ఆదికాండము

1. హాగరు నేపథ్యం

హాగరు ఐగుప్తీయురాలు. ఆమె శారయికి దాసిగా ఉండేది. అబ్రాహాముకు సంతానం కలుగుతుందనే దేవుని వాగ్దానం ఉన్నప్పటికీ, అది ఆలస్యమవుతున్నట్లుగా కనిపించినప్పుడు శారయి తన దాసియైన హాగరును అబ్రాహాముకు భార్యగా ఇచ్చింది.

ఈ నిర్ణయం దేవుని వాగ్దానంపై సహనంతో నిరీక్షించుటకు బదులుగా, మానవ ప్రణాళిక ద్వారా దానిని నెరవేర్చడానికి చేసిన ప్రయత్నం. హాగరు గర్భవతియైన తరువాత ఆమెకు మరియు శారయికి మధ్య ఉద్రిక్తత పెరిగింది. శారయి హాగరును కఠినంగా బాధించినందున ఆమె అరణ్యానికి పారిపోయింది.

ఇక్కడ హాగరు ఒక సంక్లిష్ట స్థితిలో ఉంది:

• ఆమె పరదేశి.
• ఆమె దాసి.
• ఆమె గర్భవతి.
• ఆమె యజమానురాలి కోపానికి గురైంది.
• ఆమెకు భద్రత లేదు.
• ఆమె భవిష్యత్తు అనిశ్చితంగా ఉంది.
• ఆమె ఒంటరిగా అరణ్యంలో ఉంది.

అయితే మానవ దృష్టిలో మరచిపోయిన హాగరును దేవుడు మరచిపోలేదు.

మొదటి దైవిక సంభాషణ

ఆదికాండము 16:7–14

2. దేవుని దూత హాగరును కనుగొనుట

“యెహోవా దూత అరణ్యములో నీటి బుగ్గయొద్ద ఆమెను కనుగొనెను.”

ఈ వాక్యంలో “కనుగొనెను” అనే భావం చాలా ముఖ్యమైనది. హాగరు దేవుని వెదకలేదు; దేవుడే ఆమెను వెదికాడు. ఆమె ప్రార్థించినట్లు పాఠ్యం స్పష్టంగా చెప్పదు. అయినప్పటికీ ఆమె బాధ, భయం, ఒంటరితనం దేవుని దృష్టికి దూరంగా లేవు.

హాగరు అరణ్యంలో తప్పిపోయి ఉండవచ్చు. కాని దేవునికి ఆమె స్థానం తెలిసినదే. మనుష్యుల మధ్య ఆమె దాసి మాత్రమే అయి ఉండవచ్చు; కానీ దేవుని దృష్టిలో ఆమె పేరు కలిగిన వ్యక్తి.

ఇది ఆదికాండములో దైవిక సంభాషణకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యం:

దేవుని సంభాషణ కొన్నిసార్లు మనిషి దేవుని వెదకడం వల్ల కాదు; దేవుడు మనిషిని వెదకడం వల్ల ప్రారంభమవుతుంది.

ఆదాము పాపం తరువాత దాక్కున్నప్పుడు దేవుడు “నీవెక్కడ ఉన్నావు?” అని పిలిచాడు. కయీను పాపంలో పడకముందు దేవుడు అతనిని హెచ్చరించాడు. హాగరు పారిపోయినప్పుడు దేవుడు ఆమెను అరణ్యంలో కనుగొన్నాడు. దేవుడు తప్పిపోయిన మనిషిని వెదికే దేవుడు.

3. “శారయి దాసియైన హాగరూ” అని పేరుపెట్టి పిలుచుట

దేవుని దూత ఆమెను ఇలా పిలిచాడు:

“శారయి దాసియైన హాగరూ, ఎక్కడనుండి వచ్చితివి? ఎక్కడికి వెళ్లుచున్నావు?”

దేవుడు ఆమె పేరు తెలిసినవాడిగా మాట్లాడాడు. ఇది వ్యక్తిగత దైవిక సంభాషణ. ఆయన “ఓ స్త్రీ” అని మాత్రమే పిలవలేదు. “హాగరూ” అని పేరుపెట్టి పిలిచాడు.

అయితే “శారయి దాసి” అని కూడా పిలిచాడు. దీని ద్వారా ఆమె నిజమైన పరిస్థితిని దేవుడు దాచలేదు. ఆమె బాధను గుర్తించినట్లే, ఆమె సంబంధిత బాధ్యతను కూడా గుర్తించాడు.

దేవుని సంభాషణ ప్రేమతో కూడినదే కానీ వాస్తవాన్ని విస్మరించేది కాదు. ఆయన మన బాధను మాత్రమే గమనించడు; మన స్థితి, బాధ్యత, నిర్ణయాలు, భవిష్యత్తు అన్నిటినీ సమగ్రంగా చూస్తాడు.

4. దేవుని ప్రశ్నలు

దేవుడు హాగరును రెండు ప్రశ్నలు అడిగాడు:

1. “ఎక్కడనుండి వచ్చితివి?”
2. “ఎక్కడికి వెళ్లుచున్నావు?”

దేవునికి సమాధానం తెలియక ప్రశ్నించలేదు. హాగరు తన పరిస్థితిని గుర్తించి, తన ప్రయాణ దిశను పరిశీలించుటకు ఈ ప్రశ్నలు అడిగాడు.

“ఎక్కడనుండి వచ్చితివి?”

ఈ ప్రశ్న గతాన్ని పరిశీలిస్తుంది. హాగరు ఎక్కడినుండి పారిపోయిందో తెలుసుకోవాలి. ఆమె బాధ నిజమైనదే. కాని ఆమె పారిపోవడమూ ఒక వాస్తవం.

“ఎక్కడికి వెళ్లుచున్నావు?”

ఈ ప్రశ్న భవిష్యత్తును పరిశీలిస్తుంది. హాగరుకు స్పష్టమైన గమ్యం లేదు. ఆమె ప్రమాదం నుండి పారిపోయింది గాని, దేవుడు నిర్ణయించిన స్థలానికి ప్రయాణించడం లేదు.

ఆమె మొదటి ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పింది:

“నా యజమానురాలైన శారయి యొద్దనుండి పారిపోవుచున్నాను.”

