ఆదికాండము

1. పరిచయం

బైబిలు సందేశం ఒక తోటలో ప్రారంభమై, ఒక నగరంలో ముగుస్తుంది. ఆదికాండములో దేవుడు ఆకాశమును, భూమిని సృష్టించి, ఏదేను తోటలో మానవుని ఉంచాడు. ప్రకటన గ్రంథములో దేవుడు నూతన ఆకాశమును, నూతన భూమిని స్థాపించి, విమోచించబడిన తన ప్రజలతో నిత్యముగా నివసిస్తాడు.

అందువలన సువార్త అనేది కేవలం వ్యక్తిగత పాపక్షమాపణకు సంబంధించిన సందేశం మాత్రమే కాదు. అది దేవుడు పాపముచేత పాడైపోయిన తన సృష్టిని క్రీస్తు ద్వారా విమోచించి, పునరుద్ధరించి, చివరికి నూతన సృష్టిగా మార్చే మహత్తర దైవిక కార్యము.

ఆదికాండము సృష్టి యొక్క ఆరంభాన్ని ప్రకటిస్తే, సువార్త క్రీస్తులో నూతన సృష్టి యొక్క ఆరంభాన్ని ప్రకటిస్తుంది.

ఆదికాండము 1లో దేవుడు పలికినప్పుడు మొదటి సృష్టి ఉనికిలోకి వచ్చింది. క్రీస్తు పునరుత్థానములో దేవుడు మరణమధ్య నుండి నూతన సృష్టిని ప్రారంభించాడు. మొదటి సృష్టికి ఆదాము శిరస్సుగా ఉన్నాడు; నూతన సృష్టికి క్రీస్తు శిరస్సుగా ఉన్నాడు.

ఈ విధంగా “సృష్టి మరియు నూతన సృష్టి” అనే అంశం ఆదికాండము మరియు సువార్త మధ్య ఉన్న అత్యంత ప్రధానమైన సంబంధాలలో ఒకటి.

2. ఆదికాండములో మొదటి సృష్టి

2.1 దేవుడే సమస్తానికి ఆరంభము

“ఆదియందు దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృజించెను” అనే ప్రకటనతో బైబిలు ప్రారంభమవుతుంది.

ఈ వాక్యం కొన్ని ప్రాథమిక సత్యాలను తెలియజేస్తుంది:

• దేవుడు సృష్టిలో భాగం కాదు.
• దేవుడు సృష్టికి ముందే ఉన్నాడు.
• దేవుడు సమస్తానికి మూలకారణము.
• సృష్టి యాదృచ్ఛికంగా ఉనికిలోకి రాలేదు.
• సృష్టి దేవుని జ్ఞానం, చిత్తం, శక్తి ద్వారా ఏర్పడింది.
• సృష్టి దేవునికే చెందుతుంది.
• సృష్టి యొక్క ఉద్దేశ్యం దేవుని మహిమను ప్రకటించడమే.

దేవుడు సృష్టికర్తగా ఉండుట వలన, సృష్టిపై సంపూర్ణ అధికారము ఆయనకే ఉంది. మానవుడు తనకు తాను యజమాని కాదు. భూమి మానవుని స్వంతము కాదు. జీవితం దేవుని బహుమతి; దాని ఉద్దేశ్యం దేవుని మహిమపరచడం.

సువార్తను సరిగా అర్థం చేసుకోవాలంటే మొదట దేవుడు సృష్టికర్త అని అంగీకరించాలి. ఎందుకంటే పాపం అనేది సృష్టికర్తకు వ్యతిరేకమైన తిరుగుబాటు; రక్షణ అనేది తిరిగి సృష్టికర్త అధీనంలోకి రావడం.

2.2 దేవుని వాక్యము ద్వారా సృష్టి

ఆదికాండము 1లో పదేపదే “దేవుడు పలికెను” అని చెప్పబడింది.

దేవుడు పలికినప్పుడు:

• వెలుగు కలిగింది.
• ఆకాశ విస్తారము ఏర్పడింది.
• సముద్రములు, పొడి నేల వేరయ్యాయి.
• వృక్షజాలం ఉద్భవించింది.
• సూర్యచంద్రనక్షత్రాలు తమ స్థానాలను పొందాయి.
• జలచరాలు, పక్షులు సృష్టించబడ్డాయి.
• భూజంతువులు ఉనికిలోకి వచ్చాయి.
• చివరికి మానవుడు సృష్టించబడ్డాడు.

దేవుని వాక్యము సృజనాత్మకమైనది. ఆయన వాక్యం శూన్యాన్ని నింపుతుంది, చీకటిలో వెలుగును కలిగిస్తుంది, గందరగోళంలో క్రమాన్ని స్థాపిస్తుంది, జీవం లేని చోట జీవాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.

నూతన నిబంధనలో యేసుక్రీస్తు దేవుని నిత్య వాక్యముగా వెల్లడించబడతాడు. సమస్తము ఆయన ద్వారా కలిగింది. అందువలన మొదటి సృష్టి క్రీస్తుతో సంబంధం కలిగి ఉంది; నూతన సృష్టి కూడా క్రీస్తు ద్వారానే జరుగుతుంది.

మొదటి సృష్టిలో దేవుడు “వెలుగు కలుగును గాక” అని పలికాడు. నూతన సృష్టిలో దేవుడు పాపి హృదయంలో క్రీస్తు మహిమ యొక్క జ్ఞానవెలుగును ప్రకాశింపజేస్తాడు.

2.3 చీకటి నుండి వెలుగు

ఆదికాండము ప్రారంభంలో భూమి నిరాకారముగా, శూన్యముగా ఉండగా, అగాధ జలాలపై చీకటి కమ్ముకొని ఉంది. దేవుడు మొదట వెలుగును కలుగజేశాడు.

వెలుగు సృష్టి క్రమంలో మొదటి ప్రధాన కార్యం. అది:

• చీకటిపై దేవుని అధికారాన్ని చూపిస్తుంది.
• జీవానికి పునాది వేస్తుంది.
• క్రమం, స్పష్టత, మంచితనాన్ని సూచిస్తుంది.
• దేవుని ప్రత్యక్షత మరియు మహిమకు చిహ్నమవుతుంది.

పాపం వచ్చిన తరువాత మానవజాతి ఆత్మీయ చీకటిలో పడిపోయింది. అవిద్య, అంధత్వం, మోసం, మరణభయం, దేవుని నుండి దూరత్వం మానవ స్థితిగా మారాయి.

సువార్తలో యేసుక్రీస్తు లోకమునకు వెలుగుగా వచ్చాడు. ఆయన చీకటిలో ప్రకాశించే వెలుగు. ఆయనను అనుసరించువాడు చీకటిలో నడవకుండా జీవపు వెలుగును పొందుతాడు.

కాబట్టి ఆదికాండములోని భౌతిక వెలుగు, సువార్తలో క్రీస్తు ద్వారా వచ్చే ఆత్మీయ వెలుగును ముందుగా సూచిస్తుంది.

2.4 గందరగోళం నుండి క్రమము

ఆదికాండము 1లో దేవుని సృష్టికార్యం ఒక క్రమబద్ధమైన నిర్మాణాన్ని కలిగి ఉంది.

దేవుడు:

• వెలుగును చీకటి నుండి వేరుచేశాడు.
• పై జలాలను క్రింది జలాల నుండి వేరుచేశాడు.
• సముద్రాన్ని పొడి నేల నుండి వేరుచేశాడు.
• కాలాలను, దినములను, సంవత్సరాలను నియమించాడు.
• జీవులను వాటి వాటి జాతుల ప్రకారం సృష్టించాడు.
• మానవునికి ప్రత్యేకమైన స్థానం ఇచ్చాడు.

దేవుడు గందరగోళ దేవుడు కాదు. ఆయన క్రమమును, సరిహద్దులను, ఉద్దేశ్యాన్ని స్థాపించే దేవుడు.

పాపం ఈ క్రమాన్ని చెదరగొట్టింది. దేవుడు–మానవుడు, మానవుడు–మానవుడు, మానవుడు–సృష్టి మధ్య ఉన్న సంబంధాలు భంగమయ్యాయి.

సువార్తలో దేవుడు క్రీస్తు ద్వారా చెదిరిపోయిన సమస్తమును తనతో సమాధానపరచి, మళ్లీ సరియైన క్రమంలోకి తీసుకువస్తున్నాడు.

నూతన సృష్టి అనేది దేవుని మూల ఉద్దేశ్యానికి విరుద్ధమైన కొత్త ప్రణాళిక కాదు. పాపం చెదరగొట్టిన దానిని క్రీస్తులో మరింత మహిమతో పునరుద్ధరించడం.

3. సృష్టి యొక్క మంచితనము

3.1 “మంచిదని దేవుడు చూచెను”

ప్రతి సృష్టికార్యానంతరం దేవుడు అది మంచిదని ప్రకటించాడు. చివరికి సమస్తమును చూచి “చాలా మంచిది” అని అన్నాడు.

