ఆదికాండము

1. పరిచయం

ఆదికాండము మొదటి అధ్యాయములో దేవుడు సృష్టించిన సమస్త సృష్టి క్రమముగా, మంచిగా, ఉద్దేశ్యపూర్వకముగా ఉందని చూస్తాము. అయితే ఆ సృష్టి శిఖరముగా దేవుడు మనుష్యుని సృష్టించుట ప్రత్యేకమైనది. వెలుగు, ఆకాశము, భూమి, సముద్రములు, వృక్షములు, సూర్యచంద్ర నక్షత్రములు, జలచరములు, పక్షులు, జంతువులు ఇవన్నీ దేవుని మాటచేత కలిగినవి. కానీ మనుష్యుని విషయములో దేవుడు ప్రత్యేకమైన ఆలోచనతో, ప్రత్యేకమైన ఉద్దేశ్యముతో, ప్రత్యేకమైన గౌరవముతో మాట్లాడుచున్నాడు.

“మన స్వరూపమందు మన పోలికచొప్పున మనుష్యుని చేయుదము” అనే మాట ఆదికాండములో మానవుని మహిమను, బాధ్యతను, స్థానాన్ని, పిలుపును తెలియజేసే మహత్తర ప్రకటన. మానవుడు దేవుడు కాదు; కానీ దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినవాడు. అతడు జంతువులలో ఒక ఉన్నత జాతి మాత్రమే కాదు; దేవునితో సంబంధమునకు, దేవుని ప్రతినిధిత్వమునకు, దేవుని మహిమను ప్రతిబింబించుటకు సృష్టింపబడిన వ్యక్తి.

దేవుని స్వరూపము అనే సత్యము బైబిలులో మానవ గౌరవమునకు, మానవ జీవితం పవిత్రతకు, వివాహమునకు, కుటుంబమునకు, పనికి, పరిపాలనకు, నైతికతకు, ఆరాధనకు, విమోచనకు పునాది.

⸻

2. ప్రధాన వచనము: ఆదికాండము 1:26–27

ఆదికాండము 1:26–27 లో దేవుడు ఇలా ప్రకటించుచున్నాడు:

దేవుడు, “మన స్వరూపమందు మన పోలికచొప్పున మనుష్యుని చేయుదము; వారు సముద్రములోని చేపలమీదను, ఆకాశపక్షులమీదను, పశువులమీదను, సమస్త భూమిమీదను, భూమిమీద పాకుచున్న ప్రతి పురుగుమీదను ఏలుదురు” అని చెప్పెను.

దేవుడు తన స్వరూపమందు నరుని సృజించెను; దేవుని స్వరూపమందు వానిని సృజించెను; పురుషునిగాను స్త్రీగాను వారిని సృజించెను.

ఈ వచనములలో నాలుగు ప్రధాన సత్యములు కనిపిస్తాయి:

1. మానవుడు దేవుని సంకల్పముతో సృష్టింపబడినవాడు.
2. మానవుడు దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినవాడు.
3. మానవుడు పురుషునిగాను స్త్రీగాను సృష్టింపబడినవాడు.
4. మానవుడు సృష్టిమీద బాధ్యతాయుతమైన పరిపాలనకు నియమింపబడినవాడు.

⸻

3. “మన స్వరూపమందు మన పోలికచొప్పున” అనే పదబంధము

“స్వరూపము” మరియు “పోలిక” అనే పదములు మానవుడు దేవునితో సంబంధము కలిగిన ప్రత్యేక సృష్టి అని తెలియజేస్తాయి. ఈ పదములను వేర్వేరు భావాలుగా పూర్తిగా విడదీయకుండా, కలిపి చూస్తే అవి ఒక గొప్ప భావాన్ని తెలియజేస్తాయి: మానవుడు దేవుని ప్రతిబింబించుటకు, ఆయనను ప్రతినిధి చేయుటకు, ఆయనతో సంబంధములో జీవించుటకు సృష్టింపబడినవాడు.

దేవుడు ఆత్మ. ఆయనకు శారీరక ఆకారం పరిమితి కాదు. కాబట్టి దేవుని స్వరూపము అనగా మన శరీర రూపము దేవునిలా ఉందని అర్థము కాదు. దేవుని స్వరూపము అనగా మానవునిలో దేవుని గుణములను ప్రతిబింబించగల సామర్థ్యము ఉంది. మానవునిలో జ్ఞానం, నీతి భావం, నైతిక బాధ్యత, సంబంధ సామర్థ్యము, ప్రేమించగల శక్తి, ఆలోచన, నిర్ణయం, సృజనాత్మకత, ఆరాధన, పరిపాలన, మాట, పని, బాధ్యత అనే లక్షణములు దేవుని స్వరూపముతో సంబంధము కలిగినవి.

