపెట్టి వెళ్లిపోయే అవకాశం ఏర్పడుతుంది.
అయితే ఈసారి యూదా ముందుకు వచ్చి బెన్యామీను స్థానంలో తానే దాసుడిగా ఉండడానికి సిద్ధపడతాడు.
ఈ రెండు పరిస్థితులను పోల్చితే:
పూర్వ సంఘటన | తరువాతి సంఘటన |
37 — తండ్రికి ప్రియమైన కుమారుడు యోసేపు | 44 — తండ్రికి ప్రియమైన కుమారుడు బెన్యామీను |
37 — సహోదరులు యోసేపును విడిచిపెట్టారు | 44 — యూదా బెన్యామీనును విడిచిపెట్టకుండా నిలుస్తాడు |
37 — తండ్రి దుఃఖాన్ని పెంచే చర్య | 44 — తండ్రిని దుఃఖం నుండి కాపాడాలనే ప్రయత్నం |
37 — స్వార్థపూర్వక నిర్ణయం | 44 — త్యాగానికి సిద్ధపడిన నిర్ణయం |
ఇది కథన సమమితి యొక్క ముఖ్యమైన ఉపయోగాన్ని చూపిస్తుంది.
రెండు పరిస్థితులు పోలికగా ఉన్నప్పటికీ, పాత్రల ప్రతిస్పందనలు భిన్నంగా ఉండవచ్చు. ఆ భిన్నత్వమే కథనంలో వచ్చిన మార్పును తెలియజేస్తుంది.
ఇక్కడ సహోదరులందరి అంతరంగం పూర్తిగా మారిపోయిందని ప్రతి వివరము ఆధారంగా నిరూపించాల్సిన అవసరం లేదు. అయితే యూదా ప్రవర్తనలో వచ్చిన స్పష్టమైన మార్పును కథనం చూపిస్తుంది.
E. ముగింపులో మరొక సంబంధం
50:15–21
యాకోబు మరణించిన తరువాత యోసేపు తమపై ప్రతీకారం తీర్చుకుంటాడేమోనని సహోదరులు భయపడతారు.
ఇది 37వ అధ్యాయంలో వారు చేసిన అన్యాయం ఇంకా వారి మనస్సాక్షిని ప్రభావితం చేస్తున్నట్లు చూపిస్తుంది.
అయితే యోసేపు వారికి భరోసా ఇస్తాడు.
50:20లో అతడు మానవుల చెడు ఉద్దేశాన్ని, దేవుని మంచి ఉద్దేశాన్ని స్పష్టంగా వేరు చేస్తాడు.
ఈ మాట యోసేపు కథనంలోని అనేక సంఘటనలను అర్థం చేసుకోవడానికి కీలకమైనది.
37వ అధ్యాయంలోని చెడు చర్యలు, తరువాతి బాధలు, ఐగుప్తులో యోసేపు ఎదుగుదల, కరువు సమయంలో కుటుంబ రక్షణ — ఇవన్నీ ఈ ముగింపు ప్రకటన వెలుగులో కొత్త స్పష్టతను పొందుతాయి.
ఈ ఉదాహరణలో సమమితి యొక్క ప్రధాన ప్రయోజనం
యోసేపు కథనంలో సమతుల్య సంఘటనలు పాఠకుని దృష్టిని మూడు విషయాలవైపు నడిపిస్తాయి.
- అధికార పరిస్థితుల మార్పు: బలహీనుడిగా ఉన్న యోసేపు తరువాత అధికారస్థానంలోకి వస్తాడు.
- వ్యక్తుల ప్రవర్తనలో మార్పు: యూదా తన సహోదరుని విడిచిపెట్టే స్థితి నుండి అతని కోసం త్యాగానికి సిద్ధపడే స్థితికి వస్తాడు.
- దేవుని సార్వభౌమ సంకల్పం: మానవుల దుష్టచర్యల మధ్య కూడా దేవుడు అనేకమందిని బ్రతికించడానికి కార్యం చేస్తాడు.
ఈ సంబంధాలు స్పష్టమైన కథన ఆధారాలను కలిగి ఉన్నాయి. అయితే మొత్తం 37–50 అధ్యాయాలను ఒక ఖచ్చితమైన A–B–C–B′–A′ నిర్మాణంలో ఉంచామని చెప్పడానికి ఈ అంశాలు మాత్రమే సరిపోవు.
27.7. ఉదాహరణ 3 — అబ్రాహాము కథనంలో ప్రయాణం, విశ్వాసం, సంతాన వాగ్దానానికి సంబంధించిన నిర్మాణ సంబంధాలు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 12:1–9; 15; 17; 21:1–7; 22:1–19.
అబ్రాహాము కథనం దేవుని పిలుపుతో ప్రారంభమవుతుంది.
దేవుడు అతడిని తన దేశం, బంధువులు, తండ్రి ఇంటిని విడిచి వెళ్లమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
ఆ తరువాత కథనం వాగ్దానాలు, ఎదురుచూపు, అడ్డంకులు, విశ్వాస పరీక్షలు, దేవుని కార్యాల ద్వారా కొనసాగుతుంది.
ఈ కథనంలో ప్రారంభంలోని పిలుపు, తరువాతి ప్రధాన పరీక్ష మధ్య ఆసక్తికరమైన సంబంధం కనిపిస్తుంది.
A. ప్రారంభ పిలుపు
12:1–4
దేవుడు అబ్రాహామును తన దేశాన్ని, బంధువులను, తండ్రి ఇంటిని విడిచి తాను చూపించే దేశానికి వెళ్లమని పిలుస్తాడు.
ఇక్కడ రెండు ముఖ్యమైన అంశాలు ఉన్నాయి.
- దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయత.
- దేవుడు చూపించే భవిష్యత్తును విశ్వసించడం.
అబ్రాహాము తనకు పరిచయమైన సంబంధాలను, స్థిరమైన నివాసాన్ని విడిచి బయలుదేరుతాడు.
B. తరువాతి పరీక్ష
22:1–19
దేవుడు అబ్రాహామును తన ప్రియ కుమారుడైన ఇస్సాకును తీసుకొని తాను చూపించే ప్రదేశానికి వెళ్లమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
12వ అధ్యాయంతో 22వ అధ్యాయం మధ్య కొన్ని ముఖ్యమైన పోలికలు ఉన్నాయి.
12వ అధ్యాయం | 22వ అధ్యాయం |
దేవుని ఆజ్ఞ | దేవుని ఆజ్ఞ |
తనకు పరిచయమైన ప్రపంచాన్ని విడిచి వెళ్లడం | తన కుమారునికి సంబంధించి అత్యంత కఠినమైన ఆజ్ఞను ఎదుర్కోవడం |
దేవుడు చూపించే దేశానికి వెళ్లడం | దేవుడు చూపించే పర్వత ప్రాంతానికి వెళ్లడం |
దేవుని మాటకు అబ్రాహాము ప్రతిస్పందించడం | దేవుని మాటకు అబ్రాహాము ప్రతిస్పందించడం |
ఆశీర్వాద వాగ్దానం | పరీక్ష తరువాత ఆశీర్వాద వాగ్దానం పునరుద్ఘాటన |
మూల హెబ్రీ పాఠ్యంలో కూడా రెండు భాగాలను అనుసంధానించే ప్రత్యేకమైన భాష ఉంది.
