ఆదికాండము

1. ఆదికాండములో కరువు యొక్క ప్రాముఖ్యత

ఆదికాండములో ప్రధానంగా మూడు ముఖ్యమైన కరువు సందర్భాలు కనిపిస్తాయి:

1. అబ్రాహాము కాలంలోని కరువు — ఆదికాండము 12
2. ఇస్సాకు కాలంలోని కరువు — ఆదికాండము 26
3. యాకోబు, యోసేపు కాలంలోని మహాకరువు — ఆదికాండము 41–47

ఈ మూడు సందర్భాలు ఒకే విధంగా ఉండవు. ప్రతి సందర్భంలో దేవుని వ్యవహారం భిన్నంగా ఉంది.

• అబ్రాహాము కరువులో దేవుని స్పష్టమైన ఆజ్ఞ లేకుండానే ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు.
• ఇస్సాకు కరువులో దేవుడు ప్రత్యక్షంగా అతనిని ఐగుప్తుకు వెళ్లవద్దని ఆజ్ఞాపించాడు.
• యోసేపు కాలంలోని కరువులో దేవుడు సంవత్సరాల ముందుగానే ఏర్పాట్లు చేసి, ఒక కుటుంబాన్నే కాక అనేక జనులను రక్షించాడు.

అందువల్ల కరువు అనేది ఒకే రకమైన ఆధ్యాత్మిక పాఠాన్ని నేర్పదు. దేవుని చిత్తం ప్రతి సందర్భంలో తెలుసుకోవాలి. ఒకరికి దేవుడు అనుమతించినది మరొకరికి దేవుడు నిషేధించవచ్చు.

2. కరువు దేవుని గైర్హాజరీకి సూచన కాదు

వాగ్దాన దేశానికి వచ్చిన వెంటనే అబ్రాహాము కరువును ఎదుర్కొన్నాడు.

దేవుడు అబ్రాహాముతో:

• నిన్ను గొప్ప జనముగా చేస్తాను,
• నిన్ను ఆశీర్వదిస్తాను,
• నీ ద్వారా సమస్త వంశాలు ఆశీర్వదించబడతాయి,
• ఈ దేశాన్ని నీ సంతానానికి ఇస్తాను

అని వాగ్దానం చేశాడు.

కానీ వాగ్దానం వచ్చిన కొద్దికాలానికే దేశంలో కరువు ఏర్పడింది.

ఇది ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది:

దేవుని వాగ్దానంలో ఉండటం అంటే సమస్యలు లేకుండా ఉండటం కాదు.

అబ్రాహాము దేవుని చిత్తానికి వెలుపల ఉన్నందున కరువు రాలేదు. అతడు దేవుడు చూపించిన దేశంలోనే ఉన్నాడు. అయినప్పటికీ కరువు వచ్చింది.

అందువల్ల జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి కష్టం దేవుని అసమ్మతికి సూచన కాదు. కొన్నిసార్లు దేవుని చిత్తంలో నడుస్తున్నవారే తీవ్రమైన పరీక్షలను ఎదుర్కొంటారు.

వాగ్దాన భూమిలో కరువు రావచ్చు.
దేవుని పిలుపులో ఒత్తిడి ఉండవచ్చు.
విశ్వాస మార్గంలో అనిశ్చితి ఉండవచ్చు.

కానీ కరువు వచ్చినందున దేవుని వాగ్దానం రద్దు కాలేదు.

3. కరువు విశ్వాసాన్ని పరీక్షిస్తుంది

కరువు మనిషిలో దాగి ఉన్నదాన్ని బయటకు తీస్తుంది.

సమృద్ధి ఉన్నప్పుడు దేవునిపై విశ్వాసం ఉందని చెప్పడం సులభం. కానీ అవసరం, భయం, ఆకలి, అనిశ్చితి వచ్చినప్పుడు మన విశ్వాసం యొక్క నిజ స్వరూపం బయలుపడుతుంది.

కరువు సమయంలో ఈ ప్రశ్నలు ఉత్పన్నమవుతాయి:

• దేవుడు నిజంగా మనలను సంరక్షిస్తాడా?
• పరిస్థితి విరుద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ వాగ్దానాన్ని నమ్మగలమా?
• మన భద్రత కోసం అసత్యాన్ని ఆశ్రయిస్తామా?
• దేవుని మాట కోసం వేచిచూస్తామా?
• ప్రపంచపు సహాయాన్ని దేవుని సహాయంకంటే ఎక్కువగా నమ్ముతామా?
• భయంతో నిర్ణయం తీసుకుంటామా? లేక విశ్వాసంతో తీసుకుంటామా?

ఆదికాండములో కరువు విశ్వాసానికి ఒక అద్దంలా పనిచేస్తుంది.

4. అబ్రాహాము కాలంలోని కరువు

4.1 వాగ్దాన దేశంలో కరువు

అబ్రాహాము దేవుని పిలుపుకు విధేయుడై కనాను దేశానికి వచ్చాడు. అక్కడ బలిపీఠాలు కట్టాడు, యెహోవా నామమును ప్రార్థించాడు. కానీ తరువాత దేశంలో తీవ్రమైన కరువు ఏర్పడింది.

ఇక్కడ ఒక ఆధ్యాత్మిక విరోధాభాసం కనిపిస్తుంది:

• దేవుడు దేశాన్ని వాగ్దానం చేశాడు.
• అదే దేశంలో జీవించడానికి కావలసిన ఆహారం లేదు.

కనబడే పరిస్థితి దేవుని మాటకు విరుద్ధంగా కనిపించింది.

విశ్వాసం ఇలాంటి సందర్భాల్లోనే పరీక్షించబడుతుంది. దేవుని వాగ్దానం కనిపించేదానిపై ఆధారపడదు. కనిపించేదంతా ప్రతికూలంగా ఉన్నప్పటికీ దేవుని మాట స్థిరంగా ఉంటుంది.

4.2 అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు వెళ్లడం

కరువు తీవ్రమైనందున అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు దిగిపోయాడు.

వచనంలో దేవుడు అతనిని ఐగుప్తుకు వెళ్లమని ఆజ్ఞాపించినట్లు నమోదు కాలేదు. అతడు ఆహారం కోసం సహజమైన పరిష్కారాన్ని ఎన్నుకున్నాడు.

ఐగుప్తు నైలు నది కారణంగా కరువు కాలంలో కూడా కొంత భద్రత కలిగిన ప్రాంతంగా ఉండేది. మానవ దృష్టిలో అబ్రాహాము నిర్ణయం జ్ఞానపూర్వకంగా కనిపించవచ్చు. కానీ ఆ నిర్ణయం కొత్త ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదాలను తెచ్చింది.

కరువు నుండి తప్పించుకోవడానికి వెళ్లిన అబ్రాహాము ఇప్పుడు ప్రాణభయాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.

ఇది మనకు నేర్పేది:

దేవుని మార్గదర్శకత లేకుండా ఎన్నుకున్న భద్రత, కొత్త అసురక్షిత పరిస్థితిని తెచ్చిపెట్టవచ్చు.

4.3 కరువు నుండి భయానికి

ఐగుప్తుకు చేరువైనప్పుడు అబ్రాహాము తన భార్య శారాయి సౌందర్యం కారణంగా తనను చంపుతారనే భయపడ్డాడు. అందుచేత ఆమెను తన చెల్లెలని చెప్పమన్నాడు.

ఇక్కడ భయం ఒక శ్రేణి ప్రభావాన్ని చూపింది:

• కరువు కారణంగా ప్రదేశం మార్చాడు.
• కొత్త ప్రదేశంలో ప్రాణభయం ఏర్పడింది.
• ప్రాణభయం కారణంగా మోసపూరిత యోచన చేశాడు.
• తన భార్యను ప్రమాదంలో ఉంచాడు.
• దేవుని వాగ్దానం కూడా ప్రమాదంలో పడినట్లు కనిపించింది.

కరువు అబ్రాహాము విశ్వాసంలోని బలహీనతను బయలుపరచింది.

అతడు “దేవుడు నన్ను గొప్ప జనముగా చేస్తాడు” అనే వాగ్దానాన్ని పొందాడు. అయినప్పటికీ “వారు నన్ను చంపుతారు” అని భయపడ్డాడు.

విశ్వాసం దేవుని భవిష్యత్తును నమ్ముతుంది.
భయం తక్షణ ప్రమాదాన్ని మాత్రమే చూస్తుంది.

4.4 అబ్రాహాము విఫలమైనప్పటికీ దేవుని నిబద్ధత

అబ్రాహాము విఫలమైనా దేవుడు తన వాగ్దానాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. ఫరో ఇంటిపై తెగుళ్లు వచ్చాయి. శారాయి రక్షించబడింది. అబ్రాహాము తిరిగి పంపించబడ్డాడు.