దేవుని స్వరూపము మానవునికి ఇచ్చిన అలంకారము మాత్రమే కాదు; అది మానవుని ఉనికియే. మనిషి దేవుని ముందు నిలబడగలవాడు, దేవునితో మాట్లాడగలవాడు, దేవుని మాట వినగలవాడు, దేవునికి విధేయత చూపగలవాడు, దేవునికి బాధ్యత వహించగలవాడు.

⸻

4. మానవుడు దేవుని ప్రతిబింబము

దేవుడు మనుష్యుని తన స్వరూపములో సృష్టించుట ద్వారా భూమిమీద తన మహిమను ప్రతిబింబించే జీవిని ఉంచాడు. సృష్టి అంతయు దేవుని మహిమను ప్రకటిస్తుంది; కానీ మానవుడు మాత్రమే చైతన్యపూర్వకముగా దేవునిని తెలుసుకొని, ప్రేమించి, ఆరాధించి, ఆయన చిత్తమును చేయగలడు.

సూర్యుడు దేవుని మహిమను ప్రకాశములో తెలియజేయవచ్చు; పర్వతములు ఆయన గొప్పతనాన్ని చూపవచ్చు; సముద్రములు ఆయన శక్తిని తెలియజేయవచ్చు. కానీ మనిషి మాత్రమే దేవుని వ్యక్తిగతమైన, నైతికమైన, సంబంధపూర్వకమైన మహిమను ప్రతిబింబించుటకు సృష్టింపబడినవాడు.

మనిషి సత్యమును పలికినప్పుడు, న్యాయమును ప్రేమించినప్పుడు, కరుణ చూపినప్పుడు, సృష్టిని సంరక్షించినప్పుడు, కుటుంబములో ప్రేమతో జీవించినప్పుడు, దేవుని ఆరాధించినప్పుడు — అతడు తనలోని దేవుని స్వరూపమునకు తగినట్లుగా జీవిస్తున్నాడు.

⸻

5. దేవుని స్వరూపము మరియు మానవ గౌరవము

ఆదికాండము మనిషి విలువను సమాజ స్థితి, సంపద, ప్రతిభ, వయస్సు, లింగము, ఆరోగ్యం, జాతి, పని, విద్య లేదా అధికారము ఆధారంగా కొలవదు. మనిషి విలువకు పునాది దేవుని స్వరూపము. ప్రతి మానవ జీవితం విలువైనది, ఎందుకంటే ప్రతి మనిషి దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినవాడు.

దీనివల్ల గర్భములోని శిశువుకూడా విలువైనవాడు. వృద్ధుడైనవాడు కూడా విలువైనవాడు. బలహీనుడు, పేదవాడు, అనారోగ్యుడు, దాసుడు, పరదేశి, సమాజములో తక్కువగా భావింపబడినవాడు — వీరందరూ దేవుని దృష్టిలో గౌరవనీయులు. ఆదికాండము 9:6 లో నోవహుతో దేవుడు చెప్పిన మాట ఈ సత్యాన్ని బలపరుస్తుంది: మనిషి రక్తము చిందించుట తీవ్రమైన పాపము, ఎందుకంటే దేవుడు మనుష్యుని తన స్వరూపములో చేసెను.

అందువలన దేవుని స్వరూపము అనే సత్యము మానవ జీవిత పవిత్రతకు పునాది. హత్య, ద్వేషం, అవమానం, దోపిడి, బానిసత్వం, లైంగిక దుర్వినియోగం, కుటుంబ హింస, జాతి గర్వం, వర్గ వివక్ష — ఇవన్నీ దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన మానవుని అవమానించేవి.

⸻

6. పురుషుడు మరియు స్త్రీ ఇద్దరూ దేవుని స్వరూపములో

ఆదికాండము 1:27 ప్రత్యేకంగా చెబుతుంది: “పురుషునిగాను స్త్రీగాను వారిని సృజించెను.” ఇక్కడ బైబిలు పురుషునికే దేవుని స్వరూపము ఉందని చెప్పదు; స్త్రీకే తక్కువ స్థానం అని చెప్పదు. పురుషుడు మరియు స్త్రీ ఇద్దరూ సమానముగా దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినవారు.

ఇది అత్యంత ముఖ్యమైన వేదాంత సత్యము. పురుషునికి మరియు స్త్రీకి ఒకే విధమైన మానవ గౌరవము, ఒకే విధమైన ఆధ్యాత్మిక విలువ, ఒకే విధమైన దేవుని ముందు బాధ్యత ఉంది. వారు శరీరములో, పాత్రలలో, పిలుపులలో భిన్నులై ఉండవచ్చు; కానీ స్వరూప గౌరవములో తక్కువ ఎక్కువలు లేవు.

