ఆదికాండము

1. పరిచయం

ఆదికాండములో అబ్రాహాము జీవితం కేవలం ఒక విశ్వాసపితామహుని వ్యక్తిగత చరిత్ర మాత్రమే కాదు. అది దేవుని పిలుపుకు మానవుడు విశ్వాసంతో ఎలా స్పందించాలో చూపించే ఆత్మీయ నమూనా. అబ్రాహాము జీవితంలో బలిపీఠాలు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన స్థానాన్ని ఆక్రమించాయి. అతడు ప్రయాణించిన అనేక ప్రదేశాలలో గుడారాలు వేసినట్లే, దేవునికి బలిపీఠాలు కూడా కట్టాడు.

అబ్రాహాము గుడారం అతడు ఈ లోకంలో యాత్రికుడని తెలియజేస్తే, అతని బలిపీఠం అతడు దేవునికి చెందినవాడని ప్రకటించింది. గుడారం అతని తాత్కాలిక నివాసానికి సూచన; బలిపీఠం అతని శాశ్వత భక్తికి సూచన. గుడారం అతని ప్రయాణాన్ని తెలియజేసింది; బలిపీఠం అతని ఆరాధనను తెలియజేసింది.

అబ్రాహాము జీవితంలో కనిపించే ప్రధాన బలిపీఠాలు ఇవి:

1. షెకెములోని బలిపీఠం
2. బేతేలు మరియు హాయి మధ్యనున్న బలిపీఠం
3. ఐగుప్తు నుండి తిరిగి వచ్చిన తరువాత పునరుద్ధరించిన బలిపీఠం
4. హెబ్రోనులో, మమ్రే వృక్షాల దగ్గర నిర్మించిన బలిపీఠం
5. మోరియా పర్వతముపై ఇస్సాకును అర్పించుటకు కట్టిన బలిపీఠం

ఈ బలిపీఠాలు అబ్రాహాము ఆత్మీయ ప్రయాణంలోని వేర్వేరు దశలను సూచిస్తాయి: పిలుపు, వాగ్దానం, ఆరాధన, పునరుద్ధరణ, సమర్పణ, విధేయత, పరీక్ష మరియు దేవుని సమకూర్పు.

2. బలిపీఠం యొక్క బైబిలు అర్థం

పాత నిబంధనలో బలిపీఠం దేవునికి బలి అర్పించుటకు ఏర్పరచిన పవిత్ర స్థలం. అయితే బలిపీఠం కేవలం రాళ్లతో కట్టిన నిర్మాణం మాత్రమే కాదు. అది దేవుడు మరియు మనిషి మధ్య సంబంధానికి సూచిక.

బలిపీఠం సాధారణంగా ఈ భావాలను వ్యక్తపరుస్తుంది:

• దేవుని సన్నిధిని గుర్తించడం
• దేవుని ప్రత్యక్షతకు స్పందించడం
• కృతజ్ఞతను తెలియజేయడం
• పాపి దేవుని దగ్గరకు రావాలంటే బలి అవసరమని ఒప్పుకోవడం
• తనను తాను దేవునికి సమర్పించుకోవడం
• దేవుని వాగ్దానాలను విశ్వసించడం
• దేవుని నామాన్ని బహిరంగంగా ప్రకటించడం
• భూమిపై దేవుని అధికారాన్ని అంగీకరించడం

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు అతని అంతరంగ విశ్వాసానికి వెలుపల కనిపించిన సాక్ష్యాలు. అతని ఆరాధన మాటలలో మాత్రమే కాకుండా, స్థలాలు, కార్యాలు, బలులు, విధేయత, ప్రార్థన మరియు సమర్పణ రూపాలలో వ్యక్తమైంది.

3. అబ్రాహాము పిలుపు మరియు ఆరాధనా జీవితం

దేవుడు అబ్రామును అతని దేశము, బంధువులు, తండ్రి ఇంటిని విడిచిపెట్టి తాను చూపబోయే దేశానికి వెళ్లమని పిలిచాడు. ఈ పిలుపులో మూడు అంశాలు కనిపిస్తాయి:

• విడిచిపెట్టుట
• విశ్వాసంతో ప్రయాణించుట
• దేవుని వాగ్దానంపై ఆధారపడుట

అబ్రాహాము తనకు పూర్తిగా తెలియని గమ్యానికి బయలుదేరాడు. అయితే అతడు గమ్యాన్ని కంటే పిలిచిన దేవునిపై విశ్వాసం ఉంచాడు. ఈ విశ్వాసం అతని బలిపీఠాలలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

అతడు ఎక్కడ దేవుని ప్రత్యక్షతను పొందాడో, అక్కడ ఆరాధించాడు. ఎక్కడ దేవుని వాగ్దానం విన్నాడో, అక్కడ బలిపీఠం కట్టాడు. ఎక్కడ దేవుని కృపను అనుభవించాడో, అక్కడ దేవుని నామాన్ని పిలిచాడు.

అందువల్ల అబ్రాహాము బలిపీఠాలు అతని భౌగోళిక ప్రయాణ పటముకన్నా ఎక్కువగా, అతని ఆత్మీయ ప్రయాణ పటముగా నిలుస్తాయి.

4. షెకెములో అబ్రాహాము మొదటి బలిపీఠం

ఆదికాండము 12:6–7

అబ్రాము కనాను దేశములో ప్రవేశించి షెకెము ప్రదేశమునకు, మోరే వృక్షము వరకు వచ్చాడు. అక్కడ యెహోవా అతనికి ప్రత్యక్షమై:

“నీ సంతానమునకు ఈ దేశమును ఇస్తాను”

అని వాగ్దానం చేశాడు. అప్పుడు అబ్రాహాము తనకు ప్రత్యక్షమైన యెహోవాకు అక్కడ బలిపీఠం కట్టాడు.

4.1 దేవుని ప్రత్యక్షతకు స్పందన

ఈ బలిపీఠం అబ్రాహాము స్వయంగా ప్రారంభించిన మతాచారం కాదు. ముందుగా దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; తరువాత అబ్రాహాము ఆరాధించాడు.

ఇది నిజమైన ఆరాధన యొక్క ప్రాథమిక సూత్రం:

దేవుడు తనను తాను వెల్లడిస్తాడు; విశ్వాసి ఆ వెల్లడికి స్పందిస్తాడు.

ఆరాధన మన ఊహల నుండి పుట్టేది కాదు. అది దేవుని స్వభావం, దేవుని వాక్యం, దేవుని కార్యాలు, దేవుని వాగ్దానాలకు స్పందనగా ఉద్భవిస్తుంది.

4.2 వాగ్దానానికి ప్రతిస్పందన

అబ్రాహాముకు ఆ దేశం అప్పటికి స్వాస్థ్యంగా లేదు. కనానీయులు అక్కడ నివసిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ దేవుడు అతని సంతానానికి ఆ దేశాన్ని ఇస్తానని చెప్పాడు.

