ఆదికాండము

1. నీతీకరణ అంటే ఏమిటి?

1.1 నీతీకరణ యొక్క అర్థము

నీతీకరణ అంటే పాపి స్వభావములో వెంటనే సంపూర్ణ నీతిమంతుడవుతాడని కాదు. అది మొదట దేవుని న్యాయస్థానములో జరిగే ప్రకటన.

దేవుడు విశ్వసించిన పాపిని:

• నిర్దోషిగా ప్రకటిస్తాడు,
• తన సమక్షంలో స్వీకరిస్తాడు,
• అతని పాపాన్ని క్షమిస్తాడు,
• అతనికి నీతిస్థితిని అనుగ్రహిస్తాడు.

అందువలన నీతీకరణ అనేది ఒక న్యాయపరమైన ప్రకటన. దేవుడు పాపిని అతని స్వక్రియల ఆధారంగా కాకుండా, దేవునిచే సమకూర్చబడిన నీతిపై ఆధారపడి సమర్థుడిగా ప్రకటిస్తాడు.

1.2 నీతీకరణ మరియు పరిశుద్ధీకరణ మధ్య తేడా

నీతీకరణలో:

• దేవుడు మన స్థితిని మార్చుతాడు.
• మనలను నీతిమంతులుగా ప్రకటిస్తాడు.
• ఇది ఒక్కసారిగా జరిగే కార్యము.

పరిశుద్ధీకరణలో:

• దేవుడు మన జీవనశైలిని మారుస్తాడు.
• మనలను దినదినము క్రీస్తు స్వరూపములోకి నడిపిస్తాడు.
• ఇది కొనసాగుతున్న ప్రక్రియ.

ఆదికాండము 15:6లో అబ్రాహాము ముందుగా నీతిమంతునిగా ఎంచబడ్డాడు. తరువాత అతని విశ్వాసము పరీక్షింపబడింది, అభివృద్ధి చెందింది, కార్యాల ద్వారా ప్రత్యక్షమైంది. కాబట్టి కార్యాలు నీతీకరణకు కారణం కావు; అవి నిజమైన విశ్వాసానికి ఫలితాలు.

2. ఆదికాండములో మనిషి నీతి సమస్య

2.1 సృష్టిలో మనిషి సరైన స్థితి

ఆదాము మరియు హవ్వ దేవుని స్వరూపములో సృష్టించబడ్డారు. వారు దేవునితో సరైన సంబంధంలో జీవించుటకు సృష్టించబడ్డారు.

ఆదికాండము 1లో:

• వారు పాపరహిత స్థితిలో ఉన్నారు.
• దేవునితో సహవాసము కలిగి ఉన్నారు.
• దేవుని మాటను విశ్వసించి విధేయతతో జీవించవలసి ఉంది.

విశ్వాసము మొదటినుండి దేవునితో సంబంధానికి మూలభూతమైనది. దేవుని మాట సత్యమని నమ్ముట, ఆయన మంచివాడని విశ్వసించుట, ఆయన ఆజ్ఞలకు లోబడుట—ఇవి మానవుని జీవనానికి పునాది.

2.2 పతనము—అవిశ్వాసం యొక్క ఫలితం

ఆదికాండము 3లో పాపము మొదట అవిశ్వాస రూపంలో ప్రవేశించింది.

సర్పము:

• దేవుని మాటను సందేహపరిచింది,
• దేవుని స్వభావాన్ని వక్రీకరించింది,
• దేవుడు మంచిదాన్ని దాచిపెడుతున్నాడని సూచించింది.

హవ్వ మరియు ఆదాము:

• దేవుని మాటకన్నా సర్పపు మాటను నమ్మారు,
• సృష్టికర్తకన్నా సృష్టిని విశ్వసించారు,
• విధేయతకన్నా స్వాతంత్ర్యాన్ని ఎంచుకున్నారు.

కాబట్టి పతనము కేవలం నిషేధిత ఫలము తినుట కాదు. అది దేవునిపై అవిశ్వాసం. పాపపు మూలంలో దేవుని మాటను తిరస్కరించుట ఉంది.

పతనము తరువాత:

• మనిషి అపరాధిగా మారాడు,
• దేవుని సమక్షం నుండి దాగాడు,
• తన సిగ్గును తానే కప్పుకోవాలని చూశాడు,
• తన పాపానికి ఇతరులను నిందించాడు.

ఇది స్వనీతికి మొదటి ఉదాహరణ. అంజూరపు ఆకులతో తమ నగ్నతను కప్పుకోవడం, మానవుడు తన అపరాధాన్ని తన ప్రయత్నాలతో పరిష్కరించుకోవాలని చేసే విఫలయత్నానికి ప్రతిరూపం.

2.3 దేవుడు సమకూర్చిన కప్పుదల

ఆదికాండము 3:21లో దేవుడు ఆదాము హవ్వలకు చర్మవస్త్రములు చేసి తొడిగించాడు.

ఇక్కడ ముఖ్యమైన సువార్త సత్యం కనిపిస్తుంది:

• మనిషి తయారు చేసిన కప్పుదల సరిపోలేదు.
• దేవుడే సరైన కప్పుదలను సమకూర్చాడు.
• అపరాధి తనను తాను కప్పుకోలేడు.
• దేవుని కృప మాత్రమే పాపికి కప్పుదల ఇస్తుంది.

నీతీకరణ కూడా ఇదే విధంగా ఉంటుంది. మన స్వనీతియనే అంజూరపు ఆకులు దేవుని తీర్పు ముందు నిలవలేవు. దేవుడే మనకు సరిపడిన నీతిని సమకూర్చాలి.

3. కయీను మరియు హేబేలు—స్వక్రియ మరియు విశ్వాసము

ఆదికాండము 4లో కయీను, హేబేలు అర్పణలు విశ్వాసము మరియు స్వక్రియ మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చూపిస్తాయి.

3.1 హేబేలు అర్పణ

హేబేలు తన మందలో తొలిచూలులను, వాటిలో క్రొవ్వినవాటిని అర్పించాడు. హెబ్రీయులకు 11:4 ప్రకారం హేబేలు “విశ్వాసముచేత” శ్రేష్ఠమైన బలిని అర్పించాడు.

అతని అర్పణలో:

• దేవునిపై విశ్వాసము ఉంది,
• దేవుని అంగీకారానికి ఆకాంక్ష ఉంది,
• ప్రతినిధి బలి యొక్క సూత్రం ఉంది,
• తన స్వయంకృషిపై కాకుండా దేవుని కృపపై ఆధారపడుట ఉంది.

3.2 కయీను అర్పణ

కయీను కూడా అర్పణ తీసుకొచ్చాడు. అయితే దేవుడు కయీనును మరియు అతని అర్పణను అంగీకరించలేదు.

సమస్య కేవలం అర్పణ పదార్థంలోనే కాదు; హృదయస్థితిలో ఉంది. కయీను:

• తన స్వమార్గంలో దేవుని దగ్గరకు వచ్చాడు,
• దేవుని అంగీకారం పొందుట తన హక్కు అని భావించాడు,
• తిరస్కరించబడినప్పుడు పశ్చాత్తాపపడకుండా కోపించుకున్నాడు.

ఇక్కడ రెండు మార్గాలు కనిపిస్తాయి:

1. విశ్వాసపు మార్గం—దేవుని విధానంలో దేవుని దగ్గరకు రావడం.
2. స్వనీతిమార్గం—తన క్రియలు దేవుని అంగీకారాన్ని సంపాదిస్తాయని భావించడం.

