Study sections
అధ్యయన విభాగాలు
16.0 అంశం 1: సాహిత్య కళగా మరియు కథన రూపకల్పనగా ఆదికాండము / 16.1 ఆదికాండములోని కథన కళకు పునాదులు
16.1.3 కథన దృక్కోణం
Section 734 of 1028 · Study notes
కథన దృక్కోణము — పాఠకునికి తెలిసిన విషయాలు, పాత్రలకు తెలియని విషయాలు
. పరిచయము — ఒకే సంఘటనను అందరూ ఒకే విధంగా అర్థం చేసుకోరు
ఆదికాండమును సాహిత్యపరంగా అధ్యయనం చేస్తున్నప్పుడు మనము గుర్తించవలసిన అత్యంత ముఖ్యమైన అంశాలలో ఒకటి కథన దృక్కోణము (Narrative Point of View).
ఒక కథలో ఏమి జరిగింది అనేది మాత్రమే ముఖ్యము కాదు. ఆ సంఘటన గురించి ఎవరికి ఎంత తెలుసు, ఎవరు ఏమి నమ్ముతున్నారు, ఎవరు ఏమి అపార్థం చేసుకుంటున్నారు, పాఠకునికి ఏ సమాచారం ముందుగానే ఇవ్వబడింది అనే విషయాలు కూడా కథ యొక్క అర్థాన్ని ప్రభావితం చేస్తాయి.
ఆదికాండములో అనేక సందర్భాలలో ఒకే సంఘటనకు సంబంధించిన సమాచారము మూడు స్థాయిలలో కనిపిస్తుంది.
- కథకునికి తెలిసినది: కథకుడు పాఠకునికి వెల్లడించే సంఘటనల నేపథ్యము, కారణాలు, దేవుని మాటలు, పాత్రల అంతరంగ స్థితులు.
- పాత్రకు తెలిసినది: ఆ సంఘటనలో పాల్గొంటున్న వ్యక్తికి తన అనుభవము, పరిస్థితులు, అవగాహన ఆధారంగా తెలిసిన విషయాలు.
- పాఠకునికి తెలిసినది: కథకుడు అప్పటివరకు అందించిన సమాచారము ఆధారంగా పాఠకుడు అర్థం చేసుకోగలిగిన విషయాలు.
ఈ మూడు స్థాయిలు ఎల్లప్పుడూ సమానంగా ఉండవు.
కొన్నిసార్లు పాఠకునికి ఒక పాత్రకంటే ఎక్కువ తెలుసు. మరికొన్నిసార్లు పాత్రకు తెలిసిన విషయాన్ని కథకుడు పాఠకునికి వెంటనే వెల్లడించడు. ఇంకొన్ని సందర్భాలలో పాఠకుడు మరియు పాత్ర ఇద్దరూ ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని తెలుసుకోవడానికి ఎదురుచూడవలసి వస్తుంది.
ఈ సమాచార వ్యత్యాసాలను ఆదికాండము ఎంతో సమర్థవంతంగా ఉపయోగిస్తుంది.
ప్రధాన సాహిత్య సూత్రము: ఆదికాండము పాఠకునికి సంఘటనలను మాత్రమే చూపించదు. ఆ సంఘటనలను ఏ దృక్కోణములో చూడాలో కూడా కథన నిర్మాణము ద్వారా నేర్పిస్తుంది.
2. కథన దృక్కోణము అంటే ఏమిటి?
సాహిత్య అధ్యయనములో కథన దృక్కోణము అనగా కథలోని సంఘటనలు, పాత్రలు, ఆలోచనలు, సంభాషణలు, పరిణామాలు ఏ అవగాహన స్థానం నుండి పాఠకునికి అందించబడుతున్నాయో పరిశీలించడం.
దీనిని కేవలం కథను ఎవరు చెబుతున్నారు అనే ప్రశ్నకు పరిమితం చేయకూడదు.
రెండు ప్రశ్నలను వేరుగా చూడాలి.
మొదటి ప్రశ్న: ఎవరు కథ చెబుతున్నారు? (Who speaks?)
ఇది కథకునికి సంబంధించిన ప్రశ్న.
రెండవ ప్రశ్న: ఎవరి అవగాహన ద్వారా సంఘటనలు కనిపిస్తున్నాయి? (Who perceives or knows?)
ఇది కథన దృక్కోణానికి సంబంధించిన ప్రశ్న.
ఉదాహరణకు, ఆదికాండము 22లో ఇస్సాకును బలిగా అర్పించమని దేవుడు అబ్రాహామును ఆజ్ఞాపించిన సంఘటనను పరిశీలిద్దాము.
- కథకుడు ఆ సంఘటన ఒక పరీక్ష అని ముందుగానే తెలియజేస్తాడు.
- అబ్రాహాముకు దేవుని ఆజ్ఞ తెలుసు.
- ఇస్సాకుకు ప్రయాణము గురించి కొంత తెలుసు. అయితే బలిపశువు గురించి సందేహము ఉంది.
- పాఠకునికి ఇస్సాకుకంటే ఎక్కువ సమాచారం ఉంది.
- అయినప్పటికీ పరీక్ష ఎలా ముగుస్తుందో ఆ దశలో పాఠకునికి తెలియదు.
ఇక్కడ అందరూ ఒకే కథలో ఉన్నప్పటికీ, అందరి అవగాహన ఒకే స్థాయిలో లేదు.
అందువలన కథన దృక్కోణము అనేది సమాచారము, అవగాహన, నిరీక్షణ, అపార్థము, విశ్వాసము మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని అధ్యయనం చేసే ముఖ్యమైన సాహిత్య అంశము.
3. ఆదికాండములో కథకుని విస్తృత దృక్కోణము
ఆదికాండము ప్రధానంగా మూడవ పురుష కథన విధానాన్ని అనుసరిస్తుంది.
కథకుడు సాధారణంగా సంఘటనలలో ఒక పాత్రగా ప్రత్యక్షంగా పాల్గొనడు. సంఘటనలను వివరిస్తాడు. అవసరమైనప్పుడు పాత్రల మాటలను, ఆలోచనలను, ఉద్దేశాలను, దేవుని ప్రత్యక్ష ప్రకటనలను తెలియజేస్తాడు.
ఈ కథన విధానములో కథకునికి విస్తృతమైన సమాచార ప్రవేశము ఉంది.
3.1 పాత్రలకు తెలియని విషయాలను కథకుడు తెలియజేస్తాడు
ఆదికాండము 3:1లో సర్పము ఇతర జంతువులకంటే యుక్తిగలదని కథకుడు పరిచయం చేస్తాడు.
సర్పము హవ్వతో మాట్లాడకముందే పాఠకునికి దాని లక్షణము గురించి హెచ్చరికవంటి సమాచారం ఇవ్వబడుతుంది.
అలాగే ఆదికాండము 27:1లో ఇస్సాకు వృద్ధుడై అతని కన్నులు మందగించాయని కథకుడు తెలియజేస్తాడు.
ఈ సమాచారం తరువాత జరిగే మోసపూరిత సంఘటనకు అత్యంత ముఖ్యమైనది.
ఆదికాండము 39:2లో యెహోవా యోసేపుతో ఉన్నాడని కథకుడు తెలియజేస్తాడు.
అయితే ఆ సమయంలో యోసేపు బానిసగా ఐగుప్తులో ఉన్నాడు.
బాహ్య పరిస్థితి ఒక విధంగా కనిపిస్తుంది. కథకుడు వెల్లడించే వాస్తవము మరో విధంగా ఉంటుంది.
3.2 పాత్రల అంతరంగమును వెల్లడిస్తాడు
ఆదికాండము 18:12లో శారా తనలో తాను నవ్వుకున్నదని కథకుడు చెబుతాడు.
ఈ నవ్వు బహిరంగ ప్రకటన కాదు.
అయినప్పటికీ పాఠకునికి అది తెలియజేయబడుతుంది.
ఆదికాండము 27:41లో ఏశావు యాకోబును ద్వేషించి, తన తండ్రి మరణించిన తరువాత అతనిని చంపాలని ఆలోచిస్తున్నాడని కథకుడు తెలియజేస్తాడు.
ఈ విధంగా కథకుడు బాహ్య చర్యలను మాత్రమే కాకుండా అంతరంగ సంకల్పాలను కూడా వెల్లడిస్తాడు.
3.3 పాత్రల అవగాహన కంటే విస్తృతమైన సందర్భాన్ని అందిస్తాడు
ఆదికాండము 37లో యోసేపు సహోదరులు అతనిని అమ్మివేస్తారు.
వారి ఉద్దేశము యోసేపును తమ జీవితాల నుండి తొలగించడమే.
అయితే తరువాతి కథనం అదే సంఘటనను ఐగుప్తులో యోసేపు ఎదుగుదలకు దారితీసిన ముఖ్యమైన మలుపుగా చూపిస్తుంది.
ఈ విస్తృత అవగాహన పాఠకునికి క్రమంగా లభిస్తుంది.
సాహిత్య పరిశీలన: కథకునికి విస్తృతమైన సమాచార ప్రవేశము ఉన్నప్పటికీ, అతడు ప్రతి విషయాన్ని వెంటనే వెల్లడించడు. కథకు అవసరమైన సమాచారాన్ని ఎంపిక చేసి, తగిన సమయంలో అందిస్తాడు.
4. పాఠకుని అవగాహన మరియు పాత్ర అవగాహన మధ్య ప్రధాన వ్యత్యాసాలు
ఆదికాండములో సమాచార వ్యత్యాసాలను కొన్ని ముఖ్యమైన రూపాలలో గుర్తించవచ్చు.
కథన పరిస్థితి | సాహిత్య ప్రభావము |
పాఠకునికి పాత్రకంటే ఎక్కువ తెలుసు | నాటకీయ వ్యంగ్యము, ఉత్కంఠ |
పాత్రకు తెలిసిన విషయం పాఠకునికి తెలియదు | రహస్యము, ఆసక్తి |
పాఠకుడు మరియు పాత్ర ఇద్దరికీ ఫలితం తెలియదు | నిరీక్షణ, అనిశ్చితి |
పాత్ర ఒక విషయాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటుంది | అపార్థము, కథన మలుపు |
పాఠకునికి నిజం ముందుగానే తెలుస్తుంది | పాత్ర నిర్ణయాన్ని విశ్లేషించే అవకాశం |
నిజం తరువాత వెల్లడవుతుంది | గత సంఘటనలకు కొత్త అర్థము |
ఈ విధానాలు ఆదికాండములో విడివిడిగా మాత్రమే కనిపించవు. ఒకే కథలో అనేక విధానాలు కలసి పనిచేస్తాయి.
5. ఆదాము మరియు హవ్వ — పాఠకునికి తెలిసిన ఆజ్ఞ, పాత్రల తప్పుదారి
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 2:16–17; 3:1–13
ఆదాము, హవ్వల కథలో కథన దృక్కోణము ప్రత్యేకమైన పాత్రను పోషిస్తుంది.
5.1 పాఠకుడు ముందుగానే దేవుని ఆజ్ఞను తెలుసుకుంటాడు
ఆదికాండము 2:16–17లో దేవుడు ఆదాముకు ఇచ్చిన ఆజ్ఞను కథకుడు స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
తోటలోని వృక్షాల ఫలములను తినవచ్చును. అయితే మంచి చెడ్డల తెలివినిచ్చు వృక్షఫలమును తినకూడదు.
ఇది తరువాతి సంభాషణను అర్థం చేసుకోవడానికి పాఠకునికి ఒక ప్రమాణంగా పనిచేస్తుంది.
సర్పము మాట్లాడే సమయానికి పాఠకునికి దేవుని ఆజ్ఞ ఏమిటో తెలుసు.
5.2 సర్పము మాటలను పాఠకుడు పరిశీలించగలడు
ఆదికాండము 3:1లో సర్పము దేవుని ఆజ్ఞను ప్రశ్నార్థక రూపంలో ప్రస్తావిస్తుంది.
దాని ప్రశ్న దేవుడు ఇచ్చిన ఆజ్ఞను యథాతథంగా ప్రతిబింబించదు.
పాఠకుడు ఇప్పటికే అసలు ఆజ్ఞను చదివినందున, సర్పము మాటలలోని మార్పును గుర్తించగలడు.
