అధ్యయన విభాగంs
13.1 ఆదికాండం సందేశ సారాంశం
ఆదికాండము సందేశ సారాంశం
Explanation
ఆరంభాల గ్రంథము మరియు దేవుని విమోచన కథకు పునాది
ఆదికాండము కేవలం బైబిలులోని మొదటి గ్రంథము మాత్రమే కాదు; సమస్త లేఖన సందేశం నిలిచియున్న పునాది కూడా ఇదే. దేవుడు, సృష్టి, మానవజాతి, పాపము, తీర్పు, కృప, నిబంధన, వాగ్దానం, విశ్వాసం, కుటుంబం, జనములు, విమోచన నిరీక్షణ—ఇవన్నీ ఆదికాండము పరిచయం చేస్తుంది. బైబిలులోని దాదాపు ప్రతి ప్రధాన సిద్ధాంతం మరియు ప్రధాన ఇతివృత్తం ఆదికాండములో విత్తన రూపంలో ప్రారంభమై, మిగతా లేఖనమంతటా అభివృద్ధి చెందుతూ, చివరకు క్రీస్తులో తన పరిపూర్ణతను పొందుతుంది.
ఆదికాండము సందేశం ఎంతో విస్తారమైనది. అయినప్పటికీ దానిని ఒక గొప్ప కదలికగా సంక్షిప్తంగా చెప్పవచ్చు: సృష్టికర్తయైన దేవుడు సమస్తాన్ని మంచిగా సృష్టించాడు; మానవజాతి పాపంలో పడిపోయింది; తీర్పు లోకంలోకి ప్రవేశించింది; అయినప్పటికీ దేవుడు కృపతో వాగ్దానం, నిబంధన, ఎన్నుకోబడిన వంశరేఖ ద్వారా తన విమోచన ప్రణాళికను ప్రారంభించాడు; ఆ వంశరేఖ చివరకు క్రీస్తువైపు నడిపిస్తుంది.
ఆదికాండము దేవునితో ప్రారంభమై, ఐగుప్తులోని ఒక శవపేటికతో ముగుస్తుంది. అది సృష్టితో ప్రారంభమై, భవిష్యత్తులో కలుగబోయే విడుదలపై ఆశతో ముగుస్తుంది. అది జీవము, ఆశీర్వాదము, దైవిక క్రమంతో ప్రారంభమవుతుంది; అయితే పాపము, మరణము, విభేదము, వంధ్యత్వము, ప్రవాసము, మానవ బలహీనతలను కూడా నిజాయితీగా నమోదు చేస్తుంది. అయినప్పటికీ వీటన్నిటికంటే పైగా ఆదికాండము దేవుని నమ్మకత్వాన్ని ప్రకటిస్తుంది. మానవ వైఫల్యం దేవుని ఉద్దేశాన్ని రద్దు చేయదు. పాపము దైవకృపను జయించదు. మరణము దేవుని వాగ్దానాన్ని నిశ్శబ్దం చేయదు. కథను ప్రారంభించిన దేవుడే దానిని ముందుకు నడిపించే దేవుడని ఆదికాండము బోధిస్తుంది.
43.1 ఆదికాండము లేఖనముల కథను ప్రారంభిస్తుంది
ఆదికాండము బైబిలును ఈ మాటలతో ప్రారంభిస్తుంది: “ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను”(ఆదికాండము 1:1). ఈ ప్రారంభ వాక్యం కేవలం ఈ గ్రంథానికి ఆరంభం మాత్రమే కాదు; బైబిలీయ ప్రపంచదృష్టికే ఆరంభం. పాపానికి ముందు, ఇశ్రాయేలుకు ముందు, ధర్మశాస్త్రానికి ముందు, రాజులు, ప్రవక్తలు, దేవాలయాలు, జనములు ఉండకముందే దేవుడు ఉన్నాడు. దేవుడు నిత్యుడు, సార్వభౌముడు, వ్యక్తిత్వముగలవాడు, ఉద్దేశపూర్వకంగా కార్యం చేసేవాడు, సర్వశక్తిమంతుడు అని ప్రకటిస్తూ ఆదికాండము ప్రారంభమవుతుంది.
లేఖనముల కథ దేవుని కోసం మనిషి చేసే అన్వేషణతో ప్రారంభం కాదు; దేవుని సార్వభౌమ సృష్టికార్యము మరియు తనను తాను బయలుపరచుకోవడంతో ప్రారంభమవుతుంది. దేవుడు పలుకుతాడు, సృష్టి ఉనికిలోకి వస్తుంది. దేవుడు క్రమపరుస్తాడు, వేరు చేస్తాడు, నింపుతాడు, ఆశీర్వదిస్తాడు, తన సృష్టి మంచిదని ప్రకటిస్తాడు. లోకం యాదృచ్ఛికంగా ఏర్పడినది కాదు. మానవజీవితం అర్థరహితం కాదు. చరిత్ర అస్తవ్యస్తమైనది కాదు. సమస్తమూ దేవునితోనే ప్రారంభమవుతుందని, సమస్తమూ దేవునికే చెందుతుందని ఆదికాండము బోధిస్తుంది.
ఆదికాండము బైబిలంతటా కొనసాగిపోయే గొప్ప కథా ప్రవాహాన్ని కూడా ప్రారంభిస్తుంది: సృష్టి, పతనం, వాగ్దానం, నిబంధన, విమోచన, నూతన సృష్టి. ఆదికాండములో ప్రారంభమైనది ప్రకటన గ్రంథములో తన తుదిపరిపూర్ణతను పొందుతుంది. ఏదెనులో కోల్పోయిన జీవవృక్షం నూతన సృష్టిలో మళ్లీ కనిపిస్తుంది. ఆదికాండములో ప్రవేశించిన శాపం ప్రకటన గ్రంథములో తొలగించబడుతుంది. ఆదికాండములో మోసగించిన సర్పం చివరకు ఓడించబడుతుంది. తోటలో సంచరించిన దేవుడు చివరకు తన విమోచించబడిన ప్రజలతో నిత్యము నివసిస్తాడు.