కాని రెండవ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పలేదు. ఎందుకంటే తాను ఎక్కడికి వెళ్తున్నదో ఆమెకే తెలియదు.

ఇది ఆధ్యాత్మికంగా గొప్ప పాఠం. బాధ నుండి పారిపోవడం ఒక దిశలా కనిపించవచ్చు; కాని అది దేవుని ఉద్దేశ్యం వైపు నడిపే దిశ కావాల్సిన అవసరం లేదు.

5. తిరిగి వెళ్లుమనే దేవుని ఆజ్ఞ

యెహోవా దూత ఆమెతో ఇలా చెప్పాడు:

“నీ యజమానురాలి యొద్దకు తిరిగి వెళ్లి ఆమె చేతిక్రింద అణిగి యుండుము.”

ఈ ఆజ్ఞ సులభమైనది కాదు. హాగరు పారిపోయిన స్థలానికే తిరిగి వెళ్లమని దేవుడు చెప్పాడు. ఆమెను బాధించిన శారయి యొద్దకు తిరిగి వెళ్లడం కఠినమైనదే.

ఈ వాక్యాన్ని దుర్వినియోగం చేయకూడదు. ఇది ప్రతి హింసాత్మక లేదా ప్రమాదకర పరిస్థితిలో బాధితుడు తప్పనిసరిగా తిరిగి వెళ్లాలని బోధించే సాధారణ నియమం కాదు. ఇది హాగరు జీవితానికి సంబంధించిన ప్రత్యేక దైవిక ఆజ్ఞ. దేవుడు ఆమె గర్భంలోని శిశువుకు, ఆమె భవిష్యత్తుకు, అబ్రాహాము కుటుంబ చరిత్రకు సంబంధించిన తన ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చుతున్నాడు.

ఇక్కడ ముఖ్యమైనది:

• దేవుడు హాగరును కేవలం తిరిగి పంపలేదు.
• ముందుగా ఆమెను కనుగొన్నాడు.
• ఆమెను పేరుపెట్టి పిలిచాడు.
• ఆమె బాధను తెలుసుకున్నాడు.
• తరువాత వాగ్దానంతో కూడిన ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు.

దేవుని ఆజ్ఞలు కొన్నిసార్లు కఠినంగా అనిపించవచ్చు. కాని అవి ఆయన జ్ఞానం, సంరక్షణ, భవిష్యత్తు ఉద్దేశ్యంతో కూడి ఉంటాయి.

6. హాగరుకు ఇచ్చిన వాగ్దానం

దేవుడు హాగరుతో ఇలా అన్నాడు:

“నీ సంతానమును లెక్కింపశక్యము కానంతగా విస్తరింపజేసెదను.”

ఇది ఆశ్చర్యకరమైన వాగ్దానం. సాధారణంగా ఆదికాండములో సంతాన విస్తరణ వాగ్దానం అబ్రాహాముతో అనుబంధించబడుతుంది. అయితే ఇక్కడ దేవుడు హాగరుతో నేరుగా మాట్లాడి, ఆమె సంతానాన్ని కూడా విస్తరింపజేస్తానని చెప్పాడు.

దేవుడు ఇష్మాయేలును నిబంధన వాగ్దానపు ప్రత్యేక వారసుడిగా ఎన్నుకోలేదు. ఆ స్థానం ఇస్సాకుకు ఇచ్చాడు. అయినప్పటికీ ఇష్మాయేలును పూర్తిగా విసర్జించలేదు. అతడు అబ్రాహాము సంతానం కావడంతో దేవుడు అతనిని ఆశీర్వదించాడు.

ఇది దేవుని కృప విస్తృతిని చూపిస్తుంది. దేవుని విమోచన ప్రణాళిక ఒక ప్రత్యేక వాగ్దాన వంశం ద్వారా సాగినప్పటికీ, ఆయన సాధారణ కరుణ ఆ వంశానికి వెలుపల ఉన్నవారిపై కూడా విస్తరించింది.

7. శిశువుకు దేవుడే పేరు నిర్ణయించుట

దేవుని దూత ఇలా అన్నాడు:

“నీవు గర్భవతివై యున్నావు; కుమారుని కందువు; యెహోవా నీ దుఃఖమును వినెను గనుక అతనికి ఇష్మాయేలు అను పేరు పెట్టుము.”

“ఇష్మాయేలు” అనే పేరుకు “దేవుడు వినెను” లేదా “దేవుడు వింటాడు” అనే అర్థం ఉంది.

ఈ పేరు హాగరు బాధకు దేవుని ప్రత్యుత్తరంగా నిలుస్తుంది. శారయి ఆమెను బాధించింది. అబ్రాహాము ఆమెను రక్షించలేదు. మానవ సహాయం పరిమితమైంది. కాని దేవుడు ఆమె దుఃఖాన్ని విన్నాడు.

హాగరు దేవునితో పెద్ద ప్రార్థన చేసినట్లు పాఠ్యం నమోదు చేయలేదు. అయినప్పటికీ ఆమె దుఃఖమే దేవుని చెవికి చేరింది.

దీనిలో గొప్ప ఆత్మీయ సత్యం ఉంది:

మన మాటలు స్పష్టంగా ప్రార్థనగా రూపుదిద్దుకోకముందే, మన దుఃఖం దేవుని సమక్షంలో మొరగా వినబడగలదు.

ఇష్మాయేలు ప్రతి సారి పిలువబడినప్పుడు, “దేవుడు విన్నాడు” అనే సత్యం గుర్తుకు రావాలి. ఆ బాలుని పేరే హాగరు అనుభవించిన దైవిక సంభాషణకు సాక్ష్యం.

8. ఇష్మాయేలు భవిష్యత్తు గురించి ప్రకటన

దేవుని దూత ఇష్మాయేలు స్వభావం మరియు భవిష్యత్తు గురించి కూడా వెల్లడించాడు. అతడు బలమైన, స్వతంత్ర స్వభావం కలవాడిగా ఉంటాడని చెప్పబడింది. అతని జీవితం సంబంధ విరోధాలతో కూడి ఉంటుందని కూడా సూచించబడింది.

