ఆదికాండము

ఆదికాండము కేవలం విశ్వాస వీరుల గ్రంథము మాత్రమే కాదు; అది విశ్వాసములో తడబడిన మనుష్యుల గ్రంథము కూడా. దేవుడు పిలిచిన వారు, దేవుడు వాగ్దానము చేసిన వారు, దేవునితో నడిచిన వారు కూడా అనేక సందర్భాలలో భయముతో, స్వార్థముతో, అవిశ్వాసముతో, అసూయతో, మోసముతో, తొందరపాటు నిర్ణయములతో, శరీర ఆధారిత మార్గములతో పడిపోయినట్లు ఆదికాండము నిజాయితీగా చూపిస్తుంది. ఈ గ్రంథములోని పాత్రలు పరిపూర్ణులుగా కాకుండా, దేవుని కృపకు అవసరమైన బలహీనులుగా మన ముందుకు వస్తారు.

ఆదాము దేవుని ఆజ్ఞను అతిక్రమించి పాపములో పడిపోయాడు. కయీను అసూయతో తన సహోదరుని హతమార్చాడు. నోవహు జలప్రళయము తరువాత బలహీనతలో పడిపోయాడు. అబ్రాహాము విశ్వాసపు తండ్రియైనప్పటికీ, భయముచేత తన భార్య విషయములో సత్యాన్ని దాచాడు. శారాయి దేవుని వాగ్దానము నెరవేరుటలో ఆలస్యమును చూసి మానవ ప్రయత్నమును ఆశ్రయించింది. లోతు సౌకర్యాన్ని చూసి సొదొమ సమీపములో నివసించాడు. ఇస్సాకు కూడా భయముచేత తన భార్యను చెల్లెలని చెప్పాడు. రిబ్కా, యాకోబు ఆశీర్వాదము పొందుటలో మోసపూరిత మార్గమును అనుసరించారు. యాకోబు మోసగాడిగా ప్రారంభమై, దేవునిచేత మార్పు పొందిన మనిషిగా నిలిచాడు. యోసేపు సహోదరులు అసూయతో క్రూరమైన కార్యములు చేసినా, దేవుడు ఆ చెడును మేలుగా మార్చాడు.

ఈ వైఫల్యాలు ఆదికాండములో దాచబడలేదు. ఎందుకంటే దేవుని వాక్యము మనుష్యులను మహిమపరచుటకై కాదు, దేవుని కృపను మహిమపరచుటకై వ్రాయబడింది. బైబిలు మనుష్యుల బలహీనతలను బహిర్గతపరచినప్పుడు, అది నిరాశ కలిగించుటకు కాదు; దేవుని సహనము, క్షమ, శిక్షణ, పునరుద్ధరణ, విశ్వాస్యత ఎంత గొప్పవో చూపించుటకు. మనిషి తడబడినప్పటికీ దేవుని ఉద్దేశము నిలిచిపోదు. మనిషి అవిశ్వాసము చూపినప్పటికీ దేవుని వాగ్దానము విఫలమవదు. మనిషి తప్పు మార్గములు ఎంచుకున్నప్పటికీ, దేవుడు తన సార్వభౌమ జ్ఞానములో వాటినికూడా తన విమోచన ప్రణాళికలో భాగముగా మార్చగలడు.

ఈ విభాగము మనకు ఒక ముఖ్యమైన సత్యాన్ని నేర్పుతుంది: విశ్వాసజీవితం అంటే ఎప్పుడూ పడిపోకపోవుట కాదు; పడిపోయినప్పుడు దేవుని కృపచేత తిరిగి నిలబడుట. ఆదికాండములోని దేవుని ప్రజలు తమ బలముచేత నిలబడలేదు; దేవుని విశ్వాస్యతచేత నిలబడ్డారు. వారు దేవుని పట్టుకొన్నంతకంటే, దేవుడు వారిని బలంగా పట్టుకొన్నాడు. ఈ సత్యము విశ్వాసులకు గొప్ప ఆదరణ. మన బలహీనత దేవుని కృపను నిలిపివేయలేడు. మన వైఫల్యము దేవుని వాగ్దానమును రద్దు చేయలేడు. మన అస్థిరత దేవుని నిత్య విశ్వాస్యతను మార్చలేడు.