సువార్త మనిషిని కయీను మార్గం నుండి హేబేలు విశ్వాస మార్గానికి పిలుస్తుంది.

4. నోవహు—కృపను పొందిన విశ్వాసి

ఆదికాండము 6:8లో:

“అయితే నోవహు యెహోవా దృష్టికి కృప పొందినవాడాయెను.”

ఈ వాక్యము ఎంతో ప్రాముఖ్యమైనది. నోవహు నీతిమంతుడిగా జీవించాడని తరువాత చెప్పబడినప్పటికీ, ముందు అతడు కృప పొందినవాడని చెప్పబడింది.

క్రమము గమనించాలి:

• మొదట కృప,
• తరువాత విశ్వాసము,
• ఆ తరువాత విధేయత.

హెబ్రీయులకు 11:7 ప్రకారం నోవహు విశ్వాసముచేత ఓడను సిద్ధపరచాడు. అతడు ఇంకా కనిపించని తీర్పు విషయమై దేవుని హెచ్చరికను నమ్మాడు.

నోవహు విశ్వాసము:

• దేవుని మాటను నమ్మింది,
• రాబోయే తీర్పును నిజమని అంగీకరించింది,
• దేవుడు సమకూర్చిన రక్షణ మార్గాన్ని స్వీకరించింది,
• దీర్ఘకాల విధేయతలో వ్యక్తమైంది.

ఓడలో ప్రవేశించినవారు తమ నీతివల్ల రక్షింపబడలేదు. దేవుడు నియమించిన రక్షణ సాధనంలో ఆశ్రయించినందున రక్షింపబడ్డారు.

ఇది సువార్తకు ప్రతిరూపం:

• తీర్పు రాబోతోంది,
• దేవుడు రక్షణ మార్గాన్ని సమకూర్చాడు,
• విశ్వాసి ఆ మార్గంలో ప్రవేశిస్తాడు,
• దేవుని కృప అతనిని తీర్పులోనుండి రక్షిస్తుంది.

5. అబ్రాహాము—విశ్వాసము ద్వారా నీతీకరణకు ప్రధాన ఉదాహరణ

ఆదికాండములో విశ్వాసము మరియు నీతీకరణ అనే అంశం అబ్రాహాము జీవితంలో అత్యంత స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

5.1 దేవుని పిలుపు

ఆదికాండము 12:1–3లో దేవుడు అబ్రాహామును పిలిచాడు:

• తన దేశాన్ని విడిచి వెళ్లమని,
• దేవుడు చూపించే దేశానికి వెళ్లమని,
• అతనిని గొప్ప జనముగా చేయుదునని,
• అతనిలో భూమియొక్క సమస్త వంశాలు ఆశీర్వదింపబడతాయని వాగ్దానము చేశాడు.

హెబ్రీయులకు 11:8 ప్రకారం అబ్రాహాము విశ్వాసముచేత బయలుదేరాడు. తాను ఎక్కడికి వెళుతున్నాడో పూర్తిగా తెలియకపోయినా, పిలిచిన దేవుడు నమ్మదగినవాడని విశ్వసించాడు.

విశ్వాసము అంటే అన్ని వివరాలు తెలిసిన తరువాత నడుచుట కాదు. వాగ్దానము చేసిన దేవుని స్వభావంపై ఆధారపడి నడుచుట.

5.2 అసాధ్యమైన వాగ్దానము

అబ్రాహాముకు సంతానం లేదు. వయస్సు పెరిగింది. శారీరకంగా వాగ్దానము నెరవేరుట అసాధ్యంగా కనిపించింది.

ఆదికాండము 15లో అబ్రాహాము తన వారసుడి విషయమై ఆందోళన వ్యక్తం చేశాడు. దేవుడు అతనిని బయటకు తీసుకొని ఆకాశ నక్షత్రాలను చూపించి:

“నీ సంతానము ఆలాగుండును” అని చెప్పాడు.

అప్పుడు ఆదికాండము 15:6:

“అతడు యెహోవాను నమ్మెను; ఆయన అది అతనికి నీతిగా ఎంచెను.”

ఇక్కడ విశ్వాసము యొక్క అసలు స్వరూపము కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము:

• పరిస్థితులను నమ్మలేదు,
• తన శరీరబలాన్ని నమ్మలేదు,
• తన ప్రణాళికలను నమ్మలేదు,
• దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మాడు.

5.3 విశ్వాసము యొక్క లక్ష్యం

అబ్రాహాము విశ్వాసము అజ్ఞాతమైన సానుకూల ఆలోచన కాదు. అది నిర్దిష్టమైన దేవునిపై, ఆయన వాగ్దానంపై ఆధారపడింది.

నిజమైన రక్షణకర విశ్వాసానికి మూడు అంశాలు ఉన్నాయి:

1. దేవుడు ఏమి చెప్పాడో తెలుసుకోవడం.
2. అది సత్యమని అంగీకరించడం.
3. వ్యక్తిగతంగా దేవునిపై ఆధారపడడం.

అబ్రాహాము కేవలం “ఏదో మంచిది జరుగుతుంది” అని ఆశించలేదు. “యెహోవా చెప్పినది తప్పక నెరవేరుతుంది” అని నమ్మాడు.

6. “నీతిగా ఎంచెను” అనే మాట యొక్క ప్రాముఖ్యత

ఆదికాండము 15:6లో “ఎంచెను” అనే మాట లెక్కలో చేర్చుట, ఆపాదించుట, ఖాతాలో ఉంచుట అనే భావాన్ని కలిగి ఉంది.

అబ్రాహాములో సంపూర్ణ నీతి ఉన్నందున దేవుడు అతనిని నీతిమంతుడిగా ప్రకటించలేదు. అతని విశ్వాసం ఆధారంగా దేవుడు అతనికి నీతిస్థితిని అనుగ్రహించాడు.

ఇది ఆపాదిత నీతి అనే సువార్త సత్యానికి పునాది.

6.1 స్వభావసిద్ధ నీతి కాదు

అబ్రాహాము పాపరహితుడు కాదు.

అతడు:

• కరువు సమయంలో భయపడ్డాడు,
• శారయిని తన సహోదరి అని చెప్పాడు,
• హాగరు విషయంలో మానవ ప్రణాళికను అనుసరించాడు,
• కొన్ని సందర్భాలలో విశ్వాసహీనత చూపించాడు.

అందువలన అతని నీతీకరణ అతని నైతిక పరిపూర్ణతపై ఆధారపడలేదు.

6.2 సంపాదించిన నీతి కాదు

అబ్రాహాము తన క్రియలవలన నీతిని సంపాదించలేదు. రోమీయులకు 4 ఈ విషయాన్ని స్పష్టముగా వివరిస్తుంది.

అతడు క్రియలవలన నీతిమంతుడిగా తీర్చబడినట్లయితే అతనికి అతిశయించుటకు కారణం ఉండేది. కాని దేవుని ఎదుట అతనికి అతిశయించుటకు ఏమీ లేదు.

నీతీకరణ:

• జీతం కాదు,
• బహుమానం,
• ఋణపరిహారం కాదు,
• కృపానుగ్రహం.

6.3 విశ్వాసమే నీతి కాదు

“విశ్వాసము నీతిగా ఎంచబడింది” అనగా విశ్వాసమే ఒక పరిపూర్ణమైన క్రియగా దేవుని నీతిని సంపాదించింది అని కాదు.