దేవుని దైవిక సంభాషణ హాగరుకు తక్షణ ఆదరణ మాత్రమే ఇవ్వలేదు; ఆమె కుమారుని భవిష్యత్తును కూడా తెలియజేసింది.

ఇక్కడ దేవుడు:

• గర్భంలోని శిశువును ఎరిగినవాడు.
• అతని లింగాన్ని ముందుగా తెలిపినవాడు.
• అతని పేరును నిర్ణయించినవాడు.
• అతని స్వభావాన్ని ప్రకటించినవాడు.
• అతని సంతానం గురించి వాగ్దానం చేసినవాడు.

దేవుని జ్ఞానం గర్భం నుండి తరాల భవిష్యత్తు వరకు విస్తరించి ఉంటుంది.

9. హాగరు దేవునికి పేరు పెట్టుట

హాగరు తనతో మాట్లాడిన యెహోవాకు:

“ఎల్ రోయి” అని పేరు పెట్టింది.

దీనికి సాధారణంగా “నన్ను చూచే దేవుడు” అనే అర్థం ఇవ్వబడుతుంది.

హాగరు దేవునికి పేరు పెట్టిందని చెప్పబడే ఈ సంఘటన విశేషమైనది. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు, యాకోబు అనుభవించిన దేవుని ప్రత్యక్షతల మధ్య, ఒక ఐగుప్తీయ దాసి కూడా దేవుని స్వభావాన్ని వ్యక్తిగత అనుభవం ద్వారా ప్రకటించింది.

ఆమె దేవునిని కేవలం “చూచే దేవుడు” అని కాదు, “నన్ను చూచే దేవుడు” అని అనుభవించింది.

దేవుడు సాధారణంగా అన్నిటిని చూస్తాడనే సిద్ధాంతం ఆమెకు వ్యక్తిగత సత్యంగా మారింది:

• ఆయన నా బాధను చూశాడు.
• నా ఒంటరితనాన్ని చూశాడు.
• నా గర్భాన్ని చూశాడు.
• నా పారిపోవడాన్ని చూశాడు.
• నా భవిష్యత్తును చూశాడు.
• నేను చూడబడకపోయినా ఆయన నన్ను చూశాడు.

హాగరు అనుభవంలో దైవిక సంభాషణ సమాచారమిచ్చే ప్రక్రియ మాత్రమే కాదు; దేవుని స్వభావాన్ని వెల్లడించే ప్రత్యక్షత.

10. బేర్-లహై-రోయి

ఆ బావికి “బేర్-లహై-రోయి” అనే పేరు పెట్టబడింది. దీనికి “నన్ను చూచిన సజీవుని బావి” లేదా “నన్ను చూచే సజీవ దేవుని బావి” అనే భావం ఉంది.

ఈ స్థలం హాగరు జీవితంలో ఒక జ్ఞాపకస్థలంగా మారింది. అరణ్యంలో ఆమె మరణానికి దగ్గరగా లేదుగాని, ఒంటరిగా, దిశలేకుండా ఉంది. అక్కడే సజీవుడైన దేవుడు ఆమెను చూశాడు.

ఆదికాండములో బావులు, బలిపీఠాలు, చెట్లు, స్థల నామాలు తరచుగా దేవుని ప్రత్యక్షతకు జ్ఞాపకాలుగా నిలుస్తాయి. హాగరు అనుభవించిన బావి కూడా దైవిక సంభాషణకు సాక్ష్యంగా నిలిచింది.

ఆదికాండము 21:8–21

హాగరుతో దేవుని సంభాషణ ఆదికాండము 16తో ముగియలేదు. అనేక సంవత్సరాల తరువాత ఆమె మళ్లీ తీవ్రమైన సంక్షోభాన్ని ఎదుర్కొంది.

11. హాగరు మరియు ఇష్మాయేలు పంపివేయబడుట

ఇస్సాకు పెరిగి పాలు విడిచిన సందర్భంలో విందు జరిగింది. ఇష్మాయేలు ఇస్సాకును ఎగతాళి చేయడం లేదా పరిహాసం చేయడం శారా గమనించింది. ఆమె హాగరును మరియు ఆమె కుమారుని పంపివేయమని అబ్రాహామును కోరింది.

అబ్రాహాముకు ఇది చాలా బాధ కలిగించింది. ఎందుకంటే ఇష్మాయేలు కూడా అతని కుమారుడే. దేవుడు అబ్రాహాముతో మాట్లాడి, శారా మాట వినమని చెప్పాడు. ఇస్సాకు ద్వారానే వాగ్దాన వంశం పిలువబడుతుందని స్పష్టం చేశాడు. అదే సమయంలో ఇష్మాయేలు కూడా అబ్రాహాము సంతానం కావున అతనిని ఒక జనముగా చేస్తానని వాగ్దానం చేశాడు.

అబ్రాహాము హాగరుకు ఆహారం, నీరు ఇచ్చి పంపివేశాడు. ఆమె బేర్షెబా అరణ్యంలో తిరుగుతూ నీరు అయిపోయిన స్థితికి చేరుకుంది.

12. నిరాశలో హాగరు

నీరు అయిపోయినప్పుడు హాగరు ఇష్మాయేలును ఒక పొద క్రింద ఉంచింది. తన కుమారుడు మరణించుట చూడలేనని భావించి కొంత దూరంలో కూర్చొని ఏడ్చింది.

ఇది అత్యంత హృదయవిదారక దృశ్యం.

మొదటి సందర్భంలో ఆమె గర్భవతి. రెండవ సందర్భంలో ఆమె కుమారుడి ప్రాణం ప్రమాదంలో ఉంది.

మొదటి సందర్భంలో ఆమె బాధ నుండి పారిపోయింది. రెండవ సందర్భంలో ఆమెకు తిరిగి వెళ్లే ఇల్లు లేదు.

మొదటి సందర్భంలో దేవుడు నీటి బుగ్గ దగ్గర ఆమెను కనుగొన్నాడు. రెండవ సందర్భంలో నీరు అయిపోయినప్పుడు దేవుడు మళ్లీ ఆమెతో మాట్లాడాడు.

ఈ రెండు సంఘటనలు ఉద్దేశపూర్వకంగా పరస్పరం ప్రతిధ్వనిస్తాయి.