దేవుడు అబ్రాహాము మోసాన్ని సమర్థించలేదు. కానీ అబ్రాహాము వైఫల్యం దేవుని నిబంధనను రద్దు చేయలేదు.

ఇక్కడ దైవిక కృప కనిపిస్తుంది:

• అబ్రాహాము తనను తాను రక్షించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
• కానీ చివరకు దేవుడే అతనిని రక్షించాడు.
• అబ్రాహాము వాగ్దాన వంశాన్ని ప్రమాదంలో ఉంచాడు.
• దేవుడు ఆ వంశాన్ని సంరక్షించాడు.

దేవుని అదృశ్య హస్తం మనిషి పరిపూర్ణతపై ఆధారపడదు. దేవుడు తన ఉద్దేశాలను నెరవేర్చడంలో విశ్వాసవంతుడు.

5. ఐగుప్తు యొక్క ప్రతీకాత్మక ప్రాముఖ్యత

ఆదికాండములో ఐగుప్తు కొన్నిసార్లు ఆహారం, సంపద, రాజకీయ భద్రత కలిగిన ప్రదేశంగా కనిపిస్తుంది. అదే సమయంలో అది ఆధ్యాత్మిక ప్రమాదం, ఆధారపడే స్వభావం, విదేశీ శక్తిపై నమ్మకం అనే అంశాలను కూడా సూచిస్తుంది.

అబ్రాహాము ఐగుప్తులో ఆహారం పొందాడు. కానీ అక్కడ:

• భయపడ్డాడు,
• అసత్యం చెప్పాడు,
• తన భార్యను ప్రమాదంలో ఉంచాడు,
• అనవసరమైన సమస్యలు తెచ్చుకున్నాడు.

ఆహారం లభించిన ప్రదేశం ఆత్మీయ విజయానికి ప్రదేశం కావాల్సిన అవసరం లేదు.

బాహ్య సమృద్ధి అంతర్గత శాంతిని హామీ చేయదు.
ఆర్థిక రక్షణ ఆధ్యాత్మిక భద్రతకు సమానం కాదు.

6. కరువు తరువాత బలిపీఠానికి తిరుగు

అబ్రాహాము ఐగుప్తు నుండి తిరిగి బేతేలు ప్రాంతానికి వచ్చాడు. తాను మొదట బలిపీఠం కట్టిన స్థలానికి తిరిగి వచ్చి యెహోవా నామమును ప్రార్థించాడు.

ఇది ఆధ్యాత్మిక పునరుద్ధరణకు సూచన.

అతడు తిరిగి వచ్చినది కేవలం కనాను దేశానికే కాదు:

• పిలుపు ప్రదేశానికి,
• బలిపీఠ ప్రదేశానికి,
• ఆరాధన ప్రదేశానికి,
• దేవునిపై ఆధారపడే స్థితికి తిరిగి వచ్చాడు.

విశ్వాస వైఫల్యం తరువాత దేవుని వద్దకు తిరిగి రావడానికి మార్గం మూసుకుపోదు.

కరువులో తీసుకున్న తప్పు నిర్ణయం చివరి అధ్యాయం కాదు.
దేవుని కృప తిరిగి పిలుస్తుంది.
బలిపీఠం వద్ద విశ్వాసం పునరుద్ధరించబడుతుంది.

7. ఇస్సాకు కాలంలోని కరువు

ఆదికాండము 26లో అబ్రాహాము కాలంలో వచ్చిన మొదటి కరువుకు భిన్నమైన మరో కరువు వచ్చింది.

ఇస్సాకు గెరారు ప్రాంతానికి అబీమెలెకు వద్దకు వెళ్లాడు. ఈ సమయంలో దేవుడు అతనికి ప్రత్యక్షమై:

• ఐగుప్తుకు దిగిపోవద్దు,
• నేను చెప్పే దేశంలో నివసించు,
• ఈ దేశంలో పరదేశిగా ఉండు,
• నేను నీతో ఉంటాను,
• నిన్ను ఆశీర్వదిస్తాను

అని చెప్పాడు.

ఇక్కడ దేవుడు స్పష్టమైన మార్గదర్శకత ఇచ్చాడు.

7.1 అబ్రాహాము అనుభవాన్ని ఇస్సాకు అనుకరించకూడదు

ఇస్సాకు తన తండ్రి చేసినట్లే ఐగుప్తుకు వెళ్లాలనే ఆలోచనలో ఉండి ఉండవచ్చు. కానీ దేవుడు అతనిని ఆపాడు.

ఇక్కడ ఒక గొప్ప సూత్రం ఉంది:

గతంలో దేవుడు ఒకరికి అనుమతించిన మార్గం, ప్రస్తుతం మనకు దేవుని చిత్తం కావాల్సిన అవసరం లేదు.

అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు.
ఇస్సాకు వెళ్లకూడదని దేవుడు చెప్పాడు.

విశ్వాసం కేవలం పూర్వీకుల అనుభవాలను అనుకరించడం కాదు. ప్రస్తుత పరిస్థితిలో దేవుని స్వరాన్ని వినడం.

7.2 కరువులోనే ఉండమన్న దేవుడు

దేవుడు ఇస్సాకును కరువు నుండి వెంటనే బయటకు తీసుకెళ్లలేదు. కరువు ఉన్న ప్రాంతంలోనే ఉండమన్నాడు.

ఇది విశ్వాసానికి కఠినమైన పరీక్ష.

దేవుని వాగ్దానం:

• “కరువు తొలగిపోతుంది” అని మాత్రమే కాదు,
• “నేను నీతో ఉంటాను” అని ఉంది.

పరిస్థితి మారకముందే దేవుని సన్నిధి వాగ్దానం ఇవ్వబడింది.

మనిషి కోరేది పరిస్థితి నుండి విముక్తి.
దేవుడు కొన్నిసార్లు ముందుగా తన సన్నిధిని ఇస్తాడు.

కరువు తొలగకపోయినా దేవుడు సమీపంలో ఉంటే విశ్వాసి నిలబడగలడు.

8. కరువులో విత్తిన ఇస్సాకు

ఇస్సాకు ఆ దేశంలో విత్తి, అదే సంవత్సరంలో నూరంతల పంట పొందాడు. యెహోవా అతనిని ఆశీర్వదించాడు.

కరువు సమయంలో విత్తడం మానవ దృష్టిలో ప్రమాదకరమైన పని. విత్తనం తక్కువగా ఉన్నప్పుడు దానిని తినిపోవడం సహజం. కానీ విత్తడం భవిష్యత్తుపై విశ్వాసానికి సూచన.

ఇస్సాకు చర్యలో మూడు విషయాలు కనిపిస్తాయి:

1. దేవుని మాటకు విధేయత
2. కరువు మధ్య శ్రమ
3. ఫలితాన్ని దేవుని చేతిలో ఉంచే విశ్వాసం

విశ్వాసం నిర్క్రియ కాదు. అది దేవుని మాట ఆధారంగా చర్య తీసుకుంటుంది.

కరువు ఉంది కాబట్టి ఇస్సాకు పని ఆపలేదు.
పరిస్థితి ప్రతికూలంగా ఉన్నప్పటికీ విత్తాడు.
దేవుడు అతని శ్రమను ఆశీర్వదించాడు.

8.1 నూరంతల ఫలితం

ఇస్సాకు నూరంతల పంట పొందడం కేవలం వ్యవసాయ నైపుణ్య ఫలితం కాదు. వచనం స్పష్టంగా “యెహోవా అతనిని ఆశీర్వదించాడు” అని చెబుతుంది.

ఇది దైవిక పరిపాలనను చూపిస్తుంది.

దేవుని ఆశీర్వాదం ప్రకృతి పరిస్థితులను మించగలదు.
కరువు దేవుని సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేయదు.
వనరుల కొరత దేవుని సమృద్ధికి అడ్డంకి కాదు.

అయితే ఈ వచనాన్ని ప్రతి విశ్వాసి ప్రతి ఆర్థిక పెట్టుబడిలో నూరంతల భౌతిక లాభం పొందుతాడనే హామీగా తీసుకోకూడదు. ఇక్కడ ప్రధాన బోధ దేవుని వాగ్దాన నిబద్ధత.

9. ఆశీర్వాదం తరువాత వ్యతిరేకత

ఇస్సాకు అభివృద్ధి చెందినప్పుడు ఫిలిష్తీయులు అతనిపై అసూయపడ్డారు. అతని తండ్రి కాలంలో త్రవ్వబడిన బావులను వారు పూడ్చివేశారు. అబీమెలెకు అతనిని తమ ప్రాంతం నుండి వెళ్లమన్నాడు.

ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సత్యం కనిపిస్తుంది:

దేవుని ఆశీర్వాదం పొందడం అనగా మానవ వ్యతిరేకత లేకపోవడం కాదు.