విశ్వాసము ఒక ఖాళీ చేయి వంటిది. అది దేవుడు అనుగ్రహించే నీతిని స్వీకరిస్తుంది. విశ్వాసానికి విలువ దాని బలంలో కాదు; అది పట్టుకొనే వ్యక్తిలో ఉంది.

బలహీనమైన విశ్వాసమైతేనేం, అది బలమైన రక్షకుడైన క్రీస్తును పట్టుకుంటే రక్షిస్తుంది. బలమైన విశ్వాసమున్నా, అది తప్పుడు ఆధారాన్ని పట్టుకుంటే రక్షించదు.

7. వాగ్దానము మరియు విశ్వాసము

విశ్వాసము ఎప్పుడూ దేవుని వాగ్దానానికి ప్రతిస్పందన.

7.1 దేవుడు ముందుగా మాట్లాడుతాడు

అబ్రాహాము తనంతట తానే ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించలేదు. దేవుడే:

• పిలిచాడు,
• ప్రత్యక్షమయ్యాడు,
• వాగ్దానము చేశాడు,
• నిబంధన స్థాపించాడు.

కాబట్టి రక్షణలో మొదటి అడుగు మనిషిది కాదు; దేవునిది.

7.2 విశ్వాసము వాగ్దానాన్ని స్వీకరిస్తుంది

దేవుని వాగ్దానము కృపను ప్రకటిస్తుంది. విశ్వాసము ఆ కృపను స్వీకరిస్తుంది.

అబ్రాహాము విశ్వాసం:

• వాగ్దానకర్తను గౌరవించింది,
• దేవుని శక్తిని అంగీకరించింది,
• కనిపించని విషయాన్ని నిజముగా స్వీకరించింది.

7.3 దేవుని నమ్మదగిన స్వభావం

విశ్వాసము దేవుని స్వభావంపై నిలుస్తుంది.

దేవుడు:

• అబద్ధమాడడు,
• మారడు,
• వాగ్దానాన్ని మరువడు,
• అసాధ్యాన్ని సాధ్యం చేయగలడు,
• మృతులనుండి జీవం కలిగించగలడు.

అబ్రాహాము దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మినప్పుడు, వాగ్దానము నెరవేర్చగల దేవుని శక్తిని కూడా నమ్మాడు.

8. నిబంధన మరియు నీతీకరణ

ఆదికాండము 15లో అబ్రాహాము విశ్వాసమును నీతిగా ఎంచిన తరువాత దేవుడు అతనితో నిబంధన చేశాడు.

8.1 జంతువులను విభజించడం

నిబంధన కర్మలో జంతువులు రెండుగా చీల్చబడ్డాయి. సాధారణంగా నిబంధనలో ప్రవేశించే ఇరుపక్షాలు వాటి మధ్యగా నడిచి, నిబంధనను ఉల్లంఘిస్తే తామూ ఈ జంతువులవలె కావాలని సంకేతం చేసేవారు.

కాని ఆదికాండము 15లో:

• అబ్రాహాము గాఢనిద్రలో ఉన్నాడు,
• పొగగల కొలిమి,
• మండుచున్న దివిటీ,
• విభజించిన ముక్కల మధ్యగా వెళ్లాయి.

దేవుడే నిబంధన బాధ్యతను తనపై తీసుకున్నట్లు ఇది చూపిస్తుంది.

8.2 ఏకపక్ష కృప

రక్షణకు ఆధారం మానవ విశ్వాస నిబద్ధత కాదు; దేవుని నిబంధన నమ్మకత్వం.

అబ్రాహాము విశ్వాసం ముఖ్యమైనది. అయితే ఆ విశ్వాసం నిలిచే పునాది దేవుని కృపా నిబంధన.

దేవుడు చెప్పినట్లుగా:

• సంతానం ఇస్తాడు,
• దేశం ఇస్తాడు,
• ఆశీర్వాదం ఇస్తాడు,
• జనములకు ఆశీర్వాద మార్గాన్ని తెరుస్తాడు.

ఈ నిబంధన చివరికి క్రీస్తులో నెరవేరుతుంది.

9. సున్నతి మరియు నీతీకరణ క్రమము

ఆదికాండము 17లో అబ్రాహాముకు సున్నతి గుర్తుగా ఇవ్వబడింది. అయితే అతడు ఆదికాండము 15లోనే నీతిమంతునిగా ఎంచబడ్డాడు.

ఈ క్రమము అత్యంత ముఖ్యమైనది:

1. దేవుని వాగ్దానము.
2. అబ్రాహాము విశ్వాసము.
3. నీతిగా ఎంచబడుట.
4. తరువాత సున్నతి అనే నిబంధన గుర్తు.

రోమీయులకు 4లో పౌలు ఈ క్రమాన్ని ఉపయోగించి, అబ్రాహాము సున్నతి వలన నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడలేదని నిరూపించాడు.

సున్నతి:

• నీతీకరణకు కారణం కాదు,
• ముందే పొందిన నీతికి గుర్తు,
• విశ్వాస నీతికి ముద్ర.

ఇది బాహ్య మతక్రియలు రక్షణను సంపాదించవని చూపిస్తుంది.

నేటి సందర్భంలో కూడా:

• బాప్తిస్మము,
• సంఘ సభ్యత్వము,
• ప్రభుభోజనము,
• సేవాకార్యాలు,
• దానధర్మాలు,
• మతపరమైన క్రమశిక్షణ

ఇవేవీ నీతీకరణకు ఆధారం కావు. అవి నిజమైన విశ్వాసానికి చిహ్నాలు లేదా ఫలితాలు కావచ్చు; కాని రక్షణకు మూలం కావు.

10. ఇష్మాయేలు మరియు ఇస్సాకు—శరీర ప్రయత్నము మరియు వాగ్దాన విశ్వాసము

ఆదికాండము 16లో అబ్రాహాము మరియు శారయి దేవుని వాగ్దానాన్ని మానవ పద్ధతిలో నెరవేర్చాలని ప్రయత్నించారు.

హాగరు ద్వారా ఇష్మాయేలు జన్మించాడు. ఇది మానవ ప్రణాళిక, శరీరశక్తి, సహజ మార్గం.

ఆదికాండము 21లో ఇస్సాకు దేవుని వాగ్దాన ప్రకారం జన్మించాడు. ఇది దైవశక్తి, కృప, అద్భుత నెరవేర్పు.

గలతీయులకు 4లో ఈ రెండు జన్మలు రెండు విధానాలకు ప్రతీకలుగా ఉపయోగించబడ్డాయి:

• దాసత్వానికి దారితీసే శరీర ప్రయత్నము,
• స్వాతంత్ర్యానికి దారితీసే వాగ్దాన కృప.

మనిషి తన రక్షణను తానే ఉత్పత్తి చేయలేడు. దేవుని వాగ్దానము మాత్రమే జీవాన్ని కలిగిస్తుంది.

ఇష్మాయేలు సూత్రం:

• నేను చేస్తాను,
• నేను సాధిస్తాను,
• నేను నా మార్గంలో దేవుని వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చుతాను.

ఇస్సాకు సూత్రం:

• దేవుడు వాగ్దానము చేశాడు,
• దేవుడు నెరవేర్చుతాడు,
• నేను విశ్వాసముతో స్వీకరిస్తాను.

నీతీకరణ ఇస్సాకు సూత్రానికి చెందినది—వాగ్దానము, కృప, విశ్వాసము.