12:1, 22:2 రెండింటిలోనూ లెఖ్-లెఖా (lekh-lekha) అనే పదబంధం కనిపిస్తుంది. దీని సందర్భానుసార అర్థం వెళ్లమనే ఆజ్ఞ.
ఈ పదబంధం ఈ రెండు పిలుపుల మధ్య సంబంధాన్ని గుర్తించడానికి ముఖ్యమైన ఆధారం.
అలాగే దేవుడు చూపించే ప్రదేశానికి వెళ్లడం అనే భావం రెండు సందర్భాలలోనూ ఉంది.
C. ఈ పోలిక ఎందుకు ముఖ్యమైనది?
12వ అధ్యాయంలో అబ్రాహాము తన గత జీవితానికి సంబంధించిన భద్రతలను విడిచి వెళ్లవలసి వచ్చింది.
22వ అధ్యాయంలో వాగ్దాన సంతానమైన ఇస్సాకుకు సంబంధించి తీవ్రమైన పరీక్షను ఎదుర్కొన్నాడు.
ఇక్కడ ఒక సాహిత్యపరమైన అభివృద్ధి కనిపిస్తుంది.
మొదటి పిలుపు అబ్రాహాము తనకు తెలిసిన భవిష్యత్తును విడిచి దేవునిపై ఆధారపడడానికి నడిపిస్తుంది.
తరువాతి పరీక్ష దేవుడు ఇచ్చిన వాగ్దాన కుమారుని విషయంలో కూడా దేవునిపై ఆధారపడే విశ్వాసాన్ని పరీక్షిస్తుంది.
ఈ రెండు సంఘటనలను కలిపి చదవడం ద్వారా అబ్రాహాము విశ్వాస ప్రయాణంలోని తీవ్రతను గుర్తించవచ్చు.
అయితే 22వ అధ్యాయంలోని సంఘటనను కేవలం 12వ అధ్యాయానికి సమానమైన మరో ప్రయాణంగా తగ్గించకూడదు.
22వ అధ్యాయంలో ఇస్సాకును బలిగా అర్పించమనే ఆజ్ఞ, దేవుని జోక్యం, ప్రత్యామ్నాయ బలి ఏర్పాటు, వాగ్దాన పునరుద్ఘాటన వంటి ప్రత్యేకమైన అంశాలు ఉన్నాయి.
కాబట్టి రెండు భాగాల మధ్య సమమితి వాటి ప్రత్యేకతను తొలగించదు; వాటి మధ్య సంబంధాన్ని మరింత స్పష్టంగా చేస్తుంది.
D. మధ్యలోని కథనం యొక్క ప్రాముఖ్యత
12 మరియు 22 అధ్యాయాల మధ్య అబ్రాహాము జీవితంలో అనేక సంఘటనలు జరుగుతాయి.
15వ అధ్యాయంలో వాగ్దాన సంతానానికి సంబంధించిన దేవుని మాటలు వినిపిస్తాయి.
17వ అధ్యాయంలో నిబంధన మరియు ఇస్సాకు జననం గురించి స్పష్టమైన ప్రకటన వస్తుంది.
21వ అధ్యాయంలో ఇస్సాకు జన్మిస్తాడు.
22వ అధ్యాయంలో అదే కుమారునికి సంబంధించిన పరీక్ష ఎదురవుతుంది.
అందువల్ల ప్రారంభ పిలుపు, చివరి ప్రధాన పరీక్ష మధ్య సంబంధం కేవలం ఒకే పదబంధం పునరావృత్తి కారణంగా ముఖ్యమైనది కాదు.
మధ్యలో అభివృద్ధి చెందిన సంతాన వాగ్దానం కారణంగా కూడా ఆ సంబంధం మరింత బలపడుతుంది.
వ్యాఖ్యాన పరిమితి
12వ మరియు 22వ అధ్యాయాల మధ్య బలమైన సాహిత్య అనురూపత ఉందని చెప్పవచ్చు.
అయితే అబ్రాహాము కథనం 22వ అధ్యాయంతోనే పూర్తిగా ముగియదు. సారా మరణం, ఇస్సాకు వివాహం, అబ్రాహాము తరువాతి కుటుంబ సమాచారం, అతని మరణం తదుపరి అధ్యాయాలలో ఉన్నాయి.
అందువల్ల ఈ రెండు అధ్యాయాలను అబ్రాహాము జీవితంలోని ప్రధాన పిలుపు–పరీక్ష సంబంధంగా పరిశీలించడం సముచితం. కానీ ఇవే అతని మొత్తం జీవిత కథనానికి పూర్తి, నిరూపిత సరిహద్దులు అని చెప్పకూడదు.
27.8. ఉదాహరణ 4 — సృష్టి కథనంలో సమతుల్య అమరిక
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 1:1–2:3.
ఆదికాండము ప్రారంభ సృష్టి కథనంలో క్రమబద్ధమైన అమరిక స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
దేవుని మాట, సృష్టి కార్యం, విభజనలు, పేర్లు పెట్టడం, జీవుల ఉనికి, ఆశీర్వాదం, దేవుని విశ్రాంతి వంటి అంశాలు ఈ కథన నిర్మాణానికి ముఖ్యమైనవి.
సృష్టి దినాల అమరికలో కూడా కొన్ని అనురూపతలు కనిపిస్తాయి.
ప్రత్యేకంగా మొదటి మూడు దినాలు, తరువాతి మూడు దినాల మధ్య కొన్ని సంబంధాలను గుర్తించవచ్చు.
A. సృష్టి దినాల మధ్య సంబంధాలు
మొదటి మూడు దినాలు
క్షేత్రాలు, విభజనలు, నివాస పరిస్థితులు
తరువాతి మూడు దినాలు
ఆయా క్షేత్రాలకు సంబంధించిన కార్యాలు, జీవులు
దినము 1
వెలుగు, చీకటి
పగలు, రాత్రి విభజన
దినము 4
ఆకాశ జ్యోతులు
పగలు, రాత్రిని ఏలడం; కాలాలను సూచించడం
దినము 2
జలాల విభజన, ఆకాశ విశాలము
పై జలాలు, క్రింది జలాలు
దినము 5
జలజీవులు, పక్షులు
సముద్రాలు, ఆకాశానికి సంబంధించిన జీవులు
దినము 3
భూమి, సముద్రాల విభజన
పొడి నేల, వృక్షసంపద
దినము 6
భూజంతువులు, మానవులు
భూమిపై నివసించే జీవులు
దినము 7
దేవుడు తన సృష్టి కార్యాన్ని ముగించి విశ్రమించడం
ఆశీర్వదించబడిన, పరిశుద్ధపరచబడిన దినము
ఈ పటం సృష్టి దినాల మధ్య ప్రధాన విషయ సంబంధాలను చూపిస్తుంది. అన్ని వివరాలు ఖచ్చితంగా జతలుగా సరిపోతాయని ఇది సూచించదు.
B. సమమితి ద్వారా కనిపించే అర్థం
ఈ అమరికలో మొదటి దినం, నాలుగవ దినం మధ్య వెలుగు, పగలు, రాత్రి అనే స్పష్టమైన సంబంధం ఉంది.
రెండవ దినం, ఐదవ దినం మధ్య ఆకాశం, జలాలు, వాటికి సంబంధించిన జీవుల మధ్య సంబంధం కనిపిస్తుంది.
మూడవ దినం, ఆరవ దినం మధ్య భూమి, భూసంబంధ జీవుల మధ్య సంబంధం ఉంది.