ఇస్సాకు కరువును మాత్రమే ఎదుర్కోలేదు. అతడు:

• అసూయను,
• తిరస్కారాన్ని,
• బావులపై వివాదాన్ని,
• నివాస అస్థిరతను కూడా ఎదుర్కొన్నాడు.

అయినా దేవుడు అతనితో ఉన్నాడు.

కరువు తరువాత పంట వచ్చింది.
పంట తరువాత అసూయ వచ్చింది.
అసూయ తరువాత వివాదం వచ్చింది.
వివాదం మధ్య దేవుడు స్థలం ఇచ్చాడు.

10. బావులు, వివాదం, విశ్వాసం

ఇస్సాకు సేవకులు బావులు త్రవ్వారు. కానీ స్థానిక కాపరులు వాటిపై వివాదం పెట్టారు.

మొదటి బావికి “ఏశెకు” అని పేరు పెట్టాడు—వివాదం.
రెండవ బావికి “శిత్నా” అని పేరు పెట్టాడు—విరోధం.
మూడవ బావిపై వివాదం లేకపోవడంతో “రెహోబోతు” అని పేరు పెట్టాడు—విశాల స్థలం.

ఇస్సాకు ప్రతి వివాదంలో పోరాడలేదు. కొన్నిసార్లు వెనక్కి తగ్గి మరొక బావి త్రవ్వాడు.

ఇది బలహీనత కాదు. దేవుడు స్థలం కల్పిస్తాడనే విశ్వాసం.

అతడు ఇలా ఆలోచించినట్లు కనిపిస్తుంది:

“ఈ బావి తీసుకున్నా దేవుని ఆశీర్వాదం తీసుకోలేరు.”

విశ్వాసం ప్రతి హక్కును గొడవతో రక్షించుకోవాల్సిన అవసరం లేదని తెలుసుకుంటుంది. దేవుడు కొత్త స్థలం ఇవ్వగలడు.

11. ఇస్సాకు వైఫల్యం కూడా

ఇస్సాకు కరువులో దేవుని మాటకు విధేయుడయ్యాడు. అయినప్పటికీ తన భార్య రిబ్కా విషయములో తన తండ్రి అబ్రాహాము చేసినట్లే భయంతో ఆమెను తన చెల్లెలని చెప్పాడు.

ఇది తరతరాల బలహీనతను చూపిస్తుంది.

ఒక విషయంలో విశ్వాసం చూపిన వ్యక్తి మరో విషయంలో భయపడవచ్చు.
విధేయత సంపూర్ణతకు సమానం కాదు.
ఆధ్యాత్మిక అభివృద్ధి జరిగినా పాత భయాలు మళ్లీ తలెత్తవచ్చు.

కానీ దేవుడు మళ్లీ వాగ్దాన కుటుంబాన్ని సంరక్షించాడు.

దేవుని అదృశ్య హస్తం ఇస్సాకు భయంకంటే గొప్పది.

12. యోసేపు కాలంలోని మహాకరువు

ఆదికాండములో అత్యంత విస్తారమైన కరువు యోసేపు కాలంలో వచ్చింది. ఇది ఒక్క కుటుంబాన్నే కాక ఐగుప్తును, కనానును, పరిసర దేశాలను ప్రభావితం చేసింది.

ఈ కరువు అకస్మాత్తుగా దేవునికి తెలియకుండా రాలేదు. దేవుడు సంవత్సరాల ముందుగానే దాని గురించి తెలియజేశాడు.

ఫరోకు రెండు కలలు వచ్చాయి:

• ఏడు మంచి ఆవులు, ఏడు కృశమైన ఆవులు,
• ఏడు మంచి వెన్నులు, ఏడు ఎండిపోయిన వెన్నులు.

దేవుడు ఆ కలల ద్వారా:

• ఏడు సమృద్ధి సంవత్సరాలు,
• తరువాత ఏడు తీవ్రమైన కరువు సంవత్సరాలు

రాబోతున్నాయని ప్రకటించాడు.

ఇక్కడ దేవుని ముందుచూపు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

మనుషులకు భవిష్యత్తు తెలియదు.
దేవునికి భవిష్యత్తు వర్తమానంలా తెలుసు.

13. కరువు రాకముందే దేవుని సిద్ధత

కరువు ప్రారంభమైన తరువాత దేవుడు పరిష్కారం గురించి ఆలోచించలేదు. చాలా సంవత్సరాల ముందే ఏర్పాట్లు చేశాడు.

దేవుని సిద్ధతలో ఈ దశలు ఉన్నాయి:

• యోసేపుకు చిన్ననాట కలలు ఇచ్చాడు.
• అతనిని సహోదరుల ద్వారా ఐగుప్తుకు వెళ్లేలా అనుమతించాడు.
• పోతీఫరు ఇంటిలో పరిపాలనా అనుభవం కలిగించాడు.
• అన్యాయంగా చెరసాలలో ఉంచబడిన సందర్భాన్ని ఉపయోగించాడు.
• పానదాయకుని కలను వివరించే అవకాశం ఇచ్చాడు.
• సరైన సమయంలో ఫరోకు కలలు ఇచ్చాడు.
• యోసేపును ఫరో సమక్షానికి తీసుకువచ్చాడు.
• అతనికి జ్ఞానం ఇచ్చాడు.
• ఐగుప్తు దేశ పరిపాలకుడిగా నిలబెట్టాడు.
• సమృద్ధి సంవత్సరాల్లో ధాన్యం నిల్వ చేయించాడు.

మానవ దృష్టిలో యోసేపు జీవితం విచ్ఛిన్నమైన సంఘటనల సమాహారంలా కనిపించింది. కానీ దేవుని దృష్టిలో ప్రతి సంఘటన కరువు సమయ రక్షణకు సిద్ధత.

14. యోసేపు శ్రమ మరియు కరువు మధ్య సంబంధం

యోసేపు ఎదుర్కొన్న శ్రమ వ్యక్తిగత విషాదమే కాదు. అది భవిష్యత్తు రక్షణలో భాగమైంది.

అతడు:

• తండ్రి ప్రేమించిన కుమారుడిగా ఉన్నాడు,
• సహోదరులచే ద్వేషించబడ్డాడు,
• బావిలో పడవేయబడ్డాడు,
• దాసునిగా అమ్మబడ్డాడు,
• తప్పుడు ఆరోపణ ఎదుర్కొన్నాడు,
• చెరసాలలో వేయబడ్డాడు,
• పానదాయకునిచే మరచిపోయాడు.

ఈ శ్రమలన్నీ అన్యాయంగా కనిపిస్తాయి. నిజంగానే అవి మానవ పాపం, అసూయ, మోసం, దురాశ ఫలితాలు. కానీ దేవుడు వాటిని తన రక్షణ ఉద్దేశానికి ఉపయోగించాడు.

దేవుడు చెడును మంచిగా పిలవలేదు.
కానీ చెడు తన చివరి మాట చెప్పనివ్వలేదు.

యోసేపు ఐగుప్తుకు వెళ్లకపోతే కరువు సమయంలో యాకోబు కుటుంబాన్ని రక్షించే స్థితిలో ఉండేవాడు కాదు.

అందువల్ల యోసేపు బాధ మరియు కరువు మధ్య దైవిక సంబంధం ఉంది.

15. దేవుని అదృశ్య హస్తం

యోసేపు కథలో దేవుడు కొన్ని ఇతర కథలలోలాగా తరచుగా ప్రత్యక్షంగా మాట్లాడడు. అయినప్పటికీ దేవుని సన్నిధి అంతటా కనిపిస్తుంది.

వచనం పలుమార్లు “యెహోవా యోసేపుతో ఉన్నాడు” అని చెబుతుంది.

దేవుని అదృశ్య హస్తం ఈ విధంగా పనిచేసింది:

• సహోదరుల చెడు యోచనను రక్షణ మార్గంగా మార్చింది.
• దాస్యాన్ని నాయకత్వ శిక్షణగా ఉపయోగించింది.
• చెరసాలను రాజమందిరానికి మెట్టుగా మార్చింది.
• మరచిపోవడాన్ని సరైన సమయానికి వాయిదాగా మార్చింది.
• ఫరో కలలను యోసేపు విమోచనకు ఉపయోగించింది.
• ఐగుప్తు ధాన్యాన్ని నిబంధన కుటుంబ రక్షణకు ఉపయోగించింది.
• కరువును విడిపోయిన కుటుంబాన్ని మళ్లీ కలిపేందుకు ఉపయోగించింది.

దేవుని పని ఎల్లప్పుడూ అద్భుతాల రూపంలో మాత్రమే కనిపించదు. కొన్నిసార్లు ఆయన సాధారణ సంఘటనలు, రాజకీయ నిర్ణయాలు, ఆర్థిక పరిస్థితులు, మానవ సంబంధాలు, ఆలస్యాలు, బాధలు, ప్రయాణాలు ద్వారా పనిచేస్తాడు.