దీనర్థం:

• పదార్థ ప్రపంచం స్వభావతః చెడ్డది కాదు.
• శరీరం చెడ్డది కాదు.
• పని చెడ్డది కాదు.
• వివాహం చెడ్డది కాదు.
• ఆహారం, ప్రకృతి, భూమి, జీవితం దేవుని మంచి వరాలు.
• దేవుని సృష్టిలో మూలంగా లోపం లేదు.

చెడుదనం సృష్టి స్వరూపంలో లేదు; అది పాపం ద్వారా ప్రవేశించింది.

సువార్తలో దేవుడు మనలను సృష్టి నుండి తప్పించుకొని ఒక అశరీర స్థితిలోకి తీసుకువెళ్లడం కాదు. ఆయన శరీరాన్ని, జీవనాన్ని, భూమిని, సంబంధాలను చివరికి విమోచిస్తాడు.

క్రీస్తు పునరుత్థానం శరీర విమోచనకు నిదర్శనం. నూతన సృష్టిలో విమోచించబడిన ప్రజలు పునరుత్థాన శరీరాలతో దేవుని సమక్షంలో జీవిస్తారు.

3.2 సృష్టి దేవుని మహిమకు వేదిక

సృష్టి దేవుని లక్షణాలను ప్రకటిస్తుంది:

• విశాలత ఆయన మహత్తును చూపిస్తుంది.
• క్రమము ఆయన జ్ఞానాన్ని తెలియజేస్తుంది.
• సౌందర్యం ఆయన మహిమను ప్రతిబింబిస్తుంది.
• జీవవైవిధ్యం ఆయన సృజనాత్మకతను తెలియజేస్తుంది.
• సమృద్ధి ఆయన దాతృత్వాన్ని చూపిస్తుంది.
• స్థిరత్వం ఆయన విశ్వాస్యతను తెలియజేస్తుంది.

కాని పాపం కారణంగా మానవుడు సృష్టిని చూసి సృష్టికర్తను ఘనపరచకుండా, సృష్టినే ఆరాధించడం ప్రారంభించాడు.

సువార్త మన దృష్టిని తిరిగి సృష్టికర్తవైపు తిప్పుతుంది. విమోచితుడు సృష్టిని దేవుని స్థానంలో ఉంచడు; దానిని దేవుని వరంగా స్వీకరించి, దేవుని మహిమకై ఉపయోగిస్తాడు.

4. దేవుని స్వరూపంలో మానవుడు

4.1 ప్రత్యేకమైన సృష్టి

ఇతర జీవులన్నిటి కంటే మానవుని సృష్టి ప్రత్యేకమైనది. దేవుడు, “మన స్వరూపమందు, మన పోలికచొప్పున నరులను చేయుదము” అని ప్రకటించాడు.

దేవుని స్వరూపంలో ఉండడం అంటే మానవుడు దేవుడని కాదు. దాని అర్థం మానవుడు దేవునిని ప్రతిబింబించడానికి సృష్టించబడ్డాడు.

మానవుడు:

• దేవునితో సంబంధం కలిగి ఉండగలడు.
• నైతిక బాధ్యతను కలిగి ఉన్నాడు.
• ఆలోచించగలడు.
• ప్రేమించగలడు.
• సంభాషించగలడు.
• సృజనాత్మకంగా పనిచేయగలడు.
• భూమిపై దేవుని ప్రతినిధిగా సేవ చేయగలడు.
• దేవుని అధికారాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ సృష్టిని పరిపాలించగలడు.

4.2 పురుషుడు మరియు స్త్రీ

దేవుడు తన స్వరూపంలో మానవుని సృష్టించినప్పుడు వారిని పురుషుడిగా, స్త్రీగా సృష్టించాడు.

ఇది తెలియజేసేది:

• పురుషుడు, స్త్రీ ఇద్దరూ సమానంగా దేవుని స్వరూపధారులు.
• ఇద్దరికీ సమానమైన మానవ గౌరవం ఉంది.
• లింగభేదం పాపం ఫలితం కాదు; సృష్టి క్రమంలో భాగం.
• వివాహం దేవుని స్థాపన.
• కుటుంబం దేవుని సృష్టి ఉద్దేశ్యంలో ముఖ్యమైనది.
• పరస్పర సహకారం ద్వారా దేవుని స్వరూపం సామాజికంగా ప్రతిబింబించబడుతుంది.

పాపం పురుషుడు–స్త్రీ సంబంధాన్ని వికృతం చేసింది. ప్రేమకు బదులు ఆధిపత్యం, విశ్వాసానికి బదులు అనుమానం, ఏకత్వానికి బదులు విభేదం, నిస్వార్థతకు బదులు స్వార్థం ప్రవేశించాయి.

సువార్త క్రీస్తులో సంబంధాలను స్వస్థపరుస్తుంది. క్రీస్తు సంఘాన్ని ప్రేమించినట్లుగా భర్త ప్రేమించాలి; సంఘం క్రీస్తుకు లోబడినట్లుగా భార్య భక్తితో స్పందించాలి. నూతన సృష్టిలో పాపముచేత వచ్చిన సంబంధ వికృతులు పూర్తిగా తొలగిపోతాయి.

4.3 భూమిని పరిపాలించుట

మానవుడు దేవుని స్వరూపధారిగా భూమిని పరిపాలించడానికి నియమించబడ్డాడు.

ఈ పరిపాలన:

• దోపిడీ కాదు.
• విధ్వంసం కాదు.
• స్వార్థపూరిత వినియోగం కాదు.
• దేవుని సొత్తును బాధ్యతగా సంరక్షించడం.
• సృష్టిలోని సామర్థ్యాలను అభివృద్ధి చేయడం.
• దేవుని క్రమాన్ని కొనసాగించడం.
• జీవాన్ని పోషించడం.

పాపం తర్వాత మానవ పరిపాలన దోపిడీ, హింస, అధికారదుర్వినియోగం, ప్రకృతి నాశనంగా మారింది.

క్రీస్తు నిజమైన మానవునిగా, నిజమైన రాజుగా మానవుని విఫలమైన బాధ్యతను నెరవేర్చాడు. చివరికి సమస్తము ఆయన పాదముల క్రింద ఉంచబడుతుంది. ఆయనతో కూడ విమోచితులు నూతన సృష్టిలో రాజ్యమేలుతారు.

5. ఏదేను: దేవునితో సహవాస స్థలం

5.1 తోట యొక్క ప్రాముఖ్యత

ఏదేను తోట కేవలం అందమైన నివాసస్థలం కాదు. అది దేవుడు మానవునితో సహవాసం కలిగిన పవిత్ర స్థలం.

అక్కడ:

• దేవుని సమక్షం ఉంది.
• జీవవృక్షం ఉంది.
• సమృద్ధి ఉంది.
• పని ఉంది.
• విశ్రాంతి ఉంది.
• వివాహ ఏకత్వం ఉంది.
• సిగ్గులేని నిర్దోష స్థితి ఉంది.
• దేవుని వాక్యానికి లోబడే బాధ్యత ఉంది.

ఏదేను ఒక ఆదిమ దేవాలయంలా చూడవచ్చు. మానవుడు దానిని సాగుచేయుటకు, కాపాడుటకు ఉంచబడ్డాడు. అతడు దేవుని సమక్షంలో రాజు–యాజకుని విధిని నిర్వహించవలసి ఉంది.

5.2 జీవవృక్షము

జీవవృక్షం దేవునిపై ఆధారపడిన జీవాన్ని సూచిస్తుంది. మానవుడు తనలో తానే జీవమును కలిగినవాడు కాదు. జీవం దేవుని వరం.

పాపం తర్వాత మానవుడు జీవవృక్షానికి దూరమయ్యాడు. మరణం మానవుని భాగమైంది.

ప్రకటన గ్రంథంలో జీవవృక్షం మళ్లీ కనిపిస్తుంది. అది నూతన యెరూషలేములో దేవుని సింహాసనం నుండి ప్రవహించే జీవజల నదికి ఇరువైపులా ఉంటుంది.

ఇది సువార్త యొక్క సంపూర్ణతను తెలియజేస్తుంది: ఏదేను లో కోల్పోయిన జీవం క్రీస్తులో తిరిగి ప్రసాదించబడుతుంది.

యేసుక్రీస్తే జీవము. ఆయనను విశ్వసించువాడు మరణించినను జీవిస్తాడు. జీవవృక్షానికి దారి క్రీస్తు సిలువ ద్వారా తెరవబడింది.

6. సృష్టి విశ్రాంతి

6.1 ఏడవ దిన విశ్రాంతి

దేవుడు తన సృష్టికార్యాన్ని ముగించి ఏడవ దినమున విశ్రాంతి పొందాడు.

దేవుడు అలసిపోయినందువల్ల విశ్రాంతి తీసుకోలేదు. ఆయన విశ్రాంతి:

• కార్యసంపూర్ణత.
• సృష్టిపై రాజాధికారము.
• ఆనందం.
• సమాధానం.
• దేవుని సమక్షంలో జీవించే లక్ష్యం.

మానవుడు దేవుని విశ్రాంతిలో భాగస్వామి కావడానికి సృష్టించబడ్డాడు. పని దేవుని వరమైతే, విశ్రాంతి కూడా దేవుని వరమే.

