Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
16.0 అంశం 1: సాహిత్య కళగా మరియు కథన రూపకల్పనగా ఆదికాండము / 16.1 ఆదికాండములోని కథన కళకు పునాదులు
16.1.4 వివరించడం కంటే చూపించడం
Section 735 of 1028 · Study notes
వివరించి చెప్పుటకు బదులుగా సంఘటనల ద్వారా చూపించడం
Extensive Psychological Description)
1. పరిచయం — ఆదికాండములో పాత్రలు తమ క్రియల ద్వారానే తమ స్వభావాన్ని వెల్లడిస్తాయి
ఆదికాండము ఒక అసాధారణమైన కథన లక్షణాన్ని కలిగియున్నది. ఇందులో వ్యక్తుల అంతరంగ స్వభావాలను, భావోద్వేగాలను, ఉద్దేశాలను, మానసిక సంఘర్షణలను కథకుడు ప్రతిసారీ సుదీర్ఘంగా వివరించడు. బదులుగా, వారు ఏమి చేశారో, ఏమి మాట్లాడారో, ఎలాంటి నిర్ణయాలు తీసుకున్నారో, పరిస్థితులకు ఎలా స్పందించారో వివరించడం ద్వారా వారి వ్యక్తిత్వాన్ని పాఠకుడు గుర్తించేలా చేస్తాడు.
ఆధునిక నవలలలో ఒక పాత్ర గురించి రచయిత ఇలా వివరించవచ్చు:
“అతడు అసూయతో నిండిన వ్యక్తి. తన సహోదరుని అభివృద్ధిని సహించలేడు. తనలో పెరుగుతున్న కోపాన్ని నియంత్రించుకోలేకపోతున్నాడు.”
కానీ ఆదికాండములో కయీను విషయములో కథనం ప్రధానంగా ఈ విధంగా సాగుతుంది:
- దేవుడు హేబెలును, అతని అర్పణను లక్ష్యపెట్టాడు.
- కయీనును, అతని అర్పణను లక్ష్యపెట్టలేదు.
- కయీనుకు మిక్కిలి కోపము కలిగింది.
- అతని ముఖము చిన్నబోయింది.
- దేవుడు అతనితో మాట్లాడాడు.
- కయీను తన సహోదరుని చంపాడు.
- తరువాత దేవుడు ప్రశ్నించినప్పుడు తప్పించుకొనే విధంగా సమాధానమిచ్చాడు.
ఆదికాండము 4:3–9
ఈ సంఘటనల ద్వారా పాఠకుడు కయీను యొక్క కోపాన్ని, పాపానికి అతడు ఇచ్చిన అవకాశాన్ని, సహోదరునిపట్ల అతని వైఖరిని, దేవుని ఎదుట అతని స్పందనను స్వయంగా పరిశీలించగలుగుతాడు.
అందువల్ల ఆదికాండము కేవలం వ్యక్తుల గురించి సమాచారాన్ని అందించే గ్రంథం కాదు. వ్యక్తులను వారి మాటలు, ప్రవర్తన, నిర్ణయాలు, సంబంధాలు, ప్రతిస్పందనల ద్వారా మనకు పరిచయం చేసే కథన గ్రంథం.
ఇది బైబిలు కథన కళలో అత్యంత ముఖ్యమైన లక్షణాలలో ఒకటి.
2. “చూపించడం” మరియు “వివరించడం” మధ్య వ్యత్యాసం
సాహిత్య పరిశీలనలో Showing మరియు Telling అనే రెండు పద్ధతులను గుర్తిస్తారు.
2.1. వివరించడం (Telling)
ఈ విధానంలో కథకుడు ఒక పాత్ర యొక్క లక్షణాన్ని నేరుగా తెలియజేస్తాడు.
ఉదాహరణకు:
“ఏశావు తన జ్యేష్ఠత్వమును తృణీకరించాడు.”
ఇది ఆదికాండము 25:34లో కథకుడు అందించిన స్పష్టమైన మూల్యాంకనం.
కథకుడు ఏశావు ప్రవర్తన యొక్క ప్రాముఖ్యతను నేరుగా తెలియజేస్తున్నాడు.
2.2. చూపించడం (Showing)
ఈ విధానంలో కథకుడు మొదట సంఘటనను వివరించి, దాని ద్వారా పాత్ర యొక్క స్వభావాన్ని పాఠకుడు అర్థం చేసుకొనేలా చేస్తాడు.
ఆదికాండము 25:29–34లో:
- ఏశావు అలసిపోయి పొలమునుండి వచ్చాడు.
- యాకోబు వండిన ఆహారాన్ని చూశాడు.
- వెంటనే తినుటకు కోరాడు.
- యాకోబు జ్యేష్ఠత్వమును అడిగాడు.
- ఏశావు తన తక్షణ అవసరాన్ని ప్రాముఖ్యమైనదిగా చూపించాడు.
- ప్రమాణము చేసి జ్యేష్ఠత్వమును అమ్మివేశాడు.
- తిని, త్రాగి, లేచి వెళ్లిపోయాడు.
ఈ సంఘటన తరువాత మాత్రమే కథకుడు ఏశావు తన జ్యేష్ఠత్వమును తృణీకరించాడని తెలియజేస్తాడు.
ఇక్కడ రెండు విధానాలు కలిసివున్నాయి.
ముందుగా క్రియల ద్వారా పాత్రను చూపించడం; తరువాత కథకుడు ఆ క్రియ యొక్క అర్థాన్ని నిర్ధారించడం.
ఈ విధానం ఆదికాండములో తరచుగా కనిపిస్తుంది.
2.3. ముఖ్యమైన సాహిత్య సూత్రం
ఆదికాండము ఎప్పుడూ ప్రత్యక్ష వివరణను నివారించదు.
కొన్నిసార్లు కథకుడు వ్యక్తుల గురించి నేరుగా తెలియజేస్తాడు.
ఉదాహరణలు:
- నోవహు నీతిమంతుడని, దేవునితో నడిచినవాడని తెలియజేయడం — 6:9.
- యోసేపు రూపవంతుడని తెలియజేయడం — 39:6.
- ఇస్సాకు ఏశావును, రిబ్కా యాకోబును ప్రేమించారని తెలియజేయడం — 25:28.
- యాకోబు యోసేపును ఇతర కుమారులకంటే ఎక్కువగా ప్రేమించాడని తెలియజేయడం — 37:3.
అయితే ఈ సంక్షిప్త వివరణలకు అనుగుణంగా కథలోని సంఘటనలు పాత్రల స్వభావాన్ని మరింత విస్తృతంగా వెల్లడిస్తాయి.
కాబట్టి “చూపించడం” అనే సూత్రాన్ని ఆదికాండములోని ప్రతి వాక్యానికి వర్తించే కఠినమైన నియమంగా కాకుండా, దాని ప్రధాన కథన పద్ధతులలో ఒకటిగా అర్థం చేసుకోవాలి.
3. ఆదాము మరియు హవ్వ — మాటలు, చర్యలు, ప్రతిస్పందనల ద్వారా పాత్ర చిత్రణ
ఆదికాండము 3:1–13
మానవ పతన కథనంలో మనిషి అంతరంగ సంఘర్షణ గురించి సుదీర్ఘమైన మానసిక విశ్లేషణ ఇవ్వబడలేదు.
దానికి బదులుగా సంభాషణలు, చూపు, ఎంపిక, చర్య, భయం, దాగుకోవడం, సమాధానాలు అనే క్రమం ద్వారా మానవ స్వభావంలో వచ్చిన మార్పు తెలియజేయబడుతుంది.
3.1. హవ్వ యొక్క సంభాషణ
సర్పము దేవుని ఆజ్ఞ గురించి ప్రశ్నించినప్పుడు హవ్వ సమాధానమిస్తుంది.
ఆమె దేవుని నిషేధాన్ని వివరిస్తుంది. అయితే చెట్టు ఫలమును ముట్టకూడదనే మాటను కూడా తన సమాధానంలో చేర్చుతుంది (3:3).
దేవుడు 2:17లో ఇచ్చిన ఆజ్ఞలో ఈ అదనపు మాట కనిపించదు.
ఈ వ్యత్యాసాన్ని కథకుడు ప్రత్యేకంగా వివరించడు.
దాని అర్థాన్ని పరిశీలించడానికి పాఠకునికి అవకాశం ఇస్తాడు.
అయితే హవ్వ ఎందుకు ఆ మాటను చేర్చిందో కథనం స్పష్టంగా తెలియజేయదు. కాబట్టి ఆమె ఉద్దేశాన్ని నిశ్చయంగా నిర్ణయించడం సముచితం కాదు.
3.2. చూసి, తీసుకొని, తినడం
3:6లో హవ్వ చేసిన చర్యలు వరుసగా వివరించబడతాయి.
- చెట్టును చూసింది.
- దాని ఫలము ఆహారమునకు మంచిదని గుర్తించింది.
- కన్నులకు ఇంపైనదిగా భావించింది.
- జ్ఞానము కలిగించుటకు ఆశించదగినదిగా చూచింది.
- ఫలమును తీసుకుంది.
- తిన్నది.
- తన భర్తకు ఇచ్చింది.
- అతడును తిన్నాడు.
ఈ సంఘటనలో నిర్ణయం ఏర్పడిన క్రమాన్ని కథకుడు చర్యల ద్వారా తెలియజేస్తాడు.
వివరణ కంటే చర్యల క్రమమే ప్రధానమైనది.
3.3. పాపం తరువాత వచ్చిన ప్రతిస్పందన
పాపం తరువాత:
- తమ నగ్నత్వాన్ని గుర్తించారు.
- అంజూరపు ఆకులతో కప్పుకొన్నారు.
- దేవుని సన్నిధి నుండి దాగుకొన్నారు.
- ఆదాము భయపడినట్లు చెప్పాడు.
3:7–10.
ఈ చర్యలు వారి పరిస్థితిలో ఏర్పడిన మార్పును తెలియజేస్తాయి.
పాపానికి ముందు 2:25లో నగ్నత్వమునకు సిగ్గుపడని స్థితి కనిపిస్తుంది.
పాపం తరువాత అదే నగ్నత్వం దాచుకోవలసిన పరిస్థితితో సంబంధించబడుతుంది.
రెండు దృశ్యాల మధ్య వ్యత్యాసం ద్వారా కథకుడు మానవ అనుభవంలో ఏర్పడిన మార్పును చూపిస్తాడు.
3.4. సమాధానాల ద్వారా బాధ్యత నుండి తప్పించుకోవడం
దేవుడు ప్రశ్నించినప్పుడు ఆదాము స్త్రీ ఇచ్చినందున తిన్నానని చెప్పాడు.
హవ్వ సర్పము మోసగించినందున తిన్నానని చెప్పింది.
3:12–13.
ఇక్కడ కథకుడు సుదీర్ఘంగా ఇలా వివరించవలసిన అవసరం లేదు:
“పాపం చేసిన తరువాత మానవులు తమ బాధ్యతను ఇతరులపై మోపే స్వభావాన్ని ప్రదర్శించారు.”
వారి సమాధానాలే ఆ ధోరణిని తెలియజేస్తున్నాయి.
సాహిత్య పరిశీలన: ఆదాము మరియు హవ్వ యొక్క అంతరంగ మార్పును కథకుడు ప్రధానంగా వారి చర్యలు, మాటలు, స్పందనల ద్వారా మన ముందుంచాడు.
4. కయీను — కోపము, మౌనము, హింస ద్వారా వెల్లడైన వ్యక్తిత్వం
ఆదికాండము 4:3–16
కయీను కథ ఆదికాండములో పరోక్ష పాత్ర చిత్రణకు అత్యంత స్పష్టమైన ఉదాహరణలలో ఒకటి.
4.1. భావోద్వేగాన్ని శరీర భాష ద్వారా చూపించడం
దేవుడు కయీను అర్పణను లక్ష్యపెట్టనప్పుడు అతనికి కోపము కలిగింది.
అతని ముఖము చిన్నబోయింది (4:5).
కథకుడు కోపాన్ని నేరుగా తెలియజేయడమే కాకుండా, ముఖ కవళిక ద్వారా దాని బాహ్య వ్యక్తీకరణను కూడా చూపిస్తున్నాడు.
4.2. హెచ్చరికకు తరువాతి చర్యే సమాధానం
దేవుడు కయీనును ప్రశ్నించి, పాపము ద్వారమునొద్ద పొంచియున్నదని హెచ్చరించాడు (4:6–7).