ఈ పరిశీలన సృష్టి కథనం క్రమరహిత సంఘటనల సమాహారం కాదని, క్రమబద్ధమైన కథనంగా చెప్పబడిందని గుర్తించడానికి సహాయపడుతుంది.
ముఖ్యంగా దేవుడు ఏర్పరిచిన సృష్టి క్రమం జీవులకు అనుకూలమైన ప్రపంచంగా అభివృద్ధి చెందడాన్ని ఈ సంబంధాలు చూపిస్తాయి.
C. సమమితిలోని అసమానతలు కూడా ముఖ్యమే
మూడవ దినంలో భూమి, సముద్రాల విభజన మాత్రమే కాకుండా వృక్షసంపద కూడా కనిపిస్తుంది.
ఆరవ దినంలో భూజంతువులు మాత్రమే కాకుండా దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన మానవులు కూడా కనిపిస్తారు.
మానవునికి దేవుడు ఇచ్చిన ఆశీర్వాదం, భూమిని నింపడం, దానిని లోబరచుకోవడం, జీవులపై అధికార బాధ్యత వంటి ప్రత్యేకమైన విషయాలు ఉన్నాయి.
అందువల్ల ఆరవ దినాన్ని మూడవ దినానికి కేవలం సమానమైన జతగా మాత్రమే చూడకూడదు.
అలాగే ఏడవ దినం ఈ ఆరు దినాల జతలకు బయట ఒక ప్రత్యేకమైన కథన స్థానం కలిగి ఉంది.
2:1–3లో సృష్టి కార్యం ముగియడం, దేవుడు విశ్రమించడం, ఏడవ దినాన్ని ఆశీర్వదించి పరిశుద్ధపరచడం కనిపిస్తాయి.
ఇవి సృష్టి కథన ముగింపుకు ప్రత్యేకమైన ప్రాధాన్యాన్ని ఇస్తాయి.
ముఖ్యమైన పరిశోధన జాగ్రత్త
సృష్టి దినాల మధ్య సంబంధాలను గుర్తించడం ఒక సాహిత్య పరిశీలన.
అయితే ఆ సంబంధాల ఆధారంగా మాత్రమే సృష్టి దినాల కాలవ్యవధి, సృష్టి జరిగిన విధానం లేదా ఇతర చారిత్రక ప్రశ్నలను తుది నిర్ణయానికి తీసుకురాకూడదు.
కథన సమమితి పాఠ్య అమరికను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది. అది ఒక్కటే ప్రతి ఇతర వ్యాఖ్యాన ప్రశ్నకు సమాధానం కాదు.
27.9. ఉదాహరణ 5 — జలప్రళయ కథనంలో సమతుల్యత మరియు ప్రధాన మలుపు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 6:9–9:17.
జలప్రళయ కథనం విస్తృతమైన కథన సమమితి పరిశోధనకు ప్రసిద్ధమైన ఉదాహరణ.
ఈ కథనంలో కొన్ని ముఖ్యమైన కదలికలు ఉన్నాయి.
- భూమిపై దుష్టత్వం పెరగడం.
- దేవుని తీర్పు ప్రకటన.
- నోవహుకు ఓడ నిర్మాణ ఆజ్ఞ.
- నోవహు ఓడలో ప్రవేశించడం.
- ప్రళయ జలాలు పెరగడం.
- జలాలు భూమిని కప్పివేయడం.
- దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకం చేసుకోవడం.
- జలాలు తగ్గడం.
- భూమి ఎండిపోవడం.
- ఓడ నుండి బయటకు రావడం.
- బలి అర్పణ.
- దేవుని ఆశీర్వాదం, నిబంధన.
ఈ కథనంలో జలాలు పెరగడం, తగ్గడం అనే రెండు ప్రధాన గమనాలు కనిపిస్తాయి.
అలాగే ప్రవేశించడం, బయటకు రావడం; తీర్పు, పునరుద్ధరణ; విధ్వంసం, ఆశీర్వాదం వంటి సంబంధాలు ఉన్నాయి.
A. జలాల పెరుగుదల మరియు తగ్గుదల
7:17–24; 8:1–5
7వ అధ్యాయంలో జలాలు పెరుగుతాయి.
భూమిపై జీవులకు తీర్పు సంభవిస్తుంది.
8వ అధ్యాయంలో దేవుడు నోవహును, ఓడలోని జీవులను జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు.
తరువాత జలాలు తగ్గడం ప్రారంభమవుతుంది.
కథన గమనంలో స్పష్టమైన మార్పు ఏర్పడుతుంది.
ప్రళయ జలాలు పెరుగుతాయి
7:17–24 — జలాలు భూమిపై ప్రబలడం
దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడు
8:1 — కథనంలో నిర్ణాయకమైన మలుపు
ప్రళయ జలాలు తగ్గుతాయి
8:1–5 — జలాలు క్రమంగా తగ్గిపోవడం
ఈ రెండు కదలికలు పరస్పర సంబంధితమైనవి.
ఒకటి తీర్పులో జలాల అధిక్యతను చూపిస్తుంది.
మరొకటి దేవుని కార్యం ద్వారా ఆ పరిస్థితి మారడాన్ని తెలియజేస్తుంది.
B. ఓడలో ప్రవేశించడం మరియు బయటకు రావడం
7:1–16; 8:15–19
ప్రళయానికి ముందు దేవుడు నోవహును ఓడలో ప్రవేశించమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
ప్రళయానంతరం దేవుడు ఓడ నుండి బయటకు రావమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన కథన సంబంధం ఉంది.
రెండు సందర్భాలలోనూ దేవుని ఆజ్ఞ ఉంది.
రెండు సందర్భాలలోనూ నోవహు ఆజ్ఞకు ప్రతిస్పందిస్తున్నాడు.
అయితే ఆజ్ఞల ఉద్దేశాలు భిన్నమైనవి.
మొదటి ఆజ్ఞ తీర్పు నుండి సంరక్షణకు సంబంధించినది.
రెండవ ఆజ్ఞ పునఃప్రారంభమైన భూజీవితానికి సంబంధించినది.
C. ఆశీర్వాదం మరియు పునఃప్రారంభం
1:28; 9:1, 7
మొదటి సృష్టి కథనంలో దేవుడు మానవులను ఆశీర్వదించి ఫలించి అభివృద్ధి చెంది భూమిని నింపమని చెబుతాడు.
ప్రళయానంతరం నోవహుకు, అతని కుమారులకు కూడా ఫలించి అభివృద్ధి చెంది భూమిని నింపమని ఆశీర్వాదం ఇవ్వబడుతుంది.
ఈ పునరావృత్తి ప్రళయ కథనాన్ని సృష్టి కథనంతో అనుసంధానిస్తుంది.
అయితే రెండు సందర్భాల మధ్య ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాలు కూడా ఉన్నాయి.
ప్రళయానంతర ప్రపంచంలో జంతువుల భయం, రక్తానికి సంబంధించిన నియమాలు, మానవ రక్తపాతంపై ఆజ్ఞలు ప్రస్తావించబడతాయి.
కాబట్టి ప్రళయానంతర పరిస్థితిని మొదటి సృష్టి పరిస్థితికి పూర్తిగా సమానంగా చూపించకూడదు.
ఇక్కడ కనిపించేది పునఃప్రారంభానికి సంబంధించిన అనురూపత. సంపూర్ణ సమానత్వం కాదు.
D. కథన మలుపు మరియు నిర్మాణ మధ్యబిందువు మధ్య తేడా
8:1 కథనంలో అత్యంత ముఖ్యమైన మలుపు.
దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకం చేసుకున్నాడనే ప్రకటన తరువాత జలాలు తగ్గే ప్రక్రియ వివరించబడుతుంది.
దీనిని కథనపరమైన కేంద్ర మలుపు (Narrative Turning Point) అని చెప్పడానికి స్పష్టమైన ఆధారం ఉంది.
అయితే దీనిని గణితపరంగా మొత్తం కథనం యొక్క ఖచ్చితమైన కేంద్ర వచనమని, లేదా ప్రతి పరిసర భాగం సమానమైన విలోమ జతలను కలిగి ఉందని చెప్పాలంటే వేరుగా పరిశీలించాలి.
కొంతమంది వ్యాఖ్యాతలు ఈ కథనాన్ని విస్తృతమైన విలోమ నిర్మాణంగా విశ్లేషిస్తారు. అలాంటి ప్రతిపాదనలను పరిశీలించేటప్పుడు ఎంపిక చేసిన విభాగాల సరిహద్దులు, జతల బలం, అన్ని ముఖ్యమైన సంఘటనలకు ఆ నిర్మాణం తగిన స్థానం ఇస్తుందా అనే విషయాలను పరీక్షించాలి.
ఈ ఉదాహరణ మనకు ఒక ప్రాథమిక నియమాన్ని తెలియజేస్తుంది:
కథనంలోని ప్రధాన మలుపును గుర్తించడం ఒక విషయం. ఆ మలుపు చుట్టూ సంపూర్ణ సాహిత్య సమమితిని నిరూపించడం మరొక విషయం.
27.10. కథన సమమితిలో సమానత్వం కంటే వ్యత్యాసం ఎందుకు ముఖ్యమవుతుంది?
కథన సమమితిని అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు మనం సాధారణంగా రెండు భాగాలలో ఏమి ఒకేలా ఉందో వెదుకుతాము.
అయితే చాలా సందర్భాలలో రెండు భాగాల మధ్యనున్న వ్యత్యాసమే కథనంలోని ప్రధాన సందేశాన్ని తెలియజేస్తుంది.
సమమితి అంటే కేవలం ఒక సంఘటనను మరొకసారి పునరావృతం చేయడం కాదు. పోలికగల పరిస్థితులలో వచ్చిన మార్పును కూడా తెలియజేయడం.
ఆదికాండములో దీనికి అనేక ఉదాహరణలు ఉన్నాయి.
1. యాకోబు — వెళ్లినప్పుడు, తిరిగి వచ్చినప్పుడు
28; 32–35
యాకోబు తన ఇంటిని విడిచివెళ్లినప్పుడు అతని స్థితి ఒక విధంగా ఉంది.
తిరిగి వచ్చినప్పుడు అతని కుటుంబం, సంపద, అనుభవాలు, దేవునితో సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకున్న విధానం మారాయి.
కథన సమతుల్యత ఈ మార్పులను స్పష్టంగా గుర్తించడానికి సహాయపడుతుంది.
2. యోసేపు సహోదరులు — మొదటి నిర్ణయం, తరువాతి నిర్ణయం
37; 44
మొదట వారు యోసేపును విడిచిపెట్టారు.
తరువాత యూదా బెన్యామీను కోసం తనను తాను అప్పగించడానికి సిద్ధపడ్డాడు.
ఈ వ్యత్యాసం పాత్రల నైతిక అభివృద్ధిని వెల్లడిస్తుంది.
3. అబ్రాహాము — ప్రారంభ పిలుపు, తరువాతి పరీక్ష
12; 22
మొదటి పిలుపులో దేవుని మాటకు విధేయుడై తన దేశాన్ని విడిచిపెడతాడు.
తరువాతి పరీక్షలో ఇస్సాకుకు సంబంధించిన ఆజ్ఞను ఎదుర్కొంటాడు.
ఈ రెండు సందర్భాలు విశ్వాసానికి సంబంధించినవే అయినప్పటికీ, రెండవ సందర్భంలో పరీక్ష తీవ్రత మరింత పెరిగింది.
4. జలప్రళయం — పెరుగుతున్న జలాలు, తగ్గుతున్న జలాలు
7–8
మొదటి కదలిక తీర్పును వెల్లడిస్తుంది.
రెండవ కదలిక దేవుడు జీవాన్ని కాపాడి, భూమిపై జీవనం కొనసాగడానికి పరిస్థితులను కల్పించడాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
ఈ ఉదాహరణలన్నిటిలోనూ కథన సమమితి పోలికను మాత్రమే కాకుండా మార్పును కూడా మన దృష్టికి తీసుకువస్తుంది.
ముఖ్యమైన సూత్రం: సమమితిలో కనిపించే పోలిక సంబంధాన్ని గుర్తిస్తుంది; కనిపించే వ్యత్యాసం ఆ సంబంధానికి అర్థాన్ని అందిస్తుంది.
27.11. కథన సమమితి పాఠకుని దృష్టిని ఎలా నడిపిస్తుంది?
27.11. కథన సమమితి పాఠకుని దృష్టిని ఎలా నడిపిస్తుంది?
కథన సమమితి పాఠకునిపై అనేక విధాలుగా ప్రభావం చూపుతుంది.
1. గత సంఘటనలను తిరిగి గుర్తుచేస్తుంది
ఒక కథనంలో గతంలో కనిపించిన పదం, ప్రదేశం లేదా పరిస్థితి మళ్లీ కనిపించినప్పుడు పాఠకుడు పూర్వ సంఘటనను గుర్తుచేసుకుంటాడు.
ఉదాహరణకు, బేతేలు మళ్లీ ప్రస్తావించబడినప్పుడు యాకోబుకు మొదట ఇచ్చిన దేవుని వాగ్దానాన్ని పాఠకుడు గుర్తుచేసుకోవచ్చు.
దీనివల్ల తరువాతి సంఘటనను విడిగా కాకుండా పూర్వ సంఘటన వెలుగులో అర్థం చేసుకుంటాడు.
2. సంఘటనల మధ్య కారణ సంబంధాన్ని పరిశీలించడానికి సహాయపడుతుంది
యోసేపు సహోదరులు ఐగుప్తులో తమ గత పాపాన్ని గుర్తుచేసుకున్నప్పుడు మొదటి సంఘటన వారి తరువాతి అనుభవాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో తెలుస్తుంది.
అయితే రెండు సంఘటనల మధ్య సమమితి కనిపించినంత మాత్రాన ఒకటి మరొకదానికి ప్రత్యక్ష కారణమని చెప్పకూడదు.
కారణ సంబంధాన్ని కూడా కథనంలోని మాటలు, చర్యలు, పరిస్థితుల ఆధారంగానే నిర్ణయించాలి.
3. పాత్రల మార్పును తెలియజేస్తుంది
ఒక వ్యక్తి మొదట ఒక పరిస్థితిలో ఎలా ప్రవర్తించాడు, తరువాత పోలికగల పరిస్థితిలో ఎలా ప్రవర్తించాడు అనే విషయం అతని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
యూదా విషయంలో ఇది ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తుంది.
4. దేవుని వాగ్దానాల కొనసాగింపును తెలియజేస్తుంది
ఆదికాండములో దేవుని వాగ్దానాలు ఒక సంఘటనతో ఆగిపోవు.
తరువాతి సంఘటనలలో అవి పునరుద్ఘాటించబడతాయి, పరీక్షించబడినట్లుగా కనిపిస్తాయి, కొంతవరకు నెరవేరుతాయి.