అందువల్ల ఆదికాండము లేఖనముల మూలవ్యవస్థ వంటిది. ఆదికాండము లేకుండా మిగతా బైబిలు తన పునాదిని కోల్పోతుంది. సృష్టి, మానవ గౌరవం, వివాహం, పాపం, మరణం, బలి, నిబంధన, ఎన్నిక, వాగ్దానం, విశ్వాసం, ఆశీర్వాదం, విమోచన వంటి సిద్ధాంతాలన్నీ ఇక్కడే ప్రారంభమవుతాయి. మిగతా లేఖనములు సమాధానం చెప్పే ప్రశ్నలను ఆదికాండము పరిచయం చేస్తుంది: దేవుడు ఎవరు? మనిషి ఎవరు? లోకంలో ఏమి తప్పిపోయింది? పాపం పాడుచేసిన దానిని దేవుడు ఎలా పునరుద్ధరిస్తాడు? జనములకు ఆశీర్వాదం ఎవరి ద్వారా వస్తుంది?
ఆదికాండము ప్రతి ప్రశ్నకు సంపూర్ణ సమాధానం ఇవ్వదు; కానీ సమాధానాన్ని ప్రారంభిస్తుంది. తరువాతి గ్రంథాలు అభివృద్ధి చేసే వాగ్దానాల విత్తనాలను ఇది నాటుతుంది. ధర్మశాస్త్రం, ప్రవక్తలు, కీర్తనలు, సువార్తలు, పత్రికలు, చివరకు మహిమ యొక్క దర్శనం ద్వారా మరింత ప్రకాశించే మొదటి ఆశాకిరణాన్ని ఇది అందిస్తుంది.
కాబట్టి ఆదికాండము వేరుగా నిలిచిన ఒక ప్రాచీన కథ కాదు. అది దేవుని గొప్ప విమోచన నాటకానికి ప్రారంభ అధ్యాయం. తరువాత జరిగే ప్రతి బైబిలీయ సంఘటన ఆదికాండము ప్రారంభించిన విషయాలతో ఏదో విధంగా సంబంధం కలిగి ఉంటుంది.
ముఖ్యమైన సారాంశం
బైబిలు దేవునితో ప్రారంభమై, ఆయన వాగ్దానాన్ని కేంద్రంగా చేసుకొని, విమోచన వైపు కదిలే ఒకే సమైక్య కథ అని ఆదికాండము బోధిస్తుంది. లేఖనములను సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవాలంటే, లేఖనములు ప్రారంభించే చోట నుండే మనం ప్రారంభించాలి: సృష్టికర్తయైన దేవుడు, ఆయన మంచి సృష్టి, మానవుని పతనం, పునరుద్ధరణకు ఆయన కృపతో ఇచ్చిన వాగ్దానం.
ఆదికాండము సృష్టి దేవుని మరియు నిబంధన దేవుని బయలుపరుస్తుంది
Explanation
43.2 ఆదికాండము సృష్టి దేవుని మరియు నిబంధన దేవుని బయలుపరుస్తుంది
ఆదికాండము దేవుని మొదటిగా సృష్టికర్తగా బయలుపరుస్తుంది. ఆయన సృష్టిలో ఒక భాగం కాదు; దాని పైన ఉన్నాడు. పదార్థం, కాలం, చీకటి, అస్తవ్యస్తత, మానవ బలహీనత—ఏదీ ఆయనను పరిమితం చేయదు. ఆయన పలుకుతాడు, వెలుగు కలుగుతుంది. ఆయన ఆజ్ఞాపిస్తాడు, లోకం రూపాన్ని పొందుతుంది. ఆయన ఆశీర్వదిస్తాడు, జీవము విస్తరిస్తుంది. దేవుడు సంకల్పించినందున, నిలిపినందున, దానికి ఉద్దేశం ఇచ్చినందునే సృష్టి ఉనికిలో ఉంది.
ఈ సృష్టికర్త దేవుడు వ్యక్తిగత సంబంధముగల దేవుడు కూడా. లోకాన్ని సృష్టించి దానిని విడిచిపెట్టడు. ఆయన మానవులతో మాట్లాడుతాడు, వారిని ఆశీర్వదిస్తాడు, ఆజ్ఞలు ఇస్తాడు, ఆహారాన్ని సమకూర్చుతాడు, వివాహాన్ని స్థాపిస్తాడు, పురుషుని మరియు స్త్రీని అర్థవంతమైన బాధ్యతలో ఉంచుతాడు. ఆయన సృష్టికి అతీతుడు, అయినప్పటికీ సమీపంగా ఉన్నాడు. ఆయన మహిమాన్వితుడు, అయినప్పటికీ సంబంధం కలిగించుకొనేవాడు. ఆయన సమస్తాన్ని పాలిస్తాడు, అయినప్పటికీ తోటలో సంచరిస్తూ తన సృష్టులతో సంభాషిస్తాడు.
ఆదికాండము దేవుని న్యాయాధిపతిగా కూడా బయలుపరుస్తుంది. ఆయన చెడును పట్టించుకోకుండా ఉండడు. ఆదాము హవ్వలు పాపం చేసినప్పుడు దేవుడు వారిని ప్రశ్నిస్తాడు. కయీను హేబెలును చంపినప్పుడు దేవుడు అతనిని జవాబుదారీగా నిలబెడతాడు. మానవ హింస భూమిని నింపినప్పుడు దేవుడు జలప్రళయాన్ని పంపుతాడు. బాబెలులో మానవులు గర్వపూరిత తిరుగుబాటులో కూడినప్పుడు దేవుడు వారి భాషను కలవరపరచి వారిని చెదరగొడతాడు. దేవుడు పరిశుద్ధుడు, నైతికంగా గంభీరుడు అని ఆదికాండము బోధిస్తుంది. దేవుడు నీతిమంతుడు కాబట్టి పాపం అత్యంత గంభీరమైన విషయం.
అయితే ఆదికాండము దేవుని సృష్టికర్తగా, న్యాయాధిపతిగా మాత్రమే కాకుండా నిబంధన చేయువానిగా కూడా బయలుపరుస్తుంది. ఇది ఈ గ్రంథంలోని అత్యంత లోతైన సందేశాలలో ఒకటి. దేవుడు తనను తాను వాగ్దానంతో బంధించుకుంటాడు. తీర్పు తరువాత సృష్టిని కాపాడుతూ నోవహుతో నిబంధన చేస్తాడు. అబ్రాహాముతో నిబంధన చేసి దేశం, సంతానం, ఆశీర్వాదం, సమస్త జనములకు ఆశీర్వాదం అనే వాగ్దానాలు ఇస్తాడు. అదే వాగ్దానాన్ని ఇస్సాకు, యాకోబులకు ధృవీకరిస్తాడు. ప్రమాదం, వంధ్యత్వం, కరువు, మోసం, కుటుంబ విభేదం, ప్రవాసం మధ్య కూడా ఆయన నిబంధన వంశరేఖను కాపాడుతాడు.