పాపం తర్వాత శ్రమ బాధతో, చెమటతో, నిరాశతో ముడిపడింది. మానవుని హృదయం కూడా విశ్రాంతి కోల్పోయింది.

సువార్తలో క్రీస్తు అలసినవారిని తనయొద్దకు పిలిచి విశ్రాంతి ఇస్తాడు. ఆయన సిలువపై రక్షణ కార్యాన్ని ముగించి “సమాప్తమైంది” అని ప్రకటించాడు. క్రీస్తులో విశ్వసించువాడు తన స్వక్రియలపై ఆధారపడక దేవుని కృపలో విశ్రాంతి పొందుతాడు.

చివరికి నూతన సృష్టిలో దేవుని ప్రజలు సంపూర్ణ విశ్రాంతిలో ప్రవేశిస్తారు. అది నిరాకారమైన నిష్క్రియ కాదు; శాపంలేని ఆనందభరిత సేవ.

7. పాపం ద్వారా పాత సృష్టి పతనం

7.1 దేవుని వాక్యానికి అవిధేయత

ఆదాము, హవ్వలు దేవుని వాక్యాన్ని అనుమానించి, సర్పపు మాటను స్వీకరించారు.

పాపం యొక్క మూలం:

• దేవుని మంచితనాన్ని అనుమానించడం.
• దేవుని వాక్యాన్ని తిరస్కరించడం.
• దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమించాలని కోరడం.
• స్వతంత్రతను కోరడం.
• సృష్టికర్త కంటే సృష్టిని ఎక్కువగా ఆశించడం.

మానవుడు దేవుని స్వరూపాన్ని ప్రతిబింబించడానికి సృష్టించబడ్డాడు. కానీ అతడు దేవునితో సమానుడవ్వాలని ప్రయత్నించాడు.

ఇదే పాపం యొక్క విరోధాభాసం: దేవునిపై ఆధారపడుతూ ఆయన స్వరూపాన్ని ప్రతిబింబించవలసిన మానవుడు, దేవుని నుండి స్వతంత్రుడై తానే దేవుడవ్వాలని ఆశించాడు.

7.2 సంబంధాల భంగము

పాపం వెంటనే నాలుగు ప్రధాన సంబంధాలను చెదరగొట్టింది.

దేవునితో సంబంధం

• భయం వచ్చింది.
• దాక్కోవడం ప్రారంభమైంది.
• సహవాసం విరిగిపోయింది.
• నిందాభావం వచ్చింది.
• తీర్పు ఎదురైంది.

తనతో తన సంబంధం

• సిగ్గు వచ్చింది.
• అంతరంగ విభజన ప్రారంభమైంది.
• నిర్దోషత కోల్పోయింది.
• స్వీయన్యాయీకరణ మొదలైంది.

ఇతరులతో సంబంధం

• నిందారోపణ వచ్చింది.
• ఏకత్వం చెదిరింది.
• ఆధిపత్యం, సంఘర్షణ ప్రారంభమయ్యాయి.
• తరువాత కయీను హేబేలును హత్య చేశాడు.

సృష్టితో సంబంధం

• నేల శపించబడింది.
• ముళ్లు, ముళ్లపొదలు పుట్టాయి.
• పని బాధాకరమైంది.
• శరీరం క్షయానికి లోబడింది.
• మరణం ప్రవేశించింది.

అందువలన పాపం వ్యక్తిగత తప్పు మాత్రమే కాదు; అది సమస్త సృష్టి క్రమాన్ని చెదరగొట్టిన విశ్వవ్యాప్త విపత్తు.

7.3 మరణం ప్రవేశం

దేవుడు హెచ్చరించినట్లుగా పాపం మరణాన్ని తెచ్చింది.

మరణం మూడు స్థాయిలలో కనిపిస్తుంది:

• ఆత్మీయ మరణం: దేవునితో విరిగిన సహవాసం.
• శారీరక మరణం: శరీర క్షయం మరియు జీవనాంతం.
• నిత్య మరణం: దేవుని సమక్షం నుండి శాశ్వత విభజన.

ఆదికాండము 5లో పదేపదే “అతడు చనిపోయెను” అనే మాట వినిపిస్తుంది. ఇది పాపశాపం యొక్క తీవ్రతను తెలియజేస్తుంది.

కాని సువార్తలో క్రీస్తు మరణాన్ని జయించాడు. మరణం నూతన సృష్టిపై అధికారము చేయదు. చివరికి మరణమే నాశనం చేయబడుతుంది.

8. పతనంలోనే నూతన సృష్టి వాగ్దానం

8.1 స్త్రీ సంతాన వాగ్దానం

పాపం జరిగిన వెంటనే దేవుడు తీర్పును ప్రకటించినప్పటికీ, ఆశను కూడా ఇచ్చాడు. స్త్రీ సంతానం సర్పముని తలను నలుగగొడతాడని వాగ్దానం చేశాడు.

ఇది సువార్త యొక్క మొదటి ప్రకటనగా భావించబడుతుంది.

ఈ వాగ్దానంలో:

• సర్పంపై తీర్పు ఉంది.
• మానవజాతికి ఆశ ఉంది.
• ఒక రక్షకుని రాక సూచించబడింది.
• బాధ ద్వారా విజయం ప్రకటించబడింది.
• చెడు చివరికి నాశనం చేయబడుతుందని తెలియజేయబడింది.

క్రీస్తు సిలువపై గాయపడ్డాడు; కాని తన మరణం, పునరుత్థానం ద్వారా సాతానుని అధికారాన్ని ఛేదించాడు.

సిలువ ఓటమిలా కనిపించినప్పటికీ, అదే సర్పముని తలను నలిపిన విజయస్థలమైంది.

8.2 కప్పబడిన సిగ్గు

ఆదాము, హవ్వలు తమ సిగ్గును ఆకులతో కప్పుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. కానీ దేవుడు వారికి చర్మపు వస్త్రములు చేసి తొడిగించాడు.

ఇక్కడ ఒక కీలకమైన సువార్త సూత్రం కనిపిస్తుంది:

• మానవుడు తన పాపాన్ని తానే కప్పుకోలేడు.
• స్వీయప్రయత్నం సరిపోదు.
• దేవుడే కప్పుదలను సమకూర్చాలి.
• పాపి నిర్దోషిగా నిలువడానికి ప్రత్యామ్నాయ బలి అవసరం.
• దేవుని కృప పాపి అవమానాన్ని కప్పుతుంది.

క్రీస్తులో విశ్వాసి తన స్వనీతితో కాక, క్రీస్తు నీతితో కప్పబడతాడు. నూతన సృష్టి అనేది మన పాత దుస్తులను మెరుగుపరచడం కాదు; క్రీస్తులో కొత్త మనిషిని ధరించడం.

9. జలప్రళయం: సృష్టి విఘటన మరియు పునఃసృష్టి

9.1 పాపముతో నిండిన భూమి

ఆదికాండము 6కు వచ్చేసరికి మానవ దుష్టత్వం విస్తరించింది. భూమి హింసతో నిండిపోయింది.

దేవుడు జలప్రళయం ద్వారా తీర్పు తీర్చాడు. సృష్టి ప్రారంభంలో వేరు చేయబడిన జలాలు మళ్లీ భూమిని కప్పాయి. ఇది ఒక విధంగా సృష్టి క్రమం వెనక్కి మళ్లినట్లుగా కనిపిస్తుంది.

పాపం సృష్టిని గందరగోళానికి తీసుకువెళుతుంది. దేవుని తీర్పు పాపపు క్రమభంగాన్ని బహిర్గతం చేస్తుంది.

9.2 ఓడలో రక్షణ

నోవహు దేవుని కృప పొందాడు. దేవుడు అతనికి ఓడ నిర్మించమని ఆజ్ఞాపించాడు.

ఓడ:

• తీర్పు మధ్య రక్షణ స్థలం.
• దేవుని వాక్యాన్ని విశ్వసించినవారికి ఆశ్రయం.
• నీతిమంతమైన తీర్పు మరియు కృప కలిసే స్థలం.
• పాత లోకం నుండి కొత్త లోకానికి మార్గము.

క్రీస్తు కూడా తీర్పు నుండి రక్షించే నిజమైన ఆశ్రయం. ఆయనలో ఉన్నవారు దోషశిక్షకు గురికారు.

ప్రళయజలాలు పాత దుష్ట లోకాన్ని తీర్చాయి; ఓడలో రక్షించబడిన కుటుంబం శుద్ధీకరించబడిన భూమిపై కొత్త ఆరంభం పొందింది.

ఇది నూతన సృష్టికి ఒక ముందస్తు రూపం.

9.3 నోవహుతో కొత్త ఆరంభం

ప్రళయం తరువాత నోవహుకు ఆదాముతో చెప్పినట్లే ఫలించి విస్తరించమని దేవుడు చెప్పాడు.