13. దేవుడు బాలుని స్వరం వినుట

ఆదికాండము 21లో ఇలా చెప్పబడింది:

“దేవుడు బాలుని స్వరము వినెను.”

ఆ తరువాత దేవుని దూత ఆకాశమునుండి హాగరును పిలిచాడు.

ఇక్కడ “ఇష్మాయేలు” అనే పేరుకు సంబంధించిన సత్యం మళ్లీ నెరవేరింది. “దేవుడు వినెను” అని పేరు పొందిన బాలుని స్వరాన్ని దేవుడు నిజంగానే విన్నాడు.

హాగరు ఏడ్చింది. బాలుడి స్వరం వినబడింది. దేవుడు స్పందించాడు.

దేవుడు మన ప్రార్థనలను మాత్రమే కాకుండా, బాధలోని నిశ్శబ్దాన్ని, ఏడుపును, బలహీనుడి మొరను కూడా వింటాడు.

14. “హాగరూ, నీకేమి?”

దేవుని దూత ఇలా పిలిచాడు:

“హాగరూ, నీకేమి?”

ఇది మందలింపు కంటే ఆదరణతో కూడిన ప్రశ్న. దేవునికి పరిస్థితి తెలియక అడగలేదు. ఆమె భయాన్ని మాటలలో బయటకు తీసుకొనుటకు, తన సమీపాన్ని తెలియజేయుటకు అడిగాడు.

మొదటి సందర్భంలో:

“ఎక్కడనుండి వచ్చితివి? ఎక్కడికి వెళ్లుచున్నావు?”

రెండవ సందర్భంలో:

“నీకేమి?”

దేవుని ప్రశ్నలు సందర్భానుసారంగా మారుతాయి. మొదటి సందర్భంలో ఆమెకు దిశ అవసరం. రెండవ సందర్భంలో ఆమెకు ఆదరణ, ధైర్యం, ఆశ అవసరం.

15. “భయపడకుము”

దేవుని దూత హాగరుతో ఇలా అన్నాడు:

“భయపడకుము.”

ఇది పరిశుద్ధ గ్రంథమంతటిలో తరచుగా వినిపించే దైవిక ఆదరణ. దేవుని ప్రత్యక్షత మనిషిలో భయాన్ని కలిగించవచ్చు; కష్ట పరిస్థితులు కూడా భయాన్ని పెంచవచ్చు. కాని దేవుడు తన ప్రజలకు, బాధలో ఉన్నవారికి, తన వాగ్దానం పొందినవారికి “భయపడకుము” అని చెబుతాడు.

హాగరు భయం సహజమైనదే:

• నీరు లేదు.
• ఆహారం పరిమితమైంది.
• బాలుడు బలహీనపడుతున్నాడు.
• సహాయం చేసే వారు లేరు.
• భవిష్యత్తు కనిపించడం లేదు.

అయితే దేవుని “భయపడకుము” అనే మాట పరిస్థితి వెంటనే మారినందుకే కాదు; దేవుడు ఆమెతో ఉన్నందుకు.

16. “బాలుడు ఉన్న చోట అతని స్వరాన్ని దేవుడు వినెను”

దేవుడు ఇలా చెప్పాడు:

“బాలుడు ఉన్న చోట అతని స్వరమును దేవుడు వినెను.”

“ఉన్న చోట” అనే మాట దైవిక సన్నిధిని బలంగా తెలియజేస్తుంది. ఇష్మాయేలు అరణ్యంలో ఉన్నాడు. కాని దేవుని వినికిడికి దూరంగా లేడు.

మనిషి దేవాలయంలో, కుటుంబంలో, సమాజంలో, విశ్వాసుల మధ్య ఉన్నప్పుడే దేవుడు వింటాడని కాదు. అరణ్యంలో, దూరంగా, విడిచిపెట్టబడిన స్థితిలో కూడా దేవుడు వింటాడు.

హాగరు మరియు ఇష్మాయేలు అబ్రాహాము గుడారానికి వెలుపల ఉన్నారు; కానీ దేవుని సంరక్షణకు వెలుపల లేరు.

17. లేచి బాలుని ఎత్తుకొనుము

దేవుడు హాగరుతో ఇలా అన్నాడు:

“లేచి బాలుని ఎత్తుకొని నీ చేతితో అతనిని పట్టుకొనుము.”

హాగరు ఆశ కోల్పోయి బాలుని దూరంగా ఉంచింది. దేవుడు ఆమెను తిరిగి చర్యలోకి పిలిచాడు.

దైవిక సంభాషణ కేవలం భావోద్వేగ ఆదరణ ఇవ్వదు; బాధ్యతతో కూడిన చర్యకు పిలుస్తుంది.

దేవుడు ఆమెకు:

• లేచుము.
• బాలుని ఎత్తుకొనుము.
• అతనిని పట్టుకొనుము.
• వాగ్దానాన్ని నమ్ముము.

అని చెప్పాడు.

నిరాశ మనలను క్రియారహితులుగా చేస్తుంది. దేవుని వాక్యం మనలను మళ్లీ నిలబెడుతుంది.

18. “అతనిని గొప్ప జనముగా చేసెదను”

దేవుడు ఇష్మాయేలును గొప్ప జనముగా చేస్తానని మళ్లీ ధృవీకరించాడు.

ఇది కొత్త వాగ్దానం కాదు. ఆదికాండము 16లో ఇచ్చిన వాగ్దానం పునరుద్ఘాటన. అయితే హాగరు ప్రస్తుత పరిస్థితిని బట్టి ఆ వాగ్దానం అసాధ్యంగా కనిపించింది. మరణించబోతున్నట్లుగా కనిపించే బాలుడు ఎలా గొప్ప జనమవుతాడు?

ఇక్కడ దేవుని వాగ్దానం కనిపించే పరిస్థితిని అధిగమిస్తుంది.

దైవిక సంభాషణ తరచుగా మన ప్రస్తుత దృశ్యానికి విరుద్ధంగా దేవుని భవిష్యత్తును ప్రకటిస్తుంది.

