ఆదికాండము

1. పరిచయం

ఆదికాండము 3వ అధ్యాయం మానవ చరిత్రలో అత్యంత విషాదకరమైన మలుపును తెలియజేస్తుంది. దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన ఆదాము, హవ్వలు పాపములో పడినప్పుడు, వారి జీవితాలలో మరణం మాత్రమే కాదు, అవమానం, భయం, అపరాధభావం, దాగుకొనే స్వభావం, దేవునితో విరిగిన సహవాసం కూడా ప్రవేశించాయి.

పాపానికి ముందు వారు:

• నిర్దోషులుగా ఉన్నారు,
• ఒకరితో ఒకరు సిగ్గులేకుండా జీవించారు,
• దేవుని సన్నిధిలో భయములేకుండా సంచరించారు,
• తమను కప్పుకోవలసిన అవసరాన్ని అనుభవించలేదు.

కాని పాపం చేసిన వెంటనే వారి కన్నులు తెరవబడ్డాయి. అది ఆత్మీయ జ్ఞానోదయం కాదు; అది నిర్దోషిత్వం కోల్పోయిన దుస్థితి యొక్క గ్రహింపు. వారు తమ నగ్నత్వాన్ని చూశారు, సిగ్గుపడ్డారు, అంజూరపు ఆకులతో తమను తాము కప్పుకొనుటకు ప్రయత్నించారు.

అయితే మానవుడు తయారు చేసుకున్న ఆ కప్పుదల సరిపోలేదు. దేవుడు స్వయంగా వారికి చర్మపు వస్త్రములు చేసి తొడిగించాడు.

“దేవుడైన యెహోవా ఆదామునకును అతని భార్యకును చర్మపు చొక్కాయిలు చేయించి వారికి తొడిగించెను.”
— ఆదికాండము 3:21

ఈ చిన్న వాక్యంలోనే సువార్త యొక్క గొప్ప సత్యం దాగియున్నది. మానవుని అవమానాన్ని నిజంగా కప్పగలవాడు మానవుడు కాదు—దేవుడే. ఆ కప్పుదల కొరకు ఒక జీవి మరణించవలసి వచ్చింది. దోషులైన వారు బతికారు; నిర్దోషమైన జీవి రక్తం చిందించబడింది. ఈ దృశ్యం చివరకు క్రీస్తు బలిని, ఆయన నీతిని, ఆయన రక్తముచేత కలిగే క్షమాపణను ముందుగానే సూచిస్తుంది.

2. పాపానికి ముందు ఉన్న నిర్దోషిత్వ స్థితి

ఆదికాండము 2:25 ప్రకారం:

“ఆ మనుష్యుడును అతని భార్యయును ఇద్దరు దిగంబరులై యుండిరి; అయితే వారు సిగ్గుపడలేదు.”

ఈ వాక్యం కేవలం శారీరక నగ్నత్వాన్ని మాత్రమే వివరించదు. ఇది వారి సంపూర్ణ నిర్దోషిత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది.

వారిలో:

• అపరాధభావం లేదు,
• దాచవలసిన పాపం లేదు,
• ఒకరినొకరు అనుమానించుట లేదు,
• స్వార్థం లేదు,
• అపవిత్రమైన దృష్టి లేదు,
• దేవుని తీర్పు భయం లేదు.

వారి బాహ్య నగ్నత్వం అంతర్గత పవిత్రత వలన అవమానకరం కాలేదు. వారి మధ్య సంపూర్ణ విశ్వాసం, పారదర్శకత, ఐక్యత ఉండేవి.

పాపం రాకముందు మనిషి తనను తాను దాచుకోవలసిన అవసరం అనుభవించలేదు. దేవుని ఎదుటనూ, సహచరుని ఎదుటనూ అతడు స్వేచ్ఛగా నిలబడగలిగాడు.

ఇది మానవుని అసలు స్థితి. అవమానం దేవుని సృష్టిలో భాగం కాదు. అది పాపం యొక్క ఫలితం.

3. పాపం అవమానాన్ని ఎలా తెచ్చింది?

సర్పము హవ్వను మోసగించినప్పుడు, దేవుని వాక్యాన్ని ప్రశ్నించింది, వక్రీకరించింది, దేవుని మంచితనంపై అనుమానం కలిగించింది. ఆదాము, హవ్వలు నిషేధించబడిన ఫలాన్ని తిన్న వెంటనే వారి పరిస్థితి మారిపోయింది.

“అప్పుడు వారిద్దరి కన్నులు తెరవబడెను; వారు తాము దిగంబరులమని తెలిసికొని అంజూరపు ఆకులు కుట్టి తమకు కచ్చడములు చేసికొనిరి.”
— ఆదికాండము 3:7

వారి కన్నులు తెరవబడ్డాయి, కాని వారు దేవునివలె మహిమగలవారుగా కాలేదు. బదులుగా:

• తమ దోషాన్ని గ్రహించారు,
• తమ నగ్నత్వాన్ని గుర్తించారు,
• సిగ్గుపడ్డారు,
• తమను కప్పుకొనుటకు ప్రయత్నించారు,
• దేవుని నుండి దాగుకొన్నారు.

పాపం మనిషికి స్వేచ్ఛను ఇవ్వలేదు; అది అతనిని బానిసను చేసింది. పాపం అతనికి మహిమను ఇవ్వలేదు; అది అవమానాన్ని తెచ్చింది. పాపం అతనిని దేవునికి దగ్గర చేయలేదు; అది అతనిని దేవుని నుండి దూరం చేసింది.

4. బైబిలులో “అవమానం” యొక్క అర్థం

బైబిలు దృష్టిలో అవమానం అనేది కేవలం ఇతరుల ఎదుట సిగ్గుపడటం మాత్రమే కాదు. అది పాపం వలన కలిగే అంతర్గత విరుగుడు.

అవమానం ఈ భావాలను కలిగిస్తుంది:

• “నేను దోషిని.”
• “నేను అపవిత్రుడిని.”
• “నేను దేవుని ఎదుట నిలబడలేను.”
• “నా నిజ స్వరూపం తెలిసితే నన్ను తిరస్కరిస్తారు.”
• “నేను దాగుకోవాలి.”
• “నా స్థితిని నేనే కప్పుకోవాలి.”

అపరాధభావం సాధారణంగా “నేను తప్పు చేశాను” అని చెబుతుంది. అవమానం “నేనే తప్పు” అని చెబుతుంది.

పాపి తన కార్యమును మాత్రమే దాచడు; తనను తాను కూడా దాచుకోవాలనుకుంటాడు. ఆదాము, హవ్వల ప్రవర్తనలో ఇదే కనిపిస్తుంది.