కథన సమమితి ఈ కొనసాగింపును గుర్తించడానికి సహాయపడుతుంది.
5. కథనంలోని ముఖ్యమైన మలుపులపై దృష్టిని కేంద్రీకరిస్తుంది
జలప్రళయ కథనంలో 8:1కు ముందు, తరువాత కనిపించే పరిస్థితుల మార్పు ఆ వచనానికి ఉన్న ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది.
అయితే ఈ విధమైన ప్రధాన మలుపు ప్రతి కథనంలో తప్పనిసరిగా మధ్యస్థానంలోనే ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
6. కథన ముగింపుకు మరింత అర్థాన్ని ఇస్తుంది
కథనం ముగింపులో ప్రారంభ పరిస్థితిని గుర్తుచేసే సంఘటన కనిపించినప్పుడు, పాఠకుడు మొత్తం ప్రయాణాన్ని తిరిగి పరిశీలించగలడు.
యోసేపు కథనంలోని 50:20 ఒక మంచి ఉదాహరణ.
ఇక్కడ యోసేపు సహోదరుల గత చెడు ఉద్దేశాన్ని ప్రస్తావించి దేవుని మంచి ఉద్దేశాన్ని వివరిస్తాడు.
ఈ ప్రకటన గత సంఘటనలను అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది.
27.12. సమమితి ఉన్న కథనాలలో కేంద్ర భాగం ఎల్లప్పుడూ అత్యంత ముఖ్యమైనదేనా?
సాహిత్య అధ్యయనంలో కొన్నిసార్లు ఒక కథనాన్ని సమతుల్య విభాగాలుగా అమర్చి, మధ్య భాగాన్ని అత్యంత ముఖ్యమైన అంశంగా గుర్తిస్తారు.
ప్రత్యేకంగా విలోమ నిర్మాణాల పరిశీలనలో ఈ విధానం కనిపిస్తుంది.
ఉదాహరణకు:
A
ప్రారంభ పరిస్థితి
B
సంబంధిత సంఘటన
C
కేంద్ర సంఘటన
B′
సంబంధిత తరువాతి సంఘటన
A′
ముగింపు పరిస్థితి
విలోమ నిర్మాణానికి ఒక సాధారణ నమూనా మాత్రమే. ఏ ఆదికాండము కథనానికైనా ఈ ఆకృతిని ముందుగానే నిర్దేశించకూడదు.
ఇలాంటి నిర్మాణంలో కేంద్ర భాగం ప్రత్యేకమైన ప్రాముఖ్యత కలిగి ఉండవచ్చు.
అయితే మూడు జాగ్రత్తలు అవసరం.
మొదటిది: ఒక కథనంలో సమమితి కనిపించిందంటే తప్పనిసరిగా ఒకే కేంద్ర భాగం ఉండాలని కాదు.
రెండవది: మధ్యలో ఉన్న సంఘటన అత్యంత ముఖ్యమైనదని నిర్ణయించడానికి దాని స్థానం ఒక్కటే సరిపోదు.
మూడవది: మధ్య భాగం ముఖ్యమైనదే అయినప్పటికీ ప్రారంభం, ముగింపులోని సంఘటనలు ప్రాముఖ్యత లేనివి కావు.
ఒక కథనం తన ముఖ్య సందేశాన్ని కేంద్ర సంఘటన ద్వారా చెప్పవచ్చు. మరొక కథనం ముగింపు సంభాషణ ద్వారా తెలియజేయవచ్చు. ఇంకొక కథనం ప్రారంభ వాగ్దానం, ముగింపు నెరవేర్పు మధ్య సంబంధం ద్వారా తన సందేశాన్ని వెల్లడించవచ్చు.
అందువల్ల కథన కేంద్రాన్ని నిర్ణయించేది ఆకృతి మాత్రమే కాదు; పాఠ్య ఆధారాలు, కథన ప్రవాహం, ప్రధాన సంఘర్షణ, దేవుని మాటలు, కథకుని వ్యాఖ్యలు కూడా.
27.13. కథన సమమితిని గుర్తించడానికి అవసరమైన పాఠ్య ఆధారాలు
ఒక సమమితి నిర్మాణాన్ని ప్రతిపాదించడానికి ముందుగా కొన్ని ప్రశ్నలు అడగాలి.
A. సంబంధిత భాగాలకు స్పష్టమైన సరిహద్దులు ఉన్నాయా?
ఒక కథనం ఎక్కడ ప్రారంభమవుతుంది? ఎక్కడ ముగుస్తుంది?
దీనిని నిర్ణయించడానికి ప్రదేశ మార్పులు, కాల సూచనలు, పాత్రల ప్రవేశం, సంభాషణలు, వంశావళులు, కథన ముగింపు ప్రకటనలు వంటి అంశాలు సహాయపడతాయి.
సరిహద్దులను ముందుగా నిర్ణయించకుండా సమమితికి అనుకూలంగా వచనాలను ఎంపిక చేయడం సరైన పద్ధతి కాదు.
B. రెండు భాగాలలో గుర్తించదగిన పద సంబంధాలు ఉన్నాయా?
ఒకే పదం, అసాధారణమైన పదబంధం, ప్రత్యేకమైన పేరు లేదా ఒకే విధమైన సంభాషణ ఉంటే అది ముఖ్యమైన ఆధారం కావచ్చు.
ఉదాహరణకు:
12:1, 22:2లోని లెఖ్-లెఖా సంబంధం.
28, 35 అధ్యాయాలలో బేతేలు, స్తంభం, నూనె, దేవుని ప్రత్యక్షత వంటి సంబంధాలు.
అయితే సాధారణంగా ఎక్కువసార్లు ఉపయోగించే పదాలు మాత్రమే సమమితికి బలమైన ఆధారాలు కావు.
C. సంఘటనల మధ్య ప్రత్యేకమైన పరిస్థితుల పోలిక ఉందా?
కేవలం ఇద్దరు వ్యక్తులు ప్రయాణించారు అని చెప్పడం బలమైన ఆధారం కాదు.
కానీ ఇద్దరికీ పోలికగల పరిస్థితులలో దేవుని ప్రత్యేక ఆజ్ఞ, అదే ప్రాంతానికి ప్రయాణం, సమానమైన ప్రతిస్పందన, తిరిగి గుర్తుచేయబడిన వాగ్దానం ఉంటే సంబంధం బలపడుతుంది.
D. కథనం స్వయంగా పూర్వ సంఘటనను గుర్తుచేస్తుందా?
ఇది బలమైన ఆధారాలలో ఒకటి.
ఉదాహరణకు:
- 31:13లో బేతేలు గురించి దేవుని మాట.
- 35:1లో యాకోబు పారిపోతున్న సమయంలో దేవుడు ప్రత్యక్షమైన సంఘటనకు సూచన.
- 42:21లో సహోదరులు యోసేపుకు చేసిన అన్యాయాన్ని గుర్తుచేసుకోవడం.
- 50:20లో యోసేపు గత చెడు ఉద్దేశాన్ని ప్రస్తావించడం.
ఇలాంటి ప్రత్యక్ష కథన అనుసంధానాలు వ్యాఖ్యానానికి బలమైన పునాదిని అందిస్తాయి.