ఆదికాండములోని దేవుడు తన వాక్యానికి నమ్మకమైనవాడు. ఆయన వాగ్దానం చేస్తాడు, జ్ఞాపకం చేసుకుంటాడు. పిలుస్తాడు, సమకూర్చుతాడు. పరీక్షిస్తాడు, నిలబెడతాడు. శిక్షణ ఇస్తాడు, అయినప్పటికీ విడిచిపెట్టడు. ఆదికాండములోని నిబంధన దేవుడు మానవ బలం, పవిత్రత, జ్ఞానం లేదా విజయంపై ఆధారపడడు. అబ్రాహాము సందేహిస్తాడు. శారా నవ్వుతుంది. ఇస్సాకు భయంతో అదే విధమైన తప్పును పునరావృతం చేస్తాడు. యాకోబు మోసం చేస్తాడు. యోసేపు సహోదరులు ద్రోహం చేస్తారు. అయినప్పటికీ దేవుడు నమ్మకంగా ఉంటాడు.
ఆదికాండము అద్భుతాల ద్వారా మాత్రమే కాకుండా దైవ పరిపాలన ద్వారా కూడా కార్యం చేసే దేవుని బయలుపరుస్తుంది. కొన్నిసార్లు ఆయన స్పష్టంగా జోక్యం చేసుకుంటాడు: సృష్టిస్తాడు, తీర్పు చేస్తాడు, పిలుస్తాడు, ప్రత్యక్షమవుతాడు, మాట్లాడుతాడు, దేవదూతలను పంపుతాడు, గర్భాలను తెరుస్తాడు, కలలు ఇస్తాడు, దుష్ట పట్టణాలను నాశనం చేస్తాడు. మరికొన్ని సందర్భాలలో ప్రయాణాలు, కుటుంబ నిర్ణయాలు, కరువు, రాజకీయ వ్యవస్థలు, కలలు, చెరసాల, మరచిపోయిన సంభాషణలు వంటి సాధారణ సంఘటనల ద్వారా నిశ్శబ్దంగా పనిచేస్తాడు. ముఖ్యంగా యోసేపు జీవితం, మానవ దుష్టత్వంతో దేవుడు కలుషితం కాకుండానే దానిద్వారా తన దైవ పరిపాలనను నెరవేర్చగలడని చూపిస్తుంది. మనుష్యులు చెడుకోసం ఉద్దేశించిన దానిని దేవుడు మేలుకోసం ఉపయోగించగలడు.
ఆదికాండము దేవుని నామాలు మరియు బిరుదుల ద్వారా కూడా ఆయనను బయలుపరుస్తుంది: ఎలోహీమ్, యెహోవా, ఎల్ ఎల్యోన్, ఎల్ రోయి, ఎల్ షద్దాయి, ఎల్ ఓలామ్, అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబుల దేవుడు. ఇవి కేవలం పేర్లు మాత్రమే కాదు; ఆయన స్వభావాన్ని బయలుపరుస్తాయి. ఆయన శక్తిమంతుడైన సృష్టికర్త, నిబంధన యెహోవా, సర్వోన్నత దేవుడు, చూచే దేవుడు, సర్వశక్తిమంతుడైన దేవుడు, నిత్యుడైన దేవుడు, తరతరాలకు నమ్మకమైన దేవుడు.
ముఖ్యమైన సారాంశం
ఆదికాండము దేవుని సార్వభౌమ సృష్టికర్తగా, నీతిమంతుడైన న్యాయాధిపతిగా, కృపగల నిబంధనకర్తగా, తన వాగ్దానాన్ని నమ్మకంగా కాపాడువానిగా బయలుపరుస్తుంది. ఆదికాండము సందేశం మొదటిగా మానవ వీరుల గురించి కాదు; సృష్టించే, పిలిచే, తీర్పు చేసే, ఆశీర్వదించే, శిక్షణ ఇచ్చే, సమకూర్చే, తన మాటను నిలబెట్టుకునే దేవుని గురించి.
ఆదికాండము మానవ పతన స్థితిని వివరిస్తుంది
Explanation
43.3 ఆదికాండము మానవ పతన స్థితిని వివరిస్తుంది
లోకంలో ఏమి తప్పిపోయిందనే ప్రశ్నకు బైబిలీయ పునాది సమాధానాన్ని ఆదికాండము ఇస్తుంది. సమస్య కేవలం అజ్ఞానం, పరిసరాలు, బలహీనత, సంస్కృతి లేదా అభివృద్ధి లోపం కాదు. మూల సమస్య పాపము—దేవునికి వ్యతిరేకంగా మానవుని తిరుగుబాటు.
ఆదికాండము 1–2లో మానవుడు దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడతాడు. పురుషుడు మరియు స్త్రీ గౌరవం, ఉద్దేశం, సంబంధం, బాధ్యతతో సృష్టించబడతారు. వారు దేవుని చేత ఆశీర్వదించబడి, ఆయన ప్రతినిధులుగా సృష్టిలో ఉంచబడతారు. ఫలప్రదమైన జీవితం, నమ్మకమైన పని, బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలన, విధేయతకు పిలవబడతారు. మానవ జీవితం అవమానంతో కాదు, దేవుడు ఇచ్చిన గౌరవంతో ప్రారంభమవుతుంది.
కానీ ఆదికాండము 3 మానవ విరిగిపోయిన స్థితి యొక్క విషాదాన్ని వివరిస్తుంది. సర్పము మోసం చేస్తుంది. స్త్రీ తీసుకొని తింటుంది. పురుషుడు ఆమెతో కలిసి తింటాడు. దేవుని ఆజ్ఞ తిరస్కరించబడుతుంది. మానవులు దేవునికి వేరుగా మంచి చెడులను స్వయంగా నిర్వచించడానికి ప్రయత్నిస్తారు. పాపము కేవలం బాహ్య క్రియగా మాత్రమే కాకుండా అంతర్గత అవిశ్వాసం, గర్వం, కోరిక, తిరుగుబాటుగా ప్రవేశిస్తుంది.