5. అంజూరపు ఆకులు—మానవుని స్వయంకృత కప్పుదల

ఆదాము, హవ్వలు అంజూరపు ఆకులు కుట్టి తమకు కచ్చడములు చేసుకున్నారు. ఇది పాపం తరువాత మానవుని మొదటి స్వీయరక్షణ ప్రయత్నం.

ఈ అంజూరపు ఆకులు అనేక ఆత్మీయ సత్యాలను సూచిస్తాయి.

5.1 మానవుడు తన సమస్యను గుర్తించగలడు

వారు తమ నగ్నత్వాన్ని చూశారు. అంటే పాపం వలన ఏదో తప్పు జరిగిందని గ్రహించారు.

మనిషి తనలో:

• అపరాధభావాన్ని,
• అసంతృప్తిని,
• భయాన్ని,
• అంతర్గత శూన్యతను,
• నైతిక వైఫల్యాన్ని

గుర్తించగలడు.

కాని సమస్యను గుర్తించడం, దానికి సరైన పరిష్కారం కనుగొనడం రెండూ ఒకటే కావు.

5.2 మానవుడు తనను తాను కప్పుకోవాలనుకుంటాడు

పాపి తన నిజ స్థితిని బయటపెట్టడం ఇష్టపడడు. అందువల్ల అతడు తనకు తానే కప్పుదలలను తయారు చేసుకుంటాడు.

నేటి ఆధ్యాత్మిక అంజూరపు ఆకులు:

• మంచి పనులు,
• మతాచారాలు,
• దానధర్మాలు,
• ఇతరులతో పోలిక,
• స్వనీతిమంతత్వం,
• సామాజిక గౌరవం,
• బాహ్య భక్తి,
• పాపాన్ని సమర్థించుకోవడం,
• ఇతరులను నిందించడం,
• స్వీయమోసం.

మనిషి ఇలా భావిస్తాడు:

• “నేను అంత చెడ్డవాడిని కాదు.”
• “ఇతరుల కంటే నేను మంచివాడిని.”
• “నేను కొంత మతపరమైన కార్యాలు చేస్తున్నాను.”
• “దేవుడు నన్ను తప్పకుండా అంగీకరిస్తాడు.”
• “నేను చేసిన తప్పులకు కారణం పరిస్థితులే.”

ఇవి అన్నీ అంజూరపు ఆకుల వంటివి.

5.3 మానవ కప్పుదల తాత్కాలికం

అంజూరపు ఆకులు:

• త్వరగా ఎండిపోతాయి,
• చిరిగిపోతాయి,
• సంపూర్ణంగా కప్పవు,
• దేవుని పరిశుద్ధ దృష్టిని తట్టుకోలేవు.

అలాగే మానవుని స్వనీతియు దేవుని తీర్పు ఎదుట నిలబడదు.

యెషయా 64:6 ప్రకారం మన నీతిక్రియలన్నీ మలిన వస్త్రములవంటివి. మానవుడు తన నీతితో దేవుని ఎదుట నిలబడలేడు.

5.4 మానవ కప్పుదల అపరాధాన్ని తొలగించదు

అంజూరపు ఆకులు శరీరాన్ని కొంతవరకు కప్పగలవు, కాని:

• పాపాన్ని తొలగించలేవు,
• హృదయాన్ని శుద్ధి చేయలేవు,
• దేవునితో సహవాసాన్ని పునరుద్ధరించలేవు,
• తీర్పును నిలిపివేయలేవు.

బాహ్య కప్పుదల అంతర్గత అపవిత్రతకు పరిష్కారం కాదు.

6. అంజూరపు ఆకుల తరువాత కూడా వారు ఎందుకు దాగారు?

ఆదాము, హవ్వలు తమను ఆకులతో కప్పుకున్నప్పటికీ, దేవుని స్వరము వినగానే చెట్ల మధ్య దాగుకొన్నారు.

“దేవుడైన యెహోవా తోటలో సంచరించుచుండగా… ఆదామును అతని భార్యయును దేవుడైన యెహోవా సన్నిధికి కనబడకుండ తోట చెట్ల మధ్య దాగుకొనిరి.”
— ఆదికాండము 3:8

ఇది వారి స్వయంకృత కప్పుదల విఫలమైందని స్పష్టంగా చూపిస్తుంది.

వారు శారీరక నగ్నత్వాన్ని కొంతవరకు కప్పుకున్నప్పటికీ:

• అంతరంగ భయం పోయలేదు,
• అపరాధభావం తొలగలేదు,
• దేవుని సన్నిధిలో ధైర్యం కలుగలేదు,
• వారి సంబంధం పునరుద్ధరించబడలేదు.

ఇది ఒక ముఖ్యమైన ఆత్మీయ సూత్రం:

మానవుడు తనను తాను కప్పుకున్నా, దేవుని నుండి దాగలేడు.

పాపి ప్రపంచాన్ని మోసగించవచ్చు. కుటుంబాన్ని మోసగించవచ్చు. తనను తాను కూడా మోసగించవచ్చు. కాని దేవుని దృష్టికి సమస్తము బహిర్గతమే.

7. దేవుని మొదటి ప్రశ్న—“నీవెక్కడ ఉన్నావు?”

దేవుడు ఆదామును పిలిచి:

“నీవెక్కడ ఉన్నావు?”
— ఆదికాండము 3:9

అని అడిగాడు.

దేవునికి ఆదాము ఎక్కడున్నాడో తెలియక అడగలేదు. ఈ ప్రశ్న భౌగోళిక స్థానం గురించి కాదు; ఆత్మీయ స్థితి గురించి.

దేవుడు అడుగుతున్నట్లుగా ఉంది:

• “నీ సహవాస స్థితి ఏమైంది?”
• “నీవు నా సన్నిధి నుండి ఎందుకు దూరమయ్యావు?”
• “నీ హృదయం ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది?”
• “నిన్ను దాగుకొనేటట్లు చేసినది ఏమిటి?”
• “నీవు నీ నిజ స్థితిని అంగీకరిస్తావా?”

దేవుని ఈ ప్రశ్నలో తీర్పు మాత్రమే కాదు, కృప కూడా ఉంది. పాపి దేవుని వెదకలేదు; దేవుడే పాపిని వెదికాడు.

ఇక్కడ కూడా క్రీస్తు పరిచర్యకు ఒక ముందస్తు సూచన ఉంది:

“నశించినదానిని వెదకి రక్షించుటకు మనుష్యకుమారుడు వచ్చెను.”

ఆదాము దాగాడు; దేవుడు వెదికాడు. పాపి పారిపోతాడు; కృప వెంబడిస్తుంది.

ఆదాము ఇలా అన్నాడు:

“నేను తోటలో నీ స్వరము వినినప్పుడు దిగంబరినై యుంటినని భయపడి దాగుకొంటిని.”
— ఆదికాండము 3:10

ఇక్కడ పాపం యొక్క మూడు ప్రత్యక్ష ఫలితాలు కనిపిస్తాయి:

1. నగ్నత్వ గ్రహింపు,
2. భయం,
3. దాగుకొనుట.