ఈ సందర్భంలో కయీను దేవునికి ఇచ్చిన మౌఖిక సమాధానాన్ని కథనం నమోదు చేయదు.
దాని తరువాత అతడు తన సహోదరుని చంపిన సంఘటన వస్తుంది.
ఈ అమరిక ముఖ్యమైనది.
దేవుని హెచ్చరిక తరువాత కయీను చేసిన కార్యమే అతడు పాపానికి ఎలా ప్రతిస్పందించాడో తెలియజేస్తుంది.
4.3. “నేను నా సహోదరునికి కావలివాడనా?”
4:9లో దేవుడు హేబెలు గురించి ప్రశ్నించినప్పుడు కయీను ఈ విధంగా సమాధానమిస్తాడు.
ఈ ఒక్క ప్రశ్నలోనే అతని వైఖరి వెల్లడవుతుంది.
- సహోదరుని పట్ల బాధ్యతను అంగీకరించకపోవడం.
- దేవుని ప్రశ్నకు నేరుగా సమాధానం ఇవ్వకపోవడం.
- తాను చేసిన కార్యాన్ని దాచిపెట్టడం.
అతని మాటలలోనే అతని స్వభావం బయటపడుతుంది.
4.4. శిక్ష తరువాత తన పరిస్థితిపై దృష్టి
4:13–14లో కయీను తన శిక్ష యొక్క భారాన్ని, ఇతరులు తనను చంపవచ్చనే భయాన్ని వ్యక్తపరుస్తాడు.
తాను ఎదుర్కొనబోయే పరిణామాలపై అతని దృష్టి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
అయితే అతడు హేబెలు మరణాన్ని బట్టి ఏమి అనుభవించాడో కథకుడు వివరించడు.
ఈ మౌనం కూడా కథన పరిశీలనలో ముఖ్యమైనది.
కయీను వ్యక్తిత్వాన్ని అర్థం చేసుకొనేటప్పుడు కథనం వెల్లడించిన మాటలనే ఆధారంగా తీసుకోవాలి. అతని అంతరంగములో లేని లేదా ఉన్న భావాలను మనమే కల్పించకూడదు.
5. నోవహు — విస్తృతమైన ప్రసంగాలకంటే విధేయత ద్వారా పాత్ర చిత్రణ
ఆదికాండము 6:9–22; 7:1–9; 8:15–20
నోవహు కథనంలో అతని స్వభావం ప్రధానంగా దేవునితో ఉన్న సంబంధం, దేవుని ఆజ్ఞలకు చూపించిన విధేయత ద్వారా తెలియజేయబడుతుంది.
5.1. సంక్షిప్త ప్రత్యక్ష పరిచయం
6:9లో నోవహు నీతిమంతుడనీ, తన తరములో నిందారహితుడనీ, దేవునితో నడిచినవాడనీ చెప్పబడింది.
ఇది ప్రత్యక్ష పాత్ర చిత్రణ.
కానీ తరువాతి సంఘటనలు ఆ పరిచయాన్ని చర్యల ద్వారా బలపరుస్తాయి.
5.2. ఆజ్ఞకు విధేయత
6:22లో దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన ప్రకారమంతయు నోవహు చేశాడని కథకుడు చెబుతాడు.
7:5లో కూడా అదే విధమైన విధేయతను నమోదు చేస్తాడు.
ఆదికాండము నోవహు మనస్సులోని ప్రతి ఆలోచనను వివరించదు.
ఓడను నిర్మించేటప్పుడు అతడు ఎదుర్కొన్న ప్రతి భావోద్వేగాన్ని నమోదు చేయదు.
కానీ అతడు దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయుడయ్యాడని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది.
5.3. జలప్రళయము తరువాత మొదటి నమోదు చేయబడిన చర్య
ఓడ నుండి బయలుదేరిన తరువాత నోవహు బలిపీఠము కట్టి బలులు అర్పించాడు (8:20).
ఈ చర్య అతని జీవితంలో ఆరాధనకున్న స్థానాన్ని తెలియజేస్తుంది.
కథకుడు “నోవహు కృతజ్ఞతతో నిండిపోయాడు” అని అతని అంతరంగ స్థితిని నేరుగా వివరించడు.
అయితే బలిపీఠ నిర్మాణం, బల్యర్పణ దేవుని వైపు తిరిగిన ఆరాధనా స్పందనగా కనిపిస్తాయి.
ముఖ్యమైన గమనిక: నోవహు పాత్రను కథకుడు కొంతవరకు ప్రత్యక్షంగా పరిచయం చేసినప్పటికీ, అతని విధేయతను ప్రధానంగా కార్యాల ద్వారా చూపిస్తాడు.
6. అబ్రాహాము — నిర్ణయాలు, ప్రయాణాలు, సంభాషణల ద్వారా విశ్వాస స్వభావం
6. అబ్రాహాము — నిర్ణయాలు, ప్రయాణాలు, సంభాషణల ద్వారా విశ్వాస స్వభావం
ఆదికాండము 12–22
అబ్రాహాము కథనంలో పాత్ర చిత్రణ చాలా సంక్లిష్టమైనది.
అతడు ఒకే విధమైన ప్రతిస్పందన చూపించే వ్యక్తిగా చిత్రించబడలేదు.
కొన్నిసార్లు ధైర్యంగా వ్యవహరిస్తాడు.
కొన్నిసార్లు భయపడతాడు.
కొన్నిసార్లు దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్ముతాడు.
మరికొన్నిసార్లు మానవ పరిష్కార మార్గాలలో పాల్గొంటాడు.
కథకుడు ఈ విభిన్న కోణాలను సంఘటనల ద్వారా వెల్లడిస్తాడు.
6.1. పిలుపుకు స్పందన — ప్రయాణమే విశ్వాసానికి వ్యక్తీకరణ
12:1–4లో దేవుడు అబ్రామును తన దేశాన్ని, బంధువులను, తండ్రి ఇంటిని విడిచిపెట్టమని ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
4వ వచనంలో అబ్రాము దేవుడు చెప్పిన ప్రకారము బయలుదేరాడని తెలియజేయబడుతుంది.
ఇక్కడ విశ్వాస స్వభావం గురించి సుదీర్ఘమైన వివరణ లేదు.
దేవుని మాట తరువాత అబ్రాము తీసుకున్న చర్య ఉంది.
పిలుపు → బయలుదేరుట.
ఈ సరళమైన క్రమమే కథనానికి బలాన్ని ఇస్తుంది.
6.2. లోతు విషయంలో తీసుకున్న నిర్ణయం
13:8–9లో అబ్రాము లోతుతో సంభాషిస్తాడు.
వారి మధ్య కలహం కొనసాగకుండా ఉండాలని కోరుకుంటాడు.
లోతుకు ముందుగా భూమిని ఎంచుకొనే అవకాశాన్ని ఇస్తాడు.
ఈ నిర్ణయం ద్వారా అబ్రాము గురించి కొన్ని అంశాలు కనిపిస్తాయి:
- కుటుంబ సంబంధాలలో సమాధానాన్ని కోరుకోవడం.
- వివాదాన్ని తగ్గించేందుకు ముందుకు రావడం.
- తనకున్న పెద్దవాని స్థానాన్ని ఉపయోగించి మొదటి ఎంపికను బలవంతంగా తీసుకోకపోవడం.
ఇవి కథకుడు ప్రత్యేకంగా జాబితా చేయలేదు.
అబ్రాము మాటలు, నిర్ణయం ద్వారా పాఠకుడు గుర్తిస్తాడు.
6.3. సొదొమ రాజుతో వ్యవహారం
14:21–24లో సొదొమ రాజు అబ్రాముతో మాట్లాడినప్పుడు అతడు సంపద విషయంలో తన నిర్ణయాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
సొదొమ రాజు తనను ధనవంతునిగా చేశాడని చెప్పుకునే అవకాశం ఇవ్వకూడదనే ఉద్దేశాన్ని ప్రకటిస్తాడు.
ఈ సంభాషణలో అబ్రాము విలువలు కనిపిస్తాయి.
అతడు ఏ ప్రయోజనాన్ని స్వీకరించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు?
ఏ ప్రయోజనాన్ని తిరస్కరిస్తున్నాడు?
అతని సమాధానం ద్వారా అతని ప్రాధాన్యతలు వెల్లడవుతాయి.
6.4. సొదొమ కొరకు మధ్యవర్తిత్వం
18:23–33లో అబ్రాహాము దేవునితో వరుసగా మాట్లాడుతాడు.
నీతిమంతులు దుష్టులతో కూడ నశించిపోవాలా అని ప్రశ్నిస్తాడు.
తరువాత సంఖ్యను తగ్గిస్తూ తన మనవిని కొనసాగిస్తాడు.
ఈ సంభాషణ ద్వారా:
- న్యాయముపట్ల అతని ఆసక్తి.
- ఇతరుల విషయమై అతని మనవి.
- దేవుని ఎదుట మాట్లాడేటప్పుడు చూపించిన వినయం.
- మనవిని కొనసాగించడానికి చూపించిన పట్టుదల.
ఇవి వెలుగులోకి వస్తాయి.
కథకుడు అతని వ్యక్తిత్వంపై ఒక పెద్ద విశ్లేషణ రాయలేదు.
సంభాషణను మన ముందుంచాడు.
6.5. ఇస్సాకును అర్పించుటకు సిద్ధపడిన సంఘటన
22:1–19లో అబ్రాహాము పాత్రను ముఖ్యంగా చర్యలు, మాటలు, మౌనం ద్వారా చూపించారు.
- దేవుడు అబ్రాహామును పరీక్షించాడు.
- అబ్రాహాము పిలుపుకు సమాధానమిచ్చాడు.
- మరుసటి ఉదయమే లేచాడు.
- ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేశాడు.
- నిర్దేశించిన ప్రదేశానికి వెళ్లాడు.
- ఇస్సాకుతో కలిసి కొండ ఎక్కాడు.
- ఇస్సాకు అడిగిన ప్రశ్నకు సమాధానమిచ్చాడు.
- బలిపీఠము కట్టాడు.
- దేవుని దూత అతనిని ఆపాడు.
ఈ అధ్యాయంలో అబ్రాహాము ప్రతి క్షణం ఏమి ఆలోచించాడో కథకుడు వివరించడు.
కానీ అతని చర్యల క్రమం కథనంలో అత్యంత తీవ్రమైన ఉద్వేగాన్ని సృష్టిస్తుంది.
22:12లో దేవుని దూత అతడు దేవునికి భయపడువాడని స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
అందువల్ల ఇక్కడ చర్యల ద్వారా చూపించడం తరువాత ప్రత్యక్ష మూల్యాంకనం కూడా కనిపిస్తుంది.
7. శారా మరియు హాగరు — మాటలు, నిర్ణయాలు, సంఘర్షణల ద్వారా వ్యక్తిత్వం
ఆదికాండము 16; 18; 21
ఆదికాండము స్త్రీ పాత్రలను కూడా వారి మాటలు, నిర్ణయాలు, అనుభవాలు, ప్రతిస్పందనల ద్వారా చిత్రిస్తుంది.
7.1. శారా తీసుకున్న నిర్ణయం
16:1–3లో శారయి తనకు సంతానం లేకపోవడాన్ని గురించి అబ్రాముతో మాట్లాడుతుంది.
హాగరు ద్వారా సంతానం పొందవచ్చని ప్రతిపాదిస్తుంది.
ఆమె పరిస్థితి, ఆమె మాటలు, ఆమె నిర్ణయం కలిసి కుటుంబంలో తదుపరి సంఘటనలకు పునాది వేస్తాయి.
ఈ నిర్ణయం వెనుకనున్న ప్రతి మానసిక అంశాన్ని కథకుడు వివరించడు.
కానీ ఆమె తన పరిస్థితికి పరిష్కారాన్ని అన్వేషించిందని చర్య ద్వారా తెలియజేస్తాడు.
7.2. సంబంధాలలో మార్పు
హాగరు గర్భవతి అయిన తరువాత శారయి మరియు హాగరు మధ్య సంబంధం దెబ్బతింటుంది (16:4–6).
శారయి మాటలు, హాగరు వైఖరి, అబ్రాము స్పందన సంఘర్షణ ఎలా తీవ్రమైందో చూపిస్తాయి.