11. అబ్రాహాము విశ్వాస పరీక్ష—ఇస్సాకును అర్పించుట

ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము విశ్వాసము అత్యంత తీవ్రమైన పరీక్షను ఎదుర్కొంది.

దేవుడు ఇస్సాకును అర్పించమని ఆజ్ఞాపించాడు. ఇది అబ్రాహాముకు ఆలోచనాతీతమైన పరీక్ష, ఎందుకంటే:

• ఇస్సాకు ప్రియ కుమారుడు,
• వాగ్దాన కుమారుడు,
• సంతాన వాగ్దానము ఇస్సాకులోనే కొనసాగాలి.

అయినా అబ్రాహాము విధేయత చూపాడు.

హెబ్రీయులకు 11:17–19 ప్రకారం, దేవుడు మృతులలోనుండి లేపగలడని అతడు విశ్వసించాడు.

11.1 ఈ క్రియ అతనిని నీతిమంతునిగా చేసిందా?

ఆదికాండము 22లో జరిగిన విధేయత ఆదికాండము 15లోని నీతీకరణ తరువాత జరిగింది.

అందువలన:

• అబ్రాహాము విధేయత అతని నీతీకరణకు మూలం కాదు.
• అది అతని విశ్వాసం నిజమైనదని నిరూపించింది.
• అంతరంగ విశ్వాసము బాహ్య కార్యములో ప్రత్యక్షమైంది.

యాకోబు 2లో “విశ్వాసము క్రియలతో కూడి పనిచేసెను” అని చెప్పబడినది. అక్కడ “నీతిమంతుడిగా తీర్చబడుట” అనే మాట దేవుని ఎదుట నీతి పొందడం అనే పౌలు భావానికి విరోధం కాదు. యాకోబు ఉద్దేశం—నిజమైన విశ్వాసం కార్యాల ద్వారా సాక్ష్యీకరించబడుతుంది.

పౌలు ప్రశ్న:

పాపి దేవుని ఎదుట ఎలా నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడతాడు?

సమాధానం:

విశ్వాసముచేత మాత్రమే.

యాకోబు ప్రశ్న:

నిజమైన విశ్వాసం ఎలా తెలిసిపోతుంది?

సమాధానం:

విధేయతకార్యాల ద్వారా.

11.2 “దేవుడు సమకూర్చును”

ఆదికాండము 22:8లో అబ్రాహాము:

“బలికి గొఱ్ఱెపిల్లను దేవుడే చూచుకొనును” అన్నాడు.

ఇది సువార్త యొక్క గుండెకాయ.

పాపి తన బలిని తానే సమకూర్చలేడు. దేవుడే బలిని సమకూర్చుతాడు.

పొదలో చిక్కుకున్న పొట్టేలు ఇస్సాకు స్థానంలో బలిగా అర్పించబడింది. ఇది ప్రతినిధి బలికి గొప్ప ప్రతిరూపం:

• ఇస్సాకు మరణించవలసిన స్థానంలో పొట్టేలు మరణించింది.
• పాపి తీర్పును అనుభవించవలసిన స్థానంలో క్రీస్తు మరణించాడు.
• దేవుడు సమకూర్చిన బలిని విశ్వాసము స్వీకరిస్తుంది.

12. యాకోబు—కృపచేత ఎంపిక చేయబడిన అపరిపూర్ణుడు

యాకోబు జీవితం నీతీకరణ మానవ యోగ్యతపై ఆధారపడదనే సత్యాన్ని బలంగా చూపిస్తుంది.

యాకోబు:

• గర్భమునుండే పోటీచేసినవాడు,
• ఏశావు జన్మహక్కును పొందుటకు ప్రయత్నించినవాడు,
• తండ్రిని మోసగించినవాడు,
• తన సామర్థ్యంపై ఆధారపడినవాడు.

అయినప్పటికీ దేవుని కృప అతనిని వెంబడించింది.

12.1 బేతేలు వద్ద దేవుని ప్రత్యక్షత

ఆదికాండము 28లో యాకోబు పారిపోతున్నాడు. అతడు ఆ సమయంలో గొప్ప ఆధ్యాత్మిక విజయం సాధించినవాడు కాదు. మోసపు ఫలితాలను అనుభవిస్తున్నాడు.

అక్కడ దేవుడు అతనికి ప్రత్యక్షమై:

• అబ్రాహాము నిబంధనను పునరుద్ఘాటించాడు,
• దేశం, సంతానం, ఆశీర్వాదం వాగ్దానము చేశాడు,
• “నేను నీతో కూడ ఉన్నాను” అని చెప్పాడు.

దేవుని కృప యాకోబు అర్హతను బట్టి రాలేదు. దేవుని ఎన్నిక మరియు వాగ్దానాన్ని బట్టి వచ్చింది.

12.2 పెనూయేలు వద్ద విరుగుట

ఆదికాండము 32లో యాకోబు దేవునితో పోరాడాడు. చివరకు అతని తొడసంధి తాకబడింది. అతడు బలవంతుడిగా గెలవలేదు; విరిగినవాడిగా ఆశీర్వాదం పొందాడు.

నీతీకరణకు ముందు మనిషి తెలుసుకోవలసినది:

• తన బలం సరిపోదు,
• తన తెలివి రక్షించదు,
• తన ప్రణాళికలు నిలవవు,
• దేవుని ఆశీర్వాదం కృపగా మాత్రమే లభిస్తుంది.

యాకోబు “పట్టుకొనేవాడు” నుండి “దేవునిచేత పట్టుబడినవాడు” అయ్యాడు.

13. యోసేపు కథలో విశ్వాసము

యోసేపు జీవితంలో “నీతీకరణ” అనే పదం ప్రత్యక్షంగా లేకపోయినా, విశ్వాస జీవితం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

యోసేపు:

• దేవునిచే ఇవ్వబడిన కలలను నమ్మాడు,
• అన్యాయాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు,
• ప్రలోభాన్ని నిరాకరించాడు,
• చెరసాలలోనూ దేవునికి నమ్మకంగా ఉన్నాడు,
• దేవుని దైవిక పరిపాలనను విశ్వసించాడు.

ఆదికాండము 50:20లో:

“మీరు నాకు కీడు చేయనుద్దేశించితిరి గాని దేవుడు మేలుకే ఉద్దేశించెను.”

ఇది పరిస్థితులకతీతమైన విశ్వాసము.

నీతీకరణ ద్వారా దేవునితో సమాధానము పొందినవాడు, దైవిక పరిపాలనపై విశ్వాసముతో జీవించగలడు. విశ్వాసము కేవలం రక్షణ ప్రారంభంలోనే కాదు; సమస్త జీవితంలో కొనసాగుతుంది.

ఆదికాండము 15:6 నూతన నిబంధనలో ముఖ్యంగా మూడు చోట్ల ఉపయోగించబడింది:

• రోమీయులకు 4
• గలతీయులకు 3
• యాకోబు 2

14.1 రోమీయులకు 4—క్రియలు లేకుండా నీతీకరణ

పౌలు అబ్రాహామును ఉదాహరణగా తీసుకొని, నీతీకరణ క్రియలవలన కాదని నిరూపించాడు.

అబ్రాహాము:

• ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందే జీవించాడు,
• సున్నతి పొందకముందే నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడు,
• దేవుని వాగ్దానాన్ని విశ్వసించాడు.

అందువలన నీతీకరణ:

• మోషే ధర్మశాస్త్ర క్రియలపై ఆధారపడదు,
• యూద మత గుర్తులపై ఆధారపడదు,
• మానవ సాధనపై ఆధారపడదు.