E. ప్రతిపాదిత సమమితి కథనంలోని ముఖ్యమైన వివరాలను గౌరవిస్తుందా?
ఒక నిర్మాణాన్ని రూపొందించడానికి అసౌకర్యంగా ఉన్న సంఘటనలను పూర్తిగా పక్కన పెట్టకూడదు.
కొన్ని వివరాలు ప్రతిపాదిత ఆకృతికి సరిపోకపోతే వాటిని నిజాయితీగా గుర్తించాలి.
ప్రతి సాహిత్య నిర్మాణం అన్ని వివరాలను ఒకే స్థాయిలో ప్రతిబింబించాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ కథనం యొక్క సహజ ప్రవాహాన్ని వక్రీకరించకూడదు.
27.14. కథన సమమితిలో బలమైన, మధ్యస్థ, బలహీనమైన ఆధారాలు
సాహిత్య పరిశోధనలో అన్ని పోలికలకు ఒకే స్థాయి విశ్వసనీయత ఉండదు.
ఆధార స్థాయి | లక్షణాలు | ఉదాహరణ |
బలమైనది | ప్రత్యేక పదాలు, ఒకే ప్రదేశం, ప్రత్యక్ష గుర్తుచేయడం, ముఖ్యమైన సంఘటనల పోలిక | బేతేలు సంఘటనలు — 28; 35 |
బలమైనది | పరిస్థితుల మార్పు, కథనంలో ప్రత్యక్షంగా గుర్తుచేయబడిన పూర్వ చర్యలు | యోసేపు మరియు సహోదరులు — 37; 42–45 |
బలమైనది | అసాధారణ పదబంధం మరియు ముఖ్యమైన పరిస్థితుల అనురూపత | అబ్రాహాము పిలుపు, పరీక్ష — 12; 22 |
మధ్యస్థం నుండి బలమైనది | విస్తృతమైన విషయపరమైన, కార్యపరమైన అనురూపతలు; కొన్ని అసమానతలు | సృష్టి దినాల జతలు — 1 |
బలహీనమైనది | సాధారణ విషయాల పోలిక మాత్రమే; నిర్మాణ సంబంధానికి తగిన సూచనలు లేకపోవడం | ఇద్దరు వ్యక్తులు ప్రయాణించారనే కారణంతో మాత్రమే సమమితి ప్రతిపాదించడం |
ఈ వర్గీకరణ వచనాల ఆధ్యాత్మిక ప్రాముఖ్యతను నిర్ణయించేది కాదు.
ఇది ప్రతిపాదించబడిన సాహిత్య నిర్మాణానికి ఎంత బలమైన ఆధారం ఉందో అంచనా వేయడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
27.15. కథన సమమితిని పరిశీలించేటప్పుడు నివారించవలసిన పొరపాట్లు
1. ప్రతి పోలికను సమమితిగా పరిగణించడం
ఆదికాండములో అనేక కథనాలలో ప్రయాణాలు, బావులు, కుటుంబ సంఘర్షణలు, దేవుని వాగ్దానాలు కనిపిస్తాయి.
ఇవి పునరావృతమయ్యాయనే కారణంతో మాత్రమే ప్రతి చోట సమమితి ఉందని చెప్పలేము.
కొన్ని పోలికలు సాధారణ ఇతివృత్త సంబంధాలు మాత్రమే కావచ్చు.
2. కథనాన్ని ముందుగా నిర్ణయించిన ఆకృతిలోకి బలవంతంగా అమర్చడం
A–B–C–B′–A′ వంటి ఆకృతులు అధ్యయనానికి ఉపయోగపడవచ్చు.
అయితే ముందుగా ఆ ఆకృతిని నిర్ణయించి, తరువాత దానికి అనుకూలమైన వచనాలను ఎంపిక చేయకూడదు.
పాఠ్యం ఆధారంగా నిర్మాణం గుర్తించాలి. నిర్మాణానికి అనుగుణంగా పాఠ్యాన్ని మార్చకూడదు.
3. అసమానతలను పట్టించుకోకపోవడం
సమమితి అనగా సంపూర్ణ ప్రతిబింబం కాదు.
సృష్టి దినాల మధ్య అనురూపతలు ఉన్నప్పటికీ ప్రతి దినంలోని వివరాలు పూర్తిగా సమానంగా ఉండవు.
ఆ భిన్నత్వాన్ని అంగీకరించడం వ్యాఖ్యానాన్ని బలహీనపరచదు. మరింత ఖచ్చితంగా చేస్తుంది.
4. కథనంలోని కాలక్రమాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం
రెండు సంఘటనల మధ్య పోలిక ఉన్నప్పటికీ వాటి మధ్య జరిగిన సంఘటనలు ముఖ్యమైనవి.
యాకోబు మొదటి బేతేలు అనుభవం, తరువాతి బేతేలు అనుభవం మధ్య అనేక సంవత్సరాల జీవిత ప్రయాణం ఉంది.
ఆ మధ్యంతర సంఘటనల వల్లనే తిరిగి రావడంలో ఉన్న ప్రాముఖ్యత స్పష్టమవుతుంది.
5. కథనంలోని ప్రతి వివరానికి రహస్యార్థం కల్పించడం
రెండు భాగాలలో కనిపించే ప్రతి వస్తువు, సంఖ్య, పేరు, చర్యకు తప్పనిసరిగా ప్రత్యేక సంకేతార్థం ఉండాలని భావించకూడదు.
సమమితి గుర్తించడంలో ప్రధాన లక్ష్యం పాఠ్యం తెలియజేస్తున్న సంబంధాన్ని అర్థం చేసుకోవడం.
పాఠ్యంలో లేని రహస్య సంకేతాలను నిర్మించడం కాదు.
6. కథన సమమితిని చారిత్రక వాస్తవానికి వ్యతిరేకంగా నిలపడం
కథనంలో సాహిత్య సమతుల్యత ఉందని గుర్తించడం వలన ఆ కథనానికి చారిత్రక స్వభావం లేదని స్వయంగా నిరూపించబడదు.
అలాగే చారిత్రక సంఘటనలను వివరిస్తున్న కథనం సాహిత్యపరంగా క్రమబద్ధంగా అమర్చబడలేదని కూడా చెప్పలేము.
సాహిత్య నిర్మాణ పరిశీలన, చారిత్రక ప్రశ్నల పరిశీలన పరస్పర సంబంధితమైనప్పటికీ వేర్వేరు ప్రశ్నలు.
కథన సమమితి ప్రధానంగా సంఘటనలను గ్రంథం ఎలా వివరించిందో పరిశీలిస్తుంది.
7. వేదాంతపరమైన నిర్ణయాలను పాఠ్య ఆధారాలకు మించి విస్తరించడం
రెండు సంఘటనల మధ్య పోలిక ఉందని గుర్తించిన తరువాత దాని ఆధారంగా ఒక వేదాంతపరమైన భావాన్ని ప్రతిపాదించవచ్చు.
అయితే ఆ భావం ఆయా వచనాలలోని దేవుని మాటలు, కథకుని వ్యాఖ్యలు, విస్తృత కథన సందర్భం ద్వారా సమర్థించబడాలి.
ఉదాహరణకు యోసేపు కథనంలోని దేవుని సంకల్పం గురించి 50:20 ప్రత్యక్ష ఆధారాన్ని ఇస్తుంది.
అందువల్ల దైవ నిర్వహణ గురించి చేసే వ్యాఖ్యానం కేవలం సమమితి ఆకృతిపైనే ఆధారపడదు.
27.16. అధ్యయన విధానం — ఒక కథనంలో సమమితిని ఎలా పరిశీలించాలి?