ఇక్కడ మనం గమనించవలసిన ముఖ్యమైన సాహిత్య అంశం:
కుటుంబ సంబంధాల సంక్లిష్టతను కథకుడు ప్రధానంగా వ్యక్తులు ఒకరితో ఒకరు ఎలా వ్యవహరించారో చూపించడం ద్వారా తెలియజేస్తాడు.
7.3. శారా నవ్వు
18:10–15లో కుమారుడు పుడతాడనే ప్రకటన విన్న శారా తనలో తాను నవ్వుతుంది.
తరువాత దేవుడు ప్రశ్నించినప్పుడు భయపడి నవ్వలేదని అంటుంది.
ఈ దృశ్యంలో:
- అంతరంగ ప్రతిస్పందన.
- దేవుని ప్రశ్న.
- భయంతో ఇచ్చిన సమాధానం.
- దైవిక సవరణ.
ఈ నాలుగు అంశాలు కలిసి సంఘటనను నిర్మిస్తాయి.
ఇక్కడ కథకుడు శారా అంతరంగ ప్రతిస్పందనను కొంతవరకు నేరుగా వెల్లడిస్తున్నాడని కూడా గమనించాలి.
కాబట్టి ఆదికాండములో పాత్రల అంతరంగం పూర్తిగా దాచబడదు. కథన ఉద్దేశానికి అవసరమైన చోట దానిని వెల్లడిస్తారు.
7.4. హాగరు అనుభవం
16:7–13లో హాగరు దేవుని దూతతో సంభాషిస్తుంది.
21:14–19లో ఆమె అరణ్యంలో ఎదుర్కొన్న సంక్షోభం వివరించబడుతుంది.
ఈ సందర్భాలలో ఆమె పరిస్థితి, మాటలు, ఏడుపు, దేవుని జోక్యానికి ఆమె జీవితంలో ఉన్న ప్రాముఖ్యత కనిపిస్తాయి.
21:16లో కుమారుని మరణం చూడలేనని ఆమె చెప్పడం, దూరంగా కూర్చొని ఏడవడం ఆమె బాధను సుదీర్ఘ మానసిక వివరణ లేకుండానే పాఠకునికి తెలియజేస్తాయి.
8. లోతు — ఎంపికలు, ఆలస్యం, ప్రతిస్పందనల ద్వారా వ్యక్తిత్వం
ఆదికాండము 13:10–13; 19:1–29
లోతు కథలో రెండు సంఘటనలు సాహిత్యపరంగా ముఖ్యమైనవి.
8.1. భూమిని ఎంచుకొనే సందర్భం
13:10లో లోతు తన కన్నులెత్తి యొర్దాను మైదానమంతటిని చూస్తాడు.
ఆ ప్రాంతం నీటిసమృద్ధిగా కనిపిస్తుంది.
తరువాత తనకొరకు ఆ ప్రాంతాన్ని ఎంచుకుంటాడు.
కథకుడు లోతు నిర్ణయాన్ని కేవలం అతని అంతరంగ ఆశల ద్వారా వివరించడు.
అతడు చూసిన ప్రదేశాన్ని, చేసిన ఎంపికను, తరువాత స్థిరపడిన ప్రాంతాన్ని తెలియజేస్తాడు.
13:13లో సొదొమ ప్రజల దుష్టత్వాన్ని కూడా పాఠకునికి తెలియజేస్తాడు.
ఇది ముఖ్యమైన కథన అమరిక.
లోతు చూసిన సస్యశ్యామలతతోపాటు ఆ ప్రదేశానికి సంబంధించిన నైతిక ప్రమాదాన్ని పాఠకుడు తెలుసుకుంటాడు.
అయితే లోతు ఆ సమయంలో సొదొమ ప్రజల దుష్టత్వం గురించి ఎంతవరకు తెలుసుకున్నాడో కథనం స్పష్టంగా చెప్పదు.
8.2. సొదొమను విడిచిపెట్టడంలో ఆలస్యం
19:15–16లో దేవదూతలు లోతును త్వరపడమని హెచ్చరిస్తారు.
అయినప్పటికీ అతడు ఆలస్యం చేస్తాడు.
అప్పుడు దూతలు అతని చేతిని, అతని భార్య చేతిని, కుమార్తెల చేతులను పట్టుకొని బయటకు తీసుకువస్తారు.
ఇక్కడ లోతు ఎందుకు ఆలస్యం చేశాడనే విషయాన్ని కథకుడు పూర్తిగా వివరించడు.
కానీ ఆలస్యం జరిగిన వాస్తవాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తాడు.
దేవుని కరుణ కూడా కథనంలో ప్రత్యక్షంగా చెప్పబడుతుంది (19:16).
అందువల్ల లోతు యొక్క ఆలస్యం, దేవుని కరుణ రెండూ ఒకే దృశ్యంలో కనిపిస్తాయి.
9. ఇస్సాకు — తక్కువ సంభాషణలతో కూడిన పాత్ర చిత్రణ
ఆదికాండము 22; 24; 26–27
అబ్రాహాము, యాకోబు, యోసేపులతో పోల్చినప్పుడు ఇస్సాకు జీవితంలో కొన్ని ప్రధాన సంఘటనలు తక్కువ సంభాషణలతో చెప్పబడతాయి.
అయితే ఆ మౌనం అతనికి వ్యక్తిత్వం లేదని సూచించదు.
9.1. బలియర్పణ ప్రయాణంలో ప్రశ్న
22:7లో ఇస్సాకు తన తండ్రిని బలికి గొఱ్ఱెపిల్ల ఎక్కడ ఉందని అడుగుతాడు.
ఈ ప్రశ్న ద్వారా:
- బలియర్పణకు అవసరమైన అంశాలను అతడు గమనించాడని తెలుస్తుంది.
- జరుగుతున్న పరిస్థితిని గురించి ప్రశ్నించాడని తెలుస్తుంది.
- తండ్రి కుమారుల సంభాషణ ద్వారా కథన ఉద్వేగం పెరుగుతుంది.
కథకుడు ఇస్సాకు యొక్క మానసిక పరిస్థితిని విస్తృతంగా వివరించడు.
అతని ప్రశ్నే ఆ దృశ్యానికి బలాన్ని ఇస్తుంది.
9.2. రిబ్కాను స్వీకరించిన సందర్భం
24:62–67లో ఇస్సాకు, రిబ్కా కలుసుకోవడం వివరించబడుతుంది.
ఇస్సాకు రిబ్కాను తన భార్యగా స్వీకరించాడు.
ఆమెను ప్రేమించాడు.
తల్లి మరణం తరువాత ఆదరణ పొందాడు.
ఇక్కడ భావోద్వేగ సంబంధాన్ని కథకుడు సంక్షిప్తమైన మాటలతో తెలియజేస్తాడు.
ఆ ప్రేమ ఎలా అభివృద్ధి చెందిందో సుదీర్ఘ కథనం ఇవ్వబడలేదు.
9.3. బావుల విషయంలో ప్రవర్తన
26:18–22లో బావుల విషయమై వివాదాలు ఏర్పడతాయి.
ఇస్సాకు సేవకులు త్రవ్విన బావుల గురించి గొడవలు వచ్చినప్పుడు అతడు ఆ ప్రదేశాలను విడిచి మరోచోట బావులు త్రవ్విస్తాడు.
చివరకు వివాదం లేని చోట బావి లభిస్తుంది.
ఈ సంఘటనలో అతని ప్రవర్తన ప్రధానంగా నిర్ణయాల ద్వారా కనిపిస్తుంది.
అయితే ఆ నిర్ణయాల వెనుక అతని పూర్తి మానసిక ఉద్దేశాన్ని కథనం వెల్లడించదు.
అతని ప్రవర్తనను శాంతి కోరే ధోరణితో అనుసంధానించి పరిశీలించవచ్చు. కానీ అతని మనస్సులో ఉన్న ప్రతి ఉద్దేశాన్ని నిశ్చయంగా చెప్పకూడదు.
10. రిబ్కా — చురుకైన చర్యలు, నిర్ణయాలు, సంభాషణల ద్వారా వ్యక్తిత్వం
ఆదికాండము 24; 27
రిబ్కా కథనం చర్యల ద్వారా పాత్రను చూపించడంలో ప్రత్యేకమైన ఉదాహరణ.
10.1. బావి దగ్గర రిబ్కా
24:15–20లో రిబ్కా అబ్రాహాము సేవకునికి నీళ్లు ఇస్తుంది.
అతని ఒంటెలకు కూడా నీళ్లు తోడిపోస్తుంది.
ఇక్కడ కొన్ని పదాలు, చర్యలు ముఖ్యమైనవి:
- త్వరపడటం.
- కుండను దించడం.
- నీళ్లు ఇవ్వడం.
- తిరిగి బావివద్దకు పరుగెత్తడం.
- ఒంటెలకు నీళ్లు తోడటం.
ఈ చర్యలు రిబ్కా యొక్క చురుకుదనాన్ని, సేవ చేయడానికి ఆమె చూపించిన సిద్ధతను తెలియజేస్తాయి.
కథకుడు ఆమెను గురించి సుదీర్ఘమైన ప్రశంసాత్మక వివరణ ఇవ్వవలసిన అవసరం లేదు.
ఆమె చేసిన పనులే పాఠకుని ముందున్నాయి.
10.2. ప్రయాణానికి సిద్ధపడిన సమాధానం
24:58లో ఆమెతో వెళ్లుదువా అని అడిగినప్పుడు “వెళ్లుదును” అని సమాధానమిస్తుంది.
ఒక్క సమాధానమే ఆమె ఆ సమయంలో తీసుకున్న నిర్ణయాన్ని తెలియజేస్తుంది.
ఈ చిన్న సంభాషణ కథనంలో కీలకమైన మలుపు.
10.3. యాకోబు ఆశీర్వాదం విషయంలో పాత్ర
27:5–17లో రిబ్కా ఇస్సాకు మాటలను వింటుంది.
యాకోబును పిలుస్తుంది.
ఒక ప్రణాళికను తెలియజేస్తుంది.
ఆహారాన్ని సిద్ధం చేస్తుంది.
ఏశావు వస్త్రాలను యాకోబుకు తొడిగిస్తుంది.
చేతులకు, మెడకు మేకపిల్లల చర్మాలను కప్పుతుంది.
ఇక్కడ రిబ్కా స్వభావంలోని మరో కోణం కనిపిస్తుంది.
మొదటి సందర్భంలో ఆమె వేగంగా సేవ చేస్తున్నది.
రెండవ సందర్భంలో ఆమె వేగంగా ఒక కుటుంబ ప్రణాళికను అమలు చేస్తున్నది.
ఒకే పాత్ర యొక్క విభిన్న స్వభావ కోణాలను వేర్వేరు సందర్భాలలోని చర్యల ద్వారా చూపించడం ఆదికాండము కథన కళలో ముఖ్యమైన లక్షణం.
రిబ్కాను కేవలం ఒక లక్షణానికి పరిమితం చేయకుండా రెండు సంఘటనలను కలిపి చదవాలి.
11. యాకోబు — మాటలు, మోసాలు, భయాలు, మారుతున్న ప్రవర్తన
11. యాకోబు — మాటలు, మోసాలు, భయాలు, మారుతున్న ప్రవర్తన
ఆదికాండము 25–35
యాకోబు ఆదికాండములో అత్యంత విస్తృతంగా అభివృద్ధి చెందే పాత్రలలో ఒకడు.
అతని వ్యక్తిత్వాన్ని కథకుడు ఒకే వాక్యంతో నిర్వచించడు.
అనేక సంఘటనలలో అతడు తీసుకున్న నిర్ణయాలు కలిపి అతని జీవిత చిత్రాన్ని నిర్మిస్తాయి.
11.1. జ్యేష్ఠత్వాన్ని సంపాదించుకొనే సందర్భం
25:29–34లో ఏశావు ఆకలితో వచ్చినప్పుడు యాకోబు అతని జ్యేష్ఠత్వాన్ని కోరుతాడు.
యాకోబు వెంటనే ఆహారం ఇవ్వకుండా ఒక షరతును ముందుంచుతాడు.
ఈ సంభాషణ ద్వారా అతడు జ్యేష్ఠత్వానికి ఇచ్చిన ప్రాముఖ్యత, దాన్ని పొందడానికి అవకాశాన్ని ఉపయోగించిన తీరు కనిపిస్తాయి.
11.2. తండ్రిని మోసగించిన సందర్భం
27:18–29లో యాకోబు తన తండ్రి ఎదుట ఏశావుగా నటిస్తాడు.
