ఆదికాండము

మానవ బలహీనత, దైవ కృప, దేవుని విశ్వాస్యత

ఆదికాండములో యాకోబు జీవితము విశ్వాస ప్రయాణములో ఒక గాఢమైన పాఠమును మనకు చూపిస్తుంది. యాకోబు దేవునిచే ఎన్నుకోబడిన వాడు. అతని మీద దేవుని వాగ్దానము ఉంది. అబ్రాహాము, ఇస్సాకు ద్వారా వచ్చిన నిబంధన ఆశీర్వాదము యాకోబు ద్వారా కొనసాగవలసి ఉంది. అయినప్పటికీ, అతని జీవితములో భయం, ఆందోళన, అనిశ్చితి, స్వయరక్షణ ప్రయత్నాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. ఇది మనకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని నేర్పుతుంది: దేవుని వాగ్దానము పొందినవారికీ భయం రావచ్చు; విశ్వాసులకూ బలహీన క్షణాలు ఉండవచ్చు; కానీ దేవుని కృప భయములో ఉన్న తన ప్రజలను విడిచిపెట్టదు.

యాకోబు భయం ముఖ్యంగా ఆదికాండము 32వ అధ్యాయములో కనిపిస్తుంది. అనేక సంవత్సరాల తరువాత యాకోబు తన స్వదేశమునకు తిరిగి వస్తున్నప్పుడు, తన అన్న ఏశావును కలవవలసిన సమయం దగ్గరపడుతుంది. గతములో యాకోబు ఏశావు జన్మహక్కును మరియు తండ్రి ఆశీర్వాదమును పొందిన విధానం ఏశావులో కోపాన్ని కలిగించింది. ఏశావు యాకోబును చంపదలచిన కారణంగా యాకోబు తన ఇంటిని విడిచి పారిపోవలసి వచ్చింది. ఇప్పుడు సంవత్సరాలు గడిచినా, యాకోబు హృదయములో ఆ పాత సంఘటనల జ్ఞాపకం ఇంకా భయాన్ని కలిగిస్తోంది.

1. యాకోబు భయానికి నేపథ్యం

యాకోబు భయం అకస్మాత్తుగా వచ్చినది కాదు. అది అతని గత నిర్ణయాలు, కుటుంబ సంఘర్షణలు, మోసపూరిత చర్యలు, మరియు పాపమునకు సంబంధించిన పరిణామాలతో ముడిపడి ఉంది. యాకోబు చిన్ననాటినుండి కుటుంబములో ఉద్రిక్తతల మధ్య పెరిగాడు. ఇస్సాకు ఏశావును ప్రేమించాడు; రిబ్కా యాకోబును ప్రేమించింది. ఈ పక్షపాతం కుటుంబములో విభజనను తెచ్చింది. యాకోబు తన అన్న జన్మహక్కును తీసుకున్నాడు. తరువాత రిబ్కా సహాయంతో తండ్రి ఇస్సాకును మోసం చేసి ఆశీర్వాదమును పొందాడు.

దేవుని ఉద్దేశము యాకోబు ద్వారా నెరవేరవలసినదే అయినప్పటికీ, యాకోబు దానిని విశ్వాసంతో ఎదురు చూడలేదు. అతను మానవ యుక్తి, మోసం, స్వీయ ప్రణాళికల ద్వారా ఆశీర్వాదమును పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. ఈ చర్యలు యాకోబును తక్షణ ప్రయోజనానికి తీసుకువెళ్లినా, దీర్ఘకాలములో అతని హృదయములో భయాన్ని, కుటుంబ విరహాన్ని, మరియు బాధను కలిగించాయి.

ఇది విశ్వాసులకు గొప్ప హెచ్చరిక. దేవుని వాగ్దానము నిజమైనదైనా, మనం దానిని పాపపూరిత మార్గాలలో పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే, మన ఆత్మలో శాంతి కోల్పోతాము. దైవ సంకల్పం నెరవేరుతుంది; కాని మనం దానితో సహకరించే విధానం పవిత్రతతో, సహనంతో, విశ్వాసంతో ఉండాలి.