• హాగరు మరణాన్ని చూసింది.
• దేవుడు జనమును చూశాడు.
• హాగరు నీరు అయిపోయిందని చూసింది.
• దేవుడు భవిష్యత్తు తరాలను చూశాడు.
• హాగరు ముగింపును అనుకుంది.
• దేవుడు ఆరంభాన్ని ప్రకటించాడు.

19. దేవుడు ఆమె కన్నులు తెరవుట

“దేవుడు ఆమె కన్నులు తెరవగా ఆమెకు ఒక నీటి బావి కనబడెను.”

బావి అప్పుడే సృష్టించబడిందా లేక ముందే ఉండి ఆమెకు కనిపించలేదా అనే విషయాన్ని పాఠ్యం స్పష్టంగా చెప్పదు. అయితే ప్రధాన భావం స్పష్టమే: దేవుడు ఆమెకు అవసరమైన సమకూర్పును చూపించాడు.

కొన్నిసార్లు దేవుని సహాయం మన చుట్టూ ఉండి కూడా నిరాశ, భయం, దుఃఖం వల్ల మనకు కనిపించదు. దేవుడు పరిస్థితిని మార్చడమే కాదు; మన దృష్టిని కూడా తెరుస్తాడు.

హాగరు మొదటి అనుభవంలో “నన్ను చూచే దేవుడు” అని తెలుసుకుంది. రెండవ అనుభవంలో దేవుడు ఆమె కన్నులు తెరిచి, తన సమకూర్పును ఆమెకు చూపించాడు.

ఇది అందమైన పరస్పర సంబంధం:

• దేవుడు ఆమెను చూశాడు.
• తరువాత ఆమె దేవుని సమకూర్పును చూడగలిగింది.

20. దేవుని వాక్యం తరువాత సమకూర్పు

హాగరు బావి నుండి నీటిని తీసుకొని ఇష్మాయేలుకు త్రాగించింది. దేవుని వాక్యం ఆమెను నిరాశ నుండి చర్యకు నడిపించింది. దేవుని సమకూర్పు బాలుని ప్రాణాన్ని కాపాడింది.

దైవిక సంభాషణలో నాలుగు దశలు కనిపిస్తాయి:

1. దేవుడు విన్నాడు.
2. దేవుడు పిలిచాడు.
3. దేవుడు వాగ్దానం చేశాడు.
4. దేవుడు సమకూర్చాడు.

దేవుని మాట మరియు దేవుని కార్యం విడిపోలేవు. ఆయన చెప్పినదాన్ని తన కార్యం ద్వారా నిలబెడతాడు.

21. “దేవుడు బాలునితో ఉండెను”

ఆదికాండము 21:20లో:

“దేవుడు బాలునితో ఉండెను.”

ఇది హాగరు కథలోని ముఖ్యమైన ముగింపు. దేవుడు ఒక్కసారి సంక్షోభంలో రక్షించి వెళ్లిపోలేదు. ఇష్మాయేలు పెరుగుతున్న కాలమంతా దేవుని సన్నిధి అతనితో ఉన్నదని పాఠ్యం చెబుతుంది.

అతడు అరణ్యంలో నివసించాడు. విలుకాడయ్యాడు. అతని తల్లి అతనికి ఐగుప్తు దేశం నుండి భార్యను తీసుకొచ్చింది. అతని జీవితం వాగ్దాన వంశానికి వెలుపల సాగినప్పటికీ, దేవుని సాధారణ సంరక్షణలోనే సాగింది.

“దేవుడు అతనితో ఉండెను” అనే మాట హాగరుకు ఇచ్చిన వాగ్దానం నెరవేరుతున్నదని చూపిస్తుంది.

హాగరుతో దైవిక సంభాషణలో కనిపించే ప్రధాన అంశాలు

22. దేవుడు బలహీనులను చూచే దేవుడు

హాగరు సమాజంలో శక్తివంతురాలు కాదు. ఆమెకు ఆస్తి లేదు, స్వతంత్ర హోదా లేదు, రక్షణ లేదు. అయినప్పటికీ దేవుడు ఆమెను చూశాడు.

హాగరు కథ ద్వారా ఆదికాండము ప్రకటించేది:

• దేవుడు రాజులను చూస్తాడు.
• దేవుడు పితరులను చూస్తాడు.
• దేవుడు కుటుంబాధిపతులను చూస్తాడు.
• దేవుడు దాసులను కూడా చూస్తాడు.
• దేవుడు పరదేశులను చూస్తాడు.
• దేవుడు బాధితులను చూస్తాడు.
• దేవుడు ఒంటరులను చూస్తాడు.

దైవిక సంభాషణ సామాజిక స్థితి ఆధారంగా ఇవ్వబడదు.

23. దేవుడు బాధను వినే దేవుడు

మొదటి సందర్భంలో:

“యెహోవా నీ దుఃఖమును వినెను.”

రెండవ సందర్భంలో:

“దేవుడు బాలుని స్వరము వినెను.”

హాగరు కథలో చూడుట మరియు వినుట అనే రెండు దైవిక లక్షణాలు కలిసి కనిపిస్తాయి.

• దేవుడు ఆమెను చూశాడు.
• దేవుడు ఆమె బాధను విన్నాడు.
• దేవుడు బాలుని స్వరాన్ని విన్నాడు.
• దేవుడు వారి అవసరానికి స్పందించాడు.

పరిశుద్ధ గ్రంథంలో దేవుని చూడుట, వినుట ఆయన కృపామయ జోక్యానికి పూర్వభూమిక.

24. దేవుడు పేరుపెట్టి పిలిచే దేవుడు

దేవుడు హాగరును పేరుపెట్టి పిలిచాడు. ఆమె పేరు దేవునికి తెలుసు. ఆమె కథను తెలుసు. ఆమె పరిస్థితిని తెలుసు.

మానవులు ఆమెను దాసిగా మాత్రమే చూసి ఉండవచ్చు. కాని దేవుడు ఆమెను వ్యక్తిగా చూశాడు.

దైవిక సంభాషణలో పేరుపెట్టి పిలుచుటకు గొప్ప ప్రాముఖ్యత ఉంది. పేరు వ్యక్తిత్వం, గుర్తింపు, సంబంధాన్ని సూచిస్తుంది.

దేవుని దృష్టిలో ఎవరూ గుర్తింపులేని వారు కాదు.