అబ్రాహాము భూమి తన చేతిలోకి వచ్చిన తరువాత బలిపీఠం కట్టలేదు. వాగ్దానం నెరవేరకముందే బలిపీఠం కట్టాడు.

ఇది విశ్వాస ఆరాధన.

నిజమైన విశ్వాసం దేవుని వాగ్దానం నెరవేరిన తరువాత మాత్రమే కృతజ్ఞత చెప్పదు. అది నెరవేరకముందే దేవుని నమ్మి ఆరాధిస్తుంది.

4.3 అన్యదేశంలో దేవునికి సాక్ష్యం

షెకెము కనానీయుల దేశంలో ఉంది. అక్కడ విగ్రహారాధన, అన్యమత ఆచారాలు ఉండేవి. అలాంటి ప్రదేశంలో అబ్రాహాము యెహోవాకు బలిపీఠం కట్టాడు.

ఇది ఒక బహిరంగ విశ్వాస ప్రకటన:

• ఈ దేశం కనానీయులదిగా కనిపించినా, అంతిమంగా యెహోవాదే.
• నేను ఈ సంస్కృతిలో నివసించినా, నా దేవుడు యెహోవా.
• చుట్టూ విగ్రహాలు ఉన్నా, నా ఆరాధన ఒక్క దేవునికే.

అబ్రాహాము బలిపీఠం అన్యదేశంలో దేవుని రాజాధికారాన్ని ప్రకటించింది.

4.4 “తనకు ప్రత్యక్షమైన యెహోవాకు”

ఈ వాక్యం వ్యక్తిగత సంబంధాన్ని సూచిస్తుంది. అబ్రాహాము ఒక తెలియని దేవునికి బలిపీఠం కట్టలేదు. తనను పిలిచిన, తనతో మాట్లాడిన, తనకు ప్రత్యక్షమైన దేవునికి కట్టాడు.

బైబిలు ఆరాధన ఒక నిర్జీవ మతాచారం కాదు. అది ప్రత్యక్షమైన దేవునితో సంబంధం.

5. బేతేలు మరియు హాయి మధ్యనున్న బలిపీఠం

ఆదికాండము 12:8

షెకెము నుండి అబ్రాహాము తూర్పున ఉన్న కొండప్రాంతానికి వెళ్లి, బేతేలు పడమర వైపున, హాయి తూర్పు వైపున ఉండేలా తన గుడారం వేశాడు. అక్కడ యెహోవాకు బలిపీఠం కట్టి, యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు.

5.1 గుడారం మరియు బలిపీఠం

ఈ వచనంలో రెండు ముఖ్యమైన వస్తువులు కనిపిస్తాయి:

• గుడారం
• బలిపీఠం

గుడారం తాత్కాలికతను సూచిస్తుంది. అబ్రాహాము భూమిపై యాత్రికుడు. అతనికి శాశ్వత నగరం లేదు.

బలిపీఠం దేవునితో అతని సంబంధాన్ని సూచిస్తుంది. అతని భౌతిక నివాసం తాత్కాలికమైనా, అతని ఆరాధన స్థిరమైనది.

అబ్రాహాము జీవిత సూత్రం ఇలా కనిపిస్తుంది:

లోకానికి గుడారం; దేవునికి బలిపీఠం.

అతడు భూమిపై స్వాధీనతకన్నా దేవుని సన్నిధిని ముఖ్యంగా భావించాడు.

5.2 యెహోవా నామాన్ని పిలిచుట

ఇక్కడ మొదటిసారిగా అబ్రాహాము “యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు” అని స్పష్టంగా చెప్పబడింది.

ఈ పదబంధంలో అనేక అర్థాలు ఉన్నాయి:

• ప్రార్థించుట
• ఆరాధించుట
• దేవుని స్తుతించుట
• దేవుని స్వభావాన్ని ప్రకటించుట
• దేవునిపై ఆధారపడుట
• ఇతరుల ముందు దేవుని నామాన్ని సాక్ష్యమిచ్చుట

అబ్రాహాము బలిపీఠం నిశ్శబ్ద నిర్మాణం కాదు. దాని వద్ద ప్రార్థన, పిలుపు, స్తుతి, ప్రకటన ఉన్నాయి.

5.3 బేతేలు మరియు హాయి మధ్య ఆత్మీయ సూచన

“బేతేలు” అనే పేరు తరువాత “దేవుని మందిరం” అనే అర్థంతో ప్రసిద్ధి చెందింది. “హాయి” నాశనంతో సంబంధం గల ప్రదేశంగా తరువాత కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము ఈ రెండు ప్రదేశాల మధ్య నివసించడం ఒక ఆత్మీయ చిత్రంలా కూడా కనిపిస్తుంది. మానవుడు దేవుని సన్నిధి వైపు తిరగవచ్చు లేదా స్వీయ మార్గంలో నాశనానికి సాగవచ్చు.

అబ్రాహాము తన గుడారం మధ్యలో ఉన్నా, తన బలిపీఠం ద్వారా తన దిశను దేవుని వైపు నిర్ణయించుకున్నాడు.

5.4 ఆరాధన ఒక జీవనశైలి

అబ్రాహాము షెకెములో మాత్రమే ఆరాధించలేదు. ప్రయాణం కొనసాగిన కొద్దీ బలిపీఠాలు కూడా కొనసాగాయి.

ఇది ఆరాధన ఒక ప్రత్యేక సందర్భం మాత్రమే కాకుండా జీవనశైలి అని చూపిస్తుంది.

• కొత్త ప్రదేశం — కొత్త బలిపీఠం
• కొత్త వాగ్దానం — కొత్త ఆరాధన
• కొత్త ప్రయాణ దశ — కొత్త ప్రార్థన

దేవునితో నడిచే మనిషి ప్రతి దశలో ఆరాధనను కొనసాగిస్తాడు.

6. ఐగుప్తు ప్రయాణం మరియు బలిపీఠం నుండి దూరమవుట

ఆదికాండము 12:9–20

కనాను దేశంలో కరువు వచ్చినప్పుడు అబ్రాహాము ఐగుప్తుకు వెళ్లాడు. అక్కడ భయంతో శారాను తన సహోదరి అని చెప్పాడు. ఈ సంఘటనలో కొన్ని ముఖ్యమైన విషయాలు గమనించాలి:

• ఐగుప్తులో అబ్రాహాము బలిపీఠం కట్టినట్లు నమోదు లేదు.
• అక్కడ యెహోవా నామాన్ని పిలిచినట్లు చెప్పబడలేదు.
• అతని నిర్ణయాలను విశ్వాసం కన్నా భయం ప్రభావితం చేసింది.
• అతడు తన భార్యను ప్రమాదంలో పెట్టాడు.

