ఆదికాండము

1. ఆదికాండములో వంధ్యత్వము యొక్క నేపథ్యం

ప్రాచీన సమాజంలో సంతానం కుటుంబ స్థిరత్వానికి, వంశ కొనసాగింపుకు, వారసత్వానికి, సామాజిక గౌరవానికి అత్యంత ముఖ్యమైనది. ముఖ్యంగా కుమారులు కుటుంబనామాన్ని కొనసాగించేవారు; భూమి, ఆస్తి, కుటుంబ ఆశీర్వాదము వారసత్వంగా పొందేవారు.

అందువల్ల సంతానహీనత కేవలం వ్యక్తిగత దుఃఖం మాత్రమే కాదు. అది:

• కుటుంబ భవిష్యత్తుపై అనిశ్చితి,
• సామాజిక అవమానము,
• కుటుంబంలో ఉద్రిక్తత,
• ఇతరులతో పోలిక,
• వ్యక్తిగత అపరాధభావం,
• దేవుని వాగ్దానంపై సందేహం,
• భార్యాభర్తల మధ్య ఒత్తిడి,
• భవిష్యత్తు మూసుకుపోయినట్లనిపించే స్థితి

వంటి అనేక బాధలను కలిగించేది.

ఆదికాండములో ఈ బాధ మరింత తీవ్రమవుతుంది, ఎందుకంటే దేవుడు అబ్రాహాము కుటుంబానికి ప్రత్యేకంగా సంతాన వాగ్దానము చేశాడు. సంతానం లేకపోవడం అంటే కుటుంబ సమస్య మాత్రమే కాదు; దేవుని నిబంధన ఎలా నెరవేరుతుందనే ఆత్మీయ ప్రశ్న కూడా.

2. దేవుని వాగ్దానము మరియు మానవ అసాధ్యత

దేవుడు అబ్రాహాముతో ఇలా వాగ్దానం చేశాడు:

• అతనిని గొప్ప జనముగా చేయుట,
• అతని సంతానమును విస్తరించుట,
• అతని ద్వారా భూమి సమస్త కుటుంబాలను ఆశీర్వదించుట,
• కనాను దేశాన్ని అతని సంతానానికి ఇవ్వుట.

కానీ ఈ వాగ్దానానికి ఒక స్పష్టమైన సమస్య ఉంది: అబ్రాహాముకు సంతానం లేదు; శారా వంధ్యురాలు.

ఇక్కడ ఆదికాండము ఉద్దేశపూర్వకంగా ఒక విరుద్ధ దృశ్యాన్ని నిర్మిస్తుంది:

ఒక వైపు: దేవుని మహత్తర వాగ్దానం.
మరొక వైపు: మానవ అసమర్థత.

ఈ విరుద్ధత ద్వారా దేవుడు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని తెలియజేస్తాడు: నిబంధన వంశము మానవ సహజశక్తి వల్ల ఏర్పడలేదు. అది దేవుని అద్భుతమైన కృపా కార్యము.

వాగ్దానము నెరవేరుటకు సహజమైన మార్గాలు మూసుకుపోయినప్పుడు, దేవుని శక్తి మరింత స్పష్టమవుతుంది.

3. శారా వంధ్యత్వము: వాగ్దానము మరియు దీర్ఘ నిరీక్షణ

3.1 శారా వంధ్యురాలిగా పరిచయం చేయబడుట

శారా కథ ప్రారంభంలోనే ఆమె వంధ్యురాలని ఆదికాండము స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. ఇది కథలో చిన్న సమాచారం కాదు. అబ్రాహాము పిలుపు, సంతాన వాగ్దానం, గొప్ప జనముగా మారుట—ఇవన్నీ శారా వంధ్యత్వమనే అసాధ్య పరిస్థితి మధ్య ప్రకటించబడ్డాయి.

దేవుడు అబ్రాహామును పిలిచినప్పుడు అతనికి సుమారు డెబ్బై ఐదు సంవత్సరాలు. ఇస్సాకు జన్మించినప్పుడు అతనికి వంద సంవత్సరాలు. అంటే వాగ్దానం ప్రకటించబడిన తరువాత సుమారు ఇరవై ఐదు సంవత్సరాల నిరీక్షణ ఉంది.

ఈ కాలంలో:

• దేవుడు పలుమార్లు వాగ్దానాన్ని ధృవీకరించాడు.
• అబ్రాహాము వృద్ధుడయ్యాడు.
• శారా సంతానోత్పత్తి వయస్సును దాటింది.
• సహజ అవకాశాలు తగ్గిపోయాయి.
• మానవ ఆశలు క్షీణించాయి.
• దేవుని వాగ్దానమే ఏకైక ఆధారంగా మిగిలింది.

3.2 ఆలస్యములో విశ్వాస పరీక్ష

దేవుడు వాగ్దానం చేసిన వెంటనే ఇస్సాకును ఇవ్వలేదు. ఎందుకంటే దేవుడు కేవలం ఒక శిశువును ఇవ్వడం మాత్రమే కాదు; అబ్రాహాము మరియు శారాలో విశ్వాసాన్ని నిర్మిస్తున్నాడు.

నిరీక్షణకాలంలో ఈ ప్రశ్నలు ఉత్పన్నమయ్యాయి:

• దేవుడు నిజంగా తన మాట నిలబెట్టుకుంటాడా?
• పరిస్థితులు పూర్తిగా అసాధ్యమైనా వాగ్దానం నెరవేరుతుందా?
• మానవ సహాయం లేకుండా దేవుడు కార్యం చేయగలడా?
• ఆలస్యము దేవుని నిరాకరణమా?
• దేవుని సమయమును వేచిచూడాలా, లేక మనమే పరిష్కారాన్ని సృష్టించాలా?

విశ్వాసం అంటే వాగ్దానాన్ని వినడం మాత్రమే కాదు. పరిస్థితులు వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా కనిపించినప్పటికీ దేవుని నమ్మడం.

4. హాగరు ద్వారా మానవ ప్రత్యామ్నాయము

శారా దీర్ఘకాల నిరీక్షణలో అలసిపోయింది. దేవుని వాగ్దానం ఎలా నెరవేరుతుందో తనకు అర్థం కాలేదు. అందువల్ల తన దాసి హాగరును అబ్రాహాముకు ఇచ్చి, ఆమె ద్వారా సంతానం పొందాలని ప్రయత్నించింది.