16. కరువు ద్వారా కుటుంబ పునరేకీకరణ

యాకోబు కుమారులు ధాన్యం కోసం ఐగుప్తుకు వెళ్లారు. వారిని ఐగుప్తుకు తీసుకువచ్చింది కరువు.

అక్కడ వారు తమకు తెలియకుండానే యోసేపు ముందు నమస్కరించారు. యోసేపుకు చిన్ననాట వచ్చిన కలలు నెరవేరాయి.

కరువు లేకపోతే:

• సహోదరులు ఐగుప్తుకు వచ్చి ఉండకపోవచ్చు,
• యోసేపును కలుసుకుని ఉండకపోవచ్చు,
• వారి పాపం ఎదుర్కొనబడకపోవచ్చు,
• కుటుంబ సమాధానం జరగకపోవచ్చు,
• యాకోబు కుటుంబం ఐగుప్తుకు వెళ్లకపోవచ్చు.

అందువల్ల కరువు కేవలం ఆహార సంక్షోభం కాదు. అది దైవిక పునరేకీకరణ సాధనం.

17. కరువు పాపస్మృతిని మేల్కొలిపింది

యోసేపు సహోదరులు ఐగుప్తులో కష్టానికి గురైనప్పుడు, తమ సహోదరునిపై చేసిన పాపాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకున్నారు.

వారు యోసేపు వేడుకున్నప్పుడు అతని మనోవేదనను చూశారు. అయినప్పటికీ అతని మాట వినలేదు. ఇప్పుడు తమ కష్టాన్ని గత పాపంతో సంబంధపెట్టుకున్నారు.

కరువు వారి శరీరాలను మాత్రమే కాదు, వారి మనస్సాక్షిని కూడా ప్రభావితం చేసింది.

కొన్నిసార్లు బాధ:

• మరచిన పాపాన్ని గుర్తుచేస్తుంది,
• హృదయాన్ని మృదువుగా చేస్తుంది,
• పశ్చాత్తాపానికి నడిపిస్తుంది,
• సంబంధాల పునరుద్ధరణకు సిద్ధం చేస్తుంది.

దేవుడు బాధను ఉపయోగించి మనిషి అంతరంగాన్ని వెలికి తీయగలడు.

18. యూదా మార్పు

యోసేపును దాసునిగా అమ్మాలనే యోచనలో యూదా భాగస్వామి. కానీ తరువాత బెన్యామీను కోసం తనను తాను బదులుగా అర్పించడానికి సిద్ధపడ్డాడు.

ఈ మార్పు ఒక్కసారిగా రాలేదు. కుటుంబ దుఃఖం, పాపభారం, కరువు ఒత్తిడి, యోసేపు చేసిన పరీక్షలు—ఇవన్నీ యూదా హృదయంలో మార్పుకు దోహదపడ్డాయి.

కరువు బయట పరిస్థితులను మాత్రమే మార్చలేదు. అది వ్యక్తుల స్వభావాన్ని కూడా పరీక్షించి మార్చింది.

ముందు సహోదరుని అమ్మిన యూదా, తరువాత సహోదరుని కోసం తనను అర్పించడానికి సిద్ధపడ్డాడు.

ఇది కృపచేత కలిగిన మార్పు.

19. యోసేపు కన్నీళ్లు మరియు విశ్వాసం

యోసేపు తన సహోదరులను చూసినప్పుడు పలుమార్లు ఏడ్చాడు. అతని విశ్వాసం భావోద్వేగరహితమైనది కాదు.

దైవిక సంకల్పాన్ని గుర్తించడం బాధను నిరాకరించడం కాదు.

యోసేపు:

• తాను అనుభవించిన అన్యాయాన్ని మరచిపోలేదు,
• కుటుంబం నుండి విడిపోయిన బాధను అనుభవించాడు,
• తండ్రి కోసం తపించాడు,
• సహోదరుల మార్పును పరీక్షించాడు,
• చివరకు క్షమించాడు.

విశ్వాసం కన్నీళ్లను నిషేధించదు.
విశ్వాసం కన్నీళ్ల మధ్య దేవుని కార్యాన్ని గుర్తిస్తుంది.

20. “దేవుడు నన్ను ముందుగా పంపించాడు”

యోసేపు తన సహోదరులకు తాను ఐగుప్తుకు వచ్చిన విషయాన్ని కేవలం వారి కుట్రగా చూడలేదు. అతడు ఇలా అర్థం చేసుకున్నాడు:

• మీరు నన్ను అమ్మారు,
• కానీ దేవుడు ప్రాణరక్షణ కోసం నన్ను ముందుగా పంపించాడు.

ఈ రెండు విషయాలు పరస్పర విరుద్ధం కావు.

మానవ బాధ్యత నిజం.
దైవిక సార్వభౌమత్వం కూడా నిజం.

సహోదరులు చెడు చేశారు.
దేవుడు అదే సంఘటనను రక్షణకు ఉపయోగించాడు.

యోసేపు వారిని నిర్దోషులుగా ప్రకటించలేదు. కానీ వారి చెడు కంటే దేవుని సంకల్పం గొప్పదని ప్రకటించాడు.

21. కరువు మరియు నిబంధన కుటుంబ సంరక్షణ

దేవుడు అబ్రాహాముకు అతని సంతానం గొప్ప జనమవుతుందని వాగ్దానం చేశాడు. కానీ యాకోబు కుటుంబం కరువు వల్ల అంతరించిపోయే ప్రమాదం ఏర్పడింది.

దేవుడు యోసేపు ద్వారా వారిని సంరక్షించాడు.

కరువు సమయంలో:

• ఆహారం కల్పించాడు,
• గోషెను దేశంలో నివాసం ఇచ్చాడు,
• కుటుంబాన్ని కలిపాడు,
• సంతానవృద్ధికి అనుకూలమైన స్థలం ఇచ్చాడు.

దేవుని సంరక్షణ కేవలం వ్యక్తిగత స్థాయిలో కాదు. అది నిబంధన చరిత్రకు సంబంధించినది.

యాకోబు కుటుంబం నిలవాలి.
ఎందుకంటే వాగ్దాన సంతానం ద్వారా జనములు ఆశీర్వదించబడాలి.
చివరకు మెస్సీయ వంశం రావాలి.

అందువల్ల కరువులో కుటుంబ రక్షణ విమోచన చరిత్రలో భాగం.

22. ఐగుప్తులో నివాసం—రక్షణ మరియు భవిష్యత్తు పరీక్ష

ఐగుప్తు యాకోబు కుటుంబానికి కరువు నుండి రక్షణ స్థలమైంది. గోషెను దేశంలో వారు నివసించారు.

కానీ తరువాత అదే ఐగుప్తు వారి సంతానానికి దాస్యస్థలమైంది.

ఇది ఒక గంభీరమైన సత్యం:

ఒక కాలంలో దేవుడు ఉపయోగించిన రక్షణ సాధనం, తరువాత శాశ్వత ఆధారంగా మారకూడదు.

గోషెను తాత్కాలిక సంరక్షణ స్థలం.
అది అంతిమ వాగ్దాన దేశం కాదు.

దేవుని ప్రజలు ఐగుప్తులో సంరక్షించబడ్డారు. కానీ వారి గమ్యం కనాను.

దేవుని తాత్కాలిక ఏర్పాటును శాశ్వత నివాసంగా భావించకూడదు.

23. యాకోబు విశ్వాసం మరియు భయం

యాకోబు తన కుమారులు ఐగుప్తుకు వెళ్లాలని వినినప్పుడు కుటుంబ భద్రత గురించి ఆందోళన చెందాడు. బెన్యామీనును పంపడానికి భయపడ్డాడు. యోసేపును కోల్పోయిన బాధ అతని నిర్ణయాలపై ప్రభావం చూపింది.

కరువు అతని పాత గాయాలను మళ్లీ తెరిచింది.

విశ్వాసులకు కూడా గత నష్టాల ప్రభావం ఉంటుంది. ఒకసారి కోల్పోయినవాడు మళ్లీ కోల్పోతాననే భయంతో ఉంటాడు.

కానీ దేవుడు యాకోబును ఐగుప్తుకు వెళ్లమని ధైర్యపరిచాడు:

• భయపడవద్దు,
• అక్కడ నిన్ను గొప్ప జనముగా చేస్తాను,
• నేను నీతో ఐగుప్తుకు దిగివస్తాను,
• మళ్లీ నిన్ను తీసుకొస్తాను.

దేవుడు యాకోబుకు కరువు ముగుస్తుందని మాత్రమే చెప్పలేదు. ఆయన తన సన్నిధి, వాగ్దానం, భవిష్యత్తు గురించి హామీ ఇచ్చాడు.