27.16. అధ్యయన విధానం — ఒక కథనంలో సమమితిని ఎలా పరిశీలించాలి?
బైబిలు అధ్యయనకులు, ఉపాధ్యాయులు, వ్యాఖ్యాతలు ఈ క్రమాన్ని అనుసరించవచ్చు.
- మొత్తం కథనాన్ని చదవండి.
మొదట చిన్న చిన్న భాగాలుగా విభజించకుండా కథన ప్రవాహాన్ని గమనించాలి. - సహజమైన విభాగాలను గుర్తించండి.
ప్రదేశం, కాలం, పాత్రలు, సంఘటనల మార్పుల ఆధారంగా విభాగ సరిహద్దులను నిర్ణయించాలి. - పునరావృత పదాలు, ప్రదేశాలు, పరిస్థితులను నమోదు చేయండి.
కథనంలోని ప్రత్యేకమైన అనుసంధానాలను వాటి వచనాలతో సహా రాయాలి. - సంబంధిత భాగాలను పక్కపక్కన పరిశీలించండి.
పోలికలు మాత్రమే కాకుండా భిన్నత్వాలను కూడా నమోదు చేయాలి. - సంబంధాల బలాన్ని అంచనా వేయండి.
ప్రత్యేకమైన పదసంబంధాలున్నాయా? కథనం స్వయంగా పూర్వ సంఘటనను గుర్తుచేస్తుందా? అనే ప్రశ్నలు అడగాలి. - సమమితి కథనార్థానికి ఏమి జోడిస్తుందో గుర్తించండి.
అది పాత్ర మార్పును, దేవుని వాగ్దానాన్ని, కథన మలుపును, తీర్పును లేదా కృపను మరింత స్పష్టం చేస్తుందా అని పరిశీలించాలి. - సరిగా సరిపోని వివరాలను కూడా నమోదు చేయండి.
ప్రతిపాదిత నిర్మాణాన్ని ప్రశ్నించే ఆధారాలను దాచకూడదు. - చివరగా పరిమితులతో కూడిన నిర్ణయం ఇవ్వండి.
నిరూపించగలిగిన సంబంధాన్ని స్పష్టంగా చెప్పాలి. నిరూపించలేని సంపూర్ణ నిర్మాణాన్ని బలవంతంగా ప్రకటించకూడదు.
ఈ పద్ధతి అధ్యయనాన్ని పాఠ్య ఆధారాలపై నిలబెడుతుంది.
27.17. బైబిలు అధ్యయనంలో ఉపయోగించగల నమూనా పట్టిక
ఒక కథన సమమితిని పరిశీలించడానికి ఈ విధమైన పట్టిక ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది.
పరిశీలన | నమోదు చేయవలసిన విషయం |
కథన విభాగం | అధ్యాయం, వచనాలు |
మొదటి భాగం | సంఘటన, ప్రధాన పదాలు |
రెండవ భాగం | సంబంధిత సంఘటన, ప్రధాన పదాలు |
స్పష్టమైన పోలికలు | పదాలు, పాత్రలు, ప్రదేశాలు, చర్యలు |
ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాలు | పరిస్థితి, నిర్ణయం, ఫలితం |
ప్రత్యక్ష కథన అనుసంధానం | గుర్తుచేయబడిన పూర్వ సంఘటనలు |
ఆధార బలం | బలమైనది / మధ్యస్థం / బలహీనమైనది |
ప్రధాన సాహిత్య ప్రయోజనం | మార్పు, ఉద్రిక్తత, పరిష్కారం, వాగ్దాన నెరవేర్పు |
వ్యాఖ్యాన పరిమితి | పాఠ్యం నిరూపించని అంశాలు |
ఈ విధానం ముఖ్యంగా ఆదికాండములో విస్తృతమైన సాహిత్య నమూనాలను పరిశీలించే అధ్యయనాలకు ఉపయోగపడుతుంది.
27.18. కథన సమమితి మరియు ఆదికాండము యొక్క వేదాంత సందేశం
కథన సమమితి ఒక సాహిత్య పద్ధతి అయినప్పటికీ, కొన్ని సందర్భాలలో అది ఆదికాండము యొక్క వేదాంత సందేశాన్ని స్పష్టంగా గ్రహించడానికి సహాయపడుతుంది.
1. దేవుని నమ్మకత్వం
యాకోబు బేతేలు అనుభవాలలో మొదటి వాగ్దానం, తరువాతి సంఘటనల మధ్య సంబంధం దేవుని నమ్మకత్వాన్ని గుర్తుచేస్తుంది.
2. మానవ ప్రవర్తనలో మార్పు
యోసేపు సహోదరుల కథనంలో సమానమైన పరిస్థితులు భిన్నమైన నిర్ణయాలతో ముగుస్తాయి.
దీనివల్ల మనుష్యుల పూర్వ ప్రవర్తన, తరువాతి ప్రతిస్పందన మధ్య తేడా స్పష్టమవుతుంది.
3. దేవుని సార్వభౌమ కార్యం
యోసేపు కథనంలోని 50:20 మానవుల దుష్ట ఉద్దేశం దేవుని రక్షణ సంకల్పాన్ని అడ్డుకోలేదని తెలియజేస్తుంది.
అక్కడ కథనంలోని గతం, వర్తమానం మధ్య ఏర్పడిన సంబంధం ఈ సత్యాన్ని బలపరుస్తుంది.
4. తీర్పు మధ్య కృప
జలప్రళయ కథనంలో జలాల పెరుగుదల, తగ్గుదల; ఓడలో ప్రవేశించడం, బయటకు రావడం; తీర్పు, భూమిపై జీవితం కొనసాగడం అనే సంబంధాలు దేవుని తీర్పుతోపాటు ఆయన కాపాడే కార్యాన్ని కూడా చూపిస్తాయి.
5. విశ్వాస ప్రయాణంలో అభివృద్ధి
అబ్రాహాము జీవితంలోని ప్రారంభ పిలుపు, తరువాతి పరీక్ష అతని విశ్వాస ప్రయాణంలోని ముఖ్యమైన దశలను అనుసంధానిస్తాయి.
6. దేవుని ఉద్దేశంలో కొనసాగింపు
ఆదికాండములో దేవుని వాగ్దానాలు వివిధ తరాల అనుభవాల మధ్య కొనసాగుతాయి.
కథనంలోని సంబంధిత సంఘటనలు ఈ కొనసాగింపును గుర్తించడానికి సహాయపడతాయి.
అయితే ఈ వేదాంత సత్యాలను స్థాపించేది సాహిత్య ఆకృతి మాత్రమే కాదని గుర్తుంచుకోవాలి.
దేవుని ప్రత్యక్ష మాటలు, సంఘటనలు, కథకుని వ్యాఖ్యలు, కథన సందర్భం కూడా వాటికి పునాదిగా ఉంటాయి.
సాహిత్య సమమితి వేదాంత సందేశాన్ని సృష్టించదు; పాఠ్యంలో ఇప్పటికే ఉన్న సందేశంలోని సంబంధాలను మరింత స్పష్టంగా చూపించగలదు.
27.19. అధ్యయన ప్రశ్నలు
1. కథన సమమితి అంటే ఏమిటి? అది సాధారణ పునరావృత్తి నుండి ఏ విధంగా భిన్నమైనది?