ఈ చర్య ఆ కాలపు కొన్ని సామాజిక ఆచారాలకు అనుగుణంగా ఉండవచ్చును. అయినప్పటికీ అది దేవుని స్పష్టమైన సమయమును వేచిచూడకుండా మానవ పద్ధతిలో వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చే ప్రయత్నమైంది.

ఇష్మాయేలు జన్మించాడు. కాని ఆ సంఘటన కుటుంబంలో:

• అసూయ,
• అవమానం,
• కలహం,
• హాగరుపై కఠినత,
• శారా బాధ,
• అబ్రాహాము సంకటస్థితి,
• దీర్ఘకాలిక కుటుంబ విభేదం

తెచ్చింది.

ఇక్కడ ఒక గొప్ప ఆత్మీయ సూత్రం కనిపిస్తుంది:

దేవుని వాగ్దానాన్ని మానవ తొందరపాటు ద్వారా నెరవేర్చాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, సమస్యను పరిష్కరించామని అనిపించినా కొత్త బాధలను సృష్టించవచ్చు.

అయితే మానవ వైఫల్యం దేవుని పరిపాలనను అడ్డుకోలేదు. దేవుడు హాగరును చూశాడు, ఇష్మాయేలును ఆశీర్వదించాడు, అయినప్పటికీ నిబంధన వంశము ఇస్సాకు ద్వారా కొనసాగుతుందని స్పష్టంచేశాడు.

దేవుని అదృశ్య హస్తము మానవ తప్పిదాల మధ్యలో కూడా తన ఉద్దేశాన్ని కొనసాగించింది.

5. శారా గర్భము మూయబడిందా, లేక దేవుని ఉద్దేశానికి నిల్వ చేయబడిందా?

మానవ దృష్టిలో శారా గర్భము మూసుకుపోయింది. దైవిక దృష్టిలో అది దేవుని ప్రత్యేక సమయానికి నిల్వ చేయబడింది.

దేవుడు శారాకు శిశువును సాధారణ సమయంలో ఇవ్వకుండా, మానవ సామర్థ్యం పూర్తిగా ముగిసిన తరువాత ఇచ్చాడు. ఎందుకు?

5.1 జననం దేవుని కార్యమని నిరూపించుటకు

ఇస్సాకు జననం మానవ శక్తితో వివరించలేనిది. అబ్రాహాము వృద్ధుడు; శారా సంతానోత్పత్తి వయస్సును దాటింది. అందువల్ల ఇస్సాకు జననం దేవుని జోక్యమే.

5.2 వాగ్దానము కృపపై ఆధారపడిందని చూపుటకు

నిబంధన వంశము మానవ యోగ్యత, శక్తి, ప్రణాళిక లేదా సహజ సామర్థ్యంపై ఆధారపడలేదు. అది దేవుని కృపా ఎన్నిక మరియు వాగ్దానంపై ఆధారపడింది.

5.3 దేవుని మహిమను ప్రకటించుటకు

సహజంగా సాధ్యమైనది జరిగితే మనుష్యులు తమ శక్తిని ఘనపరచవచ్చు. అసాధ్యమైనది జరిగితే ఘనత దేవునికే చెందుతుంది.

5.4 నవ్వును ఆనందంగా మార్చుటకు

దేవుడు కుమారుడు పుడతాడని చెప్పినప్పుడు అబ్రాహాము, శారా ఇద్దరూ నవ్వారు. అది కొంత ఆశ్చర్యం, కొంత అనిశ్చితి, కొంత మానవ అసాధ్యతను ప్రతిబింబించింది. కానీ శిశువు జన్మించిన తరువాత శారా నవ్వు సందేహపు నవ్వు నుండి ఆనందపు నవ్వుగా మారింది.

“ఇస్సాకు” అనే పేరు “అతడు నవ్వును కలిగించును” అనే భావాన్ని కలిగిస్తుంది. దేవుడు వారి అనిశ్చితి నవ్వును సాక్ష్యపు ఆనందంగా మార్చాడు.

6. “నిర్ణయించిన సమయమున” దేవుని సందర్శన

శారా కథలో కీలకమైన ఆలోచన: దేవుడు తాను చెప్పిన నిర్ణయించిన సమయమున కార్యం చేశాడు.

దేవుడు ఆలస్యంగా రాలేదు. మానవ అంచనాల ప్రకారం ఆలస్యంగా అనిపించినప్పటికీ, తన ఉద్దేశంలో ఆయన సమయం పరిపూర్ణమైనది.

దేవుని సమయం:

• తొందరపడదు,
• మరచిపోదు,
• తప్పిపోదు,
• పరిస్థితులచేత నియంత్రించబడదు,
• మానవ వయస్సుచేత పరిమితం కాదు,
• సహజ శక్తులచేత నిరోధించబడదు.

దేవుడు శారాను సందర్శించినప్పుడు, అది యాదృచ్ఛిక సంఘటన కాదు. ఆయన ముందుగా పలికిన మాటను నెరవేర్చిన దైవిక క్షణం.

ఇక్కడ ఆదికాండము దేవుని విశ్వాస్యతను బలంగా ప్రకటిస్తుంది:

దేవుడు చెప్పినట్లే చేశాడు. దేవుడు వాగ్దానం చేసిన సమయానికే నెరవేర్చాడు.

7. రిబ్కా వంధ్యత్వము: ప్రార్థన మరియు సమాధానం

ఇస్సాకు మరియు రిబ్కా వివాహమైన తరువాత రిబ్కా కూడా వంధ్యురాలిగా నిలిచింది. ఇది ఆశ్చర్యకరమైన విషయం. వాగ్దాన కుమారుడైన ఇస్సాకు ద్వారా వంశము కొనసాగవలసి ఉన్నప్పటికీ, అతని భార్యకు సంతానం కలగలేదు.

ఇది ఒక స్పష్టమైన సందేశాన్ని ఇస్తుంది:

ఒకసారి దేవుని వాగ్దానం నెరవేరిన తరువాత, ఇకపై అన్నీ సహజంగా, సమస్యలులేకుండా కొనసాగవు. ప్రతి తరం దేవుని కృపపై ఆధారపడవలసిందే.

7.1 ఇస్సాకు ప్రార్థన

ఇస్సాకు తన భార్య కోసం యెహోవాను ప్రార్థించాడు. దేవుడు అతని ప్రార్థన వినగా రిబ్కా గర్భవతియైంది.