దాని ప్రభావాలు వెంటనే మరియు వినాశకరంగా కనిపిస్తాయి. నిర్దోషిత్వం స్థానంలో సిగ్గు వస్తుంది. సహవాసం స్థానంలో దాగుకోవడం వస్తుంది. బాధ్యత స్థానంలో నిందారోపణ వస్తుంది. బాధ మానవ అనుభవంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. పని కష్టసాధ్యమవుతుంది. సంబంధాలు ఉద్రిక్తమవుతాయి. మరణం మానవ కథలోకి ప్రవేశిస్తుంది. ఏదెనులోనుండి బహిష్కరణ, దేవుని పరిశుద్ధ సన్నిధి నుండి దూరమవడాన్ని సూచించే చిహ్నమవుతుంది.
తరువాత పాపము ఎలా వ్యాపిస్తుందో ఆదికాండము చూపిస్తుంది. కయీను కోపం హత్యగా మారుతుంది. లెమెకు హింసలో అతిశయిస్తాడు. జలప్రళయానికి ముందు మానవ దుష్టత్వం భూమిని నింపుతుంది. జలప్రళయం తరువాత కూడా నోవహు మద్యపానం, హాము చేసిన అవమానం, బాబెలు గర్వం, అబ్రాహాము భయం, శారా అసహనం, లోతు రాజీపడే స్వభావం, యాకోబు మోసం, కుటుంబ పక్షపాతం, సహోదరుల అసూయ, యూదా కపటత్వం మరియు అనేక ఇతర వైఫల్యాలలో పాపము కొనసాగుతుంది.
ఈ నిజాయితీ ఆదికాండములోని శక్తివంతమైన లక్షణాలలో ఒకటి. దేవుని వాగ్దానంలో భాగమైనవారి బలహీనతలను కూడా ఈ గ్రంథము దాచదు. పాపము సర్వవ్యాప్తమైనదని, తరతరాలకు ప్రభావం చూపుతుందని, సంబంధాలను పాడు చేస్తుందని, లోతుగా వినాశకరమని ఆదికాండము చూపిస్తుంది. పాపము ఆరాధన, కుటుంబం, సమాజం, పని, మాట, లైంగికత, న్యాయం, నమ్మకం—అన్నిటినీ పాడుచేస్తుంది.
అయినప్పటికీ మానవ విరిగిపోయిన స్థితిని ఆదికాండము నిరాశకరమైనదిగా చూపించదు. కృపను సరిగ్గా అర్థం చేసుకునేలా పాపాన్ని నిజాయితీగా నిర్ధారిస్తుంది. ఆదికాండము 3 లేకపోతే విమోచన ఎందుకు అవసరమో మనం అర్థం చేసుకోలేము. పతనం లేకపోతే సిలువ అనవసరమైనదిగా కనిపిస్తుంది. శాపం లేకపోతే ఆశీర్వాద వాగ్దానపు లోతు అర్థంకాదు. మానవ విరిగిపోయిన స్థితి లేకపోతే దేవుని నిబంధన కృప అంత ప్రకాశవంతంగా కనిపించదు.
మానవుని అతి పెద్ద అవసరం కేవలం మెరుగైన పరిస్థితులు, బలమైన కుటుంబాలు, ఎక్కువ భూమి, ఎక్కువ సంపద లేదా ఎక్కువ జ్ఞానం కాదని ఆదికాండము బోధిస్తుంది. మానవుని గొప్ప అవసరం దేవునితో పునరుద్ధరించబడిన సంబంధం. ఆదికాండములో కనిపించే విరిగిపోయిన స్థితి అంతిమంగా ఆత్మీయమైనది. మానవులకు క్షమాపణ, శుద్ధీకరణ, నూతన హృదయాలు, తమ సృష్టికర్తతో సమాధానం అవసరం.
ముఖ్యమైన సారాంశం
దేవునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపంతో మానవ విరిగిపోయిన స్థితి ప్రారంభమై, జీవితంలోని ప్రతి రంగంలోకి వ్యాపించిందని ఆదికాండము వివరిస్తుంది. పాపపు గంభీరతను, మానవుని అవసరపు లోతును, దేవుని విమోచన కృప యొక్క అనివార్యతను ఇది చూపిస్తుంది.
తీర్పు మధ్యలో ఆదికాండము కృపను చూపిస్తుంది
Explanation
43.4 తీర్పు మధ్యలో ఆదికాండము కృపను చూపిస్తుంది
ఆదికాండము తీర్పుతో నిండిన గ్రంథము; అయినప్పటికీ దేవుని ప్రజల విషయములో తీర్పే చివరి మాట కాదు. మళ్లీ మళ్లీ తీర్పు మధ్యలోనే కృప ప్రత్యక్షమవుతుందని ఆదికాండము చూపిస్తుంది.
ఆదాము హవ్వలు పాపము చేసిన తరువాత దేవుడు దాని పరిణామాలను ప్రకటిస్తాడు; అయితే అదే సమయంలో మొదటి సువార్త వాగ్దానాన్ని కూడా ఇస్తాడు: స్త్రీ సంతానం సర్పపు తలను నలుగగొడుతుంది. వారు ఏదెనును విడిచిపెట్టకముందే దేవుడు వారికి వస్త్రాలు ధరింపజేస్తాడు. ప్రవాసంలో కూడా కృప ఉంది. దేవుడు పాపాన్ని తీర్పు చేస్తాడు; అయినప్పటికీ సిగ్గును కప్పి, విజయాన్ని వాగ్దానం చేస్తాడు.
కయీను హేబెలును చంపినప్పుడు దేవుడు అతనికి తీర్పు ఇస్తాడు; అయితే తక్షణ ప్రతీకారం నుండి అతనిని కాపాడుతాడు. లోకం అవినీతి మరియు హింసతో నిండినప్పుడు దేవుడు జలప్రళయాన్ని పంపుతాడు; అయితే నోవహును, అతని కుటుంబాన్ని ఓడ ద్వారా రక్షిస్తాడు. నోవహు ఓడనుండి బయటకు వచ్చిన తరువాత దేవుడు నిబంధనను స్థాపించి, కనికరము మరియు సంరక్షణకు సూచనగా ఇంద్రధనుస్సును ఉంచుతాడు. తీర్పు వస్తుంది; అయినప్పటికీ సృష్టి కాపాడబడుతుంది.