24. కరువులో దేవుని సమయం

యోసేపు చెరసాలలో ఉన్నప్పుడు పానదాయకుడు అతనిని మరచిపోయాడు. రెండు సంవత్సరాల తరువాత ఫరో కలలు కనడం జరిగింది.

మనిషి దృష్టిలో ఇది అనవసర ఆలస్యం. దేవుని దృష్టిలో అది సరైన సమయం.

యోసేపు ముందుగానే విడుదలై ఉండి ఉంటే:

• అతడు సాధారణ జీవితం గడిపి ఉండవచ్చు,
• ఫరోను కలిసే అవకాశం లేకపోవచ్చు,
• కరువు సిద్ధతలో ప్రధాన పాత్ర పోషించకపోవచ్చు.

దేవుని ఆలస్యం అనిపించేది ఆయన ఏర్పాటులో భాగం కావచ్చు.

కరువు రావడానికి ముందే యోసేపు సరైన స్థలంలో ఉండాలి.
ఫరో కలలు కనాలి.
పానదాయకుడు యోసేపును జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి.
సమృద్ధి సంవత్సరాలు ప్రారంభమవాలి.

దేవుడు సంఘటనలను తన సమయానుసారం కలిపాడు.

25. కరువు మరియు మానవ బాధ్యత

దేవుడు కరువు గురించి ముందుగా తెలియజేశాడు. కానీ ప్రజలు ఏమీ చేయకుండా ఉండమని చెప్పలేదు.

యోసేపు ఆచరణాత్మక ప్రణాళికను సూచించాడు:

• జ్ఞానముగల అధికారిని నియమించాలి,
• సమృద్ధి సంవత్సరాల్లో ఐదవ వంతు ధాన్యం సేకరించాలి,
• పట్టణాలలో నిల్వ చేయాలి,
• కరువు సంవత్సరాలకు సిద్ధపడాలి.

ఇక్కడ విశ్వాసం మరియు ప్రణాళిక పరస్పర విరోధాలు కావని తెలుస్తుంది.

దేవునిపై విశ్వాసం:

• నిర్లక్ష్యం కాదు,
• ముందుచూపు లేకపోవడం కాదు,
• ఆర్థిక ప్రణాళికను తిరస్కరించడం కాదు,
• బాధ్యతను వదిలేయడం కాదు.

దేవుని హెచ్చరికకు సరైన ప్రతిస్పందన జ్ఞానపూర్వక సిద్ధత.

26. సమృద్ధి సంవత్సరాలను సద్వినియోగం చేయడం

కరువు కథలో సమృద్ధి సంవత్సరాలు కూడా ఆధ్యాత్మిక పరీక్షే.

సమృద్ధిలో ప్రజలు భవిష్యత్తును మరచిపోవచ్చు. కానీ యోసేపు సమృద్ధిని స్వార్థ వినియోగానికి కాక భవిష్యత్తు సంరక్షణకు ఉపయోగించాడు.

సమృద్ధి అనేది కేవలం అనుభవించాల్సిన కాలం కాదు. అది సిద్ధపడాల్సిన కాలం కూడా.

దేవుడు సమృద్ధి ఇస్తే:

• దానిని వృథా చేయకూడదు,
• బాధ్యతగా నిర్వహించాలి,
• భవిష్యత్తును దృష్టిలో ఉంచాలి,
• ఇతరుల అవసరాలకు ఉపయోగించాలి.

యోసేపు నిర్వహణ ద్వారా అనేక ప్రాణాలు రక్షించబడ్డాయి.

27. కరువు యొక్క విశ్వవ్యాప్త ప్రభావం

కరువు కనాను కుటుంబాన్ని మాత్రమే కాక అనేక దేశాలను ప్రభావితం చేసింది. ప్రజలు ధాన్యం కోసం ఐగుప్తుకు వచ్చారు.

అబ్రాహాముకు ఇచ్చిన “నీ ద్వారా సమస్త వంశాలు ఆశీర్వదించబడతాయి” అనే వాగ్దానం యోసేపు ద్వారా ఒక ప్రారంభ రూపంలో కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము సంతానానికి చెందిన యోసేపు:

• ఐగుప్తును రక్షించాడు,
• ఇతర దేశాల ప్రజలకు ధాన్యం ఇచ్చాడు,
• అనేక ప్రాణాలను నిలబెట్టాడు.

దేవుని ఆశీర్వాదం తన ప్రజల వద్ద ఆగిపోదు. అది ఇతరులకు ప్రవహించాలి.

28. కరువు మరియు ఆర్థిక వ్యవస్థ

ఆదికాండము 47లో కరువు ఐగుప్తు ఆర్థిక, సామాజిక నిర్మాణాన్ని మార్చింది.

ప్రజలు మొదట ధాన్యం కోసం:

• ధనం ఇచ్చారు,
• తరువాత పశువులు ఇచ్చారు,
• తరువాత భూమి ఇచ్చారు,
• చివరకు తమను ఫరో సేవకులుగా సమర్పించారు.

యోసేపు భూమిని ఫరో కొరకు కొనుగోలు చేసి ఐదవ వంతు పన్ను విధానాన్ని ఏర్పరచాడు.

ఈ వచనం సంక్షోభం సమాజ నిర్మాణాన్ని ఎంతగా మార్చగలదో చూపిస్తుంది. అదే సమయంలో దేవుని ప్రజలు గోషెను దేశంలో సంరక్షించబడ్డారు.

ఇక్కడ బైబిలు యోసేపు చర్యలను ఆధునిక ఆర్థిక వ్యవస్థకు నేరుగా నమూనాగా ఇవ్వడం లేదు. కానీ సంక్షోభకాలంలో:

• పరిపాలన,
• వనరుల నిర్వహణ,
• అధికార కేంద్రీకరణ,
• ప్రజల బలహీనత

ఎలా పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉంటాయో చూపిస్తుంది.

29. కరువు ఎల్లప్పుడూ ప్రత్యక్ష శిక్షనా?

బైబిలులో కొన్ని సందర్భాలలో కరువు దేవుని తీర్పుగా వస్తుంది. కానీ ఆదికాండములో ప్రతి కరువు ఒక నిర్దిష్ట వ్యక్తి చేసిన పాపానికి ప్రత్యక్ష శిక్షగా వివరించబడలేదు.

అబ్రాహాము కాలంలోని కరువు అతని వ్యక్తిగత పాపానికి శిక్షగా చెప్పబడలేదు.
ఇస్సాకు కాలంలోని కరువు కూడా అతని అవిధేయత ఫలితంగా చెప్పబడలేదు.
యోసేపు కాలంలోని కరువు దేవుని సార్వభౌమ ప్రణాళికలో ముందుగా ప్రకటించబడింది.

కాబట్టి ప్రతి ప్రకృతి విపత్తును నిర్దిష్ట వ్యక్తుల పాపానికి నేర శిక్షగా తీర్మానించడం జాగ్రత్తలేని వ్యాఖ్యానం.

కరువు:

• పతిత సృష్టి వాస్తవం కావచ్చు,
• దేవుని పరీక్ష సాధనం కావచ్చు,
• తీర్పు సాధనం కావచ్చు,
• ప్రజల సంచలనానికి కారణం కావచ్చు,
• రక్షణ ప్రణాళికలో భాగం కావచ్చు.

ప్రతి సందర్భాన్ని వాక్య ప్రకారం పరిశీలించాలి.

30. కరువు మరియు దేవుని సార్వభౌమత్వం

ఆదికాండములో ప్రకృతి దేవుని నియంత్రణకు వెలుపల లేదు.

దేవుడు:

• వర్షం,
• పంట,
• సమృద్ధి,
• కరువు,
• నదులు,
• భూమి ఉత్పత్తి,
• జంతువులు,
• దేశాల చలనాలను

తన పరిపాలనలో ఉపయోగిస్తాడు.

దీనర్థం మనిషి ప్రతి కరువు వెనుక దేవుని ప్రత్యేక కారణాన్ని తెలుసుకోగలడని కాదు. కానీ దేవుడు ప్రకృతి చరిత్రకు వెలుపల ఉన్న నిరుపయోగ వీక్షకుడు కాదని స్పష్టమవుతుంది.

ప్రకృతి సంక్షోభాల మధ్య కూడా ఆయన తన విమోచన సంకల్పాన్ని నెరవేర్చగలడు.

31. కరువు మరియు కనిపించని ఏర్పాట్లు

యాకోబు కుటుంబానికి కరువు వచ్చినప్పుడు వారు ఐగుప్తులో యోసేపు ఉన్నాడని తెలియదు.

వారి దృష్టిలో:

• ధాన్యం లేదు,
• భవిష్యత్తు లేదు,
• కుటుంబం ప్రమాదంలో ఉంది.