ఇక్కడ వంధ్యత్వము మరియు దైవిక సమయములో ప్రార్థన ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది.

ప్రార్థన:

• దేవుని ఇష్టాన్ని బలవంతం చేయదు;
• దేవుని వాగ్దానాన్ని మనకు అనుకూలమైన సమయానికి తెచ్చే సాధనం కాదు;
• దేవుని పరిపాలనలో మనలను భాగస్వాములను చేస్తుంది;
• మన బలహీనతను అంగీకరింపజేస్తుంది;
• దేవునిపైన ఆధారపడే విశ్వాసాన్ని పెంచుతుంది.

ఇస్సాకు ప్రార్థించాడు; దేవుడు వినాడు. అయినప్పటికీ రిబ్కా వివాహం తరువాత సుమారు ఇరవై సంవత్సరాలు సంతానహీనతను అనుభవించినట్లు కథా కాలక్రమం సూచిస్తుంది. అంటే ప్రార్థనకు సమాధానం వచ్చినప్పటికీ, దీర్ఘ నిరీక్షణ వాస్తవమైంది.

7.2 గర్భంలో పోరాటము

రిబ్కా గర్భవతి అయిన తరువాత కూడా సమస్యలు ముగియలేదు. గర్భంలో పిల్లలు ఒకరితో ఒకరు పోరాడారు. ఆమె యెహోవాను విచారించింది. దేవుడు ఆమె గర్భంలో రెండు జనములు ఉన్నాయని, పెద్దవాడు చిన్నవానికి సేవచేస్తాడని వెల్లడించాడు.

ఇక్కడ దేవుని అదృశ్య హస్తము గర్భధారణకు ముందే కాదు, గర్భంలోనే చరిత్రను నడిపిస్తున్నది. దేవుని ఎన్నిక, ఉద్దేశం, భవిష్యత్తు జనముల గమ్యం—ఇవన్నీ మానవ నియంత్రణకు అతీతంగా ఉన్నాయి.

యాకోబు రాహేలును ప్రేమించాడు. అయినప్పటికీ రాహేలు వంధ్యురాలు; లేయాకు పిల్లలు కలిగారు. ఈ పరిస్థితి కుటుంబంలో తీవ్రమైన అసూయ, పోటీ, బాధకు కారణమైంది.

రాహేలు యాకోబుతో, “నాకు పిల్లలను ఇవ్వు; లేకపోతే నేను చనిపోతాను” అనే స్థాయిలో తన వ్యథను వ్యక్తం చేసింది. యాకోబు కోపంతో, సంతానమును నిరోధించిన దేవుని స్థానంలో తాను ఉన్నానా అని ప్రశ్నించాడు.

ఈ సంఘటన వంధ్యత్వం కలిగించే లోతైన మానసిక, భావోద్వేగ బాధను తెలియజేస్తుంది.

రాహేలు బాధలో:

• ఇతరులతో పోలిక ఉంది,
• సహోదరితో పోటీ ఉంది,
• వివాహంలోని ఒత్తిడి ఉంది,
• తన విలువను సంతానంతో ముడిపెట్టడం ఉంది,
• దేవుని సమయాన్ని అర్థం చేసుకోలేని నిరాశ ఉంది.

8.1 దాసుల ద్వారా సంతాన పోటీ

రాహేలు తన దాసి బిల్హాను యాకోబుకు ఇచ్చింది. లేయా కూడా తన దాసి జిల్పాను ఇచ్చింది. పిల్లల జననము కుటుంబ పోటీగా మారింది.

ఇక్కడ మళ్లీ శారా కథలో కనిపించిన మానవ ప్రత్యామ్నాయపు స్వభావం కనిపిస్తుంది. దేవుని సమయాన్ని వేచిచూడలేనప్పుడు మనిషి తన పద్ధతులను సృష్టిస్తాడు. కాని ఆ పద్ధతులు అసూయను, సంబంధ విరుగుడును, భావోద్వేగ సంక్లిష్టతను పెంచుతాయి.

8.2 “దేవుడు రాహేలును జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు”

చివరకు దేవుడు రాహేలును జ్ఞాపకము చేసుకొని, ఆమె ప్రార్థన వినీ, ఆమె గర్భమును తెరిచాడు. ఆమె యోసేపును కనింది.

“జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు” అన్నది దేవుడు ముందుగా రాహేలును మరచిపోయాడని కాదు. బైబిల్ భాషలో దేవుడు జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు అంటే, తన కృపా ఉద్దేశం ప్రకారం కార్యరూపంలో జోక్యం చేసుకున్నాడు.

దేవుడు రాహేలు బాధను చూశాడు. సరైన సమయములో ఆమె జీవితంలో ప్రవేశించాడు. ఆమె అవమానాన్ని తొలగించి, యోసేపును ఇచ్చాడు.

ఆ యోసేపే తరువాత:

• తన కుటుంబాన్ని కరువు నుండి రక్షించాడు,
• ఐగుప్తులో ఉన్నత స్థానానికి చేరుకున్నాడు,
• నిబంధన కుటుంబ సంరక్షణకు సాధనమయ్యాడు,
• దేవుని అదృశ్య పరిపాలనకు గొప్ప ఉదాహరణగా నిలిచాడు.

అందువల్ల రాహేలు నిరీక్షణ ఆమె వ్యక్తిగత ఆశీర్వాదంతో మాత్రమే ముగియలేదు. ఆమె ఆలస్యంగా పొందిన కుమారుడు దేవుని విశాల రక్షణ ప్రణాళికలో కీలకుడయ్యాడు.

9. వంధ్యత్వం ఒకే కారణంతో వివరించబడదు

ఆదికాండములో వంధ్యత్వాన్ని చూసినప్పుడు ఒక ప్రమాదకరమైన తప్పుదారుణాన్ని నివారించాలి: వంధ్యత్వము తప్పనిసరిగా వ్యక్తిగత పాపానికి శిక్ష అని అనుకోవడం.

శారా, రిబ్కా, రాహేలు కథలు అలాంటి సులభమైన సమీకరణాన్ని సమర్థించవు. వారి వంధ్యత్వము ప్రధానంగా దేవుని పరిపాలన, ఆయన సమయము, వాగ్దాన నెరవేర్పు, విశ్వాస నిర్మాణంతో ముడిపడి ఉంది.