పాపానికి ముందు దేవుని స్వరం ఆనందమై ఉండేది. ఇప్పుడు అదే స్వరం భయాన్ని కలిగించింది.

దేవుడు మారలేదు. మనిషి మారాడు.

పరిశుద్ధ దేవుని సన్నిధి, పాపికి భయంకరంగా మారుతుంది. దేవుని పరిశుద్ధత పాపాన్ని బయటపెడుతుంది. దేవుని వెలుగులో మానవుని అంజూరపు ఆకులు సరిపోవు.

9. నిందారోపణ—అవమానాన్ని తప్పించుకునే మరో ప్రయత్నం

దేవుడు ప్రశ్నించినప్పుడు ఆదాము తన తప్పును నేరుగా అంగీకరించలేదు.

“నాతో నుండుటకు నీవిచ్చిన ఈ స్త్రీ ఆ వృక్షఫలమును నాకియ్యగా నేను తింటిని.”
— ఆదికాండము 3:12

హవ్వ ఇలా చెప్పింది:

“సర్పము నన్ను మోసపుచ్చినందున తింటిని.”
— ఆదికాండము 3:13

అవమానం కలిగినప్పుడు మనిషి సాధారణంగా రెండు విధాల స్పందిస్తాడు:

• దాగుతాడు,
• నిందను మరొకరిపై మోపుతాడు.

ఆదాము హవ్వను మాత్రమే కాదు, పరోక్షంగా దేవునినీ నిందించాడు—“నీవిచ్చిన స్త్రీ” అని అన్నాడు.

అవమానాన్ని కప్పుకోవడానికి మనిషి:

• సాకులు చెబుతాడు,
• బాధ్యత తప్పించుకుంటాడు,
• ఇతరులను నిందిస్తాడు,
• పరిస్థితులను నిందిస్తాడు,
• దేవునినీ ప్రశ్నిస్తాడు.

కాని నిజమైన కప్పుదల పశ్చాత్తాపం లేకుండా లభించదు.

10. దేవుని తీర్పు మరియు కృప కలిసిన దృశ్యం

దేవుడు పాపాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. సర్పంపై, స్త్రీపై, పురుషునిపై తీర్పు ప్రకటించాడు. భూమి శపించబడింది. శ్రమ, వేదన, మరణం మానవ జీవితంలో ప్రవేశించాయి.

అయితే తీర్పు మధ్యలోనే కృప ప్రత్యక్షమైంది.

ఆదికాండము 3:15లో దేవుడు స్త్రీ సంతానము సర్పపు తలను నలుగగొట్టును అని వాగ్దానం చేశాడు. ఇది రాబోయే విమోచకుని మొదటి వాగ్దానం.

ఆ వాగ్దానం తరువాత దేవుడు వారికి చర్మపు వస్త్రములు చేసి తొడిగించాడు.

ఇది యాదృచ్ఛికం కాదు. వాగ్దానం మరియు కప్పుదల పరస్పర సంబంధితమైనవి:

• రక్షకుడు రానున్నాడు,
• ఆయన పాపాన్ని జయించనున్నాడు,
• ఆయన ద్వారా అవమానం కప్పబడుతుంది,
• ఆయన బలి ద్వారా పాపి దేవుని ఎదుట అంగీకారము పొందుతాడు.

11. చర్మపు వస్త్రములు—దేవుని కప్పుదల

“దేవుడైన యెహోవా ఆదామునకును అతని భార్యకును చర్మపు చొక్కాయిలు చేయించి వారికి తొడిగించెను.”
— ఆదికాండము 3:21

ఈ కార్యంలో అనేక ముఖ్యమైన ఆత్మీయ సత్యాలు ఉన్నాయి.

11.1 కప్పుదల దేవుని నుండి వచ్చింది

ఆదాము, హవ్వలు తమకు తాము అంజూరపు ఆకులు చేసుకున్నారు. దేవుడు వారికి చర్మపు వస్త్రములు చేశాడు.

మానవ రక్షణ మరియు దేవుని రక్షణ మధ్య తేడా ఇదే:

• మానవుడు తయారు చేస్తాడు—అది తాత్కాలికం.
• దేవుడు సమకూర్చుతాడు—అది సమర్థమైనది.
• మానవుడు తనను తాను కప్పుకుంటాడు—అది స్వనీతిమంతత్వం.
• దేవుడు పాపిని కప్పుతాడు—అది కృప.

రక్షణ మనుష్యుని ఆవిష్కరణ కాదు; దేవుని ఏర్పాటే.

11.2 దేవుడు వారి అవసరాన్ని సమగ్రంగా కప్పాడు

ఆదాము, హవ్వల అంజూరపు కచ్చడములు పరిమితమైనవి. దేవుని చర్మపు వస్త్రములు మరింత సంపూర్ణమైన కప్పుదల ఇచ్చాయి.

ఇది క్రీస్తులో లభించే సంపూర్ణ నీతిని సూచిస్తుంది. క్రీస్తు మన పాపాలలో కొన్నింటిని మాత్రమే కప్పడు. ఆయన రక్షణ సంపూర్ణమైనది.

11.3 దేవుడు వారికి స్వయంగా తొడిగించాడు

దేవుడు చర్మపు వస్త్రములు తయారు చేసి పక్కన పెట్టలేదు. వారికి తొడిగించాడు.

ఇది వ్యక్తిగత కృప. రక్షణ సిద్ధాంతం మాత్రమే కాదు; అది పాపికి అన్వయింపబడే వరం.

క్రీస్తు నీతి సిద్ధంగా ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. విశ్వాసముచేత అది మనకు అన్వయింపబడాలి. దేవుడు మనలను క్రీస్తుతో కప్పాలి.

12. చర్మపు వస్త్రముల వెనుక మరణం

చర్మపు వస్త్రములు రావడానికి ఒక జంతువు మరణించి ఉండాలి. గ్రంథం ఆ జంతువును లేదా బలి విధానాన్ని స్పష్టంగా వివరించకపోయినా, చర్మం పొందడానికి జీవి ప్రాణం విడవడం సహజమైన విషయం.

ఇక్కడ మొదటిసారిగా ఒక గొప్ప సూత్రం ప్రతిఫలిస్తుంది:

పాపి యొక్క అవమానాన్ని కప్పుటకు ఒక నిర్దోష జీవి మరణించవలసి వచ్చింది.

ఆదాము, హవ్వలు పాపం చేశారు. కాని వారి కప్పుదల కొరకు మరొక జీవి మరణించింది.