ఇక్కడ కథకుడు పాఠకునికి ఒక విశిష్టమైన స్థానాన్ని కల్పించాడు.
పాఠకుడు కేవలం సంభాషణను వింటున్నవాడు కాదు. ముందు ఇచ్చిన సమాచారంతో ఆ సంభాషణను పరిశీలిస్తున్నవాడు.
5.3 హవ్వ మాటలలోని మార్పు
ఆదికాండము 3:3లో హవ్వ ఆ ఫలమును ముట్టకూడదని కూడా చెబుతుంది.
కానీ 2:16–17లో నమోదు చేయబడిన ఆజ్ఞలో ఆ మాట కనిపించదు.
దీనినిబట్టి హవ్వ ఎందుకు అలా చెప్పిందనే విషయాన్ని ఖచ్చితంగా నిర్ణయించలేము. అయితే నమోదు చేయబడిన రెండు మాటల మధ్య తేడాను పాఠకుడు గమనించగలడు.
ఈ పోలిక సాధ్యపడటానికి కారణము కథకుడు ముందుగానే అసలు ఆజ్ఞను అందించడమే.
5.4 ఫలమును చూచిన హవ్వ — సమాచారాన్ని తెలిసిన పాఠకుడు
ఆదికాండము 3:6లో హవ్వ ఆ వృక్షఫలమును ఆహారానికి మంచిదిగా, కంటికి ఇంపైనదిగా, జ్ఞానము కలిగించునట్లుగా కోరదగినదిగా చూచింది.
ఇక్కడ కథనం హవ్వ యొక్క అవగాహనను పాఠకుని ముందుంచుతుంది.
కానీ పాఠకునికి దేవుని నిషేధము ముందుగానే తెలుసు.
అందువలన హవ్వ చూసిన ఆకర్షణకు, పాఠకునికి తెలిసిన ఆజ్ఞకు మధ్య ఒక ఉద్రిక్తత ఏర్పడుతుంది.
హవ్వ దృష్టిలో కోరదగినదిగా కనిపించినది, దేవుని ఆజ్ఞ ప్రకారం నిషేధించబడినది.
5.5 పాపము తరువాత జరిగిన మార్పు
ఆదికాండము 3:7లో వారి కన్నులు తెరవబడ్డాయని కథకుడు చెబుతాడు.
కానీ సర్పము మాటలను బట్టి వారు ఆశించిన ఫలితము, వారు అనుభవించిన ఫలితము ఒకే విధంగా లేవు.
వారికి తమ నగ్నత్వము తెలిసింది. వారు కప్పుకొనడానికి ప్రయత్నించారు. తరువాత దేవుని సన్నిధి నుండి దాగుకొన్నారు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన వ్యత్యాసము కనిపిస్తుంది.
పాత్రలు కోరుకున్నది: జ్ఞానము ద్వారా ఉన్నత స్థితి.
కథనం చూపించినది: అపరాధ అవగాహన, సిగ్గు, భయము, దాగుకొనుట.
5.6 దేవుని ప్రశ్నలు మరియు పాఠకుని అవగాహన
ఆదికాండము 3:9లో దేవుడు ఆదామును పిలిచి అతడు ఎక్కడ ఉన్నాడని ప్రశ్నిస్తాడు.
ఈ ప్రశ్నకు ముందే ఆదాము, హవ్వలు దాగుకొన్నారని కథకుడు తెలియజేశాడు.
అందువలన పాఠకుడు దేవుని ప్రశ్నను కేవలం స్థల సమాచారాన్ని సంపాదించడానికి అడిగిన ప్రశ్నగా చదవవలసిన అవసరం లేదు.
అది ఆదామును తన స్థితిని ఎదుర్కొనేటట్లు చేసే సంభాషణలో భాగంగా పనిచేస్తుంది.
సాహిత్య ప్రాముఖ్యత: ఆదాము, హవ్వల కథలో పాఠకుడు దేవుని అసలు ఆజ్ఞను ముందుగానే తెలుసుకోవడం వలన సర్పము మాటలు, హవ్వ స్పందన, వారి నిర్ణయము, దాని ఫలితములను విమర్శనాత్మకంగా పరిశీలించగలుగుతాడు.
6. కయీను మరియు హేబెలు — దేవుని హెచ్చరిక తెలిసిన పాఠకుడు
6. కయీను మరియు హేబెలు — దేవుని హెచ్చరిక తెలిసిన పాఠకుడు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 4:3–10
కయీను, హేబెలుల సంఘటనలో కూడా కథకుడు ముందస్తు సమాచారాన్ని ఉపయోగిస్తాడు.
6.1 కయీను అంతరంగ ప్రమాదము గురించి పాఠకునికి హెచ్చరిక
ఆదికాండము 4:6–7లో దేవుడు కయీనుతో మాట్లాడుతాడు.
అతని కోపాన్ని ప్రశ్నిస్తాడు. పాపము ద్వారమున పొంచి ఉన్నదని హెచ్చరిస్తాడు. దానిని ఏలవలసిన బాధ్యతను తెలియజేస్తాడు.
ఇక్కడ పాఠకునికి హత్య జరగకముందే ప్రమాదము గురించి సమాచారం ఇవ్వబడుతుంది.
కయీను కోపంగా ఉన్నాడు. దేవుడు హెచ్చరించాడు. తరువాత ఏమి జరుగుతుందో పాఠకుడు ఎదురుచూస్తాడు.
6.2 హెచ్చరిక తరువాత హత్య
ఆదికాండము 4:8లో కయీను హేబెలును చంపుతాడు.
ఈ హత్య పాఠకునికి పూర్తిగా ఎటువంటి ముందస్తు సూచన లేకుండా జరిగిన సంఘటన కాదు.
ముందున్న హెచ్చరిక హత్యకు సాహిత్యపరమైన నేపథ్యాన్ని నిర్మించింది.
6.3 కయీను మాటలలోని వ్యంగ్యము
ఆదికాండము 4:9లో దేవుడు హేబెలు ఎక్కడ ఉన్నాడని అడుగుతాడు.
కయీను తనకు తెలియదని సమాధానమిస్తాడు.
కానీ పాఠకునికి కయీను హత్య చేశాడని తెలుసు.
అందువలన కయీను మాటల అసత్యము వెంటనే స్పష్టమవుతుంది.
ఇది నాటకీయ వ్యంగ్యానికి (Dramatic Irony) ఒక సరళమైన ఉదాహరణ.
పాత్ర చెప్పిన మాట అసత్యమని పాఠకునికి ముందుగానే తెలుసు.
6.4 దేవుని ప్రశ్న మరియు కయీను సమాధానము
ఆదికాండము 4:10లో హేబెలు రక్తము నేల నుండి మొరపెడుతున్నదని దేవుడు చెబుతాడు.
కయీను తన చర్యను దాచగలనని భావించి ఉండవచ్చు. అయితే కథనం దానిని దేవుని యెదుట దాచబడనిదిగా చూపిస్తుంది.
సాహిత్య పాఠము: ముందుగానే తెలిసిన సమాచారము వల్ల పాఠకుడు కయీను మాటలలోని అసత్యాన్ని, అతని నిర్ణయములోని బాధ్యతను మరింత స్పష్టంగా గుర్తిస్తాడు.
7. నోవహు — రాబోయే తీర్పును ముందుగానే తెలిసిన పాఠకుడు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 6:9–22; 7:1–24; 8:1–19
నోవహు కథలో కథన దృక్కోణము వ్యక్తిగత అపార్థముకంటే విస్తృతమైన విషయంతో సంబంధం కలిగి ఉంది.
దేవుడు చేయబోయే కార్యము పాఠకునికి ముందుగానే ప్రకటించబడుతుంది.
7.1 జలప్రళయము రాకముందే దాని కారణము తెలిసిపోతుంది
ఆదికాండము 6:11–13లో భూమి చెడిపోయినదని, హింసతో నిండిపోయినదని, దేవుడు తీర్పు తీర్చబోతున్నాడని తెలియజేయబడుతుంది.
కాబట్టి జలప్రళయాన్ని పాఠకుడు కేవలం ప్రకృతి వైపరీత్యంగా చూడడు.
దాని కథన నేపథ్యము ముందుగానే వెల్లడించబడింది.
7.2 నోవహుకు ఆజ్ఞలు — పాఠకునికి నిరీక్షణ
దేవుడు ఓడను నిర్మించమని నోవహుకు ఆజ్ఞాపిస్తాడు.
ఆ తరువాత ఓడ నిర్మాణము, జంతువుల ప్రవేశము, జలప్రళయము, నీరు తగ్గుట వంటి సంఘటనలు వరుసగా వివరించబడతాయి.
పాఠకుడు దేవుని ప్రకటన నెరవేరే విధానాన్ని గమనిస్తాడు.
7.3 నోవహు అనుభవము మరియు కథకుని వివరణ
ఆదికాండము 8:1లో దేవుడు నోవహును జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడని కథకుడు తెలియజేస్తాడు.
అదే వచనములో దేవుడు భూమిమీద గాలిని వీచునట్లు చేశాడని, నీరు తగ్గుముఖం పట్టిందని చెప్పబడుతుంది.
ఈ ప్రకటన పాఠకునికి జలప్రళయ కథలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపును తెలియజేస్తుంది.
నోవహుకు తన చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులు క్రమంగా కనిపిస్తాయి. అయితే కథకుడు ఆ మార్పును దేవుని కార్యముతో అనుసంధానిస్తాడు.
ఇది కథకుని విస్తృత దృక్కోణానికి ఉదాహరణ.
8. అబ్రాహాము — పాఠకునికి పరీక్ష తెలిసినది, ఫలితము తెలియనిది
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 12:1–9; 15:1–21; 18:1–15; 22:1–19
అబ్రాహాము కథనాలలో దృక్కోణము చాలా సున్నితంగా మారుతూ ఉంటుంది.
కొన్ని సందర్భాలలో పాఠకుడు అబ్రాహాముతో సమానంగా విషయాలను తెలుసుకుంటాడు. మరికొన్ని సందర్భాలలో ఎక్కువ తెలుసుకుంటాడు.
8.1 వాగ్దానము తెలిసిన పాఠకుడు — నెరవేర్పును ఎదురుచూస్తున్న అబ్రాహాము
ఆదికాండము 12లో దేవుడు అబ్రాహాముకు సంతానము, దేశము, ఆశీర్వాదము సంబంధించిన వాగ్దానాలను చేస్తాడు.
పాఠకుడు ఆ వాగ్దానాలను కథ ప్రారంభ దశలోనే తెలుసుకుంటాడు.
అయితే వాటి నెరవేర్పు వెంటనే జరగదు.
శారా సంతానహీనురాలు. కరవు వస్తుంది. అబ్రాహాము ఇతర ప్రాంతాలకు వెళ్తాడు. కుటుంబంలో ఉద్రిక్తతలు ఏర్పడతాయి.
ఈ సంఘటనలన్నిటినీ పాఠకుడు ముందుగా ఇచ్చిన వాగ్దానాల వెలుగులో చూస్తాడు.
దీని వలన ఒక ప్రత్యేకమైన కథన ఉద్రిక్తత ఏర్పడుతుంది.
దేవుడు వాగ్దానము చేశాడు. అయితే ఆ వాగ్దానము ఏ విధంగా నెరవేరుతుంది?
ఇది అబ్రాహాము కథలో కొనసాగుతున్న ప్రధాన ప్రశ్నలలో ఒకటి.
8.2 దేవుని ప్రణాళిక మరియు అబ్రాహాము పరిమిత అవగాహన
ఆదికాండము 15లో అబ్రాహాము తనకు సంతానము లేదనే విషయాన్ని దేవుని యెదుట ప్రస్తావిస్తాడు.
దేవుడు తన స్వంత సంతానమే వారసుడవుతాడని తెలియజేస్తాడు.
కానీ నెరవేర్పు యొక్క అన్ని వివరాలు అబ్రాహాముకు ఆ సమయంలో వెల్లడించబడవు.
తరువాత 16వ అధ్యాయములో హాగరు ద్వారా సంతానము కలిగించాలనే ప్రయత్నము జరుగుతుంది.
పాఠకుడు 15వ అధ్యాయంలోని వాగ్దానాన్ని గుర్తుంచుకొని 16వ అధ్యాయంలోని నిర్ణయాన్ని పరిశీలిస్తాడు.