బాబెలులో దేవుడు గర్విష్ఠులైన మానవులను చెదరగొడతాడు; కానీ కొద్దికాలానికే అబ్రామును పిలుస్తాడు. జనములు చెదరగొట్టబడిన తరువాత భూమిలోని సమస్త కుటుంబాలు అబ్రాహాము ద్వారా ఆశీర్వదించబడతాయనే వాగ్దానం వస్తుంది. మానవ గర్వం కలవరాన్ని తెస్తుంది; దైవకృప మాత్రం జనములను చేరబోయే ఆశీర్వాదాన్ని ప్రారంభిస్తుంది.
పితరుల కథనాలలో కృప మళ్లీ మళ్లీ ప్రత్యక్షమవుతుంది. అబ్రాహాము భయంతో విఫలమవుతాడు; అయినప్పటికీ దేవుడు శారాను కాపాడి వాగ్దానాన్ని నిలబెడతాడు. శారా హాగరు ద్వారా దేవుని వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చడానికి ప్రయత్నిస్తుంది; అయినప్పటికీ దేవుడు తన సమయాన ఇస్సాకును ఇస్తాడు. హాగరు దుర్వ్యవహారానికి గురవుతుంది; కానీ దేవుడు ఆమెను చూచి ఇష్మాయేలును చూసుకుంటాడు. లోతు సొదొమను ఎంచుకుంటాడు; అయినప్పటికీ దేవుడు అతనిని రక్షిస్తాడు. యాకోబు మోసం చేస్తాడు; దేవుడు అతనిని మార్చుతాడు. యోసేపు ద్రోహానికి గురవుతాడు; దేవుడు అనేకుల ప్రాణాలను కాపాడుటకు అతనిని ఉన్నతస్థానానికి చేర్చుతాడు.
ఈ నమూనా ఆదికాండములోని ఒక ప్రధాన సందేశాన్ని తెలియజేస్తుంది: దేవుని కృప పాపాన్ని సమర్థించదు; అయితే తన విమోచన ఉద్దేశాన్ని నెరవేర్చుటకు పాపంపై అధికారం చెలాయిస్తుంది. తీర్పు చెడు యొక్క గంభీరతను బయలుపరుస్తుంది; కృప దేవుని కనికరపు గొప్పతనాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
కృప తరచుగా సంరక్షణ ద్వారా పనిచేస్తుందని కూడా ఆదికాండము బోధిస్తుంది. పతనం తరువాత దేవుడు ఆదాము హవ్వలను కాపాడుతాడు. జలప్రళయంలో నోవహును కాపాడుతాడు. షేతు ద్వారా వాగ్దాన వంశరేఖను కాపాడుతాడు. అబ్రాహామును ప్రమాదంలో కాపాడుతాడు. వంధ్యత్వం మరియు సంఘర్షణ మధ్య ఇస్సాకును కాపాడుతాడు. ప్రవాసం మరియు భయం మధ్య యాకోబును కాపాడుతాడు. బాధల మధ్య యోసేపును కాపాడుతాడు. కరువు మధ్య ఇశ్రాయేలు కుటుంబాన్ని కాపాడుతాడు.
ఆదికాండములోని కృప భావోద్వేగపూరితమైన మృదుత్వం కాదు. అది పరిశుద్ధమైన, ఉద్దేశపూర్వకమైన, నిబంధనాధారిత కనికరం. దేవుని కృప శిక్షణ ఇస్తుంది, దారిమళ్లిస్తుంది, రక్షిస్తుంది, వినమ్రపరుస్తుంది, పునరుద్ధరిస్తుంది. కృప ఉన్నదంటే పరిణామాలు ఉండవని కాదు. ఆదాము ఏదెనును విడిచిపెడతాడు. కయీను సంచారిగా మారుతాడు. నోవహు కుటుంబంలో విరిగిపోయిన స్థితి కొనసాగుతుంది. అబ్రాహాము పరీక్షలను ఎదుర్కొంటాడు. యాకోబు మోసపు బాధను అనుభవిస్తాడు. యోసేపు అన్యాయాన్ని అనుభవిస్తాడు. అయినప్పటికీ ఈ వాస్తవాలన్నిటి మధ్య దేవుని కనికరం ఆయన వాగ్దానాన్ని ముందుకు నడిపిస్తూనే ఉంటుంది.
కాబట్టి అద్భుతాలలో మాత్రమే కాకుండా సంరక్షణలో, దిద్దుబాటులో, నిరీక్షణలో, కనబడని దైవ పరిపాలనలో, నెరవేరిన వాగ్దానాలలో కూడా కృపను చూడమని ఆదికాండము బోధిస్తుంది. దేవుని కృప పాపపు పరిణామాలను వెంటనే తొలగించకపోవచ్చు; కానీ కథ సంపూర్ణ వినాశనంతో ముగియకుండా కాపాడుతుంది.
ముఖ్యమైన సారాంశం
దేవుడు పాపాన్ని గంభీరంగా తీర్పు చేస్తాడు; అయినప్పటికీ తీర్పు మధ్యలో కృపను ఇస్తాడని ఆదికాండము చూపిస్తుంది. ఆయన కనికరము జీవాన్ని కాపాడుతుంది, సిగ్గును కప్పుతుంది, వాగ్దానాన్ని రక్షిస్తుంది, మానవ వైఫల్యాల మధ్య కూడా ఆయన విమోచన ప్రణాళికను ముందుకు నడిపిస్తుంది.
ఆదికాండము క్రీస్తువైపు చూపిస్తుంది
Explanation
43.5 ఆదికాండము క్రీస్తువైపు చూపిస్తుంది
ఆదికాండము ఆరంభాల గ్రంథము; అయితే అది నిరీక్షణ యొక్క గ్రంథము కూడా. అది తనకన్నా ముందుకు చూపిస్తుంది. దాని వాగ్దానాలు, నమూనాలు, వ్యక్తులు, బలులు, ఆశీర్వాదాలు, నిరీక్షణలు అన్నీ క్రీస్తులో నెరవేర్పువైపు కదులుతాయి.