25. దేవుని ప్రశ్నలు మనసును బయలుపరుస్తాయి

హాగరుతో దేవుడు అడిగిన ప్రశ్నలు ఆమె స్థితిని బయటపెట్టాయి:

• ఎక్కడనుండి వచ్చావు?
• ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?
• నీకేమి?

దేవుడు ప్రశ్నలు అడిగినప్పుడు ఆయన సమాచారాన్ని పొందడం కాదు; మనిషిని ఆత్మపరిశీలనకు పిలవడం.

హాగరు తన బాధను, పారిపోవడాన్ని, భయాన్ని, దిశలేమిని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది.

26. దేవుని వాక్యంలో ఆజ్ఞ మరియు వాగ్దానం రెండూ ఉంటాయి

మొదటి సందర్భంలో:

“తిరిగి వెళ్లుము.”

అదే సమయంలో:

“నీ సంతానాన్ని విస్తరింపజేసెదను.”

రెండవ సందర్భంలో:

“లేచి బాలుని ఎత్తుకొనుము.”

అదే సమయంలో:

“అతనిని గొప్ప జనముగా చేసెదను.”

దేవుని వాక్యం మన బాధ్యతను తొలగించదు. అలాగే బాధ్యతను మాత్రమే మోపి ఆశ లేకుండా చేయదు.

ఆజ్ఞ మనం చేయవలసినదాన్ని తెలియజేస్తుంది.
వాగ్దానం దేవుడు చేయబోయేదాన్ని తెలియజేస్తుంది.

27. దేవుని దైవిక సంభాషణ ఆశను పునరుద్ధరిస్తుంది

హాగరు రెండుసార్లు నిరాశ అంచుకు వచ్చింది.

• మొదటిసారి దిశ లేకుండా పారిపోయింది.
• రెండవసారి తన కుమారుని మరణం అనివార్యమని భావించింది.

రెండు సందర్భాలలోనూ దేవుని మాట ఆమె భవిష్యత్తును మార్చింది.

దేవుని వాక్యం రాకముందు:

• అరణ్యం మాత్రమే కనిపించింది.
• బాధ మాత్రమే కనిపించింది.
• మరణం మాత్రమే కనిపించింది.

దేవుని వాక్యం తరువాత:

• దిశ కనిపించింది.
• వాగ్దానం వినిపించింది.
• బావి కనిపించింది.
• భవిష్యత్తు ప్రారంభమైంది.

28. దేవుడు వాగ్దానాన్ని మరచిపోడు

ఆదికాండము 16లో దేవుడు ఇష్మాయేలు గురించి వాగ్దానం చేశాడు. ఆదికాండము 21లో పరిస్థితి ఆ వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా కనిపించింది. అయినప్పటికీ దేవుడు అదే వాగ్దానాన్ని మళ్లీ ధృవీకరించాడు.

దీనివల్ల తెలుస్తుంది:

• ఆలస్యం వాగ్దాన రద్దు కాదు.
• సంక్షోభం దేవుని మరచిపోవడం కాదు.
• మానవ నిరాకరణ దేవుని ఉద్దేశ్యాన్ని నాశనం చేయదు.
• అరణ్యం దేవుని వాగ్దానానికి అడ్డంకి కాదు.

29. హాగరు అనుభవం మరియు అబ్రాహాము అనుభవం మధ్య పోలికలు

హాగరు కథ ఆదికాండములోని పితరుల కథలతో అనేక విధాలుగా పోల్చవచ్చు.

అబ్రాహాము పిలువబడ్డాడు

హాగరు కూడా దేవునిచేత పిలువబడింది.

అబ్రాహాముకు సంతాన వాగ్దానం వచ్చింది

హాగరుకు కూడా సంతాన విస్తరణ వాగ్దానం వచ్చింది.

అబ్రాహాము అరణ్య ప్రయాణాలు చేశాడు

హాగరు అరణ్యంలో దేవునిని కలిసింది.

అబ్రాహాము దేవునికి పేర్లు పెట్టిన స్థలాలు నిర్మించాడు

హాగరు దేవునిని “ఎల్ రోయి” అని పిలిచింది.

అబ్రాహాము కుమారుని ప్రమాదంలో చూశాడు

హాగరు కూడా తన కుమారుని మరణ భయంతో చూశింది.

అబ్రాహాముకు దేవుని సమకూర్పు కనిపించింది

హాగరుకు దేవుడు బావిని చూపించాడు.

ఈ పోలికలు హాగరు కథను ఆదికాండములో చిన్న ఉపకథగా కాకుండా, దేవుని కృపా ప్రత్యక్షతలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా చూపిస్తాయి.

30. హాగరు మరియు శారా మధ్య వ్యత్యాసం

శారా వాగ్దాన వంశానికి చెందిన స్త్రీ. హాగరు దాసి మరియు పరదేశి. అయినప్పటికీ దేవుడు ఇద్దరితోనూ తన కార్యాన్ని కొనసాగించాడు.

శారా ద్వారా ఇస్సాకు పుట్టాడు. ఇస్సాకు ద్వారా నిబంధన వాగ్దానం కొనసాగింది.

హాగరు ద్వారా ఇష్మాయేలు పుట్టాడు. అతడు నిబంధన వారసుడు కాకపోయినా, దేవుని ఆశీర్వాదం మరియు సంరక్షణకు పూర్తిగా వెలుపల కాదు.

ఇది ఎన్నిక మరియు కరుణ మధ్య వ్యత్యాసాన్ని తెలియజేస్తుంది.

దేవుడు ఇస్సాకును ప్రత్యేక విమోచన వంశానికి ఎన్నుకున్నాడు.
అదే సమయంలో ఇష్మాయేలుపై కరుణ చూపించాడు.

31. “యెహోవా దూత” యొక్క ప్రాముఖ్యత

హాగరుతో మాట్లాడినవాడు “యెహోవా దూత”గా పరిచయం చేయబడినప్పటికీ, హాగరు తనతో మాట్లాడినవాడిని యెహోవా అని గుర్తించింది. కథలో దూత మాటలు దేవుని మాటలుగా వినిపిస్తాయి:

“నీ సంతానమును విస్తరింపజేసెదను.”