ఇక్కడ కథకుడు ఒక సంఘటనను మరో సంఘటనతో పోల్చేందుకు పాఠకునికి అవకాశం కల్పిస్తాడు.
8.3 శారా నవ్వు — అంతరంగమును తెలిసిన పాఠకుడు
ఆదికాండము 18:12లో శారా తనలో తాను నవ్వుతుంది.
కథకుడు ఆమె అంతరంగ ప్రతిస్పందనను వెల్లడిస్తాడు.
తరువాత దేవుడు శారా నవ్విన విషయాన్ని ప్రస్తావిస్తాడు.
ఆదికాండము 18:15లో శారా తాను నవ్వలేదని అంటుంది.
కానీ పాఠకునికి ఆమె నవ్విన సంగతి ఇప్పటికే తెలుసు.
అందువలన ఈ సంభాషణలో పాఠకుడు శారా మాటలకంటే విస్తృతమైన సమాచారాన్ని కలిగి ఉన్నాడు.
8.4 ఇస్సాకు బలి సంఘటన — అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన ఉదాహరణ
ఆదికాండము 22:1లో కథకుడు ముందుగానే ఒక విషయాన్ని ప్రకటిస్తాడు.
దేవుడు అబ్రాహామును పరీక్షించాడు.
ఈ చిన్న కథన ప్రకటన మొత్తం సంఘటనను చదివే విధానాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది.
పాఠకునికి ఆజ్ఞ ఒక పరీక్షలో భాగమని తెలుసు.
అయితే ఇస్సాకును చంపకుండానే పరీక్ష ముగుస్తుందనే ఫలితము ప్రారంభంలో తెలియదు.
ఇక్కడ మూడు దృక్కోణాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి.
వ్యక్తి | తెలిసిన సమాచారం |
అబ్రాహాము | దేవుని ఆజ్ఞ; తనకు చేయవలసిన కార్యము |
ఇస్సాకు | ప్రయాణము, కట్టెలు, అగ్ని ఉన్నాయని; గొఱ్ఱెపిల్ల కనిపించడం లేదని |
పాఠకుడు | దేవుడు అబ్రాహామును పరీక్షిస్తున్నాడని; ఆజ్ఞ ఏమిటని |
8.5 ఇస్సాకు ప్రశ్న ద్వారా పెరిగే ఉత్కంఠ
ఆదికాండము 22:7లో ఇస్సాకు బలికి గొఱ్ఱెపిల్ల ఎక్కడ ఉన్నదని అడుగుతాడు.
ఇస్సాకు ప్రశ్న పాఠకునిపై ప్రత్యేకమైన ప్రభావాన్ని చూపిస్తుంది.
ఎందుకంటే పాఠకునికి ఆజ్ఞ గురించి తెలుసు. ఇస్సాకుకు ఆ సమాచారం వెల్లడించబడినట్లు కథనం చెప్పదు.
అందువలన ఆ ప్రశ్నలో సాధారణమైన అమాయకత్వంతో పాటు తీవ్రమైన కథన ఉద్రిక్తత కనిపిస్తుంది.
8.6 అబ్రాహాము సమాధానము మరియు పాఠకుని నిరీక్షణ
అబ్రాహాము దేవుడే బలికి గొఱ్ఱెపిల్లను చూచుకొనునని సమాధానమిస్తాడు.
ఈ మాటను పాఠకుడు ఆ సందర్భంలోని ఉత్కంఠతో చదువుతాడు.
తరువాత దేవుడు అబ్రాహామును ఆపినప్పుడు, పొదలో పొట్టేలు కనిపించినప్పుడు ఆ మాటకు కొత్త ప్రాధాన్యత ఏర్పడుతుంది.
కానీ ముందటి దశలోనే అబ్రాహాముకు ఆ పరిష్కారము పూర్తిగా తెలుసని కథనం చెప్పదు.
సాహిత్య ప్రాముఖ్యత: ఆదికాండము 22లో పాఠకునికి పరీక్ష గురించి ముందస్తు సమాచారం ఉన్నప్పటికీ, పరిష్కారము ఆలస్యంగా వెల్లడించబడుతుంది. దీనివలన కథకుడు ఒకేసారి అవగాహనను, ఉత్కంఠను సృష్టిస్తాడు.
9. ఇస్సాకు — పాఠకునికి తెలిసిన గుర్తింపు, తండ్రికి తెలియని మోసము
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 25:21–34; 27:1–40
ఇస్సాకు జీవితములో కథన దృక్కోణానికి అత్యంత స్పష్టమైన ఉదాహరణ ఆశీర్వాదము పొందే సంఘటన.
9.1 పాఠకునికి ముందుగానే ఒక ముఖ్యమైన సమాచారం
ఆదికాండము 25:23లో రిబ్కాకు దేవుడు ఇద్దరు కుమారుల భవిష్యత్తు గురించి తెలియజేస్తాడు.
పెద్దవాడు చిన్నవానికి సేవ చేస్తాడని ప్రకటించబడుతుంది.
ఈ ప్రకటన పాఠకునికి 27వ అధ్యాయంలోని సంఘటనకంటే ముందుగానే అందించబడింది.
దానివలన ఇస్సాకు ఆశీర్వాదపు కథను పాఠకుడు విస్తృతమైన కుటుంబ నేపథ్యముతో పరిశీలించగలడు.
అయితే ఆ ప్రకటన ఇస్సాకుకు తెలిసిందో లేదో కథనం స్పష్టంగా చెప్పదు. అందువలన అతనికి తప్పనిసరిగా తెలిసి ఉండాలని నిర్ణయించకూడదు.
9.2 ఇస్సాకు కన్నుల మందగింపు
ఆదికాండము 27:1లో ఇస్సాకు కన్నులు మందగించాయని కథకుడు చెబుతాడు.
ఇది తరువాతి సంఘటనకు అవసరమైన నేపథ్యము.
రిబ్కా, యాకోబు ఈ పరిస్థితిని ఉపయోగించుకుంటారు.
పాఠకునికి వారి ప్రణాళిక ముందుగానే తెలియజేయబడుతుంది.
కానీ ఇస్సాకు మోసపోతున్నానని గ్రహించడు.
9.3 పాఠకునికి యాకోబు గుర్తింపు తెలుసు
ఆదికాండము 27:18లో యాకోబు ఇస్సాకు దగ్గరకు వెళ్తాడు.
ఇస్సాకు ఎవరు వచ్చారని ప్రశ్నిస్తాడు.
పాఠకునికి వచ్చినవాడు యాకోబు అని తెలుసు.
ఇస్సాకు మాత్రం అతని గుర్తింపును నిర్ధారించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
ఇక్కడ నాటకీయ వ్యంగ్యము చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
యాకోబు ఏశావు స్వరూపాన్ని ధరించి మాట్లాడుతున్నాడు. అయితే పాఠకుడు నిజమైన గుర్తింపును తెలుసుకున్నాడు.
9.4 స్వరము మరియు చేతులు
ఆదికాండము 27:22లో ఇస్సాకు స్వరము యాకోబుదిగా ఉన్నప్పటికీ, చేతులు ఏశావువలె ఉన్నాయని అంటాడు.
ఇది అద్భుతమైన కథన క్షణము.
ఇస్సాకు అనుమానిస్తున్నాడు.
పాఠకునికి నిజము తెలుసు.
అయితే ఇస్సాకు ఆ అనుమానాన్ని సరైన నిర్ణయంగా మార్చుకోలేకపోతున్నాడు.
ఈ వ్యత్యాసమే సన్నివేశములో ఉత్కంఠను పెంచుతుంది.
9.5 మోసము బహిర్గతమైనప్పుడు
ఏశావు తిరిగి వచ్చినప్పుడు నిజము వెల్లడవుతుంది.
ఇస్సాకు తీవ్రముగా వణుకుతాడు (27:33).
ఇక్కడ పాఠకునికి కొత్తగా తెలిసిన విషయము యాకోబు గుర్తింపు కాదు.
పాఠకునికి అది ముందుగానే తెలుసు.
కొత్తగా కనిపించేది ఇస్సాకు మోసాన్ని తెలుసుకున్న తరువాత కలిగిన స్పందన.
ఇది కథన రూపకల్పనలో ముఖ్యమైన తేడా.
సాధారణ రహస్య కథలో చివరికి మోసగాడు ఎవరో తెలుస్తుంది. అయితే ఇక్కడ మోసగాడు ఎవరో పాఠకునికి మొదటి నుండే తెలుసు.
కథలో ఉత్కంఠ ఈ ప్రశ్నలో ఉంది:
ఇస్సాకు మోసాన్ని ఎప్పుడు గుర్తిస్తాడు? గుర్తించిన తరువాత ఏమి జరుగుతుంది?
10. యాకోబు — కుమారుడు బ్రతికే ఉన్నాడని పాఠకునికి తెలుసు, తండ్రికి తెలియదు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 37:18–36; 42:1–38; 45:1–28
యాకోబు మరియు యోసేపు కథలో పాఠకుని అవగాహన, పాత్ర అవగాహన మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసము ఆదికాండములో అత్యంత దీర్ఘకాలం కొనసాగుతుంది.
10.1 సహోదరుల కుట్ర పాఠకునికి తెలుసు
ఆదికాండము 37లో యోసేపు సహోదరులు అతనిపై కుట్ర పన్నుతారు.
అతనిని చంపాలని మొదట ఆలోచిస్తారు. తరువాత బానిసగా అమ్మివేయబడతాడు.
ఈ సంఘటనలను కథకుడు పాఠకునికి ప్రత్యక్షంగా వివరిస్తాడు.
కానీ యాకోబుకు ఈ నిజము తెలియదు.
10.2 రక్తము పూసిన వస్త్రము
ఆదికాండము 37:31–33లో సహోదరులు యోసేపు వస్త్రాన్ని మేకపిల్ల రక్తముతో తడిపి తండ్రి దగ్గరకు పంపుతారు.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య వ్యత్యాసము ఉంది.
పాఠకునికి ఆ రక్తము యోసేపుది కాదని తెలుసు.
యాకోబుకు అది తెలియదు.
యాకోబు ఆ వస్త్రాన్ని చూసి ఒక క్రూరమృగము తన కుమారుని చంపి ఉండవచ్చని నిర్ణయిస్తాడు.
కానీ పాఠకునికి ఆ నిర్ణయము తప్పని తెలుసు.
10.3 యాకోబు దుఃఖము మరియు పాఠకుని అవగాహన
ఆదికాండము 37:34–35లో యాకోబు తన కుమారుని కోసం దుఃఖిస్తాడు.
ఈ దుఃఖము నిజమైనది.
కానీ దానికి ఆధారమైన నమ్మకము తప్పు.
ఇదే సాహిత్యపరంగా అత్యంత హృదయస్పర్శకమైన అంశము.
యాకోబు తన కుమారుడు మరణించాడని భావిస్తున్నాడు.
పాఠకునికి అతడు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు.
యాకోబు అనుభవిస్తున్న దుఃఖము నిజమైనది. అయితే అతడు నమ్ముతున్న మరణవార్త నిజమైనది కాదు.
ఈ వ్యత్యాసము కథలో గాఢమైన భావోద్వేగ ప్రభావాన్ని కలిగిస్తుంది.
10.4 ఐగుప్తులో యోసేపు ఎదుగుదల
ఆదికాండము 39–41లో పాఠకుడు యోసేపు జీవితాన్ని అనుసరిస్తాడు.
యాకోబుకు తెలియని ఎన్నో విషయాలను తెలుసుకుంటాడు.
యోసేపు పోతీఫరు ఇంటిలో ఉన్నాడు. చెరసాలలో ఉన్నాడు. తరువాత ఫరో ఎదుట నిలుస్తాడు. ఐగుప్తులో అధికార స్థానాన్ని పొందుతాడు.
ఈ సంఘటనలలో ఏదీ యాకోబుకు ఆ సమయంలో తెలిసినట్లు కథనం చెప్పదు.
కాబట్టి యాకోబు కథనంలోని అవగాహన ఒక దశలో నిలిచిపోయినట్లుగా కనిపిస్తుంది.
కానీ పాఠకుని అవగాహన నిరంతరంగా ముందుకు సాగుతుంది.