2. ఏశావును ఎదుర్కొనే ముందు యాకోబు భయం

యాకోబు తన దూతలను ముందుగా ఏశావు దగ్గరకు పంపాడు. వారు తిరిగి వచ్చి, ఏశావు నాలుగు వందలమంది మనుష్యులతో వస్తున్నాడని చెప్పినప్పుడు, యాకోబు “బహుగా భయపడి మనోవ్యాకులము పొందెను” అని ఆదికాండము చెబుతుంది. ఇది అతని భయాన్ని స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది. అతని ముందున్న సమస్య కేవలం కుటుంబ సమావేశం కాదు; అది అతని దృష్టిలో ప్రాణహాని కలిగించే సంఘటన.

యాకోబు ఆలోచనలలో గతం మళ్లీ ప్రత్యక్షమైంది. “ఏశావు నన్ను క్షమించాడా? అతను ఇంకా కోపముతో ఉన్నాడా? నా భార్యలు, పిల్లలు, సేవకులు, పశువులు ప్రమాదంలో పడతారా?” అనే ఆందోళనలు అతని మనస్సును పట్టుకున్నవి. భయం మనిషిని గత వైఫల్యాల బంధిలో ఉంచుతుంది. క్షమాపణ ఇంకా ప్రకటించబడకముందే శిక్షను ఊహింపజేస్తుంది. దేవుని వాగ్దానములు ఉన్నప్పటికీ, కళ్లకు కనిపించేది ప్రమాదమైతే, మన హృదయము కదిలిపోవచ్చు.

యాకోబు భయం మన భయాలకు కూడా అద్దం పట్టుతుంది. మన గత తప్పులు, పరిష్కరించని సంబంధాలు, మనస్సాక్షి గాయాలు, అపరాధ భావన, మరియు భవిష్యత్తుపై అనిశ్చితి మనలో భయాన్ని కలిగిస్తాయి. దేవుని ప్రజలు కూడా ఇలాంటి ఆత్మీయ పోరాటాలను ఎదుర్కొంటారు.

3. యాకోబు వ్యూహం — భయములో మానవ ప్రణాళిక

భయంతో యాకోబు తనతో ఉన్న ప్రజలను, మందలను, పశువులను రెండు దండులుగా విభజించాడు. ఏశావు ఒక దండుపై దాడి చేస్తే మరొకటి తప్పించుకోవచ్చని అతను భావించాడు. తరువాత ఏశావును శాంతింపజేయడానికి పెద్ద కానుకలను ముందుగా పంపించాడు. ఇది యాకోబు తన పరిస్థితిని మానవ బుద్ధితో నిర్వహించడానికి చేసిన ప్రయత్నం.

ఇక్కడ యాకోబు పూర్తిగా విశ్వాసరహితుడు కాదు; కానీ అతని విశ్వాసములో భయం కలిసివుంది. అతను ప్రార్థిస్తాడు కూడా, ప్రణాళికలు చేస్తాడు కూడా. దేవుని వాగ్దానమును గుర్తుచేసుకుంటాడు కూడా, తన భద్రతను తన యుక్తుల ద్వారా నిర్ధారించుకోవాలని ప్రయత్నిస్తాడు కూడా. ఇది మనలో చాలామందికి సుపరిచితమైన ఆత్మీయ స్థితి. మనం దేవుని నమ్ముతున్నాము; అయినప్పటికీ పూర్తిగా ఆయన చేతుల్లో విశ్రాంతి పొందలేకపోతాము. ప్రార్థనతో పాటు భయం, విశ్వాసంతో పాటు లెక్కలు, భరోసాతో పాటు ఆందోళన — ఇవన్నీ మన అనుభవములో ఉంటాయి.