ఇక్కడ సృష్టి భాష మళ్లీ కనిపిస్తుంది:

• జలాలు తగ్గాయి.
• పొడి నేల ప్రత్యక్షమైంది.
• పక్షి పంపబడింది.
• జీవులు బయటకు వచ్చాయి.
• మానవజాతికి కొత్త ఆరంభం ఇచ్చబడింది.
• ఆశీర్వాదం పునరుద్ధరించబడింది.

కాని నోవహు కొత్త ఆదాముగా సంపూర్ణంగా విజయవంతం కాలేదు. అతడిలో కూడా పాపం కొనసాగింది.

దీనివల్ల బాహ్య ప్రపంచాన్ని శుద్ధి చేయడం మాత్రమే సరిపోదని తెలుస్తుంది. మానవునికి కొత్త హృదయం అవసరం. నిజమైన నూతన సృష్టికి పాపస్వభావాన్ని మార్చగల రక్షకుడు అవసరం.

10. బాబేలు మరియు చెదిరిన మానవజాతి

10.1 స్వమహిమకై నగరం

బాబేలు వద్ద ప్రజలు దేవుని నామమును మహిమపరచకుండా, తమకు పేరు సంపాదించుకోవాలని ప్రయత్నించారు.

వారు:

• భూమిని నింపమనే దేవుని ఆజ్ఞకు విరుద్ధంగా ఒకచోట చేరారు.
• దేవునిపై ఆధారపడకుండా మానవ శక్తిని మహిమపరచారు.
• ఆకాశాన్ని చేరాలని ఆశించారు.
• ఏకత్వాన్ని దేవునిలో కాక, తిరుగుబాటులో వెతికారు.

దేవుడు వారి భాషలను కలవరపరచి వారిని చెదరగొట్టాడు.

బాబేలు పాపముచేత విభజించబడిన మానవజాతికి చిహ్నం.

10.2 అబ్రాహాము ద్వారా ఆశీర్వాదం

బాబేలు వద్ద జనములు చెదిరిపోయిన వెంటనే దేవుడు అబ్రాహామును పిలిచాడు. అతని ద్వారా భూమి యొక్క సమస్త కుటుంబాలు ఆశీర్వదింపబడతాయని వాగ్దానం చేశాడు.

ఇది నూతన సృష్టి యోజనలో కీలక దశ.

దేవుడు:

• ఒక మనిషిని పిలిచాడు.
• ఒక కుటుంబాన్ని నిర్మించాడు.
• ఒక జనమును ఏర్పరచాడు.
• ఒక దేశాన్ని వాగ్దానం చేశాడు.
• ఒక సంతానాన్ని వాగ్దానం చేశాడు.
• సమస్త జనములకు ఆశీర్వాదం అందించే ఉద్దేశ్యాన్ని ప్రకటించాడు.

ఈ వాగ్దానం క్రీస్తులో నెరవేరింది. అబ్రాహాము సంతానమైన క్రీస్తు ద్వారా అన్ని జనములకు సువార్త ఆశీర్వాదం చేరుతుంది.

బాబేలు వద్ద భాషలచేత చెదిరిన జనములు, క్రీస్తులో ఒక కొత్త మానవజాతిగా సమకూర్చబడుతున్నారు.

11.1 ఆదాము ప్రతినిధి

ఆదాము కేవలం మొదటి వ్యక్తి మాత్రమే కాదు; మానవజాతి యొక్క ప్రతినిధి.

అతని అవిధేయత ద్వారా:

• పాపం లోకంలోకి వచ్చింది.
• మరణం ప్రవేశించింది.
• తీర్పు మానవులందరిపై వచ్చింది.
• మానవ స్వభావం పతనమైంది.
• సృష్టి శాపానికి లోబడింది.

ఆదాములో పుట్టిన వారందరూ పాత సృష్టికి చెందినవారు.

మానవజాతి సమస్య కేవలం చెడు పనులు చేయడం కాదు. మనం ఆదాములో పతనమైన జాతికి చెందినవారము. మనకు కేవలం మెరుగైన విద్య, నీతిశిక్షణ, సామాజిక సంస్కరణ సరిపోదు. మనకు కొత్త శిరస్సు, కొత్త జీవం, కొత్త జననం అవసరం.

12. క్రీస్తు: చివరి ఆదాము మరియు రెండవ మనిషి

12.1 ఆదాము విఫలమైన చోట క్రీస్తు విజయం

ఆదాము సమృద్ధిగల తోటలో పరీక్షించబడి విఫలమయ్యాడు. క్రీస్తు అరణ్యంలో ఆకలితో ఉన్నప్పుడు పరీక్షించబడి విజయం సాధించాడు.

ఆదాము:

• దేవుని వాక్యాన్ని అనుమానించాడు.
• సర్పమునకు లోబడ్డాడు.
• తనను తాను రక్షించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
• అవిధేయుడయ్యాడు.
• మరణాన్ని తెచ్చాడు.

క్రీస్తు:

• దేవుని వాక్యాన్ని నమ్మాడు.
• సాతానును ప్రతిఘటించాడు.
• తనను తాను తగ్గించుకున్నాడు.
• మరణము వరకు విధేయుడయ్యాడు.
• జీవాన్ని తెచ్చాడు.

ఆదాము అవిధేయత ద్వారా అనేకులు పాపులయ్యారు. క్రీస్తు విధేయత ద్వారా అనేకులు నీతిమంతులుగా చేయబడతారు.

12.2 ముళ్ల కిరీటము

ఆదికాండము 3లో నేల శపించబడినప్పుడు ముళ్లు, ముళ్లపొదలు పుట్టాయి.

సిలువకు ముందు యేసు తలపై ముళ్ల కిరీటం పెట్టబడింది.

ఇది లోతైన సువార్త ప్రతీక:

• ముళ్లు శాపానికి గుర్తు.
• క్రీస్తు శాపాన్ని తన తలపై ధరించాడు.
• సృష్టి శాపం రాజుపై ఉంచబడింది.
• ఆయన మనకొరకు శాపగ్రస్తుడయ్యాడు.
• ఆయన బాధ ద్వారా శాపనివృత్తికి మార్గం తెరుచుకుంది.

క్రీస్తు శాపాన్ని భరించినందువల్ల నూతన సృష్టిలో ఇక శాపం ఉండదు.

12.3 సిలువపై కొత్త సృష్టి ఆరంభం

సిలువ మొదటి చూపుకు మరణం మరియు నాశన స్థలంగా కనిపిస్తుంది. కానీ అక్కడే నూతన సృష్టి యొక్క పునాది వేయబడింది.

సిలువపై:

• పాపానికి తీర్పు జరిగింది.
• సాతాను ఓడించబడ్డాడు.
• శాపం భరించబడింది.
• దేవుని న్యాయం తృప్తిపరచబడింది.
• సమాధానము స్థాపించబడింది.
• విమోచన ధర చెల్లించబడింది.
• పాత మానవత్వంపై తీర్పు జరిగింది.

క్రీస్తు మరణం కేవలం ఒక వ్యక్తి మరణం కాదు. అది పాత సృష్టి యొక్క పాపభారాన్ని భరించిన ప్రతినిధి మరణం.

13. పునరుత్థానం: నూతన సృష్టి యొక్క మొదటి ఉదయం

13.1 వారపు మొదటి దినము

యేసు వారపు మొదటి దినమున మృతులలోనుండి లేచాడు.

ఇది అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. ఆదికాండములో మొదటి దినం వెలుగుతో ప్రారంభమైంది. సువార్తలో కొత్త యుగపు మొదటి దినం క్రీస్తు పునరుత్థానంతో ప్రారంభమైంది.

పునరుత్థానం:

• మరణంపై జీవం యొక్క విజయం.
• చీకటిపై వెలుగు యొక్క విజయం.
• పాపంపై నీతి యొక్క విజయం.
• సాతానుపై క్రీస్తు యొక్క విజయం.
• పాత సృష్టిపై నూతన సృష్టి యొక్క ఆరంభం.

క్రీస్తు పునరుత్థానం కేవలం ఆయన తిరిగి బ్రతికాడనే సంఘటన కాదు. అది భవిష్యత్తు నూతన సృష్టి వర్తమాన చరిత్రలోకి ప్రవేశించిన సంఘటన.

13.2 తోటలో పునరుత్థాన ప్రభువు

యేసు సమాధి ఒక తోటలో ఉంది. మరియ ఆయనను మొదట తోటమాలిగా భావించింది.

ఈ వివరంలో ఆదికాండపు ప్రతిధ్వని వినిపిస్తుంది.

మొదటి తోటలో:

• మొదటి ఆదాము పాపం చేశాడు.
• మరణం ప్రవేశించింది.
• మానవుడు దేవుని సమక్షం నుండి వెలివేయబడ్డాడు.

పునరుత్థాన తోటలో:

• చివరి ఆదాము మరణాన్ని జయించాడు.
• జీవం ప్రత్యక్షమైంది.
• దేవునితో సహవాసం పునరుద్ధరించబడింది.
• నూతన సృష్టి ప్రారంభమైంది.

క్రీస్తు నిజమైన తోటమాలి వలె పాడైపోయిన సృష్టిని పునరుద్ధరిస్తున్నాడు.