10.5 యాకోబు అపార్థము కథలో కొనసాగుతుంది
ఆదికాండము 42:36లో యాకోబు యోసేపును కోల్పోయానని, షిమ్యోనును కోల్పోయానని, బెన్యామీనును కూడా తీసుకుపోతున్నారని అంటాడు.
అతని మాటలు అతని అనుభవాన్ని తెలియజేస్తాయి.
అయితే పాఠకునికి యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు.
అంతేకాకుండా సహోదరుల ఐగుప్తు ప్రయాణము యోసేపుతో తిరిగి కలుసుకోవడానికి దారితీస్తోందని కూడా తెలుసు.
10.6 నిజము వెల్లడైన క్షణము
ఆదికాండము 45:25–28లో యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడనే సమాచారం యాకోబుకు అందుతుంది.
ఇది పాఠకునికి కొత్త సమాచారం కాదు.
కానీ యాకోబుకు అతని జీవితాన్ని మార్చివేసే వార్త.
అందువలన ఈ సన్నివేశము కథలో రెండు వేర్వేరు అనుభవాలను కలిగిస్తుంది.
- యాకోబుకు ఇది ఆశ్చర్యకరమైన వెల్లడి.
- పాఠకునికి ఇది చాలాకాలంగా ఎదురుచూసిన నిజము యాకోబుకు చేరిన క్షణము.
సాహిత్య విశేషము: ఆదికాండము 37–45లో కథకుడు పాఠకునికి తెలిసిన ఒక నిజాన్ని ప్రధాన పాత్రలలో ఒకరికి అనేక అధ్యాయాలపాటు తెలియకుండా ఉంచుతాడు. ఈ విధానం ద్వారా దుఃఖము, ఉత్కంఠ, ఆశ, పునఃకలయికకు గొప్ప భావోద్వేగ బలాన్ని కలిగిస్తాడు.
11. యోసేపు — తన స్వంత కథ యొక్క పూర్తి అర్థాన్ని తరువాత గ్రహించిన పాత్ర
11. యోసేపు — తన స్వంత కథ యొక్క పూర్తి అర్థాన్ని తరువాత గ్రహించిన పాత్ర
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 37:5–11; 39:1–23; 41:1–57; 45:1–8; 50:15–21
యోసేపు కథలో దృక్కోణము మరొక ముఖ్యమైన రూపంలో పనిచేస్తుంది.
ఇక్కడ పాఠకుడు మాత్రమే కాకుండా యోసేపు కూడా తన జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలను క్రమంగా అర్థం చేసుకుంటాడు.
11.1 కలలు — భవిష్యత్తు గురించి ముందస్తు సూచన
ఆదికాండము 37:5–11లో యోసేపు రెండు కలలు కంటాడు.
ఆ కలలలో అతని సహోదరులు, కుటుంబ సభ్యులు అతనికి వంగి నమస్కరించడాన్ని సూచించే దృశ్యాలు ఉన్నాయి.
ఈ కలలను కథకుడు యోసేపు ఐగుప్తుకు అమ్మబడకముందే వివరిస్తాడు.
అందువలన పాఠకుడు తరువాతి సంఘటనలను ఈ కలల నేపథ్యములో చూడగలడు.
11.2 కలలకు విరుద్ధంగా కనిపించే సంఘటనలు
కలల తరువాత యోసేపుకు ఎదుగుదల వెంటనే లభించదు.
అతడు బానిసగా అమ్మబడతాడు.
తప్పుడు ఆరోపణను ఎదుర్కొంటాడు.
చెరసాలలో వేయబడతాడు.
ఈ సంఘటనలు అతని కలలలో సూచించబడిన గొప్ప స్థానానికి విరుద్ధంగా కనిపిస్తాయి.
ఇక్కడ కథలో ఒక ప్రధాన ప్రశ్న ఏర్పడుతుంది.
మొదట సూచించబడిన భవిష్యత్తు, ప్రస్తుతం జరుగుతున్న కష్టాల మధ్య సంబంధము ఏమిటి?
11.3 కథకుడు వెల్లడించే దేవుని సన్నిధి
ఆదికాండము 39:2, 21, 23లో యెహోవా యోసేపుతో ఉన్నాడనే విషయము పునరావృతమవుతుంది.
ఈ ప్రకటనలు ముఖ్యమైనవి.
యోసేపు బానిసగా ఉన్నప్పటికీ దేవుడు అతనితో ఉన్నాడు.
అతడు చెరసాలలో ఉన్నప్పటికీ దేవుడు అతనితో ఉన్నాడు.
కాబట్టి పాఠకుడు యోసేపు పరిస్థితులను బాహ్య విజయాపజయాల ఆధారంగా మాత్రమే అర్థం చేసుకోకుండా కథకుడు మార్గనిర్దేశం చేస్తున్నాడు.
11.4 యోసేపు అధికార స్థానానికి చేరుట
ఆదికాండము 41లో యోసేపు ఫరో కలలను వివరించి, కరవును ఎదుర్కొనే ప్రణాళికను సూచిస్తాడు.
తరువాత అతడు అధికార స్థానానికి ఎదుగుతాడు.
ఈ సంఘటనతో పాఠకుడు 37వ అధ్యాయంలోని కలలను తిరిగి గుర్తుచేసుకుంటాడు.
మొదట రహస్యమైన భవిష్యత్తు సూచనగా కనిపించిన కలలు ఇప్పుడు కథలో నెరవేర్పు దిశగా సాగుతున్నట్లు స్పష్టమవుతుంది.
11.5 సహోదరుల నమస్కారము
ఆదికాండము 42:6లో యోసేపు సహోదరులు అతనికి వంగి నమస్కరిస్తారు.
పాఠకునికి ఈ సన్నివేశము ప్రత్యేకంగా కనిపిస్తుంది.
ఎందుకంటే 37వ అధ్యాయంలోని కలలు ఇప్పటికే తెలుసు.
ఆదికాండము 42:9లో యోసేపు కూడా తన కలలను జ్ఞాపకము చేసుకుంటాడు.
ఇక్కడ కథకుడు గత సంఘటనను వర్తమాన సంఘటనతో స్పష్టంగా కలుపుతాడు.
11.6 యోసేపు తన జీవితాన్ని తరువాత వివరిస్తాడు
ఆదికాండము 45:5–8లో యోసేపు తన సహోదరులతో మాట్లాడుతాడు.
వారు అతనిని అమ్మివేసినప్పటికీ, ప్రాణరక్షణ కోసం దేవుడు తనను ముందుగా పంపాడని వివరిస్తాడు.
ఈ మాటలు కథకు ఒక విస్తృతమైన అర్థాన్ని అందిస్తాయి.
గతంలో ఒక కుటుంబ ద్రోహంగా కనిపించిన సంఘటన ఇప్పుడు అనేకమంది ప్రాణాలను కాపాడే పరిణామాలతో అనుసంధానించబడుతుంది.
ఆదికాండము 50:20లో యోసేపు సహోదరుల చెడు ఉద్దేశాన్ని, దేవుని మంచి ఉద్దేశాన్ని వేరు చేసి చూపిస్తాడు.
ఇక్కడ కథనం అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యత్యాసాన్ని తెలియజేస్తుంది.
సహోదరులు ఉద్దేశించినది: యోసేపుకు కీడు చేయుట.
దేవుడు ఉద్దేశించినది: అనేకమందిని బ్రతికించుటకు ఆ పరిస్థితిని మేలు వైపు నడిపించుట.
ఈ వివరణ యోసేపు తన జీవితాన్ని తిరిగి పరిశీలించి ఇచ్చిన అవగాహనగా కథలో పనిచేస్తుంది.
అయితే యోసేపు తన జీవితంలోని ప్రతి సంఘటన వెనుక ఉన్న దేవుని ఉద్దేశాన్ని సంఘటన జరిగిన క్షణంలోనే పూర్తిగా తెలుసుకున్నాడని చెప్పకూడదు.
కథనం అతని అవగాహన ఎలా పరిపక్వమవుతుందో చూపిస్తుంది.
12. యోసేపు మరియు అతని సహోదరులు — తెలిసినవాడు, తెలియనివారు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 42:7–24; 43:15–34; 44:1–34; 45:1–15
ఈ సంఘటన ఆదికాండములో నాటకీయ వ్యంగ్యానికి అత్యంత సమర్థవంతమైన ఉదాహరణలలో ఒకటి.
12.1 గుర్తించిన యోసేపు — గుర్తించని సహోదరులు
ఆదికాండము 42:7–8లో యోసేపు తన సహోదరులను గుర్తిస్తాడు.
కానీ వారు అతనిని గుర్తించరు.
కథకుడు ఈ సమాచారాన్ని పాఠకునికి స్పష్టంగా తెలియజేస్తాడు.
ఇక్కడ మూడు స్థాయిలు కనిపిస్తాయి.
యోసేపు | సహోదరులు | పాఠకుడు |
వారి గుర్తింపు తెలుసు | యోసేపును గుర్తించరు | ఇద్దరి గుర్తింపులు తెలుసు |
తన గతము తెలుసు | ఐగుప్తు అధికారి ఎవరో తెలియదు | యోసేపు గతము, ప్రస్తుత స్థానము తెలుసు |
తన గుర్తింపును దాచుతాడు | అధికారితో మాట్లాడుతున్నామని భావిస్తారు | సంభాషణలోని వ్యంగ్యాన్ని గ్రహిస్తాడు |
12.2 భాష ద్వారా దాచబడిన నిజము
ఆదికాండము 42:23లో యోసేపు వారితో భాషాంతరీకుని ద్వారా మాట్లాడుతున్నందున, అతడు తమ మాటలను అర్థం చేసుకోలేడని సహోదరులు భావిస్తారు.
కానీ యోసేపు వారి మాటలను అర్థం చేసుకుంటాడు.
పాఠకునికి కూడా ఇది తెలుసు.
ఇది సమాచార అసమానతకు అత్యంత స్పష్టమైన ఉదాహరణ.
సహోదరులు తమ గత అపరాధము గురించి యోసేపు సమక్షములోనే మాట్లాడుతున్నారు.
వారు తమ మాటలను ఆ అధికారి అర్థం చేసుకోలేడని నమ్ముతున్నారు.
అయితే పాఠకునికి అతడు ఎవరో తెలుసు.
12.3 యోసేపు ఏడ్చినప్పుడు
ఆదికాండము 42:24లో యోసేపు వారి నుండి పక్కకు వెళ్లి ఏడుస్తాడు.
సహోదరులు అతని ఈ అంతరంగ స్పందనను చూడరు.
కానీ పాఠకుడు చూస్తాడు.
దీనివలన యోసేపు ప్రవర్తనను పాఠకుడు పూర్తిగా క్రూరత్వంగా మాత్రమే అర్థం చేసుకోకుండా ఉంటుంది.
అతని బాహ్య కఠినత్వానికి వెనుక ఉన్న భావోద్వేగ పోరాటాన్ని కథకుడు వెల్లడిస్తాడు.
12.4 పాఠకునికి రహస్యము — యోసేపు ఉద్దేశము
యోసేపు సహోదరులను గుర్తించిన తరువాత వారితో ఎందుకు అలా ప్రవర్తిస్తున్నాడనే విషయం ప్రారంభంలో పూర్తిగా వివరించబడదు.
పాఠకునికి అతని గుర్తింపు తెలుసు.
కానీ అతని ప్రతి చర్య వెనుక ఉన్న పూర్తి ఉద్దేశము వెంటనే తెలియదు.
ఇది ముఖ్యమైన తేడా.
ఒక రహస్యము పాఠకునికి తెలిసినప్పటికీ, మరో రహస్యము ఇంకా కొనసాగవచ్చు.
యోసేపు గుర్తింపు రహస్యము పాఠకునికి లేదు.
అయితే యోసేపు సహోదరులతో ఎలా వ్యవహరిస్తాడు, చివరికి వారిని క్షమిస్తాడా, తనను ఎప్పుడు వెల్లడిస్తాడు అనే ప్రశ్నలు కొనసాగుతాయి.
12.5 గుర్తింపు వెల్లడైనప్పుడు
ఆదికాండము 45:1–3లో యోసేపు తన గుర్తింపును వెల్లడిస్తాడు.