ఇది బలిపీఠం లేకపోవడం విశ్వాసజీవితంలో ఏర్పడే ఆత్మీయ బలహీనతకు సూచనగా కనిపిస్తుంది.

అబ్రాహాము శరీరంగా ఐగుప్తులో ఉన్నాడు; ఆత్మీయంగా ఆరాధన స్థలం నుండి దూరమయ్యాడు.

ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన సత్యం కనిపిస్తుంది:

బలిపీఠాన్ని విడిచినప్పుడు భయం పెరుగుతుంది; ప్రార్థన తగ్గినప్పుడు స్వీయరక్షణ ప్రయత్నాలు పెరుగుతాయి.

అబ్రాహాము ఐగుప్తులో సంపదను సంపాదించినా, ఆత్మీయంగా విఫలమయ్యాడు. కాబట్టి భౌతిక లాభం దేవుని చిత్తంలో ఉన్నామనే నిర్ధారణ కాదు.

7. బేతేలు బలిపీఠం వద్దకు తిరిగి రావుట

ఆదికాండము 13:1–4

అబ్రాహాము ఐగుప్తు నుండి తిరిగి కనానుకు వచ్చాడు. అతడు ముందుగా తన గుడారం వేసిన ప్రదేశానికి, బేతేలు మరియు హాయి మధ్యనున్న మొదటి బలిపీఠం దగ్గరకు తిరిగివచ్చాడు. అక్కడ మళ్లీ యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు.

7.1 పునరుద్ధరణకు బలిపీఠం

అబ్రాహాము కొత్త ప్రదేశంలో కొత్త బలిపీఠం కట్టడానికి ముందుగా, తాను విడిచిపోయిన పాత బలిపీఠం దగ్గరకు తిరిగివచ్చాడు.

ఇది ఆత్మీయ పునరుద్ధరణకు గొప్ప చిత్రం.

విశ్వాసి తప్పిపోయినప్పుడు పునరుద్ధరణ మార్గం:

• దేవుని సన్నిధికి తిరిగి రావుట
• మొదటి విశ్వాసాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకోవుట
• మొదటి ఆరాధన స్థలానికి తిరిగివెళ్లుట
• దేవుని నామాన్ని మళ్లీ పిలుచుట
• భయానికి బదులు విశ్వాసాన్ని పునరుద్ధరించుట

అబ్రాహాము ఐగుప్తు వైఫల్యం అతని కథకు ముగింపు కాలేదు. దేవుని కృప అతనిని మళ్లీ బలిపీఠం దగ్గరకు తీసుకొచ్చింది.

7.2 “మొదట కట్టిన బలిపీఠం”

ఈ పదబంధం జ్ఞాపకానికి ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తుంది. ఆరాధనా స్థలాలు గతంలో దేవుడు చేసిన కార్యాలను గుర్తుచేస్తాయి.

బలిపీఠం అబ్రాహాముకు ఇలా గుర్తు చేసి ఉండవచ్చు:

• దేవుడు నన్ను పిలిచాడు.
• దేవుడు నాకు ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
• దేవుడు నాకు వాగ్దానం చేశాడు.
• నేను ఆయన నామాన్ని పిలిచాను.
• నేను భయపడినా, ఆయన నన్ను విడిచిపెట్టలేదు.

ఆరాధన మన వైఫల్యాలపై కాకుండా దేవుని విశ్వాస్యతపై మన దృష్టిని మళ్లిస్తుంది.

7.3 పశ్చాత్తాపం యొక్క సూచన

వచనంలో అబ్రాహాము పశ్చాత్తాపం చేశాడని ప్రత్యక్షంగా చెప్పకపోయినా, అతని తిరుగు ప్రయాణం మరియు యెహోవా నామాన్ని మళ్లీ పిలవడం ఆత్మీయ పునరాగమనాన్ని సూచిస్తుంది.

నిజమైన పునరుద్ధరణ కేవలం తప్పును గుర్తించడం కాదు. దేవుని సన్నిధిలోకి తిరిగి రావడం.

ఆదికాండము 13:14–18

లోతు అబ్రాహాము నుండి విడిపోయిన తరువాత దేవుడు అబ్రాహాముతో మళ్లీ మాట్లాడాడు. అతనికి కనబడిన దేశమంతటిని అతని సంతానానికి ఇస్తానని వాగ్దానం చేశాడు. అతని సంతానం భూమి ధూళివలె విస్తరిస్తుందని చెప్పాడు.

అప్పుడు అబ్రాహాము తన గుడారం ఎత్తి హెబ్రోనులోని మమ్రే వృక్షాల దగ్గర నివసించి, అక్కడ యెహోవాకు బలిపీఠం కట్టాడు.

8.1 విడిపోవుట తరువాత దేవుని ధృవీకరణ

లోతు సారవంతమైన యొర్దాను ప్రాంతాన్ని ఎంచుకున్నాడు. అబ్రాహాము తన హక్కును బలవంతంగా కాపాడుకోలేదు. అతడు శాంతిని ఎంచుకున్నాడు.

బాహ్యంగా చూస్తే లోతు మంచి భాగాన్ని పొందినట్లు కనిపించింది. కాని దేవుడు అబ్రాహాముతో నిలిచాడు.

దేవుడు చెప్పిన భావం:

“నీకు కనిపించేది కోల్పోయినట్లున్నా, నేను ఇచ్చేది అంతకన్నా గొప్పది.”

అబ్రాహాము ఈ వాగ్దానానికి బలిపీఠంతో స్పందించాడు.

8.2 సమాధానాన్ని ఎంచుకున్నవాడి ఆరాధన

అబ్రాహాము మరియు లోతు మధ్య గొడవ వచ్చినప్పుడు అబ్రాహాము శాంతిని ఎంచుకున్నాడు. ఆ తరువాత అతడు బలిపీఠం కట్టాడు.

ఇది ఆరాధన మరియు సంబంధాల మధ్య సంబంధాన్ని తెలియజేస్తుంది.

దేవునిని ఆరాధించే మనిషి:

• స్వార్థాన్ని విడిచిపెట్టాలి
• కలహాన్ని తగ్గించాలి
• సమాధానాన్ని కోరాలి
• దేవుని సమకూర్పుపై విశ్వసించాలి

లోతు తన కళ్లతో ఎంపిక చేసుకున్నాడు; అబ్రాహాము దేవుని వాగ్దానంపై ఆధారపడ్డాడు.

8.3 మమ్రే మరియు హెబ్రోను

“మమ్రే” బలము లేదా దృఢత్వంతో సంబంధం కలిగిన పేరు. “హెబ్రోను” సహవాసం లేదా సంఘత్వంతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది.