ఆదికాండము 2 లో స్త్రీ ఆదామునకు “సహాయకురాలు”గా సృష్టింపబడింది. ఈ పదము బలహీనతను సూచించదు; దేవుని సహాయాన్ని కూడా బైబిలు అదే భావంలో పలుమార్లు వివరిస్తుంది. స్త్రీ పురుషునికి తక్కువ స్థాయి సేవకురాలు కాదు; దేవుని సంకల్పములో సముచితమైన, సమాన గౌరవముగల, సంబంధపూర్వకమైన తోడుగా సృష్టింపబడింది.

⸻

7. దేవుని స్వరూపము మరియు సంబంధము

దేవుడు త్రిత్వ సంబంధములో నిత్యముగా ఉన్న దేవుడు — తండ్రి, కుమారుడు, పరిశుద్ధాత్మ. ఆదికాండము 1:26 లో “మన స్వరూపమందు” అనే బహువచన ప్రకటనలో దేవుని అంతర్గత మహిమపై లోతైన సూచన ఉంది. మానవుడు సంబంధములో జీవించుటకు సృష్టింపబడినవాడు.

“మనిషి ఒంటరిగా ఉండుట మంచిది కాదు” అని ఆదికాండము 2:18 లో దేవుడు చెప్పినప్పుడు, మానవ జీవితం సంబంధపూర్వకమైనదని తెలుస్తుంది. దేవునితో సంబంధము, భర్త భార్య సంబంధము, కుటుంబ సంబంధము, సమాజ సంబంధము — ఇవన్నీ మానవుడి స్వరూప పిలుపులో భాగము.

పాపము ఈ సంబంధములను చెడగొట్టింది. ఆదాము దేవుని నుండి దాగెను. ఆదాము హవ్వను నిందించెను. కయీను తన సహోదరుని చంపెను. మానవ సంబంధముల విరుగుడు పాపఫలితము. కానీ ఆదిలో దేవుని ఉద్దేశము ప్రేమ, విశ్వాసం, పరస్పర గౌరవం, బాధ్యత, ఐక్యత.

⸻

8. దేవుని స్వరూపము మరియు బాధ్యతాయుత పరిపాలన

ఆదికాండము 1:26 లో దేవుని స్వరూపముతో వెంటనే “వారు ఏలుదురు” అనే బాధ్యత వస్తుంది. మానవుడు భూమిమీద దేవుని ప్రతినిధిగా నియమింపబడ్డాడు. అతని అధికారము స్వతంత్ర రాజ్యాధికారం కాదు; దేవుని అధికారం క్రింద ఉన్న ప్రతినిధి అధికారము.

దేవుడు సృష్టిని మనిషికి దోచుకొనుటకు ఇవ్వలేదు; సంరక్షించుటకు, సాగు చేయుటకు, కాపాడుటకు అప్పగించాడు. ఆదికాండము 2:15 లో దేవుడు ఆదామును ఏదేను తోటలో ఉంచి దానిని “సాగుచేయుటకును కాచుటకును” నియమించెను. కాబట్టి దేవుని స్వరూపము అనగా భూమిమీద బాధ్యతలేని అధికారం కాదు; బాధ్యతతో కూడిన సేవా పరిపాలన.

దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన మనిషి ప్రకృతిని దేవుని సృష్టిగా గౌరవించాలి. జంతువులను క్రూరముగా కాక, బాధ్యతతో చూడాలి. భూమిని దోపిడీ చేయకుండా సంరక్షించాలి. పని, వ్యవసాయం, విజ్ఞానం, కళ, నిర్మాణం, సంస్కృతి — ఇవన్నీ దేవుని మహిమకు సేవ చేయాలి.

⸻

9. దేవుని స్వరూపము మరియు పని

మనిషి పాపములో పడకముందే దేవుడు అతనికి పని ఇచ్చాడు. కాబట్టి పని శాపము కాదు; పని దేవుని స్వరూపములో మానవుని పిలుపులో భాగము. శ్రమలో బాధ, ముళ్లు, చెమట, విసుగు ఇవి పాపము తరువాత వచ్చినవైనా, పని స్వయంగా దేవుని మంచి వరము.

దేవుడు సృష్టించెను, క్రమపరచెను, పేరుపెట్టెను, ఆశీర్వదించెను. మానవుడు కూడా దేవుని క్రింద సృజనాత్మకముగా పని చేయుటకు పిలువబడ్డాడు. ఆదాము జంతువులకు పేర్లు పెట్టుట ద్వారా తన జ్ఞానాన్ని, వివేచనను, అధికారం క్రింద ఉన్న బాధ్యతను వ్యక్తపరచాడు.