2. ఒక కథనంలో రెండు సంఘటనలు పోలికగలవని గుర్తించిన తరువాత కూడా వాటి మధ్య ఉద్దేశపూర్వక సమమితి ఉందని నిరూపించడానికి మరేమి అవసరం?
3. ఆదికాండము 28 మరియు 35 అధ్యాయాల మధ్య బేతేలు సంఘటనల సంబంధాన్ని బలపరిచే ప్రధాన పాఠ్య ఆధారాలు ఏమిటి?
4. యోసేపు కథనంలో 37వ అధ్యాయం, 42–45 అధ్యాయాల మధ్య అధికార పరిస్థితులు ఏ విధంగా మారాయి?
5. యూదా ప్రవర్తనలో వచ్చిన మార్పును 37 మరియు 44 అధ్యాయాల మధ్య ఉన్న పోలికల ద్వారా ఎలా గుర్తించవచ్చు?
6. 12:1, 22:2లోని హెబ్రీ పదబంధ సంబంధం అబ్రాహాము కథనాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఎలా సహాయపడుతుంది?
7. సృష్టి మొదటి మూడు దినాలు, తరువాతి మూడు దినాల మధ్య కనిపించే సంబంధాలు ఏమిటి? ఆ పోలికలకు ఉన్న పరిమితులు ఏమిటి?
8. జలప్రళయ కథనంలో 8:1ను ప్రధాన మలుపుగా గుర్తించడం, దానిని ఖచ్చితమైన నిర్మాణ మధ్యబిందువుగా నిరూపించడం మధ్య తేడా ఏమిటి?
9. కథన సమమితిని పరిశీలించేటప్పుడు వ్యత్యాసాలకు కూడా ఎందుకు ప్రాముఖ్యత ఇవ్వాలి?
10. ఒక సాహిత్య నిర్మాణాన్ని పాఠ్యంపై బలవంతంగా విధించకుండా ఉండటానికి ఎలాంటి పరిశోధన నియమాలు అనుసరించాలి?
27.20. ప్రధాన సారాంశం
ఆదికాండములో కథన సమమితి సంఘటనల మధ్యనున్న సంబంధాలను వెలుగులోనికి తెచ్చే ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య లక్షణం.
ఒక సంఘటన మరొక సంఘటనను గుర్తుచేయవచ్చు. ఒక ప్రయాణం తరువాత తిరుగు ప్రయాణంతో సంబంధించబడవచ్చు. ఒక పరిస్థితిలో తీసుకున్న నిర్ణయం తరువాత పోలికగల పరిస్థితిలో వచ్చిన భిన్నమైన నిర్ణయంతో పోల్చబడవచ్చు.
ఈ విధమైన సమతుల్య అమరిక ద్వారా పాఠకుడు కేవలం సంఘటనల క్రమాన్ని మాత్రమే కాకుండా వాటి మధ్యనున్న లోతైన సంబంధాలను కూడా గుర్తించగలడు.
ఆదికాండములో దీనికి ముఖ్యమైన ఉదాహరణలు:
- యాకోబు మొదటి బేతేలు అనుభవం, తిరిగి బేతేలుకు రావడం.
- యోసేపు సహోదరుల చేతిలో బాధపడటం, తరువాత సహోదరులు యోసేపు అధికారంలోకి రావడం.
- యూదా మొదట యోసేపును విడిచిపెట్టిన పరిస్థితిలో భాగస్వామి కావడం, తరువాత బెన్యామీను కోసం త్యాగానికి సిద్ధపడటం.
- అబ్రాహాము ప్రారంభ పిలుపు, ఇస్సాకుకు సంబంధించిన తరువాతి విశ్వాస పరీక్ష.
- సృష్టి దినాల మధ్య విషయపరమైన అనురూపతలు.
- జలప్రళయ కథనంలో జలాల పెరుగుదల, తగ్గుదల; ప్రవేశం, నిష్క్రమణ.
ఈ సంబంధాల ద్వారా దేవుని నమ్మకత్వం, మానవ ప్రవర్తనలో మార్పు, విశ్వాస పరీక్ష, తీర్పు, కృప, దేవుని సంకల్పంలో కొనసాగింపు వంటి అంశాలు మరింత స్పష్టమవుతాయి.
అయితే ప్రతి సంబంధాన్ని ఖచ్చితమైన సమమితిగా ప్రకటించకూడదు. ప్రతి కథనాన్ని ఒకే నిర్మాణ ఆకృతిలోకి తీసుకురావడానికి ప్రయత్నించకూడదు.
పాఠ్యంలో ఉన్న ఆధారాల బలాన్ని బట్టి మాత్రమే నిర్ణయించాలి.
27.21. ముగింపు — కథన సమతుల్యత ద్వారా అర్థాన్ని గ్రహించడం
ఆదికాండము కథనాన్ని చదువుతున్నప్పుడు ఒక సంఘటనను అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ సంఘటనను మాత్రమే పరిశీలించడం కొన్నిసార్లు సరిపోదు.
దాని ముందు ఏమి జరిగింది?
దానికి పోలికగల సంఘటన తరువాత ఎక్కడ కనిపిస్తుంది?
రెండు సంఘటనలలో ఒకేలా ఉన్న అంశాలు ఏమిటి?
వాటిలో మారిన అంశాలు ఏమిటి?
ఆ మార్పు ద్వారా కథనం ఏమి తెలియజేస్తుంది?
ఈ ప్రశ్నలు కథన సమమితి అధ్యయనానికి పునాదిగా నిలుస్తాయి.
యాకోబు బేతేలుకు తిరిగి వచ్చినప్పుడు పాఠకుడు మొదటి బేతేలు వాగ్దానాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు.
యోసేపు సహోదరులు అతని ఎదుట నిలబడినప్పుడు పాఠకుడు 37వ అధ్యాయంలోని వారి చర్యలను గుర్తుచేసుకుంటాడు.
యూదా బెన్యామీను కోసం తనను తాను అప్పగించడానికి సిద్ధపడినప్పుడు పాఠకుడు గతంలో యోసేపుకు జరిగిన అన్యాయాన్ని గుర్తుచేసుకుంటాడు.
ఈ విధంగా గత సంఘటనలు తరువాతి సంఘటనలకు అర్థాన్ని అందిస్తాయి. తరువాతి సంఘటనలు గత సంఘటనలను కొత్త వెలుగులో అర్థం చేసుకోవడానికి సహాయపడతాయి.
ఇదే కథన సమమితి యొక్క ముఖ్యమైన సాహిత్య ప్రయోజనం.
చివరి సూత్రం:
ఆదికాండములో కథన సమమితి అనేది సంఘటనలను కేవలం సమానమైన ఆకృతిలో ప్రదర్శించడం కాదు. పరస్పరం సంబంధితమైన కథన భాగాలను పోల్చడం ద్వారా పాత్రలలో వచ్చిన మార్పులను, దేవుని వాగ్దానాల కొనసాగింపును, తీర్పు మరియు కృప మధ్య సంబంధాన్ని, కథనంలోని ప్రధాన మలుపులను పాఠకుడు మరింత స్పష్టంగా గ్రహించేలా చేసే సాహిత్య అమరిక.
కథన సమమితిని అధ్యయనం చేయడంలో మన లక్ష్యం పాఠ్యంలో ఆకృతులను వెదకడం మాత్రమే కాదు; పాఠ్యం స్వయంగా ఏర్పరచిన సంబంధాల ద్వారా దాని అర్థాన్ని మరింత ఖచ్చితంగా గ్రహించడం.
Infographic