విమోచనకు సంబంధించిన మొదటి ప్రత్యక్ష వాగ్దానం ఆదికాండము 3:15లో కనిపిస్తుంది. అక్కడ స్త్రీ సంతానం సర్పపు తలను నలుగగొడుతుందని దేవుడు ప్రకటిస్తాడు. ఈ వాగ్దానం సువార్త యొక్క మొదటి వెలుగుగా నిలుస్తుంది. ఆ క్షణం నుండే ఆదికాండము ఒక ప్రశ్నను అనుసరిస్తుంది: వాగ్దాన సంతానం ఎవరి ద్వారా వస్తుంది?
వంశరేఖ ఆదాము నుండి షేతుకు, షేతు నుండి నోవహుకు, నోవహు నుండి షేముకు, షేము నుండి అబ్రాహాముకు, అబ్రాహాము నుండి ఇస్సాకుకు, ఇస్సాకు నుండి యాకోబుకు, యాకోబు నుండి ఇశ్రాయేలు గోత్రాలకు కొనసాగుతుంది. ఆదికాండము వాగ్దానాన్ని ఒక నిర్దిష్ట వంశరేఖకు కుదిస్తూ, అదే సమయంలో జనములను కూడా దృష్టిలో ఉంచుతుంది. అబ్రాహాము సంతానం ద్వారా భూమిలోని సమస్త కుటుంబాలు ఆశీర్వదించబడతాయని దేవుడు వాగ్దానం చేస్తాడు. ఈ వాగ్దానం అబ్రాహాము యొక్క నిజమైన సంతానమైన క్రీస్తులో తన పరిపూర్ణ నెరవేర్పును పొందుతుంది.
ఆదికాండము అనేక ప్రధాన ఇతివృత్తాల ద్వారా క్రీస్తువైపు చూపిస్తుంది.
క్రీస్తు దేవుని నిజమైన స్వరూపం, ఆదాము జీవించడంలో విఫలమైనదాన్ని సంపూర్ణంగా నెరవేర్చిన పరిపూర్ణ మనుష్యుడు. ఆదాము తోటలో అవిధేయత చూపాడు; క్రీస్తు మరణం వరకు సంపూర్ణ విధేయత చూపించాడు. ఆదాము ద్వారా పాపము మరియు మరణము వచ్చాయి; క్రీస్తు ద్వారా నీతి మరియు జీవము వస్తాయి.
క్రీస్తు సర్పాన్ని ఓడించే వాగ్దాన సంతానం. ఏదెనులో ప్రారంభమైన సంఘర్షణ సిలువ వద్ద తన శిఖరాన్ని చేరుతుంది. అక్కడ క్రీస్తు తన బాధలు మరియు పునరుత్థానం ద్వారా పాపము, సాతాను, మరణముపై విజయం సాధిస్తాడు.
క్రీస్తు అబ్రాహాముకు వాగ్దానం చేయబడిన ఆశీర్వాదానికి నిజమైన మూలం. జనములు కేవలం ఇశ్రాయేలు ఉనికివల్ల మాత్రమే ఆశీర్వదించబడవు; అబ్రాహాము వంశంలో వచ్చిన మెస్సీయ ద్వారా, ఆయనను విశ్వసించువారందరికీ రక్షణ కలుగుటచేత ఆశీర్వదించబడతాయి.
క్రీస్తు ప్రియ కుమారుడైన ఇస్సాకుకంటే గొప్పవాడు. మోరియా పర్వతంపై ఇస్సాకును బలిగా అర్పించడానికి జరిగిన సంఘటన, తండ్రి తన ప్రియ కుమారుని ఇచ్చే సంఘటనవైపు చూపిస్తుంది. అయితే ఇస్సాకుకు భిన్నంగా, క్రీస్తు నిజంగా ప్రత్యామ్నాయ బలిగా మరణించి తిరిగి లేచాడు.
క్రీస్తు తిరస్కరించబడిన సహోదరుడై, తరువాత అనేకుల రక్షకుడిగా ఉన్నతస్థానానికి చేరిన యోసేపుకంటే గొప్పవాడు. యోసేపు ద్రోహానికి గురవుతాడు, అవమానించబడతాడు, తప్పుడు ఆరోపణలకు గురవుతాడు; తరువాత ప్రాణాలను కాపాడుటకు అధికార స్థితికి ఎత్తబడతాడు. మరింత గొప్ప రీతిలో క్రీస్తు తన స్వజనులచే తిరస్కరించబడి, అన్యాయంగా బాధపడి, దేవునిచేత మహిమపరచబడి, లోక రక్షకుడవుతాడు.
క్రీస్తు నిజమైన విశ్రాంతి, నిజమైన దేవాలయ సన్నిధి, ఆశీర్వాదానికి నిజమైన మధ్యవర్తి, దేవుని వాగ్దానాలన్నీ నెరవేర్చబడే వ్యక్తి కూడా. ఆదికాండము విత్తనాన్ని ఇస్తుంది; క్రొత్త నిబంధన పుష్పాన్ని మరియు ఫలాన్ని చూపిస్తుంది.
సువార్తలలో ఉన్నంత సంపూర్ణతతో ఆదికాండము క్రీస్తును ప్రకటించదు; కానీ ఆయన కొరకు పాఠకుడిని సిద్ధపరుస్తుంది. దాని ఛాయలు, నమూనాలు, వాగ్దానాలు నిరీక్షణను సృష్టిస్తాయి. విమోచకుడు, ఆశీర్వాదాన్ని తెచ్చేవాడు, సర్పాన్ని నలుగగొట్టేవాడు, నిబంధనను నెరవేర్చేవాడు, వాగ్దాన వంశానికి చెందిన రాజు—ఇవన్నీ రావలసినవారని ఎదురు చూడే స్థితిలో ఆదికాండము పాఠకుడిని ఉంచుతుంది.
ఆదికాండము చివరి అధ్యాయాలు ముఖ్యంగా ఈ ముందుకు నడిచే కదలికను సృష్టిస్తాయి. యాకోబు యూదాను ఆశీర్వదిస్తూ, జనముల విధేయత పొందబోయే పాలకుని గురించి మాట్లాడుతాడు. యోసేపు ఐగుప్తులో మరణిస్తాడు; అయినప్పటికీ భవిష్యత్తులో దేవుడు తన ప్రజలను తప్పక దర్శిస్తాడని చెప్పి, తన ఎముకలను వాగ్దాన దేశానికి తీసుకెళ్లమని కోరుతాడు. ఆదికాండము సంపూర్ణతతో కాదు, నిరీక్షణతో ముగుస్తుంది. వాగ్దానం ఇంకా సజీవంగానే ఉంది.