13.3 మొదటి ఫలము

క్రీస్తు మృతులలోనుండి లేచిన మొదటి ఫలముగా పేర్కొనబడతాడు.

మొదటి ఫలం తరువాత వచ్చే సంపూర్ణ పంటకు హామీ.

అందువలన క్రీస్తు పునరుత్థానం:

• విశ్వాసుల పునరుత్థానానికి హామీ.
• శరీర విమోచనకు హామీ.
• సృష్టి పునరుద్ధరణకు హామీ.
• మరణం పూర్తిగా నాశనం చేయబడుతుందనే హామీ.
• నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి తప్పక వస్తాయని హామీ.

క్రీస్తు లేచినందున నూతన సృష్టి ఒక ఆశాభావం మాత్రమే కాదు; అది ఇప్పటికే ప్రారంభమైన దైవిక వాస్తవం.

14. కొత్త జననం మరియు నూతన సృష్టి

14.1 సంస్కరణ కాదు, పునఃసృష్టి

సువార్త పాపిని కొంత మెరుగైన వ్యక్తిగా మార్చడమే కాదు. అది అతడిని క్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా చేస్తుంది.

కొత్త జననం అంటే:

• దేవుని ఆత్మచే జీవం పొందడం.
• రాతి హృదయానికి బదులు మృదువైన హృదయం పొందడం.
• చీకటి నుండి వెలుగులోకి రావడం.
• సాతాను అధికారము నుండి దేవుని రాజ్యానికి మార్చబడడం.
• పాత మనిషి నుండి కొత్త మనిషిగా మారడం.
• ఆదాములోనుండి క్రీస్తులోకి మారడం.

మొదటి సృష్టి దేవుని వాక్యము మరియు ఆత్మచేత జరిగింది. కొత్త జననం కూడా దేవుని వాక్యము మరియు పరిశుద్ధాత్మచేత జరుగుతుంది.

14.2 “క్రీస్తులో” జీవితం

నూతన సృష్టి యొక్క కేంద్ర పదం “క్రీస్తులో.”

విశ్వాసి:

• ఆదాములోనుండి క్రీస్తులోకి తీసుకురాబడ్డాడు.
• దోషస్థితి నుండి నీతిస్థితిలోకి తీసుకురాబడ్డాడు.
• మరణం నుండి జీవంలోకి మారాడు.
• దాసత్వం నుండి కుమారత్వం పొందాడు.
• పాత మానవత్వం నుండి కొత్త మానవత్వంలో చేర్చబడ్డాడు.

నూతన సృష్టి కేవలం మనలో జరిగే భావోద్వేగ మార్పు కాదు. అది క్రీస్తుతో ఏకమవడం ద్వారా వచ్చే కొత్త స్థితి, కొత్త జీవం, కొత్త గుర్తింపు.

15. పరిశుద్ధాత్మ మరియు నూతన సృష్టి

15.1 సృష్టిపై సంచరించిన ఆత్మ

ఆదికాండము 1లో దేవుని ఆత్మ జలములపై సంచరించాడు.

పరిశుద్ధాత్మ:

• సృష్టిలో జీవాన్ని ఉత్పత్తి చేశాడు.
• గందరగోళానికి క్రమాన్ని తెచ్చాడు.
• శూన్యతను సమృద్ధిగా మార్చాడు.
• దేవుని వాక్యాన్ని కార్యరూపంలోకి తెచ్చాడు.

అదేవిధంగా నూతన సృష్టిలో పరిశుద్ధాత్మ:

• మృత హృదయాలకు జీవం ఇస్తాడు.
• విశ్వాసిని కొత్తగా జన్మింపజేస్తాడు.
• క్రీస్తు స్వరూపంలోకి మారుస్తాడు.
• శరీర పునరుత్థానానికి హామీగా ఉంటాడు.
• సంఘంలో దేవుని నివాసాన్ని స్థాపిస్తాడు.

15.2 యేసు శ్వాసించిన శ్వాస

మొదటి మానవుని సృష్టించినప్పుడు దేవుడు అతని నాసికలో జీవవాయువును ఊదాడు.

పునరుత్థానానంతరం యేసు తన శిష్యులపై ఊది, పరిశుద్ధాత్మను పొందమని చెప్పాడు.

ఈ సంఘటన నూతన సృష్టి భాషను ప్రతిధ్వనిస్తుంది.

మొదటి ఆదాము దేవుని శ్వాస ద్వారా జీవముగల ప్రాణిగా అయ్యాడు. చివరి ఆదాము జీవమిచ్చే ఆత్మగా తన ప్రజలకు నూతన జీవాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

16.1 చెదిరిన వారిని ఏకం చేయుట

పాపం మానవజాతిని విభజించింది. బాబేలు వద్ద భాషలు కలవరపడ్డాయి. జాతులు విడిపోయాయి. శత్రుత్వం పెరిగింది.

క్రీస్తు సువార్తలో:

• యూదుడు, అన్యుడు ఒకటిగా చేయబడతారు.
• వివిధ జాతులు ఒక కుటుంబమవుతాయి.
• ఒక శరీరంలో చేర్చబడతారు.
• ఒక ఆత్మను పొందుతారు.
• ఒక ప్రభువును ఆరాధిస్తారు.
• ఒక కొత్త మానవత్వంగా ఏర్పడతారు.

పెంతెకొస్తు దినమున వివిధ భాషలు దేవుని మహాకార్యాలను ప్రకటించాయి. ఇది బాబేలు విభజనకు విమోచనాత్మక ప్రత్యుత్తరం.

దేవుడు భాషలను తొలగించలేదు; వివిధ భాషల మధ్య సువార్త ఏకత్వాన్ని కలిగించాడు.

16.2 సంఘము దేవుని ఆలయం

ఏదేను దేవుని సమక్షస్థలం. తరువాత ప్రత్యక్షగుడారం, దేవాలయం దేవుని నివాసానికి చిహ్నాలయ్యాయి.

క్రీస్తులో సంఘం దేవుని ఆత్మ నివసించే ఆలయమైంది.

అందువలన నూతన సృష్టి ఇప్పటికే సంఘంలో ప్రత్యక్షమవుతుంది:

• దేవుడు తన ప్రజల మధ్య నివసిస్తాడు.
• పరిశుద్ధాత్మ వారిలో ఉంటాడు.
• క్రీస్తు శిరస్సుగా ఉంటాడు.
• విశ్వాసులు సజీవ రాళ్లుగా నిర్మించబడతారు.
• దేవుని మహిమను ప్రకటించే సమాజం ఏర్పడుతుంది.

కాని సంఘం ఇంకా పరిపూర్ణం కాలేదు. అది నూతన సృష్టి యొక్క ముందస్తు రుచి, సంపూర్ణత కాదు.

17. నూతన సృష్టి జీవనశైలి

17.1 పాత మనిషిని విడిచిపెట్టుట

క్రీస్తులో నూతన సృష్టిగా మారినవాడు పాత జీవనశైలిలో కొనసాగకూడదు.

విడిచిపెట్టవలసినవి:

• అబద్ధం.
• కోపం.
• లోభం.
• అపవిత్రత.
• ద్వేషం.
• ప్రతీకారం.
• విభేదం.
• విగ్రహారాధన.
• స్వార్థపూరిత ఆశలు.

ధరించవలసినవి:

• సత్యం.
• ప్రేమ.
• క్షమ.
• పవిత్రత.
• దయ.
• వినయం.
• సహనం.
• కృతజ్ఞత.
• క్రీస్తుస్వభావం.

నూతన సృష్టి గుర్తింపు నూతన జీవనశైలిలో కనిపించాలి.

17.2 దేవుని స్వరూప పునరుద్ధరణ

పాపం దేవుని స్వరూపాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేయలేదు; కానీ తీవ్రంగా వికృతం చేసింది.

క్రీస్తు అదృశ్య దేవుని సంపూర్ణ స్వరూపం. విశ్వాసి క్రీస్తుతో ఏకమై ఆయన స్వరూపంలోకి మార్పు పొందుతున్నాడు.

ఈ పునరుద్ధరణలో:

• జ్ఞానంలో నూతనత్వం.
• నీతిలో నూతనత్వం.
• పరిశుద్ధతలో నూతనత్వం.
• ప్రేమలో నూతనత్వం.
• విధేయతలో నూతనత్వం.
• సంబంధాలలో నూతనత్వం.
• సేవలో నూతనత్వం.

రక్షణ యొక్క లక్ష్యం కేవలం నరకం నుండి తప్పించుకోవడం కాదు; క్రీస్తు స్వరూపానికి అనుగుణంగా మారడం.

18. పని మరియు నూతన సృష్టి

18.1 పని పాపానికి ముందు ఉంది

పని శాపం కాదు. ఆదాము పాపం చేయకముందే తోటను సాగుచేయుటకు, కాపాడుటకు నియమించబడ్డాడు.

శాపం పనిని సృష్టించలేదు; పనిని బాధతో, చెమటతో, నిరాశతో నింపింది.

సువార్త పని గురించి మన దృష్టిని మార్చుతుంది.