యాకోబు చేసిన ప్రణాళికలో తప్పనిసరిగా పాపం ఉందని చెప్పలేము. జాగ్రత్త, వివేకం, బాధ్యత అవసరమే. కాని సమస్య ఏమిటంటే, మన హృదయము దేవునిలో నిలబడకుండా, మన ప్రణాళికలలోనే భద్రతను వెదికినప్పుడు. యాకోబు భయం అతనిని దేవుని దగ్గరకు తీసుకువెళ్లింది; అదే సమయంలో తన యుక్తులపై ఆధారపడే పాత స్వభావమును కూడా బయటపెట్టింది.

4. యాకోబు ప్రార్థన — భయములో విశ్వాసపు మెరుపు

యాకోబు భయపడినప్పటికీ, అతను దేవుని ప్రార్థించాడు. అతని ప్రార్థన ఆదికాండము 32లో అత్యంత హృదయస్పర్శమైన ప్రార్థనలలో ఒకటి. అతను “నా తండ్రియైన అబ్రాహాము దేవా, నా తండ్రియైన ఇస్సాకు దేవా” అని దేవుని సంబోధించాడు. ఇది అతను తన వ్యక్తిగత సంక్షోభమును దేవుని నిబంధన విశ్వాస్యతతో కలుపుతున్నాడని చూపిస్తుంది.

యాకోబు తన ప్రార్థనలో మూడు ముఖ్యమైన విషయాలు చేస్తాడు.

మొదట, అతను దేవుని ఆజ్ఞను గుర్తుచేసుకుంటాడు. “నీ దేశమునకు, నీ బంధువులయొద్దకు తిరిగి పోమ్ము; నేను నీకు మేలు చేసెదను” అని దేవుడు చెప్పిన మాటను అతను పట్టుకుంటాడు. ఇది విశ్వాస ప్రార్థనలో ప్రధాన భాగం. నిజమైన ప్రార్థన మన భావోద్వేగాలను మాత్రమే వ్యక్తపరచదు; దేవుని మాటను పట్టుకొని దేవుని ఎదుట నిలబడుతుంది.

రెండవది, అతను తన అర్హతలేమిని ఒప్పుకుంటాడు. “నీ దాసునికి నీవు చూపిన సమస్త కృపకును సమస్త సత్యమునకును నేను పాత్రుడను కానేను” అని యాకోబు అంటాడు. గతములో మోసగాడిగా కనిపించిన యాకోబు ఇప్పుడు వినయముతో దేవుని ఎదుట నిలబడుతున్నాడు. అతని సంపద, కుటుంబం, విజయాలు తన తెలివి వల్ల మాత్రమే వచ్చినవి కావని అతను గ్రహిస్తున్నాడు. ఇవన్నీ దేవుని కృపఫలములు.

మూడవది, అతను తన భయాన్ని స్పష్టంగా దేవుని ఎదుట పెడతాడు. “నా సహోదరుడైన ఏశావు చేతినుండి నన్ను విడిపించుము; అతడు వచ్చి నన్నును తల్లులను పిల్లలతో కూడ హతము చేయునేమో అని నేను భయపడుచున్నాను” అని అతను ప్రార్థిస్తాడు. యాకోబు దేవుని ఎదుట తన భయాన్ని దాచలేదు. ఇది మనకు గొప్ప పాఠం. విశ్వాసి భయపడకూడదు అని మాత్రమే కాకుండా, భయపడినప్పుడు భయాన్ని దేవుని ఎదుట నిజాయితీగా ఉంచాలి.

5. యాకోబు భయములో కనిపించే మానవ బలహీనత

యాకోబు భయం అనేక మానవ బలహీనతలను బయటపెడుతుంది.

మొదట, అతని భయం గత పాపపు పరిణామాలను చూపిస్తుంది. మోసం ద్వారా పొందినది వెంటనే ఆనందంగా కనిపించినా, అది సంవత్సరాల తరువాత కూడా మనస్సులో భయాన్ని మిగుల్చవచ్చు. పాపము కేవలం సంఘటన కాదు; అది సంబంధాలను గాయపరుస్తుంది, మనస్సాక్షిని కలవరపరుస్తుంది, శాంతిని దోచుకుంటుంది.