బైబిల్ బాధకు ప్రతి సందర్భంలో ఒకే కారణాన్ని ఇవ్వదు. కొన్నిసార్లు బాధ:

• పతిత లోక వాస్తవం,
• మానవ నిర్ణయాల ఫలితం,
• ఇతరుల పాపం,
• విశ్వాస పరీక్ష,
• దైవిక శిక్షణ,
• దేవుని మహిమ వెల్లడించడానికి ఏర్పడిన సందర్భం,
• మనకు తెలియని ఉద్దేశాలలో భాగం

కావచ్చు.

అందువల్ల వంధ్యత్వాన్ని అనుభవించేవారిని నిందించడం బైబిలు స్ఫూర్తికి విరుద్ధం. ఆదికాండము వారిని తప్పు చేసినవారిగా కాదు, బాధపడుతూ దేవుని కృపకు ఎదురుచూసే వ్యక్తులుగా చూపిస్తుంది.

10. వంధ్యత్వం మరియు దేవుని అదృశ్య హస్తము

దేవుని అదృశ్య హస్తము అంటే దేవుడు ప్రతి సందర్భంలో ప్రత్యక్ష అద్భుతం చేయకపోయినా, సంఘటనల వెనుక తన ఉద్దేశాలను నెరవేర్చుతున్నాడు.

వంధ్యత్వ కథలలో దేవుని అదృశ్య హస్తము అనేక విధాలుగా కనిపిస్తుంది.

10.1 కుటుంబ వంశాన్ని కాపాడుట

సహజంగా వంశము ముగిసిపోవలసిన చోట దేవుడు దానిని కొనసాగించాడు.

10.2 సరైన వ్యక్తిని సరైన సమయంలో జన్మింపజేయుట

ఇస్సాకు, యాకోబు, యోసేపు జననాలు యాదృచ్ఛికం కాదు. వారు దేవుని రక్షణ చరిత్రలో ప్రత్యేక పాత్రలు పోషించారు.

10.3 మానవ బలాన్ని తొలగించుట

మానవులు తమ శక్తి, సామర్థ్యం, ప్రణాళిక ద్వారా దేవుని ఉద్దేశాన్ని సాధించామని చెప్పుకోకుండా, దేవుడు అసాధ్యత మధ్యలో కార్యం చేశాడు.

10.4 బాధను విస్తృతమైన ఆశీర్వాదానికి మార్గముగా ఉపయోగించుట

రాహేలు నిరీక్షణ యోసేపు జననానికి దారి తీసింది; యోసేపు ద్వారా కుటుంబం రక్షించబడింది.

10.5 మానవ తప్పిదాలను కూడా తన ప్రణాళికలో చేర్చుట

శారా–హాగరు సంఘటన, యాకోబు కుటుంబ పోటీ—ఇవన్నీ బాధాకరమైనవే. దేవుడు వాటిని ఆమోదించాడని కాదు; అయినప్పటికీ అవి తన పరమ ఉద్దేశాన్ని నాశనం చేయనివ్వలేదు.

11. దైవిక సమయము యొక్క స్వభావము

11.1 దేవుని సమయం మన సమయానికి భిన్నమైనది

మానవుడు తక్షణ ఫలితాన్ని కోరుకుంటాడు. దేవుడు సంపూర్ణ ఉద్దేశాన్ని దృష్టిలో ఉంచుతాడు.

మనము ఒక సంఘటనను మాత్రమే చూస్తాము. దేవుడు తరతరాలను చూస్తాడు.
మనము ప్రస్తుత బాధను చూస్తాము. దేవుడు భవిష్యత్తు ఫలితాన్ని చూస్తాడు.
మనము ఆలస్యాన్ని చూస్తాము. దేవుడు సిద్ధతను చూస్తాడు.

11.2 దేవుని సమయం వ్యక్తులను సిద్ధపరుస్తుంది

అబ్రాహాము, శారా నిరీక్షణలో విశ్వాసం నేర్చుకున్నారు. ఇస్సాకు ప్రార్థనలో ఆధారపడటం నేర్చుకున్నాడు. రిబ్కా దేవునిని విచారించడం నేర్చుకుంది. రాహేలు తన అసమర్థతను ఎదుర్కొంది.

దేవుడు వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చే ముందు, వాగ్దానాన్ని స్వీకరించేవారిని కూడా సిద్ధపరుస్తాడు.

11.3 దేవుని సమయం మహిమను తనవైపు తిప్పుతుంది

ఇస్సాకు యౌవన దంపతులకు వెంటనే పుట్టి ఉంటే, అది సాధారణ జననంగా కనిపించేది. వృద్ధాప్యంలో జన్మించటం వల్ల అది దేవుని కార్యమని అందరికీ స్పష్టమైంది.

11.4 దేవుని సమయం విస్తృత ప్రణాళికతో అనుసంధానమై ఉంటుంది

ఇస్సాకు జననం కేవలం అబ్రాహాము కుటుంబ ఆనందం కోసం కాదు. అతని ద్వారా:

• యాకోబు,
• ఇశ్రాయేలు పన్నెండు గోత్రాలు,
• ఇశ్రాయేలు జనము,
• చివరకు మెస్సీయ వంశము

రావలసి ఉంది.

కాబట్టి ఒక వ్యక్తి ఎదురుచూపు దేవుని విశ్వవ్యాప్త రక్షణ ప్రణాళికలో భాగమై ఉండవచ్చు.

12. నిరీక్షణలో మానవ ప్రతిస్పందనలు

ఆదికాండము నిరీక్షణలో విశ్వాసుల బలహీనతలను నిజాయితీగా చూపిస్తుంది.

12.1 సందేహం

అబ్రాహాము తన దాసుడైన ఎలీయెజెరు వారసుడవుతాడా అని ప్రశ్నించాడు. తరువాత ఇష్మాయేలు ద్వారా వాగ్దానం కొనసాగాలని ఆశించాడు.

12.2 నవ్వు

శారా దేవుని మాట విని నవ్వింది. అసాధ్య పరిస్థితి ఆమెకు వాగ్దానాన్ని నమ్మడం కష్టమైంది.

12.3 మానవ ప్రణాళిక

శారా హాగరును ఇచ్చింది. రాహేలు బిల్హాను ఇచ్చింది.

12.4 అసూయ

రాహేలు లేయాపై అసూయపడింది.

12.5 కోపం

యాకోబు రాహేలు మాటలకు కోపపడాడు.