సాధారణ దూత తన అధికారంతో ఇలాంటి వాగ్దానం చేయడు. అందువల్ల అనేక బైబిలు వ్యాఖ్యాతలు “యెహోవా దూత”ను దేవుని ప్రత్యేక ప్రత్యక్షతగా, కొందరు క్రీస్తు అవతారానికి ముందున్న ప్రత్యక్షతగా భావిస్తారు.

ఈ విషయంపై వివిధ వ్యాఖ్యానాలు ఉన్నప్పటికీ, పాఠ్యంలో స్పష్టమైనది ఏమిటంటే హాగరు నిజమైన దైవిక ప్రత్యక్షతను పొందింది. ఆమె కేవలం ఒక సాధారణ సందేశవాహకునిని కలిసినట్లు అనుభవించలేదు; నన్ను చూచిన దేవునిని కలిశానని ప్రకటించింది.

32. తప్పిపోయినవారిని వెదికే దేవుడు

హాగరును దేవుడు అరణ్యంలో వెదికాడు. క్రొత్త నిబంధనలో యేసుక్రీస్తు తప్పిపోయినవారిని వెదికి రక్షించుటకు వచ్చానని ప్రకటించాడు.

హాగరు కథలో కనిపించే వెదికే దేవుని హృదయం క్రీస్తులో సంపూర్ణంగా ప్రత్యక్షమవుతుంది.

33. బాధితులను చూచే క్రీస్తు

యేసు సమాజం నిర్లక్ష్యం చేసినవారిని చూశాడు:

• సమరయ స్త్రీని చూశాడు.
• రక్తస్రావ బాధితురాలిని గమనించాడు.
• విధవరాలి దుఃఖాన్ని చూశాడు.
• అంధులను, కుష్ఠులను, పాపులుగా తృణీకరించబడినవారిని చూశాడు.

హాగరును “నన్ను చూచే దేవుడు” దర్శించినట్లే, క్రీస్తు బాధలో ఉన్నవారిని వ్యక్తిగతంగా చూచే దేవుని స్వరూపాన్ని వెల్లడించాడు.

34. దాహపడినవారికి జీవజలము

హాగరుకు అరణ్యంలో నీరు అవసరమైంది. దేవుడు బావిని చూపించాడు.

క్రీస్తు తనను జీవజలమునిచ్చేవాడిగా ప్రకటించాడు. హాగరుకు శారీరక జీవాన్ని నిలబెట్టే నీరు ఇచ్చబడింది. క్రీస్తు పాపం, మరణం, ఆత్మీయ దాహం నుండి నిత్యజీవాన్ని ఇచ్చే జీవజలాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.

35. ఏడుపును వినే మధ్యవర్తి

హాగరు మరియు ఇష్మాయేలు స్వరాన్ని దేవుడు విన్నాడు. క్రీస్తు బాధలను తెలిసిన మహాయాజకుడు. మన బలహీనతలలో మనతో సహానుభూతి చూపువాడు.

హాగరు కథ దేవుని వినికిడిని చూపిస్తుంది. క్రీస్తు సిలువ మరియు మధ్యవర్తిత్వం దేవుని సమీపతను ఇంకా గొప్పగా ప్రకటిస్తాయి.

హాగరుతో దేవుడు మాట్లాడిన విధానాల సారాంశం

హాగరుతో దేవుని సంభాషణలో పలు విధానాలు కనిపిస్తాయి:

1. ప్రత్యక్ష ప్రత్యక్షత

యెహోవా దూత అరణ్యంలో ఆమెకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.

2. పేరుపెట్టి పిలుచుట

“హాగరూ” అని వ్యక్తిగతంగా పిలిచాడు.

3. ప్రశ్నల ద్వారా సంభాషణ

ఆమె గతం, గమ్యం, బాధను పరిశీలించేందుకు ప్రశ్నలు అడిగాడు.

4. ఆజ్ఞ ద్వారా దిశ

తిరిగి వెళ్లమని, లేచి బాలుని ఎత్తుకోమని చెప్పాడు.

5. వాగ్దానం ద్వారా ఆశ

సంతాన విస్తరణ మరియు గొప్ప జనముగా చేయుట గురించి వాగ్దానం చేశాడు.

6. ప్రవచనాత్మక వెల్లడింపు

ఇష్మాయేలు పేరు, స్వభావం, భవిష్యత్తును ముందుగా తెలిపాడు.

7. ఆదరణ

“భయపడకుము” అని ధైర్యం ఇచ్చాడు.

8. సమకూర్పును చూపుట

ఆమె కన్నులు తెరచి నీటి బావిని చూపించాడు.

9. నిరంతర సన్నిధి

“దేవుడు బాలునితో ఉండెను” అని చెప్పబడింది.

ఆత్మీయ అన్వయాలు

36. మనుష్యులు చూడకపోయినా దేవుడు చూస్తాడు

మన బాధను కుటుంబం, సంఘం, సమాజం పూర్తిగా అర్థం చేసుకోకపోవచ్చు. అయినప్పటికీ దేవుడు చూస్తాడు.

37. మాటలు రాకపోయినా దేవుడు వింటాడు

హృదయవేదన, కన్నీళ్లు, నిట్టూర్పులు కూడా దేవునికి తెలియనివి కావు.

38. పారిపోవడం ప్రతి సమస్యకు పరిష్కారం కాదు

బాధ నుండి బయటపడాలని కోరుకోవడం సహజమే. కానీ దేవుని దిశ లేకుండా పారిపోవడం మనలను మరింత గందరగోళంలోకి నడిపించవచ్చు.

39. దేవుని ప్రశ్నలను గంభీరంగా తీసుకోవాలి

“నీవెక్కడ ఉన్నావు?”
“ఎక్కడినుండి వచ్చావు?”
“ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?”
“నీకేమి?”

ఇలాంటి ప్రశ్నలు ఆత్మపరిశీలనకు పిలుస్తాయి.

40. దేవుని వాగ్దానం పరిస్థితికంటే గొప్పది

అరణ్యం వాగ్దానాన్ని రద్దు చేయలేదు. నీరు అయిపోవడం దేవుని ఉద్దేశ్యాన్ని ముగించలేదు.