ఇస్సాకు ప్రశ్నలకు సమాధానమిస్తాడు.
తన గుర్తింపును తప్పుగా తెలియజేస్తాడు.
ఇక్కడ కథకుడు యాకోబు మోసాన్ని కేవలం ఒక వాక్యంతో చెప్పలేదు.
మోసం ఎలా జరిగిందో దృశ్యరూపంలో చూపించాడు.
పాఠకుడు ముందుగానే రిబ్కా ప్రణాళికను తెలుసుకున్నందున ఇస్సాకు ప్రశ్నలు మరింత ఉద్వేగాన్ని కలిగిస్తాయి.
11.3. లాబాను ఇంటిలో అనుభవం
29:21–30లో యాకోబు వివాహ సందర్భంలో మోసపోతాడు.
ముందుగా ఇతరులను మోసగించిన వ్యక్తి ఇప్పుడు తన మామ చేత మోసగించబడుతున్నాడు.
ఈ రెండు సంఘటనల మధ్య సాహిత్య సంబంధం ఉంది.
యాకోబు మోసం చేసినప్పుడు వస్త్రాలు, గుర్తింపు ప్రధాన పాత్ర పోషించాయి.
లాబాను ఇంటిలో కూడా గుర్తింపుకు సంబంధించిన పరిస్థితి కీలకంగా మారుతుంది.
ఈ కథన సమాంతరత ద్వారా యాకోబు జీవితంలో వచ్చిన వ్యంగ్యాత్మక తారుమారును పాఠకుడు గమనించగలుగుతాడు.
11.4. ఏశావును కలుసుకొనే ముందు భయం
32:7–12లో యాకోబు భయపడుతున్నాడని కథకుడు నేరుగా తెలియజేస్తాడు.
తరువాత అతడు:
- తన జనులను రెండు గుంపులుగా విభజిస్తాడు.
- దేవునికి ప్రార్థిస్తాడు.
- గత వాగ్దానాలను గుర్తుచేస్తాడు.
- తన సహోదరుని నుండి రక్షణ కోరుతాడు.
ఇక్కడ ప్రత్యక్ష భావోద్వేగ వివరణ, చర్యల ద్వారా చూపించడం రెండూ కలిసివున్నాయి.
భయపడిన యాకోబు కేవలం ఆలోచిస్తూ ఉండలేదు.
అతడు ఏర్పాట్లు చేశాడు.
ప్రార్థించాడు.
పరిస్థితిని ఎదుర్కొనేందుకు చర్యలు తీసుకున్నాడు.
11.5. ఏశావును కలుసుకున్నప్పుడు ప్రవర్తన
33:1–4లో యాకోబు తన సహోదరుని సమీపిస్తున్నప్పుడు అతని ఎదుట పలుమార్లు నేలకు వంగి నమస్కరిస్తాడు.
ఏశావు పరుగెత్తుకొని వచ్చి అతనిని కౌగిలించుకుంటాడు.
ఇద్దరూ ఏడుస్తారు.
ఈ దృశ్యంలో భావోద్వేగాన్ని వివరించడానికి సుదీర్ఘమైన వ్యాఖ్యానం అవసరం లేదు.
శరీర చర్యలే సంబంధంలో వచ్చిన మార్పును బలంగా తెలియజేస్తాయి.
యాకోబు పాత్రను సరిగ్గా పరిశీలించాలంటే 25వ అధ్యాయంలోని అతని ప్రవర్తనను 33వ అధ్యాయంలోని ప్రవర్తనతో పోల్చాలి.
12. లేయా మరియు రాహేలు — కుటుంబ సంబంధాల ద్వారా వెల్లడైన అంతరంగ ఆశలు
ఆదికాండము 29:31–30:24
లేయా, రాహేలు కథనాలలో వారి మాటలు, పిల్లలకు పెట్టిన పేర్లు, పరస్పర సంబంధాలు అత్యంత ముఖ్యమైనవి.
12.1. లేయా పిల్లలకు పెట్టిన పేర్లు
29:32–35లో లేయా తన కుమారులకు పెట్టిన పేర్లకు సంబంధించిన మాటలు నమోదు చేయబడ్డాయి.
ఆమె మాటలలో:
- తన బాధ.
- భర్త ప్రేమను పొందాలనే ఆశ.
- దేవుడు తన పరిస్థితిని చూశాడనే గుర్తింపు.
- దేవుని స్తుతి.
ఇవి కనిపిస్తాయి.
ఈ విధంగా పిల్లలకు పెట్టిన పేర్లు పాత్ర యొక్క అనుభవాన్ని వెల్లడించే కథన సాధనాలుగా మారుతాయి.
12.2. రాహేలు స్పందన
30:1లో రాహేలు తన సహోదరి పిల్లలను కనడాన్ని చూసి అసూయపడినట్లు కథకుడు తెలియజేస్తాడు.
తరువాత యాకోబుతో మాట్లాడుతుంది.
ఆమె మాటలలో సంతానం కోసం ఉన్న తీవ్రమైన కోరిక కనిపిస్తుంది.
ఇక్కడ కథకుడు అసూయను నేరుగా తెలియజేసిన తరువాత, ఆమె సంభాషణ ద్వారా ఆ భావోద్వేగం ఎలా బయటపడిందో చూపిస్తాడు.
12.3. పేర్ల ద్వారా కుటుంబ సంఘర్షణ
30వ అధ్యాయంలో పిల్లలకు పెట్టిన పేర్లు కుటుంబంలోని ఆశలు, పోటీ, భావోద్వేగాలు, దేవుని గురించి వారి అవగాహనను ప్రతిబింబిస్తాయి.
కాబట్టి పేర్లు కేవలం వంశావళి సమాచారం కావు.
అవి పాత్రల మాటలను నిలుపుకొనే సాహిత్య సాధనాలుగా కూడా పనిచేస్తాయి.
13. యూదా — మాటలు మరియు నిర్ణయాల ద్వారా వెల్లడయ్యే పాత్ర మార్పు
ఆదికాండము 37:26–27; 38; 43:8–10; 44:18–34
యూదా పాత్ర అభివృద్ధి ఆదికాండములో అత్యంత ముఖ్యమైన సాహిత్య పరిశీలనలలో ఒకటి.
కథకుడు “యూదా క్రమంగా మారిపోయాడు” అని ఒక ప్రత్యేకమైన వివరణ ఇవ్వడు.
కానీ వేర్వేరు సందర్భాలలో అతడు చేసిన పనులను పాఠకుని ముందుంచుతాడు.
13.1. యోసేపును అమ్మాలని సూచించడం
37:26–27లో యూదా తన సహోదరులతో మాట్లాడి యోసేపును అమ్ముదామని ప్రతిపాదిస్తాడు.
యోసేపును చంపడం వల్ల లాభమేమిటని ప్రశ్నిస్తాడు.
ఈ సమయంలో అతని మాటలలో యోసేపును కాపాడే ఒక పరిమిత చర్య ఉన్నప్పటికీ, అతనిని బానిసత్వానికి విక్రయించాలనే ప్రతిపాదన కూడా ఉంది.
అందువల్ల ఆ చర్యను పూర్తిగా దయతో కూడినదిగా చిత్రించరాదు.
13.2. తామారు సంఘటనలో స్పందన
38:26లో యూదా తామారు విషయమై తన తప్పును గుర్తించి, ఆమె తనకంటే నీతిమంతురాలని అంగీకరిస్తాడు.
ఇది యూదా స్వయంగా పలికిన మాట.
అతని మాట ద్వారా తన ప్రవర్తనను తిరిగి పరిశీలించే స్థితి కనిపిస్తుంది.
13.3. బెన్యామీనుకు పూచీకత్తుగా నిలబడడం
43:8–10లో యూదా తన తండ్రితో మాట్లాడి బెన్యామీను విషయమై బాధ్యత తీసుకుంటానని చెబుతాడు.
ముందుగా యోసేపును అమ్మాలని ప్రతిపాదించిన యూదా ఇప్పుడు మరో సహోదరుని భద్రతకు తనను బాధ్యునిగా నిలబెట్టుకుంటున్నాడు.
13.4. తనను బానిసగా సమర్పించుకోవడానికి సిద్ధపడడం
44:18–34లో యూదా యోసేపు ఎదుట సుదీర్ఘంగా మాట్లాడుతాడు.
తన తండ్రి పరిస్థితిని వివరిస్తాడు.
బెన్యామీను తిరిగి వెళ్లకపోతే కలిగే దుఃఖాన్ని తెలియజేస్తాడు.
చివరకు బెన్యామీను స్థానంలో తానే బానిసగా ఉండటానికి సిద్ధపడతాడు.
ఈ చర్యను 37:26–27తో పోల్చినప్పుడు స్పష్టమైన వ్యత్యాసం కనిపిస్తుంది.
37వ అధ్యాయం
సహోదరుని అమ్మాలని ప్రతిపాదన
యోసేపు బానిసత్వానికి వెళ్లడానికి అంగీకరించడం.
44వ అధ్యాయం
సహోదరుని కొరకు బానిసత్వం స్వీకరించడానికి సిద్ధత
బెన్యామీను స్థానంలో తానే ఉండటానికి ముందుకు రావడం.
ఈ రెండు సంఘటనలను కలిపి చదివినప్పుడు యూదా పాత్రలో వచ్చిన మార్పు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఆదికాండములో పాత్ర అభివృద్ధిని గుర్తించడానికి ఒకే పాత్ర వేర్వేరు సందర్భాలలో చేసిన నిర్ణయాలను పోల్చడం చాలా ముఖ్యమైన పద్ధతి.
14. యోసేపు — ప్రతిస్పందనలు, మౌనం, కన్నీళ్లు, క్షమాపణ ద్వారా వ్యక్తిత్వం
ఆదికాండము 37–50
యోసేపు కథనంలో అతని వ్యక్తిత్వం పలు దశలలో వెల్లడవుతుంది.
కథకుడు కొన్నిచోట్ల అతని పరిస్థితిని నేరుగా వివరిస్తాడు.
మరికొన్నిచోట్ల అతని మాటలు, చర్యలు, మౌనం, ఏడుపు ద్వారా అతని అంతరంగాన్ని పాఠకునికి తెలియజేస్తాడు.
14.1. పోతీఫరు భార్య ప్రతిపాదనకు స్పందన
39:7–12లో పోతీఫరు భార్య యోసేపును పాపానికి ప్రేరేపిస్తుంది.
యోసేపు నిరాకరిస్తాడు.
తన యజమాని తనపై ఉంచిన నమ్మకాన్ని ప్రస్తావిస్తాడు.
దేవునికి విరోధంగా పాపం చేయలేనని చెబుతాడు.
ఆ తరువాత పరిస్థితి తీవ్రమైనప్పుడు అక్కడి నుండి పారిపోతాడు.
ఇక్కడ యోసేపు స్వభావాన్ని మూడు అంశాలు వెల్లడిస్తాయి:
- అతని నిరాకరణ.
- అతడు చెప్పిన కారణం.
- అతడు చేసిన చర్య.
కథకుడు యోసేపు నైతిక నిబద్ధతను సుదీర్ఘమైన వివరణతో చెప్పలేదు.
ఆ నిర్ణయాన్ని ప్రత్యక్ష దృశ్యంగా చూపించాడు.
14.2. చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు ప్రవర్తన
40:6–8లో యోసేపు చెరసాలలో ఉన్న ఇద్దరు అధికారుల ముఖాలు విచారంగా కనిపించడాన్ని గమనిస్తాడు.
వారిని ఎందుకు విచారంగా ఉన్నారని ప్రశ్నిస్తాడు.
ఈ చిన్న సంఘటన యోసేపు ఇతరుల పరిస్థితిని గమనించినట్లు చూపిస్తుంది.
తాను చెరసాలలో ఉన్నప్పటికీ ఇతరుల ముఖాలలో మార్పును గమనించడం అతని పాత్రకు సంబంధించిన ముఖ్యమైన వివరంగా నిలుస్తుంది.
అయితే దీనిని ఆధారంగా చేసుకొని అతని ప్రతి మానసిక ఉద్దేశాన్ని నిర్ణయించకూడదు.
14.3. సహోదరులను గుర్తించినప్పుడు
42:7–24లో యోసేపు తన సహోదరులను గుర్తిస్తాడు.
కానీ వారు అతనిని గుర్తించరు.
అతడు వారితో కఠినంగా మాట్లాడుతాడు.