ముఖ్యమైన సారాంశం
ఆదికాండము క్రీస్తును వాగ్దాన సంతానంగా, నిజమైన కుమారుడిగా, యోసేపుకంటే గొప్పవాడిగా, అబ్రాహాము ఆశీర్వాదపు నెరవేర్పుగా, పాపము, సాతాను, శాపము, మరణమును జయించే వానిగా చూపిస్తుంది. సువార్త మత్తయిలో ప్రారంభం కాదు; దాని మొదటి వాగ్దానం ఆదికాండములోనే నాటబడింది.
ఆదికాండము పాఠకులను విశ్వాసం మరియు విధేయతకు పిలుస్తుంది
Explanation
43.6 ఆదికాండము పాఠకులను విశ్వాసం మరియు విధేయతకు పిలుస్తుంది
ఆదికాండము కేవలం అధ్యయనం చేయవలసిన గ్రంథము కాదు; ప్రతిస్పందన కోరే గ్రంథము. ఇది దేవుని స్వభావాన్ని బయలుపరుస్తుంది, మానవ పాపాన్ని బహిర్గతం చేస్తుంది, దైవకృపను ప్రదర్శిస్తుంది, క్రీస్తువైపు చూపిస్తుంది. అందువల్ల పాఠకులు విశ్వాసం మరియు విధేయతకు పిలవబడుతున్నారు.
సృష్టికర్తపై విశ్వాసం ఉంచమని ఆదికాండము మనలను పిలుస్తుంది. దేవుడు సమస్తాన్ని సృష్టించినట్లయితే, జీవితం ఆయనకే చెందుతుంది. మన శరీరాలు, కుటుంబాలు, పని, ఆస్తులు, సమయం, భవిష్యత్తు—ఏదీ ఆయనకు స్వతంత్రంగా లేదు. సృష్టి మనలను ఆరాధన, వినయం, బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలన, కృతజ్ఞతకు పిలుస్తుంది.
దేవుని వాక్యాన్ని నమ్మమని ఆదికాండము మనలను పిలుస్తుంది. దేవుని వాక్యం ప్రశ్నించబడి, తిరస్కరించబడినప్పుడు పతనం ప్రారంభమైంది. దేవుని వాక్యాన్ని స్వీకరించి విధేయత చూపే చోట విశ్వాసం ప్రారంభమవుతుంది. అబ్రాహాము విశ్వాసానికి ప్రధాన ఉదాహరణగా నిలుస్తాడు; ఎందుకంటే అన్ని వివరాలు తెలియకపోయినా దేవుని పిలుపు విని బయలుదేరుతాడు. విశ్వాసం తరచుగా విడిచిపెట్టడం, వేచి ఉండడం, నమ్మడం, దేవుని వాగ్దానంపై ఆధారపడడం ద్వారా ప్రారంభమవుతుందని ఆదికాండము బోధిస్తుంది.
సాధారణ జీవితంలో విధేయతకు ఆదికాండము మనలను పిలుస్తుంది. నోవహు ఓడ కడతాడు. అబ్రాహాము తన దేశాన్ని విడిచిపెడతాడు. దేవుడు చెప్పిన చోట ఇస్సాకు ఉంటాడు. యాకోబు సమర్పణ నేర్చుకుంటాడు. యోసేపు కష్టాలలో నమ్మకంగా ఉంటాడు. ఆదికాండములో విధేయత ఎల్లప్పుడూ అద్భుతమైన చర్యలలో మాత్రమే కనిపించదు; సహనం, ఆరాధన, సమగ్రత, పశ్చాత్తాపం, కుటుంబ బాధ్యత, దీర్ఘకాలిక నిరీక్షణలో దేవునిపై నమ్మకం వంటి విషయాలలో కూడా కనిపిస్తుంది.
అవిశ్వాసం మరియు రాజీపడే స్వభావం గురించి కూడా ఆదికాండము మనలను హెచ్చరిస్తుంది. ఆదాము హవ్వలు దేవుని మంచితనాన్ని సందేహించడం ఎంత ప్రమాదకరమో చూపిస్తారు. కయీను అదుపు చేయని కోపం ప్రమాదాన్ని చూపిస్తాడు. బాబెలు గర్వపూరిత మానవ ఆశయాల ప్రమాదాన్ని చూపిస్తుంది. లోతు కన్నులకు కనిపించినదానిని బట్టి ఎంచుకోవడం యొక్క ప్రమాదాన్ని చూపిస్తాడు. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు భయంతో నడిచే మోసపు ప్రమాదాన్ని చూపిస్తారు. యాకోబు కుతంత్రపు ప్రమాదాన్ని చూపిస్తాడు. యోసేపు సహోదరులు అసూయ, ద్వేషాల ప్రమాదాన్ని చూపిస్తారు. యూదా దాచిన పాపం మరియు ఆలస్యమైన బాధ్యత యొక్క ప్రమాదాన్ని చూపిస్తాడు.
అయినప్పటికీ ఆదికాండము పశ్చాత్తాపం మరియు మార్పు వైపు కూడా ప్రోత్సహిస్తుంది. యాకోబు ఇశ్రాయేలుగా మారగలడు. యూదా కపటత్వం నుండి బాధ్యత వైపు మారగలడు. యోసేపు సహోదరులు పాపస్వీకారం వైపు నడిపించబడగలరు. విరిగిపోయిన కుటుంబాలు సమాధానాన్ని అనుభవించగలవు. తీవ్రంగా పాడైన పరిస్థితులలో కూడా దేవుని కృప మనుష్యులను కలుసుకొని వారి జీవితాలను మార్చగలదని ఆదికాండము బోధిస్తుంది.