అక్కడ అబ్రాహాము బలిపీఠం కట్టడం దేవునితో అతని సహవాసం మరింత బలపడిందని సూచిస్తుంది.

హెబ్రోను తరువాత అబ్రాహాము జీవితంలో ముఖ్య ప్రదేశమైంది:

• దేవుని దూతలను ఆతిథ్యం ఇచ్చిన ప్రదేశం
• వాగ్దాన పుత్రుని విషయమై ధృవీకరణ పొందిన ప్రాంతం
• శారా సమాధి సమీప ప్రాంతం
• మక్ఫేలా గుహ కొనుగోలు చేసిన ప్రాంతం

అందువల్ల హెబ్రోను బలిపీఠం దీర్ఘకాలిక విశ్వాసం మరియు సహవాసానికి సూచన.

8.4 దర్శనం విస్తరించినప్పుడు ఆరాధన కూడా విస్తరించింది

దేవుడు అబ్రాహాముకు ఉత్తరం, దక్షిణం, తూర్పు, పడమర చూచుమని చెప్పాడు. దేవుడు అతని దర్శనాన్ని విస్తరించాడు.

ఆ తరువాత అబ్రాహాము బలిపీఠం కట్టాడు.

దేవుడు మన ఆత్మీయ దృష్టిని విస్తరించినప్పుడు, మన ఆరాధన కూడా లోతుగా మారాలి.

9. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మరియు ప్రార్థన

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు కేవలం బలి అర్పణ స్థలాలు కాదు; అవి ప్రార్థనా స్థలాలు కూడా.

“యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు” అనే పదబంధం ద్వారా అబ్రాహాము దేవునితో సంభాషించినట్లు తెలుస్తుంది.

అతని ప్రార్థనా జీవితం తరువాత అనేక సందర్భాలలో స్పష్టమైంది:

• తన వారసుని విషయమై దేవునితో మాట్లాడాడు
• ఇష్మాయేలు కొరకు ప్రార్థించాడు
• సొదొమ కొరకు మధ్యవర్తిత్వం చేశాడు
• అబీమెలెకు కొరకు ప్రార్థించాడు
• దేవుని వాగ్దానాల గురించి ప్రశ్నించాడు
• దేవుని తీర్పులో న్యాయం గురించి విజ్ఞప్తి చేశాడు

అబ్రాహాము బలిపీఠాల వద్ద ప్రారంభమైన ప్రార్థనా సంబంధం తరువాత గాఢమైన మధ్యవర్తిత్వ సేవగా అభివృద్ధి చెందింది.

10. సొదొమ కొరకు అబ్రాహాము మధ్యవర్తిత్వం మరియు బలిపీఠ ఆత్మ

ఆదికాండము 18:16–33

సొదొమపై తీర్పు రాబోతున్నప్పుడు అబ్రాహాము దేవుని సమక్షంలో నిలిచి నగరము కొరకు ప్రార్థించాడు. అతడు యాభై మంది నీతిమంతుల నుండి పది మంది వరకు దేవునితో వినయపూర్వకంగా విజ్ఞప్తి చేశాడు.

ఇక్కడ ప్రత్యక్షంగా బలిపీఠం ప్రస్తావించబడకపోయినా, అతని మధ్యవర్తిత్వం బలిపీఠ ఆత్మను ప్రతిబింబిస్తుంది.

బలిపీఠ ఆత్మ అంటే:

• దేవుని సమక్షంలో నిలబడటం
• ఇతరుల కొరకు ప్రార్థించడం
• దేవుని న్యాయాన్ని గౌరవించడం
• దేవుని కరుణను వేడుకోవడం
• వినయంతో మాట్లాడటం
• తీర్పు మధ్య కృప కోసం ప్రార్థించడం

బలిపీఠాల వద్ద దేవునిని పిలిచిన అబ్రాహాము, తరువాత పట్టణాల కొరకు దేవుని సమక్షంలో నిలిచే మధ్యవర్తిగా మారాడు.

నిజమైన ఆరాధన మనలను కేవలం వ్యక్తిగత ఆశీర్వాదం కోరువారిగా కాకుండా, ఇతరుల రక్షణ కొరకు ప్రార్థించే మధ్యవర్తులుగా మార్చాలి.

11. మోరియా పర్వతముపై అబ్రాహాము బలిపీఠం

ఆదికాండము 22:1–19

అబ్రాహాము జీవితంలోని అత్యంత గంభీరమైన బలిపీఠం మోరియా పర్వతముపై కనిపిస్తుంది.

దేవుడు అతనితో:

“నీ కుమారుడైన, నీకు ఏకైకుడైన, నీవు ప్రేమించు ఇస్సాకును తీసుకొని మోరియా దేశానికి వెళ్లి, నేను చూపించే కొండమీద దహనబలిగా అర్పించు”

అని చెప్పాడు.

అబ్రాహాము ఉదయమే లేచి ప్రయాణం ప్రారంభించాడు. మూడవ రోజు ఆ స్థలాన్ని చూశాడు. తరువాత బలిపీఠం కట్టి, కట్టెలను అమర్చి, ఇస్సాకును కట్టి బలిపీఠంపై ఉంచాడు.

11.1 ఇది బలిపీఠాల పరాకాష్ఠ

షెకెములో అబ్రాహాము భూమి వాగ్దానాన్ని విశ్వసించాడు.
బేతేలు వద్ద దేవుని నామాన్ని పిలిచాడు.
హెబ్రోనులో దేవుని వాగ్దానాన్ని ధృవీకరించుకున్నాడు.
మోరియాలో వాగ్దాన పుత్రుడినే దేవునికి సమర్పించడానికి సిద్ధపడ్డాడు.

ఇక్కడ ఆరాధన అత్యున్నత స్థాయికి చేరింది.

ఆరాధన అంటే దేవుని నుండి ఏదో పొందడం మాత్రమే కాదు. దేవుడు ఇచ్చిన అత్యంత విలువైనదానినీ ఆయనకు తిరిగి సమర్పించడానికి సిద్ధపడటం.

11.2 ప్రేమించు కుమారుడు

బైబిలులో “ప్రేమ” అనే పదం మొదటిసారిగా కనిపించే సందర్భం ఇదే. అది తండ్రి తన కుమారునిపై కలిగిన ప్రేమకు సంబంధించినది.

అయినప్పటికీ అబ్రాహాము దేవునిని తన కుమారునికన్నా పైగా ఉంచాడు.

ఇది ఆరాధనలో ప్రాధాన్యతను చూపిస్తుంది:

• దేవుడు మొదట
• వాగ్దానం తరువాత
• వరమిచ్చినవాడు మొదట
• వరం తరువాత

దేవుని వరాలు దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమించకూడదు.