కానీ దేవుని దృష్టిలో:

• యోసేపు ఇప్పటికే అధికారంలో ఉన్నాడు,
• గిడ్డంగులు ఇప్పటికే నిండి ఉన్నాయి,
• రక్షణ మార్గం ఇప్పటికే సిద్ధంగా ఉంది.

ఇది దేవుని అదృశ్య హస్తం యొక్క గొప్ప చిత్రం.

మన సమస్య కనిపించే ముందు దేవుడు పరిష్కారాన్ని సిద్ధం చేసి ఉండవచ్చు.
మన అవసరం బయటపడకముందే దేవుని ఏర్పాటు ప్రారంభమై ఉండవచ్చు.

యాకోబు దుఃఖించిన సంవత్సరాల్లోనే దేవుడు యోసేపును సిద్ధం చేస్తున్నాడు.

32. “అన్నియు నాకు విరోధముగా ఉన్నాయి” అనే భావన

యాకోబు ఒక దశలో యోసేపు లేడు, శిమ్యోను లేడు, బెన్యామీనును కూడా తీసుకుపోవాలనుకుంటున్నారు; ఇవన్నీ తనకు విరోధంగా ఉన్నాయని భావించాడు.

కానీ వాస్తవానికి:

• యోసేపు చనిపోలేదు,
• శిమ్యోను శాశ్వతంగా పోయలేదు,
• బెన్యామీనును కోల్పోవాల్సిన అవసరం లేదు,
• కుటుంబానికి రక్షణ సిద్ధమైంది.

మనిషి పరిమిత సమాచారంతో “అన్నీ విరోధంగా ఉన్నాయి” అని అనుకోవచ్చు. కానీ దేవుడు అదే సంఘటనలను మేలుకు కలిపి ఉండవచ్చు.

యాకోబు చూసింది నష్టం.
దేవుడు నిర్మిస్తున్నది రక్షణ.

33. విశ్వాసం మరియు కనిపించని వాస్తవం

విశ్వాసం అనేది కరువు లేదని నటించడం కాదు. కరువు నిజమే.

విశ్వాసం:

• ఆకలి వాస్తవాన్ని అంగీకరిస్తుంది,
• వనరుల కొరతను గుర్తిస్తుంది,
• బాధను నిర్లక్ష్యం చేయదు,
• కానీ దేవుని వాగ్దానం కూడా వాస్తవమేనని నమ్ముతుంది.

కనిపిస్తున్నది కరువు.
కనిపించనిది దేవుని ఏర్పాటు.
విశ్వాసం కనిపించనిదాన్ని దేవుని మాట ఆధారంగా పట్టుకుంటుంది.

34. కరువులో మనుష్య ప్రయత్నం మరియు దేవుని కృప

అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు.
ఇస్సాకు విత్తాడు.
యోసేపు ధాన్యం నిల్వ చేశాడు.
యాకోబు కుమారులు ధాన్యం కొనడానికి ప్రయాణించారు.

ఈ కథల్లో మనుష్యులు చర్య తీసుకున్నారు. కానీ చివరి ఫలితం దేవుని కృపపై ఆధారపడింది.

బైబిలు రెండు అతి స్థితులను సమర్థించదు:

• అన్నీ మనమే చేయాలి; దేవుని అవసరం లేదు.
• మనం ఏమీ చేయకూడదు; దేవుడు అన్నీ చేస్తాడు.

బైబిలు దృష్టిలో మనిషి బాధ్యతగా పనిచేస్తాడు. దేవుడు సార్వభౌమంగా ఫలితాన్ని నడిపిస్తాడు.

35. కరువులో విశ్వాస వైఫల్యాలు

ఆదికాండములో కరువు సందర్భాల్లో విశ్వాస వైఫల్యాలు కూడా కనిపిస్తాయి:

అబ్రాహాము

• దేవుని మాట కోసం వేచి ఉండలేదు.
• భయంతో ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు.
• అసత్య యోచన చేశాడు.
• శారాయిని ప్రమాదంలో ఉంచాడు.

ఇస్సాకు

• దేవుని ఆజ్ఞకు విధేయుడయ్యాడు.
• అయినప్పటికీ భార్య విషయములో భయంతో మోసం చేశాడు.

యాకోబు

• పాత నష్టాల కారణంగా బెన్యామీనును పంపడానికి భయపడ్డాడు.
• దేవుని పూర్తి ఏర్పాటును చూడలేకపోయాడు.

అయితే దేవుని కృప వారి వైఫల్యాలకంటే గొప్పది.

ఇస్సాకు

• దేవుని మాట ప్రకారం దేశంలోనే ఉన్నాడు.
• కరువులో విత్తాడు.
• వివాదాల మధ్య శాంతిగా ముందుకు సాగాడు.
• దేవుడు స్థలం ఇస్తాడని నమ్మాడు.

యోసేపు

• బాధ మధ్య దేవుని సన్నిధిని నమ్మాడు.
• కలలను వివరించేటప్పుడు మహిమను దేవునికే ఇచ్చాడు.
• సమృద్ధిలో బాధ్యతగా పనిచేశాడు.
• కరువులో జ్ఞానంతో పరిపాలించాడు.
• సహోదరులను క్షమించాడు.
• తన బాధను దైవిక రక్షణలో భాగంగా చూశాడు.

యాకోబు

• చివరకు దేవుని హామీపై ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు.
• యోసేపును మళ్లీ చూశాడు.
• కుటుంబ రక్షణను అనుభవించాడు.
• మరణానికి ముందు కూడా వాగ్దాన దేశంపై ఆశ ఉంచాడు.

37. కరువు మరియు ఆరాధన

అబ్రాహాము కరువు వైఫల్యం తరువాత బలిపీఠానికి తిరిగివచ్చాడు.
ఇస్సాకు దేవుని ప్రత్యక్షత పొందిన తరువాత బలిపీఠం కట్టాడు.
యాకోబు ఐగుప్తుకు బయలుదేరే ముందు బేర్షెబాలో బలులు అర్పించాడు.

కరువు సందర్భాల్లో ఆరాధన ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది.

ఆరాధన మన దృష్టిని:

• కొరత నుండి సమృద్ధి దేవునిపై,
• భయం నుండి వాగ్దానంపై,
• పరిస్థితి నుండి దేవుని స్వభావంపై,
• మన నియంత్రణ నుండి దేవుని సార్వభౌమత్వంపై

మళ్లిస్తుంది.

38. కరువు మరియు ప్రార్థన

కరువు కథల్లో ప్రతిసారి స్పష్టమైన ప్రార్థన నమోదు కాకపోయినా, దేవుని మీద ఆధారపడే ఆత్మ అవసరం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

కరువులో ప్రార్థన:

• దేవుని మార్గదర్శకత కోరుతుంది,
• తొందరపాటు నిర్ణయాలను ఆపుతుంది,
• భయాన్ని దేవుని ముందు ఉంచుతుంది,
• జ్ఞానాన్ని అడుగుతుంది,
• వాగ్దానాలను జ్ఞాపకం చేస్తుంది,
• అవసరంలో దేవునిపై ఆధారపడుతుంది.

అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు వెళ్లే ముందు దేవుని మార్గదర్శకత కోరినట్లు వచనం చెప్పదు. ఇస్సాకు విషయంలో దేవుడు స్పష్టంగా మాట్లాడాడు. యాకోబు విషయంలో దేవుడు రాత్రి దర్శనంలో ధైర్యం ఇచ్చాడు.

ఇది కష్ట సమయంలో దేవుని స్వరం కోసం వెదకడం ఎంత ముఖ్యమో చూపిస్తుంది.

39. కరువు మరియు వాగ్దానం

కరువు దేవుని వాగ్దానాన్ని సవాలు చేస్తున్నట్లు కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము వాగ్దానం:

• దేశం,
• సంతానం,
• ఆశీర్వాదం.

కరువు ఈ మూడు విషయాలనూ ప్రమాదంలో ఉంచినట్లు కనిపించింది:

• దేశం జీవించడానికి అనుకూలం కాదు,
• సంతానం ఇంకా లేదు,
• ఆశీర్వాదం స్థానంలో కొరత ఉంది.

అయినా దేవుని వాగ్దానం నిలిచింది.

దేవుని వాగ్దానం పరిస్థితుల సౌకర్యంపై ఆధారపడదు.
కరువు వాగ్దానాన్ని ఆలస్యం చేయవచ్చు.
కానీ రద్దు చేయలేడు.

40. కరువు మరియు దేవుని స్వభావం

కరువు కథల ద్వారా దేవుడు ఈ విధంగా ప్రత్యక్షమవుతాడు:

40.1 దేవుడు ముందుగానే తెలిసినవాడు

ఫరో కలల ద్వారా కరువు ముందుగానే తెలియజేశాడు.