ఇది తరువాతి బైబిలు ప్రకటనకు పునాది:

• పాపానికి జీతం మరణం,
• రక్తస్రావం లేకుండా క్షమాపణ లేదు,
• నిర్దోషుడు దోషి స్థానంలో మరణించాలి,
• బలి ద్వారా కప్పుదల లభిస్తుంది.

ఇది ప్రత్యామ్నాయ బలి సూత్రానికి ప్రారంభ సూచన.

13. “కప్పుట” మరియు ప్రాయశ్చిత్తం

పాత నిబంధనలో ప్రాయశ్చిత్తం అనే భావంలో “కప్పుట” అనే అర్థం ఉంది. పాపం దేవుని సన్నిధిలో విచారణకు వస్తుంది. బలి రక్తం ద్వారా పాపికి కప్పుదల లభిస్తుంది.

అయితే పాత నిబంధన బలులు పాపాన్ని శాశ్వతంగా తొలగించలేదు. అవి రాబోయే సంపూర్ణ బలిని సూచించాయి.

క్రీస్తు వచ్చినప్పుడు ఆయన:

• పాపాన్ని కేవలం బాహ్యంగా దాచలేదు,
• పాప శిక్షను తనపై మోశాడు,
• దేవుని న్యాయాన్ని తృప్తిపరిచాడు,
• విశ్వాసికి తన నీతిని అనుగ్రహించాడు,
• అపరాధభావాన్ని శుద్ధి చేశాడు,
• దేవునితో సమాధానాన్ని కలిగించాడు.

కాబట్టి ఆదికాండము 3:21లోని కప్పుదల క్రీస్తు ద్వారా కలిగే ప్రాయశ్చిత్తాన్ని ముందుగా సూచిస్తుంది.

14. ఆదాము, హవ్వలు మరియు మహా మార్పిడి

చర్మపు వస్త్రముల దృశ్యంలో ఒక మౌనమైన మార్పిడి ఉంది:

• దోషులు బతికారు,
• నిర్దోష జీవి మరణించింది,
• దోషుల అవమానం మరొకరి మరణం ద్వారా కప్పబడింది.

సిలువ వద్ద ఈ సూత్రం పరిపూర్ణమైంది:

• పాపులైన మనము మరణార్హులము,
• పాపరహితుడైన క్రీస్తు మన స్థానంలో మరణించాడు,
• మన అపరాధం ఆయనపై ఉంచబడింది,
• ఆయన నీతి మనకు అనుగ్రహించబడింది.

“పాపమెరుగని ఆయనను మనకొరకు పాపముగా చేసెను; మనము ఆయనయందు దేవుని నీతి అగునట్లు.”

ఇది “మహా మార్పిడి”:

• మన పాపం క్రీస్తుకు,
• క్రీస్తు నీతి మనకు;
• మన అవమానం ఆయనకు,
• ఆయన మహిమ మనకు;
• మన శిక్ష ఆయనకు,
• ఆయన అంగీకారం మనకు.

15. క్రీస్తు మన అవమానాన్ని ఎలా మోశాడు?

సిలువపై క్రీస్తు శారీరక బాధ మాత్రమే కాదు, అవమానాన్ని కూడా అనుభవించాడు.

ఆయన:

• వస్త్రములు తీసివేయబడ్డాడు,
• ప్రజల ఎదుట అవమానింపబడ్డాడు,
• అపహాస్యం చేయబడ్డాడు,
• ఉమ్మివేయబడ్డాడు,
• కొట్టబడ్డాడు,
• దూషించబడ్డాడు,
• నేరస్థుల మధ్య లెక్కించబడ్డాడు,
• తిరస్కరించబడ్డాడు.

సిలువ శిక్షలో బహిరంగ అవమానం ప్రధాన భాగం. ఆదాము తన నగ్నత్వం వలన దాగాడు. చివరి ఆదామైన క్రీస్తు, పాపుల అవమానాన్ని మోసేందుకు బహిరంగంగా సిలువపై వేలాడాడు.

హెబ్రీయులకు 12:2 ప్రకారం ఆయన సిలువను సహించి, అవమానాన్ని నిర్లక్ష్యపరిచాడు.

ఆయన అవమానింపబడినందున విశ్వాసి దేవుని ఎదుట ఇక అవమానంలో ఉండవలసిన అవసరం లేదు.

16. మొదటి ఆదాము మరియు చివరి ఆదాము

ఆదికాండము 3లో మొదటి ఆదాము కనిపిస్తాడు:

• దేవుని వాక్యానికి అవిధేయత చూపాడు,
• పాపం లోకంలోకి తెచ్చాడు,
• నగ్నుడై సిగ్గుపడ్డాడు,
• చెట్ల మధ్య దాగాడు,
• తన భార్యను నిందించాడు,
• మరణాన్ని తన సంతతికి అందించాడు.

క్రీస్తు చివరి ఆదాము:

• సంపూర్ణ విధేయత చూపాడు,
• నీతిని తెచ్చాడు,
• ఇతరుల అవమానాన్ని మోశాడు,
• సిలువ చెట్టుపై ప్రత్యక్షమయ్యాడు,
• తన ప్రజలను నిందించకుండా వారి దోషాన్ని మోశాడు,
• జీవాన్ని అనుగ్రహించాడు.

మొదటి ఆదాము చెట్టు వద్ద పాపం చేశాడు. చివరి ఆదాము చెట్టుపై పాపాన్ని మోశాడు.

మొదటి ఆదాము ఆకులతో తనను కప్పుకున్నాడు. చివరి ఆదాము తన నీతితో తన ప్రజలను కప్పాడు.

17. క్రీస్తు నీతి—విశ్వాసి యొక్క నిజమైన వస్త్రము

రక్షణ అనేది పాపక్షమాపణ మాత్రమే కాదు; క్రీస్తు నీతితో కప్పబడుట కూడా.

మనిషి తన స్వనీతితో దేవుని ఎదుట నిలబడలేడు. దేవుడు మనకు క్రీస్తు నీతిని వస్త్రముగా అనుగ్రహిస్తాడు.

యెషయా 61:10లో:

“రక్షణ వస్త్రములను నాకు ధరింపజేసెను; నీతి అంగీతో నన్ను కప్పెను.”

ఈ వాక్యం ఆదికాండము 3:21లో ప్రారంభమైన కప్పుదల భావాన్ని మరింత స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.

క్రీస్తులో విశ్వాసి:

• క్షమింపబడినవాడు,
• నీతిమంతునిగా ప్రకటింపబడినవాడు,
• దేవునిచే అంగీకరింపబడినవాడు,
• అవమానం నుండి విమోచింపబడినవాడు,
• దేవుని కుటుంబంలో చేర్చబడినవాడు.

మన రక్షణ వస్త్రము మన మంచి ప్రవర్తన కాదు. అది క్రీస్తు నీతి.