విశ్వాసి తన పనిని:

• దేవునికి సేవగా చూడాలి.
• నిజాయితీతో చేయాలి.
• సృష్టి సంరక్షణలో భాగంగా చూడాలి.
• ఇతరుల మేలుకోసం ఉపయోగించాలి.
• దేవుని మహిమకై చేయాలి.

నూతన సృష్టిలో పని పూర్తిగా తొలగిపోదు. శాపం తొలగించబడుతుంది. సేవ ఆనందమవుతుంది. దేవుని సేవకులు ఆయనను సేవించుచు రాజ్యమేలుతారు.

19. సృష్టి యొక్క మూలుగు మరియు భవిష్యత్తు విమోచన

19.1 సృష్టి శాపానికి లోబడింది

పాపం మానవునిపై మాత్రమే కాక, సమస్త సృష్టిపై ప్రభావం చూపింది.

సృష్టిలో కనిపించేవి:

• క్షయం.
• వ్యాధి.
• ప్రకృతి విపత్తులు.
• హింస.
• మరణం.
• అసమతుల్యత.
• ముళ్లు.
• బాధ.

సృష్టి ఈ స్థితిని స్వచ్ఛందంగా ఎంచుకోలేదు. మానవుని పాపం కారణంగా అది వ్యర్థతకు లోబడింది.

19.2 సృష్టి ప్రసవవేదన

సృష్టి కేవలం మరణిస్తున్నదని కాక, ప్రసవవేదనలో మూలుగుతున్నదని చెప్పబడింది.

ఈ రూపకం ఆశతో నిండి ఉంది.

మరణవేదనకు ముగింపు నాశనం; ప్రసవవేదనకు ముగింపు కొత్త జీవితం.

సృష్టి ఎదురుచూస్తున్నది:

• దేవుని కుమారుల ప్రత్యక్షత.
• శరీర విమోచన.
• శాపనివృత్తి.
• క్షయదాస్యమునుండి విముక్తి.
• దేవుని పిల్లల మహిమ స్వాతంత్ర్యం.

మానవ విమోచన మరియు సృష్టి విమోచన పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉన్నాయి.

20. క్రీస్తు రెండవ రాకడ మరియు సంపూర్ణ నూతన సృష్టి

20.1 ఇప్పటికే ప్రారంభమై, ఇంకా సంపూర్ణం కాలేదు

నూతన సృష్టి రెండు దశలలో అర్థం చేసుకోవాలి.

ఇప్పటికే

• క్రీస్తు పునరుత్థానమయ్యాడు.
• పరిశుద్ధాత్మ ఇవ్వబడ్డాడు.
• విశ్వాసులు కొత్తగా జన్మించారు.
• సంఘం ఏర్పడింది.
• సాతాను నిర్ణయాత్మకంగా ఓడించబడ్డాడు.
• నిత్యజీవం ప్రారంభమైంది.

ఇంకా కాదు

• విశ్వాసుల శరీరాలు ఇంకా మరణిస్తాయి.
• సృష్టి ఇంకా మూలుగుతుంది.
• పాపం ఇంకా కార్యరూపంలో ఉంది.
• సాతాను ఇంకా సంచరిస్తున్నాడు.
• మరణం ఇంకా చివరి శత్రువుగా ఉంది.
• నూతన ఆకాశం, నూతన భూమి ఇంకా ప్రత్యక్షం కాలేదు.

క్రీస్తు రెండవ రాకడలో నూతన సృష్టి సంపూర్ణంగా ప్రత్యక్షమవుతుంది.

20.2 అంతిమ తీర్పు

నూతన సృష్టికి ముందు చెడుకు అంతిమ తీర్పు జరుగుతుంది.

తీర్పు అవసరం ఎందుకంటే:

• దేవుడు పరిశుద్ధుడు.
• చెడు శాశ్వతంగా కొనసాగకూడదు.
• బాధితులకు న్యాయం జరగాలి.
• సాతాను, పాపం, మరణం తొలగించబడాలి.
• నూతన సృష్టి అపవిత్రత లేకుండా ఉండాలి.

సిలువలో తీర్పు మరియు రక్షణ కలుసుకున్నాయి. క్రీస్తులో ఉన్నవారి పాపతీర్పు ఇప్పటికే ఆయనపై పడింది. క్రీస్తును తిరస్కరించినవారు తమ తీర్పును తామే భరించాలి.

21.1 పునరుద్ధరించబడిన సృష్టి

బైబిలు యొక్క అంతిమ ఆశ మనుష్యులు భూమిని శాశ్వతంగా విడిచి వెళ్లడమనే ఆలోచన కాదు. దేవుడు నూతన ఆకాశం, నూతన భూమిని స్థాపిస్తాడు.

ఇది తెలియజేసేది:

• దేవుడు తన సృష్టిని విడిచిపెట్టడు.
• పాపం దేవుని ఉద్దేశ్యాన్ని శాశ్వతంగా ఓడించదు.
• భౌతిక సృష్టి విమోచించబడుతుంది.
• దేవుని మొదటి ఉద్దేశ్యం మరింత మహిమతో నెరవేరుతుంది.
• ఆకాశం మరియు భూమి ఏకమవుతాయి.
• దేవుడు మానవులతో నివసిస్తాడు.

ఏదేను ఒక తోటగా ప్రారంభమైనా, నూతన సృష్టి తోట–నగరంగా కనిపిస్తుంది. మానవ సంస్కృతి, సౌందర్యం, జీవం, దేవుని సమక్షం సంపూర్ణ సమన్వయంలో ఉంటాయి.

21.2 దేవుడు మనుష్యులతో నివసించుట

నూతన సృష్టి యొక్క గొప్ప ఆశ భౌతిక సౌకర్యం కాదు; దేవుని ప్రత్యక్ష సమక్షం.

“దేవుని నివాసము మనుష్యులతో ఉంది” అనేది రక్షణచరిత్ర యొక్క పరాకాష్ట.

ఆదికాండములో:

• దేవుడు తోటలో మానవునితో సంచరించాడు.
• పాపం సహవాసాన్ని విరిచింది.
• మానవుడు వెలివేయబడ్డాడు.

నూతన సృష్టిలో:

• దేవుడు తన ప్రజల మధ్య నివసిస్తాడు.
• వారు ఆయన ప్రజలుగా ఉంటారు.
• ఆయన వారి దేవుడై ఉంటాడు.
• మధ్యవర్తిత్వ దూరం తొలగిపోతుంది.
• దేవుని ముఖం వారు చూస్తారు.

సువార్త యొక్క అంతిమ లక్ష్యం దేవుని వరాలను పొందడం మాత్రమే కాదు; దేవునినే పొందడం.

22. ఇక ఉండనివి

నూతన సృష్టి గురించి ప్రకటన గ్రంథం “ఇక ఉండదు” అనే భాషను ఉపయోగిస్తుంది.

అక్కడ ఇక:

• మరణం ఉండదు.
• దుఃఖం ఉండదు.
• ఏడ్పు ఉండదు.
• వేదన ఉండదు.
• శాపం ఉండదు.
• రాత్రి ఉండదు.
• అపవిత్రత ఉండదు.
• దేవుని నుండి విభజన ఉండదు.
• సాతాను ఉండడు.
• పాపం ఉండదు.
• అన్యాయం ఉండదు.
• భయం ఉండదు.

ఆదికాండము 3లో ప్రవేశించిన సమస్త పతన ఫలితాలు పూర్తిగా తొలగించబడతాయి.

క్రీస్తు విమోచన పాపం చేసిన నష్టాన్ని కేవలం కొంత తగ్గించదు; దానిని చివరికి పూర్తిగా నిర్మూలిస్తుంది.

23. జీవజల నది మరియు జీవవృక్షం

23.1 ఏదేను పునరుద్ధరణ

నూతన యెరూషలేములో దేవుని మరియు గొఱ్ఱెపిల్ల సింహాసనం నుండి జీవజల నది ప్రవహిస్తుంది. జీవవృక్షం దాని ఇరువైపులా ఉంటుంది.

ఇది ఆదికాండములోని ఏదేను తోటను గుర్తుచేస్తుంది.

కాని నూతన సృష్టి ఏదేను స్థితికి తిరిగి వెళ్లడం మాత్రమే కాదు. అది మరింత మహిమగల సంపూర్ణత.

ఏదేను లో:

• ఒక జంట ఉంది.
• పరీక్ష అవకాశం ఉంది.
• పాపప్రవేశం సాధ్యమైంది.
• జీవవృక్షానికి ప్రవేశం కోల్పోయింది.

నూతన సృష్టిలో:

• విమోచించబడిన మహాసమూహం ఉంటుంది.
• పాపం ఇక ప్రవేశించదు.
• సాతాను తొలగించబడ్డాడు.
• మరణం జయించబడింది.
• జీవవృక్షానికి శాశ్వత ప్రవేశం ఉంటుంది.
• దేవుని ప్రజలు స్థిరమైన మహిమలో ఉంటారు.

23.2 జనములకు స్వస్థత

జీవవృక్షపు ఆకులు జనముల స్వస్థత కొరకు ఉంటాయి.