అతడు తానే యోసేపునని ప్రకటిస్తాడు.
ఈ క్షణము సహోదరులకు ఆశ్చర్యము.
కానీ పాఠకునికి చాలాకాలంగా ఎదురుచూసిన ఘట్టము.
ఈ విధంగా కథకుడు రహస్యాన్ని దాచడం ద్వారా మాత్రమే కాకుండా, పాఠకునికి రహస్యాన్ని ముందుగానే తెలియజేయడం ద్వారా కూడా ఉత్కంఠను నిర్మించగలడని ఆదికాండము నిరూపిస్తుంది.
13. హాగరు — మనుష్యులకు కనిపించని బాధను పాఠకుడు చూడగలుగుతాడు
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 16:1–16; 21:8–21
హాగరు కథనాలలో దృక్కోణము ప్రత్యేకంగా బలహీనమైన పాత్ర అనుభవాన్ని పాఠకుని ముందుకు తీసుకొస్తుంది.
13.1 కుటుంబ నిర్ణయము మరియు హాగరు పరిస్థితి
ఆదికాండము 16లో శారయి తన దాసియైన హాగరును అబ్రాముకు ఇస్తుంది.
ఈ సంఘటన మొదట సంతాన సమస్యకు సంబంధించిన కుటుంబ నిర్ణయంగా ప్రారంభమవుతుంది.
కానీ తరువాత హాగరు అనుభవిస్తున్న బాధ కథకు కేంద్రంగా మారుతుంది.
శారయి ఆమెను కఠినంగా చూచిన తరువాత హాగరు పారిపోతుంది.
ఇక్కడ కథన దృష్టి అబ్రాము, శారయిల నుండి హాగరు వైపుకు మారుతుంది.
13.2 అరణ్యములో హాగరు
ఆదికాండము 16:7లో యెహోవా దూత హాగరును అరణ్యములో కనుగొంటాడు.
ఇది కథన దృక్కోణములో ముఖ్యమైన మార్పు.
కుటుంబ వ్యవహారములో ద్వితీయ స్థానంలో ఉన్న ఒక దాసి ఇప్పుడు దైవిక సంభాషణలో ప్రధాన పాత్రగా కనిపిస్తుంది.
ఆమె అనుభవము పాఠకునికి ప్రత్యక్షంగా అందించబడుతుంది.
13.3 హాగరు దేవుని గురించి చెప్పిన మాట
ఆదికాండము 16:13లో హాగరు తనను చూచిన దేవుని గురించి మాట్లాడుతుంది.
ఆమె అనుభవం ద్వారా కథకుడు పాఠకునికి దేవుని దృష్టి గురించి ఒక ముఖ్యమైన అంశాన్ని చూపిస్తాడు.
ఈ సంఘటనలో ఇతర కుటుంబ సభ్యులకు హాగరు అనుభవించిన సమస్త విషయాలు ఆ సమయంలో తెలిసినట్లు కథనం చెప్పదు.
కానీ పాఠకునికి అవి తెలియజేయబడుతున్నాయి.
13.4 ఇష్మాయేలు మొర
ఆదికాండము 21:17లో దేవుడు బాలుని స్వరము విన్నాడని ప్రకటించబడుతుంది.
హాగరు మరియు ఇష్మాయేలు ఎదుర్కొంటున్న పరిస్థితి పాఠకుని ముందుంచబడుతుంది.
తరువాత దేవుడు హాగరు కన్నులను తెరవగా ఆమె నీటి బావిని చూస్తుంది (21:19).
బావి ఆమెకు కనిపించిన క్షణాన్ని కథ ప్రత్యేకంగా పేర్కొంటుంది.
అయితే బావి ఆ క్షణంలోనే సృష్టించబడిందని వచనము చెప్పదు.
సాహిత్య పరిశీలన: హాగరు కథలో పాఠకుడు సామాజికంగా బలహీనమైన వ్యక్తి అనుభవాన్ని దగ్గరగా చూడగలుగుతాడు. కథన దృష్టి ఎవరి వైపు మళ్లుతుందో, ఆ పాత్ర యొక్క ప్రాముఖ్యత పాఠకునికి మరింత స్పష్టమవుతుంది.
14. లోతు — పాత్రకు కనిపించిన సమృద్ధి, పాఠకునికి తెలిసిన ప్రమాదము
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 13:8–13; 18:16–33; 19:1–29
లోతు కథలో దృక్కోణము స్థల ఎంపిక మరియు దాని పరిణామాలతో ముడిపడి ఉంది.
14.1 లోతు చూసినది
ఆదికాండము 13:10లో లోతు యొర్దాను మైదాన ప్రాంతము సమృద్ధిగా నీరున్న ప్రాంతమని చూస్తాడు.
అతని ఎంపికలో భూమి సారవంతత్వము ఒక ప్రధాన అంశంగా కనిపిస్తుంది.
14.2 కథకుడు తెలిపినది
ఆదికాండము 13:13లో సొదొమ మనుష్యులు యెహోవా యెదుట చాలా దుష్టులని కథకుడు ప్రకటిస్తాడు.
ఇక్కడ పాఠకునికి భౌగోళిక సమృద్ధితో పాటు నైతిక ప్రమాదము గురించి కూడా సమాచారం అందుతుంది.
లోతు చూసిన భూమి ఆకర్షణీయమైనది.
కానీ ఆ ప్రాంతానికి సంబంధించిన మరొక వాస్తవాన్ని కథకుడు తెలియజేస్తున్నాడు.
14.3 భవిష్యత్తు తీర్పును ముందుగానే తెలిసిన పాఠకుడు
ఆదికాండము 18లో సొదొమపై రాబోయే తీర్పు గురించి కథనం ముందస్తు సమాచారాన్ని అందిస్తుంది.
ఆ తరువాత 19వ అధ్యాయములో సొదొమ సంఘటనలు వివరించబడతాయి.
పాఠకుడు అక్కడ జరుగుతున్న చర్యలను రాబోయే తీర్పు నేపథ్యములో చూస్తాడు.
ఇది ముందస్తు సమాచారము ద్వారా ఉత్కంఠ నిర్మాణము అనే సాహిత్య విధానం.
15. రిబ్కా — పాత్రకు వెల్లడైన సమాచారం, పాఠకునికి నిలిచిపోయిన సూచన
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 25:19–28; 27:1–17
రిబ్కా కథలో ఒక ముఖ్యమైన విషయం గమనించాలి.
ఆదికాండము 25:23లో దేవుడు ఆమెకు ఇద్దరు కుమారుల భవిష్యత్తు గురించి ప్రకటిస్తాడు.
ఈ మాట పాఠకునికి కూడా తెలుస్తుంది.
కానీ తరువాతి కథలో ఆ సమాచారాన్ని ప్రతి పాత్రకు ఎంతవరకు తెలుసో స్పష్టంగా చెప్పబడదు.
15.1 పాఠకుడు గుర్తుంచుకొనే దైవ ప్రకటన
27వ అధ్యాయంలో ఇస్సాకు ఏశావును ఆశీర్వదించాలనుకుంటున్నప్పుడు పాఠకుడు 25వ అధ్యాయంలోని ప్రకటనను గుర్తుచేసుకోగలడు.
దీని వలన తరువాతి సంఘటనలు కేవలం తండ్రి, తల్లి, ఇద్దరు కుమారుల కుటుంబ సంఘర్షణగా మాత్రమే కనిపించవు.
ముందుగా ఇచ్చిన ప్రకటన వాటిని చదివే నేపథ్యంగా ఉంటుంది.
15.2 రిబ్కా ప్రణాళిక
రిబ్కా ఇస్సాకు, ఏశావుల సంభాషణను వింటుంది.
తరువాత యాకోబుకు ఒక ప్రణాళికను తెలియజేస్తుంది.
పాఠకుడు ఆమె ప్రణాళికను ముందుగానే తెలుసుకుంటాడు.
ఇస్సాకుకు అది తెలియదు.
అందువలన తరువాతి ఆశీర్వాద సన్నివేశంలో పాఠకుడు ఇస్సాకుకంటే ఎక్కువ సమాచారాన్ని కలిగి ఉంటాడు.
15.3 చెప్పబడని విషయాలు
రిబ్కా తన చర్యలను 25:23లోని దైవ ప్రకటనను నెరవేర్చడానికి చేపట్టిందని వచనం స్పష్టంగా చెప్పదు.
ఆమె అంతరంగ ఉద్దేశాలన్నింటినీ కథకుడు వివరించడు.
కాబట్టి ఒక సాహిత్య పరిశీలకుడు రెండు విషయాలను వేరు చేయాలి.
- పాఠకునికి దైవ ప్రకటన ముందుగానే తెలుసు.
- రిబ్కా ఆ ప్రకటనను ఏ విధంగా అర్థం చేసుకొని చర్య తీసుకుందనే అంశము పూర్తిగా వివరించబడలేదు.
ఈ తేడాను గుర్తించడం కథన దృక్కోణ అధ్యయనములో అత్యంత అవసరం.
16. యూదా మరియు తామారు — పాఠకునికి తెలిసిన గుర్తింపు, పాత్రకు తెలియని నిజము
16. యూదా మరియు తామారు — పాఠకునికి తెలిసిన గుర్తింపు, పాత్రకు తెలియని నిజము
ప్రధాన వచనాలు: ఆదికాండము 38:1–30
ఆదికాండము 38లో పాఠకుని అవగాహన మరియు యూదా అవగాహన మధ్య వ్యత్యాసము కథనానికి కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది.
16.1 తామారు ప్రణాళిక పాఠకునికి తెలుసు
యూదా తన కుమారుడు షేలాను తామారుకు వివాహము చేయకపోవడంతో ఆమె ఒక ప్రణాళికను అమలు చేస్తుంది.
ఆమె తన గుర్తింపును దాచుకొని యూదా వెళ్లే మార్గములో కూర్చుంటుంది.
ఈ విషయము పాఠకునికి ముందుగానే తెలుస్తుంది.
16.2 యూదా ఆమెను గుర్తించడు
ఆదికాండము 38:15–16లో యూదా తామారును గుర్తించడు.
పాఠకునికి ఆమె ఎవరో తెలుసు.
యూదాకు తెలియదు.
ఇది యోసేపు, అతని సహోదరుల గుర్తింపు సంఘటనకు కొంత సాహిత్య సారూప్యత కలిగి ఉంది.
రెండు సందర్భాలలోనూ గుర్తింపు తెలియకపోవడం కథను ముందుకు నడిపిస్తుంది.
అయితే సంఘటనల నైతిక పరిస్థితులు, ఉద్దేశాలు, పరిణామాలు వేర్వేరు.
16.3 వస్తువుల ద్వారా నిజము వెల్లడవుతుంది
తామారు యూదా ముద్ర, దారం, చేతికర్రను గుర్తింపుకు ఆధారాలుగా ఉంచుకుంటుంది.
తరువాత తన గర్భానికి కారణమైన వ్యక్తి గురించి యూదా తీర్పు ప్రకటించే సందర్భములో ఆమె ఈ వస్తువులను చూపిస్తుంది.
ఇక్కడ పాఠకునికి ఆ వస్తువుల యజమాని ఎవరో ముందుగానే తెలుసు.
యూదాకు మాత్రం నిజము ఆ సమయంలో వెల్లడవుతుంది.
16.4 గుర్తింపు తరువాత నైతిక అవగాహన
ఆదికాండము 38:26లో యూదా తన బాధ్యతను అంగీకరిస్తాడు.
ఈ సంఘటనలో గుర్తింపు వెల్లడి కేవలం కథన ఆశ్చర్యానికి మాత్రమే ఉపయోగించబడలేదు.
అది పాత్ర తన చర్యలను తిరిగి పరిశీలించే పరిస్థితిని కలిగిస్తుంది.
సాహిత్య ప్రాముఖ్యత: పాఠకునికి ముందుగానే తెలిసిన నిజము ఒక పాత్రకు ఆలస్యంగా వెల్లడైనప్పుడు, అది ఆశ్చర్యముతో పాటు స్వీయపరిశీలనకు కూడా కారణమవుతుంది.
17. దేవుని దృక్కోణము మరియు మానవ దృక్కోణము మధ్య వ్యత్యాసము
ఆదికాండములో దృక్కోణము అనే అంశము పాత్రల మధ్య సమాచార వ్యత్యాసానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.