కుటుంబాలు ఆత్మీయ విషయాలను గంభీరంగా తీసుకోవాలని ఆదికాండము పిలుస్తుంది. ఆదికాండములోని చాలా సంఘటనలు కుటుంబ జీవితంలోనే జరుగుతాయి: వివాహాలు, సహోదర సంబంధాలు, తల్లిదండ్రులు, పిల్లలు, వారసత్వం, పక్షపాతం, విభేదాలు, వంధ్యత్వం, దుఃఖం, ఆశీర్వాదం, సమాధానం. కుటుంబ జీవితం నిబంధన నమ్మకత్వానికి స్థలముగా గానీ, తరతరాలుగా పునరావృతమయ్యే విరిగిపోయిన స్థితికి స్థలముగా గానీ మారగలదని ఈ గ్రంథము చూపిస్తుంది. తరతరాలుగా వస్తున్న నమూనాలను పరిశీలించి, స్వస్థత మరియు విధేయత కొరకు దేవుని కృపను కోరమని ఆదికాండము పాఠకులను ఆహ్వానిస్తుంది.
యాత్రికులుగా జీవించమని ఆదికాండము విశ్వాసులను పిలుస్తుంది. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు, యోసేపు—ఇవారందరూ ఇంకా పూర్తిగా నెరవేరని వాగ్దానాలతో జీవిస్తారు. వారు గుడారాలలో నివసిస్తారు, పరదేశాలలో ప్రయాణిస్తారు, దేవుని సమయాన్ని ఎదురు చూస్తారు, విశ్వాసంలో మరణిస్తారు. ప్రతి వాగ్దానం వెంటనే మన స్వాధీనమవ్వాలని నిజమైన విశ్వాసం కోరదని ఆదికాండము బోధిస్తుంది. నిజమైన విశ్వాసం ఒక జీవితకాలాన్ని మించి కూడా దేవుని నమ్ముతుంది.
చివరగా, ఆదికాండము పాఠకులను నిరీక్షణకు పిలుస్తుంది. లోకం విరిగిపోయింది; అయినప్పటికీ దేవుడు దానిని విడిచిపెట్టలేదు. కుటుంబాలు విఫలమవుతాయి; కానీ దేవుని వాగ్దానం నిలుస్తుంది. జనములు తిరుగుబాటు చేస్తాయి; కానీ దేవుని ఆశీర్వాదం జనములను చేరుతుంది. మరణం శక్తివంతమైనదిగా కనిపిస్తుంది; కానీ దేవుని వాగ్దానం సమాధిని మించి కొనసాగుతుంది. తన విమోచన ఉద్దేశాన్ని ప్రారంభించి, కాపాడి, నెరవేర్చే దేవునిలో నమ్మకంతో జీవించమని ఆదికాండము మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.
ముఖ్యమైన సారాంశం
ఆదికాండము పాఠకులను ఆరాధన, విశ్వాసం, పశ్చాత్తాపం, విధేయత, సహనం, నిరీక్షణతో ప్రతిస్పందించమని పిలుస్తుంది. సృష్టికర్తను నమ్మడం, ఆయన వాగ్దానాలను విశ్వసించడం, పాపాన్ని ఎదిరించడం, విశ్వాసముచేత నడవడం, క్రీస్తులో దేవుని విమోచన ప్రణాళిక నెరవేర్పు వైపు ఆశతో చూడడం ఇది మనకు బోధిస్తుంది.
తుదిసారాంశం
Explanation
ఆదికాండము సందేశాన్ని ఈ విధంగా సంక్షిప్తంగా చెప్పవచ్చు:
దేవుడు సమస్తాన్ని మంచిగా సృష్టించి, సంబంధం, ఆరాధన, పని, ఆశీర్వాదం కోసం మానవుణ్ణి తన స్వరూపంలో సృష్టించాడు. అవిశ్వాసం మరియు అవిధేయత ద్వారా మానవజాతి పాపంలో పడిపోయి, సిగ్గు, విభేదం, శాపం, మరణాన్ని లోకంలోకి తెచ్చింది. అయినప్పటికీ దేవుడు తన సృష్టిని విడిచిపెట్టలేదు. తీర్పు మధ్యలో ఆయన కృపను ఇచ్చాడు. విజయం సాధించే సంతానాన్ని వాగ్దానం చేశాడు, ఒక కుటుంబ వంశరేఖను కాపాడాడు, అబ్రాహాముతో నిబంధన చేసి, సమస్త జనములను ఆశీర్వదించబోయే విమోచన ప్రణాళికను ప్రారంభించాడు. బలహీనత, వైఫల్యం, బాధ, నిరీక్షణ మధ్య కూడా దేవుడు తన వాక్యానికి నమ్మకంగా నిలిచాడు. ఆదికాండము వాగ్దాన సంతానమైన, నిజమైన కుమారుడైన, సర్పాన్ని నలుగగొట్టే వానైన, దేవుని నిబంధన ఆశీర్వాదపు నెరవేర్పైన క్రీస్తువైపు చూపిస్తుంది.
ఆదికాండము బైబిలును దేవునితో ప్రారంభిస్తుంది; అలాగే మన జీవితం కూడా దేవునితోనే ప్రారంభించవలసినదని బోధిస్తుంది. లోకం ఆయనకే చెందుతుంది, పాపం ఆయనకు వ్యతిరేకమైన తిరుగుబాటు, కృప ఆయన నుండే వస్తుంది, వాగ్దానాలు ఆయనపై ఆధారపడి ఉంటాయి, విమోచన ఆయన ద్వారానే నెరవేరుతుంది అని ఇది చూపిస్తుంది.
ఈ గ్రంథము ఐగుప్తులో ముగుస్తుంది; కానీ నిరాశతో కాదు. యోసేపు శవపేటిక మరణం గురించి మాట్లాడుతుంది; కానీ అతని మాటలు నిరీక్షణ గురించి మాట్లాడుతాయి: దేవుడు తన ప్రజలను తప్పక దర్శిస్తాడు. ఆదికాండము ముగిసే సమయానికి కూడా వాగ్దానం సజీవంగానే ఉంటుంది. కథ ఇంకా ముగియలేదు. దేవుని విమోచన ప్రణాళిక ముందుకు సాగుతోంది.
అందువల్ల ఆదికాండము ప్రతి పాఠకుడికి ఈ పిలుపును అందిస్తుంది:
సృష్టించే దేవునిని నమ్మండి. తీర్పు చేసే దేవునికి భయపడండి. వాగ్దానం చేసే దేవుని కృపను స్వీకరించండి. పిలిచే దేవునితో నడవండి. ఆదికాండము చూపిస్తున్న క్రీస్తులో నిరీక్షణ ఉంచండి.
Infographic
Explanation