అందువలన పనిని కేవలం జీవనోపాధిగా మాత్రమే చూడకూడదు. పని దేవునికి సేవగా, సృష్టికి సేవగా, కుటుంబానికి సేవగా, సమాజానికి సేవగా, దేవుని స్వరూపమును ప్రతిబింబించే వేదికగా చూడాలి.

⸻

10. దేవుని స్వరూపము మరియు నైతికత

మానవుడు జంతువుల వలె కేవలం సహజ ప్రవృత్తులతో నడవడానికి కాదు; దేవుని నైతిక చిత్తమును తెలుసుకొని దానికి విధేయత చూపుటకు సృష్టింపబడినవాడు. దేవుడు ఆదామునకు ఆజ్ఞ ఇచ్చాడు. ఆజ్ఞ ఉన్నచోట బాధ్యత ఉంది. బాధ్యత ఉన్నచోట నైతిక స్వరూపము ఉంది.

ఆదికాండము 2:16–17 లో “తినవచ్చును” మరియు “తినకూడదు” అనే దేవుని మాట మానవుని నైతిక స్వభావాన్ని ప్రకటిస్తుంది. మనిషి దేవుని వాక్యము క్రింద జీవించవలసినవాడు. అతడు స్వతంత్రంగా మంచి చెడులను నిర్ణయించుకునే దేవుడు కాదు; దేవుని మాటను స్వీకరించి జీవించవలసిన సృష్టి.

పాపములో పడినప్పుడు మానవుడు దేవుని స్వరూపమును పూర్తిగా కోల్పోలేదు; కానీ అది చెడిపోయింది, వక్రీకరించబడింది, మసకబారింది. అతని ఆలోచన, కోరిక, సంబంధం, పని, పరిపాలన అన్నీ పాప ప్రభావమునకు లోనయ్యాయి. అయినప్పటికీ మానవ గౌరవము పూర్తిగా తొలగిపోలేదు, ఎందుకంటే పతనానంతరం కూడా బైబిలు మనిషిని దేవుని స్వరూపములో ఉన్నవాడిగా చూస్తుంది.

⸻

ఆదికాండము 3 లో పాపము ప్రవేశించినప్పుడు దేవుని స్వరూపములో జీవించవలసిన మనిషి దేవునికి వ్యతిరేకముగా తిరిగాడు. అతడు దేవుని వాక్యమును నమ్మకుండా సర్పపు మాటను నమ్మాడు. దేవుని పరిపాలన క్రింద జీవించుటకు బదులు, స్వయంగా దేవునివలె కావాలని ఆశించాడు.

దీని ఫలితముగా దేవుని స్వరూపమునకు సంబంధించిన అంశాలు వక్రీకరించబడ్డాయి:

జ్ఞానం గర్వముగా మారింది.

స్వేచ్ఛ తిరుగుబాటుగా మారింది.

సంబంధము నిందగా మారింది.

నగ్నత్వము అవమానముగా మారింది.

పని శ్రమతో కూడిన కష్టముగా మారింది.

ప్రభుత్వము దోపిడీగా మారింది.

సంతానోత్పత్తి బాధతో కూడినదైయింది.

సృష్టిపై పరిపాలన దుర్వినియోగముగా మారింది.

ఆరాధన స్థానములో స్వార్థము వచ్చెను.

పాపము మనిషిలోని దేవుని స్వరూపమును చెరిపివేయలేదు; కాని అది పగిలిన అద్దమువలె దేవుని మహిమను వక్రీకరించి ప్రతిబింబించుచున్నది.

⸻

12. దేవుని స్వరూపము మరియు కయీను కథ

ఆదికాండము 4 లో కయీను తన సహోదరుడైన హేబెలును చంపుట దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన మానవునిపై దాడి. కయీను యొక్క కోపం, అసూయ, పాపంపై విజయం సాధించకపోవడం, చివరకు హత్య — ఇవి పాపము దేవుని స్వరూపమును ఎలా వికృతం చేస్తుందో చూపుతాయి.

దేవుడు కయీనును ప్రశ్నించెను: “నీ తమ్ముడు హేబేలు ఎక్కడ?” ఈ ప్రశ్న మానవ సంబంధ బాధ్యతను బయలుపరుస్తుంది. “నేను నా తమ్ముని కాపరివాడనా?” అని కయీను చెప్పిన మాట దేవుని స్వరూపమును నిరాకరించిన మానవ హృదయాన్ని చూపుతుంది. దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన మనిషి తన సహోదరుని కాపాడవలసినవాడు; చంపవలసినవాడు కాదు.