11.3 “నేనును బాలుడును వెళ్లి ఆరాధించి తిరిగి వచ్చెదము”

అబ్రాహాము సేవకులతో ఇలా అన్నాడు:

“నేనును బాలుడును అక్కడికి వెళ్లి ఆరాధించి మీ యొద్దకు తిరిగి వచ్చెదము.”

ఇది ఆదికాండములో “ఆరాధన” అనే భావం అత్యంత లోతుగా వ్యక్తమైన సందర్భం.

అబ్రాహాము దృష్టిలో ఆరాధన అంటే:

• కేవలం గానం కాదు
• కేవలం ప్రార్థన కాదు
• కేవలం బలి కాదు
• సంపూర్ణ విధేయత
• ప్రియమైనదాన్ని దేవునికి సమర్పించడం
• అర్థం కాకపోయినా దేవుని నమ్మడం
• దేవుని వాగ్దానానికి విరుద్ధంగా కనిపించినా దేవుని విశ్వసించడం

ఆరాధన యొక్క గుండె విధేయత.

11.4 అబ్రాహాము విశ్వాసం

హెబ్రీయులకు వ్రాసిన పత్రిక ప్రకారం, దేవుడు ఇస్సాకును మృతులలోనుండి లేపగలడని అబ్రాహాము విశ్వసించాడు.

అంటే అబ్రాహాము ఇలా తర్కించాడు:

• దేవుడు ఇస్సాకు ద్వారా సంతానం వాగ్దానం చేశాడు.
• ఇప్పుడు దేవుడు ఇస్సాకును అర్పించమంటున్నాడు.
• దేవుని వాగ్దానం విఫలం కాదు.
• అవసరమైతే దేవుడు మృతుని కూడా లేపగలడు.

ఈ విశ్వాసం బలిపీఠంపై వ్యక్తమైంది.

నిజమైన ఆరాధన దేవుని స్వభావాన్ని మన పరిస్థితులకన్నా ఎక్కువగా నమ్ముతుంది.

11.5 ఇస్సాకును కట్టుట

అబ్రాహాము ఇస్సాకును కట్టి బలిపీఠంపై ఉంచాడు. ఇస్సాకు చిన్న శిశువు కాదు; కట్టెలు మోయగల వయస్సులో ఉన్నాడు. అతడు తన తండ్రి చర్యకు పూర్తిగా ప్రతిఘటించలేదని భావించవచ్చు.

ఇది తండ్రి విధేయతతో పాటు కుమారుని సమర్పణను కూడా సూచిస్తుంది.

ఇక్కడ క్రీస్తు యొక్క ముందస్తు చిత్రం కనిపిస్తుంది:

• ప్రియ కుమారుడు
• తండ్రితో కలిసి ప్రయాణం
• బలి కట్టెలను మోసుట
• బలిపీఠంపై సమర్పించబడుట
• తండ్రి చిత్తానికి లోబడుట

అయితే ఇస్సాకు స్థానంలో ఒక పొట్టేలు చనిపోయింది. క్రీస్తు విషయంలో ఆయన స్థానంలో మరొక బలి లేదు. ఆయనే పాపుల స్థానంలో బలిగా మరణించాడు.

12. దేవుడు సమకూర్చిన పొట్టేలు

అబ్రాహాము కత్తి ఎత్తినప్పుడు యెహోవా దూత అతనిని ఆపాడు. సమీపంలో కొమ్ములు పొదలో చిక్కుకున్న ఒక పొట్టేలు కనిపించింది. అబ్రాహాము దానిని తీసుకొని తన కుమారునికి బదులుగా దహనబలిగా అర్పించాడు.

12.1 ప్రతినిధి బలి

ఇస్సాకు చనిపోవలసిన స్థానంలో పొట్టేలు చనిపోయింది.

ఇది బైబిలు విమోచన సిద్ధాంతంలోని ప్రధాన సత్యానికి ముందస్తు రూపం:

నేరస్థుని స్థానంలో నిర్దోషి బలి.

పాపి జీవించడానికి బలి మరణిస్తుంది.

ఈ సూత్రం తరువాత:

• పస్కా గొఱ్ఱెపిల్లలో
• లేవీయ బలులలో
• ప్రాయశ్చిత్త దినంలో
• చివరకు యేసుక్రీస్తు సిలువలో

పూర్తిగా వెల్లడైంది.

12.2 యెహోవా యిరే

అబ్రాహాము ఆ స్థలానికి “యెహోవా యిరే” అని పేరు పెట్టాడు. దాని భావం:

“యెహోవా సమకూర్చును” లేదా “యెహోవా చూచి సమకూర్చును.”

అబ్రాహాము ముందే ఇస్సాకుతో:

“దహనబలికి గొఱ్ఱెపిల్లను దేవుడే సమకూర్చును”

అని అన్నాడు.

మోరియా బలిపీఠం దేవుని సమకూర్పును తెలియజేస్తుంది.

మనిషి తన రక్షణకు సరిపడ బలిని తానే సమకూర్చుకోలేడు. దేవుడే సమకూర్చాలి.

సువార్తలో దేవుడు తన కుమారునినే బలిగా సమకూర్చాడు.

అబ్రాహాము బలిపీఠాలను వరుసగా పరిశీలిస్తే అతని విశ్వాసంలో క్రమమైన అభివృద్ధి కనిపిస్తుంది.

13.1 షెకెము — ప్రత్యక్షతకు స్పందన

దేవుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు; అబ్రాహాము బలిపీఠం కట్టాడు.

పాఠం: ఆరాధన దేవుని వెల్లడికి స్పందన.

13.2 బేతేలు — దేవుని నామాన్ని పిలుచుట

అబ్రాహాము బలిపీఠం కట్టి యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు.

పాఠం: ఆరాధన ప్రార్థన మరియు బహిరంగ సాక్ష్యం.

13.3 బేతేలుకు తిరుగు — పునరుద్ధరణ

ఐగుప్తు వైఫల్యం తరువాత మొదటి బలిపీఠం వద్దకు తిరిగివచ్చాడు.

పాఠం: తప్పిపోయిన విశ్వాసి దేవుని సన్నిధికి తిరిగి రావాలి.

13.4 హెబ్రోను — వాగ్దానంలో స్థిరపడుట

లోతుతో విడిపోయిన తరువాత దేవుని వాగ్దానాన్ని స్వీకరించి బలిపీఠం కట్టాడు.

పాఠం: ఆరాధన దేవుని సమకూర్పుపై విశ్వాసం.

13.5 మోరియా — సంపూర్ణ సమర్పణ

వాగ్దాన పుత్రుడినే బలిపీఠంపై ఉంచాడు.

పాఠం: ఆరాధన దేవునికి అత్యంత విలువైనదాన్ని కూడా అప్పగించుట.

ఈ క్రమం ఇలా ఉంది:

ప్రత్యక్షత → ప్రార్థన → పునరుద్ధరణ → స్థిరత్వం → సంపూర్ణ సమర్పణ.

14. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మరియు నిబంధన

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు దేవుని నిబంధన వాగ్దానాలతో సన్నిహితంగా అనుసంధానమై ఉన్నాయి.

దేవుడు అతనికి వాగ్దానం చేసినవి:

• దేశం
• సంతానం
• గొప్ప పేరు
• ఆశీర్వాదం
• జనములకు ఆశీర్వాదముగా ఉండుట
• రాజులు అతనిలోనుండి రావడం
• అతని సంతానం ద్వారా సమస్త జనములు ఆశీర్వదింపబడుట

అబ్రాహాము ప్రతి వాగ్దానాన్ని వెంటనే పొందలేదు. కాని బలిపీఠం కట్టడం ద్వారా దేవుని వాగ్దానం నిజమని ఒప్పుకున్నాడు.

బలిపీఠం నిబంధనకు మానవ స్పందన.

దేవుడు వాగ్దానం చేస్తాడు; అబ్రాహాము విశ్వసిస్తాడు.
దేవుడు ప్రత్యక్షమవుతాడు; అబ్రాహాము ఆరాధిస్తాడు.
దేవుడు పరీక్షిస్తాడు; అబ్రాహాము విధేయత చూపిస్తాడు.
దేవుడు సమకూర్చుతాడు; అబ్రాహాము బలి అర్పిస్తాడు.

15. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మరియు యాత్రిక జీవితం

అబ్రాహాము కనాను దేశంలో నివసించినా, దానిని పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకోలేదు. అతడు గుడారాలలో నివసించాడు.

అతని జీవితం రెండు గుర్తులచే నిర్వచించబడింది:

• గుడారం
• బలిపీఠం

గుడారం ఈ లోకం తన శాశ్వత నివాసం కాదని ప్రకటించింది.
బలిపీఠం దేవుడే తన శాశ్వత భాగమని ప్రకటించింది.

విశ్వాసి కూడా ఈ లోకంలో యాత్రికుడే. భౌతిక స్థిరత్వం కన్నా దేవునితో సంబంధం ముఖ్యమైనది.

అబ్రాహాము నగరాలు నిర్మించలేదు; బలిపీఠాలు కట్టాడు.
లోతు నగరాన్ని ఎంచుకున్నాడు; అబ్రాహాము దేవుని సన్నిధిని ఎంచుకున్నాడు.

బాబెలు ప్రజలు తమకు పేరు సంపాదించుకోవడానికి గోపురం కట్టారు. అబ్రాహాము దేవుని నామాన్ని పిలవడానికి బలిపీఠం కట్టాడు.

ఇది రెండు జీవిత విధానాల మధ్య వ్యత్యాసం:

• బాబెలు: మనిషి పేరు గొప్ప చేయుట
• అబ్రాహాము: దేవుని నామం గొప్ప చేయుట

16. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మరియు కుటుంబ ఆరాధన

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు అతని వ్యక్తిగత విశ్వాసానికి మాత్రమే పరిమితం కాలేదు. అతని కుటుంబం, సేవకులు, గృహస్థులు కూడా ఆ ఆరాధనా వాతావరణంలో జీవించారు.

ఇస్సాకు తన తండ్రి బలిపీఠాలను చూశాడు. తరువాత ఇస్సాకు కూడా బలిపీఠం కట్టాడు మరియు యెహోవా నామాన్ని పిలిచాడు.

ఇది ఒక ఆత్మీయ వారసత్వాన్ని చూపిస్తుంది.

తల్లిదండ్రుల ఆరాధనా జీవితం పిల్లలపై ప్రభావం చూపుతుంది.

కుటుంబ సభ్యులు మన బోధనలు మాత్రమే కాకుండా, మన ప్రాధాన్యతలను గమనిస్తారు:

• మనం కష్టకాలంలో ప్రార్థిస్తామా?
• ఆశీర్వాదంలో కృతజ్ఞత చూపుతామా?
• తప్పిపోయినప్పుడు దేవుని దగ్గరకు తిరిగి వస్తామా?
• దేవుని చిత్తానికి లోబడతామా?
• దేవుని వరాలకన్నా దేవునిని ఎక్కువగా ప్రేమిస్తామా?

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు ఇస్సాకు విశ్వాస నిర్మాణంలో భాగమైనట్లు కనిపిస్తాయి.

17. అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మరియు క్రీస్తు

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు చివరకు యేసుక్రీస్తు వైపు చూపిస్తాయి.

17.1 బలి అవసరం

బలిపీఠం మనిషి దేవుని దగ్గరకు రావడానికి బలి అవసరమని తెలియజేస్తుంది.

కొత్త నిబంధనలో క్రీస్తు పరిపూర్ణ బలి.

17.2 మోరియా మరియు కల్వరి

మోరియా సంఘటన మరియు సిలువ మధ్య అనేక సారూప్యాలు ఉన్నాయి:

• తండ్రి
• ప్రియ కుమారుడు
• కుమారుడు బలి సాధనాన్ని మోసుట
• కొండపైకి ప్రయాణం
• విధేయ సమర్పణ
• బలి
• మరణం మరియు జీవితం యొక్క చిత్రం

అయితే ఒక గొప్ప తేడా ఉంది:

ఇస్సాకును దేవుడు కాపాడాడు; తన స్వకుమారుడైన యేసును మాత్రం పాపుల కొరకు అప్పగించాడు.

ఇస్సాకు స్థానంలో పొట్టేలు చనిపోయింది; క్రీస్తు మన స్థానంలో చనిపోయాడు.

17.3 “దేవుడు సమకూర్చును”

అబ్రాహాము పలికిన ఈ మాట సిలువలో సంపూర్ణంగా నెరవేరింది.

మన పాపానికి పరిహారం మనం సమకూర్చలేదు. దేవుడే సమకూర్చాడు.

“దేవుని గొఱ్ఱెపిల్ల” అయిన క్రీస్తు లోకపాపాన్ని మోశాడు.

17.4 అబ్రాహాము ఆనందం

యేసు మాట్లాడుతూ అబ్రాహాము తన దినాన్ని చూచుటకు ఆశపడి, చూసి ఆనందించాడని చెప్పాడు. మోరియా సంఘటనలో అబ్రాహాము దేవుని విమోచన సమకూర్పును ముందుగానే దర్శించినట్లు భావించవచ్చు.

18. అబ్రాహాము బలిపీఠాల నుండి ఆరాధన గురించిన ప్రధాన సత్యాలు

18.1 ఆరాధన దేవుని ప్రత్యక్షతకు స్పందన

దేవుడు ముందుగా తనను వెల్లడిస్తాడు. మనం తరువాత స్పందిస్తాము.