12.6 ప్రార్థన

ఇస్సాకు తన భార్య కొరకు ప్రార్థించాడు. రిబ్కా దేవునిని విచారించింది.

12.7 చివరకు ఆనందము

దేవుడు వారి బాధను సాక్ష్యంగా మార్చాడు.

ఇవి విశ్వాసులు ఎల్లప్పుడూ పరిపూర్ణంగా ఎదురుచూడరని చూపిస్తాయి. అయినప్పటికీ దేవుని విశ్వాస్యత మానవుల అస్థిరతకంటే గొప్పది.

13. వంధ్య స్త్రీలు మరియు నిబంధన వంశము

ఆదికాండములో ఒక ఆశ్చర్యకరమైన నమూనా ఉంది: నిబంధన వంశానికి ముఖ్యమైన అనేక స్త్రీలు వంధ్యత్వాన్ని అనుభవించారు.

• శారా — ఇస్సాకుకు తల్లి
• రిబ్కా — యాకోబు, ఏశావులకు తల్లి
• రాహేలు — యోసేపు, బెన్యామీనులకు తల్లి

ఈ నమూనా ఉద్దేశపూర్వకమైనది. దేవుని ప్రజల చరిత్ర సహజ సంతానోత్పత్తి శక్తి యొక్క విజయగాథ కాదు; అది దేవుని జీవదాయక కృప యొక్క చరిత్ర.

ప్రతి తరంలో దేవుడు చెప్పినట్లుగా కనిపిస్తుంది:

“ఈ వంశము మీ శక్తిచేత కొనసాగదు. నా వాగ్దానముచేత కొనసాగుతుంది.”

ఈ విధంగా వంధ్యత్వము నిబంధనను నిలిపివేయలేదు; దేవుని కృపను మరింత స్పష్టంగా చేసింది.

14. “గర్భమును తెరవుట” అనే దైవిక అధికారం

ఆదికాండములో గర్భధారణ దేవుని సార్వభౌమ అధికారంతో అనుసంధానించబడింది.

దేవుడు:

• గర్భమును మూయగలడు,
• గర్భమును తెరవగలడు,
• సంతానాన్ని అనుగ్రహించగలడు,
• జనన సమయాన్ని నిర్ణయించగలడు,
• పుట్టబోయే పిల్లల పాత్రను తన ఉద్దేశంలో చేర్చగలడు.

ఇది మానవ బాధను తేలికగా తీసుకోవాలని కాదు. దీనర్థం జీవము దేవుని వరమని, దాని మీద చివరి అధికారం ఆయనదని.

అయితే ఈ సత్యాన్ని బాధపడుతున్నవారిపై కఠినంగా ప్రయోగించకూడదు. దైవ సార్వభౌమత్వం మనలను నిర్దయకు కాకుండా వినయానికి, ప్రార్థనకు, దయకు నడిపించాలి.

ప్రాచీన సమాజంలో స్త్రీ విలువను తరచుగా ఆమె పిల్లలను కనగల సామర్థ్యంతో కొలిచేవారు. కానీ ఆదికాండము స్త్రీల కథలను కేవలం సంతానోత్పత్తికి పరిమితం చేయదు.

శారా, రిబ్కా, రాహేలు ప్రతి ఒక్కరూ:

• నిబంధన కుటుంబంలో కీలక వ్యక్తులు,
• దేవుని ఉద్దేశంలో భాగస్వాములు,
• విశ్వాసం మరియు బలహీనత కలిగిన నిజమైన వ్యక్తులు,
• దేవునిచే చూచబడినవారు,
• దేవుని కృపను పొందినవారు.

వారి విలువ పిల్లలు పుట్టిన తరువాత మాత్రమే ఏర్పడలేదు. వారు ముందే దేవునికి తెలిసినవారు, ప్రేమింపబడినవారు, ఆయన ఉద్దేశంలో భాగమైనవారు.

ఇది నేటికీ ముఖ్యమైన సత్యం: ఒక స్త్రీ యొక్క విలువ వివాహం, గర్భధారణ, మాతృత్వం లేదా పిల్లల సంఖ్యచేత నిర్ణయించబడదు. ఆమె దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన వ్యక్తిగా అంతర్గత గౌరవం కలిగియుంది.

16. వంధ్యత్వము మరియు బాధను రొమాంటిక్ చేయకూడదు

దేవుడు వంధ్యత్వాన్ని తన ఉద్దేశంలో ఉపయోగించినందున, బాధ స్వయంగా మంచిదని చెప్పకూడదు. శారా, రిబ్కా, రాహేలు అనుభవించిన నిరీక్షణ నిజమైన శ్రమ.

వారి కథలలో:

• కన్నీరు ఉంది,
• అవమానం ఉంది,
• కుటుంబ కలహం ఉంది,
• అసూయ ఉంది,
• ఒంటరితనం ఉంది,
• ప్రశ్నలు ఉన్నాయి,
• నిరీక్షణ ఉంది.

దేవుడు బాధను ఉపయోగించగలడు; అందువల్ల బాధను చిన్నచూపు చూడకూడదు. దేవుని పరిపాలనను నమ్మడం అంటే బాధను నిరాకరించడం కాదు. బాధ మధ్యలో కూడా దేవుడు కార్యం చేస్తున్నాడని విశ్వసించడం.

17. ప్రతి నిరీక్షణ ఇస్సాకు జననంలా ముగుస్తుందా?

ఆదికాండములో వంధ్య స్త్రీలకు చివరకు పిల్లలు పుట్టారు. కానీ ఈ కథలను ఆధారంగా చేసుకొని ప్రతి వంధ్య దంపతులకు తప్పనిసరిగా సహజ సంతానం కలుగుతుందని వాగ్దానం చేయలేము.

ఈ కథలు మనకు నేర్పేది:

• దేవుడు అసాధ్యమైనది చేయగలడు;
• ప్రార్థన చేయవచ్చు;
• నిరీక్షణలో విశ్వాసం కలిగి ఉండవచ్చు;
• దేవుడు బాధను చూస్తాడు;
• దేవుని కృప అనేక విధాలుగా ప్రత్యక్షమవుతుంది;
• దేవుని విశ్వాస్యత ఒక నిర్దిష్ట ఫలితానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.