తరువాత వారు గతంలో యోసేపుకు చేసిన అన్యాయాన్ని తమలో తాము ప్రస్తావించుకుంటారు.
యోసేపు వారి మాటలను అర్థం చేసుకుంటాడు.
అయినప్పటికీ వారు ఆ సంగతి తెలుసుకోరు.
42:24లో యోసేపు వారి దగ్గరనుండి వెళ్లి ఏడుస్తాడు.
ఇది అత్యంత శక్తివంతమైన పాత్ర చిత్రణ.
బయటికి కఠినంగా కనిపించిన వ్యక్తి అంతరంగంలో లోతైన భావోద్వేగాన్ని అనుభవిస్తున్నట్లు కథనం చూపిస్తుంది.
ఒకే పాత్రలోని రెండు భిన్నమైన ప్రవర్తనలను సమీపంగా ఉంచడం వల్ల పాఠకునికి మరింత సంక్లిష్టమైన అవగాహన కలుగుతుంది.
14.4. తనను వెల్లడించినప్పుడు
45:1–3లో యోసేపు తన భావోద్వేగాన్ని అదుపులో ఉంచుకోలేకపోతాడు.
ఇతరులను బయటకు పంపిస్తాడు.
బిగ్గరగా ఏడుస్తాడు.
తరువాత తన సహోదరులకు తాను యోసేపునని తెలియజేస్తాడు.
ఇక్కడ కథకుడు భావోద్వేగ తీవ్రతను ప్రధానంగా చర్యల ద్వారా చూపిస్తాడు.
14.5. తండ్రి మరణం తరువాత సహోదరులకు స్పందన
50:15–21లో యోసేపు సహోదరులు తమ గత కార్యాల కారణంగా భయపడతారు.
యోసేపు వారికి సమాధానమిస్తాడు.
వారు కీడు చేయాలని ఉద్దేశించినప్పటికీ దేవుడు దానిని మేలు కొరకు ఉపయోగించాడని తెలియజేస్తాడు.
తరువాత వారి పోషణకు హామీ ఇస్తాడు.
ఇక్కడ క్షమాపణ కేవలం ఒక భావోద్వేగ ప్రకటనగా మిగలదు.
అది:
- పలికిన మాటలలో.
- ఇచ్చిన హామీలో.
- అందించిన ఆదరణలో.
- భవిష్యత్తు బాధ్యతను స్వీకరించడంలో.
వ్యక్తమవుతుంది.
ఈ విధంగా ఆదికాండము యోసేపు పాత్రను సంఘటనల ద్వారా విస్తరింపజేస్తుంది.
15. ఫరో — పరిమిత సంభాషణలోనే వెల్లడయ్యే నాయకత్వ నిర్ణయం
ఆదికాండము 41:14–45
ఫరో గురించి కథకుడు విస్తృతమైన జీవిత చరిత్ర ఇవ్వడు.
అతని బాల్యం, కుటుంబ నేపథ్యం, అంతరంగ స్వభావం గురించి వివరించడు.
అయితే 41వ అధ్యాయంలో అతని కొన్ని ముఖ్యమైన నిర్ణయాలు నమోదు చేయబడతాయి.
15.1. సమస్యను వినడం
ఫరో కలలు కనుతాడు.
వాటి అర్థం తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.
యోసేపును పిలిపిస్తాడు.
తన కలలను వివరిస్తాడు.
15.2. వివేకాన్ని గుర్తించడం
యోసేపు కలల అర్థాన్ని వివరించి, కరవును ఎదుర్కొనే ఏర్పాట్లను సూచించిన తరువాత ఫరో అతని జ్ఞానాన్ని గుర్తిస్తాడు.
41:38–40.
15.3. అధికారాన్ని అప్పగించడం
ఫరో యోసేపుకు అధికారాన్ని అప్పగిస్తాడు.
అతడిని ఈజిప్టు పరిపాలనలో ప్రముఖ స్థానంలో ఉంచుతాడు.
ఈ నిర్ణయాల ద్వారా ఫరో పాత్రకు సంబంధించిన కొన్ని అంశాలు కనిపిస్తాయి.
కథనం అతని సంపూర్ణ వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియజేయకపోయినప్పటికీ, ఆ సందర్భంలో అతడు ఇచ్చిన నిర్ణయాలను పాఠకుడు పరిశీలించగలుగుతాడు.
ఇది మరొక ముఖ్యమైన సాహిత్య సూత్రం:
ఒక పాత్రను పూర్తిగా వివరించకుండానే, కథకు అవసరమైన నిర్ణయాల ద్వారా ఆ పాత్రను ప్రభావవంతంగా చిత్రించవచ్చు.
16. ఆదికాండములో మాటల ద్వారా పాత్రను చూపించే ప్రత్యేక పద్ధతులు
16. ఆదికాండములో మాటల ద్వారా పాత్రను చూపించే ప్రత్యేక పద్ధతులు
ఆదికాండములో సంభాషణలు కేవలం సమాచార మార్పిడికి ఉపయోగించబడలేదు.
అవి పాత్రల స్వభావాన్ని వెల్లడించే ప్రధాన సాధనాలు.
16.1. ప్రశ్నలు పాత్రను వెల్లడిస్తాయి
ఉదాహరణలు:
- కయీను — “నేను నా సహోదరునికి కావలివాడనా?” (4:9).
- ఇస్సాకు — బలికి గొఱ్ఱెపిల్ల ఎక్కడ ఉందని ప్రశ్నించడం (22:7).
- ఏశావు — జ్యేష్ఠత్వం వల్ల తనకు ఉపయోగమేమిటని ప్రశ్నించడం (25:32).
- యాకోబు — తన పేరు అడిగినవానికి సమాధానం ఇవ్వడం (32:27).
- యోసేపు — తన తండ్రి ఇంకా బ్రదికియున్నాడా అని అడగడం (45:3).
ప్రతి ప్రశ్న ఒకే విధమైన పని చేయదు.
కొన్ని ప్రశ్నలు బాధ్యతను తప్పించుకొనే ప్రయత్నాన్ని చూపిస్తాయి.
కొన్ని పరిస్థితిని అర్థం చేసుకొనే ప్రయత్నాన్ని సూచిస్తాయి.
కొన్ని వ్యక్తి విలువలను వెల్లడిస్తాయి.
కొన్ని లోతైన కుటుంబ సంబంధాలను బయటపెడతాయి.
16.2. ఒకే సందర్భంలో విభిన్న పాత్రల మాటలు
27వ అధ్యాయంలో ఇస్సాకు, రిబ్కా, యాకోబు, ఏశావు మాటలను పరిశీలిస్తే వారి భిన్నమైన స్థానాలు, ఆశలు, నిర్ణయాలు బయటపడతాయి.
అందరూ ఒకే కుటుంబానికి చెందినవారు.
కానీ ప్రతి ఒక్కరి మాటలు కథలో వేర్వేరు ఉద్వేగాన్ని సృష్టిస్తాయి.
16.3. పునరావృతమయ్యే మాటల ద్వారా లక్షణాలను తెలియజేయడం
యోసేపు కథనంలో దేవుని కార్యాన్ని గురించి అతడు పలికే మాటలు ముఖ్యమైనవి.
39వ అధ్యాయంలో దేవునికి విరోధంగా పాపం చేయకూడదని చెబుతాడు.
40:8లో కలల అర్థాలు దేవునికి చెందినవని తెలియజేస్తాడు.
41:16లో కలను వివరించే సామర్థ్యాన్ని తనకే ఆపాదించుకోడు.
45:5–8లో దేవుడు తనను ముందుగా పంపినట్లు వివరిస్తాడు.
50:20లో దేవుని ఉద్దేశాన్ని ప్రస్తావిస్తాడు.
ఈ మాటలను కలిపి పరిశీలించినప్పుడు యోసేపు ఆలోచనలలో దేవుని కార్యానికి ఉన్న స్థానం కనిపిస్తుంది.
కథకుడు దీనిని ప్రతి అధ్యాయంలో ప్రత్యేక వ్యాఖ్యానంగా చెప్పవలసిన అవసరం లేదు.
17. శరీర భాష ద్వారా భావోద్వేగాలను చూపించడం
ఆదికాండములో వ్యక్తుల అంతరంగ పరిస్థితులు శరీర చర్యల ద్వారా కూడా వెల్లడవుతాయి.
శరీర చర్య | పాత్ర / సందర్భం | వచనం |
ముఖము చిన్నబోవడం | కయీను కోపం | 4:5 |
దాగుకోవడం | ఆదాము, హవ్వ | 3:8 |
నేలకు వంగి నమస్కరించడం | అబ్రాహాము, యాకోబు వంటి పాత్రలు | 18:2; 33:3 |
ఏడవడం | హాగరు | 21:16 |
పరుగెత్తి కౌగిలించుకోవడం | ఏశావు | 33:4 |
ముఖములు విచారంగా ఉండడం | చెరసాలలోని అధికారులు | 40:6 |
దూరంగా వెళ్లి ఏడవడం | యోసేపు | 42:24 |
బిగ్గరగా ఏడవడం | యోసేపు | 45:2 |
మెడమీద పడి ఏడవడం | యోసేపు, బెన్యామీను | 45:14 |
ఈ చర్యలు భావోద్వేగాలను స్పష్టంగా చూపిస్తాయి.
అయితే ఒకే చర్య అన్ని సందర్భాలలో ఒకే అర్థం కలిగియుండవలసిన అవసరం లేదు.
ఉదాహరణకు:
- ఏడుపు దుఃఖాన్ని సూచించవచ్చు.
- ఏడుపు ఆనందాన్ని సూచించవచ్చు.
- ఏడుపు ఉపశమనాన్ని సూచించవచ్చు.
- ఏడుపు అనేక భావోద్వేగాలు కలిసిన స్థితిని సూచించవచ్చు.
అందువల్ల శరీర చర్యకు అర్థాన్ని నిర్ణయించేటప్పుడు దాని సందర్భాన్ని తప్పనిసరిగా పరిగణించాలి.
18. చిన్న చిన్న చర్యలు పెద్ద వ్యక్తిత్వ లక్షణాలను వెల్లడించగలవు
ఆదికాండములో కొన్ని చిన్న చర్యలకు విశేషమైన కథన ప్రాముఖ్యత ఉంది.
18.1. అబ్రాహాము పరుగెత్తడం — 18:2–8
అతిథులను చూసినప్పుడు అబ్రాహాము పరుగెత్తి వారిని ఆహ్వానిస్తాడు.
ఆహారం సిద్ధం చేయడానికి త్వరపడతాడు.
ఈ చర్యల క్రమం అతిథి సత్కారాన్ని సజీవంగా చిత్రిస్తుంది.
18.2. రిబ్కా పరుగెత్తడం — 24:18–20
సేవకునికి, ఒంటెలకు నీళ్లు అందించడంలో రిబ్కా చురుకుగా వ్యవహరిస్తుంది.
అతిథి సత్కారం మాటలలో కాకుండా కార్యాల ద్వారా కనిపిస్తుంది.
18.3. యోసేపు పారిపోవడం — 39:12
పోతీఫరు భార్య వస్త్రాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు యోసేపు వస్త్రాన్ని విడిచిపెట్టి పారిపోతాడు.
ఒక చిన్న చర్య అతడు ఆ సందర్భంలో తీసుకున్న నైతిక నిర్ణయాన్ని శక్తివంతంగా చూపిస్తుంది.
18.4. యాకోబు నమస్కరించడం — 33:3
ఏశావును సమీపించేటప్పుడు యాకోబు పలుమార్లు నేలకు వంగుతాడు.
ఈ చర్య గత సంఘర్షణ తరువాత జరిగిన సమావేశానికి ప్రత్యేకమైన భావోద్వేగ, సంబంధపరమైన అర్థాన్ని ఇస్తుంది.
18.5. యోసేపు సహోదరులకు ఆహారాన్ని అందించడం — 50:21
యోసేపు తన సహోదరులను ఆదరిస్తూ వారి పోషణకు హామీ ఇస్తాడు.
ఇక్కడ మాటలతోపాటు బాధ్యతను స్వీకరించే చర్య కూడా ఉంది.
కథన సూత్రం: చిన్న చర్య ఒక పాత్ర గురించి పెద్ద వివరణ కంటే ఎక్కువ ప్రభావాన్ని కలిగించగలదు.
19. మౌనం ద్వారా పాత్రను చూపించడం
ప్రతి పాత్ర ప్రతి సందర్భంలో తన భావాలను వెల్లడించదు.