18. పాపాన్ని కప్పడం మరియు పాపాన్ని దాచడం మధ్య తేడా

బైబిలులో రెండు రకాల “కప్పుట” ఉన్నాయి.

18.1 మనిషి పాపాన్ని దాచుట

ఇది:

• అంగీకరించకపోవడం,
• సాకులు చెప్పడం,
• అబద్ధం చెప్పడం,
• ఇతరులను నిందించడం,
• బాహ్య నీతిని చూపడం.

ఇలాంటి దాచుట విమోచనకు దారి తీయదు.

“తన అతిక్రమములను దాచిపెట్టువాడు వర్ధిల్లడు.”

18.2 దేవుడు పాపాన్ని కప్పుట

ఇది:

• పాపాన్ని అంగీకరించినప్పుడు,
• పశ్చాత్తాపంతో దేవుని వద్దకు వచ్చినప్పుడు,
• విశ్వాసముచేత క్రీస్తును ఆశ్రయించినప్పుడు,
• క్రీస్తు రక్తం ద్వారా క్షమింపబడినప్పుడు జరుగుతుంది.

మనిషి పాపాన్ని దాచితే అది తీర్పులో బయటపడుతుంది. దేవుడు పాపాన్ని కప్పితే అది క్రీస్తులో క్షమింపబడుతుంది.

19. దాగుకొనే పాపి నుండి దేవుని సన్నిధిలో నిలిచే విశ్వాసి వరకు

ఆదాము దేవుని నుండి దాగాడు. కాని క్రీస్తులో విశ్వాసి దేవుని సన్నిధికి ధైర్యంగా రావచ్చు.

ఈ మార్పు ఎలా సాధ్యమైంది?

• క్రీస్తు రక్తం మన అపరాధాన్ని శుద్ధి చేస్తుంది.
• క్రీస్తు నీతి మన నగ్నత్వాన్ని కప్పుతుంది.
• క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వం మనకు ప్రవేశాన్ని ఇస్తుంది.
• పరిశుద్ధాత్మ మనకు కుమారత్వ నిశ్చయాన్ని ఇస్తాడు.

పాపి సహజంగా దాగుతాడు. కృపలో రక్షింపబడినవాడు దేవుని దగ్గరకు వస్తాడు.

పాపం “పారిపో” అంటుంది. సువార్త “దగ్గరకు రా” అంటుంది.

20. అవమానం మరియు వస్త్రాల బైబిలు చిహ్నం

బైబిలులో వస్త్రాలు తరచుగా ఆత్మీయ స్థితిని సూచిస్తాయి.

మలిన వస్త్రాలు

పాపం, అపవిత్రత, స్వనీతి, అపరాధాన్ని సూచిస్తాయి.

శుభ్రమైన వస్త్రాలు

క్షమాపణ, శుద్ధి, అంగీకారం, నీతిని సూచిస్తాయి.

తెల్లని వస్త్రాలు

విజయం, పవిత్రత, క్రీస్తు నీతిని సూచిస్తాయి.

వివాహ వస్త్రము

దేవుని రాజ్యానికి తగిన సిద్ధతను సూచిస్తుంది.

క్రీస్తును ధరించుట

గలతీయులకు 3:27 ప్రకారం క్రీస్తులో బాప్తిస్మము పొందిన వారు క్రీస్తును ధరించుకున్నారు.

ఇవి అన్నీ ఆదికాండము 3:21లోని దేవుని కప్పుదల సత్యంతో సంబంధం కలిగినవి.

21. కయీను, హేబేలు అర్పణలతో సంబంధం

ఆదికాండము 3లో చర్మపు వస్త్రముల కొరకు జీవి మరణం సూచింపబడింది. ఆదికాండము 4లో హేబేలు తన మందలో తొలిచూలు పిల్లలను, వాటి క్రొవ్వును అర్పించాడు. దేవుడు హేబేలు అర్పణను అంగీకరించాడు.

ఇక్కడ ఒక ప్రగతి కనిపిస్తుంది:

• ఆదికాండము 3: పాపి కప్పబడుటకు జీవి మరణం.
• ఆదికాండము 4: దేవుని సమీపించుటకు బలి.
• ఆదికాండము 8: నోవహు బలిపీఠం.
• ఆదికాండము 22: ఇస్సాకు స్థానంలో పొట్టేలు.
• లేవీయకాండము: బలి వ్యవస్థ.
• సువార్తలు: దేవుని గొఱ్ఱెపిల్లయైన క్రీస్తు.
• ప్రకటన గ్రంథం: గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తంలో వస్త్రములు కడుగబడిన ప్రజలు.

ఆదికాండము 3:21 సిలువ వైపు నడిపించే బలి ప్రకటన యొక్క ప్రారంభ బిందువులలో ఒకటి.

22. ఇస్సాకు స్థానంలో పొట్టేలు మరియు అవమాన కప్పుదల

ఆదికాండము 22లో ఇస్సాకు బలియగవలసిన స్థితిలో ఉన్నప్పుడు, దేవుడు పొదలో చిక్కుకున్న పొట్టేలును సమకూర్చాడు.

ఆ సూత్రం కూడా ఆదికాండము 3:21తో సంబంధం కలిగి ఉంది:

• పాపి లేదా తీర్పుకు లోనైనవాడు నిలుస్తాడు,
• దేవుడు ప్రత్యామ్నాయాన్ని సమకూర్చుతాడు,
• ప్రత్యామ్నాయ జీవి మరణిస్తుంది,
• మనిషి రక్షింపబడతాడు.

ఆదాము, హవ్వలకు చర్మపు వస్త్రములు;
ఇస్సాకుకు పొట్టేలు;
ఇశ్రాయేలుకు పస్కా గొఱ్ఱెపిల్ల;
లోక పాపమును మోసికొనిపోవుటకు క్రీస్తు.

23. అవమానం కప్పబడటం అంటే పాపాన్ని చిన్నచూపు చూడటం కాదు

దేవుడు ఆదాము, హవ్వలకు వస్త్రములు ఇచ్చాడు. కాని వారిని ఏదేను తోటలోనే ఉంచలేదు. వారు పాప ఫలితాలను అనుభవించారు.

ఇది ఒక ముఖ్యమైన సత్యం:

దేవుని క్షమాపణ పాపాన్ని లఘువుగా చూడదు. కృప న్యాయాన్ని రద్దు చేయదు. కృప న్యాయానికి తగిన ధర చెల్లిస్తుంది.

సిలువలో:

• దేవుని ప్రేమ ప్రత్యక్షమైంది,
• దేవుని న్యాయం కూడా ప్రత్యక్షమైంది.

దేవుడు “పాపం పెద్ద విషయం కాదు” అని చెప్పలేదు. “పాపం అంత తీవ్రమైనది కాబట్టి నా కుమారుడు మరణించాలి” అని సిలువ ద్వారా చూపించాడు.