కొన్ని సందర్భాలలో మానవులు ఒక సంఘటనను ఒక విధంగా అర్థం చేసుకుంటారు. అయితే దేవుని ప్రకటన లేదా కథకుని వ్యాఖ్యానం దానిని విస్తృతమైన సందర్భములో ఉంచుతుంది.
17.1 మానవుల ప్రణాళిక — దేవుని జోక్యము
ఆదికాండము 11లో బాబెలు ప్రజలు తమకు పేరు సంపాదించుకోవాలని, చెదరిపోకుండా ఉండాలని నిర్ణయిస్తారు.
కానీ కథనం దేవుడు వారి భాషను తారుమారు చేసి వారిని చెదరగొట్టినట్లు వివరిస్తుంది.
ఇక్కడ మానవుల లక్ష్యము మరియు తుది ఫలితము భిన్నంగా ఉన్నాయి.
17.2 మానవులకు కనిపించిన అసాధ్యత — దేవుని ప్రకటన
ఆదికాండము 18లో శారా తన వృద్ధాప్యము నేపథ్యంలో సంతాన వాగ్దానాన్ని విని నవ్వుతుంది.
కానీ దేవుని ప్రకటన ఆమె మానవ పరిమితుల అవగాహనను సవాలు చేస్తుంది.
ఈ సంఘటనలో పాఠకుడు శారా దృష్టిలో కనిపించిన అసాధ్యతను, దేవుని మాటను ఒకేసారి పరిశీలిస్తాడు.
17.3 మానవులకు కనిపించిన అపజయము — తరువాత వెల్లడైన ప్రయోజనము
యోసేపు బానిసగా అమ్మబడిన సంఘటన ప్రారంభంలో కుటుంబ ద్రోహంగా కనిపిస్తుంది.
తరువాత ఆ సంఘటనకు సంబంధించిన విస్తృత పరిణామాలు వెల్లడవుతాయి.
దీనివలన పాఠకుడు కథలో ఒకే సంఘటనకు తక్షణ అర్థము, తరువాత వెల్లడయ్యే విస్తృత అర్థము ఉండవచ్చని గ్రహిస్తాడు.
అయితే ఈ సాహిత్య విధానాన్ని ఉపయోగించి ప్రతి సంఘటన వెనుక ఒక గుప్తమైన కారణాన్ని మనమే ఊహించి నిర్ణయించకూడదు.
కథనం వెల్లడించినంతవరకే నిర్ధారణలు చేయాలి.
18. కథన దృక్కోణము మరియు నాటకీయ వ్యంగ్యము
నాటకీయ వ్యంగ్యము (Dramatic Irony) అనేది కథలోని ఒక పాత్రకు తెలియని ముఖ్యమైన విషయము పాఠకునికి తెలిసి ఉండే పరిస్థితి.
ఆదికాండములో ఈ విధానము అనేక సందర్భాలలో కనిపిస్తుంది.
వచనము | పాత్రకు తెలియనిది | పాఠకునికి తెలిసినది |
27:18–29 | ఇస్సాకుకు వచ్చినవాడు నిజంగా ఎవరో తెలియదు | అతడు యాకోబు |
37:31–35 | యాకోబుకు యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలియదు | యోసేపు అమ్మివేయబడ్డాడు |
38:15–18 | యూదాకు స్త్రీ తామారు అని తెలియదు | ఆమె తామారు |
42:7–8 | సహోదరులకు అధికారి యోసేపు అని తెలియదు | అతడు యోసేపు |
42:23 | యోసేపు తమ భాష అర్థం చేసుకుంటాడని సహోదరులకు తెలియదు | అతడు వారి మాటలు అర్థం చేసుకుంటాడు |
45:25–28 | యాకోబుకు అప్పటివరకు యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలియదు | పాఠకుడు చాలా ముందే తెలుసుకున్నాడు |
ఈ ఉదాహరణలలో ఒక విషయం స్పష్టమవుతుంది.
పాఠకునికి ముందుగానే నిజము తెలియడం వలన కథలో ఆసక్తి తగ్గిపోదు.
దానికి విరుద్ధంగా, పాఠకుడు పాత్ర నిజాన్ని ఎప్పుడు తెలుసుకుంటుందో ఎదురుచూస్తాడు.
19. కథన దృక్కోణము మరియు సమాచార ఆలస్యము
ఆదికాండములో కథకుడు కొన్నిసార్లు సమాచారాన్ని ముందుగానే ఇస్తాడు. మరికొన్నిసార్లు ఆలస్యంగా వెల్లడిస్తాడు.
ఈ రెండు విధానాలు వేర్వేరు ప్రభావాలను కలిగిస్తాయి.
19.1 ముందుగానే వెల్లడించబడిన సమాచారం
ఉదాహరణలు:
- 2:16–17 — దేవుని ఆజ్ఞ పాఠకునికి ముందుగానే ఇవ్వబడుతుంది.
- 22:1 — అబ్రాహాము ఎదుర్కొనేది పరీక్ష అని ముందుగానే తెలుస్తుంది.
- 27:6–17 — రిబ్కా ప్రణాళిక ఇస్సాకు మోసపోకముందే తెలుస్తుంది.
- 37:28–36 — యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని యాకోబుకంటే ముందుగా పాఠకునికి తెలుసు.
ఈ విధానము ద్వారా పాఠకుడు సంఘటనల పరిణామాలను ఎదురుచూస్తాడు.
19.2 ఆలస్యంగా వెల్లడించబడిన సమాచారం
ఉదాహరణలు:
- 22:13 — అబ్రాహాము పరీక్ష ముగియడానికి దేవుడు ఏర్పాటు చేసిన బలి జంతువు తరువాత కనిపిస్తుంది.
- 32:24–30 — యాకోబుతో పోరాడిన వ్యక్తి గుర్తింపును కథనం క్రమంగా అర్థం చేసుకునేలా చేస్తుంది.
- 44:18–34 — యూదా తన సహోదరుడు బెన్యామీను విషయములో ఎంతవరకు బాధ్యత తీసుకుంటాడో అతని మాటల ద్వారా వెల్లడవుతుంది.
- 45:1–3 — యోసేపు తన గుర్తింపును సహోదరులకు చివరికి తెలియజేస్తాడు.
ఈ విధానము ద్వారా పాఠకుని అవగాహన సంఘటనలతో పాటు పెరుగుతుంది.
19.3 అసంపూర్ణంగా ఉంచబడిన సమాచారం
కొన్నిసార్లు కథకుడు ఒక అంశాన్ని పూర్తిగా వివరించడు.
ఉదాహరణకు:
- ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము ప్రయాణములోని ప్రతి అంతరంగ ఆలోచన వివరించబడదు.
- ఆదికాండము 27లో రిబ్కా తన ప్రణాళికను గురించి ఆలోచించిన ప్రతిదీ వెల్లడించబడదు.
- ఆదికాండము 42–44లో యోసేపు తీసుకున్న ప్రతి నిర్ణయానికి సంబంధించిన అంతరంగ కారణము వెంటనే వివరించబడదు.
ఈ మౌనము కూడా కథన కళలో భాగమే.
పాఠకునికి సమాచారం ఇవ్వకపోవడం అంటే కథలో సమాచారం లేకపోవడం కాదు. కొన్నిసార్లు అది కథకుని ఉద్దేశపూర్వక ఎంపిక కావచ్చు.
అయితే ప్రతి మౌనాన్ని ఒక రహస్య సంకేతంగా భావించకూడదు.
20. ఒకే పాత్ర గురించి పాఠకుని అవగాహన కాలక్రమంలో మారుతుంది
కథన దృక్కోణములో అత్యంత ముఖ్యమైన అంశాలలో ఒకటి పాఠకుని అవగాహన స్థిరంగా ఉండకపోవడం.
కథ ముందుకు సాగుతున్న కొద్దీ పాఠకుడు పాత సంఘటనలను కొత్త వెలుగులో చూడగలుగుతాడు.
20.1 అబ్రాహాము
12వ అధ్యాయంలో అతడు పిలువబడిన వ్యక్తి.
15వ అధ్యాయంలో వాగ్దానాన్ని విశ్వసించిన వ్యక్తి.
16వ అధ్యాయంలో కుటుంబ నిర్ణయాల సంక్లిష్ట పరిణామాలను ఎదుర్కొన్న వ్యక్తి.
22వ అధ్యాయంలో పరీక్షించబడిన వ్యక్తి.
ఈ సంఘటనలన్నింటినీ కలిపి చూసినప్పుడు అబ్రాహాము గురించి పాఠకుని అవగాహన మరింత విస్తరిస్తుంది.
20.2 యాకోబు
27వ అధ్యాయంలో యాకోబు మోసము ద్వారా ఆశీర్వాదము పొందుతాడు.
29వ అధ్యాయంలో అతడే లాబాను చేత మోసపోతాడు.
32వ అధ్యాయంలో దేవునితో సంబంధం కలిగిన రహస్యమైన పోరాటాన్ని ఎదుర్కొంటాడు.
33వ అధ్యాయంలో ఏశావును కలుసుకుంటాడు.
ఈ సంఘటనలన్నింటితో పాఠకుడు యాకోబును ఒకే లక్షణంతో నిర్వచించకుండా, అతని జీవితంలో జరిగిన మార్పులను పరిశీలించగలుగుతాడు.
20.3 యోసేపు
37వ అధ్యాయంలో యోసేపు కలలు కనే యువకుడు.
39వ అధ్యాయంలో బానిసగా, ఖైదీగా కనిపిస్తాడు.
41వ అధ్యాయంలో ఐగుప్తు అధికారి.
42–44 అధ్యాయాలలో తన సహోదరులను పరీక్షించే వ్యక్తి.
45వ అధ్యాయంలో తన గుర్తింపును వెల్లడించి, వారిని ఆదరించే సహోదరుడు.
50వ అధ్యాయంలో గత ద్రోహాన్ని దేవుని విస్తృతమైన కార్యము వెలుగులో వివరించే వ్యక్తి.
ఇక్కడ పాఠకుని అవగాహన ఒక్క సంఘటనపై ఆధారపడదు. మొత్తం జీవిత కథను ఆధారంగా చేసుకొని పెరుగుతుంది.
21. కథన దృక్కోణము మరియు పునఃపఠనము
21. కథన దృక్కోణము మరియు పునఃపఠనము
ఆదికాండమును మొదటిసారి చదివినప్పుడు, పాఠకుడు సంఘటన తరువాత ఏమి జరుగుతుందో తెలుసుకోవడానికి ఆసక్తి చూపుతాడు.
కానీ రెండవసారి చదివినప్పుడు అతని అనుభవం మారుతుంది.
ఎందుకంటే కథ యొక్క ముగింపు ఇప్పటికే తెలుసు.
దీనిని సాహిత్య అధ్యయనములో పునఃపఠన దృక్కోణము (Retrospective Reading) అని పిలవవచ్చు.
21.1 యోసేపు కలలను తిరిగి చదవడం
ఆదికాండము 37లో యోసేపు కలలను మొదటిసారి చదివినప్పుడు అవి భవిష్యత్తుకు సంబంధించిన ఆశ్చర్యకరమైన సూచనలుగా కనిపిస్తాయి.
కానీ 42వ అధ్యాయంలోని నమస్కార సన్నివేశాన్ని చదివిన తరువాత 37వ అధ్యాయానికి తిరిగి వస్తే, ఆ కలల సాహిత్య ప్రాధాన్యత మరింత స్పష్టమవుతుంది.
21.2 యూదా పాత్రను తిరిగి చూడడం
ఆదికాండము 37:26–27లో యూదా యోసేపును అమ్మివేయాలని సూచిస్తాడు.
కానీ 44:18–34లో బెన్యామీను బదులుగా తానే దాసునిగా ఉండడానికి సిద్ధపడతాడు.
ఈ తరువాతి సంఘటనను తెలిసిన పాఠకుడు, మొదటి సంఘటనను తిరిగి చదివినప్పుడు యూదా పాత్రలో కనిపించే వ్యత్యాసాన్ని మరింత స్పష్టంగా గుర్తిస్తాడు.