ఆదికాండము కొన్ని సందర్భాలలో మౌనాన్ని కూడా కథన సాధనంగా ఉపయోగిస్తుంది.
19.1. హేబెలు
4వ అధ్యాయంలో హేబెలు మాట్లాడిన మాటలు నమోదు చేయబడలేదు.
అతని అర్పణ, అతని హత్య, అతని రక్తం గురించి కథనం చెబుతుంది.
హేబెలు స్వయంగా మాట్లాడకపోయినప్పటికీ అతని రక్తము నేలనుండి దేవునికి మొరపెడుతున్నట్లు 4:10లో చెప్పబడుతుంది.
ఇది సాహిత్యపరంగా గంభీరమైన వ్యత్యాసం.
మాట్లాడిన మాటలు నమోదు చేయబడని వ్యక్తి మరణం తరువాత అతని రక్తం సాక్ష్యమిచ్చే విధంగా చిత్రించబడుతుంది.
19.2. అబ్రాహాము
22వ అధ్యాయంలో అబ్రాహాము అంతరంగ సంఘర్షణను కథకుడు వివరించడు.
అతని చర్యలను నమోదు చేస్తాడు.
ఈ మౌనం కథనంలో ఉద్వేగాన్ని పెంచుతుంది.
19.3. ఇస్సాకు
27వ అధ్యాయంలో ఇస్సాకు అనుమానాలు వ్యక్తపరుస్తాడు.
కానీ తన నిర్ణయానికి సంబంధించిన ప్రతి అంతరంగ కారణాన్ని వెల్లడించడు.
అతని ప్రశ్నలు, స్పర్శ, ఆహారాన్ని స్వీకరించడం, ఆశీర్వాదం ఇవ్వడం ద్వారా దృశ్యం సాగుతుంది.
19.4. యోసేపు
42–44 అధ్యాయాలలో యోసేపు తన గుర్తింపును వెంటనే వెల్లడించడు.
ఈ ఆలస్యము కథన ఉద్వేగాన్ని నిలుపుతుంది.
అతని చర్యలు, గోప్యత, కన్నీళ్లు కలిసి పాఠకునికి అతని సంక్లిష్ట పరిస్థితిని తెలియజేస్తాయి.
ముఖ్యమైన జాగ్రత్త: ఒక వ్యక్తి మౌనంగా ఉన్నాడని కథలో ప్రత్యేకంగా చెప్పబడిన సందర్భం వేరు. అతడు మాట్లాడిన మాటలను కథకుడు నమోదు చేయకపోవడం వేరు.
ఈ రెండింటిని ఒకటిగా పరిగణించకూడదు.
20. ఒకే పాత్రలో విరుద్ధమైన లక్షణాలను చూపించడం
ఆదికాండములో పాత్రలు ఎప్పుడూ పూర్తిగా మంచి లేదా పూర్తిగా చెడు లక్షణాలతో మాత్రమే చిత్రించబడవు.
చాలా సందర్భాలలో ఒకే వ్యక్తి వేర్వేరు పరిస్థితులలో భిన్నమైన ప్రవర్తన చూపిస్తాడు.
పాత్ర | ఒక సందర్భం | మరో సందర్భం |
అబ్రాహాము | దేవుని పిలుపుకు విధేయత — 12:4 | శారాను తన సహోదరిగా చెప్పడం — 12:11–13 |
శారా | హాగరు ద్వారా సంతాన మార్గాన్ని ప్రతిపాదించడం — 16:2 | వాగ్దాన నెరవేర్పు తరువాత ఆనందాన్ని ప్రకటించడం — 21:6–7 |
లోతు | అతిథులను ఆహ్వానించడం — 19:1–3 | సొదొమను విడిచిపెట్టడంలో ఆలస్యం — 19:16 |
రిబ్కా | సేవకునికి ఉదారంగా నీళ్లు ఇవ్వడం — 24:18–20 | యాకోబు మోసానికి ఏర్పాట్లు చేయడం — 27:5–17 |
యాకోబు | తండ్రిని మోసగించడం — 27:18–24 | ఏశావు ఎదుట వినయంగా నమస్కరించడం — 33:3 |
యూదా | యోసేపును అమ్మాలని ప్రతిపాదించడం — 37:26–27 | బెన్యామీను స్థానంలో తానే బానిసగా ఉండటానికి సిద్ధపడడం — 44:33 |
ఈ వ్యత్యాసాలు కథలో పాత్రలకు లోతును ఇస్తాయి.
వ్యక్తి చేసిన ఒక్క కార్యాన్ని మాత్రమే ఆధారంగా తీసుకొని అతని పూర్తి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్వచించకూడదని ఈ కథన నిర్మాణం పాఠకునికి గుర్తుచేస్తుంది.
21. ఇతరుల ప్రతిస్పందనల ద్వారా పాత్రను చూపించడం
21. ఇతరుల ప్రతిస్పందనల ద్వారా పాత్రను చూపించడం
ఒక వ్యక్తి స్వభావం అతడు చేసిన చర్యల ద్వారానే కాకుండా, ఇతరులు అతనికి ఎలా స్పందించారనే విషయములో కూడా వెల్లడవుతుంది.
21.1. యోసేపు మరియు అతని సహోదరులు
37:3–4లో యాకోబు యోసేపును ఎక్కువగా ప్రేమించడం, ప్రత్యేకమైన వస్త్రాన్ని ఇవ్వడం, సహోదరులు అతనిని ద్వేషించడం వివరించబడతాయి.
ఇక్కడ యోసేపు కుటుంబంలో ఉన్న స్థానాన్ని ఇతరుల ప్రతిస్పందనలు తెలియజేస్తాయి.
21.2. యాకోబు మరియు ఏశావు
33:4లో ఏశావు యాకోబును పరుగెత్తుకొని వచ్చి కౌగిలించుకుంటాడు.
ఈ ప్రతిస్పందన ద్వారా వారి పునఃకలయిక స్వభావం స్పష్టమవుతుంది.
21.3. యోసేపు మరియు ఫరో
41:37–45లో ఫరో యోసేపు సూచనలకు అనుకూలంగా స్పందించి అతనికి అధికారాన్ని అప్పగిస్తాడు.
ఫరో ప్రతిస్పందన యోసేపు సూచనలకు రాజసభలో లభించిన ఆమోదాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
21.4. యోసేపు తనను వెల్లడించినప్పుడు సహోదరులు
45:3లో సహోదరులు యోసేపు ఎదుట దిగ్భ్రాంతికి లోనవుతారు.
ఈ ప్రతిస్పందన ద్వారా ఆ వెల్లడి యొక్క తీవ్రత పాఠకునికి స్పష్టమవుతుంది.
కాబట్టి పాత్ర చిత్రణ వ్యక్తిగత చర్యలకే పరిమితం కాదు.
సంబంధాలలో ఏర్పడే ప్రతిస్పందనల ద్వారా కూడా అభివృద్ధి చెందుతుంది.
22. పాత్రల అంతరంగాన్ని కథకుడు ఎప్పుడు నేరుగా తెలియజేస్తాడు?
“చూపించడం” గురించి అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన సమతుల్యత అవసరం.
ఆదికాండము మానసిక లేదా భావోద్వేగ వివరణలను పూర్తిగా వదిలివేయదు.
కొన్ని సందర్భాలలో కథకుడు వాటిని స్పష్టంగా వెల్లడిస్తాడు.
కొన్ని ఉదాహరణలు
- కయీనుకు కోపము కలిగింది — 4:5.
- శారాకు తనలో తాను నవ్వు వచ్చింది — 18:12.
- ఏశావు యాకోబుపై పగపట్టాడు — 27:41.
- యాకోబు భయపడి బాధపడ్డాడు — 32:7.
- రాహేలు తన సహోదరిపై అసూయపడింది — 30:1.
- యోసేపు సహోదరులు అతనిని ద్వేషించారు — 37:4.
ఈ వచనాలు కథకుడు పాత్రల అంతరంగం గురించి కూడా సమాచారం ఇవ్వగలడని చూపిస్తాయి.
అయితే ఆ సమాచారం పరిమితమైనది, ఎంపిక చేయబడినది.
కథకు అవసరమైన భావోద్వేగాన్ని కథకుడు వెల్లడిస్తాడు; ప్రతి పాత్ర యొక్క పూర్తి మానసిక చరిత్రను వివరించడు.
ఈ ఎంపిక ఆదికాండము కథన నిర్మాణంలో భాగం.
23. కథకుడు ఎందుకు ప్రతిదీ వివరించడు?
ఇది ముఖ్యమైన సాహిత్య ప్రశ్న.
ఆదికాండములో పాత్రల మానసిక స్థితుల గురించి విస్తృతమైన వివరణలు లేకపోవడానికి ఒకే కారణాన్ని నిర్ణయించలేము.
అయితే ఈ కథన పద్ధతి వల్ల కలిగే కొన్ని సాహిత్య ప్రభావాలను గుర్తించవచ్చు.
23.1. కథ వేగంగా ముందుకు సాగుతుంది
సుదీర్ఘమైన అంతరంగ వివరణల బదులుగా చర్యలు వరుసగా వచ్చినప్పుడు కథనం ముందుకు కదులుతుంది.
ఉదాహరణ: 12:1–4లో పిలుపు, స్పందన, ప్రయాణం.
23.2. ముఖ్యమైన నిర్ణయాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి
వ్యక్తి తీసుకున్న నిర్ణయం కథలో ప్రధాన స్థానాన్ని పొందుతుంది.
ఉదాహరణ: 39:7–12లో యోసేపు పాపాన్ని తిరస్కరించడం.
23.3. పాఠకుడు చురుకుగా పరిశీలించవలసి వస్తుంది
కథకుడు ప్రతిసారీ పాత్ర స్వభావాన్ని వివరించనప్పుడు పాఠకుడు:
- మాటలను పరిశీలించాలి.
- చర్యలను గమనించాలి.
- సంఘటనలను పోల్చాలి.
- ముందు, తరువాతి ప్రవర్తనలను కలిపి చూడాలి.
23.4. ఉత్కంఠ పెరుగుతుంది
అబ్రాహాము 22వ అధ్యాయంలో తన అంతరంగ అనుభవాన్ని విస్తృతంగా వివరించకపోవడం వల్ల అతని తదుపరి చర్యపై పాఠకుని దృష్టి నిలుస్తుంది.
23.5. పాత్రల సంక్లిష్టత నిలుపబడుతుంది
ఒక వ్యక్తి గురించి పూర్తి వివరణ ఇవ్వకుండా వేర్వేరు సందర్భాలలో అతని ప్రవర్తనను చూపించడం వల్ల పాత్రను ఒకే లక్షణానికి పరిమితం చేయకుండా పరిశీలించవచ్చు.
23.6. ఇతర కథన పద్ధతులకు అవకాశం ఏర్పడుతుంది
సంభాషణలు, పునరావృతాలు, వ్యత్యాసాలు, మౌనాలు, తారుమారులు, సమాంతర సంఘటనలు కథలో ప్రధాన పాత్రను పోషిస్తాయి.
ఈ లక్షణాలన్నీ ఆదికాండము సాహిత్య నిర్మాణాన్ని సమృద్ధిగా చేస్తాయి.
24. పాత్ర చిత్రణలో చర్యల క్రమానికి ఉన్న ప్రాముఖ్యత
ఆదికాండములో ఒక పాత్ర ఏమి చేసిందన్నది మాత్రమే కాదు, ఏ క్రమంలో చేసిందన్నది కూడా ముఖ్యమైనది.
24.1. హవ్వ
చూసింది → తీసుకుంది → తిన్నది → ఇచ్చింది.
3:6.
24.2. నోవహు
ఆజ్ఞ విన్నాడు → ఓడ నిర్మించాడు → ప్రవేశించాడు → బయలుదేరాడు → బలిపీఠము కట్టాడు.
6–8 అధ్యాయాలు.
24.3. అబ్రాహాము
పిలుపు పొందాడు → బయలుదేరాడు → ప్రయాణించాడు → బలిపీఠములు కట్టాడు.
12–13 అధ్యాయాలు.
24.4. రిబ్కా
సేవకుని చూచింది → నీళ్లు ఇచ్చింది → ఒంటెలకు నీళ్లు తోడింది → ప్రయాణానికి అంగీకరించింది.
24వ అధ్యాయం.