40.2 దేవుడు సంరక్షకుడు

అబ్రాహాము, శారాయి, ఇస్సాకు, రిబ్కా, యాకోబు కుటుంబాన్ని రక్షించాడు.

40.3 దేవుడు మార్గదర్శి

ఇస్సాకును ఐగుప్తుకు వెళ్లకుండా ఆపాడు. యాకోబును ఐగుప్తుకు వెళ్లమని ధైర్యపరిచాడు.

40.4 దేవుడు సమృద్ధి ఇచ్చేవాడు

కరువులో ఇస్సాకుకు నూరంతల పంట ఇచ్చాడు.

40.5 దేవుడు బాధను ఉపయోగించేవాడు

యోసేపు శ్రమను అనేకుల ప్రాణరక్షణకు ఉపయోగించాడు.

40.6 దేవుడు వాగ్దానపాలకుడు

కరువు మధ్య నిబంధన వంశాన్ని నిలబెట్టాడు.

40.7 దేవుడు సమయాధిపతి

యోసేపును సరైన సమయంలో చెరసాల నుండి రాజభవనానికి తీసుకువచ్చాడు.

41. కరువు మనలో బయలుపరచేది

కరువు వంటి సంక్షోభం మన హృదయంలోని కొన్ని విషయాలను బయటపెడుతుంది:

• మన భద్రత ఏదిలో ఉంది?
• డబ్బులోనా?
• ప్రదేశంలోనా?
• ఉద్యోగంలోనా?
• సంబంధాలలోనా?
• మన తెలివిలోనా?
• లేక దేవునిలోనా?

సమృద్ధిలో దాచబడిన భయం, కరువులో బయటపడుతుంది.
సౌకర్యంలో దాచబడిన స్వార్థం, కొరతలో బయటపడుతుంది.
కానీ అదే సమయంలో నిజమైన విశ్వాసం కూడా సంక్షోభంలో ప్రకాశిస్తుంది.

42. నేటి విశ్వాసులకు ఆచరణాత్మక పాఠాలు

42.1 కష్టం వచ్చినందున దేవుని పిలుపును సందేహించవద్దు

వాగ్దాన దేశంలో కూడా కరువు వచ్చింది. కష్టాలు దేవుడు నడిపించలేదనే సాక్ష్యం కావు.

42.2 భయంతో తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకోకూడదు

అబ్రాహాము నిర్ణయం అతనిని నైతిక ప్రమాదంలోకి తీసుకెళ్లింది.

42.3 ప్రతి పరిస్థితిలో దేవుని ప్రత్యేక మార్గదర్శకత కోరాలి

అబ్రాహాము వెళ్లిన ఐగుప్తుకు ఇస్సాకు వెళ్లకూడదు.

42.4 కరువులో కూడా విత్తడం నేర్చుకోవాలి

ఇస్సాకు కష్టకాలంలో శ్రమను ఆపలేదు.

42.5 సమృద్ధి కాలంలో సిద్ధపడాలి

యోసేపు సమృద్ధిని భవిష్యత్తు రక్షణకు ఉపయోగించాడు.

42.6 ఆలస్యంలో దేవుని సమయాన్ని నమ్మాలి

యోసేపు మరచిపోబడినా దేవుడు అతనిని మరచిపోలేదు.

42.7 మనకు కనిపించని ఏర్పాట్లు ఉండవచ్చు

యాకోబుకు తెలియకుండానే యోసేపు ఐగుప్తులో సిద్ధంగా ఉన్నాడు.

42.8 బాధ ద్వారా దేవుడు హృదయాలను మార్చగలడు

యోసేపు సహోదరులలో పశ్చాత్తాపం, యూదాలో త్యాగ స్వభావం కలిగింది.

42.9 క్షమాపణ దైవిక సంకల్పాన్ని గుర్తించిన హృదయం నుండి వస్తుంది

యోసేపు దేవుని గొప్ప ఉద్దేశాన్ని చూసినందున ప్రతీకారం విడిచాడు.

42.10 తాత్కాలిక రక్షణను శాశ్వత గమ్యంగా భావించకూడదు

గోషెను రక్షణ స్థలం; కనాను వాగ్దాన గమ్యం.

43. కరువు మరియు సంఘ జీవితం

కరువు కథలు సంఘానికి కూడా పాఠాలు ఇస్తాయి.

సంఘం:

• సమృద్ధి కాలంలో వనరులను బాధ్యతగా నిర్వహించాలి,
• సంక్షోభానికి సిద్ధపడాలి,
• అవసరంలో ఉన్నవారికి ఆహారం, సహాయం అందించాలి,
• ఆర్థిక కష్టాల్లో ఉన్నవారిని నిందించకూడదు,
• దేవుని సార్వభౌమత్వాన్ని బోధించాలి,
• ప్రణాళిక మరియు ప్రార్థన రెండింటినీ కలిపి నడవాలి,
• సంక్షోభంలో కుటుంబాల పునరుద్ధరణకు సేవ చేయాలి.

యోసేపు ధాన్యాన్ని నిల్వ చేసి ప్రజలకు అందించినట్లు, దేవుని ప్రజలు పొందిన వనరులను ఇతరుల జీవన రక్షణకు ఉపయోగించాలి.

44. కరువు మరియు ఆధ్యాత్మిక కరువు

ఆదికాండములో కరువు ప్రధానంగా భౌతికమైనది. అయినప్పటికీ అది ఆధ్యాత్మిక అన్వయానికి దారి తీస్తుంది.

శరీరానికి ఆహారం అవసరమైనట్లే ఆత్మకు దేవుని వాక్యం అవసరం.

భౌతిక కరువులో ధాన్యం కోసం ప్రజలు ఐగుప్తుకు వచ్చారు.
ఆధ్యాత్మిక కరువులో మనుష్యులు జీవవాక్యం కోసం దేవుని వద్దకు రావాలి.

యోసేపు గిడ్డంగులు తెరిచినట్లు, దేవుడు తన వాక్యంలో జీవాహారాన్ని అందిస్తున్నాడు.

అయితే ఆధ్యాత్మిక అన్వయం మూల చారిత్రక అర్థాన్ని భర్తీ చేయకూడదు. మొదట ఈ కథలు నిజమైన కరువు, నిజమైన ప్రజలు, నిజమైన దైవిక సంరక్షణ గురించి చెబుతాయి.

45. యోసేపు మరియు క్రీస్తు

యోసేపు కథ క్రీస్తును సూచించే అనేక సాదృశ్యాలను కలిగిస్తుంది.

యోసేపు:

• తన సహోదరులచే తిరస్కరించబడ్డాడు,
• దాసునిగా అమ్మబడ్డాడు,
• అన్యాయంగా బాధపడ్డాడు,
• అవమాన స్థితి నుండి హెచ్చింపబడ్డాడు,
• తనను తిరస్కరించినవారికి జీవరక్షణ కల్పించాడు,
• ధాన్యాన్ని అందించాడు,
• క్షమించాడు,
• కుటుంబాన్ని సంరక్షించాడు.

క్రీస్తు:

• తనవారిచే తిరస్కరించబడ్డాడు,
• బాధపడ్డాడు,
• సిలువ వేయబడ్డాడు,
• పునరుత్థానమై హెచ్చింపబడ్డాడు,
• తన శత్రువులకు రక్షణను అందిస్తున్నాడు,
• జీవాహారముగా ఉన్నాడు.

యోసేపు భౌతిక కరువులో ధాన్యం అందించాడు.
క్రీస్తు ఆత్మీయ మరణంలో నిత్యజీవాన్ని అందిస్తున్నాడు.

46. కరువు, సిలువ, దైవిక సంకల్పం

యోసేపు కథలో మనుష్యులు చెడు ఉద్దేశంతో పనిచేశారు. దేవుడు అదే సంఘటనను ప్రాణరక్షణకు ఉపయోగించాడు.

సిలువలో కూడా:

• యూదా ద్రోహం చేశాడు,
• మత నాయకులు అసూయపడ్డారు,
• రాజకీయ అధికారులు అన్యాయం చేశారు,
• ప్రజలు తిరస్కరించారు.

అయినా దేవుడు సిలువను విమోచన సాధనంగా ఉపయోగించాడు.

మనుష్యుల చెడు బాధ్యతను కోల్పోలేదు.
దేవుని రక్షణ సంకల్పం కూడా విఫలంకాలేదు.

యోసేపు కథ సిలువ దైవిక రహస్యాన్ని ముందుగానే ప్రతిబింబిస్తుంది:

మనుష్యులు కీడు తలపెట్టిన చోట దేవుడు రక్షణ మేలును నెరవేర్చగలడు.

ఆదికాండములో యోసేపు జీవితం తరువాతి వాక్య బోధకు జీవంత ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది: దేవుని ప్రేమించువారికి సమస్తమును మేలుకు కలిపి జరిగించగలడు.