⸻

13. దేవుని స్వరూపము మరియు నోవహు తరువాతి ప్రపంచం

ప్రళయము తరువాత దేవుడు నోవహుతో నిబంధన చేసినప్పుడు మళ్లీ మానవ జీవిత పవిత్రతను బలపరుస్తాడు. ఆదికాండము 9:6 లో “దేవుడు తన స్వరూపమందు నరుని చేసెను” అనే కారణముచేత మనిషి రక్తము చిందించుటకు దేవుడు తీవ్రమైన హెచ్చరిక ఇస్తాడు.

ఇది పతనానంతర ప్రపంచములో కూడా దేవుని స్వరూపము నిలిచియున్నదని నిర్ధారిస్తుంది. మానవుడు పాపి అయినప్పటికీ, అతడు విలువలేనివాడు కాదు. అతడు తీర్పుకు బాధ్యుడైన నైతిక జీవి. అతని జీవితం దేవుని ముందు పవిత్రమైనది. కాబట్టి న్యాయం, సమాజ క్రమం, జీవరక్షణ, మానవ గౌరవము ఇవన్నీ దేవుని స్వరూప సత్యములో నిలిచియున్నవి.

⸻

14. దేవుని స్వరూపము మరియు బాబేలు గోపురము

ఆదికాండము 11 లో బాబేలు గోపురము కథ దేవుని స్వరూపములో ఉన్న మానవుని సృజనాత్మక శక్తి ఎలా దేవుని మహిమకు కాక మనుష్యుల స్వనామానికి ఉపయోగించబడుతుందో చూపుతుంది. “మనకు పేరు తెచ్చుకొందము” అనే భావం దేవుని ప్రతిబింబించవలసిన మనిషి తనను తానే మహిమపరచుకోవాలని ప్రయత్నించిన దృష్టాంతం.

దేవుని స్వరూపము మనిషికి నగరములు కట్టుటకు, భాషను ఉపయోగించుటకు, సామూహిక కార్యములు చేయుటకు సామర్థ్యము ఇస్తుంది. కానీ ఆ సామర్థ్యము దేవుని మహిమకోసము కాక మానవ గర్వముకోసం ఉపయోగించబడినప్పుడు అది తీర్పుకు దారితీస్తుంది.

బాబేలు కథ మానవ ప్రతిభ, సాంకేతికత, ఐక్యత, సంస్కృతి ఇవన్నీ మంచివే కావచ్చు; కానీ దేవునికి విరుద్ధముగా నిలబడినపుడు అవి విగ్రహములుగా మారుతాయి.

⸻

15. దేవుని స్వరూపము మరియు వివాహము

ఆదికాండము 2 లో వివాహము దేవుని స్వరూపములో మానవుని సంబంధపూర్వక స్వభావంతో అనుసంధానమై ఉంది. దేవుడు స్త్రీని పురుషుని పక్కనుంచి నిర్మించుట ద్వారా వివాహ సంబంధములో సమీపత, ఐక్యత, పరస్పర గౌరవం, సహాయత్వం, సహజీవనం అనే సత్యములను తెలియజేశాడు.

“ఇద్దరు ఒక శరీరమగుదురు” అనే మాట వివాహము కేవలం శారీరక సంబంధము కాదని, అది జీవిత ఐక్యత అని చూపుతుంది. దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన పురుషుడు మరియు స్త్రీ వివాహములో దేవుని విశ్వాసం, ప్రేమ, నిబంధన, ఐక్యతను ప్రతిబింబించవలసినవారు.

పాపము తరువాత వివాహములో అధికారం దుర్వినియోగం, కోరికల వక్రీకరణ, నింద, ఆధిపత్య పోరాటం వచ్చాయి. అయినప్పటికీ దేవుని అసలు ఉద్దేశము — ప్రేమతో కూడిన, నిబంధనాత్మక, పవిత్రమైన, విశ్వాసపూర్వకమైన వివాహము.

⸻

16. దేవుని స్వరూపము మరియు మాట

ఆదికాండములో దేవుడు మాటచేత సృష్టించాడు. మానవుడు కూడా మాట కలిగిన జీవిగా సృష్టింపబడినాడు. మాట దేవుని స్వరూపములో ముఖ్యమైన భాగము. మాట ద్వారా మనిషి సత్యం ప్రకటించగలడు, సంబంధం కట్టగలడు, ఆశీర్వదించగలడు, ఆరాధించగలడు.

కానీ పాపము మాటను కూడా వక్రీకరించింది. సర్పము దేవుని మాటను వక్రీకరించింది. హవ్వ సర్పపు మాటను స్వీకరించింది. ఆదాము నింద మాట పలికాడు. కయీను అబద్ధభావంతో దేవునికి సమాధానమిచ్చాడు. బాబేలు వద్ద భాష గర్వానికి సాధనమైంది.

దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన మనిషి తన మాటను సత్యానికి, కృపకు, న్యాయానికి, ఆరాధనకు ఉపయోగించాలి. అబద్ధం, అపవాదు, దూషణ, దుర్వాక్యము దేవుని స్వరూపమును అవమానించేవి.

⸻

17. దేవుని స్వరూపము మరియు ఆరాధన

మానవుడు ఆరాధనాత్మక జీవి. అతడు తప్పకుండా ఎవరో ఒకరిని లేదా ఏదో ఒకదాన్ని ఆరాధిస్తాడు. దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినందున అతని నిజమైన పరిపూర్ణత దేవుని ఆరాధనలోనే ఉంది.

ఆదికాండములో హేబేలు బలి, నోవహు బలిపీఠం, అబ్రాహాము బలిపీఠములు, ఇస్సాకు ప్రార్థన, యాకోబు బేతేలు అనుభవం — ఇవన్నీ మానవుడు దేవునితో సంబంధములో జీవించుటకు సృష్టింపబడినవాడని చూపుతాయి.

ఆరాధన లేకుండా మానవుడు తన అసలు ఉద్దేశ్యాన్ని కోల్పోతాడు. దేవుని స్వరూపము దేవుని మహిమను ప్రతిబింబించుటకు ఇచ్చబడింది; కాబట్టి ఆరాధన మానవుని అత్యున్నత పిలుపు.

⸻

18. దేవుని స్వరూపము మరియు ఆశీర్వాదము

ఆదికాండము 1:28 లో దేవుడు పురుషుని మరియు స్త్రీని ఆశీర్వదించాడు. “ఫలించి విస్తరించి భూమిని నింపి దానిని లోబరచుకొనుడి” అని చెప్పాడు. మానవుని జీవితం ఆశీర్వాదముతో ప్రారంభమైంది. దేవుని స్వరూపములో జీవించడం అనగా దేవుని ఆశీర్వాదమును స్వీకరించి, దానిని భూమిపై విస్తరించుట.

సంతానోత్పత్తి, కుటుంబ నిర్మాణం, సృష్టి పరిపాలన, పని, సంస్కృతి, ఆరాధన — ఇవన్నీ దేవుని ఆశీర్వాదపు పరిధిలో ఉన్నాయి. పాపము ఈ ఆశీర్వాద ప్రవాహాన్ని విరిచినా, దేవుడు తన విమోచన ప్రణాళికలో ఆశీర్వాదాన్ని తిరిగి స్థాపించుటకు అబ్రాహామును పిలిచాడు. “నీ ద్వారా భూమియొక్క సమస్త వంశములు ఆశీర్వదింపబడును” అనే వాగ్దానము మానవుని మొదటి పిలుపును విమోచన దిశగా తీసుకువెళ్తుంది.

⸻

19. దేవుని స్వరూపము మరియు క్రీస్తు

ఆదికాండములో మానవుడు దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినప్పటికీ, పాపమువలన ఆ స్వరూపము వక్రీకరించబడింది. ఈ స్థితిలో క్రీస్తు సువార్త మహిమ స్పష్టమవుతుంది. యేసు క్రీస్తు దేవుని పరిపూర్ణ స్వరూపము. ఆయనలో మనిషి దేవుడు ఉద్దేశించిన నిజమైన మానవత్వాన్ని చూస్తాడు.

ఆదాము దేవుని మాటకు అవిధేయత చూపగా, క్రీస్తు సంపూర్ణ విధేయత చూపాడు.

ఆదాము తోటలో పడిపోయెను; క్రీస్తు గెత్సేమనే తోటలో తండ్రి చిత్తమునకు లోబడెను.

ఆదాము ద్వారా పాపము, మరణము వచ్చాయి; క్రీస్తు ద్వారా నీతి, జీవము వచ్చాయి.

ఆదాము దేవుని స్వరూపమును వక్రీకరించిన మానవ జాతికి తలగా నిలిచాడు; క్రీస్తు దేవుని స్వరూపమును పునరుద్ధరించే నూతన మానవత్వానికి తలగా నిలిచాడు.

కొలొస్సయులకు 1:15 లో క్రీస్తు “అదృశ్య దేవుని స్వరూపుడు”గా చెప్పబడెను. హెబ్రీయులకు 1:3 లో ఆయన దేవుని మహిమ యొక్క ప్రకాశమును, ఆయన తత్వమునకు మూర్తిమంతమును అని చెప్పబడెను. కాబట్టి దేవుని స్వరూపము పునరుద్ధరణ క్రీస్తులోనే సాధ్యము.