24.5. యూదా
యోసేపును అమ్మాలని ప్రతిపాదించాడు → తామారు విషయంలో తన తప్పును అంగీకరించాడు → బెన్యామీనుకు పూచీకత్తుగా నిలిచాడు → అతని స్థానంలో బానిసగా ఉండటానికి సిద్ధపడ్డాడు.
37–44 అధ్యాయాలు.
ఈ క్రమాలను పరిశీలించినప్పుడు పాత్రల నిర్ణయాలు, పరిణామాలు, కొన్నిసార్లు అభివృద్ధి కూడా కనిపిస్తాయి.
ఒక సంఘటనను విడిగా చదివినప్పుడు కనిపించని సంబంధాలు, సంఘటనల క్రమాన్ని కలిపి చదివినప్పుడు స్పష్టమవుతాయి.
25. పాత్రల గురించి చెప్పని విషయాలను ఎలా నిర్వహించాలి?
బైబిలు కథనాన్ని అధ్యయనం చేసేటప్పుడు అత్యంత అవసరమైన జాగ్రత్తలలో ఇది ఒకటి.
కథకుడు తెలియజేయని మానసిక ఉద్దేశాలను పాఠకుడు కల్పించి వాస్తవాలుగా ప్రకటించకూడదు.
ఉదాహరణకు:
25.1. లోతు ఎందుకు ఆలస్యం చేశాడు?
19:16లో అతడు ఆలస్యం చేసినట్లు చెప్పబడింది.
కానీ ఆలస్యానికి సంబంధించిన ప్రతి అంతరంగ కారణం వివరించబడలేదు.
అందువల్ల ఊహలను వాస్తవాలుగా ప్రకటించకూడదు.
25.2. అబ్రాహాము ప్రయాణ సమయంలో ఏమి ఆలోచించాడు?
22వ అధ్యాయంలో అతని చర్యలు స్పష్టంగా నమోదు చేయబడ్డాయి.
కానీ ప్రయాణంలోని ప్రతి క్షణం అతని ఆలోచనలను కథనం తెలియజేయదు.
25.3. ఇస్సాకు తన వివాహ సమయంలో ఏమి భావించాడు?
24:67లో రిబ్కాను ప్రేమించినట్లు, తల్లి మరణం తరువాత ఆదరణ పొందినట్లు చెప్పబడింది.
అయితే ఆ సంబంధం ఏర్పడిన పూర్తి భావోద్వేగ ప్రక్రియను కథనం వివరించదు.
25.4. యోసేపు తన సహోదరులను ఎందుకు వెంటనే గుర్తించలేదు?
ఈ ప్రశ్నలోనే ఒక సవరణ అవసరం.
42:7–8లో యోసేపు వారిని గుర్తించాడు. వారే అతనిని గుర్తించలేదు.
అసలు ప్రశ్న: యోసేపు తన గుర్తింపును ఎందుకు వెంటనే వెల్లడించలేదు?
కథనం అతని చర్యలను చూపిస్తుంది. తరువాతి సంఘటనలను కలిపి చదివినప్పుడు కొన్ని ఉద్దేశాలను పరిశీలించవచ్చు.
కానీ అతని ప్రతి చర్య వెనుక ఉన్న పూర్తి మానసిక ఉద్దేశాన్ని కథకుడు ప్రత్యక్షంగా తెలియజేయలేదు.
మూల సూత్రం: కథనంలో స్పష్టంగా చెప్పబడిన విషయం, సందర్భం ఆధారంగా బలంగా సూచించబడిన విషయం, పాఠకుడు ఊహించిన విషయం — ఈ మూడింటి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని కాపాడాలి.
26. ఆదికాండములో ప్రత్యక్ష మరియు పరోక్ష పాత్ర చిత్రణ — తులనాత్మక పరిశీలన
26. ఆదికాండములో ప్రత్యక్ష మరియు పరోక్ష పాత్ర చిత్రణ — తులనాత్మక పరిశీలన
పాత్ర | ప్రత్యక్ష వివరణ | చర్యల ద్వారా వ్యక్తీకరణ |
నోవహు | నీతిమంతుడు; దేవునితో నడిచినవాడు — 6:9 | దేవుని ఆజ్ఞలను చేయడం — 6:22 |
కయీను | కోపము కలిగింది — 4:5 | హేబెలును చంపడం; దేవునికి సమాధానం — 4:8–9 |
అబ్రాహాము | దేవునికి భయపడువాడని ప్రకటించబడింది — 22:12 | ఆజ్ఞకు విధేయత — 22:3–10 |
రిబ్కా | ఆమె సౌందర్యం ప్రస్తావించబడింది — 24:16 | సేవ చేయడం; ప్రయాణానికి అంగీకరించడం — 24:18–20, 58 |
రాహేలు | అసూయపడింది — 30:1 | యాకోబుతో చేసిన సంభాషణ — 30:1 |
యాకోబు | భయపడ్డాడు — 32:7 | గుంపులను విభజించడం; ప్రార్థన — 32:7–12 |
యోసేపు | రూపవంతుడు — 39:6 | పాపాన్ని నిరాకరించడం — 39:7–12 |
యూదా | పూర్తి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్వచించే ఒక సంక్షిప్త వివరణ లేదు | 37వ అధ్యాయం నుండి 44వ అధ్యాయం వరకు మారుతున్న నిర్ణయాలు |
ఈ పట్టిక ద్వారా ఒక ప్రధాన విషయం తెలుస్తుంది.
ఆదికాండము పాత్రలను కేవలం ప్రత్యక్ష వివరణ ద్వారానో, కేవలం చర్యల ద్వారానో మాత్రమే పరిచయం చేయదు.
రెండింటినీ అవసరాన్ని బట్టి ఉపయోగిస్తుంది.
27. ఆదికాండము ఆరంభం నుండి ముగింపు వరకు పాత్ర చిత్రణలో కనిపించే అభివృద్ధి
ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయాలలో కొన్ని పాత్రలు తక్కువ దృశ్యాలలోనే కనిపించి కథనం నుండి తొలగిపోతాయి.
తరువాతి పితరుల కథనాలలో ఒకే వ్యక్తి అనేక సంఘటనలలో కనిపిస్తాడు.
దీనివల్ల పాత్ర చిత్రణ మరింత విస్తృతమవుతుంది.
ఆదాము, హవ్వ, కయీను — 2–4 అధ్యాయాలు
ప్రధాన నిర్ణయాలు, తక్షణ పరిణామాలు, దైవిక ప్రశ్నలకు స్పందనలు.
నోవహు — 6–9 అధ్యాయాలు
విధేయత, రక్షణ, ఆరాధన, తరువాతి కుటుంబ సంఘటన.
అబ్రాహాము — 12–25 అధ్యాయాలు
అనేక ప్రయాణాలు, నిర్ణయాలు, విశ్వాస పరీక్షలు, కుటుంబ సంబంధాలు.
యాకోబు — 25–50 అధ్యాయాలు
యౌవనం, వివాహం, కుటుంబ సంఘర్షణలు, భయాలు, పునఃకలయిక, వృద్ధాప్యం.
యోసేపు మరియు సహోదరులు — 37–50 అధ్యాయాలు
ఒకదానితో మరొకటి అనుసంధానమైన సంఘటనలు, గుర్తింపు, భావోద్వేగాలు, సంబంధాలలో మార్పు.
ఇది ఆదికాండము కథన నిర్మాణంలో కనిపించే ముఖ్యమైన పరిణామం.
ప్రత్యేకించి యాకోబు, యూదా, యోసేపు పాత్రలను ఒకే సంఘటన ఆధారంగా కాకుండా అనేక అధ్యాయాల పరిధిలో పరిశీలించాలి.
28. సాహిత్య పఠనంలో అనుసరించవలసిన పరిశీలనా పద్ధతి
ఆదికాండములో ఒక పాత్ర కనిపించినప్పుడు క్రింది ప్రశ్నలు అడగడం ఉపయోగకరం.
- ఈ పాత్ర గురించి కథకుడు నేరుగా ఏమి చెప్పాడు?
- ఈ పాత్ర చేసిన ప్రధాన చర్య ఏమిటి?
- ఈ చర్యకు ముందు ఏ పరిస్థితి ఏర్పడింది?
- ఆ పాత్ర ఏ నిర్ణయాన్ని తీసుకుంది?
- ఆ నిర్ణయానికి ముందు లేదా తరువాత ఏమి మాట్లాడింది?
- ఆ పాత్ర ఇతరులతో ఎలా వ్యవహరించింది?
- ఇతరులు ఆ పాత్రకు ఎలా స్పందించారు?
- ఆ పాత్ర భావోద్వేగాలు నేరుగా వెల్లడించబడ్డాయా?
- శరీర భాష ద్వారా ఏదైనా భావోద్వేగం చూపించబడిందా?
- ఏ విషయాలు చెప్పబడకుండా వదిలివేయబడ్డాయి?
- ఇదే పాత్ర మరో సందర్భంలో భిన్నంగా ప్రవర్తించిందా?
- కథకుడు పాత్ర గురించి చివరలో ఏదైనా మూల్యాంకనం ఇచ్చాడా?
- ఆ పాత్ర చర్య వల్ల కథ ఏ దిశగా ముందుకు సాగింది?
- ఈ పాత్ర ప్రవర్తన మరో పాత్రతో వ్యత్యాసాన్ని సృష్టిస్తున్నదా?
- మన వ్యాఖ్యానం కథనంలోని స్పష్టమైన ఆధారంపై నిలిచిందా, లేక ఊహపై ఆధారపడిందా?
ఈ ప్రశ్నలు పాత్రలను కేవలం మంచివారు, చెడ్డవారు అనే రెండు వర్గాలలో ఉంచకుండా, కథనంలోని ఆధారాల ఆధారంగా అధ్యయనం చేయడానికి సహాయపడతాయి.
29. ఈ కథన పద్ధతిని తప్పుగా అర్థం చేసుకునే ప్రమాదాలు
29.1. ప్రతి చర్యకు ఒక రహస్య మానసిక అర్థాన్ని కల్పించడం
ఒక వ్యక్తి ప్రయాణించాడు కాబట్టి అతడు తప్పనిసరిగా భయపడ్డాడని చెప్పలేము.
ఒక వ్యక్తి మౌనంగా ఉన్నట్లు కనిపించినంత మాత్రాన అతడు తప్పనిసరిగా కోపంతో ఉన్నాడని చెప్పలేము.
29.2. కథకుడు ఇచ్చిన ప్రత్యక్ష వివరణను నిర్లక్ష్యం చేయడం
కథకుడు స్పష్టంగా చెప్పిన విషయాన్ని పక్కనపెట్టి కేవలం మన ఊహలను ఆధారంగా చేసుకోరాదు.
ఉదాహరణకు నోవహు నీతిమంతుడని 6:9లో చెప్పబడిన ప్రత్యక్ష వివరణకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి.
29.3. ఒకే సంఘటన ఆధారంగా పూర్తి వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయించడం
అబ్రాహాము జీవితంలో భయంతో కూడిన నిర్ణయాలు ఉన్నాయి.
విధేయతతో కూడిన నిర్ణయాలూ ఉన్నాయి.
రెండింటినీ పరిశీలించాలి.
29.4. ఆధునిక మానసిక సిద్ధాంతాలను బలవంతంగా వర్తింపజేయడం
ఆదికాండములోని వ్యక్తుల ప్రవర్తనను ఆధునిక మానసిక రోగనిర్ధారణలతో వివరిస్తూ నిర్ధారణలు చేయడం కథన ఆధారాన్ని మించిపోవచ్చు.
మనకు అందుబాటులో ఉన్నది కథకుడు ఎంపిక చేసి తెలిపిన సమాచారం మాత్రమే.
29.5. పాత్ర ప్రవర్తనను కథకుని ఆమోదంగా భావించడం
ఆదికాండములో ఒక వ్యక్తి ఒక కార్యాన్ని చేశాడని నమోదు చేయబడినంత మాత్రాన ఆ కార్యాన్ని కథకుడు సమర్థించాడని అర్థం కాదు.
ఉదాహరణకు:
- యాకోబు మోసం నమోదు చేయబడింది.
- యూదా యోసేపును అమ్మాలని ప్రతిపాదించడం నమోదు చేయబడింది.
- లాబాను మోసం నమోదు చేయబడింది.
- యోసేపు సహోదరుల హింసాత్మక ప్రవర్తన నమోదు చేయబడింది.
వివరణ మరియు ఆమోదం రెండూ ఒకటి కావు.