కొంతమందికి దేవుడు సహజ సంతానం ఇవ్వవచ్చు. మరికొందరిని దత్తత, ఆత్మీయ సేవ, ఇతర పిల్లల సంరక్షణ, సంఘ కుటుంబం లేదా ఇతర పిలుపుల ద్వారా ఫలవంతులుగా చేయవచ్చు.

దేవుని మంచితనాన్ని ఒక నిర్దిష్ట సమాధానంతో మాత్రమే కొలవకూడదు.

18. వంధ్యత్వము యొక్క ఆత్మీయ రూపకము

ఆదికాండములో వంధ్యత్వము వాస్తవ శారీరక స్థితి. అయినప్పటికీ అది విస్తృత ఆత్మీయ సత్యాన్ని కూడా ప్రతిబింబిస్తుంది.

మనిషి తనంతట తాను:

• జీవాన్ని సృష్టించలేడు,
• దేవుని వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చలేడు,
• రక్షణను సంపాదించలేడు,
• ఆత్మీయ ఫలాన్ని ఉత్పత్తి చేయలేడు.

దేవుడు నిర్జీవ స్థితిలో జీవం కలిగించేవాడు. శూన్యతలో సృష్టిని పుట్టించిన దేవుడే వంధ్య గర్భంలో జీవాన్ని కలిగించాడు.

అందువల్ల వంధ్య గర్భము దేవుని పునరుజ్జీవక శక్తికి ఒక దృశ్యరూపంగా నిలుస్తుంది. మానవ అసమర్థత దేవుని సృజనాత్మక శక్తికి అడ్డంకి కాదు.

19. క్రీస్తు వైపు చూపించే వాగ్దాన జననాలు

ఇస్సాకు అద్భుత జననం తరువాతి గొప్ప వాగ్దాన జననాలకు ముందుచూపు వంటిది.

ఇస్సాకు:

• దేవుని వాగ్దానముచేత జన్మించాడు,
• మానవ అసాధ్యత మధ్య పుట్టాడు,
• నిబంధన వంశాన్ని కొనసాగించాడు,
• అర్పించబడబోయిన కుమారునిగా నిలిచాడు,
• దేవుని ఏర్పాటు చేసిన బలితో తిరిగి పొందబడినవాడిగా కనిపించాడు.

ఈ నమూనాలు చివరకు యేసుక్రీస్తులో మరింత సంపూర్ణంగా నెరవేరాయి. క్రీస్తు జననం కూడా మానవ సాధారణ సామర్థ్యానికి అతీతమైన దైవిక కార్యము. ఆయన ద్వారా అబ్రాహాముకు ఇచ్చిన “సమస్త జనములు ఆశీర్వదింపబడుదురు” అనే వాగ్దానం పరిపూర్ణతను పొందింది.

శారా గర్భంలోని అసాధ్యతను జయించిన దేవుడు, కన్య గర్భంలో రక్షకుని జన్మింపజేసి తన పరమ రక్షణ కార్యాన్ని ప్రకటించాడు.

20. వంధ్యత్వ కథలలో దైవిక పరిపాలన యొక్క దశలు

ఆదికాండములో వంధ్యత్వం మరియు దైవిక సమయాన్ని పరిశీలించినప్పుడు ఒక సాధారణ నమూనా కనిపిస్తుంది:

20.1 వాగ్దానం

దేవుడు ముందుగా తన ఉద్దేశాన్ని ప్రకటిస్తాడు.

20.2 అసాధ్యత

పరిస్థితులు వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా కనిపిస్తాయి.

20.3 నిరీక్షణ

కాలం గడుస్తుంది; మానవ ఆశలు పరీక్షించబడతాయి.

20.4 మానవ ప్రయత్నము

మనుష్యులు తమ పరిష్కారాలను ప్రయత్నిస్తారు.

20.5 సంక్లిష్టత

మానవ ప్రయత్నాలు కొత్త సమస్యలను తెస్తాయి.

20.6 దైవిక జోక్యం

దేవుడు తన సమయములో కార్యం చేస్తాడు.

20.7 వాగ్దాన నెరవేర్పు

దేవుని మాట నిజమని స్పష్టమవుతుంది.

20.8 విస్తృత ఆశీర్వాదము

వ్యక్తిగత సమాధానం రక్షణ చరిత్రలో భాగమవుతుంది.

21. నేటి విశ్వాసులకు ఆచరణాత్మక పాఠాలు

21.1 ఆలస్యాన్ని నిరాకరణగా భావించకూడదు

దేవుడు వెంటనే సమాధానం ఇవ్వకపోవడం, “లేదు” అని చెప్పినట్లే కాదు. శారా ఇరవై ఐదు సంవత్సరాలు నిరీక్షించింది. ఇస్సాకు, రిబ్కా దీర్ఘకాలం ప్రార్థించారు. రాహేలు ఇతరుల పిల్లలను చూస్తూ బాధపడింది.

దేవుని మౌనం మధ్యలో కూడా ఆయన విశ్వాస్యుడు.

21.2 మానవ తొందరపాటు ప్రమాదకరం

దేవుని సమయాన్ని వేచిచూడకుండా తీసుకునే నిర్ణయాలు దీర్ఘకాలిక బాధను కలిగించవచ్చు. శారా–హాగరు సంఘటన దీనికి స్పష్టమైన ఉదాహరణ.

21.3 ప్రార్థనను విడువకూడదు

ఇస్సాకు తన భార్య కొరకు ప్రార్థించాడు. రిబ్కా దేవునిని విచారించింది. రాహేలును దేవుడు జ్ఞాపకము చేసుకున్నాడు.

ప్రార్థన దేవుని సమయాన్ని మార్చే యంత్రం కాదు; నిరీక్షణలో దేవునితో సంబంధాన్ని నిలుపుకునే జీవన శ్వాస.

21.4 ఇతరులతో పోల్చుకోవడం బాధను పెంచుతుంది

రాహేలు లేయాను చూసి అసూయపడింది. పోలిక మనకు ఉన్న కృపను చూడనివ్వదు. ప్రతి వ్యక్తి కథలో దేవుని పని వేరు.

21.5 మన విలువ ఫలితాలచేత నిర్ణయించబడదు

సంతానం, ఉద్యోగం, వివాహం, సేవా విజయం, ఆర్థిక స్థితి—ఇవేవీ మన అంతిమ విలువను నిర్ణయించవు. మన విలువ దేవుని స్వరూపంలో సృష్టించబడిన వారమనే సత్యంలో ఉంది.