41. దేవుడు మన కన్నులను తెరవాలి

సమకూర్పు సమీపంలో ఉన్నా, భయం వల్ల కనిపించకపోవచ్చు. దేవుడు మన దృష్టిని తెరిచినప్పుడు మార్గం కనిపిస్తుంది.

42. దేవుని మాటకు విధేయత అవసరం

హాగరు తిరిగి వెళ్లింది. తరువాత లేచి బాలుని ఎత్తుకుంది. దైవిక సంభాషణకు సరైన స్పందన విధేయత.

43. దేవుడు రెండవసారి కూడా మాట్లాడుతాడు

హాగరుకు ఒకసారి మాత్రమే ప్రత్యక్షమై వదిలిపెట్టలేదు. జీవితంలో కొత్త సంక్షోభం వచ్చినప్పుడు మళ్లీ మాట్లాడాడు.

మొదటి అనుభవం భవిష్యత్తులో కొత్త పరీక్షలు రాకుండా చేయదు. కాని గతంలో మాట్లాడిన దేవుడు మళ్లీ మాట్లాడగలడనే విశ్వాసాన్ని ఇస్తుంది.

బోధన కొరకు ముఖ్యాంశాలు

1. హాగరును దేవుడు అరణ్యంలో వెదికాడు.
2. దేవుడు ఆమెను పేరుపెట్టి పిలిచాడు.
3. ఆమె గతం మరియు గమ్యం గురించి ప్రశ్నించాడు.
4. ఆమెను బాధ్యతతో కూడిన విధేయతకు పిలిచాడు.
5. ఆమె సంతానం గురించి వాగ్దానం చేశాడు.
6. ఇష్మాయేలు అనే పేరును దేవుడే నిర్ణయించాడు.
7. ఆ పేరు “దేవుడు విన్నాడు” అనే సత్యాన్ని ప్రకటిస్తుంది.
8. హాగరు దేవునిని “ఎల్ రోయి” — “నన్ను చూచే దేవుడు” అని పిలిచింది.
9. రెండవ సంక్షోభంలో దేవుడు బాలుని స్వరాన్ని విన్నాడు.
10. దేవుడు హాగరుతో “భయపడకుము” అన్నాడు.
11. ఆమెను లేచి బాలుని ఎత్తుకోమని ఆజ్ఞాపించాడు.
12. ఇష్మాయేలును గొప్ప జనముగా చేస్తానని పునరుద్ఘాటించాడు.
13. దేవుడు ఆమె కన్నులు తెరిచి బావిని చూపించాడు.
14. దేవుడు ఇష్మాయేలుతో ఉండి అతనిని కాపాడాడు.
15. హాగరు కథ దేవుడు బలహీనులను, పరదేశులను, బాధితులను విస్మరించడని చూపిస్తుంది.

ఆత్మపరిశీలన ప్రశ్నలు

1. నా జీవితంలో నేను పారిపోతున్న పరిస్థితి ఏదైనా ఉందా?
2. నేను ఎక్కడినుండి వచ్చాను, ఎక్కడికి వెళ్తున్నాను అనే ప్రశ్నలను దేవుని సమక్షంలో పరిశీలించానా?
3. మనుష్యులు నన్ను చూడడం లేదని భావించినప్పుడు “ఎల్ రోయి” దేవునిని నమ్ముతున్నానా?
4. నా కన్నీళ్లను దేవుడు వింటాడని నమ్ముతున్నానా?
5. దేవుని వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా పరిస్థితులు కనిపించినప్పుడు నేను ఎలా స్పందిస్తున్నాను?
6. భయం వల్ల దేవుని సమకూర్పును చూడలేకపోతున్నానా?
7. దేవుడు “లేచి” అని పిలిచినప్పుడు నేను చర్య తీసుకుంటున్నానా?
8. దేవుని వాక్యంలో ఉన్న ఆజ్ఞను మాత్రమే చూస్తున్నానా, లేక దానితో కూడిన వాగ్దానాన్ని కూడా పట్టుకుంటున్నానా?
9. గతంలో దేవుడు నన్ను కాపాడిన అనుభవాలను ప్రస్తుత సంక్షోభంలో గుర్తుచేసుకుంటున్నానా?
10. సమాజం విస్మరించే హాగరులాంటి వారిని నేను దేవుని దృష్టితో చూస్తున్నానా?

ముగింపు

హాగరుతో దేవుడు మాట్లాడిన సంఘటనలు ఆదికాండములో దైవిక సంభాషణకు అత్యంత కృపామయమైన ఉదాహరణలలో ఒకటి. హాగరు పితరుల కుటుంబంలో ఉన్నప్పటికీ, వాగ్దాన వంశానికి ప్రధానురాలు కాదు. ఆమె దాసి, పరదేశి, బాధితురాలు, ఒంటరి తల్లి. అయినప్పటికీ దేవుడు ఆమెను వెదికాడు, చూశాడు, విన్నాడు, పేరుపెట్టి పిలిచాడు, ప్రశ్నించాడు, దిశ చూపించాడు, వాగ్దానం చేశాడు, భయాన్ని తొలగించాడు, కన్నులు తెరిచాడు, నీరు సమకూర్చాడు.

హాగరు కథలో దేవుని రెండు గొప్ప నామసత్యాలు కనిపిస్తాయి:

ఎల్ రోయి — నన్ను చూచే దేవుడు.
ఇష్మాయేలు — దేవుడు వింటాడు.

కాబట్టి హాగరు కథ యొక్క ప్రధాన సందేశం:

మనుష్యులచేత మరచిపోబడినవారిని దేవుడు చూస్తాడు;
బాధలో ఏడ్చేవారి స్వరాన్ని దేవుడు వింటాడు;
దిశలేని వారికి దేవుడు మార్గం చూపిస్తాడు;
నిరాశలో ఉన్నవారికి దేవుడు వాగ్దానం ఇస్తాడు;
అరణ్యంలో ఉన్నవారికి దేవుడు జీవజలాన్ని సమకూర్చుతాడు.

హాగరు అరణ్యంలో ఒంటరిగా ఉన్నట్లు కనిపించింది. కాని వాస్తవానికి ఆమెను చూచే, వినే, పిలిచే, కాపాడే దేవుని సన్నిధిలోనే ఉంది.