21.3 యాకోబు వస్త్రాల కథనం
ఆదికాండము 27లో యాకోబు ఏశావు వస్త్రములను ఉపయోగించి తండ్రిని మోసం చేస్తాడు.
ఆదికాండము 37లో యోసేపు వస్త్రమును ఉపయోగించి యాకోబును తప్పుదారి పట్టిస్తారు.
ఈ రెండు సంఘటనలను కలిపి చదివినప్పుడు వస్త్రము, గుర్తింపు, మోసము మధ్య ఉన్న సాహిత్య సంబంధము స్పష్టమవుతుంది.
మొదటిసారి విడివిడిగా కనిపించిన సంఘటనలు పునఃపఠనములో పరస్పరం వెలుగునిస్తాయి.
22. కథన దృక్కోణము మరియు పాఠకుని భావోద్వేగ అనుభవము
ఆదికాండము పాఠకునికి సమాచారం అందించడమే కాకుండా కొన్ని భావోద్వేగ ప్రతిస్పందనలను కూడా కలిగించే విధంగా తన కథను నిర్మిస్తుంది.
22.1 ఆందోళన
ఇస్సాకు తనను మోసం చేస్తున్నవాడు ఎవరో గుర్తించగలడా?
ఈ ప్రశ్న 27వ అధ్యాయంలో ఉత్కంఠ కలిగిస్తుంది.
22.2 దుఃఖము
యాకోబు తన కుమారుడు మరణించాడని విలపిస్తున్నాడు.
కానీ పాఠకుడు యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు.
ఈ వ్యత్యాసము దుఃఖ దృశ్యాన్ని మరింత బాధాకరంగా చేస్తుంది.
22.3 నిరీక్షణ
యోసేపు సహోదరులు ఐగుప్తుకు వచ్చినప్పుడు పాఠకుడు వారి పునఃకలయిక కోసం ఎదురుచూస్తాడు.
22.4 ఆశ్చర్యము
అబ్రాహాము బలి సంఘటనలో చివరి క్షణములో దేవుడు జోక్యం చేసుకోవడం కథన మలుపుగా పనిచేస్తుంది.
22.5 ఉపశమనము
ఆదికాండము 45లో యోసేపు తన గుర్తింపును వెల్లడించినప్పుడు చాలాకాలంగా కొనసాగుతున్న కథన ఉద్రిక్తత తొలగిపోతుంది.
ఈ భావోద్వేగ ప్రభావాలు కేవలం సంఘటనల వల్ల మాత్రమే కాదు.
పాఠకునికి ఎప్పుడు ఏ విషయం తెలియజేయబడిందనే కథన నిర్ణయాల వల్ల కూడా ఏర్పడతాయి.
23. కథన దృక్కోణము మరియు పాత్రల నైతిక మూల్యాంకనము
పాఠకునికి తెలిసిన సమాచారం పాత్రల చర్యలను ఎలా అర్థం చేసుకోవాలో ప్రభావితం చేస్తుంది.
అయితే ఇక్కడ జాగ్రత్త అవసరం.
ఒక పాత్రకు తెలియని విషయం పాఠకునికి తెలిసినంత మాత్రాన, ఆ పాత్రను పాఠకునికి ఉన్న పూర్తి సమాచారంతోనే తప్పనిసరిగా తీర్పు తీర్చకూడదు.
23.1 ఇస్సాకు ఉదాహరణ
పాఠకునికి రిబ్కా, యాకోబుల మోసము తెలుసు.
ఇస్సాకుకు తెలియదు.
అందువలన పాఠకుడు ఇస్సాకు చేసిన తప్పును, అతనికి అందుబాటులో ఉన్న సమాచారాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని పరిశీలించాలి.
23.2 యాకోబు ఉదాహరణ
పాఠకునికి యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు.
యాకోబుకు తెలియదు.
అందువలన యాకోబు దుఃఖాన్ని అవిశ్వాసంగా లేదా అనవసరమైన ప్రతిస్పందనగా తేలికగా తీర్పు తీర్చకూడదు.
అతడు తనకు అందిన ఆధారాల ప్రకారం స్పందిస్తున్నాడు.
23.3 సహోదరుల ఉదాహరణ
యోసేపు సహోదరులకు ఐగుప్తు అధికారి తమ సహోదరుడేనని తెలియదు.
పాఠకునికి తెలుసు.
అందువలన వారు ఆ అధికారితో మాట్లాడే విధానాన్ని పరిశీలించేటప్పుడు పాఠకుని అవగాహనను వారి అవగాహనతో కలిపివేయకూడదు.
వ్యాఖ్యాన సూత్రము: పాత్ర ఏమి తెలుసు, ఏమి నమ్ముతోంది, ఏమి కోరుకుంటోంది, ఏమి చేయగలిగింది అనే అంశాలను వేరుగా పరిశీలించినప్పుడే న్యాయమైన సాహిత్య మూల్యాంకనము సాధ్యమవుతుంది.
24. కథకుని సర్వజ్ఞాన దృక్కోణము — కొన్ని ముఖ్యమైన పరిమితులు
ఆదికాండము కథకుడు విస్తృతమైన అవగాహన కలిగిన కథన స్వరాన్ని ఉపయోగిస్తున్నప్పటికీ, పాఠకుడు దానిని అపరిమిత సమాచార ప్రకటనగా భావించకూడదు.
24.1 కథకుడు ప్రతి పాత్ర మనస్సులోని ప్రతి ఆలోచనను వెల్లడించడు
కథకుడు అవసరమైనప్పుడు పాత్ర ఆలోచనను తెలియజేస్తాడు.
ఉదాహరణకు, శారా తనలో తాను నవ్వుకున్న విషయాన్ని తెలియజేస్తాడు.
కానీ ప్రతి పాత్ర జీవితంలోని ప్రతి ఆలోచనను చెప్పడు.
24.2 కథకుని మౌనాన్ని మన ఊహలతో నింపకూడదు
అబ్రాహాము పరీక్ష సమయంలో ఏమి ఆలోచించాడు?
రిబ్కా తన నిర్ణయాన్ని అంతరంగములో ఎలా సమర్థించుకుంది?
యోసేపు తన సహోదరులను మొదటిసారి చూసినప్పుడు అతని మనస్సులో ఎన్ని భావనలు కలిగాయి?
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికి కథకుడు పూర్తి సమాధానాలు ఇవ్వడు.
అందువలన చెప్పబడని విషయాలను ఖచ్చితమైన వాస్తవాలుగా ప్రకటించకూడదు.
24.3 కథకుని ప్రకటన మరియు పాత్ర మాటలను వేరు చేయాలి
ఇది సాహిత్య అధ్యయనములో అత్యంత ముఖ్యమైన నియమము.
ఒక పాత్ర చెప్పిన ప్రతి మాట కథకుడు ఆమోదించిన సత్యము కాదు.
ఉదాహరణకు:
- సర్పము మాటలు కథలో నమోదు చేయబడ్డాయి. కానీ అవన్నీ సత్యమని కథకుడు ప్రకటించలేదు.
- కయీను తన సహోదరుడు ఎక్కడున్నాడో తెలియదని అంటాడు. కానీ పాఠకునికి అది అసత్యమని తెలుసు.
- యాకోబు యోసేపు మరణించాడని భావిస్తాడు. కానీ కథకుడు అతడు బ్రతికి ఉన్నాడని చూపిస్తాడు.
కాబట్టి ఒక పాత్ర మాటలను వ్యాఖ్యానించేటప్పుడు వాటిని కథకుని విస్తృత కథన సమాచారముతో పోల్చాలి.
25. ఆదికాండములో కథన దృక్కోణపు ప్రధాన విధానాల సమగ్ర పట్టిక
కథన విధానము | ఉదాహరణ | పాఠకునిపై ప్రభావము |
ముందస్తు సమాచారం | దేవుని ఆజ్ఞ (2:16–17) | తరువాతి మాటలను పరిశీలించడం |
అంతరంగ ప్రకటన | శారా నవ్వు (18:12) | పాత్ర నిజమైన స్పందనను తెలుసుకోవడం |
ముందుగా పరీక్ష తెలియజేయుట | అబ్రాహాము (22:1) | సంఘటన స్వభావాన్ని ముందుగానే అర్థం చేసుకోవడం |
గుర్తింపు దాచుట | యాకోబు–ఇస్సాకు (27) | నాటకీయ వ్యంగ్యము |
పాత్ర అపార్థము | యాకోబు–యోసేపు (37) | భావోద్వేగ ఉద్రిక్తత |
అసమాన సమాచారం | యోసేపు–సహోదరులు (42) | ఉత్కంఠ |
భాష ద్వారా రహస్యము | యోసేపు (42:23) | పాఠకునికి అధిక అవగాహన |
ఆలస్యమైన గుర్తింపు వెల్లడి | యూదా–తామారు (38) | ఆశ్చర్యము, నైతిక మలుపు |
తరువాతి వివరణ | యోసేపు (45:5–8) | గతానికి విస్తృతమైన అర్థము |
పునఃపఠన సంబంధము | యూదా (37; 44) | పాత్ర మార్పును గుర్తించడం |
దేవుని కార్యము గురించి కథకుని ప్రకటన | యోసేపు (39:2, 21) | బాహ్య పరిస్థితులకు మించిన అవగాహన |
26. ఆదికాండమును అధ్యయనం చేసేటప్పుడు అడగవలసిన ప్రశ్నలు
26. ఆదికాండమును అధ్యయనం చేసేటప్పుడు అడగవలసిన ప్రశ్నలు
ప్రతి కథన భాగాన్ని పరిశీలించేటప్పుడు ఈ ప్రశ్నలు ఉపయోగకరంగా ఉంటాయి.
- ఈ సంఘటన గురించి కథకుడు పాఠకునికి ముందుగానే ఏ సమాచారాన్ని ఇచ్చాడు?
- ఈ సంఘటనలోని ప్రధాన పాత్రకు ఏ విషయాలు తెలుసు?
- పాఠకునికి తెలిసినప్పటికీ పాత్రకు తెలియని విషయం ఏదైనా ఉందా?
- ఒక పాత్ర మరొక పాత్రకు తెలియకుండా ఏదైనా సమాచారాన్ని దాచుతోందా?
- పాత్ర చెప్పిన మాట నిజమని పాఠకుడు ఎలా నిర్ధారించగలడు?
- కథకుడు పాత్ర అంతరంగాన్ని ప్రత్యక్షంగా వెల్లడిస్తున్నాడా?
- ఏ సమాచారాన్ని కథకుడు ఆలస్యంగా వెల్లడిస్తున్నాడు?
- ఏ అంశాలను కథకుడు వివరించకుండా వదిలివేశాడు?
- ఈ సమాచార వ్యత్యాసము కథలో ఉత్కంఠను ఎలా సృష్టిస్తోంది?
- గతంలో చెప్పబడిన సంఘటన తరువాతి కథను అర్థం చేసుకోవడానికి ఎలా సహాయపడుతోంది?
- పాత్ర అవగాహన తరువాత మారుతుందా?
- పాఠకుడు మొదట అర్థం చేసుకున్న సంఘటనకు తరువాత కొత్త అర్థము లభిస్తుందా?
- కథకుడు ఏ పాత్ర అనుభవాన్ని మనకు దగ్గరగా చూపిస్తున్నాడు?
- పాత్రకు తెలియని విషయాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని మనము అన్యాయమైన తీర్పు ఇస్తున్నామా?
- ఒక పాత్ర మాటలను కథకుని ప్రకటనతో పొరపాటుగా సమానపరుస్తున్నామా?
ఈ ప్రశ్నల సహాయంతో ఆదికాండమును అధ్యయనం చేసినప్పుడు సాధారణంగా కనిపించే అనేక కథన వివరాల వెనుక ఉన్న సాహిత్య కళాత్మకత స్పష్టమవుతుంది.
27. ఆదికాండము మొత్తం కథనములో దృక్కోణపు అభివృద్ధి
ఆదికాండము ప్రారంభము నుండి ముగింపు వరకు కథన దృక్కోణము ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య సాధనంగా పనిచేస్తుంది.
27.1 ప్రారంభ అధ్యాయాలు — దేవుని మాట మరియు మానవ అవగాహన
ఆదాము, హవ్వల కథలో దేవుని ఆజ్ఞ ముందుగానే పాఠకునికి తెలుస్తుంది.