అది విశ్వాసముచేత, కృప ప్రకారం లభిస్తుంది.

14.2 గలతీయులకు 3—విశ్వాసులే అబ్రాహాము సంతానం

గలతీయులకు 3 ప్రకారం విశ్వాసముగలవారు అబ్రాహాము కుమారులు.

ఇక్కడ శారీరక వంశానికి మించిన ఆధ్యాత్మిక వంశము వెల్లడించబడుతుంది.

అబ్రాహాములో జనములన్నీ ఆశీర్వదింపబడతాయనే వాగ్దానము సువార్తను ముందుగా ప్రకటించింది.

అబ్రాహాముకు ఇచ్చిన ఆశీర్వాదం అన్యజనులకు క్రీస్తుయేసులో చేరుతుంది.

అందువలన నిజమైన అబ్రాహాము సంతానం:

• శారీరక వంశమున్నవారే కాదు,
• అబ్రాహాము విశ్వాసాన్ని అనుసరించేవారు,
• క్రీస్తును విశ్వసించేవారు.

14.3 యాకోబు 2—జీవముగల విశ్వాసము

యాకోబు, అబ్రాహాము ఇస్సాకును అర్పించిన కార్యాన్ని ప్రస్తావిస్తాడు.

అతని ఉద్దేశం:

• “విశ్వాసము ఉంది” అని మాటలతో చెప్పడమే సరిపోదు,
• నిజమైన విశ్వాసము విధేయతలో ప్రత్యక్షమవుతుంది,
• క్రియలు లేని విశ్వాసము మృతమైనది.

పౌలు మరియు యాకోబు పరస్పర విరోధులు కాదు.

పౌలు:

క్రియలు నీతీకరణకు మూలం కావు.

యాకోబు:

క్రియలు నిజమైన విశ్వాసానికి అవసరమైన ఫలం.

15. అబ్రాహాము విశ్వాసము మరియు క్రీస్తు

అబ్రాహాము విశ్వాసం కేవలం ఒక కుమారుని జననంపై మాత్రమే కాదు. దేవుని మహా రక్షణ ప్రణాళికపై దృష్టి పెట్టింది.

యోహాను 8:56లో యేసు:

“మీ తండ్రియైన అబ్రాహాము నా దినము చూతునని ఉల్లసించెను; అది చూచి సంతోషించెను” అని అన్నాడు.

అబ్రాహాము వాగ్దానాలలో క్రీస్తు దినాన్ని దూరంగా చూశాడు.

15.1 వాగ్దాన సంతానం

ఆదికాండము 3:15లో స్త్రీ సంతానం వాగ్దానం చేయబడింది.

ఆదికాండము 12లో అబ్రాహాము సంతానం ద్వారా జనములు ఆశీర్వదింపబడతాయని చెప్పబడింది.

గలతీయులకు 3:16 ప్రకారం ఆ సంతానం అంతిమంగా క్రీస్తే.

కాబట్టి అబ్రాహాము విశ్వాసము:

• దేవుని వాగ్దాన సంతానంపై,
• దేవుని రక్షణ ప్రణాళికపై,
• క్రీస్తులో నెరవేరబోయే ఆశీర్వాదంపై నిలిచింది.

15.2 క్రీస్తు—మన నీతి

అబ్రాహాముకు నీతి ఆపాదించబడినట్లే, విశ్వాసికి క్రీస్తు నీతి ఆపాదించబడుతుంది.

క్రీస్తు:

• సంపూర్ణ విధేయతతో జీవించాడు,
• ధర్మశాస్త్రాన్ని నెరవేర్చాడు,
• పాపుల స్థానంలో మరణించాడు,
• దేవుని తీర్పును భరించాడు,
• మృతులలోనుండి లేచాడు.

రోమీయులకు 4 చివరలో క్రీస్తు మన అపరాధాల నిమిత్తము అప్పగింపబడి, మన నీతీకరణ నిమిత్తము లేపబడినవాడని చెప్పబడింది.

నీతీకరణకు ఆధారం మన విశ్వాసపు పరిపూర్ణత కాదు; క్రీస్తు కార్యపు పరిపూర్ణత.

16. ఆపాదింపు యొక్క సువార్త

సువార్తలో మూడు గొప్ప ఆపాదింపులు కనిపిస్తాయి.

16.1 ఆదాము పాపము మానవజాతికి

ఆదాము ప్రతినిధిగా పాపం చేశాడు. అతని పతనం ద్వారా పాపం, మరణం మానవజాతిలో ప్రవేశించాయి.

ఆదికాండము 3 ఈ సమస్యకు ఆరంభం.

16.2 మన పాపము క్రీస్తుకు

సిలువపై క్రీస్తు మన పాపభారాన్ని భరించాడు.

ఆయన స్వయంగా పాపరహితుడు అయినప్పటికీ, పాపుల స్థానంలో తీర్పును అనుభవించాడు.

ఇస్సాకు స్థానంలో పొట్టేలు మరణించినట్లు, మన స్థానంలో క్రీస్తు మరణించాడు.

16.3 క్రీస్తు నీతి విశ్వాసికి

విశ్వాసి క్రీస్తులో ఉండగా, క్రీస్తు నీతి అతనికి ఆపాదించబడుతుంది.

దేవుడు విశ్వాసిని చూసినప్పుడు:

• అతని స్వక్రియల ఆధారంగా కాదు,
• క్రీస్తు సంపూర్ణ నీతి ఆధారంగా అంగీకరిస్తాడు.

ఇదే నీతీకరణ యొక్క మహిమ.

17. విశ్వాసము అంటే ఏమి కాదు?

17.1 కేవలం దేవుడు ఉన్నాడని నమ్మడం కాదు

దేవుడు ఉన్నాడనే మేధో అంగీకారం మాత్రమే రక్షణకర విశ్వాసము కాదు.

నిజమైన విశ్వాసము దేవునిపై వ్యక్తిగత ఆధారపడుట.

17.2 భావోద్వేగ అనుభవం మాత్రమే కాదు

ఒక బలమైన భావోద్వేగం, కన్నీరు, ఉత్సాహం, భయం—ఇవి విశ్వాసానికి తోడుగా ఉండవచ్చు. కానీ ఇవే విశ్వాసము కాదు.

17.3 స్వీయ నమ్మకం కాదు

“నేను నమ్మితే సాధిస్తాను” అనే స్వప్రేరణ బైబిలు విశ్వాసం కాదు.

బైబిలు విశ్వాసము:

• తన బలహీనతను అంగీకరిస్తుంది,
• దేవుని శక్తిపై ఆధారపడుతుంది,
• దేవుని వాక్యాన్ని పట్టుకుంటుంది.

17.4 విశ్వాసము ఒక పుణ్యక్రియ కాదు

విశ్వాసం కూడా రక్షణను కొనుగోలు చేసే మానవ క్రియ కాదు.

విశ్వాసము స్వీకరించేది; సంపాదించేది కాదు.

18. రక్షణకర విశ్వాసము యొక్క లక్షణాలు

18.1 దేవుని వాక్యాన్ని నమ్ముతుంది

అబ్రాహాము దేవుని మాటను నమ్మాడు. నిజమైన విశ్వాసము దేవుని వాక్యానికి ప్రతిస్పందిస్తుంది.