ఇది భూమిపై పాపం చేసిన జాతీయ విభేదాలు, శత్రుత్వాలు, గాయాలు పూర్తిగా స్వస్థపడటాన్ని సూచిస్తుంది.

అబ్రాహాములో సమస్త జనములు ఆశీర్వదింపబడతాయని దేవుడు వాగ్దానం చేశాడు. నూతన సృష్టిలో ఆ వాగ్దానం సంపూర్ణంగా నెరవేరుతుంది.

ప్రతి వంశం, భాష, ప్రజ, జనములోనుండి విమోచించబడిన వారు దేవునిని ఆరాధిస్తారు.

24. దేవుని స్వరూపంలో సంపూర్ణ మానవత్వం

24.1 క్రీస్తు స్వరూపానికి సంపూర్ణ సారూప్యత

రక్షణ యొక్క అంతిమ లక్ష్యం విశ్వాసి క్రీస్తు స్వరూపానికి సారూప్యుడవడం.

నూతన సృష్టిలో:

• పాపరహిత మనస్సు ఉంటుంది.
• సంపూర్ణ ప్రేమ ఉంటుంది.
• పవిత్ర కోరికలు ఉంటాయి.
• దేవునిపై సంపూర్ణ ఆనందం ఉంటుంది.
• ఇతరులతో సంపూర్ణ ఏకత్వం ఉంటుంది.
• శరీర బలహీనత ఉండదు.
• దేవుని సేవలో సంపూర్ణత ఉంటుంది.

మానవుడు ఆదికాండములో దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడ్డాడు. క్రీస్తులో ఆ స్వరూపం పునరుద్ధరించబడి, నూతన సృష్టిలో సంపూర్ణమవుతుంది.

24.2 రాజ్యమేలుట

మొదటి సృష్టిలో మానవుడు భూమిపై పరిపాలించడానికి నియమించబడ్డాడు. పాపం వల్ల ఆ పరిపాలన వికృతమైంది.

నూతన సృష్టిలో దేవుని సేవకులు ఆయనతో కూడ రాజ్యమేలుతారు.

ఈ రాజ్యమేలుట:

• స్వార్థపూరిత ఆధిపత్యం కాదు.
• దోపిడీ కాదు.
• ఇతరులను అణచివేయడం కాదు.
• దేవుని జ్ఞానం, న్యాయం, ప్రేమను ప్రతిబింబించే సేవాత్మక పరిపాలన.

ఆదాముకు అప్పగించబడిన బాధ్యత క్రీస్తులో నెరవేరి, ఆయన ప్రజల ద్వారా సంపూర్ణమవుతుంది.

25. సృష్టి నుండి నూతన సృష్టి వరకు ప్రధాన సమాంతరాలు

మొదటి సృష్టి — నూతన సృష్టి

• ఆదియందు దేవుడు సృష్టించాడు — క్రీస్తులో దేవుడు సమస్తమును నూతనపరుస్తాడు.
• చీకటిలో వెలుగు కలిగింది — పాపహృదయంలో క్రీస్తు వెలుగు ప్రకాశిస్తుంది.
• జలాలపై ఆత్మ సంచరించాడు — ఆత్మ కొత్త జననాన్ని కలిగిస్తాడు.
• మొదటి ఆదాము సృష్టించబడ్డాడు — క్రీస్తు చివరి ఆదాము.
• ఆదాము ద్వారా పాపం వచ్చింది — క్రీస్తు ద్వారా నీతి వచ్చింది.
• ఆదాము ద్వారా మరణం వచ్చింది — క్రీస్తు ద్వారా జీవం వచ్చింది.
• తోటలో పతనం జరిగింది — తోటలో పునరుత్థానం ప్రకటించబడింది.
• ముళ్లు శాపంగా వచ్చాయి — క్రీస్తు ముళ్ల కిరీటం ధరించాడు.
• జీవవృక్షానికి ప్రవేశం మూయబడింది — క్రీస్తులో జీవవృక్షానికి ప్రవేశం తెరవబడింది.
• మానవుడు దేవుని సమక్షం నుండి వెలివేయబడ్డాడు — నూతన సృష్టిలో దేవుడు మనుష్యులతో నివసిస్తాడు.
• భూమి శపించబడింది — నూతన సృష్టిలో ఇక శాపం ఉండదు.
• మరణం ప్రవేశించింది — మరణం పూర్తిగా నాశనం చేయబడుతుంది.
• బాబేలు వద్ద జనములు చెదిరాయి — క్రీస్తులో జనములు ఏకం చేయబడతారు.
• మొదటి సృష్టి మంచిది — నూతన సృష్టి శాశ్వత మహిమతో నిండినది.

• • దేవుడు ఏడవ దినమున విశ్రాంతి పొందాడు — దేవుని ప్రజలు నిత్య విశ్రాంతిలో ప్రవేశిస్తారు.

26. సువార్త యొక్క విస్తృతార్థం

సువార్తను కేవలం “నా పాపాలు క్షమించబడ్డాయి” అనే పరిమిత అర్థంలో చూడకూడదు. పాపక్షమాపణ సువార్తలో కేంద్రస్థానంలో ఉన్నప్పటికీ, సువార్త యొక్క ఫలితాలు మరింత విస్తృతమైనవి.

సువార్తలో:

• దోషికి క్షమ లభిస్తుంది.
• పాపికి నీతి ఆపాదించబడుతుంది.
• మృతునికి జీవం లభిస్తుంది.
• దాసుడు విముక్తుడవుతాడు.
• అనాథ దేవుని సంతానమవుతుంది.
• శత్రువు దేవునితో సమాధానపడతాడు.
• విభజించబడినవారు ఒకటవుతారు.
• వికృతమైన దేవుని స్వరూపం పునరుద్ధరించబడుతుంది.
• శరీరం పునరుత్థానమవుతుంది.
• సృష్టి విమోచించబడుతుంది.
• శాపం తొలగించబడుతుంది.
• దేవుడు మనుష్యులతో నివసిస్తాడు.

సువార్త అనేది దేవుడు క్రీస్తు ద్వారా సమస్తమును తనతో సమాధానపరచే మహా కార్యం.

27.1 సృష్టికర్తను ఆరాధించాలి

మన జీవితం మన స్వంతం కాదు. మనం దేవునిచేత సృష్టించబడ్డాము; క్రీస్తు రక్తముచేత విమోచించబడ్డాము.

కాబట్టి:

• శరీరంతో దేవునిని మహిమపరచాలి.
• సమయాన్ని బాధ్యతగా ఉపయోగించాలి.
• వరాలను సేవలో వినియోగించాలి.
• భూమిని దోపిడీ చేయకుండా సంరక్షించాలి.
• సృష్టిని ఆరాధించకుండా సృష్టికర్తను ఆరాధించాలి.

27.2 నూతన సృష్టి గుర్తింపులో జీవించాలి

విశ్వాసి తనను పాత పాపజీవితం ద్వారా నిర్వచించుకోకూడదు.

అతని నిజమైన గుర్తింపు:

• క్రీస్తులో ఉన్నవాడు.
• దేవుని సంతానం.
• క్షమించబడినవాడు.
• నీతిమంతుడిగా లెక్కించబడినవాడు.
• పరిశుద్ధాత్మ ఆలయం.
• నూతన సృష్టి.
• రాబోయే మహిమకు వారసుడు.

ఈ గుర్తింపు పవిత్ర జీవనానికి పునాది.

27.3 శరీరాన్ని తక్కువగా చూడకూడదు

క్రైస్తవ ఆశ శరీరాన్ని వదిలిపెట్టడం కాదు; శరీర పునరుత్థానం.

అందువలన:

• శరీరాన్ని అపవిత్రతకు అప్పగించకూడదు.
• ఆరోగ్యాన్ని బాధ్యతగా చూసుకోవాలి.
• శరీర బాధను తేలికగా తీసుకోకూడదు.
• మరణాన్ని అంతిమ ఓటమిగా చూడకూడదు.
• పునరుత్థాన ఆశతో జీవించాలి.

27.4 పని దేవునికి సేవ

ప్రతి నిజాయితీగల పని దేవుని మహిమకై చేయవచ్చు.

• ఉపాధ్యాయుడు బోధన ద్వారా సేవ చేయవచ్చు.
• రైతు భూమిని సాగుచేయడం ద్వారా సేవ చేయవచ్చు.
• తల్లి కుటుంబాన్ని పోషించడం ద్వారా సేవ చేయవచ్చు.
• కార్మికుడు నైపుణ్యంతో సేవ చేయవచ్చు.
• వ్యాపారి న్యాయంతో సేవ చేయవచ్చు.
• సంఘ సేవకుడు వాక్యాన్ని బోధించడం ద్వారా సేవ చేయవచ్చు.

నూతన సృష్టి ఆశ ప్రస్తుతం చేసే పనికి అర్థాన్ని ఇస్తుంది.

27.5 బాధలో ఆశ కోల్పోకూడదు

ప్రస్తుత సృష్టి మూలుగుతున్నందున విశ్వాసి కూడా బాధను అనుభవిస్తాడు.