అయితే ఈ అధ్యయనము పాపాన్ని తేలికగా తీసుకొనమని మనకు నేర్పదు. ఆదికాండములో ప్రతి వైఫల్యానికి ఫలితములు ఉన్నాయి. పాపము కుటుంబములను గాయపరచింది, సంబంధములను విరిచింది, తరాలపాటు ప్రభావము చూపింది, హృదయములలో బాధను కలిగించింది. అయినప్పటికీ, దేవుని కృప పాపముకన్నా గొప్పది. ఆయన తీర్పు న్యాయమైనది; ఆయన కృప లోతైనది; ఆయన వాగ్దానము స్థిరమైనది. అందుకే ఆదికాండము మనిషి వైఫల్యముతో ముగియదు; దేవుని విశ్వాస్యతతో ముందుకు సాగుతుంది.

ఈ భాగమును అధ్యయనం చేయునప్పుడు, మనము ఆదికాండపు పాత్రలను కేవలం విమర్శించుటకే కాకుండా, మన స్వంత హృదయమును పరిశీలించుటకూ పిలువబడుతున్నాము. వారి భయములో మన భయము కనిపిస్తుంది. వారి అవిశ్వాసములో మన సందేహము కనిపిస్తుంది. వారి అసూయలో మన హృదయపు గర్వము కనిపిస్తుంది. వారి మోసములో మన స్వీయరక్షణ స్వభావము కనిపిస్తుంది. అయితే వారి జీవితములలో దేవుని కృప పనిచేసినట్లు చూసినప్పుడు, మన జీవితములలో కూడా దేవుడు కృపచేత పని చేయగలడని ధైర్యము పొందుతాము.

క్రీస్తుతో సంబంధముగా ఈ విభాగము మరింత లోతైన అర్థాన్ని ఇస్తుంది. ఆదికాండములో దేవుని ప్రజలు అనేక సార్లు విశ్వాసములో విఫలమయ్యారు; కాని క్రీస్తు ఎప్పుడూ విఫలముకాని విశ్వాసపాత్రుడైన కుమారుడు. ఆదాము పడిపోయిన చోట క్రీస్తు విధేయుడై నిలిచాడు. మనిషి పాపములో ఓడిపోయిన చోట క్రీస్తు నీతిలో జయించాడు. మన బలహీనతకు ప్రత్యుత్తరముగా దేవుడు తాత్కాలిక పరిష్కారము ఇవ్వలేదు; తన కుమారుడైన యేసుక్రీస్తులో సంపూర్ణ రక్షణను అనుగ్రహించాడు. అందువల్ల ఆదికాండములోని మానవ వైఫల్యాలు చివరికి క్రీస్తులోని దైవిక విశ్వాస్యతను చూపించే దారులుగా నిలుస్తాయి.

కాబట్టి “మానవ బలహీనత, దైవిక కృప, దేవుని విశ్వాస్యత” అనే ఈ విభాగము ఆదికాండమును నిజజీవిత విశ్వాస దృక్కోణములో చదవడానికి సహాయపడుతుంది. ఇది మనకు ఒకవైపు పాపపు ప్రమాదాన్ని హెచ్చరిస్తుంది; మరొకవైపు కృప యొక్క ఆశను చూపిస్తుంది. ఇది మనుష్యుని అస్థిరతను బహిర్గతం చేస్తుంది; కానీ దేవుని నిత్య స్థిరత్వాన్ని మహిమపరుస్తుంది. ఇది మన వైఫల్యాలను దాచకుండా వాటిని దేవుని సన్నిధిలో ఒప్పుకొని, ఆయన కృపచేత పునరుద్ధరణ పొందుటకు మనలను ఆహ్వానిస్తుంది.

ఈ భాగములోని ప్రతి అధ్యయనము మనకు ఈ గొప్ప సందేశాన్ని గుర్తు చేస్తుంది: దేవుని ప్రజలు బలహీనులైనప్పటికీ, దేవుడు బలవంతుడు; మనుష్యులు విఫలమైనప్పటికీ, దేవుడు విశ్వాస్యుడు; పాపము గాయపరిచినప్పటికీ, కృప స్వస్థపరచగలదు; మానవ వైఫల్యాల మధ్య కూడా దేవుని విమోచన ప్రణాళిక విజయవంతముగా ముందుకు సాగుతుంది.