కయీను కథలో దేవుని హెచ్చరిక హత్యకు ముందుగానే తెలుస్తుంది.
నోవహు కథలో తీర్పు ప్రకటించబడిన తరువాత దాని అమలు జరుగుతుంది.
ఇక్కడ కథకుడు పాఠకునికి ముందస్తు సమాచారాన్ని ఇచ్చి సంఘటనలను అర్థం చేసుకునే పునాదిని ఏర్పరుస్తాడు.
27.2 పితరుల కథలు — వాగ్దానము మరియు పరిమిత మానవ అవగాహన
అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల కథలలో దేవుని వాగ్దానాలు పాఠకునికి ముందుగానే తెలుస్తాయి.
కానీ ఆ వాగ్దానాలు ఎలా నెరవేరతాయో క్రమంగా వెల్లడవుతుంది.
పాఠకుడు పాత్రల నిర్ణయాలు, భయాలు, ఆశలు, సంఘర్షణలను ఆ వాగ్దానాల నేపథ్యములో పరిశీలిస్తాడు.
27.3 యోసేపు కథ — తెలిసిన నిజము మరియు ఆలస్యమైన గుర్తింపు
యోసేపు కథలో సమాచార వ్యత్యాసము మరింత సంక్లిష్టమైన రూపాన్ని పొందుతుంది.
పాఠకునికి యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు.
యాకోబుకు తెలియదు.
యోసేపు తన సహోదరులను గుర్తిస్తాడు.
వారు అతనిని గుర్తించరు.
పాఠకునికి ఈ రెండు విషయాలు తెలుసు.
ఈ విధంగా కథన దృక్కోణము కుటుంబ ద్రోహము నుండి పునఃకలయిక వరకు సాగే కథకు నిర్మాణాత్మక బలాన్ని అందిస్తుంది.
27.4 ముగింపు — గత సంఘటనలపై విస్తృత అవగాహన
ఆదికాండము 50:20లో యోసేపు గత సంఘటనలను తిరిగి పరిశీలిస్తాడు.
సహోదరుల దుష్ట ఉద్దేశాన్ని దేవుని మేలుచేసే ఉద్దేశంతో పోల్చుతాడు.
ఈ మాటలు యోసేపు జీవితకథ యొక్క చివరి భాగంలో రావడం సాహిత్యపరంగా ముఖ్యమైనది.
పాఠకుడు ఇప్పటికే యోసేపు జీవిత ప్రయాణమును చదివాడు.
ఇప్పుడు ఆ ప్రయాణానికి సంబంధించిన ఒక సమగ్ర వివరణను కథలోని ప్రధాన పాత్ర నుండే వింటాడు.
ఆదికాండము ప్రారంభంలో మనుష్యులు తమ ముందున్న పరిస్థితులను తప్పుగా అర్థం చేసుకునే దృశ్యాలు కనిపిస్తాయి. చివరిభాగంలో యోసేపు గత సంఘటనల వెనుక ఉన్న విస్తృతమైన ప్రయోజనాన్ని గుర్తించి వివరించే దృశ్యము కనిపిస్తుంది.
ఈ పోలిక ఆదికాండము కథన నిర్మాణములో ఒక ముఖ్యమైన సాహిత్య సంబంధాన్ని చూపిస్తుంది.
28. కథన దృక్కోణము గురించి తప్పక నివారించవలసిన పొరపాట్లు
ఈ అంశాన్ని బోధించేటప్పుడు కొన్ని జాగ్రత్తలు అవసరం.
1. పాఠకునికి తెలిసినది పాత్రకు కూడా తెలిసి ఉంటుందని అనుకోకూడదు.
ఉదాహరణకు, ఇస్సాకు 25:23లో రిబ్కాకు ఇచ్చిన ప్రకటనను తప్పనిసరిగా తెలుసుకున్నాడని కథనం చెప్పదు.
2. పాత్ర చెప్పిన మాటను కథకుని తీర్పుగా భావించకూడదు.
యాకోబు యోసేపు చనిపోయాడని భావించడం వలన యోసేపు నిజంగా చనిపోయాడని అర్థం కాదు.
3. కథకుడు చెప్పని అంతరంగ ఉద్దేశాలను వాస్తవాలుగా ప్రకటించకూడదు.
అబ్రాహాము, రిబ్కా, యోసేపు వంటి పాత్రల ప్రతి ఆలోచన మనకు తెలియదు.
4. కథకుడు తెలిసిన సమాచారమంతా వెంటనే వెల్లడిస్తాడని భావించకూడదు.
కొన్ని విషయాలు కథలో ఆలస్యంగా వెల్లడవుతాయి.
5. ప్రతి సమాచార వ్యత్యాసాన్ని తప్పనిసరిగా నాటకీయ వ్యంగ్యమని పిలవకూడదు.
నాటకీయ వ్యంగ్యము ఒక ముఖ్యమైన విధానము మాత్రమే. ఉత్కంఠ, రహస్యము, ఆలస్యమైన వెల్లడి, పరిమిత అవగాహన వంటి ఇతర విధానాలు కూడా ఉన్నాయి.
6. తరువాతి సంఘటనలను ఆధారంగా చేసుకొని ముందు జరిగిన పాత్ర నిర్ణయాలకు కల్పిత కారణాలు చేర్చకూడదు.
తరువాత జరిగిన ఫలితము ముందటి పాత్రకు ఆ ఫలితము తెలుసని నిరూపించదు.
7. సాహిత్య దృక్కోణాన్ని వేదాంత నిర్ధారణతో కలిపివేయకూడదు.
మొదట కథకుడు సమాచారాన్ని ఎలా అమర్చాడో పరిశీలించాలి. తరువాత అవసరమైన వేదాంత అన్వయాన్ని చేయాలి.
ఈ విభాగము యొక్క ప్రధాన లక్ష్యము వేదాంత సిద్ధాంతాలను విస్తరించడం కాదు. కథన సమాచార నిర్మాణాన్ని అర్థం చేసుకోవడం.
29. ముఖ్యమైన సాహిత్య పరిశీలనలు
ఆదికాండములో కథన దృక్కోణాన్ని అధ్యయనం చేసినప్పుడు ఈ ప్రధాన విషయాలు స్పష్టమవుతాయి.
- ఆదికాండము కథకుడు సంఘటనలను వివరించడమే కాకుండా పాఠకుని అవగాహనను కూడా నడిపిస్తాడు.
- పాఠకునికి ముందుగానే ఇవ్వబడిన సమాచారం తరువాతి సన్నివేశాల అర్థాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది.
- ఒక పాత్రకు తెలియని నిజము పాఠకునికి తెలిసి ఉండటం కథలో ఉత్కంఠను పెంచుతుంది.
- పాత్రల అపార్థాలు కథలో కీలకమైన మలుపులకు కారణమవుతాయి.
- గుర్తింపు దాచబడిన సన్నివేశాలు ఆదికాండములో ప్రత్యేకమైన సాహిత్య ప్రాధాన్యత కలిగి ఉన్నాయి.
- పాత్రల అంతరంగాలను కథకుడు ఎంపిక చేసి వెల్లడిస్తాడు.
- పాఠకునికి తెలిసిన సమాచారం ఎల్లప్పుడూ పాత్రలకు అందుబాటులో ఉండదు.
- పాఠకుని అవగాహన కథ ముందుకు సాగుతున్న కొద్దీ మారుతుంది.
- కొన్ని సంఘటనల పూర్తి ప్రాధాన్యత తరువాతి అధ్యాయాలలో మాత్రమే స్పష్టమవుతుంది.
- దేవుని మాటలు, కథకుని ప్రకటనలు, పాత్రల మాటలు వేర్వేరుగా పరిశీలించాలి.
- సమాచార ఆలస్యము కూడా కథన నిర్మాణములో ఉద్దేశపూర్వకంగా ఉపయోగించబడవచ్చు.
- కథకుని మౌనము ఉన్నచోట జాగ్రత్తగా వ్యాఖ్యానించాలి.
- పునఃపఠనము ద్వారా ముందున్న సంఘటనలకు కొత్త సాహిత్య సంబంధాలు కనిపిస్తాయి.
- కథన దృక్కోణము పాఠకుని నైతిక అవగాహనను, భావోద్వేగ అనుభవాన్ని ప్రభావితం చేస్తుంది.
- ఆదికాండములో ఒకే సంఘటన గురించి వేర్వేరు పాత్రలు వేర్వేరు అవగాహన కలిగి ఉండటం కథను ముందుకు నడిపించే ముఖ్యమైన సాధనము.
30. ముగింపు — ఆదికాండము సంఘటనలను మాత్రమే కాదు, అవగాహనను కూడా నిర్మిస్తుంది
ఆదికాండములో కథన దృక్కోణము యాదృచ్ఛికమైన అంశము కాదు. అది కథన కళకు సంబంధించిన అత్యంత ముఖ్యమైన నిర్మాణ సాధనాలలో ఒకటి.
ఆదాము, హవ్వల సంఘటనలో పాఠకునికి దేవుని ఆజ్ఞ ముందుగానే తెలుసు.
కయీను కథలో పాఠకునికి హత్యకు ముందు దేవుని హెచ్చరిక తెలుసు.
అబ్రాహాము కథలో పాఠకునికి పరీక్ష గురించి ముందుగా తెలుసు. కానీ అది ఎలా ముగుస్తుందో తెలియదు.
ఇస్సాకు కథలో పాఠకునికి మోసము తెలుసు. కానీ ఇస్సాకు మోసపోతున్నానని గ్రహించడు.
యాకోబు కథలో పాఠకునికి యోసేపు బ్రతికి ఉన్నాడని తెలుసు. కానీ యాకోబు తన కుమారుడు మరణించాడని దుఃఖిస్తాడు.
యోసేపు కథలో పాఠకునికి అతని గుర్తింపు తెలుసు. కానీ అతని సహోదరులు అతనిని గుర్తించరు.
తామారు కథలో పాఠకునికి ఆమె గుర్తింపు తెలుసు. కానీ యూదాకు తెలియదు.
ఈ సంఘటనలన్నింటిలోనూ కథకుడు సమాచారాన్ని అందించే క్రమము, సమాచారం పొందే పాత్రలు, సమాచారం ఆలస్యంగా వెల్లడయ్యే సమయము కథ యొక్క ప్రభావాన్ని నిర్ణయిస్తాయి.
ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని గుర్తించాలి.
ఆదికాండములో పాత్రల అవగాహన పరిమితమైనది. పాఠకుని అవగాహన కూడా కథకుడు అందించిన సమాచారానికే పరిమితమైనది. అయితే కథకుడు ఈ రెండు పరిమితులను ఉపయోగించి కథ యొక్క ఉత్కంఠను, భావోద్వేగాన్ని, నిర్మాణ సంబంధాలను, క్రమంగా వెల్లడయ్యే అర్థాన్ని సమర్థవంతంగా నిర్మిస్తాడు.
అందువలన ఆదికాండమును శ్రద్ధగా చదివే వ్యక్తి కేవలం “ఏమి జరిగింది?” అని మాత్రమే ప్రశ్నించకూడదు.
అతడు ఇంకా ఇలా ప్రశ్నించాలి:
“ఈ సంఘటన జరిగినప్పుడు ఎవరికి ఏమి తెలుసు? కథకుడు పాఠకునికి ఏమి ముందుగానే తెలియజేశాడు? ఏమి దాచాడు? ఏమి తరువాత వెల్లడించాడు? ఈ సమాచార క్రమము కథ యొక్క అర్థాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేసింది?”
ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెదికినప్పుడు ఆదికాండములోని కథన నిర్మాణ సౌందర్యము మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
ఒక వాక్యములో ప్రధాన సాహిత్య అంతర్దృష్టి
ఆదికాండము కథకుడు పాఠకునికి, పాత్రలకు ఒకే సమయంలో ఒకే సమాచారాన్ని అందించకుండా, తెలిసిన విషయాలు మరియు తెలియని విషయాల మధ్య వ్యత్యాసాన్ని ఉపయోగించి ఉత్కంఠను, నాటకీయ వ్యంగ్యాన్ని, భావోద్వేగ ప్రభావాన్ని, కథ యొక్క క్రమానుగత అర్థాన్ని నిర్మిస్తాడు.
Infographic