రెండవది, యాకోబు భయం దేవుని వాగ్దానములను మరచిపోవడము ఎంత సులభమో చూపిస్తుంది. బేతేలులో దేవుడు యాకోబుతో ఉండెదనని, అతన్ని తిరిగి ఈ దేశమునకు తీసుకొనివచ్చెదనని వాగ్దానము చేశాడు. అయినప్పటికీ ఏశావు నాలుగు వందలమందితో వస్తున్నాడనే వార్త వచ్చినప్పుడు, ఆ వాగ్దానం కన్నా ప్రమాదం పెద్దదిగా కనిపించింది. ఇది మన స్థితి కూడా. దేవుని మాట శాశ్వతమైనది; కానీ పరిస్థితులు శబ్దం చేస్తాయి. విశ్వాసము దేవుని నిశ్చలమైన వాక్యమును పట్టుకుంటుంది; భయం కదులుతున్న పరిస్థితులను చూస్తుంది.

మూడవది, యాకోబు భయం స్వీయరక్షణ స్వభావాన్ని చూపిస్తుంది. అతను తన కుటుంబాన్ని విభజించడము, కానుకలను ముందుగా పంపడము, ప్రమాదాన్ని తగ్గించడానికి ప్రయత్నించడము — ఇవన్నీ అతని నియంత్రణ కోరికను తెలియజేస్తాయి. మనిషి తన జీవితాన్ని పూర్తిగా నియంత్రించలేడు. భయం మనకు “నేనే అన్నింటిని కాపాడాలి” అని చెబుతుంది. విశ్వాసం మాత్రం “ప్రభువు నా కాపరి; ఆయన నన్ను విడువడు” అని చెబుతుంది.

నాలుగవది, యాకోబు భయం సంబంధాల పునరుద్ధరణకు ముందు వచ్చే ఆత్మీయ క్షోభను చూపిస్తుంది. విరిగిన సంబంధాన్ని ఎదుర్కోవడం సులభం కాదు. క్షమాపణ అడగడం, పాత గాయాలను ఎదుర్కోవడం, మన తప్పుల ఫలితాలను స్వీకరించడం — ఇవి మన ఆత్మను కదిలిస్తాయి. కానీ దేవుడు చాలాసార్లు మన భయాల ద్వారానే మనలను వినయము, సమాధానము, మరియు పునరుద్ధరణ మార్గములో నడిపిస్తాడు.

6. దైవ కృప — దేవుడు భయపడిన యాకోబును విడిచిపెట్టలేదు

యాకోబు భయపడినప్పటికీ, దేవుడు అతనిని తిరస్కరించలేదు. దేవుని కృప భయపడని వారికి మాత్రమే కాదు; భయములో కూడా దేవుని ఆశ్రయించేవారికి దక్కుతుంది. యాకోబు జీవితములో దేవుడు చూపిన కృప అనేక రూపాలలో కనిపిస్తుంది.

మొదట, దేవుడు అతనికి ముందుగానే వాగ్దానము ఇచ్చాడు. బేతేలులో దేవుడు యాకోబుకు, “నేను నీతోకూడ ఉండి, నీవు ఎక్కడికి వెళ్లినను నిన్ను కాపాడి, ఈ దేశమునకు తిరిగి రప్పించెదను” అని వాగ్దానము చేశాడు. యాకోబు భయం దేవుని వాగ్దానాన్ని రద్దు చేయలేదు. మన బలహీనత దేవుని విశ్వాస్యతను రద్దు చేయదు.

రెండవది, దేవుడు యాకోబును ప్రార్థనకు నడిపించాడు. భయం మనిషిని దేవుని నుండి దూరం చేయవచ్చు; కానీ కృప చేతిలో భయం దేవుని దగ్గరకు నడిపించే సాధనమవుతుంది. యాకోబు తన భయాన్ని దేవుని ఎదుట ఉంచినప్పుడు, అతను తన బలహీనతను కృప సింహాసనానికి తీసుకువచ్చాడు.