కాని:

• బాధకు అంతిమ మాట లేదు.
• వ్యాధికి అంతిమ మాట లేదు.
• అన్యాయానికి అంతిమ మాట లేదు.
• కన్నీటికి అంతిమ మాట లేదు.
• మరణానికి అంతిమ మాట లేదు.

క్రీస్తు పునరుత్థానం చివరి మాట జీవానిదేనని హామీ ఇస్తుంది.

27.6 సంఘ ఏకత్వాన్ని కాపాడాలి

క్రీస్తు కొత్త మానవజాతిని నిర్మిస్తున్నాడు.

అందువలన:

• జాతి గర్వానికి స్థలం లేదు.
• కులవివక్షకు స్థలం లేదు.
• భాషా ద్వేషానికి స్థలం లేదు.
• ఆర్థిక ఆధిపత్యానికి స్థలం లేదు.
• పరస్పర ద్వేషానికి స్థలం లేదు.

సంఘం రాబోయే నూతన సృష్టికి ముందస్తు నమూనాగా ఉండాలి.

27.7 సువార్త ప్రకటించాలి

సువార్త ప్రకటన ద్వారా దేవుడు నూతన సృష్టి ప్రజలను సమకూర్చుతున్నాడు.

ప్రతి విశ్వాసి ప్రకటించవలసిన సందేశం:

• దేవుడు సృష్టికర్త.
• మానవుడు దేవునికి వ్యతిరేకంగా పాపం చేశాడు.
• పాపం మరణం, తీర్పు తెచ్చింది.
• క్రీస్తు చివరి ఆదాముగా వచ్చాడు.
• ఆయన పాపశాపాన్ని భరించాడు.
• ఆయన మృతులలోనుండి లేచాడు.
• పశ్చాత్తాపపడి ఆయనను విశ్వసించువాడు నూతన జీవం పొందుతాడు.
• క్రీస్తు తిరిగి వచ్చి సమస్తమును నూతనపరుస్తాడు.

28. బోధనా దృక్కోణంలో ముఖ్య సత్యాలు

సత్యం 1: సృష్టి లేకుండా సువార్తను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేము

మానవుడు ఎవరు, పాపం ఎందుకు తీవ్రమైనది, శరీరం ఎందుకు విలువైనది, విమోచన ఎందుకు అవసరం అన్నవి సృష్టి సిద్ధాంతంపై ఆధారపడతాయి.

సత్యం 2: పాపం వ్యక్తిగతం మాత్రమే కాదు, సృష్టి వ్యాప్తమైనది

పాపం మన హృదయాలను, కుటుంబాలను, సమాజాలను, ప్రకృతిని, శరీరాలను, సంస్కృతిని ప్రభావితం చేసింది.

సత్యం 3: క్రీస్తు రక్షణ కూడా సమగ్రం

క్రీస్తు ఆత్మలను మాత్రమే కాదు, చివరికి శరీరాలను మరియు సృష్టిని కూడా విమోచిస్తాడు.

సత్యం 4: పునరుత్థానం నూతన సృష్టి యొక్క కేంద్రం

సిలువ పాపానికి తీర్పు అయితే, పునరుత్థానం నూతన జీవితం యొక్క ఆరంభం.

సత్యం 5: సంఘం రాబోయే లోకానికి ముందస్తు సూచన

సంఘం ప్రేమ, పవిత్రత, ఏకత్వం, సత్యం, న్యాయం ద్వారా నూతన సృష్టిని ప్రస్తుత లోకంలో చూపించాలి.

సత్యం 6: క్రైస్తవ ఆశ భూమి నుండి పారిపోవడం కాదు

దేవుడు సమస్తమును నూతనపరుస్తాడు. విమోచితులు పునరుత్థాన శరీరాలతో నూతన భూమిపై దేవుని సమక్షంలో జీవిస్తారు.

సత్యం 7: సువార్త యొక్క అంతిమ గమ్యం దేవుని సమక్షం

నూతన సృష్టి యొక్క గొప్ప వరం బంగారు వీధులు కాదు; దేవుని ముఖదర్శనం.

29. ఆత్మపరిశీలన ప్రశ్నలు

1. నేను దేవునిని నా సృష్టికర్తగా నిజంగా అంగీకరిస్తున్నానా?
2. నా జీవితం నా స్వంతమని భావిస్తున్నానా, లేక దేవుని వరమని భావిస్తున్నానా?
3. దేవుని సృష్టిలోని మంచితనాన్ని కృతజ్ఞతతో స్వీకరిస్తున్నానా?
4. సృష్టికర్త కంటే సృష్టించిన వస్తువులను ఎక్కువగా ప్రేమిస్తున్నానా?
5. పాపం నా జీవితంలోని సంబంధాలను ఎలా వికృతం చేసింది?
6. నా సిగ్గును స్వీయప్రయత్నంతో కప్పుకుంటున్నానా, లేక క్రీస్తు నీతిలో ఆశ్రయిస్తున్నానా?
7. నేను ఆదాములోని పాత గుర్తింపుతో జీవిస్తున్నానా, లేక క్రీస్తులోని కొత్త గుర్తింపుతో జీవిస్తున్నానా?
8. క్రీస్తు పునరుత్థానం నా దైనందిన జీవితానికి నిజమైన ఆశగా ఉందా?
9. నా శరీరాన్ని దేవుని సొత్తుగా గౌరవిస్తున్నానా?
10. నా పనిని దేవుని సేవగా చేస్తున్నానా?
11. సంఘ ఏకత్వాన్ని కాపాడుతున్నానా?
12. బాధలో నూతన సృష్టి ఆశను పట్టుకొని ఉన్నానా?
13. నా జీవితం రాబోయే దేవుని రాజ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నదా?
14. సువార్తను కేవలం వ్యక్తిగత ఆశీర్వాదంగా చూస్తున్నానా, లేక దేవుని విశ్వవ్యాప్త పునరుద్ధరణ కార్యంగా చూస్తున్నానా?
15. దేవుని సమక్షమే నా అత్యున్నత ఆనందమా?

30. ముగింపు

ఆదికాండము మనకు దేవుని మంచి సృష్టిని చూపిస్తుంది. అదే గ్రంథం పాపం ఆ సృష్టిని ఎలా చెదరగొట్టిందో తెలియజేస్తుంది. అయితే పతనానంతరం వెంటనే దేవుడు రక్షణ వాగ్దానాన్ని ఇచ్చాడు.

ఆ వాగ్దానం:

• నోవహు ద్వారా సంరక్షించబడింది.
• అబ్రాహాములో విస్తరించబడింది.
• వాగ్దాన సంతానంలో కొనసాగింది.
• ఇశ్రాయేలు చరిత్రలో రూపుదిద్దుకుంది.
• యేసుక్రీస్తులో నెరవేరింది.
• సంఘంలో ప్రకటించబడుతోంది.
• నూతన ఆకాశం, నూతన భూమిలో సంపూర్ణమవుతుంది.

మొదటి ఆదాము పాపం ద్వారా సృష్టిలో మరణాన్ని తెచ్చాడు. చివరి ఆదాము అయిన యేసుక్రీస్తు తన విధేయత, సిలువ, పునరుత్థానం ద్వారా నూతన సృష్టిని ప్రారంభించాడు.

ఏదేను లో కోల్పోయినది క్రీస్తులో తిరిగి పొందబడుతుంది. కానీ తిరిగి పొందబడేది కేవలం పాత స్థితి కాదు; మరింత గొప్ప, శాశ్వత, అపరాజితమైన మహిమస్థితి.

ఆదికాండము “ఆదియందు దేవుడు సృజించెను” అని ప్రారంభమవుతుంది.

సువార్త యొక్క అంతిమ ప్రకటన:
“ఇదిగో, నేను సమస్తమును నూతనపరచుచున్నాను.”

అందువలన క్రైస్తవుని ఆశ గతంలోని ఏదేను తోటను తలచుకోవడం మాత్రమే కాదు. క్రీస్తు తిరిగి వచ్చి శాపాన్ని తొలగించి, మరణాన్ని నాశనం చేసి, దేవుని ప్రజలను మహిమపరచి, సమస్త సృష్టిని నూతనపరచబోయే దినాన్ని ఎదురుచూడడం.

సృష్టికర్త దేవుడే విమోచకుడు.
సిలువ వేయబడిన క్రీస్తే పునరుత్థాన ప్రభువు.
మొదటి సృష్టిని చేసిన దేవుడే నూతన సృష్టిని పూర్తి చేస్తాడు.
ఆయన తన ప్రజలతో నిత్యముగా నివసిస్తాడు.
అక్కడ ఇక శాపం ఉండదు.
ఇక మరణం ఉండదు.
ఇక కన్నీరు ఉండదు.
దేవుని మహిమ సమస్తమును నింపుతుంది.

ఆదికాండములో సృష్టి ప్రారంభమైంది; క్రీస్తులో నూతన సృష్టి ప్రారంభమైంది; నూతన ఆకాశం మరియు నూతన భూమిలో అది సంపూర్ణమవుతుంది.