ఈ వ్యత్యాసం సాహిత్య అధ్యయనంలో అత్యంత ముఖ్యమైనది.
30. ఆదికాండము కథన నిర్మాణంలో ఈ పద్ధతి యొక్క విస్తృత ప్రాముఖ్యత
“వివరించుటకు బదులుగా చూపించడం” అనే పద్ధతి ఆదికాండములోని ఇతర సాహిత్య లక్షణాలతో బలంగా అనుసంధానించబడి ఉంది.
30.1. సంభాషణ నిర్మాణం
మాటల ద్వారా పాత్రను చూపించడానికి సంభాషణలు ప్రధాన సాధనాలుగా ఉంటాయి.
ఉదాహరణ: యూదా ప్రసంగం — 44:18–34.
30.2. కథన మౌనం
పాత్ర భావోద్వేగాలను వెల్లడించకపోవడం కథలో ఉద్వేగాన్ని కలిగించవచ్చు.
ఉదాహరణ: అబ్రాహాము — 22వ అధ్యాయం.
30.3. పునరావృత సంఘటనలు
ఒకే పాత్ర వేర్వేరు సందర్భాలలో ఎలా ప్రవర్తించిందో పోల్చడానికి అవకాశం ఏర్పడుతుంది.
ఉదాహరణ: యాకోబు జీవితంలో మోసానికి సంబంధించిన సంఘటనలు — 27 మరియు 29 అధ్యాయాలు.
30.4. వ్యత్యాసాలు
రెండు పాత్రల మధ్య భేదం వారి నిర్ణయాల ద్వారా కనిపిస్తుంది.
ఉదాహరణ: అబ్రాహాము, లోతు భూమి విషయంలో తీసుకున్న నిర్ణయాలు — 13వ అధ్యాయం.
30.5. పాత్రల అభివృద్ధి
అనేక సంఘటనల మధ్య ఒక పాత్రలో కనిపించే మార్పును గుర్తించవచ్చు.
ఉదాహరణ: యూదా — 37 నుండి 44 అధ్యాయాలు.
30.6. నాటకీయ వ్యంగ్యం
పాఠకునికి తెలిసిన సమాచారం పాత్రకు తెలియనప్పుడు ఆ పాత్ర మాటలు ప్రత్యేకమైన అర్థాన్ని పొందుతాయి.
ఉదాహరణ: యోసేపు సహోదరులు తమ ఎదుట ఉన్న వ్యక్తి యోసేపే అని తెలియక మాట్లాడడం — 42వ అధ్యాయం.
30.7. కథన ఉద్వేగం
పాత్ర తరువాత ఏమి చేస్తుందో తెలియని పరిస్థితి కథలో ఉత్కంఠను పెంచుతుంది.
ఉదాహరణ: ఇస్సాకు బలియర్పణ సంఘటన — 22వ అధ్యాయం.
అందువల్ల ఈ అధ్యయనం ఆదికాండములోని పాత్రల గురించే కాకుండా, మొత్తం కథన నిర్మాణాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి పునాదిగా నిలుస్తుంది.
31. సమగ్ర సాహిత్య విశ్లేషణ — మూడు ముఖ్యమైన పాత్రల తులన
31. సమగ్ర సాహిత్య విశ్లేషణ — మూడు ముఖ్యమైన పాత్రల తులన
ఆదికాండములో చర్యల ద్వారా పాత్ర అభివృద్ధిని మరింత స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి అబ్రాహాము, యాకోబు, యూదా జీవితాలను పోల్చవచ్చు.
అబ్రాహాము — వివిధ పరిస్థితులలో పరీక్షింపబడే విశ్వాసం
- పిలుపుకు విధేయత — 12:4.
- భయంతో శారా గురించి తీసుకున్న నిర్ణయం — 12:11–13.
- లోతుకు ముందుగా ఎంపిక అవకాశమివ్వడం — 13:8–9.
- సొదొమ కొరకు మనవి చేయడం — 18:23–33.
- ఇస్సాకు విషయములో విధేయత — 22:1–19.
అబ్రాహాము పాత్రలో విశ్వాసం, భయం, ఉదారత, మధ్యవర్తిత్వం, విధేయత వంటి విభిన్న కోణాలు సంఘటనల ద్వారా వెల్లడవుతాయి.
యాకోబు — కుటుంబ సంఘర్షణల మధ్య అభివృద్ధి చెందే వ్యక్తిత్వం
- జ్యేష్ఠత్వాన్ని పొందడం — 25:29–34.
- తండ్రిని మోసగించడం — 27:18–29.
- లాబాను చేత మోసపోవడం — 29:21–30.
- దేవునికి ప్రార్థించడం — 32:9–12.
- ఏశావు ఎదుట నమస్కరించడం — 33:3.
- చివరి దశలో తన కుమారులను ఆశీర్వదించడం — 49వ అధ్యాయం.
యాకోబు జీవితంలోని విభిన్న దశలు ఒకదానితో మరొకటి కలిసినప్పుడు అతని పాత్రకు లోతు ఏర్పడుతుంది.
యూదా — నిర్ణయాలలో కనిపించే ముఖ్యమైన తారుమారు
- యోసేపును అమ్మాలని ప్రతిపాదించడం — 37:26–27.
- తామారు విషయంలో తన తప్పును అంగీకరించడం — 38:26.
- బెన్యామీనుకు పూచీకత్తుగా నిలబడడం — 43:8–10.
- బెన్యామీను స్థానంలో తానే ఉండటానికి సిద్ధపడడం — 44:33–34.
యూదా ఉదాహరణలో పాత్ర మార్పును కథకుడు ఒక ప్రత్యేకమైన వ్యాఖ్యానంతో వివరించకుండానే, సంఘటనల పోలిక ద్వారా పాఠకునికి తెలియజేస్తాడు.
ఈ మూడు పాత్రలు ఆదికాండము కథన కళలో విభిన్నమైన పాత్ర చిత్రణ నమూనాలను చూపిస్తాయి.
32. ముఖ్యమైన సాహిత్య సూత్రాలు — సంక్షిప్త సారాంశం
సూత్రం | ఆదికాండములో ఉదాహరణ | సాహిత్య ప్రయోజనం |
చర్యల ద్వారా చూపించడం | యోసేపు పాపాన్ని నిరాకరించడం — 39:7–12 | నైతిక నిర్ణయాన్ని వెల్లడించడం |
మాటల ద్వారా చూపించడం | కయీను సమాధానం — 4:9 | బాధ్యతపట్ల వైఖరిని వెల్లడించడం |
నిర్ణయాల ద్వారా చూపించడం | లోతు ఎంపిక — 13:10–11 | ప్రాధాన్యతలను చూపించడం |
ప్రతిస్పందనల ద్వారా చూపించడం | ఏశావు యాకోబును కౌగిలించుకోవడం — 33:4 | సంబంధంలో వచ్చిన మార్పును చూపించడం |
శరీర భాష ద్వారా చూపించడం | యోసేపు ఏడవడం — 42:24 | భావోద్వేగాన్ని వ్యక్తీకరించడం |
మౌనంతో ఉద్వేగాన్ని పెంచడం | అబ్రాహాము ప్రయాణం — 22:3–8 | కథన ఉత్కంఠను పెంచడం |
పునరావృత చర్యల ద్వారా చూపించడం | నోవహు విధేయత — 6:22; 7:5 | పాత్ర లక్షణాన్ని బలపరచడం |
విరుద్ధ చర్యల ద్వారా చూపించడం | యూదా — 37:26–27; 44:33 | పాత్రలో వచ్చిన మార్పును వెల్లడించడం |
ఇతరుల ప్రతిస్పందన ద్వారా చూపించడం | ఫరో యోసేపును నియమించడం — 41:39–41 | పాత్రకు లభించిన గుర్తింపును చూపించడం |
ప్రత్యక్ష మూల్యాంకనం కలపడం | ఏశావు జ్యేష్ఠత్వాన్ని తృణీకరించడం — 25:34 | సంఘటన యొక్క అర్థాన్ని నిర్ధారించడం |
33. ముగింపు — ఆదికాండము పాత్రలను మన ఎదుట జీవింపజేస్తుంది
ఆదికాండము సాహిత్య కళలో ఒక ప్రధానమైన ప్రత్యేకత ఏమిటంటే, అది వ్యక్తుల స్వభావాలను ప్రతిసారీ సిద్ధమైన వివరణలుగా అందించదు.
వారి జీవితాలలో జరిగిన సంఘటనలను మన ఎదుట ఉంచుతుంది.
ఆదాము దాగుకుంటాడు.
కయీను తన సహోదరుని గురించి ప్రశ్నకు తప్పించుకొనే సమాధానమిస్తాడు.
నోవహు దేవుడు ఆజ్ఞాపించిన ప్రకారం చేస్తాడు.
అబ్రాహాము తన దేశాన్ని విడిచి బయలుదేరుతాడు.
లోతు నీటిసమృద్ధిగల మైదానాన్ని ఎంచుకుంటాడు.
రిబ్కా ఒంటెలకు నీళ్లు తోడుతుంది.
యాకోబు తన తండ్రిని మోసగిస్తాడు.
తరువాత తన సహోదరుని ఎదుట వంగి నమస్కరిస్తాడు.
యూదా ఒక సందర్భంలో సహోదరుని అమ్మాలని ప్రతిపాదిస్తాడు.
మరో సందర్భంలో సహోదరుని స్థానంలో తానే బానిసగా ఉండటానికి సిద్ధపడతాడు.
యోసేపు పాపాన్ని నిరాకరిస్తాడు.
తన సహోదరుల ముందు కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటాడు.
చివరకు వారికి ఆదరణ కలిగించే మాటలు పలుకుతాడు.
ఈ సంఘటనలన్నీ పాత్రల జీవితాలను పాఠకుని ఎదుట సజీవంగా నిలుపుతాయి.
ఆదికాండము కథకుడు కొన్నిసార్లు పాత్రల గురించి నేరుగా వివరిస్తాడు. మరికొన్నిసార్లు వారి మాటలు, చర్యలు, ప్రతిస్పందనలు మాట్లాడేలా చేస్తాడు.
ఈ రెండు పద్ధతుల సమన్వయమే ఆదికాండము పాత్ర చిత్రణకు ప్రత్యేకమైన సాహిత్య బలాన్ని అందిస్తుంది.
కేంద్ర సాహిత్య అవగాహన
ఆదికాండము మనకు పాత్రల గురించి మాత్రమే చెప్పదు; వారు నిర్ణయాలు తీసుకుంటున్నప్పుడు, మాట్లాడుతున్నప్పుడు, భయపడుతున్నప్పుడు, మోసగిస్తున్నప్పుడు, విధేయత చూపుతున్నప్పుడు, ఏడుస్తున్నప్పుడు, ఇతరులతో సమాధానపడుతున్నప్పుడు వారిని మన కళ్లముందు నిలుపుతుంది.
ఈ విధంగా కథకుడు పాఠకుని కేవలం సమాచారం స్వీకరించే వ్యక్తిగా కాకుండా, సంఘటనలను పరిశీలించి, మాటలను తూకమువేసి, ప్రవర్తనలను పోల్చి, పాత్రల స్వభావాన్ని గుర్తించే చురుకైన పాఠకునిగా చేస్తాడు.
అందువల్ల ఆదికాండమును సాహిత్యపరంగా అధ్యయనం చేసే ప్రతి పాఠకుడు ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్నను నిరంతరం గుర్తుంచుకోవాలి:
“ఈ వ్యక్తి ఎలాంటివాడని కథకుడు చెప్పాడు?” అనే ప్రశ్నతోపాటు, “ఈ వ్యక్తి చేసిన పనుల ద్వారా కథకుడు నాకు ఏమి చూపిస్తున్నాడు?” అని కూడా అడగాలి.
ఈ రెండవ ప్రశ్న ఆదికాండము కథన సాహిత్య కళ యొక్క లోతులను గుర్తించడానికి అత్యంత ముఖ్యమైన ద్వారాలలో ఒకటి.
ఒక వాక్యంలో: ఆదికాండము మనుష్యుల అంతరంగ స్వభావాలను ప్రతిసారీ సుదీర్ఘంగా వివరించకుండా, వారి చర్యలు, ఎంపికలు, సంభాషణలు, ప్రతిస్పందనలు, సంబంధాలలో కనిపించే మార్పుల ద్వారా వారి వ్యక్తిత్వాలను శక్తివంతంగా వెల్లడిస్తుంది.
Infographic