24. అవమానం నుండి గౌరవానికి

పాపం మనిషిని అవమానంలోకి నెట్టింది. క్రీస్తు అతనిని గౌరవ స్థితికి తీసుకువస్తాడు.

క్రీస్తులో విశ్వాసి:

• శత్రువు కాదు—దేవుని సంతానం,
• పరాయి కాదు—దేవుని కుటుంబ సభ్యుడు,
• దోషిగా నిలిచేవాడు కాదు—నీతిమంతునిగా ప్రకటింపబడినవాడు,
• నగ్నుడు కాదు—రక్షణ వస్త్రములు ధరించినవాడు,
• తిరస్కరింపబడినవాడు కాదు—ప్రియునిలో అంగీకరింపబడినవాడు.

అవమానాన్ని తొలగించడం అంటే కేవలం చెడు భావాలను తొలగించడం కాదు. అది దేవుని ఎదుట మన స్థితిని మార్చడం.

25. ప్రకటన గ్రంథంలో సంపూర్ణ కప్పుదల

ఆదికాండములో మానవుడు నగ్నత్వంతో, అవమానంతో ప్రారంభిస్తాడు. ప్రకటన గ్రంథంలో విమోచింపబడినవారు తెల్లని వస్త్రములు ధరించి కనిపిస్తారు.

వారు తమ వస్త్రములను గొఱ్ఱెపిల్ల రక్తంలో కడిగి తెల్లగా చేసుకున్నారు.

ఇది గొప్ప విమోచన గమనం:

• ఏదేనులో నగ్నత్వం,
• చర్మపు వస్త్రములతో కప్పుదల,
• బలి వ్యవస్థలో రక్త సూచనలు,
• సిలువలో సంపూర్ణ ప్రాయశ్చిత్తం,
• నూతన సృష్టిలో తెల్లని వస్త్రములు.

ఆదికాండము 3లో ప్రారంభమైన కప్పుదల ప్రకటన గ్రంథంలో మహిమతో పరిపూర్ణమవుతుంది.

క్రీస్తు లేకుండా మనిషి:

• తన పాపాలలో నగ్నుడు,
• తన అపరాధంలో దోషి,
• తన అవమానంలో దాగినవాడు,
• తన స్వనీతిలో మోసపోయినవాడు,
• దేవుని తీర్పుకు లోనైనవాడు.

అతడు మతపరుడై ఉండవచ్చు. గౌరవనీయుడై ఉండవచ్చు. మంచి పనులు చేయవచ్చు. అయినప్పటికీ క్రీస్తు నీతి లేకుంటే దేవుని ఎదుట కప్పబడలేదు.

లవొదికయ సంఘానికి క్రీస్తు చెప్పినట్లుగా, “నీవు నగ్నుడవని ఎరుగవు” అనే స్థితి అత్యంత ప్రమాదకరం. ఆత్మీయ నగ్నత్వం మనుష్యులకు కనిపించకపోవచ్చు; దేవునికి స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

27. క్రీస్తులో కప్పబడటం ఎలా?

క్రీస్తులో కప్పబడటానికి మానవుడు తన అంజూరపు ఆకులను విడువాలి.

అంటే:

• తన స్వనీతిని విడువాలి,
• తన సాకులను విడువాలి,
• తన పాపాన్ని అంగీకరించాలి,
• తనను తాను రక్షించుకోలేనని ఒప్పుకోవాలి,
• క్రీస్తు బలిని విశ్వసించాలి,
• ఆయన నీతిని ఆశ్రయించాలి.

రక్షణకు అవసరమైనది:

• పశ్చాత్తాపం,
• విశ్వాసం,
• క్రీస్తుపై ఆధారం.

మనం దేవుని ఎదుట ఇలా రావాలి:

“ప్రభువా, నా కప్పుదల సరిపోదు. నా నీతి అపూర్ణం. నా పాపం నన్ను అవమానపరిచింది. క్రీస్తు రక్తముచేత నన్ను శుద్ధి చేసి, ఆయన నీతితో నన్ను కప్పుము.”

28. విశ్వాసి జీవితానికి అన్వయం

28.1 దేవుని నుండి దాగవద్దు

పాపం చేసినప్పుడు దేవుని నుండి పారిపోవడం సహజ మానవ ప్రతిస్పందన. కాని విశ్వాసి దేవుని దగ్గరకు రావాలి.

దాచిన పాపం బానిసత్వాన్ని పెంచుతుంది. అంగీకరించిన పాపం క్షమాపణను అనుభవించడానికి దారి తీస్తుంది.

28.2 స్వనీతిని విడువాలి

మన మంచి పనులు క్రీస్తు స్థానాన్ని తీసుకోలేవు. పరిశుద్ధ జీవితం రక్షణ ఫలం; రక్షణ మూలం కాదు.

28.3 ఇతరులను నిందించడం ఆపాలి

ఆదాము, హవ్వల వలె బాధ్యత తప్పించుకోవడం పశ్చాత్తాపాన్ని అడ్డుకుంటుంది. నిజమైన మార్పు “నేను పాపం చేశాను” అని ఒప్పుకోవడంతో ప్రారంభమవుతుంది.

28.4 క్రీస్తు నీతిలో విశ్రాంతి పొందాలి

కొంతమంది విశ్వాసులు క్షమింపబడినా నిరంతరం అవమానంలో జీవిస్తారు. వారు తమ గత వైఫల్యాల ద్వారా తమను నిర్వచించుకుంటారు.

కాని క్రీస్తులో మన గుర్తింపు:

• “క్షమింపబడినవాడు,”
• “శుద్ధి చేయబడినవాడు,”
• “అంగీకరింపబడినవాడు,”
• “క్రీస్తు నీతితో కప్పబడినవాడు.”

28.5 ఇతరుల అవమానాన్ని బహిర్గతం చేయకుండా కృపతో ప్రవర్తించాలి

దేవుడు మన అవమానాన్ని కప్పినట్లే, మనము పాపాన్ని సమర్థించకుండానే పశ్చాత్తాపపడిన వారిని కృపతో పునరుద్ధరించాలి.

ప్రేమ అనేక పాపాలను కప్పుతుంది అంటే, అది పాపాన్ని దాచమని కాదు; పశ్చాత్తాపపడినవారిని అవమానపరచకుండా ప్రేమతో పునరుద్ధరించమని.

28.6 పవిత్రతలో జీవించాలి

క్రీస్తు నీతితో కప్పబడినవారు పాపంలో నిర్లక్ష్యంగా జీవించరు. వారు ధరించిన వస్త్రముకు తగినట్లుగా జీవించాలి.

కృప మన అవమానాన్ని కప్పడమే కాదు; మన జీవితం మార్చుతుంది.