మూడవది, దేవుడు అతనితో పోరాడి అతన్ని మార్చాడు. ఆదికాండము 32లో యాకోబు రాత్రంతా ఒక మనుష్యునితో పోరాడాడు. ఆ సంఘటన తరువాత అతని పేరు “యాకోబు” నుండి “ఇశ్రాయేలు”గా మారింది. “మోసగాడు” అనే భావనతో ముడిపడిన పాత పేరు నుండి “దేవునితో పోరాడి కృప పొందినవాడు” అనే కొత్త గుర్తింపుకు దేవుడు అతన్ని తీసుకువెళ్లాడు. దేవుడు కేవలం ఏశావు సమస్యను పరిష్కరించలేదు; యాకోబులోని యాకోబును కూడా ఎదుర్కొన్నాడు.

నాలుగవది, దేవుడు యాకోబును బలహీనత ద్వారా ఆశీర్వదించాడు. యాకోబు తొడ గాయపడింది. అతను కుంటుతూ నడిచాడు. ఆ కుంటుదల ఓటమి గుర్తు కాదు; కృప గుర్తు. అతను తన బలము మీద ఆధారపడే వ్యక్తి నుండి దేవుని ఆశీర్వాదాన్ని పట్టుకునే వ్యక్తిగా మారాడు. కొన్నిసార్లు దేవుడు మన స్వీయ ఆధారాన్ని విరిచి, తనపై ఆధారపడే విశ్వాసమును నిర్మిస్తాడు.

7. దేవుని విశ్వాస్యత — ఏశావుతో సమాధానము

యాకోబు ఏశావును కలిసినప్పుడు, అతను భయపడిన విధంగా నాశనం జరగలేదు. ఏశావు పరుగెత్తి వచ్చి యాకోబును ఆలింగనం చేసుకున్నాడు; అతని మెడమీద పడి ముద్దుపెట్టుకొని ఇద్దరూ ఏడ్చారు. ఇది దేవుని అద్భుత కృపకు గుర్తు. యాకోబు తన భయంలో హింసను ఊహించాడు; దేవుడు సమాధానాన్ని సిద్ధం చేశాడు. యాకోబు శిక్షను ఊహించాడు; దేవుడు కౌగిలిని ఇచ్చాడు.

ఇది ఒక గాఢమైన ఆత్మీయ సత్యాన్ని చూపిస్తుంది. మనం భయపడే సంఘటనలలో చాలాసార్లు దేవుడు మనకన్నా ముందే పనిచేస్తున్నాడు. మనం ప్రమాదాన్ని మాత్రమే చూస్తాము; దేవుడు హృదయాలను సిద్ధం చేస్తాడు. యాకోబు రాత్రంతా పోరాడుతున్నప్పుడు, దేవుడు ఏశావు హృదయంలో కూడా పని చేసి ఉండవచ్చు. మనం మన భయాన్ని మాత్రమే తెలుసుకుంటాము; కానీ దేవుడు దృశ్యముకాని స్థలాలలో తన కృపను పనిచేయిస్తాడు.

దేవుని విశ్వాస్యత యాకోబు పరిపూర్ణతపై ఆధారపడలేదు. యాకోబు గతములో మోసం చేశాడు, భయపడ్డాడు, యుక్తులు పన్నాడు. అయినప్పటికీ దేవుడు తన నిబంధనను నిలబెట్టాడు. ఎందుకంటే దేవుని వాగ్దానాలు మన బలంపై కాకుండా ఆయన స్వభావంపై నిలబడినవి. దేవుడు విశ్వాస్యుడు. ఆయన ఎన్నుకున్నవారిని శిక్షణ ఇస్తాడు, తక్కువ చేస్తాడు, మార్చుతాడు, కానీ విడిచిపెట్టడు.

యాకోబును పూర్తిగా భయస్థుడిగా మాత్రమే చూడకూడదు; అతనిని పరిపూర్ణ విశ్వాసిగా కూడా చిత్రించకూడదు. అతని జీవితములో రెండూ కలిసివున్నాయి. అతను భయపడ్డాడు, అయినప్పటికీ ప్రార్థించాడు. అతను ప్రణాళిక చేశాడు, అయినప్పటికీ దేవుని వాగ్దానాన్ని పట్టుకున్నాడు. అతను వణికాడు, అయినప్పటికీ ఆశీర్వాదాన్ని విడువలేదు. అతను కుంటుతూ నడిచాడు, అయినప్పటికీ దేవుని చేత ఆశీర్వదించబడ్డాడు.