18.2 ఆరాధన విశ్వాసంపై ఆధారపడుతుంది

వాగ్దానం నెరవేరకముందే దేవుని నమ్మి ఆరాధించాలి.

18.3 ఆరాధన బహిరంగ సాక్ష్యం

అన్యసంస్కృతిలో అబ్రాహాము బలిపీఠం యెహోవాపై అతని విశ్వాసాన్ని ప్రకటించింది.

18.4 ఆరాధన ప్రార్థనతో అనుసంధానమై ఉంటుంది

యెహోవా నామాన్ని పిలవడం ఆరాధన, ప్రార్థన, ఆధారపడటం, సాక్ష్యం అన్నింటినీ కలిగి ఉంది.

18.5 ఆరాధన పునరుద్ధరణకు మార్గం

వైఫల్యం తరువాత అబ్రాహాము మొదటి బలిపీఠం వద్దకు తిరిగివచ్చాడు.

18.6 ఆరాధన సమాధానాన్ని కోరుతుంది

లోతుతో కలహం తరువాత అబ్రాహాము దేవుని సమకూర్పుపై ఆధారపడ్డాడు.

18.7 ఆరాధన సమర్పణ

మోరియాలో అబ్రాహాము తనకు అత్యంత ప్రియమైనదాన్ని దేవునికి అప్పగించాడు.

18.8 ఆరాధన విధేయత

ఆరాధన భావోద్వేగం మాత్రమే కాదు. అది దేవుని మాటకు విధేయత.

18.9 ఆరాధన దేవుని సమకూర్పును అనుభవిస్తుంది

అబ్రాహాము బలిని పూర్తిగా సమకూర్చలేకపోయాడు. దేవుడే పొట్టేలును సమకూర్చాడు.

18.10 ఆరాధన ఇతరుల కొరకు మధ్యవర్తిత్వానికి నడిపిస్తుంది

దేవునితో సహవాసం పెరిగిన కొద్దీ అబ్రాహాము సొదొమ కొరకు ప్రార్థించే మధ్యవర్తిగా మారాడు.

19. నేటి విశ్వాసులకు ఆత్మీయ అన్వయాలు

19.1 మన జీవితంలో ఆరాధనకు స్థలం ఉండాలి

నేడు రాళ్లతో బలిపీఠం కట్టాల్సిన అవసరం లేదు. కాని మన జీవితంలో దేవునికి ప్రత్యేక స్థానం ఉండాలి.

మన “బలిపీఠం” ఇలా వ్యక్తమవచ్చు:

• ప్రతిదిన ప్రార్థన
• వాక్య ధ్యానం
• కుటుంబ ఆరాధన
• కృతజ్ఞత
• దేవునికి సమర్పణ
• పాపం నుండి తిరుగుట
• సేవ
• దానం
• విధేయత

19.2 ప్రతి కొత్త దశలో దేవునిని ఆరాధించాలి

కొత్త ఇల్లు, కొత్త ఉద్యోగం, కొత్త సేవ, కొత్త బాధ్యత, కొత్త ప్రయాణం—ప్రతి దశలో దేవుని సన్నిధిని గుర్తించాలి.

అబ్రాహాము కొత్త ప్రదేశానికి వెళ్లినప్పుడు బలిపీఠం కట్టాడు. మనం కూడా కొత్త ప్రారంభాలను ప్రార్థనతో ప్రారంభించాలి.

19.3 వాగ్దానం నెరవేరకముందే దేవునికి కృతజ్ఞత చెప్పాలి

పరిస్థితులు కనిపించకపోయినా దేవుని స్వభావాన్ని నమ్మాలి.

19.4 వైఫల్యం తరువాత తిరిగి రావాలి

ఐగుప్తు అనుభవం తరువాత అబ్రాహాము బేతేలు బలిపీఠానికి తిరిగివచ్చాడు.

మనము కూడా:

• మొదటి ప్రేమకు
• మొదటి విశ్వాసానికి
• మొదటి ప్రార్థనా జీవితానికి
• మొదటి విధేయతకు

తిరిగి రావాలి.

19.5 దేవుని వరాలు విగ్రహాలుగా మారకూడదు

ఇస్సాకు దేవుని వాగ్దాన వరం. అయినప్పటికీ అబ్రాహాము అతనిని దేవునికన్నా ఎక్కువగా పట్టుకోలేదు.

మన కుటుంబం, సేవ, ప్రతిభ, ఆస్తి, పిలుపు, ఆశీర్వాదం ఏదీ దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమించకూడదు.

19.6 అత్యున్నత ఆరాధన విధేయత

దేవుని చిత్తం మనకు అర్థం కాకపోయినా, ఆయన స్వభావాన్ని నమ్మి విధేయత చూపాలి.

19.7 కుటుంబాలకు ఆరాధనా వారసత్వం ఇవ్వాలి

మన పిల్లలకు సంపదతో పాటు ప్రార్థన, విశ్వాసం, వాక్యభక్తి, దేవుని భయం అనే ఆత్మీయ వారసత్వాన్ని ఇవ్వాలి.

20. సంఘానికి అన్వయాలు

అబ్రాహాము బలిపీఠాల నుండి సంఘం కూడా అనేక పాఠాలు నేర్చుకోవచ్చు.

20.1 దేవుని నామం కేంద్రంగా ఉండాలి

సంఘం తన పేరు, నాయకుడి పేరు, సంస్థ పేరు గొప్ప చేయడానికి కాదు; యెహోవా నామాన్ని ప్రకటించడానికి ఉంది.

20.2 బలి సత్యం ప్రకటించాలి

సంఘ ఆరాధనలో క్రీస్తు బలి కేంద్రస్థానంలో ఉండాలి.

20.3 ప్రార్థన ప్రధానంగా ఉండాలి

బలిపీఠం ప్రార్థన లేకుండా సంపూర్ణం కాదు. సంఘం ప్రార్థనా సంఘమై ఉండాలి.

20.4 పునరుద్ధరణకు స్థలం ఉండాలి

విఫలమైనవారిని దేవుని దగ్గరకు తిరిగి రప్పించాలి.

20.5 సమర్పణను బోధించాలి

క్రైస్తవ జీవితం ఆశీర్వాదాలు పొందడం మాత్రమే కాదు; తనను తాను సజీవబలిగా సమర్పించుకోవడం.

20.6 జనముల కొరకు మధ్యవర్తిత్వం చేయాలి

అబ్రాహాము సొదొమ కొరకు ప్రార్థించినట్లే సంఘం పట్టణాలు, దేశాలు, నాయకులు, పాపులు మరియు నశిస్తున్నవారి కొరకు ప్రార్థించాలి.

పాత నిబంధన బలిపీఠాలన్నీ సిలువ వైపు చూపుతాయి.