29. సంఘ సేవలో ఈ సత్యం యొక్క ప్రాముఖ్యత

సంఘం అవమానాన్ని పెంచే స్థలం కాకూడదు; సువార్త కృపను ప్రకటించే స్థలం కావాలి.

సంఘంలో:

• పాపం సత్యంగా బోధించాలి,
• పశ్చాత్తాపం పిలుపు ఇవ్వాలి,
• క్రీస్తు రక్తం యొక్క సంపూర్ణత ప్రకటించాలి,
• పశ్చాత్తాపపడినవారిని పునరుద్ధరించాలి,
• స్వనీతిమంతత్వాన్ని తిరస్కరించాలి,
• విరిగినవారికి ఆశ చూపాలి.

సువార్త రెండు విషయాలు చెబుతుంది:

1. నీ పాపం నీవు ఊహించినదానికంటే తీవ్రమైనది.
2. క్రీస్తు కృప నీవు ఊహించినదానికంటే గొప్పది.

30. అవమానం వల్ల కలిగే తప్పుడు ప్రతిస్పందనలు

అవమానం వ్యక్తిని అనేక విధాలుగా ప్రభావితం చేస్తుంది:

• ఒంటరితనం,
• దేవుని నుండి దూరం,
• ప్రార్థనలో వెనుకడుగు,
• సేవకు తాను అర్హుడు కాదనే భావం,
• కోపం,
• ఇతరులను విమర్శించడం,
• పరిపూర్ణతావాదం,
• తప్పుడు వినయం,
• స్వీయద్వేషం,
• గతాన్ని నిరంతరం గుర్తుచేసుకోవడం.

క్రీస్తు సువార్త ఈ బంధాలను ఛేదిస్తుంది. ఎందుకంటే విశ్వాసి విలువ తన గతంలో లేదు; క్రీస్తులో ఉంది.

31. అపరాధం, అవమానం, దోష నిర్ధారణ

మూడు విషయాలను వేరు చేయాలి.

అపరాధం

దేవుని ధర్మశాస్త్రాన్ని అతిక్రమించిన వాస్తవ స్థితి.

అవమానం

పాపం వలన కలిగే అంతర్గత సిగ్గు, తిరస్కరణ భావం.

పరిశుద్ధాత్మ దోష నిర్ధారణ

పాపాన్ని స్పష్టంగా చూపించి, పశ్చాత్తాపం మరియు క్రీస్తు వైపు నడిపించుట.

శత్రువు యొక్క నింద:

• అస్పష్టమైనది,
• నిరాశ కలిగించేది,
• దేవుని నుండి దూరం చేసేది,
• “నీకు ఆశ లేదు” అని చెప్పేది.

పరిశుద్ధాత్మ దోష నిర్ధారణ:

• నిర్దిష్టమైనది,
• పశ్చాత్తాపానికి నడిపించేది,
• క్రీస్తు వైపు తిప్పేది,
• పునరుద్ధరణ ఆశను ఇచ్చేది.

క్రీస్తు మన అవమానాన్ని కప్పుతాడు; పరిశుద్ధాత్మ మనలను పవిత్రతలో నడిపిస్తాడు.

32. పాత జీవితపు వస్త్రములు విడిచి కొత్త మనుష్యుని ధరించుట

కొత్త నిబంధనలో విశ్వాసి పాత మనుష్యుని విసర్జించి కొత్త మనుష్యుని ధరించాలని బోధించబడింది.

ఇది కేవలం న్యాయస్థితి మాత్రమే కాదు; జీవన మార్పు కూడా.

క్రీస్తును ధరించినవాడు:

• సత్యాన్ని మాట్లాడాలి,
• పవిత్రతను అనుసరించాలి,
• ప్రేమలో నడవాలి,
• క్షమించాలి,
• దయ చూపాలి,
• వినయాన్ని ధరించాలి,
• నీతిలో జీవించాలి.

దేవుడు మన అవమానాన్ని కప్పినందున మనం పాపాన్ని దాచుతూ జీవించకూడదు. కృపలో వెలుగులో నడవాలి.

33. ప్రధాన క్రీస్తు ప్రతిరూపాలు

ఆదికాండము 3:21లో క్రీస్తు ఈ విధాల ముందుగా సూచింపబడుతున్నాడు:

33.1 దేవుడు సమకూర్చిన కప్పుదల

రక్షణ దేవుని ఏర్పాటే.

33.2 నిర్దోషుడి మరణం

దోషుల కొరకు మరొక జీవి మరణించింది.

33.3 ప్రత్యామ్నాయ బలి

పాపి స్థానంలో మరొకరు ప్రాణం ఇచ్చారు.

33.4 రక్తం ద్వారా క్షమాపణ

జీవి మరణం లేకుండా చర్మపు వస్త్రము రాదు.

33.5 నీతి వస్త్రము

క్రీస్తు మన ఆత్మీయ నగ్నత్వాన్ని తన నీతితో కప్పుతాడు.

33.6 దేవుని అన్వయించే కృప

దేవుడే వస్త్రములు చేసి వారికి తొడిగించాడు.

33.7 అవమానం నుండి అంగీకారానికి మార్పు

క్రీస్తులో పాపి దేవుని ఎదుట నిలువగలడు.

35. బైబిలు ధార్మిక సారాంశం

ఆదికాండము 3:21లో క్రింది ప్రధాన సిద్ధాంతాలు విత్తన రూపంలో కనిపిస్తాయి:

• మానవుని సంపూర్ణ పతనం,
• పాపం వలన అవమానం,
• స్వీయరక్షణ వైఫల్యం,
• దేవుని వెదికే కృప,
• తీర్పు మరియు కృప కలయిక,
• రక్త బలి అవసరం,
• ప్రత్యామ్నాయ మరణం,
• దేవుడు సమకూర్చే నీతి,
• పాపికి అన్వయింపబడే రక్షణ,
• క్రీస్తు ద్వారా సంపూర్ణ కప్పుదల.