ఇది క్రైస్తవ జీవితం యొక్క వాస్తవిక చిత్రణ. విశ్వాసి హృదయం ఎల్లప్పుడూ నిర్భయంగా ఉండదు. కొన్నిసార్లు మన విశ్వాసము కంపిస్తుంది. అయితే నిజమైన విశ్వాసము భయం లేనిది కాదు; భయములో కూడా దేవునిని విడువనిది. యాకోబు “నీవు నన్ను ఆశీర్వదించకపోతే నిన్ను పోనియ్యను” అన్నట్టుగా, భయపడిన విశ్వాసి కూడా దేవుని కృపను పట్టుకోవాలి.

9. యాకోబు భయం మరియు పాపపు జ్ఞాపకం

యాకోబు భయములో ఒక ముఖ్యమైన అంశం అపరాధ జ్ఞాపకం. అతను ఏశావుకు చేసినది నిజమే. అతని భయం ఆధారంలేనిది కాదు. గతములో జరిగినది పరిష్కరించబడాలి. దేవుడు యాకోబును కేవలం భౌగోళికంగా కనానుకు తిరిగి తీసుకురాలేదు; అతన్ని నైతికంగా, సంబంధపరంగా కూడా గతాన్ని ఎదుర్కొనే స్థితికి తీసుకువచ్చాడు.

దేవుని కృప అనగా మన గతాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయడం కాదు. కృప మనలను నిజాయితీకి నడిపిస్తుంది. దేవుడు మన పాపములను క్షమిస్తాడు; కానీ చాలాసార్లు మనం గాయపరచిన సంబంధాలను వినయముతో ఎదుర్కోవడానికి నడిపిస్తాడు. యాకోబు ఏశావును ఎదుర్కొనకుండా నిజమైన శాంతిలోకి ప్రవేశించలేడు. అలాగే విశ్వాసి తన అపరాధాలను దేవుని ఎదుట ఒప్పుకొని, సాధ్యమైనచోట మనుష్యులతో సమాధానాన్ని వెదకాలి.

10. యాకోబు భయం మరియు దేవుని శిక్షణ

దేవుడు యాకోబును సంవత్సరాలపాటు శిక్షించాడు. లాబాను ఇంటిలో యాకోబు తానే మోసపోయాడు. ఇతరులను మోసం చేసినవాడు తాను మోసపు బాధను అనుభవించాడు. ఇది ప్రతీకారము కాదు; శిక్షణ. దేవుడు తన పిల్లలను వారి పాపపు స్వభావాన్ని గుర్తించేవారిగా చేస్తాడు. యాకోబు తన జీవితములో అనేక అనుభవాల ద్వారా మానవ యుక్తి, నియంత్రణ, స్వార్థం, భయం ఇవన్నీ ఎంత పరిమితమో నేర్చుకున్నాడు.

ఏశావును కలిసే ముందు రాత్రి జరిగిన పోరాటం ఈ శిక్షణకు శిఖరస్థానం. దేవుడు యాకోబును ఆశీర్వదించడానికి ముందు అతని బలాన్ని తాకాడు. యాకోబు ఇకపై తన తెలివి, వేగం, యుక్తి, స్వయం బలం మీద నిలబడకూడదు. అతను దేవుని కృప మీద నిలబడాలి. అందుకే అతని కుంటుదల ఒక ఆధ్యాత్మిక గుర్తుగా నిలిచింది.