18.2 తన అసమర్థతను అంగీకరిస్తుంది

అబ్రాహాము మరియు శారయి శారీరకంగా సంతానోత్పత్తికి అసమర్థులు. దేవుని శక్తి లేక వాగ్దానం నెరవేరదు.

అలాగే పాపి తనను తాను రక్షించుకోలేడు.

18.3 దేవుని సమృద్ధిని చూస్తుంది

విశ్వాసము తన శూన్యతను మాత్రమే కాదు, దేవుని సమృద్ధిని కూడా చూస్తుంది.

18.4 విధేయతలో నడుస్తుంది

అబ్రాహాము దేశం విడిచి వెళ్లాడు. ఇస్సాకును అర్పించుటకు సిద్ధపడ్డాడు.

విధేయత రక్షణ ధర కాదు; విశ్వాసపు ఫలం.

18.5 పరీక్షల్లో నిలుస్తుంది

వాగ్దానం వెంటనే నెరవేరకపోయినా విశ్వాసము ఎదురుచూస్తుంది.

18.6 పశ్చాత్తాపముతో కూడి ఉంటుంది

నిజమైన విశ్వాసము పాపాన్ని పట్టుకొని క్రీస్తును కూడా పట్టుకోదు. అది పాపం నుండి దేవుని వైపు తిరుగుతుంది.

19. విశ్వాసములో బలహీనత మరియు దేవుని కృప

అబ్రాహాము విశ్వాసవీరుడు అయినప్పటికీ, అతని విశ్వాసము ఎల్లప్పుడూ సమానంగా బలంగా లేదు.

అతడు:

• భయపడ్డాడు,
• తొందరపడ్డాడు,
• మానవ పరిష్కారాలకు మొగ్గుచూపాడు,
• కొన్ని సందర్భాలలో దేవుని వాగ్దానాన్ని ప్రశ్నించాడు.

అయినప్పటికీ దేవుడు అతనిని విడిచిపెట్టలేదు.

ఇది విశ్వాసులకు గొప్ప ఆదరణ.

మన నీతీకరణ ఆధారం:

• మన విశ్వాసం ఎంత బలంగా ఉందో కాదు,
• మనం పట్టుకున్న క్రీస్తు ఎంత బలమైనవాడో.

నిజమైన విశ్వాసము కొన్నిసార్లు కంపించవచ్చు. కానీ దేవుని వాగ్దానము కంపించదు.

అబ్రాహాము విఫలమైనప్పటికీ:

• దేవుడు వాగ్దానాన్ని పునరుద్ఘాటించాడు,
• నిబంధనను నిలబెట్టాడు,
• ఇస్సాకును ఇచ్చాడు,
• తన ప్రణాళికను పూర్తి చేశాడు.

20. నీతీకరణ యొక్క ఫలితాలు

20.1 దేవునితో సమాధానము

పాపి ఇక శత్రువు కాదు. దేవునితో సమాధాన సంబంధంలోకి వస్తాడు.

20.2 అపరాధభావం నుండి విడుదల

నీతీకరణలో దేవుడు పాపక్షమాపణను ప్రకటిస్తాడు. విశ్వాసి తన గత పాపాల బంధనంలో జీవించవలసిన అవసరం లేదు.

20.3 దేవుని కుటుంబంలో స్థానం

విశ్వాసులందరూ అబ్రాహాము సంతానముగా, దేవుని కుటుంబ సభ్యులుగా పరిగణించబడతారు.

20.4 వాగ్దాన వారసత్వము

విశ్వాసి దేవుని వాగ్దానాలకు వారసుడవుతాడు. ఇది భౌతిక ఆశీర్వాదానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు; క్రీస్తులోని సమస్త ఆత్మీయ ఆశీర్వాదాలను కలిగి ఉంటుంది.

20.5 విధేయత జీవితం

నీతీకరణ పాపంలో నిర్లక్ష్యంగా జీవించడానికి అనుమతి కాదు. కృపచేత నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడినవాడు కృతజ్ఞతతో విధేయతలో జీవిస్తాడు.

20.6 సహనం

దేవుని వాగ్దానం ఆలస్యమైనట్లు కనిపించినా, విశ్వాసి ఎదురుచూడగలడు.

20.7 దేవునికి మహిమ

క్రియల ద్వారా నీతీకరణైతే మనిషికి అతిశయం ఉంటుంది. విశ్వాసము ద్వారా నీతీకరణలో మహిమ అంతా దేవునికే చెందుతుంది.

21. స్వనీతి మరియు విశ్వాస నీతి

ఆదికాండము అంతటా ఈ రెండు మార్గాలు కనిపిస్తాయి.

స్వనీతి మార్గం

• ఆదాము హవ్వల అంజూరపు ఆకులు
• కయీను తన విధానంలో అర్పణ
• బాబేలు గోపురం ద్వారా పేరు సంపాదించుట
• అబ్రాహాము హాగరు ద్వారా వాగ్దానాన్ని సాధించుట
• యాకోబు మోసంతో ఆశీర్వాదం పొందుటకు ప్రయత్నించుట

ఈ మార్గం చెబుతుంది:

“నేను చేస్తాను. నేను నిర్మిస్తాను. నేను సంపాదిస్తాను. నేను నన్ను నేను కాపాడుకుంటాను.”

విశ్వాస నీతి మార్గం

• దేవుడు సమకూర్చిన చర్మవస్త్రములు
• హేబేలు విశ్వాస బలి
• నోవహు దేవుడు ఇచ్చిన ఓడలో ప్రవేశించుట
• అబ్రాహాము దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్ముట
• ఇస్సాకు స్థానంలో దేవుడు పొట్టేలును సమకూర్చుట
• యాకోబు కృపచేత ఆశీర్వాదం పొందుట
• యోసేపు దేవుని దైవిక పరిపాలనను విశ్వసించుట

ఈ మార్గం చెబుతుంది:

“దేవుడు చేశాడు. దేవుడు సమకూర్చాడు. దేవుడు వాగ్దానము చేశాడు. నేను విశ్వాసముతో స్వీకరిస్తాను.”

అబ్రాహాము మోషేకు శతాబ్దాల ముందు జీవించాడు. ధర్మశాస్త్రం ఇవ్వబడకముందే అతడు విశ్వాసముచేత నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడు.

ఇది ఎంతో ముఖ్యమైనది.

రక్షణ విధానం ఎప్పుడూ:

• కృపచేత,
• విశ్వాసముద్వారా,
• దేవుని వాగ్దానంపై,
• దేవుడు సమకూర్చిన రక్షకుని ఆధారంగా.

పాత నిబంధన విశ్వాసులు రాబోయే క్రీస్తును వాగ్దాన రూపంలో చూశారు. నూతన నిబంధన విశ్వాసులు వచ్చిన క్రీస్తును సువార్త ప్రకటనలో చూస్తారు.

కాని రక్షణకర్త ఒకడే; రక్షణ మార్గం ఒకటే; కృప ఒకటే.

23. విశ్వాసము మరియు క్రియల సరైన సంబంధము

23.1 క్రియలు లేకుండా నీతీకరణ

పాపి దేవుని ఎదుట తన క్రియల ఆధారంగా నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడడు.

23.2 క్రియలేని విశ్వాసం మృతము

నిజమైన విశ్వాసం జీవముగలది. అది తప్పక ఫలిస్తుంది.