36. అధ్యయన ప్రశ్నలు

1. పాపానికి ముందు ఆదాము, హవ్వలు ఎందుకు సిగ్గుపడలేదు?
2. పాపం చేసిన వెంటనే వారి మొదటి ప్రతిస్పందన ఏమిటి?
3. అంజూరపు ఆకులు మానవ స్వనీతిని ఎలా సూచిస్తాయి?
4. వారు తమను కప్పుకున్న తరువాత కూడా ఎందుకు దాగారు?
5. “నీవెక్కడ ఉన్నావు?” అనే దేవుని ప్రశ్నలో ఏ కృప కనిపిస్తుంది?
6. ఆదాము, హవ్వలు బాధ్యతను ఎలా తప్పించుకున్నారు?
7. చర్మపు వస్త్రములు దేవుని రక్షణను ఎలా సూచిస్తాయి?
8. చర్మపు వస్త్రముల వెనుక మరణం ఎందుకు ముఖ్యమైనది?
9. ఈ సంఘటన ప్రత్యామ్నాయ బలి సూత్రాన్ని ఎలా సూచిస్తుంది?
10. క్రీస్తు మన అవమానాన్ని సిలువపై ఎలా మోశాడు?
11. క్రీస్తు నీతి విశ్వాసికి వస్త్రముగా ఎలా ఉంటుంది?
12. మనిషి పాపాన్ని దాచడం మరియు దేవుడు పాపాన్ని కప్పడం మధ్య తేడా ఏమిటి?
13. విశ్వాసి గత అవమానంతో కాకుండా క్రీస్తులోని గుర్తింపుతో ఎలా జీవించగలడు?
14. సంఘం పాపంలో పడినవారిని సత్యం మరియు కృపతో ఎలా పునరుద్ధరించాలి?
15. నేటి జీవితంలో మనం ఉపయోగించే “అంజూరపు ఆకులు” ఏమిటి?

37. ఆత్మపరిశీలన

• నేను దేవుని నుండి దాగుతున్న ఏదైనా పాపం ఉందా?
• నా తప్పులకు ఇతరులను నిందిస్తున్నానా?
• నా మంచి పనులను దేవుని అంగీకారానికి ఆధారంగా చేసుకుంటున్నానా?
• క్రీస్తు నీతికంటే నా స్వనీతిపై ఆధారపడుతున్నానా?
• దేవుడు నన్ను క్షమించినప్పటికీ నేను ఇంకా స్వీయఅవమానంలో జీవిస్తున్నానా?
• నా గత వైఫల్యాలు నా గుర్తింపును నిర్ణయించనిస్తున్నానా?
• పశ్చాత్తాపపడిన ఇతరులను నేను కృపతో కప్పుతున్నానా లేక అవమానపరుస్తున్నానా?
• క్రీస్తును ధరించినవాడిగా పవిత్రతలో జీవిస్తున్నానా?

38. బోధనా రూపరేఖ

అంశం

అవమానాన్ని కప్పివేయుట

ప్రధాన వాక్యం

ఆదికాండము 3:21

ముఖ్య సత్యం

మానవుడు తన పాప అవమానాన్ని తానే కప్పుకోలేడు; దేవుడు క్రీస్తు బలి మరియు నీతి ద్వారా సంపూర్ణ కప్పుదల సమకూర్చుతాడు.

బోధనా విభాగాలు

1. పాపానికి ముందు సిగ్గులేని నిర్దోషిత్వం
2. పాపం తరువాత నగ్నత్వం మరియు అవమానం
3. అంజూరపు ఆకుల వ్యర్థత
4. దేవుని వెదికే కృప
5. చర్మపు వస్త్రముల దైవిక సమకూర్పు
6. నిర్దోష జీవి మరణం
7. క్రీస్తు ప్రత్యామ్నాయ బలి
8. క్రీస్తు నీతి వస్త్రము
9. అవమానం నుండి అంగీకారానికి విమోచన
10. క్రీస్తును ధరించిన పవిత్ర జీవితం

39. ముఖ్య ఆత్మీయ సత్యాలు

• పాపం ఎల్లప్పుడూ అవమానాన్ని తెస్తుంది.
• అవమానం మనిషిని దేవుని నుండి దాగనిస్తుంది.
• మానవ స్వీయప్రయత్నం పాపాన్ని పరిష్కరించలేడు.
• దేవుడు పాపిని వెదికే కృపగలవాడు.
• నిజమైన కప్పుదల దేవుని నుండే రావాలి.
• పాప కప్పుదలకు మరణం అవసరమైంది.
• నిర్దోషుడు దోషి స్థానంలో మరణించాలి.
• క్రీస్తు మన పాపం, శిక్ష, అవమానాన్ని మోశాడు.
• క్రీస్తు నీతి మన నిజమైన రక్షణ వస్త్రము.
• క్రీస్తులో ఉన్నవారు ఇక నిందకు లోబడరు.
• కృప పాపాన్ని దాచదు; పాపిని శుద్ధి చేసి మార్చుతుంది.
• కప్పబడినవారు పవిత్రతలో జీవించాలి.

40. ముగింపు

ఆదాము, హవ్వలు పాపం చేసినప్పుడు తమకు తాము అంజూరపు ఆకులు కుట్టుకున్నారు. కానీ వారి ప్రయత్నం వారి భయాన్ని, అపరాధాన్ని, దేవుని నుండి దూరాన్ని తొలగించలేదు.

దేవుడు స్వయంగా వారికి చర్మపు వస్త్రములు చేసి తొడిగించాడు. దోషులైన వారు కప్పబడుటకు ఒక జీవి మరణించవలసి వచ్చింది. ఈ దృశ్యం సిలువను ముందుగానే సూచించింది.

సిలువపై పాపరహితుడైన యేసుక్రీస్తు:

• మన పాపాన్ని మోశాడు,
• మన శిక్షను భరించాడు,
• మన అవమానాన్ని అనుభవించాడు,
• తన రక్తాన్ని చిందించాడు,
• తన నీతిని మనకు అనుగ్రహించాడు.

మన అంజూరపు ఆకులు దేవుని ఎదుట పనికిరావు. మన మంచి పనులు, మతాచారాలు, స్వనీతిమంతత్వం, సాకులు మన ఆత్మీయ నగ్నత్వాన్ని కప్పలేవు.

మనకు అవసరమైనది దేవుడు సమకూర్చిన వస్త్రము—క్రీస్తు నీతి.

ఆదాము చెట్ల మధ్య దాగాడు. క్రీస్తు సిలువ చెట్టుపై ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆదాము తన అవమానాన్ని కప్పుకోలేకపోయాడు. క్రీస్తు తన ప్రజల అవమానాన్ని సంపూర్ణంగా కప్పాడు.

అందువల్ల సువార్త యొక్క పిలుపు ఇదే:

నీ అంజూరపు ఆకులను విడిచిపెట్టు.
నీ పాపాన్ని అంగీకరించు.
క్రీస్తు రక్తాన్ని ఆశ్రయించు.
ఆయన నీతిని ధరించు.
అవమానంలో దాగక, కృపలో దేవుని సన్నిధికి రా.

ఒక వాక్య సారాంశం

ఆదికాండము 3లో దేవుడు ఆదాము, హవ్వల శారీరక నగ్నత్వాన్ని చర్మపు వస్త్రములతో కప్పినట్లే, సిలువపై క్రీస్తు తన బలి రక్తముచేత మన పాప అవమానాన్ని కప్పి, తన నీతితో మనలను దేవుని ఎదుట అంగీకారయోగ్యులుగా నిలుపుతాడు.