11. క్రీస్తుతో సంబంధము

యాకోబు భయం మనలను క్రీస్తు వైపు చూపిస్తుంది. యాకోబు భయపడ్డాడు; కానీ క్రీస్తు పరిపూర్ణ విశ్వాసములో నిలిచాడు. యాకోబు తన గత చర్యల ఫలితాలను చూసి వణికాడు; క్రీస్తు మన పాపఫలితాలను స్వచ్ఛందంగా తన మీద తీసుకున్నాడు. యాకోబు తన ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవడానికి ఏశావును శాంతింపజేయాలని చూశాడు; క్రీస్తు తన ప్రాణాన్ని ఇచ్చి దేవునితో మనకు సమాధానము కలిగించాడు.

యాకోబు ఏశావు చేతిలో నాశనాన్ని భయపడ్డాడు; మనిషి పాపం వల్ల దేవుని న్యాయ తీర్పు ముందు నిలబడవలసి ఉంది. కానీ క్రీస్తు సిలువపై మనకు బదులుగా తీర్పును భరించాడు. అందుచేత విశ్వాసికి దేవుని ఎదుట చివరి భయం అవసరం లేదు. క్రీస్తులో మనకు క్షమాపణ, సమాధానము, అంగీకారం కలిగినవి.

యాకోబు రాత్రి దేవునితో పోరాడి ఆశీర్వాదం పొందాడు; క్రీస్తు గెత్సేమనేలో, తరువాత సిలువపై, మన రక్షణకై బాధను భరించాడు. యాకోబు కుంటుతూ ఉదయాన్ని చూశాడు; క్రీస్తు మరణాన్ని జయించి పునరుత్థాన ఉదయాన్ని తెచ్చాడు. యాకోబు పేరు మారింది; క్రీస్తులో విశ్వాసుల గుర్తింపు మారుతుంది. పాపులు దేవుని పిల్లలవుతారు. భయపడినవారు కృపలో నిలబడినవారవుతారు.

12. విశ్వాసులకు ఆచరణాత్మక పాఠాలు

యాకోబు భయం విశ్వాసులకు అనేక ప్రాయోగిక పాఠాలను ఇస్తుంది.

మొదట, భయం వచ్చినప్పుడు దేవుని దగ్గరకు పారిపోవాలి. భయం మనలను మనలోకి ముడుచుకోనివ్వకూడదు. యాకోబు తన భయాన్ని ప్రార్థనలో దేవుని ఎదుట ఉంచాడు. మనం కూడా మన భయాలను దాచకుండా, దేవునికి నిజాయితీగా చెప్పాలి.

రెండవది, దేవుని వాగ్దానాలను గుర్తుచేసుకోవాలి. పరిస్థితులు భయపెట్టినప్పుడు, దేవుని మాటను పట్టుకోవాలి. మన భావాలు మారుతాయి; పరిస్థితులు మారుతాయి; కానీ దేవుని వాక్యము మారదు.

మూడవది, గత తప్పులను నిజాయితీగా ఎదుర్కోవాలి. పరిష్కరించని పాపం భయాన్ని పెంచుతుంది. ఒప్పుకోని తప్పులు మనస్సాక్షిని కలవరపరుస్తాయి. దేవుని కృప మనల్ని సత్యానికి, పశ్చాత్తాపానికి, సాధ్యమైన చోట సమాధానానికి నడిపిస్తుంది.

నాలుగవది, మానవ ప్రణాళికలకన్నా దేవుని కృపపై ఆధారపడాలి. జాగ్రత్త అవసరం; కాని జాగ్రత్తను భయపు విగ్రహంగా మార్చకూడదు. ప్రణాళిక చేయవచ్చు; కానీ భద్రత దేవుని చేతిలోనే ఉందని అంగీకరించాలి.

ఐదవది, దేవుడు మన భయాల ద్వారా మనలను మార్చగలడు. మనం భయపడే సంఘటనలను దేవుడు మన ఆత్మీయ ఎదుగుదలకు ఉపయోగిస్తాడు. యాకోబు ఏశావును మాత్రమే ఎదుర్కోలేదు; తన పాత స్వభావాన్ని కూడా ఎదుర్కొన్నాడు. దేవుడు మన బాహ్య పరిస్థితులను మాత్రమే కాదు, అంతర్గత స్వభావాన్ని కూడా మార్చాలని కోరుకుంటాడు.

