ఆదికాండము

ఆదికాండమును ఒకే ప్రవాహములో చూడునప్పుడు, అది విడివిడిగా ఉన్న కథల సమాహారముగా కనిపించదు; దేవుని సార్వభౌమ విమోచన ప్రణాళిక ఒక సమగ్ర చరిత్రగా కనిపించును. ఈ గ్రంథము సృష్టితో ప్రారంభమై, ఐగుప్తులో శవపేటికతో ముగుస్తుంది. ప్రారంభములో జీవము, క్రమము, మహిమ, సన్నిధి కనిపించగా, ముగింపులో మరణము, పరదేశ జీవితం, నిరీక్షణ కనిపించును. అయినప్పటికీ, ఆదికాండము నిరాశతో ముగియదు; అది దేవుని వాగ్దానము ఇంకా కొనసాగుచున్నదనే విశ్వాసంతో ముగియును.

మొదట దేవుడు సమస్తమును సృష్టించెను. సృష్టి మంచిది. మానవుడు దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడి, దేవునితో సహవాసములో జీవించుటకు పిలువబడ్డాడు. కాని పాపము ప్రవేశించెను. పతనము ద్వారా మరణము, శాపము, విభేదము, శ్రమ, భయం, దూరము మానవ చరిత్రలోకి వచ్చెను. అయినప్పటికీ దేవుడు వెంటనే విమోచన వాగ్దానాన్ని ఇచ్చెను.

పాపము వ్యక్తిలో ప్రారంభమై కుటుంబములో విస్తరించెను. కయీను హేబేలును హత్యచేశాడు. తరువాత సమాజములో హింస పెరిగెను. నోవహు కాలములో భూమి దుష్టతతో నిండెను. దేవుడు జలప్రళయముచేత తీర్పు తీర్చెను, కానీ నోవహును రక్షించి కొత్త ప్రారంభమును ఇచ్చెను. అయినప్పటికీ మానవ హృదయ సమస్య మారలేదు. బాబేలు వద్ద మానవుడు దేవుని మహిమకన్నా తన పేరును వెదికెను. దేవుడు జనములను చెదరగొట్టెను.

ఈ స్థితిలో ఆదికాండము 12లో దేవుడు అబ్రాహామును పిలిచెను. ఇదే గ్రంథ ప్రవాహములో గొప్ప మలుపు. చెదరిపోయిన జనముల సమస్యకు దేవుడు ఒక కుటుంబము ద్వారా సమాధానము సిద్ధపరచెను. అబ్రాహాము ద్వారా సమస్త కుటుంబములు ఆశీర్వదింపబడును అనే వాగ్దానము బైబిలు కథా ప్రవాహములో మహత్తరమైనది. ఇది ఇశ్రాయేలు చరిత్రకే కాదు; క్రీస్తు ద్వారా సమస్త జనములకు విస్తరించు సువార్తకు పునాది.

అబ్రాహాము నుండి ఇస్సాకు, ఇస్సాకు నుండి యాకోబు, యాకోబు నుండి యోసేపు వరకు వాగ్దాన రేఖ కొనసాగుచున్నది. ఈ రేఖ సులభమైనది కాదు. బంజరత్వము, కుటుంబ కలహము, మోసము, అసూయ, పారిపోవుట, బానిసత్వము, కారాగారము, కరువు — ఇవన్నియు ఈ చరిత్రలో కనిపించును. అయినప్పటికీ దేవుని వాగ్దానము ఒక్కసారి కూడా విఫలమవదు. మానవుల వైఫల్యముల మధ్య దేవుని విశ్వాస్యత మరింత ప్రకాశించును.

యోసేపు కథ ఆదికాండము ప్రవాహమును అత్యంత లోతుగా ముగించును. అతని సోదరులు కీడు చేయనుద్దేశించిన దానిని దేవుడు మేలుకై మార్చెను. ఇది ఆదికాండములోని ప్రధాన వేదాంత సత్యములలో ఒకటి. దేవుడు కేవలం సృష్టికర్త మాత్రమే కాదు; చరిత్రను తన ఉద్దేశ్యమునకు అనుగుణముగా నడిపించు సార్వభౌమ ప్రభువు.

ఆదికాండము చివరలో యోసేపు మరణించును; అతని శరీరము ఐగుప్తులో శవపేటికలో ఉంచబడును. ఇది ఒకవైపు మరణమును గుర్తుచేయును; మరోవైపు దేవుని వాగ్దానంపై నిరీక్షణను తెలియజేయును. యోసేపు తన ఎముకలను కనాను దేశమునకు తీసికొనిపోవాలని చెప్పుట, దేవుడు తన ప్రజలను దర్శించి వాగ్దాన దేశమునకు తీసికొనిపోవుననే విశ్వాస సాక్ష్యము.

కాబట్టి ఆదికాండము ఒకే ప్రవాహములో ఇలా చెప్పవచ్చును:

దేవుడు సృష్టించెను; మానవుడు పతనమయ్యాడు; పాపము విస్తరించింది; దేవుడు తీర్పు తీర్చెను; కృపను చూపెను; వాగ్దానమిచ్చెను; అబ్రాహామును పిలిచెను; నిబంధన చేసెను; వాగ్దాన వంశమును కాపాడెను; శ్రమను రక్షణ సాధనముగా మార్చెను; తన విమోచన ప్రణాళికను ముందుకు నడిపించెను.

ఆదికాండము మనకు ఆరంభములను మాత్రమే చూపించదు; అది అంతిమ విమోచన వైపు సాగు దేవుని కథకు ద్వారం తెరచును. ఏదెనులో కోల్పోయినది క్రీస్తులో తిరిగి సంపూర్ణమగును. స్త్రీ సంతాన వాగ్దానము క్రీస్తులో నెరవేరును. అబ్రాహాము వాగ్దానము క్రీస్తులో సమస్త జనములకు ఆశీర్వాదమగును. యోసేపు ద్వారా కాపాడబడిన కుటుంబము తరువాత ఇశ్రాయేలు జనముగా ఎదిగి, ఆ వంశములోనుండి లోకరక్షకుడైన క్రీస్తు వచ్చును.

అందువలన ఆదికాండము కేవలం గత చరిత్ర కాదు; అది సృష్టి నుండి క్రీస్తు వరకు, క్రీస్తు నుండి నూతన సృష్టి వరకు సాగు దేవుని మహత్తర కథకు పునాది.