⸻

20. విమోచనలో దేవుని స్వరూపము పునరుద్ధరణ

రక్షణ అనగా కేవలం పాపక్షమాపణ మాత్రమే కాదు; అది దేవుని స్వరూపమును పునరుద్ధరించు దేవుని కార్యము. పరిశుద్ధాత్మ విశ్వాసులను క్రీస్తు స్వరూపమునకు మార్చుచున్నాడు. ఇది నూతన సృష్టి కార్యము.

పాపమువలన వక్రీకరించబడిన జ్ఞానం క్రీస్తులో సత్యజ్ఞానముగా పునరుద్ధరించబడుతుంది.

వక్రీకరించబడిన కోరికలు పరిశుద్ధత వైపు మలచబడతాయి.

విరిగిన సంబంధాలు క్షమాపణ మరియు ప్రేమలో స్వస్థపడతాయి.

స్వార్థపూర్వక పని దేవుని మహిమకై సేవగా మారుతుంది.

దుర్వినియోగమైన అధికారం సేవా నాయకత్వముగా మారుతుంది.

భయంతో దాగిన మనిషి విశ్వాసముతో దేవుని సన్నిధికి వచ్చును.

క్రీస్తులో రక్షింపబడినవారు దేవుని స్వరూపమును మరింత స్పష్టంగా ప్రతిబింబించుటకు పిలువబడ్డారు.

⸻

క్రీస్తులో నూతన మానవత్వము వ్యక్తిగతంగా మాత్రమే కాదు; సంఘముగా కూడా కనిపించాలి. సంఘము దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన ప్రజలు, క్రీస్తులో పునరుద్ధరింపబడిన ప్రజలు, పరిశుద్ధాత్మచేత మార్చబడుతున్న ప్రజల సమాజము.

సంఘములో ప్రతి విశ్వాసికి గౌరవము ఉండాలి. ధనికుడు, పేదవాడు, పురుషుడు, స్త్రీ, వృద్ధుడు, యువకుడు, బలవంతుడు, బలహీనుడు — అందరూ దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడి, క్రీస్తు రక్తముచేత విమోచింపబడినవారు. కాబట్టి సంఘములో అవమానం, తక్కువచూపు, పక్షపాతం, అధికార దుర్వినియోగం, మాటల హింస, వర్గీకరణ ఉండకూడదు.

దేవుని స్వరూపమును గ్రహించిన సంఘము పరస్పర గౌరవం, సేవ, క్షమాపణ, సత్యం, ప్రేమ, పరిశుద్ధత, ఆరాధనలో పెరుగుతుంది.

⸻

22. ప్రాయోగిక అన్వయాలు

22.1 దేవునితో సంబంధములో జీవించాలి

మనిషి దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినందున దేవుని లేకుండా సంపూర్ణముగా జీవించలేడు. మన హృదయము దేవుని తెలుసుకోవడానికి, ఆయనను ప్రేమించడానికి, ఆయనను ఆరాధించడానికి సృష్టించబడింది.

22.2 ప్రతి మనిషిని గౌరవించాలి

ఎవరినైనా అవమానించుట, ద్వేషించుట, దోపిడీ చేయుట, ఉపయోగించుకొనుట దేవుని స్వరూపమును అవమానించుట. ప్రతి మనిషిని దేవుని దృష్టితో చూడాలి.

22.3 శరీరమును పవిత్రముగా చూడాలి

దేవుడు మనిషిని శరీరముతో కూడిన జీవిగా సృష్టించాడు. శరీరం తక్కువది కాదు. దానిని పాపానికి సాధనంగా కాక, దేవుని మహిమకు సాధనంగా ఉపయోగించాలి.

22.4 పనిని దేవుని సేవగా చేయాలి

ప్రతి నిజాయితీగల పని దేవుని సృష్టి పిలుపులో భాగము. కాబట్టి పనిని అలసత్వముతో కాక, బాధ్యతతో, విశ్వాసంతో, దేవుని మహిమకై చేయాలి.

22.5 కుటుంబమును దేవుని వరముగా చూడాలి

వివాహము, కుటుంబము, సంతానము దేవుని సృష్టి క్రమములో భాగములు. కుటుంబ సంబంధములు దేవుని ప్రేమ, విశ్వాసం, క్షమాపణ, బాధ్యతను ప్రతిబింబించాలి.

22.6 సృష్టిని బాధ్యతతో సంరక్షించాలి

భూమి దేవునిది. మనిషి యజమాని కాదు; నిర్వాహకుడు. ప్రకృతిని దుర్వినియోగం చేయుట కాక, దేవుని సృష్టిగా గౌరవించాలి.