ఆరవది, దేవుడు మనకన్నా ముందే పనిచేస్తున్నాడని విశ్వసించాలి. యాకోబు ఏశావును చూసి భయపడ్డాడు; కానీ దేవుడు సమాధానాన్ని సిద్ధం చేశాడు. మనకు తెలియని స్థలాలలో, మనకు కనిపించని హృదయాలలో, మనకు అర్థంకాని మార్గాలలో దేవుడు పనిచేస్తున్నాడు.

13. యాకోబు భయములో దాగిన కృప సువార్త

యాకోబు కథలో సువార్త యొక్క నీడ కనిపిస్తుంది. భయపడిన పాపి దేవుని కృపను ఆశ్రయిస్తాడు. తన అర్హతలేమిని ఒప్పుకుంటాడు. దేవుని వాగ్దానాన్ని పట్టుకుంటాడు. దేవుడు అతన్ని తిరస్కరించకుండా, అతన్ని మార్చి ఆశీర్వదిస్తాడు. తరువాత అతను శత్రువుగా భావించినవాడి దగ్గర సమాధానాన్ని అనుభవిస్తాడు.

ఇది మన ఆత్మీయ జీవితానికీ వర్తిస్తుంది. పాపము మనల్ని భయపెడుతుంది. మనస్సాక్షి మనల్ని కుదిపేస్తుంది. దేవుని తీర్పు నిజమైనది. కానీ క్రీస్తులో దేవుడు మన ముందుకు కృపతో వస్తాడు. మనం భయంతో దాగాల్సిన అవసరం లేదు. మనం కృప సింహాసనానికి రావచ్చు. యాకోబు వలె మనం కూడా, “ప్రభువా, నేను పాత్రుడను కానేను; అయినప్పటికీ నీ కృపను ఆశ్రయిస్తున్నాను” అని చెప్పవచ్చు.

14. ముగింపు

యాకోబు భయం మానవ బలహీనతను స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. దేవుని వాగ్దానములు పొందినవాడే భయముతో వణికాడు. అతని గత తప్పులు అతని హృదయమును కలవరపరిచాయి. అతని స్వీయరక్షణ యుక్తులు అతని పాత స్వభావాన్ని బయటపెట్టాయి. అయినప్పటికీ, ఈ కథ యాకోబు వైఫల్యంతో ముగియదు. ఇది దేవుని కృపతో, దేవుని శిక్షణతో, దేవుని విశ్వాస్యతతో ముగుస్తుంది.

దేవుడు యాకోబును విడిచిపెట్టలేదు. ఆయన అతన్ని ప్రార్థనకు నడిపించాడు. అతన్ని విరిచి ఆశీర్వదించాడు. అతని పేరును మార్చాడు. అతనికి ఏశావుతో సమాధానము ఇచ్చాడు. తన నిబంధన వాగ్దానాన్ని నిలబెట్టాడు.

కాబట్టి యాకోబు భయం మనకు ఒక గొప్ప ఆత్మీయ సందేశాన్ని ఇస్తుంది: విశ్వాసుల భయాలు దేవుని కృపకు అడ్డంకి కావు. భయములో కూడా దేవుని వాక్యమును పట్టుకొని, ఆయన ఎదుట వినయముతో నిలబడినప్పుడు, ఆయన మనలను మార్చుతాడు, కాపాడుతాడు, నడిపిస్తాడు. మన బలహీనత మన కథను నిర్ణయించదు; దేవుని విశ్వాస్యతే చివరి మాట చెబుతుంది.

ఒక వాక్యములో సారాంశము:

యాకోబు భయం మనుష్యుని బలహీన విశ్వాసాన్ని చూపించినప్పటికీ, దేవుని కృప భయపడిన తన ప్రజలను విడిచిపెట్టకుండా, వారిని మార్చి, సమాధానములోనికి నడిపించి, తన వాగ్దానములను విశ్వాస్యంగా నెరవేర్చుతుందని ప్రకటిస్తుంది.