23.3 క్రమము

బైబిలు క్రమము:

1. కృప
2. వాగ్దానము
3. విశ్వాసము
4. నీతీకరణ
5. విధేయత
6. ఫలప్రదమైన జీవితం

మానవ మత క్రమము:

1. కార్యాలు
2. యోగ్యత
3. దేవుని అంగీకారం సంపాదించుట

సువార్త ఈ క్రమాన్ని పూర్తిగా తిరస్కరిస్తుంది.

మనము అంగీకరించబడటానికి విధేయత చూపము. అంగీకరించబడినందున విధేయత చూపుతాము.

24. నీతీకరణ మరియు నిశ్చయత

నీతీకరణ మనకు రక్షణ నిశ్చయతను ఇస్తుంది.

మన నిశ్చయత ఆధారం:

• మన భావాలు కాదు,
• మన నిరంతర విజయాలు కాదు,
• మన ఆధ్యాత్మిక ప్రదర్శన కాదు,
• దేవుని తీర్పు ప్రకటన,
• క్రీస్తు పూర్తి చేసిన కార్యం,
• దేవుని మారని వాగ్దానము.

అబ్రాహాము పరిస్థితులు మారకముందే దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మాడు.

విశ్వాసి కూడా:

• పాపంతో పోరాడుతున్నప్పటికీ,
• బలహీనతను అనుభవిస్తున్నప్పటికీ,
• భావోద్వేగ మార్పులు ఉన్నప్పటికీ,

క్రీస్తులో దేవుని అంగీకారంపై నిలవగలడు.

నీతీకరణ తీర్పు దినానికి ముందుగానే ప్రకటించబడిన అనుకూల తీర్పు వంటిది.

25. సంఘానికి అన్వయము

25.1 మతక్రియలపై ఆధారపడకూడదు

సంఘానికి హాజరు, సేవ, దశమభాగం, ప్రార్థన, ఉపవాసం—ఇవి గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సాధనలు. అయితే ఇవి నీతీకరణకు ఆధారం కావు.

25.2 సువార్త కేంద్రంగా బోధించాలి

సంఘం ప్రజలకు “మంచివారిగా మారండి” అనే సందేశమే కాకుండా:

• మీరు పాపులు,
• మీ స్వనీతి సరిపోదు,
• క్రీస్తు సంపూర్ణ నీతి,
• ఆయన ప్రతినిధి మరణం,
• విశ్వాసము ద్వారా ఉచిత నీతీకరణ

అనే సువార్తను ప్రకటించాలి.

25.3 విశ్వాసులను క్రియల బంధనంలోకి నెట్టకూడదు

క్రైస్తవ సేవ దేవుని అంగీకారం సంపాదించడానికి కాదు. దేవుని అంగీకారానికి కృతజ్ఞతగా చేయాలి.

25.4 జాతి, వంశ, సామాజిక గర్వం తొలగాలి

అబ్రాహాము విశ్వాసులందరికీ తండ్రి. అందువలన క్రీస్తులో:

• యూదుడు, అన్యజనుడు,
• ధనికుడు, పేదవాడు,
• విద్యావంతుడు, నిరక్షరాస్యుడు

అందరూ ఒకే మార్గంలో రక్షింపబడతారు—విశ్వాసముచేత.

26. వ్యక్తిగత ఆత్మపరిశీలన

మనము మనలను మనము ప్రశ్నించుకోవాలి:

• నేను దేవుని ఎదుట అంగీకారానికి నా మంచి క్రియలపై ఆధారపడుతున్నానా?
• నా పాపభారం నుండి తప్పించుకోవడానికి మతక్రియలను ఉపయోగిస్తున్నానా?
• క్రీస్తు మాత్రమే నా నీతి అని నమ్ముతున్నానా?
• దేవుని వాగ్దానాలను పరిస్థితులకన్నా గొప్పవిగా భావిస్తున్నానా?
• నా విశ్వాసము విధేయతలో ఫలిస్తున్నదా?
• పరీక్షలలో దేవుని నమ్మదగిన స్వభావాన్ని పట్టుకుంటున్నానా?
• నా రక్షణ నిశ్చయత నా భావాలపైనా, క్రీస్తు పూర్తి చేసిన కార్యంపైనా నిలిచివుందా?
• నేను కృపచేత జీవిస్తున్నానా, లేక స్వనీతిని నిరూపించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నానా?

27. బోధకుల కొరకు ముఖ్యమైన బోధనా అంశాలు

27.1 ఆదికాండము 15:6ను కేంద్రంగా ఉంచాలి

ఈ వాక్యము కేవలం అబ్రాహాము జీవితంలోని ఒక సంఘటన కాదు. అది బైబిలు రక్షణ సిద్ధాంతానికి మూలస్తంభం.

27.2 అబ్రాహామును పరిపూర్ణ వీరుడిగా చిత్రించకూడదు

అతని బలహీనతలు చూపించాలి. అప్పుడు దేవుని కృప మహిమపడుతుంది.

27.3 పౌలు మరియు యాకోబును పరస్పర విరోధులుగా చూపకూడదు

వారు రెండు వేరు ప్రశ్నలకు సమాధానమిస్తున్నారు.

27.4 విశ్వాసాన్ని మానవ పుణ్యక్రియగా చూపకూడదు

విశ్వాసము దేవుని వరాన్ని స్వీకరించే సాధనం.

27.5 క్రీస్తుతో ముగించాలి

అబ్రాహాము విశ్వాసము చివరికి క్రీస్తులో నెరవేరే వాగ్దానంపై నిలిచింది. కాబట్టి ఆదికాండము 15ను కేవలం విజయవంతమైన విశ్వాస జీవితం గురించి బోధగా పరిమితం చేయకూడదు. అది సువార్త బోధ.

28. ఆదికాండము నుండి సువార్త వరకు

ఆదికాండములో:

• మనిషి పాపి అయ్యాడు.
• తన సిగ్గును తానే కప్పుకోవాలని చూశాడు.
• దేవుడు కప్పుదల సమకూర్చాడు.
• హేబేలు విశ్వాసముతో బలిని అర్పించాడు.
• నోవహు విశ్వాసముచేత ఓడలో రక్షింపబడ్డాడు.
• అబ్రాహాము దేవుని నమ్మి నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడు.
• ఇస్సాకు వాగ్దాన శక్తిచేత జన్మించాడు.
• పొట్టేలు ఇస్సాకు స్థానంలో మరణించింది.
• యాకోబు కృపచేత ఆశీర్వదించబడ్డాడు.
• యోసేపు బాధల ద్వారా రక్షక సాధనమయ్యాడు.

సువార్తలో:

• మనిషి తనను తాను రక్షించుకోలేడు.
• దేవుడు క్రీస్తులో నీతి సమకూర్చాడు.
• క్రీస్తు పాపి స్థానంలో మరణించాడు.
• క్రీస్తు మృతులలోనుండి లేచాడు.
• ఆయనను విశ్వసించేవాడు నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడతాడు.
• విశ్వాసి దేవుని వాగ్దాన వారసుడవుతాడు.
• అతని జీవితం కృతజ్ఞతా విధేయతగా మారుతుంది.

29. ముఖ్య సిద్ధాంత సారాంశము

దేవుని గురించి

• దేవుడు కృపగలవాడు.
• దేవుడు వాగ్దానకర్త.
• దేవుడు నమ్మదగినవాడు.
• దేవుడు అసాధ్యాన్ని సాధ్యము చేస్తాడు.
• దేవుడు నీతిని సమకూర్చుతాడు.
• దేవుడు విశ్వాసిని నీతిమంతుడిగా ప్రకటిస్తాడు.