దీనర్థం:

• ప్రతి సంఘటన స్వతహాగా మంచి కాదు,
• ప్రతి బాధ సులభంగా అర్థమవదు,
• ప్రతి నష్టం వెంటనే పూరించబడదు.

కానీ దేవుడు:

• చెడు,
• ఆలస్యం,
• అన్యాయం,
• కరువు,
• విడిపోవడం,
• కన్నీళ్లు

ఇవన్నీ తన విమోచన ఉద్దేశంలో కలిపి ఉపయోగించగలడు.

48. విశ్వాసం కరువులో ఎలా నిలబడాలి?

48.1 దేవుని గత విశ్వాస్యతను జ్ఞాపకం చేసుకోండి

అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు, యోసేపును సంరక్షించిన దేవుడు మారలేదు.

48.2 భయాన్ని దాచకుండా దేవుని ముందు ఉంచండి

భయం వచ్చినంత మాత్రాన విశ్వాసం లేనట్టుకాదు. భయంతో తప్పు నిర్ణయం తీసుకోకూడదు.

48.3 దేవుని వాగ్దానాలను పట్టుకోండి

పరిస్థితి వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా కనిపించినా దేవుని మాట నిలుస్తుంది.

48.4 జ్ఞానపూర్వక చర్య తీసుకోండి

ప్రార్థనతో పాటు ప్రణాళిక, పొదుపు, శ్రమ, బాధ్యత అవసరం.

48.5 ఆలస్యంలో సహనంగా ఉండండి

యోసేపు విడుదల దేవుని సమయాన జరిగింది.

48.6 సమృద్ధిలో వినయంగా ఉండండి

సమృద్ధి భవిష్యత్తు సేవ కోసం దేవుని అప్పగింత కావచ్చు.

48.7 ఇతరుల రక్షణకు సాధనమవండి

యోసేపు తన అధికారాన్ని స్వప్రయోజనానికి మాత్రమే ఉపయోగించలేదు.

48.8 దేవుని అదృశ్య కార్యానికి స్థలం ఇవ్వండి

అన్ని సమాధానాలు వెంటనే కనిపించకపోయినా దేవుడు పనిచేస్తున్నాడని నమ్మండి.

49. బోధకుల కొరకు ముఖ్య బోధనా అంశాలు

ఈ అంశాన్ని బోధించేటప్పుడు కింది సమతుల్యతలను కాపాడాలి:

• కరువు నిజమైన బాధ; దానిని తక్కువ చేయకూడదు.
• దేవుడు సార్వభౌముడు; కానీ మానవ పాపం కూడా నిజం.
• విశ్వాసం అవసరం; కానీ జ్ఞానపూర్వక ప్రణాళిక కూడా అవసరం.
• దేవుడు సంరక్షిస్తాడు; కానీ ప్రతి విశ్వాసి ప్రతి నష్టాన్ని ఈ లోకంలోనే తిరిగి పొందుతాడని హామీ లేదు.
• దేవుడు చెడును ఉపయోగిస్తాడు; కానీ చెడును సమర్థించడు.
• క్షమాపణ అవసరం; కానీ పాపాన్ని నిరాకరించడం కాదు.
• దైవిక సంకల్పం ఉంది; కానీ మానవ బాధ్యత తొలగిపోదు.

50. ధ్యాన ప్రశ్నలు

1. నా జీవితంలో కరువు వంటి పరిస్థితి వచ్చినప్పుడు మొదటి ప్రతిస్పందన భయమా, ప్రార్థనా?
2. దేవుని మార్గదర్శకత లేకుండా నేను భద్రత కోసం తీసుకున్న నిర్ణయాలు ఏమైనా ఉన్నాయా?
3. అబ్రాహాము వలె తప్పు మార్గానికి వెళ్లి ఉంటే, బలిపీఠానికి తిరిగి రావడానికి సిద్ధమా?
4. ఇస్సాకు వలె కరువు మధ్య విత్తవలసిన రంగం ఏది?
5. దేవుడు నన్ను ఒక పరిస్థితిలో ఉండమని చెబుతున్నాడా, లేక వెళ్లమని చెబుతున్నాడా?
6. సమృద్ధి కాలంలో భవిష్యత్తు కోసం నేను జ్ఞానంగా సిద్ధపడుతున్నానా?
7. ఆలస్యం కారణంగా దేవుడు నన్ను మరచిపోయాడని భావిస్తున్నానా?
8. నా జీవితంలో కనిపించని ఏర్పాట్లు దేవుడు చేస్తున్నాడని నమ్మగలనా?
9. గత గాయాలు యాకోబు వలె నా ప్రస్తుత నిర్ణయాలను నియంత్రిస్తున్నాయా?
10. యోసేపు వలె మానవ చెడుకంటే దేవుని సంకల్పాన్ని గొప్పగా చూడగలనా?
11. దేవుడు ఇచ్చిన వనరులను ఇతరుల రక్షణకు ఉపయోగిస్తున్నానా?
12. నా బాధ ద్వారా దేవుడు నన్ను భవిష్యత్తు సేవకు సిద్ధం చేస్తున్నాడా?

51. ముఖ్య ఆధ్యాత్మిక సత్యాలు

• వాగ్దాన భూమిలో కూడా కరువు రావచ్చు.
• కరువు దేవుని వాగ్దానాన్ని రద్దు చేయదు.
• భయంతో తీసుకున్న నిర్ణయాలు కొత్త ప్రమాదాలను తెస్తాయి.
• ప్రతి తరానికి దేవుని తాజా మార్గదర్శకత అవసరం.
• దేవుడు కరువులో కూడా ఆశీర్వదించగలడు.
• సమృద్ధి కాలం భవిష్యత్తు సిద్ధతకు అవకాశం.
• ఆలస్యం దేవుని నిర్లక్ష్యం కాదు.
• బాధ దైవిక సిద్ధతలో భాగమవచ్చు.
• మానవ చెడు దేవుని సంకల్పాన్ని ఓడించలదు.
• దేవుడు మనకు తెలియకముందే రక్షణ మార్గాన్ని సిద్ధం చేయగలడు.
• కరువు కుటుంబ పునరేకీకరణకు, పశ్చాత్తాపానికి సాధనమవచ్చు.
• దేవుని అదృశ్య హస్తం చరిత్రను విమోచన దిశగా నడిపిస్తుంది.

52. ముగింపు

ఆదికాండములో కరువు అనేది విశ్వాసాన్ని నాశనం చేయడానికి వచ్చిన శక్తిగా కాక, విశ్వాసాన్ని పరీక్షించి శుద్ధి చేసే సందర్భంగా కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము కథలో కరువు భయాన్ని బయలుపరచింది.
ఇస్సాకు కథలో కరువు విధేయతను పరీక్షించింది.
యోసేపు కథలో కరువు దేవుని ముందుచూపు, పరిపాలన, రక్షణ సంకల్పాన్ని వెల్లడించింది.
యాకోబు కథలో కరువు కనిపించని దైవిక ఏర్పాటును బయటపెట్టింది.

మనిషి కరువును కొరతగా చూస్తాడు.
దేవుడు దానిని నడిపింపుగా ఉపయోగించగలడు.

మనిషి శ్రమను నష్టంగా చూస్తాడు.
దేవుడు దానిని సిద్ధతగా మార్చగలడు.

మనిషి ఆలస్యాన్ని మరచిపోవడంగా చూస్తాడు.
దేవుడు దానిని సరైన సమయానికి ఏర్పాటుగా ఉపయోగించగలడు.

మనిషి విడిపోవడాన్ని ముగింపుగా చూస్తాడు.
దేవుడు దానిని భవిష్యత్తు పునరేకీకరణకు మార్గంగా మార్చగలడు.

అందువల్ల కరువు సమయంలో విశ్వాసి అడగవలసిన ప్రశ్న కేవలం:

“ఈ కష్టం ఎప్పుడు ముగుస్తుంది?” అనేది మాత్రమే కాదు.

అతడు ఇలా కూడా అడగాలి:

“ఈ కష్టంలో దేవుడు నన్ను ఏమి నేర్పిస్తున్నాడు?”
“ఎక్కడ ఉండమని లేదా ఎక్కడికి వెళ్లమని నడిపిస్తున్నాడు?”
“ఎవరిని రక్షించడానికి నన్ను సిద్ధం చేస్తున్నాడు?”
“నా కంటికి కనిపించకపోయినా ఆయన ఏ ఏర్పాట్లు చేస్తున్నాడు?”

ఆదికాండము ఇచ్చే చివరి ధైర్యం ఇదే:

కరువు నిజమే. శ్రమ నిజమే. మానవ చెడు నిజమే. కానీ వీటన్నిటికంటే దేవుని సార్వభౌమ సంకల్పం, నిబంధన విశ్వాస్యత, రక్షణ హస్తం మరింత గొప్పవి.