21.6 దేవుడు అసాధ్యతను అవకాశంగా మార్చగలడు

మనకు ముగింపు అనిపించే చోట దేవుడు ఆరంభం చేయగలడు.

21.7 బాధలో ఉన్నవారిని నిందించకూడదు

వంధ్యత్వం లేదా ఇతర నిరీక్షణలను వ్యక్తిగత పాపంతో అనుసంధానించి తీర్పు చేయడం తప్పు. బాధపడుతున్నవారికి సలహా కంటే ముందు సానుభూతి అవసరం.

21.8 దేవుని సమాధానం మన ఊహకు మించినదై ఉండవచ్చు

శారా ఒక కుమారుని కోరుకుంది; దేవుడు నిబంధన వంశానికి వారసుడిని ఇచ్చాడు. రాహేలు ఒక కుమారుని కోరుకుంది; దేవుడు కుటుంబ రక్షకుడైన యోసేపును ఇచ్చాడు.

మనము తక్షణ అవసరాన్ని చూస్తాము; దేవుడు చరిత్రలో దాని స్థానాన్ని చూస్తాడు.

22. వంధ్యత్వముకాక ఇతర “వంధ్య కాలాలు”

ఈ సూత్రం శారీరక సంతానహీనతకు మాత్రమే పరిమితం కాదు. జీవితంలో అనేక రకాల “వంధ్య కాలాలు” ఉండవచ్చు:

• ఫలితం కనిపించని సేవ,
• ఉద్యోగ అవకాశాలు లేకపోవడం,
• వివాహ నిరీక్షణ,
• ప్రార్థనకు సమాధానం ఆలస్యం,
• ఆత్మీయ ఎండదనం,
• ఆరోగ్య పునరుద్ధరణ ఆలస్యం,
• కుటుంబ మార్పు కనిపించకపోవడం,
• పరిచర్యలో ఫలము లేకపోవడం,
• దేవుని పిలుపు నెరవేర్పు ఆలస్యం.

ఈ కాలాలలో ఆదికాండము మనకు చెప్పేది:

• వంధ్య కాలం వ్యర్థ కాలం కాదు;
• కనిపించని వేళ దేవుడు సిద్ధపరుస్తున్నాడు;
• ఫలితం లేకపోవడం దేవుని గైర్హాజరును నిరూపించదు;
• మూసుకుపోయిన ద్వారాలు దేవుని శక్తికి అడ్డంకి కావు;
• దేవుని సమయములో ఫలితం వచ్చినప్పుడు అది ఆయన మహిమను ప్రకటిస్తుంది.

23. సంఘము ఎలా స్పందించాలి?

వంధ్యత్వం లేదా దీర్ఘ నిరీక్షణను అనుభవిస్తున్నవారిపట్ల సంఘము సున్నితంగా ఉండాలి.

సంఘము చేయవలసినవి

• వినాలి,
• వారి బాధను అంగీకరించాలి,
• వారి కోసం ప్రార్థించాలి,
• నిందించకూడదు,
• సరళమైన సమాధానాలు ఇవ్వకూడదు,
• వ్యక్తిగత ప్రశ్నలతో ఒత్తిడి చేయకూడదు,
• పిల్లలున్నవారినే సంపూర్ణ కుటుంబమని భావించకూడదు,
• వారి విలువను గుర్తించాలి,
• అవసరమైనప్పుడు ఆచరణాత్మక సహాయం చేయాలి,
• వారి గోప్యతను గౌరవించాలి.

సంఘము నివారించవలసిన మాటలు

• “నీ విశ్వాసం తక్కువగా ఉంది.”
• “నీవు మరింత ప్రార్థిస్తే తప్పక జరుగుతుంది.”
• “ఏదో పాపం ఉండవచ్చు.”
• “ఆందోళన పడకు; త్వరలోనే పిల్లలు వస్తారు.”
• “ఇతరులకు వచ్చింది; నీకూ వస్తుంది.”
• “దేవుడు ఆలస్యమైతే నీవే ఏదైనా చేయాలి.”

ఇలాంటి మాటలు ఓదార్పు కంటే మరింత గాయపరచవచ్చు.

24.1 దేవుని స్వభావాన్ని గుర్తుంచుకోండి

పరిస్థితులు మారకపోయినా దేవుడు మారడు. ఆయన విశ్వాస్యుడు, జ్ఞానవంతుడు, కరుణామయుడు.

24.2 వాగ్దానాన్ని సరైన సందర్భంలో అర్థం చేసుకోండి

ఆదికాండములో శారాకు ఇచ్చిన నిర్దిష్ట వాగ్దానాన్ని ప్రతి వ్యక్తికి నేరుగా వర్తింపజేయకూడదు. కానీ దేవుని విశ్వాస్యత, కృప, సమీపత వంటి శాశ్వత సత్యాలను నమ్మవచ్చు.

24.3 నిజాయితీగా ప్రార్థించండి

నిరాశ, కోపం, ప్రశ్నలు, కన్నీళ్లు—ఇవన్నీ దేవుని ముందుకు తీసుకురావచ్చు.

24.4 తొందరపాటు నిర్ణయాలను నివారించండి

భయం, అసూయ లేదా ఒత్తిడి ఆధారంగా తీసుకునే నిర్ణయాలకు ముందు దేవుని జ్ఞానం కోరాలి.

24.5 సమాజ సహాయాన్ని స్వీకరించండి

నమ్మదగిన విశ్వాసులు, కుటుంబ సభ్యులు, వైద్య నిపుణులు, ఆత్మీయ నాయకుల సహాయాన్ని పొందవచ్చు.

24.6 వర్తమాన కృపను చూడండి

భవిష్యత్తు సమాధానం కోసం ఎదురుచూస్తూ, నేటి దేవుని సన్నిధి, ఆదరణ, అవకాశాలను నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు.

24.7 ఫలితాన్ని దేవునికి అప్పగించండి

విశ్వాసం అంటే మనం కోరినదే తప్పక జరుగుతుందని పట్టుబట్టడం కాదు. దేవుడు మంచివాడని, ఆయన ఏ సమాధానం ఇచ్చినా ఆయనను పట్టుకోవడం.

25. ప్రధాన వేదాంత సత్యాలు

25.1 దేవుడు జీవదాత

సంతానం మానవ నియంత్రణలో ఉన్న యాంత్రిక ప్రక్రియ మాత్రమే కాదు. జీవము దేవుని వరము.