బలిపీఠంపై:

• బలి చనిపోతుంది
• రక్తం చిందుతుంది
• పాపి జీవించగలడు
• దేవునితో సమాధానం సాధ్యమవుతుంది

సిలువపై:

• క్రీస్తు ఒక్కసారిగా తనను తాను అర్పించాడు
• ఆయన రక్తం పాపశుద్ధి కలిగించింది
• పాపులకు దేవునితో సమాధానం కలిగింది
• మరిన్ని ప్రాయశ్చిత్త బలులు అవసరం లేకుండా పోయాయి

కాబట్టి నేడు విశ్వాసి రాళ్ల బలిపీఠం దగ్గరకు కాకుండా, క్రీస్తు సిలువ కృప దగ్గరకు వస్తాడు.

22. విశ్వాసి సజీవబలి

కొత్త నిబంధనలో విశ్వాసి తన శరీరాన్ని దేవునికి సజీవమైన, పరిశుద్ధమైన, దేవునికి ఇష్టమైన బలిగా సమర్పించుకోవాలని బోధించబడింది.

అబ్రాహాము ఇస్సాకును బలిపీఠంపై ఉంచినట్లే, మనం మన జీవితంలోని ప్రతి భాగాన్ని దేవునికి అప్పగించాలి:

• మన శరీరం
• మన సమయం
• మన సంపద
• మన సంబంధాలు
• మన ఆశలు
• మన ప్రణాళికలు
• మన పిలుపు
• మన భవిష్యత్తు
• మన సేవ

అబ్రాహాము బలిపీఠం మనలను ఈ ప్రశ్న అడగమంటుంది:

“నేను దేవునికి అప్పగించలేని ‘ఇస్సాకు’ నా జీవితంలో ఏదైనా ఉందా?”

23. ధ్యాన ప్రశ్నలు

1. దేవుడు తనను నాకు ఎలా వెల్లడించాడు?
2. దేవుని ప్రత్యక్షతలకు నేను ఆరాధనతో స్పందిస్తున్నానా?
3. నా జీవితంలో ప్రార్థనకు స్థిరమైన స్థలం ఉందా?
4. దేవుని వాగ్దానం నెరవేరకముందే ఆయనను నమ్మగలుగుతున్నానా?
5. నేను ఆత్మీయంగా ఏదైనా “ఐగుప్తు” వైపు వెళ్లిపోయానా?
6. నేను తిరిగి రావాల్సిన “మొదటి బలిపీఠం” ఏది?
7. దేవుని వరాలలో ఏదైనా దేవుని స్థానాన్ని ఆక్రమించిందా?
8. దేవుడు అడిగినప్పుడు నా “ఇస్సాకు”ను అప్పగించగలనా?
9. నా కుటుంబం నా ప్రార్థన మరియు ఆరాధనను చూస్తుందా?
10. నా ఆరాధన ఇతరుల కొరకు మధ్యవర్తిత్వానికి నడిపిస్తుందా?
11. నా జీవితం దేవుని నామాన్ని గొప్ప చేస్తుందా లేదా నా పేరునా?
12. దేవుడు సమకూర్చువాడని నేను నిజంగా విశ్వసిస్తున్నానా?

24. బోధనా సారాంశం

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు అతని విశ్వాస ప్రయాణానికి గుర్తులు. అవి వేర్వేరు సందర్భాలలో వేర్వేరు ఆత్మీయ సత్యాలను వెల్లడిస్తాయి.

• షెకెము బలిపీఠం — దేవుని ప్రత్యక్షత
• బేతేలు బలిపీఠం — ప్రార్థన మరియు సాక్ష్యం
• తిరిగి వచ్చిన బలిపీఠం — పునరుద్ధరణ
• హెబ్రోను బలిపీఠం — వాగ్దానంలో స్థిరత్వం
• మోరియా బలిపీఠం — సంపూర్ణ సమర్పణ
• పొట్టేలు బలి — దేవుని ప్రత్యామ్నాయ సమకూర్పు
• యెహోవా యిరే — దేవుడు సమకూర్చువాడు
• సిలువ — దేవుని పరిపూర్ణ బలి

25. ఒక వాక్యంలో ప్రధాన సత్యం

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు దేవుని ప్రత్యక్షతకు విశ్వాసంతో స్పందిస్తూ, ప్రార్థనలో జీవిస్తూ, వైఫల్యాల తరువాత తిరిగి వచ్చి, చివరకు తనకు అత్యంత ప్రియమైనదానినీ దేవునికి సమర్పించిన సంపూర్ణ ఆరాధనా జీవితాన్ని ప్రతిబింబిస్తాయి.

26. ముగింపు

అబ్రాహాము జీవితాన్ని పరిశీలిస్తే, అతని గొప్పతనం సంపదలో, సేవకుల సంఖ్యలో, ప్రయాణాలలో లేదా సామాజిక స్థితిలో లేదు. అతని నిజమైన గొప్పతనం దేవునితో నడిచిన సంబంధంలో ఉంది. ఆ సంబంధానికి అతని బలిపీఠాలు శాశ్వత సాక్ష్యాలుగా నిలిచాయి.

అతడు ఎక్కడికి వెళ్లినా గుడారం వేశాడు; దేవుడు ప్రత్యక్షమైన చోట బలిపీఠం కట్టాడు. అతడు తప్పిపోయినప్పుడు బలిపీఠం దగ్గరకు తిరిగివచ్చాడు. దేవుడు పరీక్షించినప్పుడు తన ప్రియ కుమారునినే బలిపీఠంపై ఉంచాడు. చివరకు దేవుడు సమకూర్చిన బలిని చూశాడు.

అబ్రాహాము బలిపీఠాలు మనకు ఇలా బోధిస్తాయి:

ఆరాధన దేవుని గురించి పాటలు పాడటం మాత్రమే కాదు.
ఆరాధన దేవుని వాగ్దానాన్ని నమ్మడం.
ఆరాధన దేవుని నామాన్ని పిలవడం.
ఆరాధన తప్పిపోయినప్పుడు తిరిగి రావడం.
ఆరాధన సమాధానాన్ని ఎంచుకోవడం.
ఆరాధన ఇతరుల కొరకు ప్రార్థించడం.
ఆరాధన అత్యంత ప్రియమైనదాన్ని దేవునికి అప్పగించడం.
ఆరాధన దేవుడు సమకూర్చువాడని విశ్వసించడం.
ఆరాధన తన సంపూర్ణ జీవితాన్ని దేవునికి బలిగా సమర్పించడం.

అబ్రాహాము బలిపీఠాలన్నీ చివరకు కల్వరి సిలువ వద్దకు మనలను తీసుకువెళ్తాయి. అక్కడ దేవుడు మన రక్షణ కొరకు తన స్వకుమారునినే పరిపూర్ణ బలిగా సమకూర్చాడు.