22.7 క్రీస్తు స్వరూపములో ఎదగాలి

దేవుని స్వరూపము యొక్క పరిపూర్ణత క్రీస్తులో కనిపిస్తుంది. కాబట్టి విశ్వాసి లక్ష్యం కేవలం మంచి మనిషి కావడం కాదు; క్రీస్తు స్వరూపములో మారుట.

⸻

23. ఆదికాండములో దేవుని స్వరూపము — ప్రధాన అంశముల సారాంశము

దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడుట అనగా:

• దేవునితో సంబంధమునకు సృష్టింపబడుట.
• దేవుని మహిమను ప్రతిబింబించుట.
• దేవుని ప్రతినిధిగా భూమిమీద బాధ్యతాయుతముగా జీవించుట.
• నైతిక బాధ్యత కలిగిన జీవిగా ఉండుట.
• ఆలోచన, మాట, ప్రేమ, నిర్ణయం, ఆరాధన సామర్థ్యములు కలిగి ఉండుట.
• పురుషుడు మరియు స్త్రీ సమాన గౌరవముతో సృష్టింపబడుట.
• ప్రతి మానవ జీవితం పవిత్రమైనదని అంగీకరించుట.
• పాపము వక్రీకరించిన స్వరూపము క్రీస్తులో పునరుద్ధరింపబడుట.

⸻

24. అధ్యయన ప్రశ్నలు

1. ఆదికాండము 1:26–27 ప్రకారం మానవుడు ఇతర సృష్టులకంటే ఎలా ప్రత్యేకుడు?
2. “దేవుని స్వరూపము” అనగా శారీరక రూపమా, లేక వేదాంతపరమైన మరింత లోతైన భావమా? వివరించండి.
3. పురుషుడు మరియు స్త్రీ ఇద్దరూ దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన సత్యము కుటుంబ జీవితం మరియు సంఘ జీవితాన్ని ఎలా ప్రభావితం చేయాలి?
4. దేవుని స్వరూపము మానవ జీవిత పవిత్రతకు ఎలా పునాది అవుతుంది?
5. పాపము దేవుని స్వరూపమును ఎలా వక్రీకరించింది? ఆదికాండము 3–4 నుండి ఉదాహరణలు చెప్పండి.
6. బాబేలు గోపురము కథ మానవ ప్రతిభ మరియు గర్వము గురించి ఏమి నేర్పుతుంది?
7. క్రీస్తు దేవుని పరిపూర్ణ స్వరూపుడని తెలుసుకోవడం విశ్వాసి జీవితమును ఎలా మార్చాలి?
8. పని, కుటుంబం, మాట, ఆరాధన — వీటిలో దేవుని స్వరూపమును ఎలా ప్రతిబింబించగలము?
9. సంఘములో ప్రతి విశ్వాసిని దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినవాడిగా చూడుట వల్ల ఏ మార్పులు రావాలి?
10. మీ జీవితంలో దేవుని స్వరూపము మరింత స్పష్టంగా ప్రతిబింబించవలసిన ఒక ప్రాంతం ఏది?

⸻

25. ముగింపు

ఆదికాండము మానవుని మహిమను దేవుని నుండి వేరుగా చూపదు; దేవునితో సంబంధములోనే చూపుతుంది. మనిషి తనలో తానే విలువైనవాడు కాదు; దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడినందున విలువైనవాడు. అతడు దేవుని ప్రతిబింబించుటకు, దేవుని ఆరాధించుటకు, సృష్టిని బాధ్యతతో పరిపాలించుటకు, సంబంధములలో ప్రేమతో జీవించుటకు సృష్టింపబడినవాడు.

పాపము ఈ మహిమను వక్రీకరించినా, దేవుని సంకల్పము విఫలంకాలేదు. క్రీస్తు, దేవుని పరిపూర్ణ స్వరూపుడిగా వచ్చి, పాపమువలన పగిలిన మానవత్వమును విమోచించి, తన స్వరూపములో పునరుద్ధరించుచున్నాడు. కాబట్టి దేవుని స్వరూపములో సృష్టింపబడిన సత్యము ఆదికాండములో మానవుని ఆరంభ గౌరవమును మాత్రమే కాదు, క్రీస్తులో మానవుని విమోచన గమ్యమును కూడా ప్రకటిస్తుంది.

ఒక వాక్యములో చెప్పాలంటే: దేవుని స్వరూపములో మానవుని సృష్టించుట అనేది భూమిమీద దేవుని మహిమను ప్రతిబింబించుటకు, ఆయనతో సంబంధములో జీవించుటకు, క్రీస్తులో పునరుద్ధరింపబడుటకు ఇచ్చిన మహత్తరమైన సృష్టి పిలుపు.