25.2 దేవుడు నిబంధనకు విశ్వాస్యుడు

మానవ అసమర్థత ఆయన వాగ్దానాన్ని రద్దు చేయదు.

25.3 దేవుడు సార్వభౌముడు

జననము, వంశము, చరిత్ర, జనముల భవిష్యత్తు—ఇవన్నీ ఆయన పరిపాలనలో ఉన్నాయి.

25.4 దేవుడు బాధను చూస్తాడు

హాగరును చూసిన దేవుడు, రాహేలును జ్ఞాపకము చేసుకున్న దేవుడు, శారా అవమానాన్ని ఆనందంగా మార్చిన దేవుడు బాధితులను నిర్లక్ష్యం చేయడు.

25.5 దేవుడు ఆలస్యములో కార్యం చేస్తాడు

కనిపించే ఫలితం లేకున్నా దేవుని ప్రణాళిక ముందుకు సాగుతూనే ఉంటుంది.

25.6 దేవుని కృప మానవ వైఫల్యాన్ని మించిపోతుంది

శారా, అబ్రాహాము, యాకోబు కుటుంబాలు తప్పులు చేసినప్పటికీ దేవుని వాగ్దానం కొనసాగింది.

25.7 దేవుని సమయము రక్షణ చరిత్రతో అనుసంధానమై ఉంది

ఇస్సాకు, యాకోబు, యోసేపు జననాలు చివరకు క్రీస్తు రాకకు దారి తీసిన వంశాన్ని కాపాడాయి.

26. ఆలోచనకు ప్రశ్నలు

1. దేవుని ఆలస్యాన్ని నేను ఏ సందర్భాలలో నిరాకరణగా భావిస్తున్నాను?
2. దేవుని సమయాన్ని వేచిచూడకుండా నేను సృష్టిస్తున్న మానవ ప్రత్యామ్నాయాలు ఏమిటి?
3. ఇతరుల ఆశీర్వాదాలతో పోల్చుకోవడం నా హృదయంలో అసూయను పెంచుతోందా?
4. నా విలువను ఫలితాలు, కుటుంబ స్థితి లేదా విజయాలతో కొలుస్తున్నానా?
5. నిరీక్షణలో ప్రార్థనను కొనసాగిస్తున్నానా?
6. నా జీవితంలోని “వంధ్య కాలం”లో దేవుడు నాలో ఏమి నిర్మిస్తున్నాడు?
7. బాధపడుతున్నవారికి నేను తీర్పు ఇస్తున్నానా, లేక సానుభూతి చూపుతున్నానా?
8. దేవుని సమాధానం నా ఊహకు భిన్నంగా ఉన్నా ఆయనను నమ్మగలనా?
9. గతంలో దేవుడు ఆలస్యంగా అనిపించినా సమయానుకూలంగా కార్యం చేసిన సందర్భాలు ఏమిటి?
10. నా అసాధ్యత దేవుని మహిమ ప్రత్యక్షమయ్యే స్థలమవుతుందని నమ్ముతున్నానా?

27. సంక్షిప్త సారాంశము

ఆదికాండములో వంధ్యత్వము కేవలం శారీరక సమస్యగా చూపబడలేదు. అది దేవుని వాగ్దానం, మానవ అసమర్థత, విశ్వాస పరీక్ష, ప్రార్థన, నిరీక్షణ, దైవిక జోక్యం మరియు రక్షణ చరిత్రతో అనుసంధానించబడింది.

శారా వంధ్యత్వం ఇస్సాకు అద్భుత జననానికి నేపథ్యమైంది.
రిబ్కా వంధ్యత్వం ఇస్సాకు ప్రార్థనకు, దేవుని ఎన్నిక వెల్లడింపుకు మార్గమైంది.
రాహేలు వంధ్యత్వం యోసేపు జననానికి, తద్వారా నిబంధన కుటుంబ రక్షణకు దారి తీసింది.

వారి కథలు మనకు తెలియజేసేది:

• దేవుని ఆలస్యము మరచిపోవడం కాదు;
• దేవుని మౌనం గైర్హాజరు కాదు;
• మానవ అసాధ్యత దైవిక అడ్డంకి కాదు;
• నిరీక్షణ వ్యర్థము కాదు;
• దేవుని సమయం తప్పదు;
• బాధ మధ్యలో కూడా ఆయన అదృశ్య హస్తము కార్యం చేస్తుంది;
• దేవుడు వాగ్దానం చేసినదాన్ని తన సమయములో, తన విధానములో, తన మహిమ కొరకు నెరవేర్చుతాడు.

ముగింపు ఆత్మీయ సత్యము

మనకు వంధ్యంగా, మూసుకుపోయినట్టుగా, ఫలహీనంగా కనిపించే కాలాలు దేవునికి ఖాళీ కాలాలు కావు. కనిపించని స్థలంలో ఆయన విశ్వాసాన్ని నిర్మిస్తూ, పరిస్థితులను సిద్ధపరుస్తూ, తన వాగ్దానాన్ని తన నిర్ణయించిన సమయానికి నెరవేర్చుచున్నాడు.

ముగింపు ప్రార్థన

సర్వశక్తిమంతుడైన దేవా,
మా జీవితాలలో ఆలస్యముగా కనిపించే కాలాలలో నిన్ను నమ్ముటకు మాకు సహాయము చేయుము. మా అసాధ్యతలను చూచి నిరాశపడకుండా, నీ శక్తిని ఆశ్రయించుటకు నేర్పుము. తొందరపాటు నిర్ణయాల నుండి, పోలిక నుండి, అసూయ నుండి, అవిశ్వాసం నుండి మమ్మల్ని కాపాడుము. బాధపడుతున్నవారిని తీర్పు చేయకుండా, దయతో ఆదరించుటకు హృదయమును అనుగ్రహించుము. నీవు మరచిపోని దేవుడవని, నీ సమయము పరిపూర్ణమని, నీ అదృశ్య హస్తము మా జీవితాలలో కార్యం చేస్తూనే ఉందని విశ్వసించుటకు కృపనిమ్ము. మా నిరీక్షణను విశ్వాసంగా, మా కన్నీళ్లను సాక్ష్యంగా, మా బలహీనతను నీ మహిమకు వేదికగా మార్చుము. యేసుక్రీస్తు నామములో ప్రార్థించుచున్నాము. ఆమేన్.