మనిషి గురించి

• మనిషి పాపి.
• తనను తాను నీతిమంతునిగా చేయలేడు.
• స్వనీతి దేవుని ఎదుట సరిపోదు.
• దేవుని కృపకు పూర్తిగా అవసరపడినవాడు.

విశ్వాసము గురించి

• విశ్వాసము దేవుని వాగ్దానానికి ప్రతిస్పందన.
• విశ్వాసము క్రియలను సంపాదనగా చూపదు.
• విశ్వాసము దేవునిపై ఆధారపడుతుంది.
• నిజమైన విశ్వాసము విధేయతలో ఫలిస్తుంది.

నీతీకరణ గురించి

• అది దేవుని న్యాయపరమైన ప్రకటన.
• అది కృపచేత లభిస్తుంది.
• అది విశ్వాసముద్వారా స్వీకరించబడుతుంది.
• అది క్రీస్తు నీతిపై ఆధారపడుతుంది.
• అది మానవ క్రియలపై ఆధారపడదు.

క్రీస్తు గురించి

• ఆయన వాగ్దాన సంతానం.
• ఆయన దేవుడు సమకూర్చిన బలి.
• ఆయన మన ప్రతినిధి.
• ఆయన మన పాపాన్ని భరించాడు.
• ఆయన నీతి మనకు ఆపాదించబడుతుంది.
• ఆయన పునరుత్థానం మన నీతీకరణను ధృవీకరిస్తుంది.

శీర్షిక

విశ్వాసముచేత నీతిమంతుడిగా ఎంచబడిన అబ్రాహాము

ప్రధాన వాక్యము

ఆదికాండము 15:6

ప్రధాన సత్యము

పాపి తన క్రియలవలన కాకుండా, దేవుని వాగ్దానాన్ని విశ్వసించుటవలన నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడతాడు.

భాగము 1

మనిషి సమస్య—పాపము మరియు స్వనీతి

భాగము 2

దేవుని పరిష్కారం—వాగ్దానము మరియు కృప

భాగము 3

మనిషి ప్రతిస్పందన—విశ్వాసము

భాగము 4

దేవుని ప్రకటన—నీతిగా ఎంచుట

భాగము 5

విశ్వాస ఫలితం—విధేయత

భాగము 6

వాగ్దాన నెరవేర్పు—క్రీస్తు

31. చర్చా ప్రశ్నలు

1. ఆదాము హవ్వల అంజూరపు ఆకులు స్వనీతికి ఎలా ప్రతిరూపమవుతాయి?
2. కయీను మరియు హేబేలు అర్పణలలో విశ్వాస వ్యత్యాసం ఏమిటి?
3. నోవహు జీవితంలో కృప, విశ్వాసము, విధేయత ఏ క్రమంలో కనిపిస్తాయి?
4. ఆదికాండము 15:6 ఎందుకు సువార్తకు కేంద్ర వాక్యము?
5. “నీతిగా ఎంచెను” అనే మాట ఏ భావాన్ని తెలియజేస్తుంది?
6. అబ్రాహాము పరిపూర్ణుడు కాకపోయినా ఎలా నీతిమంతుడిగా ప్రకటించబడ్డాడు?
7. సున్నతి నీతీకరణకు కారణం కాదని ఎలా నిరూపించవచ్చు?
8. ఇష్మాయేలు మరియు ఇస్సాకు జన్మలు క్రియలు మరియు వాగ్దానము మధ్య వ్యత్యాసాన్ని ఎలా చూపిస్తాయి?
9. ఆదికాండము 22లో అబ్రాహాము కార్యం అతని విశ్వాసాన్ని ఎలా నిరూపించింది?
10. పౌలు మరియు యాకోబు బోధనలు ఎలా సమన్వయపడతాయి?
11. విశ్వాసం ఒక పుణ్యక్రియ కాదని ఎందుకు చెప్పాలి?
12. క్రీస్తు నీతి విశ్వాసికి ఆపాదించబడుట అంటే ఏమిటి?
13. నీతీకరణ విశ్వాసికి నిశ్చయతను ఎలా ఇస్తుంది?
14. మన సేవ దేవుని అంగీకారం సంపాదించడానికి కాకుండా కృతజ్ఞతగా ఎలా మారాలి?
15. మీ జీవితంలో మీరు ఆధారపడుతున్న “అంజూరపు ఆకులు” ఏమిటి?

32. జ్ఞాపక వాక్యాలు

ఆదికాండము 15:6

“అతడు యెహోవాను నమ్మెను; ఆయన అది అతనికి నీతిగా ఎంచెను.”

ఆదికాండము 22:8

“బలికి గొఱ్ఱెపిల్లను దేవుడే చూచుకొనును.”

రోమీయులకు 4:5

క్రియలు చేయక భక్తిహీనుని నీతిమంతునిగా తీర్చువానియందు విశ్వాసముంచువాని విశ్వాసము నీతిగా ఎంచబడుతుంది.

గలతీయులకు 3:7

విశ్వాససంబంధులే అబ్రాహాము కుమారులు.

33. ఒక వాక్య సారాంశము

ఆదికాండములో అబ్రాహాము దేవుని వాగ్దానాన్ని విశ్వసించి నీతిమంతుడిగా ఎంచబడినట్లే, నేడు పాపి క్రీస్తును విశ్వసించుటవలన ఆయన సంపూర్ణ నీతిని కృపగా పొందుతాడు.

ముగింపు

విశ్వాసము ద్వారా నీతీకరణ అనే సత్యము ఆదికాండములోనే ప్రకాశించడం ప్రారంభించింది. పతనమైన మనిషి తన సిగ్గును కప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ, దేవుడే కప్పుదలను సమకూర్చాడు. హేబేలు విశ్వాసముతో బలిని అర్పించాడు. నోవహు విశ్వాసముచేత తీర్పు నుండి రక్షించబడ్డాడు. అబ్రాహాము దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మి నీతిమంతుడిగా ఎంచబడ్డాడు. ఇస్సాకు వాగ్దాన శక్తిచేత జన్మించాడు. పొట్టేలు అతని స్థానంలో మరణించింది.

ఈ సమస్త ప్రతిరూపాలు క్రీస్తులో సంపూర్ణమవుతాయి.

మన స్వనీతి దేవుని సమక్షంలో సరిపోదు. మన మంచి క్రియలు గత పాపాన్ని తొలగించలేవు. మన మతపరమైన సాధనలు నీతిని సంపాదించలేవు. దేవుడే క్రీస్తులో మనకు అవసరమైన నీతిని సమకూర్చాడు.

కాబట్టి సువార్త పిలుపు:

• మీ స్వక్రియలపై ఆధారపడుట మానండి.
• మీ స్వనీతిని విడిచిపెట్టండి.
• దేవుడు సమకూర్చిన క్రీస్తును చూడండి.
• ఆయన మరణము మరియు పునరుత్థానాన్ని విశ్వసించండి.
• ఆయనలో మాత్రమే ఆశ్రయించండి.

అప్పుడు దేవుడు విశ్వాసిని కేవలం క్షమించడమే కాదు, క్రీస్తు నీతితో కప్పి, తన సమక్షంలో నీతిమంతునిగా ప్రకటిస్తాడు.

విశ్వాసము ఖాళీ చేయి; క్రీస్తు దేవుడు అందించే సంపూర్ణ వరము; నీతీకరణ ఆ వరాన్ని స్వీకరించిన పాపిపై దేవుడు ప్రకటించే కృపా తీర్పు.